Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 16 lipca 2014 r. w sprawie wykazu środków działających podobnie do alkoholu oraz warunków i sposobu przeprowadzania badań na ich obecność w organizmie

Środkami działającymi podobnie do alkoholu są

1)

opioidy;

2)

amfetamina i jej analogi;

3)

kokaina;

4)

tetrahydrokanabinole;

5)

benzodiazepiny.

1.

Badanie w celu ustalenia w organizmie obecności środka działającego podobnie do alkoholu

przy użyciu metod niewymagających badania laboratoryjnego polega na nieinwazyjnym

pobraniu próbek śliny i umieszczeniu ich w urządzeniu do oznaczania metodą immunologiczną

środków działających podobnie do alkoholu, zgodnie z instrukcją obsługi tego urządzenia.

2.

Do próbek, o których mowa w ust. 1, nie wolno dodawać jakichkolwiek substancji, poza

znajdującymi się w zestawie urządzenia do oznaczania metodą immunologiczną środków

działających podobnie do alkoholu.

1.

Badanie krwi w celu ustalenia w organizmie obecności środka działającego podobnie

do alkoholu polega na analizie laboratoryjnej krwi pobranej z żyły osoby badanej metodą

chromatografii gazowej połączonej ze spektrometrią masową lub inną metodą instrumentalną,

w tym: wysokosprawną chromatografią cieczową, wysokosprawną chromatografią cieczową

połączoną ze spektrometrią masową, których granice oznaczalności (LOQ) dla poszczególnych

środków określa ust. 4.

2.

Krew do badania pobiera się do dwóch pojemników w objętości po około 5 cm

1)

do pobrania krwi używa się sprzętu jednorazowego użytku;

2)

do pojemnika, do którego pobiera się krew, nie wolno dodawać jakichkolwiek substancji,

poza znajdującymi się w pojemniku;

3)

do dezynfekcji skóry używa się środków odkażających niezawierających alkoholu.

3.

W przypadku powzięcia uzasadnionego podejrzenia, że pobranie krwi może spowodować

zagrożenie życia lub zdrowia osoby badanej, decyzję o przeprowadzeniu badania krwi

podejmuje lekarz.

4.

W pobranej krwi oznacza się co najmniej następujące środki działające podobnie do

alkoholu

1)

morfinę (LOQ - 10 ng/ml);

2)

amfetaminę i jej analogi, w tym metylenodioksymetamfetaminę (MDMA), (LOQ - 25 ng/ml);

3)

kokainę (LOQ - 10 ng/ml) i jej metabolit - benzoiloekgoninę (LOQ - 50 ng/ml);

4)

delta-9-tetrahydrokannabinol (LOQ - 1 ng/ml);

5)

benzodiazepiny.

1.

Pobranie moczu do badań w celu ustalenia w organizmie osoby badanej obecności środka

działającego podobnie do alkoholu przeprowadza się w warunkach umożliwiających zachowanie

intymności osoby badanej, w obecności lekarza lub pielęgniarki tej samej płci co osoba

badana.

2.

Badanie moczu polega na analizie laboratoryjnej moczu osoby badanej metodami, o których

mowa w § 3 ust. 1, których granice oznaczalności (LOQ) dla poszczególnych środków

określa ust. 4.

3.

Mocz do badania pobiera się do dwóch pojemników w objętości co najmniej po 5 cm

1)

do pobrania moczu używa się pojemnika jednorazowego użytku, uniemożliwiającego zamianę,

rozcieńczenie lub dodanie do niego innych substancji po jego zamknięciu;

2)

do pojemnika, do którego pobiera się mocz, nie wolno dodawać jakichkolwiek substancji.

4.

W pobranym moczu oznacza się co najmniej następujące środki działające podobnie do

alkoholu

1)

morfinę (LOQ - 200 ng/ml) i 6-acetylomorfinę (LOQ - 20 ng/ml);

2)

amfetaminę i jej analogi, w tym metylenodioksymetamfetaminę (MDMA), (LOQ - 250 ng/ml);

3)

kokainę (LOQ - 50 ng/ml) i jej metabolit - benzoiloekgoninę (LOQ - 100 ng/ml);

4)

11-nor-9-karboksy-delta-9-tetrahydrokannabinol (LOQ - 20 ng/ml);

5)

benzodiazepiny.

1.

Pojemniki zawierające krew lub mocz do badania oznacza się w sposób zapewniający ustalenie

tożsamości osoby badanej poprzez podanie imienia i nazwiska oraz numeru PESEL tej

osoby, a jeżeli nie posiada numeru PESEL, serii i numeru dokumentu potwierdzającego

jej tożsamość, oraz zabezpiecza się w sposób uniemożliwiający zmianę ich zawartości

lub zniszczenie w czasie przechowywania lub transportu. Czynności te wykonuje się

w obecności osoby badanej, jeżeli jest to możliwe.

2.

W przypadku niemożności ustalenia tożsamości osoby badanej stosuje się oznaczenie

„NN” i opisuje znaki szczególne osoby badanej.

3.

Do czasu rozpoczęcia badania krwi lub moczu, pobrane próbki przechowuje się i transportuje

w temperaturze od 3°C do 6°C.

Z przebiegu badań, o których mowa w § 2-4, sporządza się protokół, który zawiera

1)

dane osoby badanej

a)

imię i nazwisko,

b)

datę urodzenia,

c)

numer PESEL, a jeżeli nie posiada, serię i numer dokumentu potwierdzającego tożsamość;

2)

informację o przyjęciu albo nieprzyjęciu środka działającego podobnie do alkoholu

- na podstawie oświadczenia osoby badanej, jeżeli jego złożenie jest możliwe;

3)

informację o chorobach, na jakie choruje osoba badana - na podstawie oświadczenia

osoby badanej, jeżeli jego złożenie jest możliwe;

4)

opis objawów i okoliczności uzasadniających podejrzenie użycia środka działającego

podobnie do alkoholu;

5)

miejsce, datę, godzinę i minutę stwierdzenia objawów i okoliczności, o których mowa

w pkt 4;

6)

datę, godzinę i minutę pobrania próbek śliny, krwi lub moczu oraz oznaczenie pojemnika

z krwią lub moczem;

7)

miejsce, datę, godzinę i minutę oraz metodę badania próbek śliny, krwi lub moczu;

8)

wyniki badania próbek śliny, krwi lub moczu;

9)

imię i nazwisko osób pobierających i badających próbki śliny, krwi lub moczu;

10)

w przypadku odstąpienia od pobrania próbek krwi lub moczu - przyczynę odstąpienia;

11)

informację, czy badanie krwi lub moczu przeprowadzono na żądanie osoby badanej;

12)

informację, czy badanie krwi lub moczu przeprowadzono za zgodą osoby badanej;

13)

czytelny podpis osoby badanej - jeżeli jego złożenie jest możliwe;

14)

czytelne podpisy osób pobierających i badających próbki śliny, krwi lub moczu.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 20 lipca 2014 r.