Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 lipca 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie mianowania na stopnie wojskowe

W rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 30 kwietnia 2010 r. w sprawie mianowania

na stopnie wojskowe

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1284 i 1532) wprowadza się następujące zmiany

1)

w § 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

osób niepodlegających obowiązkowi służby wojskowej, podlegających mianowaniu w przypadkach,

o których mowa w art. 76 ust. 8 pkt 1-4 i ust. 8b ustawy.

”

;

2)

w § 14 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Żołnierza okresowej służby wojskowej skierowanego do pełnienia służby poza granicami

państwa w jednostce wojskowej, o której mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa

(Dz. U. Nr 162, poz. 1117, z późn. zm., można mianować po powrocie do kraju na kolejny stopień wojskowy, jednak nie wyższy

niż stopień etatowy stanowiska, na które został wyznaczony przed skierowaniem.

”

;

3)

§ 17 otrzymuje brzmienie

„

§ 17.

Na wyższy stopień wojskowy może być mianowany żołnierz, który spełnia warunki określone

w art. 76 ust. 10 ustawy oraz gdy od jego poprzedniego mianowania upłynęły co najmniej

dwa lata. Mianowanie może nastąpić na stopień nie wyższy niż stopień etatowy stanowiska

służbowego.

”

;

4)

w § 18

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Z wnioskiem o mianowanie na wyższy stopień wojskowy występują

1)

przełożony żołnierza zajmujący stanowisko służbowe co najmniej dowódcy kompanii (równorzędne)

- na stopień starszego szeregowego (starszego marynarza) i stopnie wojskowe w korpusie

podoficerskim;

2)

dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz odbywa okresową służbę wojskową, lub

przełożony tego dowódcy - na stopnie wojskowe w korpusie oficerskim do stopnia wojskowego

pułkownika włącznie;

3)

dowódca jednostki wojskowej, o której mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa, w której żołnierz okresowej służby wojskowej pełni służbę poza granicami państwa

- na wszystkie stopnie wojskowe do stopnia wojskowego pułkownika włącznie;

4)

Minister Obrony Narodowej - na stopnie wojskowe generałów.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Wniosek o mianowanie dowódca, wymieniony w ust. 1 pkt 3, przedstawia zgodnie z drogą

służbową przełożonemu uprawnionemu do mianowania na dany stopień wojskowy za pośrednictwem

dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz odbywający okresową służbę wojskową

został wyznaczony na stanowisko służbowe w kraju.

”

;

5)

w § 36 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Przed przedstawieniem wniosku dotyczącego osób, o których mowa w art. 76 ust. 8 pkt

4 ustawy, dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw

kadr może przesłać ten wniosek do Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych

w celu zasięgnięcia opinii.

”

;

6)

w § 37

a)

uchyla się ust. 3 i 5,

b)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Wnioski o mianowanie, o których mowa w ust. 1, przedstawia się Ministrowi Obrony Narodowej,

a w przypadku wniosków na pierwszy stopień oficerski oraz na stopnie oficerskie generałów

i admirałów - Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej.

”

;

7)

po § 37 dodaje się § 37a w brzmieniu

„

§ 37a.

1.

Z wnioskiem o pośmiertne mianowanie na wyższy stopień wojskowy żołnierza rezerwy lub

osoby niepodlegającej obowiązkowi służby wojskowej, w przypadku określonym w art.

76 ust. 8b ustawy, mogą wystąpić

1)

władze naczelne stowarzyszeń zrzeszających tych żołnierzy lub osoby, które brały udział

w walkach o niepodległość państwa polskiego albo miały szczególne zasługi z tytułu

działalności na rzecz suwerennej i demokratycznej Rzeczypospolitej Polskiej, wobec

żołnierzy rezerwy lub osób niepodlegających obowiązkowi służby wojskowej zrzeszonych

w tych stowarzyszeniach;

2)

wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania)

lub pobytu czasowego tego żołnierza lub osoby, trwającego ponad trzy miesiące, jeżeli

żołnierz ten lub osoba nie jest zrzeszona w podmiotach, o których mowa w pkt 1;

3)

attaché obrony (wojskowy, morski, lotniczy) w polskim przedstawicielstwie dyplomatycznym

w stosunku do tego żołnierza lub osoby posiadającej obywatelstwo polskie i stale zamieszkującej

za granicą w obszarze właściwości danego polskiego przedstawicielstwa dyplomatycznego.

2.

Żołnierza rezerwy lub osobę niepodlegającą obowiązkowi służby wojskowej, w przypadkach

określonych w art. 76 ust. 8b ustawy, można pośmiertnie mianować na wyższy stopień

wojskowy, jeżeli żołnierz ten lub osoba zginęli w walce o niepodległość państwa polskiego

lub w związku z tą walką albo działalnością na rzecz suwerennej i demokratycznej Rzeczypospolitej

Polskiej zostali zamordowani.

3.

Wniosek o mianowanie, o którym mowa w ust. 1, organ występujący kieruje do dyrektora

departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr.

4.

Dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr przed

przedstawieniem wniosku o mianowanie dotyczącego osób, o których mowa w art. 76 ust.

8b ustawy, przesyła wniosek do Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych

w celu zasięgnięcia opinii.

5.

Opinię Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych dołącza się do wniosku

o mianowanie.

6.

Wnioski o mianowanie na pierwszy stopień oficerski oraz na stopnie oficerskie generałów

i admirałów przedstawia się Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej.

7.

Mianowanie następuje odpowiednio decyzją Ministra Obrony Narodowej lub postanowieniem

Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

”

.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Na wyższy stopień wojskowy może być mianowany żołnierz, który spełnia warunki określone

w art. 76 ust. 10 ustawy oraz gdy od jego poprzedniego mianowania upłynęły co najmniej

dwa lata. Mianowanie może nastąpić na stopień nie wyższy niż stopień etatowy stanowiska

służbowego.

1.

Z wnioskiem o pośmiertne mianowanie na wyższy stopień wojskowy żołnierza rezerwy lub

osoby niepodlegającej obowiązkowi służby wojskowej, w przypadku określonym w art.

76 ust. 8b ustawy, mogą wystąpić

1)

władze naczelne stowarzyszeń zrzeszających tych żołnierzy lub osoby, które brały udział

w walkach o niepodległość państwa polskiego albo miały szczególne zasługi z tytułu

działalności na rzecz suwerennej i demokratycznej Rzeczypospolitej Polskiej, wobec

żołnierzy rezerwy lub osób niepodlegających obowiązkowi służby wojskowej zrzeszonych

w tych stowarzyszeniach;

2)

wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania)

lub pobytu czasowego tego żołnierza lub osoby, trwającego ponad trzy miesiące, jeżeli

żołnierz ten lub osoba nie jest zrzeszona w podmiotach, o których mowa w pkt 1;

3)

attaché obrony (wojskowy, morski, lotniczy) w polskim przedstawicielstwie dyplomatycznym

w stosunku do tego żołnierza lub osoby posiadającej obywatelstwo polskie i stale zamieszkującej

za granicą w obszarze właściwości danego polskiego przedstawicielstwa dyplomatycznego.

2.

Żołnierza rezerwy lub osobę niepodlegającą obowiązkowi służby wojskowej, w przypadkach

określonych w art. 76 ust. 8b ustawy, można pośmiertnie mianować na wyższy stopień

wojskowy, jeżeli żołnierz ten lub osoba zginęli w walce o niepodległość państwa polskiego

lub w związku z tą walką albo działalnością na rzecz suwerennej i demokratycznej Rzeczypospolitej

Polskiej zostali zamordowani.

3.

Wniosek o mianowanie, o którym mowa w ust. 1, organ występujący kieruje do dyrektora

departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr.

4.

Dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr przed

przedstawieniem wniosku o mianowanie dotyczącego osób, o których mowa w art. 76 ust.

8b ustawy, przesyła wniosek do Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych

w celu zasięgnięcia opinii.

5.

Opinię Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych dołącza się do wniosku

o mianowanie.

6.

Wnioski o mianowanie na pierwszy stopień oficerski oraz na stopnie oficerskie generałów

i admirałów przedstawia się Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej.

7.

Mianowanie następuje odpowiednio decyzją Ministra Obrony Narodowej lub postanowieniem

Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.