Ustawa z dnia 10 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustawy - Kodeks postępowania cywilnego

W ustawie z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów

(Dz. U. Nr 50, poz. 331, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4

a)

w pkt 1 lit. d otrzymuje brzmienie

„

d)

związek przedsiębiorców w rozumieniu pkt 2, z wyłączeniem przepisów dotyczących koncentracji;

”

,

b)

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

osobie zarządzającej - rozumie się przez to kierującego przedsiębiorstwem, w szczególności

osobę pełniącą funkcję kierowniczą lub wchodzącą w skład organu zarządzającego przedsiębiorcy;

”

,

c)

uchyla się pkt 6,

d)

uchyla się pkt 15,

e)

po pkt 16 dodaje się pkt 16a w brzmieniu

„

16a)

roku obrotowym - rozumie się przez to rok obrotowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2013 r. poz. 330 i 613 oraz z 2014 r. poz. 768);

”

,

f)

uchyla się pkt 19;

2)

art. 5 otrzymuje brzmienie

„

Art. 5.

Przeliczenie wartości euro oraz innych walut obcych na złote oraz wartości złotego

na euro jest dokonywane według kursu średniego walut obcych ogłoszonego przez Narodowy

Bank Polski w ostatnim dniu roku kalendarzowego poprzedzającego rok zgłoszenia zamiaru

koncentracji lub nałożenia kary.

”

;

3)

po art. 6 dodaje się art. 6a w brzmieniu

„

Art. 6a.

W przypadku stwierdzenia naruszenia przez przedsiębiorcę zakazów określonych w art.

6 ust. 1 pkt 1-6 ustawy lub w art. 101 ust. 1 lit. a-e Traktatu o funkcjonowaniu Unii

Europejskiej, zwanego dalej „TFUE”, odpowiedzialności podlega również osoba zarządzająca,

która w ramach sprawowania swojej funkcji w czasie trwania stwierdzonego naruszenia

tych zakazów umyślnie dopuściła przez swoje działanie lub zaniechanie do naruszenia

przez tego przedsiębiorcę wymienionych zakazów.

”

;

4)

art. 7 otrzymuje brzmienie

„

Art. 7.

1.

Zakazu, o którym mowa w art. 6 ust. 1, nie stosuje się do porozumień zawieranych między

1)

konkurentami - jeżeli ich łączny udział w rynku właściwym, którego dotyczy porozumienie,

nie przekracza 5%;

2)

przedsiębiorcami, którzy nie są konkurentami - jeżeli udział żadnego z nich w rynku

właściwym, którego dotyczy porozumienie, nie przekracza 10%.

2.

Zakazu, o którym mowa w art. 6 ust. 1, nie stosuje się również, w przypadku gdy udziały

w rynku właściwym określone w ust. 1 nie zostały przekroczone o więcej niż dwa punkty

procentowe w okresie dwóch kolejnych lat kalendarzowych w czasie trwania porozumienia.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do przypadków określonych w art. 6 ust. 1 pkt

1-3 i 7.

”

;

5)

art. 10 otrzymuje brzmienie

„

Art. 10.

1.

Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu praktyki za ograniczającą konkurencję, jeżeli

stwierdzi naruszenie zakazów określonych w art. 6 lub w art. 9 ustawy lub w art. 101

lub w art. 102 TFUE.

2.

W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu nakazuje zaniechanie stosowania praktyki

naruszającej zakazy, o których mowa w art. 6 lub w art. 9 ustawy lub w art. 101 lub

w art. 102 TFUE, jeżeli do czasu wydania decyzji praktyka ta nie została zaprzestana.

3.

Ciężar udowodnienia, że praktyka naruszająca zakazy, o których mowa w art. 6 lub w

art. 9 ustawy lub w art. 101 lub w art. 102 TFUE, została zaprzestana, spoczywa na

przedsiębiorcy.

4.

Prezes Urzędu może w decyzji, o której mowa w ust. 1, nakazać, w celu zaniechania

stosowania praktyki lub usunięcia jej skutków, zastosowanie środków polegających w

szczególności na

1)

udzieleniu licencji praw własności intelektualnej na niedyskryminacyjnych warunkach;

2)

umożliwieniu dostępu do określonej infrastruktury na niedyskryminacyjnych warunkach;

3)

zmianie umowy;

4)

zapewnieniu innym podmiotom dostawy określonych produktów lub świadczenia określonych

usług na niedyskryminacyjnych warunkach.

5.

W przypadku gdy środki, o których mowa w ust. 4, mogłyby okazać się nieskuteczne albo

skuteczne, lecz bardziej uciążliwe dla przedsiębiorcy, Prezes Urzędu może w decyzji,

o której mowa w ust. 1, nakazać zastosowanie środka polegającego na powierzeniu wykonywania

określonej działalności gospodarczej, w tym wykonywania tej działalności na różnych

szczeblach obrotu, poszczególnym podmiotom w ramach grupy kapitałowej lub odrębnym

jednostkom organizacyjnym w ramach struktury przedsiębiorcy.

6.

Środki, o których mowa w ust. 4 i 5, powinny być proporcjonalne do wagi i rodzaju

naruszenia i konieczne do jego zakończenia lub usunięcia jego skutków.

7.

Przed wydaniem decyzji nakazującej zastosowanie środków, o których mowa w ust. 4 i

5, Prezes Urzędu informuje przedsiębiorcę o zamiarze zastosowania określonych środków.

Przedsiębiorca może przedstawić stanowisko do planowanych środków w terminie 14 dni

od dnia doręczenia informacji.

8.

W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może określić termin realizacji środków,

o których mowa w ust. 4 i 5, uwzględniając wagę i rodzaj naruszenia oraz zastosowany

środek.

9.

W przypadku nakazania zastosowania środków, o których mowa w ust. 4 i 5, Prezes Urzędu

w decyzji, o której mowa w ust. 1, nakłada na przedsiębiorcę obowiązek składania w

wyznaczonym terminie informacji o stopniu realizacji tych środków.

”

;

6)

uchyla się art. 11;

7)

w art. 12

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Jeżeli w toku postępowania antymonopolowego zostanie uprawdopodobnione - na podstawie

okoliczności sprawy, informacji zawartych w zawiadomieniu lub będących podstawą wszczęcia

postępowania - że zostały naruszone zakazy, o których mowa w art. 6 lub art. 9 ustawy

lub w art. 101 lub art. 102 TFUE, a przedsiębiorca, któremu jest zarzucane naruszenie

tych zakazów, zobowiąże się do podjęcia lub zaniechania określonych działań w celu

zakończenia naruszenia lub usunięcia jego skutków, Prezes Urzędu może, w drodze decyzji,

zobowiązać przedsiębiorcę do wykonania tych zobowiązań. W przypadku gdy przedsiębiorca

zaprzestał naruszania zakazów, o których mowa w art. 6 lub art. 9 ustawy lub w art.

101 lub art. 102 TFUE, i zobowiąże się do usunięcia skutków tego naruszenia, zdanie

pierwsze stosuje się odpowiednio.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów art.

10, art. 106 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 106a, z zastrzeżeniem ust. 7.

”

;

8)

po art. 12 dodaje się art. 12a w brzmieniu

„

Art. 12a.

Prezes Urzędu może stwierdzić, że osoba zarządzająca, o której mowa w art. 6a, umyślnie

dopuściła przez swoje działanie lub zaniechanie do naruszenia przez przedsiębiorcę

zakazów, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-6 ustawy lub w art. 101 ust. 1 lit.

a-e TFUE, wyłącznie w decyzji, o której mowa w art. 10 ust. 1, w przypadku gdy w decyzji

tej zostaje nałożona na przedsiębiorcę kara pieniężna, o której mowa w art. 106 ust.

1 pkt 1 lub 2.

”

;

9)

w art. 14

a)

po pkt 1 dodaje się pkt 1a i 1b w brzmieniu

„

1a)

jeżeli obrót żadnego z przedsiębiorców, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1 lub

3, nie przekroczył na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w żadnym z dwóch lat obrotowych

poprzedzających zgłoszenie równowartości 10 000 000 euro;

1b)

polegającej na przejęciu kontroli nad przedsiębiorcą lub przedsiębiorcami należącymi

do jednej grupy kapitałowej oraz jednocześnie nabyciu części mienia przedsiębiorcy

lub przedsiębiorców należących do tej grupy kapitałowej - jeżeli obrót przedsiębiorcy

lub przedsiębiorców, nad którymi ma nastąpić przejęcie kontroli, i obrót realizowany

przez nabywane części mienia nie przekroczył łącznie na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej w żadnym z dwóch lat obrotowych poprzedzających zgłoszenie równowartości

10 000 000 euro;

”

,

b)

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

następującej w toku postępowania upadłościowego, z wyłączeniem przypadków, gdy zamierzający

przejąć kontrolę lub nabywający część mienia jest konkurentem albo należy do grupy

kapitałowej, do której należą konkurenci przedsiębiorcy przejmowanego lub którego

część mienia jest nabywana;

”

;

10)

w art. 16

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W przypadkach, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2 i 4, obrót, o którym mowa w art.

13 ust. 1, obejmuje obrót przedsiębiorców przejmujących kontrolę lub nabywających

część mienia i pozostałych przedsiębiorców należących do grup kapitałowych, do których

należą ci przedsiębiorcy oraz obrót realizowany przez nabywaną część mienia lub przedsiębiorców,

nad którymi jest przejmowana kontrola i ich przedsiębiorców zależnych.

”

,

b)

dodaje się ust. 3-5 w brzmieniu

„

3.

Obrót, o którym mowa w art. 13 ust. 1, obejmuje również część obrotu przedsiębiorców

1)

nad którymi przedsiębiorcy bezpośrednio uczestniczący w koncentracji lub przedsiębiorcy

należący do grup kapitałowych, do których należą przedsiębiorcy bezpośrednio uczestniczący

w koncentracji, sprawują kontrolę wspólnie z innym przedsiębiorcą lub przedsiębiorcami

- proporcjonalnie do liczby przedsiębiorców sprawujących kontrolę. Przepis ust. 1

stosuje się odpowiednio;

2)

którzy sprawują wspólnie kontrolę nad grupą kapitałową, do której należy przedsiębiorca

bezpośrednio uczestniczący w koncentracji - proporcjonalnie do liczby przedsiębiorców

sprawujących kontrolę. Przepisy pkt 1 oraz ust. 1 stosuje się odpowiednio.

4.

Obrót, o którym mowa w art. 14 pkt 1, obejmuje obrót zarówno przedsiębiorcy, nad którym

ma zostać przejęta kontrola, jak i jego przedsiębiorców zależnych. Jeżeli przedsiębiorca,

nad którym ma zostać przejęta kontrola lub jego przedsiębiorcy zależni sprawują kontrolę

nad przedsiębiorcą wspólnie z innym przedsiębiorcą lub przedsiębiorcami, przepis ust.

3 pkt 1 stosuje się odpowiednio.

5.

Jeżeli jednocześnie lub w okresie nie dłuższym niż 2 lata

1)

następuje przejęcie kontroli nad co najmniej dwoma przedsiębiorcami należącymi do

tej samej grupy kapitałowej - obrót, o którym mowa w art. 14 pkt 1, obejmuje łącznie

obrót wszystkich tych przedsiębiorców, jak i ich przedsiębiorców zależnych;

2)

przedsiębiorca nabywa części mienia należące do innego przedsiębiorcy lub przedsiębiorców

należących do tej samej grupy kapitałowej - obrót, o którym mowa w art. 13 ust. 2

pkt 4, obejmuje łączny obrót zrealizowany przez wszystkie te części mienia;

3)

następuje przejęcie kontroli nad przedsiębiorcą lub przedsiębiorcami należącymi do

jednej grupy kapitałowej oraz nabycie części mienia przedsiębiorcy lub przedsiębiorców

należących do tej grupy kapitałowej - obrót, o którym mowa w art. 14 pkt 1b, obejmuje

łącznie obrót wszystkich przedsiębiorców, nad którymi jest przejmowana kontrola i

ich przedsiębiorców zależnych oraz obrót realizowany przez wszystkie nabywane części

mienia.

”

;

11)

art. 17 otrzymuje brzmienie

„

Art. 17.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób obliczania obrotu przedsiębiorców

na potrzeby ustalenia obowiązku zgłoszenia zamiaru koncentracji Prezesowi Urzędu,

uwzględniając specyfikę prowadzonej przez przedsiębiorców działalności, a także zasady

rachunkowości odnoszące się do poszczególnych kategorii przedsiębiorców, w tym do

banków, ubezpieczycieli i funduszy inwestycyjnych.

”

;

12)

w art. 19 dodaje się ust. 4-6 w brzmieniu

„

4.

Prezes Urzędu, na wniosek przedsiębiorcy, na którego nałożono obowiązek spełnienia

warunków określonych w ust. 2, wydaje postanowienie o nieudostępnianiu, do dnia spełnienia

tych warunków, jednak nie później niż do upływu terminu do ich spełnienia, decyzji,

o której mowa w ust. 1, w zakresie dotyczącym terminu spełnienia tych warunków. Na

postanowienie Prezesa Urzędu nie przysługuje zażalenie.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, Prezes Urzędu nie publikuje i nie podaje w inny

sposób do publicznej wiadomości decyzji w zakresie określonym w ust. 4. W zakresie

tym decyzja nie podlega również udostępnieniu w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 782).

6.

Wydanie postanowienia, o którym mowa w ust. 4, nie wyłącza obowiązków informacyjnych

przedsiębiorcy określonych w odrębnych przepisach.

”

;

13)

w art. 22 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Prezes Urzędu może, na wniosek przedsiębiorcy uczestniczącego w koncentracji złożony

nie później niż 30 dni przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, przedłużyć,

w drodze postanowienia, ten termin o rok, jeżeli przedsiębiorca wykaże, że nie nastąpiła

zmiana okoliczności, w wyniku której koncentracja może spowodować istotne ograniczenie

konkurencji na rynku.

”

;

14)

w art. 28 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Jeżeli w toku postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów

zostanie uprawdopodobnione - na podstawie okoliczności sprawy, informacji zawartych

w zawiadomieniu, o którym mowa w art. 100 ust. 1, lub będących podstawą wszczęcia

postępowania - że został naruszony zakaz, o którym mowa w art. 24, a przedsiębiorca,

któremu jest zarzucane naruszenie tego zakazu, zobowiąże się do podjęcia lub zaniechania

określonych działań zmierzających do zakończenia naruszenia lub usunięcia jego skutków,

Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, zobowiązać przedsiębiorcę do wykonania tych

zobowiązań. W przypadku gdy przedsiębiorca zaprzestał naruszania zakazu, o którym

mowa w art. 24, i zobowiąże się do usunięcia skutków tego naruszenia, zdanie pierwsze

stosuje się odpowiednio.

2.

W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może określić termin wykonania zobowiązań

lub zobowiązać przedsiębiorcę do złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia

o treści i w formie określonej w decyzji lub do publikacji decyzji w całości lub w

części na koszt przedsiębiorcy.

”

;

15)

w art. 29 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

organem wykonującym zadania nałożone na władze państw członkowskich Unii Europejskiej

na podstawie art. 104 i art. 105 TFUE. W szczególności Prezes Urzędu jest właściwym

organem ochrony konkurencji w rozumieniu art. 35 rozporządzenia nr 1/2003/WE;

”

;

16)

w art. 31 uchyla się pkt 11;

17)

po art. 31 dodaje się art. 31a w brzmieniu

„

Art. 31a.

Prezes Urzędu może wydać i ogłosić wyjaśnienia i interpretacje mające istotne znaczenie

dla stosowania przepisów w sprawach objętych zakresem działania Prezesa Urzędu. Wyjaśnienia

i interpretacje są publikowane w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu.

”

;

18)

uchyla się art. 32;

19)

w art. 33 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W skład Urzędu wchodzi Centrala w Warszawie, delegatury Urzędu w Bydgoszczy, w Gdańsku,

w Katowicach, w Krakowie, w Lublinie, w Łodzi, w Poznaniu, w Warszawie i we Wrocławiu

oraz laboratoria nadzorowane przez Prezesa Urzędu.

”

;

20)

art. 38 otrzymuje brzmienie

„

Art. 38.

Zadaniem samorządu terytorialnego w zakresie ochrony praw konsumentów jest prowadzenie

edukacji konsumenckiej.

”

;

21)

w art. 42 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Do zadań rzecznika konsumentów należy

”

;

22)

w art. 44 w ust. 5 zdanie trzecie otrzymuje brzmienie

„

W przypadku zaprzestania pełnienia funkcji rzecznika konsumentów, członkostwo w Radzie

wygasa.

”

;

23)

w art. 48

a)

w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

wstępne ustalenie, czy nastąpiło naruszenie uzasadniające wszczęcie postępowania w

sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów;

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Postępowanie wyjaśniające nie powinno trwać dłużej niż 4 miesiące, a w sprawach szczególnie

skomplikowanych - nie dłużej niż 5 miesięcy od dnia jego wszczęcia.

”

;

24)

w art. 51 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Dowodem z dokumentu w postępowaniu przed Prezesem Urzędu może być tylko oryginał dokumentu

lub jego kopia poświadczona przez organ administracji publicznej, notariusza, adwokata,

radcę prawnego, doradcę podatkowego, rzecznika patentowego lub upoważnionego pracownika

przedsiębiorcy.

”

;

25)

w art. 69

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Wniosek o ograniczenie prawa wglądu do materiału dowodowego składa się wraz z uzasadnieniem

oraz wersją dokumentu niezawierającą informacji objętych ograniczeniem, o którym mowa

w ust. 1, ze stosowną adnotacją.

”

,

b)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Jeżeli wniosek nie spełnia wymagań określonych w ust. 4, Prezes Urzędu wzywa wnioskodawcę

do jego uzupełnienia w wyznaczonym terminie. W przypadku nieprzedłożenia w wyznaczonym

terminie wersji dokumentu, o której mowa w ust. 4, wniosek pozostawia się bez rozpoznania.

”

;

26)

w art. 70

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wszelkie informacje i dowody uzyskane przez Prezesa Urzędu w związku z zastosowaniem

art. 89a i art. 113a-113k, w tym informacje o wystąpieniu przedsiębiorcy lub osoby

zarządzającej o odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej lub jej obniżenie oraz

informacje uzyskane w procedurze dobrowolnego poddania się karze pieniężnej, nie podlegają

udostępnieniu, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się, w przypadku gdy przedsiębiorca lub osoba zarządzająca

występujący o odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej lub jej obniżenie lub przedsiębiorca

lub osoba zarządzająca przystępujący do procedury w sprawie dobrowolnego poddania

się karze pieniężnej wyrażą pisemną zgodę na udostępnienie informacji i dowodów, o

których mowa w ust. 1.

”

,

c)

dodaje się ust. 4-6 w brzmieniu

„

4.

Dokumenty zawierające informacje i dowody mające charakter oświadczenia przedsiębiorcy

lub osoby zarządzającej występujących o odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej

lub jej obniżenie oraz przedsiębiorcy lub osoby zarządzającej przystępujących do procedury

dobrowolnego poddania się karze pieniężnej mogą być kopiowane przez stronę wyłącznie,

gdy przedsiębiorca lub osoba zarządzająca wyrażą na to pisemną zgodę.

5.

Z informacji i dowodów, o których mowa w ust. 4, mogą być sporządzane odręczne notatki

o ile strona je sporządzająca zobowiąże się do wykorzystania uzyskanych w ten sposób

informacji wyłącznie na potrzeby postępowania toczącego się przed Prezesem Urzędu

lub postępowania przed sądem prowadzonego w wyniku wniesienia środka odwoławczego

w sprawie.

6.

Informacje i dowody, o których mowa w ust. 1, nie podlegają udostępnieniu w trybie

przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

”

;

27)

w art. 73 w ust. 3 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

co do których obowiązek zachowania poufności wynika z zobowiązań międzynarodowych,

w szczególności informacji uzyskanych w toku postępowań wszczętych na podstawie art.

101 lub art. 102 TFUE;

2)

uzyskanych w związku z zastosowaniem art. 89a i art. 113a-113k.

”

;

28)

po art. 73 dodaje się art. 73a w brzmieniu

„

Art. 73a.

1.

Jeżeli z informacji zgromadzonych w toku postępowania w sprawie praktyk naruszających

zbiorowe interesy konsumentów wynika, że istnieje szczególnie uzasadnione podejrzenie,

że przedsiębiorca dopuszcza się praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów,

która może spowodować znaczne straty lub niekorzystne skutki dla szerokiego kręgu

konsumentów, Prezes Urzędu podaje do publicznej wiadomości, w tym na stronie internetowej

Urzędu, zgromadzone w toku postępowania informacje o tym zachowaniu i jego prawdopodobnych

skutkach.

2.

Rozstrzygnięcie w przedmiocie podania do publicznej wiadomości informacji, o których

mowa w ust. 1, następuje w drodze postanowienia. Na postanowienie to stronie służy

zażalenie.

”

;

29)

w art. 77 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Jeżeli w wyniku postępowania Prezes Urzędu stwierdził naruszenie przepisów ustawy,

przedsiębiorca, który dopuścił się tego naruszenia oraz osoba zarządzająca, o której

mowa w art. 6a, są obowiązani ponieść koszty postępowania.

”

;

30)

w art. 81

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Od decyzji Prezesa Urzędu przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu

ochrony konkurencji i konsumentów, zwanego dalej „sądem ochrony konkurencji i konsumentów”,

w terminie miesiąca od dnia jej doręczenia.

2.

W przypadku wniesienia odwołania od decyzji Prezes Urzędu przekazuje je wraz z aktami

sprawy do sądu ochrony konkurencji i konsumentów niezwłocznie, nie później niż w terminie

3 miesięcy od dnia wniesienia odwołania.

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

W przypadku wniesienia odwołania od decyzji, uwzględniającej ostateczne stanowisko

strony o dobrowolnym poddaniu się karze pieniężnej, Prezes Urzędu, nie przekazując

akt sądowi, w razie

1)

uznania odwołania za słuszne

a)

uchyla swoją decyzję zgodnie z zasadami określonymi w ust. 3 albo

b)

zmienia swoją decyzję w całości lub w części zgodnie z zasadami określonymi w ust.

3, zmieniając ją również w zakresie kary pieniężnej; karę pieniężną nakłada się w

wysokości, w jakiej zostałaby ona nałożona, gdyby strona nie poddała się dobrowolnie

karze pieniężnej;

2)

nieuznania odwołania za słuszne - zmienia swoją decyzję w zakresie kary pieniężnej,

ustalając ją w wysokości, w jakiej zostałaby nałożona, gdyby strona nie poddała się

dobrowolnie karze pieniężnej, o czym niezwłocznie powiadamia stronę, przesyłając jej

nową decyzję, od której przysługuje odwołanie.

”

,

c)

ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4.

Przed przekazaniem odwołania do sądu ochrony konkurencji i konsumentów lub uchyleniem

albo zmianą decyzji na podstawie ust. 3 lub 3a, Prezes Urzędu może również, w uzasadnionych

przypadkach, przeprowadzić dodatkowe czynności, zmierzające do wyjaśnienia zarzutów

podniesionych w odwołaniu.

5.

Do postanowień Prezesa Urzędu, na które przysługuje zażalenie, przepisy ust. 1-3 i

4 stosuje się odpowiednio, z tym że zażalenie wnosi się w terminie tygodnia od dnia

doręczenia postanowienia.

”

;

31)

w art. 86 w ust. 2 pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3)

wskazanie przepisu ustawy lub TFUE, którego naruszenie zarzuca zgłaszający zawiadomienie;

4)

uprawdopodobnienie naruszenia przepisów ustawy lub TFUE;

”

;

32)

w art. 88 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu

„

3.

W sprawach porozumień ograniczających konkurencję, o których mowa w art. 6 ust. 1

pkt 1-6 ustawy lub w art. 101 ust. 1 lit. a-e TFUE, Prezes Urzędu wszczyna jedno postępowanie

antymonopolowe w sprawie

1)

naruszenia przez przedsiębiorcę zakazu określonego w tych przepisach;

2)

dopuszczenia przez osobę zarządzającą do naruszenia przez przedsiębiorcę tego zakazu.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się również, w przypadku gdy Prezes Urzędu powziął wiadomość

o okolicznościach wskazujących na dopuszczenie przez osobę zarządzającą do naruszenia

przez przedsiębiorcę zakazów określonych w art. 6 ust. 1 pkt 1-6 ustawy lub w art.

101 ust. 1 lit. a-e TFUE po wszczęciu postępowania antymonopolowego w sprawie naruszenia

tych zakazów przez przedsiębiorcę.

”

;

33)

po art. 89 dodaje się art. 89a w brzmieniu

„

Art. 89a.

1.

Przed zakończeniem postępowania antymonopolowego Prezes Urzędu może wystąpić, z urzędu

lub na wniosek strony, do wszystkich stron z propozycją przystąpienia do procedury

dobrowolnego poddania się karze pieniężnej, jeżeli uzna, że zastosowanie tej procedury

przyczyni się do przyspieszenia postępowania.

2.

W przypadku wystąpienia przez stronę z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, Prezes Urzędu

w terminie 14 dni informuje tę stronę o rozpoczęciu bądź odmowie rozpoczęcia procedury

dobrowolnego poddania się karze pieniężnej.

3.

W przypadku zastosowania procedury, o której mowa w ust. 1, wysokość kary pieniężnej,

jaka może zostać nałożona na stronę, której ostateczne stanowisko, o którym mowa w

ust. 7, zostało uwzględnione w treści decyzji, zostaje obniżona o 10% w stosunku do

kary pieniężnej, jaka zostałaby nałożona na podstawie art. 106 ust. 1 pkt 1 lub 2

lub art. 106a ust. 1, gdyby strona nie poddała się dobrowolnie karze.

4.

Strona przedstawia stanowisko do propozycji Prezesa Urzędu, o której mowa w ust. 1,

w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

5.

W przypadku zgody na przystąpienie do procedury dobrowolnego poddania się karze pieniężnej

Prezes Urzędu informuje stronę, która tę zgodę wyraziła, o wstępnych ustaleniach postępowania

antymonopolowego jej dotyczących oraz o przewidywanej treści decyzji, w tym o wysokości

kary pieniężnej obniżonej zgodnie z ust. 3, jaka zostanie na stronę nałożona na podstawie

art. 106 ust. 1 pkt 1 lub 2 lub art. 106a ust. 1, a także o skutkach wniesienia odwołania

wynikających z art. 81 ust. 3a. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

6.

Prezes Urzędu po zapoznaniu się ze stanowiskiem strony ponownie przekazuje jej informacje

w zakresie, o którym mowa w ust. 5, biorąc pod uwagę informacje i dowody przez nią

przedstawione. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

7.

Po zapoznaniu się ze stanowiskiem strony do informacji, o których mowa w ust. 6, Prezes

Urzędu wzywa ją do zajęcia w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 14 dni, ostatecznego

stanowiska w sprawie dobrowolnego poddania się karze pieniężnej.

8.

Ostateczne stanowisko, o którym mowa w ust. 7, zawiera oświadczenie strony o dobrowolnym

poddaniu się karze pieniężnej oraz potwierdzenie

1)

wysokości kary pieniężnej zaakceptowanej przez stronę;

2)

o poinformowaniu strony o zarzucanych jej naruszeniach i umożliwieniu zajęcia stanowiska,

a także pouczeniu o skutkach wniesienia odwołania wynikających z art. 81 ust. 3a.

9.

Prezes Urzędu uwzględnia ostateczne stanowisko, o którym mowa w ust. 7, w treści decyzji,

o której mowa w art. 10, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11.

10.

Prezes Urzędu może odstąpić od stosowania procedury w sprawie dobrowolnego poddania

się karze pieniężnej na każdym etapie, jeśli uzna, że jej stosowanie nie przyczynia

się do przyspieszenia postępowania, o czym informuje niezwłocznie stronę uczestniczącą

w tej procedurze.

11.

Strona może odstąpić od uczestnictwa w procedurze dobrowolnego poddania się karze

pieniężnej na każdym etapie, informując o tym Prezesa Urzędu.

12.

Wszelkie informacje i dowody uzyskane przez Prezesa Urzędu w związku z zastosowaniem

procedury dobrowolnego poddania się karze pieniężnej, mające charakter oświadczenia

strony uczestniczącej w tej procedurze, nie mogą być wykorzystane jako dowód w prowadzonym

postępowaniu, w innych postępowaniach prowadzonych przez Prezesa Urzędu oraz w postępowaniach

prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów - w przypadkach, o których mowa w ust.

10 lub 11.

”

;

34)

w art. 91

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Jeżeli istnieją uzasadnione podstawy do przypuszczenia, że w lokalu mieszkalnym lub

w jakimkolwiek innym pomieszczeniu, nieruchomości lub środku transportu są przechowywane

przedmioty, akta, księgi, dokumenty i informatyczne nośniki danych w rozumieniu przepisów

o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, mogące mieć

wpływ na ustalenie stanu faktycznego istotnego dla prowadzonego postępowania, sąd

ochrony konkurencji i konsumentów może, na wniosek Prezesa Urzędu, udzielić zgody

na przeprowadzenie przeszukania, w tym na dokonanie zajęcia przedmiotów mogących stanowić

dowód w sprawie, przez funkcjonariuszy Policji. Przepisy art. 105n ust. 3 i 4 stosuje

się odpowiednio.

”

,

b)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do przeszukania, o którym mowa w ust. 1, przepisy

ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm. mające zastosowanie do przeszukania stosuje się odpowiednio.

”

;

35)

art. 93 otrzymuje brzmienie

„

Art. 93.

1.

Nie wszczyna się postępowania w sprawie praktyk ograniczających konkurencję, jeżeli

od końca roku, w którym zaprzestano ich stosowania, upłynęło 5 lat.

2.

Nie wszczyna się postępowania w sprawie praktyk ograniczających konkurencję wobec

osoby zarządzającej, jeżeli od końca roku, w którym zaprzestała zachowania określonego

w art. 6a, upłynęło 5 lat.

”

;

36)

w art. 94 po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Opłaty, o których mowa w ust. 4, nie podlegają zwrotowi w przypadku zwrotu wniosku

o wszczęcie postępowania antymonopolowego w sprawach koncentracji lub umorzenia postępowania.

”

;

37)

w art. 95

a)

w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

zwraca zgłoszenie zamiaru koncentracji przedsiębiorców, jeżeli zamiar koncentracji

nie podlega zgłoszeniu;

”

,

b)

uchyla się ust. 2;

38)

art. 96 otrzymuje brzmienie

„

Art. 96.

1.

Postępowanie antymonopolowe w sprawach koncentracji powinno być zakończone w terminie

miesiąca od dnia jego wszczęcia.

2.

Do terminu określonego w ust. 1 nie wlicza się okresów oczekiwania na

1)

dokonanie zgłoszenia przez pozostałych uczestników koncentracji;

2)

usunięcie braków lub uzupełnienie informacji, o których mowa w art. 95 ust. 1 pkt

3;

3)

uiszczenie opłaty, o której mowa w art. 94 ust. 4.

”

;

39)

po art. 96 dodaje się art. 96a w brzmieniu

„

Art. 96a.

1.

W sprawach

1)

szczególnie skomplikowanych,

2)

co do których z informacji zawartych w zgłoszeniu zamiaru koncentracji lub innych

informacji, w tym uzyskanych przez Prezesa Urzędu w toku prowadzonych postępowań,

wynika, że istnieje uzasadnione prawdopodobieństwo istotnego ograniczenia konkurencji

na rynku w wyniku dokonania koncentracji lub

3)

wymagających przeprowadzenia badania rynku

- termin zakończenia postępowania ulega przedłużeniu o 4 miesiące.

2.

W przypadkach określonych w ust. 1 Prezes Urzędu przedłuża termin zakończenia postępowania

w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Postanowienie wymaga uzasadnienia.

3.

W sprawach, w których istnieje uzasadnione prawdopodobieństwo istotnego ograniczenia

konkurencji na rynku w wyniku dokonania koncentracji, Prezes Urzędu przedstawia przedsiębiorcy

lub przedsiębiorcom uczestniczącym w koncentracji zastrzeżenia wobec tej koncentracji.

Przedstawienie zastrzeżeń wymaga uzasadnienia.

4.

Przedsiębiorca może ustosunkować się do zastrzeżeń w terminie 14 dni od dnia ich doręczenia.

Prezes Urzędu, na uzasadniony wniosek przedsiębiorcy, przedłuża ten termin o nie więcej

niż 14 dni.

5.

Prezes Urzędu może przedstawić przedsiębiorcy lub przedsiębiorcom uczestniczącym w

koncentracji warunki, o których mowa w art. 19 ust. 2. Przepis ust. 4 stosuje się

odpowiednio.

6.

Przedsiębiorca uczestniczący w koncentracji może przedstawić warunki, o których mowa

w art. 19 ust. 2, i zobowiązać się do ich spełnienia. Warunki te mogą zostać przedstawione

również w stanowisku przedsiębiorcy dotyczącym warunków zaproponowanych przez Prezesa

Urzędu.

7.

Brak stanowiska przedsiębiorcy, jego negatywne stanowisko co do warunków przedstawionych

przez Prezesa Urzędu lub niezaakceptowanie przez Prezesa Urzędu warunków przedstawionych

przez przedsiębiorcę powodują wydanie decyzji, o której mowa w art. 20 ust. 1.

8.

Do terminu określonego w ust. 1 nie wlicza się okresów oczekiwania na

1)

usunięcie braków lub uzupełnienie informacji, o których mowa w art. 95 ust. 1 pkt

3;

2)

ustosunkowanie się do przedstawionych przez Prezesa Urzędu zastrzeżeń, o których mowa

w ust. 3, lub warunków, o których mowa w art. 19 ust. 2.

9.

W przypadku przedstawienia przez przedsiębiorcę warunków, o których mowa w art. 19

ust. 2, termin określony w ust. 1 ulega przedłużeniu o 14 dni.

”

;

40)

w art. 97 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Czynność prawna, na podstawie której ma nastąpić koncentracja, może być dokonana pod

warunkiem wydania przez Prezesa Urzędu, w drodze decyzji, zgody na dokonanie koncentracji

lub upływu terminów, o których mowa w art. 96 lub w art. 96a.

”

;

41)

art. 101 otrzymuje brzmienie

„

Art. 101.

1.

Stroną postępowania jest każdy, wobec kogo zostało wszczęte postępowanie w sprawie

praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów.

2.

Prezes Urzędu wydaje postanowienie o wszczęciu postępowania w sprawie praktyk naruszających

zbiorowe interesy konsumentów i zawiadamia o tym strony.

”

;

42)

uchyla się art. 102;

43)

art. 104 i art. 105 otrzymują brzmienie

„

Art. 104.

Postępowanie w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów powinno

być zakończone w terminie 4 miesięcy, a w sprawie szczególnie skomplikowanej - nie

później niż w terminie 5 miesięcy od dnia jego wszczęcia. Przepisy art. 35-38 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

Art. 105.

Nie wszczyna się postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów,

jeżeli od końca roku, w którym zaprzestano ich stosowania, upłynął rok.

”

;

44)

w dziale VI tytuł rozdziału 5 otrzymuje brzmienie: „Kontrola i przeszukanie w toku

postępowania przed Prezesem Urzędu”;

45)

w art. 105a

a)

w ust. 4

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli lub do udziału w kontroli zawiera

”

,

-

pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

określenie zakresu przedmiotowego kontroli, w tym okresu objętego kontrolą;

”

,

b)

ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie

„

5.

Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli, o której mowa w ust. 1, wydają odpowiednio

Prezes Urzędu oraz, na jego wniosek, wojewódzcy inspektorzy Inspekcji Handlowej.

6.

Kontrolujący doręcza kontrolowanemu lub osobie przez niego upoważnionej upoważnienie

do przeprowadzenia kontroli oraz okazuje legitymację służbową, a osoby upoważnione

do udziału w kontroli, o których mowa w ust. 2, dowód osobisty, paszport lub inny

dokument potwierdzający tożsamość.

”

;

46)

w art. 105b ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

W celu uzyskania informacji mogących stanowić dowód w sprawie kontrolujący ma prawo

1)

wstępu na grunt oraz do budynków, lokali lub innych pomieszczeń oraz środków transportu

kontrolowanego;

2)

żądania udostępnienia związanych z przedmiotem kontroli akt, ksiąg, wszelkiego rodzaju

pism, dokumentów oraz ich odpisów i wyciągów, korespondencji przesyłanej pocztą elektroniczną,

informatycznych nośników danych w rozumieniu przepisów o informatyzacji działalności

podmiotów realizujących zadania publiczne, innych urządzeń zawierających dane informatyczne

lub systemów informatycznych, w tym także zapewnienia dostępu do systemów informatycznych

będących własnością innego podmiotu zawierających dane kontrolowanego związane z przedmiotem

kontroli, w zakresie, w jakim kontrolowany ma do nich dostęp;

3)

sporządzania z materiałów i korespondencji, o których mowa w pkt 2, notatek;

4)

żądania sporządzenia przez kontrolowanego kopii lub wydruków materiałów, korespondencji,

o których mowa w pkt 2, oraz informacji zgromadzonych na nośnikach, w urządzeniach

lub w systemach, o których mowa w tym przepisie;

5)

żądania od osób, o których mowa w art. 105d ust. 1, ustnych wyjaśnień dotyczących

przedmiotu kontroli;

6)

żądania od osób, o których mowa w art. 105d ust. 1, udostępnienia i wydania innych

przedmiotów mogących stanowić dowód w sprawie.

2.

Osobie upoważnionej do udziału w kontroli, na podstawie art. 105a ust. 2, przysługują

uprawnienia kontrolującego w zakresie wstępu na grunt oraz do budynków, lokali lub

innych pomieszczeń oraz środków transportu kontrolowanego oraz dostępu do materiałów

i korespondencji oraz informacji zgromadzonych na nośnikach, w urządzeniach lub w

systemach, o których mowa w ust. 1 pkt 2, a także do sporządzania z nich notatek,

oraz uprawnienie do udziału wraz z kontrolującym w przeszukaniu, o którym mowa w art.

91 i w art. 105n.

”

;

47)

uchyla się art. 105c;

48)

w art. 105d ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kontrolowany, osoba przez niego upoważniona, posiadacz lokalu mieszkalnego, pomieszczenia,

nieruchomości lub środka transportu, o których mowa w art. 91 ust. 1, są obowiązani

do

1)

udzielenia żądanych informacji;

2)

umożliwienia wstępu na grunt oraz do budynków, lokali lub innych pomieszczeń oraz

środków transportu;

3)

udostępnienia i wydania materiałów, o których mowa w art. 105b ust. 1 pkt 2, lub innych

przedmiotów mogących stanowić dowód w sprawie;

4)

umożliwienia dostępu do informatycznych nośników danych, urządzeń lub systemów informatycznych,

o których mowa w art. 105b ust. 1 pkt 2, w zakresie informacji zgromadzonych na tych

nośnikach, w urządzeniach lub w systemach, w tym do korespondencji przesyłanej pocztą

elektroniczną.

”

;

49)

w art. 105e w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

sporządza we własnym zakresie kopie lub wydruki materiałów i korespondencji, o których

mowa w art. 105b ust. 1 pkt 2, oraz informacji zgromadzonych na nośnikach, w urządzeniach

lub w systemach, o których mowa w tym przepisie;

”

;

50)

w art. 105g

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Prezes Urzędu w toku kontroli, o której mowa w art. 105a ust. 1, może wydać postanowienie

o zajęciu akt, ksiąg, wszelkiego rodzaju pism, dokumentów, korespondencji lub informatycznych

nośników danych, urządzeń, o których mowa w art. 105b ust. 1 pkt 2, oraz innych przedmiotów

mogących stanowić dowód w sprawie, na czas niezbędny do przeprowadzenia kontroli,

jednakże nie dłuższy niż 7 dni.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Do zabezpieczenia na miejscu kontroli, w celu wykonywania czynności w toku kontroli,

akt, ksiąg, innych wszelkiego rodzaju pism, dokumentów, korespondencji, informatycznych

nośników informacji, urządzeń, o których mowa w art. 105b ust. 1 pkt 2, oraz innych

przedmiotów mogących stanowić dowód w sprawie, jak również pomieszczeń kontrolowanego,

w których znajdują się te dokumenty lub przedmioty, przepisów ust. 1-3 nie stosuje

się.

”

;

51)

art. 105h i art. 105i otrzymują brzmienie

„

Art. 105h.

1.

Przedmioty podlegające zajęciu, o którym mowa w art. 105g ust. 1, należy po dokonaniu

oględzin i sporządzeniu protokołu zajęcia zabrać albo oddać na przechowanie osobie

godnej zaufania z zaznaczeniem obowiązku ich przedstawienia na żądanie organu prowadzącego

postępowanie.

2.

Protokół zajęcia zawiera: oznaczenie sprawy, z którą zajęcie ma związek, podanie dokładnej

godziny rozpoczęcia i zakończenia czynności, dokładną listę zajętych przedmiotów i,

w miarę potrzeby, ich opis oraz wskazanie postanowienia Prezesa Urzędu o zajęciu.

Protokół podpisują dokonujący zajęcia i przedstawiciel kontrolowanego.

3.

Dokonujący zajęcia jest obowiązany do natychmiastowego wręczenia osobom zainteresowanym

pokwitowania stwierdzającego, jakie przedmioty i przez kogo zostały zajęte, oraz do

niezwłocznego powiadomienia przedsiębiorcy, którego przedmioty zostały zajęte, o dokonanym

zajęciu.

4.

Zajęte przedmioty należy zwrócić niezwłocznie po stwierdzeniu, że są zbędne dla prowadzonego

postępowania, albo po uchyleniu przez sąd ochrony konkurencji i konsumentów postanowienia

o zajęciu przedmiotów, jednak nie później niż po upływie terminu, o którym mowa w

art. 105g ust. 1.

Art. 105i.

1.

Bez wszczynania odrębnego postępowania Prezes Urzędu może przeprowadzić kontrolę lub

dokonać przeszukania na podstawie art. 105n lub wystąpić z wnioskiem o wyrażenie zgody

na przeprowadzenie przeszukania na podstawie art. 91 na wniosek Komisji Europejskiej

lub organu ochrony konkurencji innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej w przypadku,

o którym mowa w art. 22 rozporządzenia nr 1/2003/WE oraz w art. 12 rozporządzenia

nr 139/2004/WE.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może upoważnić do udziału w kontroli

lub przeszukaniu

1)

pracownika Urzędu;

2)

pracownika Komisji Europejskiej lub organu ochrony konkurencji państwa członkowskiego

Unii Europejskiej;

3)

osoby posiadające wiadomości specjalne, jeżeli do przeprowadzenia kontroli niezbędne

są tego rodzaju wiadomości.

3.

W przypadku gdy przedsiębiorca lub osoba uprawniona do jego reprezentowania albo posiadacz

lokalu mieszkalnego, pomieszczenia, nieruchomości lub środka transportu, o których

mowa w art. 91 ust. 1, sprzeciwiają się przeprowadzeniu przez Komisję Europejską kontroli

w toku postępowania prowadzonego na podstawie przepisów rozporządzenia nr 1/2003/WE

lub rozporządzenia nr 139/2004/WE, osobom upoważnionym przez Prezesa Urzędu do udziału

w tej kontroli, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 3, przysługują w toku kontroli uprawnienia,

o których mowa w art. 105b, art. 105f-105h, art. 105n i art. 105o. Przepisy art. 91

stosuje się.

”

;

52)

po art. 105l dodaje się art. 105m-105q w brzmieniu

„

Art. 105m.

1.

Podmiot, o którym mowa w art. 105b ust. 1 pkt 2, którego prawa zostały naruszone w

toku kontroli, może wnieść zażalenie do sądu ochrony konkurencji i konsumentów na

czynności kontrolne wykraczające poza zakres przedmiotowy kontroli lub inne czynności

kontrolne podjęte z naruszeniem przepisów, w terminie 7 dni od dnia dokonania tych

czynności.

2.

Wniesienie zażalenia nie wstrzymuje kontroli.

3.

Zażalenie wnosi się do sądu ochrony konkurencji i konsumentów za pośrednictwem Prezesa

Urzędu, który przekazuje je wraz z odpowiedzią do sądu w terminie 7 dni od dnia wniesienia

zażalenia.

4.

Sąd ochrony konkurencji i konsumentów rozpoznaje zażalenie w terminie 7 dni od dnia

jego przekazania przez Prezesa Urzędu. Postanowienie sąd uzasadnia z urzędu. Na postanowienie

sądu przysługuje zażalenie do sądu drugiej instancji.

5.

W przypadku uwzględnienia zażalenia przez sąd ochrony konkurencji i konsumentów dowody

uzyskane w wyniku zaskarżonej czynności kontrolnej nie mogą być wykorzystane w prowadzonym

postępowaniu, w innych postępowaniach prowadzonych przez Prezesa Urzędu oraz w postępowaniach

prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów.

Art. 105n.

1.

W sprawach praktyk ograniczających konkurencję, w toku postępowania wyjaśniającego

i postępowania antymonopolowego, w celu znalezienia i uzyskania informacji z akt,

ksiąg, pism, wszelkiego rodzaju dokumentów lub informatycznych nośników danych, urządzeń

oraz systemów informatycznych oraz innych przedmiotów mogących stanowić dowód w sprawie,

Prezes Urzędu może przeprowadzić u przedsiębiorcy przeszukanie pomieszczeń i rzeczy,

jeżeli istnieją uzasadnione podstawy do przypuszczenia, że wymienione informacje lub

przedmioty tam się znajdują.

2.

Przeprowadzenie przeszukania wymaga zgody sądu ochrony konkurencji i konsumentów,

udzielonej na wniosek Prezesa Urzędu.

3.

Prezes Urzędu może wystąpić z wnioskiem o zgodę na przeprowadzenie przeszukania w

toku postępowania wyjaśniającego wyłącznie, gdy zachodzi uzasadnione podejrzenie poważnego

naruszenia przepisów ustawy, w szczególności gdy mogłoby dojść do zatarcia dowodów.

4.

Sąd ochrony konkurencji i konsumentów wydaje w ciągu 48 godzin postanowienie w sprawie,

o której mowa w ust. 2. Na postanowienie sądu ochrony konkurencji i konsumentów nie

przysługuje zażalenie.

Art. 105o.

W celu uzyskania informacji mogących stanowić dowód w sprawie przeszukujący ma prawo

sporządzania z materiałów i korespondencji, o których mowa w art. 105b ust. 1 pkt

2, oraz z informacji zgromadzonych na nośnikach, w urządzeniach lub w systemach, o

których mowa w tym przepisie, notatek, przez co należy rozumieć również sporządzenie

kopii lub wydruków.

Art. 105p.

Przeszukiwany oraz osoby, których prawa zostały naruszone w toku przeszukania, mogą

wnieść zażalenie do sądu ochrony konkurencji i konsumentów na czynności przeszukania

wykraczające poza zakres przedmiotowy przeszukania lub inne czynności przeszukania

podjęte z naruszeniem przepisów, w terminie 7 dni od dnia dokonania tych czynności.

Przepisy art. 105m ust. 2-5 stosuje się odpowiednio.

Art. 105q.

Do przeszukania, o którym mowa w art. 105n, stosuje się odpowiednio przepisy

1)

art. 105a ust. 2-7, art. 105b, art. 105d-105h, art. 105j i art. 105k;

2)

art. 80a ust. 1 i art. 80b zdanie pierwsze ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie

działalności gospodarczej - w zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale;

3)

art. 180, art. 224 § 1, art. 225 i art. 226 oraz art. 236a ustawy z dnia 6 czerwca

1997 r. - Kodeks postępowania karnego; sądem właściwym na potrzeby stosowania tych przepisów jest sąd ochrony konkurencji

i konsumentów.

”

;

53)

po tytule działu VII dodaje się oznaczenie i tytuł rozdziału 1 w brzmieniu: „Rozdział

1 Nakładanie kar pieniężnych”;

54)

art. 106 otrzymuje brzmienie

„

Art. 106.

1.

Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości

nie większej niż 10% obrotu osiągniętego w roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia

kary, jeżeli przedsiębiorca ten, choćby nieumyślnie

1)

dopuścił się naruszenia zakazu określonego w art. 6, w zakresie niewyłączonym na podstawie

art. 7 i art. 8, lub naruszenia zakazu określonego w art. 9;

2)

dopuścił się naruszenia art. 101 lub art. 102 TFUE;

3)

dokonał koncentracji bez uzyskania zgody Prezesa Urzędu;

4)

dopuścił się naruszenia zakazu określonego w art. 24.

2.

Prezes Urzędu może również nałożyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pieniężną

w wysokości stanowiącej równowartość do 50 000 000 euro, jeżeli przedsiębiorca ten

choćby nieumyślnie

1)

we wniosku, o którym mowa w art. 23, lub w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 94 ust.

2, podał nieprawdziwe dane;

2)

nie udzielił informacji żądanych przez Prezesa Urzędu na podstawie art. 10 ust. 9,

art. 12 ust. 3, art. 19 ust. 3, art. 28 ust. 3 lub art. 50 bądź udzielił nieprawdziwych

lub wprowadzających w błąd informacji;

3)

uniemożliwia lub utrudnia rozpoczęcie lub przeprowadzenie kontroli na podstawie art.

105a lub art. 105i, w tym nie wykonuje obowiązków określonych w art. 105d ust. 1 lub

w art. 105e ust. 1;

4)

uniemożliwia lub utrudnia rozpoczęcie lub przeprowadzenie przeszukania na podstawie

art. 91 lub art. 105n, w tym nie wykonuje obowiązków określonych w art. 105d ust.

1 lub w art. 105e ust. 1.

3.

Obrót, o którym mowa w ust. 1, oblicza się jako sumę

1)

przychodów wykazanych w rachunku zysków i strat - w przypadku przedsiębiorcy sporządzającego

taki rachunek na podstawie przepisów o rachunkowości;

2)

przychodów wykazanych w rocznym sprawozdaniu finansowym równoważnym do rachunku zysków

i strat sporządzanym na podstawie przepisów o rachunkowości lub w innym dokumencie

podsumowującym przychody w roku obrotowym, w tym w sprawozdaniu z wykonania budżetu

- w przypadku przedsiębiorcy, który nie sporządza rachunku zysków i strat na podstawie

przepisów o rachunkowości;

3)

udokumentowanych przychodów uzyskanych w roku obrotowym w szczególności ze sprzedaży

produktów, towarów lub materiałów, przychodów finansowych oraz przychodów z działalności

realizowanej na podstawie statutu lub innego dokumentu określającego zakres działalności

przedsiębiorcy, a także wartości uzyskanych przez przedsiębiorcę dotacji przedmiotowych

- w przypadku braku dokumentów, o których mowa w pkt 1 i 2;

4)

dochodów własnych pomniejszonych o wpływy z podatków - w przypadku gmin, powiatów

i województw.

4.

W przypadku gdy przedsiębiorca powstał w wyniku połączenia lub przekształcenia innych

przedsiębiorców, obliczając wysokość jego obrotu, o którym mowa w ust. 1, Prezes Urzędu

uwzględnia obrót osiągnięty przez tych przedsiębiorców w roku obrotowym poprzedzającym

rok nałożenia kary.

5.

W przypadku gdy przedsiębiorca w roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia kary

nie osiągnął obrotu lub osiągnął obrót w wysokości nieprzekraczającej równowartości

100 000 euro, Prezes Urzędu nakładając karę pieniężną na podstawie ust. 1 uwzględnia

średni obrót osiągnięty przez przedsiębiorcę w trzech kolejnych latach obrotowych

poprzedzających rok nałożenia kary.

6.

W przypadku gdy przedsiębiorca nie osiągnął obrotu w okresie trzyletnim, o którym

mowa w ust. 5, lub gdy obrót przedsiębiorcy obliczony na podstawie tego przepisu nie

przekracza równowartości 100 000 euro, Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorcę,

w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości nieprzekraczającej równowartości 10 000

euro.

7.

W przypadku gdy przedsiębiorca nie dysponuje przed wydaniem decyzji danymi finansowymi

niezbędnymi do ustalenia obrotu za rok obrotowy poprzedzający rok nałożenia kary,

Prezes Urzędu, nakładając karę pieniężną na podstawie ust. 1, uwzględnia

1)

obrót osiągnięty przez przedsiębiorcę w roku obrotowym poprzedzającym ten rok;

2)

w przypadku, o którym mowa w ust. 5 - średni obrót osiągnięty przez przedsiębiorcę

w trzech kolejnych latach obrotowych poprzedzających ten rok. Przepis ust. 6 stosuje

się odpowiednio.

”

;

55)

po art. 106 dodaje się art. 106a w brzmieniu

„

Art. 106a.

1.

Prezes Urzędu może nałożyć na osobę zarządzającą, o której mowa w art. 6a, karę pieniężną

w wysokości do 2 000 000 zł, jeżeli osoba ta umyślnie dopuściła do naruszenia przez

przedsiębiorcę zakazów określonych w art. 6 ust. 1 pkt 1-6 ustawy lub w art. 101 ust.

1 lit. a-e TFUE.

2.

Nałożenie na osobę zarządzającą kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, może nastąpić

wyłącznie w decyzji, nakładającej na przedsiębiorcę karę pieniężną, o której mowa

w art. 106 ust. 1 pkt 1 lub 2.

3.

Kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, nie nakłada się, jeżeli na osobę zarządzającą

będącą przedsiębiorcą została nałożona kara pieniężna na podstawie art. 106 ust. 1

pkt 1 lub 2 za to samo naruszenie zakazów określonych w art. 6 ust. 1 pkt 1-6 ustawy

lub w art. 101 ust. 1 lit. a-e TFUE.

”

;

56)

art. 107 i art. 108 otrzymują brzmienie

„

Art. 107.

Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorców, w drodze decyzji, karę pieniężną w

wysokości stanowiącej równowartość do 10 000 euro za każdy dzień opóźnienia w wykonaniu

decyzji wydanych na podstawie art. 10, art. 12 ust. 1, art. 19 ust. 1, art. 20 ust.

1, art. 21 ust. 2 i 4, art. 26, art. 27 ust. 2, art. 28 ust. 1 oraz art. 89 ust. 1

i 3, postanowień wydanych na podstawie art. 105g ust. 1 lub wyroków sądowych w sprawach

z zakresu praktyk ograniczających konkurencję, praktyk naruszających zbiorowe interesy

konsumentów oraz koncentracji; karę pieniężną nakłada się, licząc od daty wskazanej

w decyzji.

Art. 108.

1.

Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, nałożyć na osobę pełniącą funkcję kierowniczą

lub wchodzącą w skład organu zarządzającego przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości

do pięćdziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia, jeżeli osoba ta umyślnie albo

nieumyślnie

1)

nie wykonała decyzji, postanowień lub wyroków, o których mowa w art. 107;

2)

nie zgłosiła zamiaru koncentracji, o którym mowa w art. 13.

2.

Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, nałożyć na osobę pełniącą funkcję kierowniczą

lub wchodzącą w skład organu zarządzającego przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości,

o której mowa w ust. 1, jeżeli osoba ta

1)

uniemożliwia lub utrudnia rozpoczęcie lub przeprowadzenie kontroli na podstawie art.

105a lub art. 105i;

2)

uniemożliwia lub utrudnia rozpoczęcie lub przeprowadzenie przeszukania na podstawie

art. 91 lub art. 105n.

3.

Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną w wysokości, o której

mowa w ust. 1, na

1)

osobę upoważnioną przez kontrolowanego lub przeszukiwanego, o której mowa w art. 105a

ust. 6, posiadacza lokalu mieszkalnego, pomieszczenia, nieruchomości lub środka transportu,

o których mowa w art. 91 ust. 1, za

a)

udzielenie w toku kontroli lub przeszukania nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd

informacji żądanych przez Prezesa Urzędu,

b)

uniemożliwianie lub utrudnianie rozpoczęcia lub przeprowadzenia kontroli na podstawie

art. 105a lub art. 105i, w tym niewykonywanie obowiązków, o których mowa w art. 105d

ust. 1 lub w art. 105e ust. 1,

c)

uniemożliwianie lub utrudnianie rozpoczęcia lub przeprowadzenia przeszukania na podstawie

art. 91 lub art. 105n, w tym niewykonywanie obowiązków, o których mowa w art. 105d

ust. 1 lub w art. 105e ust. 1;

2)

osobę, o której mowa w art. 105a ust. 7, będącą pracownikiem kontrolowanego, za uniemożliwianie

lub utrudnianie okazania dokumentów wymienionych w tym przepisie.

4.

W przypadku gdy osoba upoważniona przez kontrolowanego lub przeszukiwanego, o której

mowa w art. 105a ust. 6, lub osoba, o której mowa w art. 105a ust. 7, będąca pracownikiem

kontrolowanego, pełnią funkcję kierowniczą lub wchodzą w skład organu zarządzającego

przedsiębiorcy, podstawę nałożenia kary pieniężnej przez Prezesa Urzędu stanowi ust.

3.

5.

Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną w wysokości do 20 000

zł na każdego, kto skopiował dokumenty, o których mowa w art. 70 ust. 4, bez pisemnej

zgody przedsiębiorcy lub osoby zarządzającej wymienionych w tym przepisie lub wykorzystał

informacje uzyskane dzięki dostępowi do tych dokumentów w innym celu, niż na potrzeby

prowadzonego postępowania lub postępowania przed sądem prowadzonego w wyniku wniesienia

środka odwoławczego w tej sprawie, z wyjątkiem wykorzystania tych informacji na potrzeby

postępowania karnego lub karno-skarbowego.

6.

Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną w wysokości do 5000 zł

na

1)

świadka za nieuzasadnioną odmowę zeznań lub nieusprawiedliwione niestawiennictwo na

wezwanie Prezesa Urzędu;

2)

biegłego za nieuzasadnioną odmowę złożenia opinii, nieusprawiedliwione opóźnienie

złożenia opinii lub za nieusprawiedliwione niestawiennictwo na wezwanie Prezesa Urzędu.

”

;

57)

uchyla się art. 109 i art. 110;

58)

art. 111 otrzymuje brzmienie

„

Art. 111.

1.

Prezes Urzędu, ustalając wysokość nakładanej kary pieniężnej, uwzględnia w szczególności

okoliczności naruszenia przepisów ustawy oraz uprzednie naruszenie przepisów ustawy,

a także, w przypadku kary pieniężnej, o której mowa w

1)

art. 106 ust. 1 i w art. 108 ust. 1 pkt 2 - okres, stopień oraz skutki rynkowe naruszenia

przepisów ustawy, przy czym stopień naruszenia Prezes Urzędu ocenia biorąc pod uwagę

okoliczności dotyczące natury naruszenia, działalności przedsiębiorcy, która stanowiła

przedmiot naruszenia oraz - w przypadkach, o których mowa w art. 106 ust. 1 pkt 1-3

i w art. 108 ust. 1 pkt 2 - specyfiki rynku, na którym doszło do naruszenia;

2)

art. 106a - stopień wpływu zachowania osoby zarządzającej na naruszenie, którego dokonał

przedsiębiorca, przychody uzyskane przez osobę zarządzającą u danego przedsiębiorcy,

z uwzględnieniem okresu trwania naruszenia oraz okres i skutki rynkowe naruszenia;

3)

art. 106 ust. 2 oraz w art. 108 ust. 2 i 3 - wpływ naruszenia na przebieg i termin

zakończenia postępowania;

4)

art. 107 oraz w art. 108 ust. 1 pkt 1 - skutki rynkowe niewykonania decyzji, postanowień

lub wyroków, o których mowa w art. 107.

2.

Ustalając wysokość kar pieniężnych zgodnie z ust. 1 Prezes Urzędu bierze pod uwagę

okoliczności łagodzące lub obciążające, które wystąpiły w sprawie.

3.

Okolicznościami łagodzącymi, o których mowa w ust. 2, są w szczególności

1)

w przypadku naruszenia zakazu praktyk ograniczających konkurencję

a)

dobrowolne usunięcie skutków naruszenia,

b)

zaniechanie stosowania zakazanej praktyki przed wszczęciem postępowania lub niezwłocznie

po jego wszczęciu,

c)

podjęcie z własnej inicjatywy działań w celu zaprzestania naruszenia lub usunięcia

jego skutków,

d)

współpraca z Prezesem Urzędu w toku postępowania, w szczególności przyczynienie się

do szybkiego i sprawnego przeprowadzenia postępowania,

e)

bierna rola przedsiębiorcy w naruszeniu zakazu porozumień ograniczających konkurencję,

w tym unikanie przez niego wprowadzenia w życie postanowień porozumienia ograniczającego

konkurencję,

f)

działanie pod przymusem - w przypadku naruszenia zakazu porozumień ograniczających

konkurencję;

2)

w przypadku naruszenia zakazu praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów

- okoliczności, o których mowa w pkt 1 lit. a-d;

3)

w przypadku dopuszczenia przez osobę zarządzającą do naruszenia przez przedsiębiorcę

zakazów, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-6 ustawy lub w art. 101 ust. 1 lit.

a-e TFUE

a)

działanie pod przymusem,

b)

przyczynienie się do dobrowolnego usunięcia przez przedsiębiorcę skutków naruszenia,

c)

przyczynienie się do zaniechania przez przedsiębiorcę z własnej inicjatywy stosowania

niedozwolonej praktyki przed wszczęciem postępowania lub niezwłocznie po jego wszczęciu,

d)

okoliczności, o których mowa w pkt 1 lit. c i d;

4)

w przypadku niezgłoszenia zamiaru koncentracji, o którym mowa w art. 13 - poinformowanie

Prezesa Urzędu o dokonaniu koncentracji oraz okoliczności, o których mowa w pkt 1

lit. d.

4.

Okolicznościami obciążającymi, o których mowa w ust. 2, są

1)

w przypadku naruszenia zakazu praktyk ograniczających konkurencję

a)

rola lidera lub inicjatora porozumienia ograniczającego konkurencję lub nakłanianie

innych przedsiębiorców do uczestnictwa w porozumieniu - w przypadku naruszenia zakazu

porozumień ograniczających konkurencję,

b)

przymuszanie, wywieranie presji lub stosowanie środków odwetowych w stosunku do innych

przedsiębiorców lub osób w celu wprowadzenia w życie lub kontynuowania naruszenia,

c)

dokonanie uprzednio podobnego naruszenia,

d)

umyślność naruszenia;

2)

w przypadku naruszenia zakazu praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów

a)

znaczny zasięg terytorialny naruszenia lub jego skutków,

b)

znaczne korzyści uzyskane przez przedsiębiorcę w związku z dokonanym naruszeniem,

c)

okoliczności, o których mowa w pkt 1 lit. c i d;

3)

w przypadku dopuszczenia przez osobę zarządzającą do naruszenia przez przedsiębiorcę

zakazów, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-6 ustawy lub w art. 101 ust. 1 lit.

a-e TFUE

a)

rola organizatora, inicjatora porozumienia ograniczającego konkurencję lub nakłanianie

innych przedsiębiorców lub osób do uczestnictwa w porozumieniu,

b)

znaczne korzyści uzyskane przez osobę zarządzającą w związku z dokonanym naruszeniem,

c)

okoliczności, o których mowa w pkt 1 lit. b i c;

4)

w przypadku niezgłoszenia zamiaru koncentracji, o którym mowa w art. 13 - okoliczności,

o których mowa w pkt 1 lit. c i d.

”

;

59)

w art. 112

a)

uchyla się ust. 1,

b)

dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

W przypadku uchylenia bądź zmiany prawomocnej decyzji, których następstwem jest uchylenie

kary pieniężnej bądź obniżenie jej wysokości, uiszczona kara podlega zwrotowi w części

albo w całości w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania do zwrotu tej kary wraz

z odpisem orzeczenia sądu i, w uzasadnionym przypadku, stwierdzeniem jego prawomocności.

Przy zwrocie kary odsetek nie nalicza się.

”

;

60)

art. 113 otrzymuje brzmienie

„

Art. 113.

1.

Prezes Urzędu może na wniosek przedsiębiorcy, osoby zarządzającej lub innych osób,

o których mowa w art. 108, odroczyć uiszczenie kary pieniężnej albo rozłożyć ją na

raty ze względu na ważny interes wnioskodawcy.

2.

Do wniosku dołącza się uzasadnienie wskazujące ważny interes wnioskodawcy.

3.

W przypadku odroczenia uiszczenia kary pieniężnej albo rozłożenia jej na raty, Prezes

Urzędu nalicza od nieuiszczonej kwoty odsetki w stosunku rocznym, których wysokość

wynosi 50% stawki odsetek za zwłokę, ogłaszanej na podstawie art. 56 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm., od dnia następującego po dniu złożenia wniosku.

4.

W przypadku rozłożenia na raty kary pieniężnej, odsetki, o których mowa w ust. 3,

są naliczane odrębnie od każdej raty.

5.

Odsetki są naliczane za okres do dnia upływu odroczonego terminu płatności kary pieniężnej

albo terminu zapłaty poszczególnych rat.

6.

Prezes Urzędu może uchylić odroczenie uiszczenia kary pieniężnej albo rozłożenie jej

na raty, jeżeli ujawniły się nowe lub uprzednio nieznane okoliczności istotne dla

rozstrzygnięcia lub jeżeli rata nie została uiszczona w terminie.

7.

Rozstrzygnięcie Prezesa Urzędu w przedmiocie odroczenia uiszczenia kary pieniężnej

albo rozłożenia jej na raty następuje w drodze postanowienia, na które nie przysługuje

zażalenie.

”

;

61)

po art. 113 dodaje się rozdział 2 w brzmieniu

„

Rozdział 2

Odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej lub jej obniżenie w sprawach porozumień

ograniczających konkurencję

Art. 113a.

1.

Przedsiębiorca, który zawarł porozumienie, o którym mowa w art. 6 ust. 1 ustawy lub

w art. 101 TFUE, może złożyć do Prezesa Urzędu wniosek o odstąpienie od wymierzenia

kary pieniężnej lub jej obniżenie, zwany dalej „wnioskiem”.

2.

Wniosek zawiera opis porozumienia wskazujący w szczególności

1)

przedsiębiorców, którzy zawarli porozumienie;

2)

produkty lub usługi, których dotyczy porozumienie;

3)

terytorium objęte porozumieniem;

4)

cel porozumienia;

5)

okoliczności zawarcia porozumienia;

6)

okoliczności i sposób funkcjonowania porozumienia;

7)

czas trwania porozumienia;

8)

rolę poszczególnych przedsiębiorców uczestniczących w porozumieniu;

9)

imiona, nazwiska i stanowiska służbowe osób pełniących w porozumieniu znaczącą rolę

wraz z jej opisem;

10)

czy wniosek został złożony również do organów ochrony konkurencji państw członkowskich

Unii Europejskiej lub do Komisji Europejskiej.

3.

Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany nie ujawniać zamiaru złożenia

wniosku.

4.

Prezes Urzędu potwierdza datę i godzinę złożenia wniosku.

5.

Wnioskodawca jest obowiązany współpracować z Prezesem Urzędu w pełnym zakresie od

złożenia wniosku, w szczególności

1)

z własnej inicjatywy i na żądanie Prezesa Urzędu dostarczać niezwłocznie wszelkie

dowody lub informacje dotyczące porozumienia, którymi dysponuje albo którymi może

dysponować, mające istotne znaczenie dla sprawy;

2)

nie utrudniać złożenia wyjaśnień przez osoby zatrudnione przez przedsiębiorcę oraz

osoby pełniące funkcję kierowniczą lub wchodzące w skład organu zarządzającego przedsiębiorcy;

3)

nie niszczyć, nie fałszować, nie zatajać dowodów lub informacji związanych ze sprawą;

4)

nie ujawniać faktu złożenia wniosku bez zgody Prezesa Urzędu.

6.

Wnioskodawca, który nie zaprzestał uczestnictwa w porozumieniu przed złożeniem wniosku,

jest obowiązany zaprzestać tego uczestnictwa niezwłocznie po złożeniu wniosku.

Art. 113b.

Prezes Urzędu odstępuje od nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 106 ust.

1 pkt 1 lub 2, na przedsiębiorcę, który zawarł porozumienie, o którym mowa w art.

6 ust. 1 ustawy lub w art. 101 TFUE, w przypadku gdy przedsiębiorca ten łącznie

1)

jako pierwszy z uczestników porozumienia złożył wniosek zgodny z wymogami, określonymi

w art. 113a ust. 2 oraz spełnił warunki określone w art. 113a ust. 3, 5 i 6;

2)

przedstawił

a)

dowód wystarczający do wszczęcia postępowania antymonopolowego lub informacje umożliwiające

Prezesowi Urzędu uzyskanie takiego dowodu, albo

b)

jeżeli wniosek został złożony po wszczęciu postępowania antymonopolowego - dowód,

który w istotny sposób przyczyni się do wydania decyzji, o której mowa w art. 10,

lub na żądanie Prezesa Urzędu przedstawił informacje umożliwiające uzyskanie takiego

dowodu

- o ile Prezes Urzędu nie posiadał w tym czasie tych informacji lub dowodów;

3)

nie nakłaniał innych przedsiębiorców do uczestnictwa w porozumieniu.

Art. 113c.

1.

W przypadku gdy przedsiębiorca, który zawarł porozumienie, o którym mowa w art. 6

ust. 1 ustawy lub w art. 101 TFUE, nie spełnia łącznie warunków, o których mowa w

art. 113b, Prezes Urzędu obniża karę pieniężną nakładaną na tego przedsiębiorcę, jeżeli

przedsiębiorca ten łącznie

1)

złożył wniosek zgodny z wymogami określonymi w art. 113a ust. 2;

2)

spełnił warunki określone w art. 113a ust. 3, 5 i 6;

3)

przedstawił dowód mający istotne znaczenie dla rozpatrywanej sprawy, którego Prezes

Urzędu nie posiadał.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Prezes Urzędu nakłada karę pieniężną obniżoną

o

1)

30-50% w stosunku do wysokości kary, jaka zostałaby nałożona na przedsiębiorcę, gdyby

nie złożył wniosku - na przedsiębiorcę, który jako pierwszy spełnił warunki, o których

mowa w ust. 1;

2)

20-30% w stosunku do wysokości kary, jaka zostałaby nałożona na przedsiębiorcę, gdyby

nie złożył wniosku - na przedsiębiorcę, który jako drugi spełnił warunki, o których

mowa w ust. 1;

3)

maksymalnie 20% w stosunku do wysokości kary, jaka zostałaby nałożona na przedsiębiorcę,

gdyby nie złożył wniosku - na pozostałych przedsiębiorców, którzy spełnili warunki,

o których mowa w ust. 1.

Art. 113d.

1.

W przypadku gdy przedsiębiorca, o którym mowa w art. 113c ust. 1, przed wydaniem decyzji

w sprawie, w której złożył wniosek, jako pierwszy z uczestników innego porozumienia,

w sprawie którego nie zostało wszczęte postępowanie antymonopolowe lub wyjaśniające,

złożył również wniosek dotyczący tego innego porozumienia i przedstawił Prezesowi

Urzędu dowód lub informacje, o których mowa w art. 113b pkt 2 lit. a, Prezes Urzędu

w sprawie, w której został złożony

1)

pierwszy wniosek - obniża wysokość kary pieniężnej nakładanej na tego przedsiębiorcę,

o której mowa w art. 113c ust. 2, o 30%;

2)

wniosek dotyczący innego porozumienia - odstępuje od nałożenia na tego przedsiębiorcę

kary pieniężnej, o której mowa w art. 106 ust. 1 pkt 1 lub 2, jeżeli spełnił on łącznie

warunki, o których mowa w art. 113b.

2.

W przypadku złożenia wniosku, o którym mowa w art. 113e, dotyczącego innego porozumienia,

o którym mowa w ust. 1 pkt 2, Prezes Urzędu obniża wysokość kary pieniężnej nakładanej

na przedsiębiorcę w sprawie, w której został złożony pierwszy wniosek, o którym mowa

w ust. 1 pkt 1, jeżeli brakujące informacje lub dowody zostały uzupełnione w terminie,

o którym mowa w art. 113e ust. 2.

Art. 113e.

1.

W przypadku gdy przedsiębiorca nie dysponuje informacjami w zakresie określonym w

art. 113a ust. 2 lub dowodami lub informacjami, o których mowa w art. 113b pkt 2 lub

w art. 113c ust. 1 pkt 3, może złożyć do Prezesa Urzędu wniosek w formie skróconej

zawierający opis porozumienia, który wskazuje co najmniej informacje, o których mowa

w art. 113a ust. 2 pkt 1-4, 7 i 9.

2.

Prezes Urzędu niezwłocznie po złożeniu wniosku przez przedsiębiorcę określa zakres

informacji lub dowodów, jakie należy przedstawić oraz termin ich przedstawienia.

3.

W przypadku przedstawienia informacji lub dowodów w terminie, o którym mowa w ust.

2, wniosek uznaje się za złożony w dacie złożenia wniosku w formie skróconej.

4.

Nieprzedstawienie informacji i dowodów w wyznaczonym terminie powoduje nieuwzględnienie

wniosku.

Art. 113f.

1.

W przypadku złożenia przez przedsiębiorcę do Komisji Europejskiej wniosku o zwolnienie

z grzywien, o których mowa w art. 23 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1/2003/WE, za

udział w zakazanym porozumieniu obejmującym terytorium więcej niż trzech państw członkowskich

Unii Europejskiej, przedsiębiorca może również złożyć do Prezesa Urzędu wniosek w

formie uproszczonej.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera wskazanie

1)

przedsiębiorców, którzy zawarli porozumienie;

2)

produktów lub usług, których dotyczy porozumienie;

3)

terytorium objętego porozumieniem;

4)

celu porozumienia;

5)

czasu trwania porozumienia;

6)

państw członkowskich Unii Europejskiej, w których znajdują się dowody na istnienie

porozumienia.

3.

Wniosek w formie uproszczonej zawiera również informację o wnioskach złożonych, lub

które przedsiębiorca zamierza złożyć w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej

lub do Komisji Europejskiej.

4.

W przypadku wszczęcia postępowania dotyczącego porozumienia, o którym mowa we wniosku

w formie uproszczonej, Prezes Urzędu wzywa przedsiębiorcę do przedstawienia w wyznaczonym

terminie informacji, o których mowa w art. 113a ust. 2, oraz dowodów lub informacji,

o których mowa w art. 113b pkt 2 lub w art. 113c ust. 1 pkt 3.

5.

W przypadku przedstawienia informacji i dowodów w terminie, o którym mowa w ust. 4,

wniosek uznaje się za złożony w dacie złożenia wniosku w formie uproszczonej.

Art. 113g.

W przypadku nieuwzględnienia wniosku przez Prezesa Urzędu albo jego wycofania przez

przedsiębiorcę wniosek zwraca się przedsiębiorcy w terminie 7 dni.

Art. 113h.

Przepisy art. 113a-e i art. 113g stosuje się odpowiednio do osób zarządzających, o

których mowa w art. 6a, z uwzględnieniem art. 113i oraz art. 113j.

Art. 113i.

Osoba zarządzająca przedstawia we wniosku informacje w nim wymagane w zakresie, w

jakim dysponuje nimi ze względu na pełnioną u przedsiębiorcy funkcję i swoją rolę

w porozumieniu.

Art. 113j.

1.

Wniosek przedsiębiorcy zgodny z wymogami określonymi w art. 113a ust. 2, wraz z którym

przedstawiono dowody lub informacje, o których mowa w art. 113b pkt 2 lub w art. 113c

ust. 1 pkt 3, obejmuje również osoby zarządzające tego przedsiębiorcy, o których mowa

w art. 6a.

2.

Jeżeli osoba zarządzająca współpracuje z Prezesem Urzędu od powzięcia wiadomości o

złożeniu wniosku w sposób określony w art. 113a ust. 5, Prezes Urzędu obniża karę

pieniężną nakładaną na tę osobę na tych samych zasadach, na jakich kara zostaje obniżona

w stosunku do przedsiębiorcy.

3.

Prezes Urzędu odstępuje od nałożenia kary pieniężnej albo obniża karę pieniężną nakładaną

na osobę zarządzającą spełniającą warunki, o których mowa w ust. 2, pomimo nieodstąpienia

od nałożenia kary pieniężnej na przedsiębiorcę, który złożył wniosek albo nieobniżenia

kary pieniężnej nakładanej na tego przedsiębiorcę z powodu niespełnienia przez niego

warunków określonych w art. 113a ust. 3, 5 i 6 lub w art. 113b pkt 3.

Art. 113k.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb postępowania

z wnioskiem złożonym przez przedsiębiorcę lub osobę zarządzającą mając na uwadze kategorię

podmiotu składającego wniosek i konieczność zapewnienia rzetelnej oceny spełnienia

warunków, o których mowa w art. 113b i w art. 113c ust. 1, oraz właściwego zakwalifikowania

wniosku.

”

.

W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. z 2014 r. poz. 101, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w części pierwszej w księdze pierwszej po tytule IIIb dodaje się tytuł IIIc w brzmieniu

„

Tytuł IIIc

Podmioty uprawnione do udziału w postępowaniu na podstawie odrębnych przepisów

Art. 63

§ 1.

Jeżeli przepisy odrębne przyznają określonym podmiotom, które nie uczestniczą w sprawie,

uprawnienie do przedstawiania sądowi istotnego dla sprawy poglądu, do podmiotów tych

stosuje się odpowiednio przepis art. 63. Jednak na wniosek podmiotu uprawnionego sąd

może zezwolić, aby pogląd został przedstawiony także ustnie na rozprawie.

§ 2.

Na wniosek podmiotu uprawnionego sąd udostępnia akta sprawy w zakresie niezbędnym

do przedstawienia poglądu.

”

;

2)

w art. 479

a)

w § 1

-

po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

zażaleń na postanowienia wydawane przez Prezesa Urzędu w sprawie rozpatrzenia sprzeciwu,

o którym mowa w art. 84c ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 672, z późn. zm.;

”

,

-

w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

zażaleń, o których mowa w art. 105m i w art. 105p ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów

(Dz. U. Nr 50, poz. 331, z późn. zm..

”

,

b)

§ 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Odwołanie od decyzji Prezesa Urzędu wnosi się za jego pośrednictwem do sądu ochrony

konkurencji i konsumentów w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji.

”

;

3)

w art. 479

4)

uchyla się art. 479

5)

w art. 479

„

§ 4.

W razie uwzględnienia odwołania od decyzji stwierdzającej naruszenie zakazów określonych

w art. 6 ust. 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów lub w art. 101 ust. 1 lit. a-e Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, poprzez

jej uchylenie w części dotyczącej przedsiębiorcy albo zmianę w taki sposób, że na

przedsiębiorcę nie jest nakładana kara pieniężna, sąd ochrony konkurencji i konsumentów

z urzędu uchyla tę decyzję również w części dotyczącej osoby zarządzającej, o której

mowa w art. 6a tej ustawy, która dopuściła do naruszenia zakazów przez tego przedsiębiorcę.

§ 5.

W postępowaniu apelacyjnym i kasacyjnym przepis § 4 stosuje się odpowiednio.

”

;

6)

w art. 479

a)

po § 2 dodaje się § 2a i 2b w brzmieniu

„

§ 2a.

Dokumenty, o których mowa w art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, mogą być kopiowane przez strony i innych uczestników postępowania jedynie, w przypadku

gdy przedsiębiorca lub osoba zarządzająca, o których mowa w tym przepisie, wyrażą

na to pisemną zgodę. Bez pisemnej zgody przedsiębiorcy lub osoby zarządzającej można

sporządzać jedynie odręczne notatki z tych dokumentów, po uprzednim zobowiązaniu się,

że informacje uzyskane w ten sposób będą wykorzystywane jedynie na potrzeby postępowania

toczącego się w sprawie.

§ 2b.

Kopie dokumentów, o których mowa w art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, sporządzone bez pisemnej zgody przedsiębiorcy lub osoby zarządzającej lub informacje

uzyskane dzięki dostępowi do tych dokumentów nie mogą być wykorzystane jako dowód

w postępowaniu prowadzonym przed sądem w innej sprawie.

”

,

b)

dodaje się § 6 w brzmieniu

„

§ 6.

W przypadku wystąpienia przez inny sąd cywilny do sądu ochrony konkurencji i konsumentów,

w związku z prowadzonym postępowaniem, o udostępnienie dokumentów, o których mowa

w art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, dokumenty te są udostępniane jedynie za pisemną zgodą przedsiębiorcy lub osoby zarządzającej,

o których mowa w tym przepisie.

”

.

Do spraw, w których postępowanie wszczęto przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

stosuje się przepisy dotychczasowe, o ile przepisy art. 4, art. 7, art. 10 i art.

11 nie stanowią inaczej.

Postępowania antymonopolowe w sprawach koncentracji niezakończone do dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy umarza się, jeżeli na podstawie ustawy zmienianej w art.

1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, zamiar koncentracji nie podlega zgłoszeniu.

Przeliczenie wartości euro oraz innych walut obcych na złote oraz wartości złotego

na euro jest dokonywane według kursu średniego walut obcych ogłoszonego przez Narodowy

Bank Polski w ostatnim dniu roku kalendarzowego poprzedzającego rok zgłoszenia zamiaru

koncentracji lub nałożenia kary.

Do praktyk ograniczających konkurencję zaniechanych przed dniem wejścia w życie przepisów

ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się przepisy

art. 93 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.

Osoba zarządzająca ponosi odpowiedzialność na podstawie art. 6a ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, za działania i zaniechania mające

miejsce od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

W przypadku stwierdzenia naruszenia przez przedsiębiorcę zakazów określonych w art.

6 ust. 1 pkt 1-6 ustawy lub w art. 101 ust. 1 lit. a-e Traktatu o funkcjonowaniu Unii

Europejskiej, zwanego dalej „TFUE”, odpowiedzialności podlega również osoba zarządzająca,

która w ramach sprawowania swojej funkcji w czasie trwania stwierdzonego naruszenia

tych zakazów umyślnie dopuściła przez swoje działanie lub zaniechanie do naruszenia

przez tego przedsiębiorcę wymienionych zakazów.

1.

Zakazu, o którym mowa w art. 6 ust. 1, nie stosuje się do porozumień zawieranych między

1)

konkurentami - jeżeli ich łączny udział w rynku właściwym, którego dotyczy porozumienie,

nie przekracza 5%;

2)

przedsiębiorcami, którzy nie są konkurentami - jeżeli udział żadnego z nich w rynku

właściwym, którego dotyczy porozumienie, nie przekracza 10%.

2.

Zakazu, o którym mowa w art. 6 ust. 1, nie stosuje się również, w przypadku gdy udziały

w rynku właściwym określone w ust. 1 nie zostały przekroczone o więcej niż dwa punkty

procentowe w okresie dwóch kolejnych lat kalendarzowych w czasie trwania porozumienia.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do przypadków określonych w art. 6 ust. 1 pkt

1-3 i 7.

1.

Do wniosków o odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej lub jej obniżenie złożonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy art. 109 i art.

110 ustawy zmienianej w art. 1.

2.

W przypadku wszczęcia przez Prezesa Urzędu od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy

postępowania w sprawie, w której został złożony wniosek, o którym mowa w ust. 1, dotyczący

porozumień, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, lub w art.

101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej - przepisy art. 113d ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio.

3.

W przypadku porozumień niezaniechanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

w sprawie których wszczęto postępowanie, o którym mowa w ust. 2, wniosek określony

w ust. 1 obejmuje również osoby zarządzające, o których mowa w art. 6a ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przedsiębiorcy, który złożył wniosek,

jeżeli przedsiębiorca ten spełnia warunki określone w art. 109 ust. 1 lub 2 ustawy

zmienianej w art. 1.

4.

Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 3, osoba zarządzająca współpracuje z Prezesem

Urzędu w pełnym zakresie od powzięcia wiadomości o złożeniu wniosku, w szczególności

1)

z własnej inicjatywy i na żądanie Prezesa Urzędu dostarcza niezwłocznie wszelkie dowody

lub informacje dotyczące zakazanego porozumienia, którymi dysponuje, albo którymi

może dysponować, mające istotne znaczenie dla sprawy,

2)

nie utrudnia złożenia wyjaśnień przez osoby zatrudnione przez przedsiębiorcę,

3)

nie niszczy, nie fałszuje, nie zataja dowodów lub informacji związanych ze sprawą,

4)

nie ujawnia faktu złożenia wniosku

- Prezes Urzędu obniża, zgodnie z art. 113c ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, karę pieniężną nakładaną na tę osobę, uwzględniając kolejność

spełnienia przez przedsiębiorcę warunków określonych w art. 109 ustawy zmienianej

w art. 1.

5.

Prezes Urzędu odstępuje od nałożenia kary pieniężnej albo obniża karę pieniężną nakładaną

na osobę zarządzającą spełniającą warunki, o których mowa w ust. 4, pomimo nieodstąpienia

od nałożenia kary pieniężnej na przedsiębiorcę, który złożył wniosek albo nieobniżenia

kary pieniężnej nakładanej na tego przedsiębiorcę z powodu niespełnienia przez niego

warunków określonych w art. 109 ustawy zmienianej w art. 1.

Jeżeli sąd ochrony konkurencji i konsumentów udzielił przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy zgody na przeprowadzenie przeszukania przez Prezesa Urzędu, przeszukanie

przeprowadza się na podstawie przepisów dotychczasowych.

Do kontroli i przeszukań, prowadzonych przez Prezesa Urzędu w przypadkach, o których

mowa w art. 105i ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, rozpoczętych przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu praktyki za ograniczającą konkurencję, jeżeli

stwierdzi naruszenie zakazów określonych w art. 6 lub w art. 9 ustawy lub w art. 101

lub w art. 102 TFUE.

2.

W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu nakazuje zaniechanie stosowania praktyki

naruszającej zakazy, o których mowa w art. 6 lub w art. 9 ustawy lub w art. 101 lub

w art. 102 TFUE, jeżeli do czasu wydania decyzji praktyka ta nie została zaprzestana.

3.

Ciężar udowodnienia, że praktyka naruszająca zakazy, o których mowa w art. 6 lub w

art. 9 ustawy lub w art. 101 lub w art. 102 TFUE, została zaprzestana, spoczywa na

przedsiębiorcy.

4.

Prezes Urzędu może w decyzji, o której mowa w ust. 1, nakazać, w celu zaniechania

stosowania praktyki lub usunięcia jej skutków, zastosowanie środków polegających w

szczególności na

1)

udzieleniu licencji praw własności intelektualnej na niedyskryminacyjnych warunkach;

2)

umożliwieniu dostępu do określonej infrastruktury na niedyskryminacyjnych warunkach;

3)

zmianie umowy;

4)

zapewnieniu innym podmiotom dostawy określonych produktów lub świadczenia określonych

usług na niedyskryminacyjnych warunkach.

5.

W przypadku gdy środki, o których mowa w ust. 4, mogłyby okazać się nieskuteczne albo

skuteczne, lecz bardziej uciążliwe dla przedsiębiorcy, Prezes Urzędu może w decyzji,

o której mowa w ust. 1, nakazać zastosowanie środka polegającego na powierzeniu wykonywania

określonej działalności gospodarczej, w tym wykonywania tej działalności na różnych

szczeblach obrotu, poszczególnym podmiotom w ramach grupy kapitałowej lub odrębnym

jednostkom organizacyjnym w ramach struktury przedsiębiorcy.

6.

Środki, o których mowa w ust. 4 i 5, powinny być proporcjonalne do wagi i rodzaju

naruszenia i konieczne do jego zakończenia lub usunięcia jego skutków.

7.

Przed wydaniem decyzji nakazującej zastosowanie środków, o których mowa w ust. 4 i

5, Prezes Urzędu informuje przedsiębiorcę o zamiarze zastosowania określonych środków.

Przedsiębiorca może przedstawić stanowisko do planowanych środków w terminie 14 dni

od dnia doręczenia informacji.

8.

W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może określić termin realizacji środków,

o których mowa w ust. 4 i 5, uwzględniając wagę i rodzaj naruszenia oraz zastosowany

środek.

9.

W przypadku nakazania zastosowania środków, o których mowa w ust. 4 i 5, Prezes Urzędu

w decyzji, o której mowa w ust. 1, nakłada na przedsiębiorcę obowiązek składania w

wyznaczonym terminie informacji o stopniu realizacji tych środków.

Wysokość kary pieniężnej nakładanej na świadka za nieuzasadnioną odmowę zeznań w postępowaniu

wszczętym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy ustala się na podstawie art.

108 ust. 6 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Termin do wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 81 ustawy zmienianej w art. 1,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, ma zastosowanie również do decyzji wydanych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, jeżeli w tym dniu nie upłynął termin

do wniesienia odwołania, określony w przepisach dotychczasowych.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Prezes Urzędu może stwierdzić, że osoba zarządzająca, o której mowa w art. 6a, umyślnie

dopuściła przez swoje działanie lub zaniechanie do naruszenia przez przedsiębiorcę

zakazów, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-6 ustawy lub w art. 101 ust. 1 lit.

a-e TFUE, wyłącznie w decyzji, o której mowa w art. 10 ust. 1, w przypadku gdy w decyzji

tej zostaje nałożona na przedsiębiorcę kara pieniężna, o której mowa w art. 106 ust.

1 pkt 1 lub 2.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób obliczania obrotu przedsiębiorców

na potrzeby ustalenia obowiązku zgłoszenia zamiaru koncentracji Prezesowi Urzędu,

uwzględniając specyfikę prowadzonej przez przedsiębiorców działalności, a także zasady

rachunkowości odnoszące się do poszczególnych kategorii przedsiębiorców, w tym do

banków, ubezpieczycieli i funduszy inwestycyjnych.

Prezes Urzędu może wydać i ogłosić wyjaśnienia i interpretacje mające istotne znaczenie

dla stosowania przepisów w sprawach objętych zakresem działania Prezesa Urzędu. Wyjaśnienia

i interpretacje są publikowane w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu.

Zadaniem samorządu terytorialnego w zakresie ochrony praw konsumentów jest prowadzenie

edukacji konsumenckiej.

§ 1.

Jeżeli przepisy odrębne przyznają określonym podmiotom, które nie uczestniczą w sprawie,

uprawnienie do przedstawiania sądowi istotnego dla sprawy poglądu, do podmiotów tych

stosuje się odpowiednio przepis art. 63. Jednak na wniosek podmiotu uprawnionego sąd

może zezwolić, aby pogląd został przedstawiony także ustnie na rozprawie.

§ 2.

Na wniosek podmiotu uprawnionego sąd udostępnia akta sprawy w zakresie niezbędnym

do przedstawienia poglądu.

1.

Jeżeli z informacji zgromadzonych w toku postępowania w sprawie praktyk naruszających

zbiorowe interesy konsumentów wynika, że istnieje szczególnie uzasadnione podejrzenie,

że przedsiębiorca dopuszcza się praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów,

która może spowodować znaczne straty lub niekorzystne skutki dla szerokiego kręgu

konsumentów, Prezes Urzędu podaje do publicznej wiadomości, w tym na stronie internetowej

Urzędu, zgromadzone w toku postępowania informacje o tym zachowaniu i jego prawdopodobnych

skutkach.

2.

Rozstrzygnięcie w przedmiocie podania do publicznej wiadomości informacji, o których

mowa w ust. 1, następuje w drodze postanowienia. Na postanowienie to stronie służy

zażalenie.

1.

Przed zakończeniem postępowania antymonopolowego Prezes Urzędu może wystąpić, z urzędu

lub na wniosek strony, do wszystkich stron z propozycją przystąpienia do procedury

dobrowolnego poddania się karze pieniężnej, jeżeli uzna, że zastosowanie tej procedury

przyczyni się do przyspieszenia postępowania.

2.

W przypadku wystąpienia przez stronę z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, Prezes Urzędu

w terminie 14 dni informuje tę stronę o rozpoczęciu bądź odmowie rozpoczęcia procedury

dobrowolnego poddania się karze pieniężnej.

3.

W przypadku zastosowania procedury, o której mowa w ust. 1, wysokość kary pieniężnej,

jaka może zostać nałożona na stronę, której ostateczne stanowisko, o którym mowa w

ust. 7, zostało uwzględnione w treści decyzji, zostaje obniżona o 10% w stosunku do

kary pieniężnej, jaka zostałaby nałożona na podstawie art. 106 ust. 1 pkt 1 lub 2

lub art. 106a ust. 1, gdyby strona nie poddała się dobrowolnie karze.

4.

Strona przedstawia stanowisko do propozycji Prezesa Urzędu, o której mowa w ust. 1,

w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

5.

W przypadku zgody na przystąpienie do procedury dobrowolnego poddania się karze pieniężnej

Prezes Urzędu informuje stronę, która tę zgodę wyraziła, o wstępnych ustaleniach postępowania

antymonopolowego jej dotyczących oraz o przewidywanej treści decyzji, w tym o wysokości

kary pieniężnej obniżonej zgodnie z ust. 3, jaka zostanie na stronę nałożona na podstawie

art. 106 ust. 1 pkt 1 lub 2 lub art. 106a ust. 1, a także o skutkach wniesienia odwołania

wynikających z art. 81 ust. 3a. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

6.

Prezes Urzędu po zapoznaniu się ze stanowiskiem strony ponownie przekazuje jej informacje

w zakresie, o którym mowa w ust. 5, biorąc pod uwagę informacje i dowody przez nią

przedstawione. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

7.

Po zapoznaniu się ze stanowiskiem strony do informacji, o których mowa w ust. 6, Prezes

Urzędu wzywa ją do zajęcia w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 14 dni, ostatecznego

stanowiska w sprawie dobrowolnego poddania się karze pieniężnej.

8.

Ostateczne stanowisko, o którym mowa w ust. 7, zawiera oświadczenie strony o dobrowolnym

poddaniu się karze pieniężnej oraz potwierdzenie

1)

wysokości kary pieniężnej zaakceptowanej przez stronę;

2)

o poinformowaniu strony o zarzucanych jej naruszeniach i umożliwieniu zajęcia stanowiska,

a także pouczeniu o skutkach wniesienia odwołania wynikających z art. 81 ust. 3a.

9.

Prezes Urzędu uwzględnia ostateczne stanowisko, o którym mowa w ust. 7, w treści decyzji,

o której mowa w art. 10, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11.

10.

Prezes Urzędu może odstąpić od stosowania procedury w sprawie dobrowolnego poddania

się karze pieniężnej na każdym etapie, jeśli uzna, że jej stosowanie nie przyczynia

się do przyspieszenia postępowania, o czym informuje niezwłocznie stronę uczestniczącą

w tej procedurze.

11.

Strona może odstąpić od uczestnictwa w procedurze dobrowolnego poddania się karze

pieniężnej na każdym etapie, informując o tym Prezesa Urzędu.

12.

Wszelkie informacje i dowody uzyskane przez Prezesa Urzędu w związku z zastosowaniem

procedury dobrowolnego poddania się karze pieniężnej, mające charakter oświadczenia

strony uczestniczącej w tej procedurze, nie mogą być wykorzystane jako dowód w prowadzonym

postępowaniu, w innych postępowaniach prowadzonych przez Prezesa Urzędu oraz w postępowaniach

prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów - w przypadkach, o których mowa w ust.

10 lub 11.

1.

Nie wszczyna się postępowania w sprawie praktyk ograniczających konkurencję, jeżeli

od końca roku, w którym zaprzestano ich stosowania, upłynęło 5 lat.

2.

Nie wszczyna się postępowania w sprawie praktyk ograniczających konkurencję wobec

osoby zarządzającej, jeżeli od końca roku, w którym zaprzestała zachowania określonego

w art. 6a, upłynęło 5 lat.

1.

Postępowanie antymonopolowe w sprawach koncentracji powinno być zakończone w terminie

miesiąca od dnia jego wszczęcia.

2.

Do terminu określonego w ust. 1 nie wlicza się okresów oczekiwania na

1)

dokonanie zgłoszenia przez pozostałych uczestników koncentracji;

2)

usunięcie braków lub uzupełnienie informacji, o których mowa w art. 95 ust. 1 pkt

3;

3)

uiszczenie opłaty, o której mowa w art. 94 ust. 4.

1.

W sprawach

1)

szczególnie skomplikowanych,

2)

co do których z informacji zawartych w zgłoszeniu zamiaru koncentracji lub innych

informacji, w tym uzyskanych przez Prezesa Urzędu w toku prowadzonych postępowań,

wynika, że istnieje uzasadnione prawdopodobieństwo istotnego ograniczenia konkurencji

na rynku w wyniku dokonania koncentracji lub

3)

wymagających przeprowadzenia badania rynku

- termin zakończenia postępowania ulega przedłużeniu o 4 miesiące.

2.

W przypadkach określonych w ust. 1 Prezes Urzędu przedłuża termin zakończenia postępowania

w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Postanowienie wymaga uzasadnienia.

3.

W sprawach, w których istnieje uzasadnione prawdopodobieństwo istotnego ograniczenia

konkurencji na rynku w wyniku dokonania koncentracji, Prezes Urzędu przedstawia przedsiębiorcy

lub przedsiębiorcom uczestniczącym w koncentracji zastrzeżenia wobec tej koncentracji.

Przedstawienie zastrzeżeń wymaga uzasadnienia.

4.

Przedsiębiorca może ustosunkować się do zastrzeżeń w terminie 14 dni od dnia ich doręczenia.

Prezes Urzędu, na uzasadniony wniosek przedsiębiorcy, przedłuża ten termin o nie więcej

niż 14 dni.

5.

Prezes Urzędu może przedstawić przedsiębiorcy lub przedsiębiorcom uczestniczącym w

koncentracji warunki, o których mowa w art. 19 ust. 2. Przepis ust. 4 stosuje się

odpowiednio.

6.

Przedsiębiorca uczestniczący w koncentracji może przedstawić warunki, o których mowa

w art. 19 ust. 2, i zobowiązać się do ich spełnienia. Warunki te mogą zostać przedstawione

również w stanowisku przedsiębiorcy dotyczącym warunków zaproponowanych przez Prezesa

Urzędu.

7.

Brak stanowiska przedsiębiorcy, jego negatywne stanowisko co do warunków przedstawionych

przez Prezesa Urzędu lub niezaakceptowanie przez Prezesa Urzędu warunków przedstawionych

przez przedsiębiorcę powodują wydanie decyzji, o której mowa w art. 20 ust. 1.

8.

Do terminu określonego w ust. 1 nie wlicza się okresów oczekiwania na

1)

usunięcie braków lub uzupełnienie informacji, o których mowa w art. 95 ust. 1 pkt

3;

2)

ustosunkowanie się do przedstawionych przez Prezesa Urzędu zastrzeżeń, o których mowa

w ust. 3, lub warunków, o których mowa w art. 19 ust. 2.

9.

W przypadku przedstawienia przez przedsiębiorcę warunków, o których mowa w art. 19

ust. 2, termin określony w ust. 1 ulega przedłużeniu o 14 dni.

1.

Stroną postępowania jest każdy, wobec kogo zostało wszczęte postępowanie w sprawie

praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów.

2.

Prezes Urzędu wydaje postanowienie o wszczęciu postępowania w sprawie praktyk naruszających

zbiorowe interesy konsumentów i zawiadamia o tym strony.

Postępowanie w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów powinno

być zakończone w terminie 4 miesięcy, a w sprawie szczególnie skomplikowanej - nie

później niż w terminie 5 miesięcy od dnia jego wszczęcia. Przepisy art. 35-38 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

Nie wszczyna się postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów,

jeżeli od końca roku, w którym zaprzestano ich stosowania, upłynął rok.

1.

Przedmioty podlegające zajęciu, o którym mowa w art. 105g ust. 1, należy po dokonaniu

oględzin i sporządzeniu protokołu zajęcia zabrać albo oddać na przechowanie osobie

godnej zaufania z zaznaczeniem obowiązku ich przedstawienia na żądanie organu prowadzącego

postępowanie.

2.

Protokół zajęcia zawiera: oznaczenie sprawy, z którą zajęcie ma związek, podanie dokładnej

godziny rozpoczęcia i zakończenia czynności, dokładną listę zajętych przedmiotów i,

w miarę potrzeby, ich opis oraz wskazanie postanowienia Prezesa Urzędu o zajęciu.

Protokół podpisują dokonujący zajęcia i przedstawiciel kontrolowanego.

3.

Dokonujący zajęcia jest obowiązany do natychmiastowego wręczenia osobom zainteresowanym

pokwitowania stwierdzającego, jakie przedmioty i przez kogo zostały zajęte, oraz do

niezwłocznego powiadomienia przedsiębiorcy, którego przedmioty zostały zajęte, o dokonanym

zajęciu.

4.

Zajęte przedmioty należy zwrócić niezwłocznie po stwierdzeniu, że są zbędne dla prowadzonego

postępowania, albo po uchyleniu przez sąd ochrony konkurencji i konsumentów postanowienia

o zajęciu przedmiotów, jednak nie później niż po upływie terminu, o którym mowa w

art. 105g ust. 1.

1.

Bez wszczynania odrębnego postępowania Prezes Urzędu może przeprowadzić kontrolę lub

dokonać przeszukania na podstawie art. 105n lub wystąpić z wnioskiem o wyrażenie zgody

na przeprowadzenie przeszukania na podstawie art. 91 na wniosek Komisji Europejskiej

lub organu ochrony konkurencji innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej w przypadku,

o którym mowa w art. 22 rozporządzenia nr 1/2003/WE oraz w art. 12 rozporządzenia

nr 139/2004/WE.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może upoważnić do udziału w kontroli

lub przeszukaniu

1)

pracownika Urzędu;

2)

pracownika Komisji Europejskiej lub organu ochrony konkurencji państwa członkowskiego

Unii Europejskiej;

3)

osoby posiadające wiadomości specjalne, jeżeli do przeprowadzenia kontroli niezbędne

są tego rodzaju wiadomości.

3.

W przypadku gdy przedsiębiorca lub osoba uprawniona do jego reprezentowania albo posiadacz

lokalu mieszkalnego, pomieszczenia, nieruchomości lub środka transportu, o których

mowa w art. 91 ust. 1, sprzeciwiają się przeprowadzeniu przez Komisję Europejską kontroli

w toku postępowania prowadzonego na podstawie przepisów rozporządzenia nr 1/2003/WE

lub rozporządzenia nr 139/2004/WE, osobom upoważnionym przez Prezesa Urzędu do udziału

w tej kontroli, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 3, przysługują w toku kontroli uprawnienia,

o których mowa w art. 105b, art. 105f-105h, art. 105n i art. 105o. Przepisy art. 91

stosuje się.

1.

Podmiot, o którym mowa w art. 105b ust. 1 pkt 2, którego prawa zostały naruszone w

toku kontroli, może wnieść zażalenie do sądu ochrony konkurencji i konsumentów na

czynności kontrolne wykraczające poza zakres przedmiotowy kontroli lub inne czynności

kontrolne podjęte z naruszeniem przepisów, w terminie 7 dni od dnia dokonania tych

czynności.

2.

Wniesienie zażalenia nie wstrzymuje kontroli.

3.

Zażalenie wnosi się do sądu ochrony konkurencji i konsumentów za pośrednictwem Prezesa

Urzędu, który przekazuje je wraz z odpowiedzią do sądu w terminie 7 dni od dnia wniesienia

zażalenia.

4.

Sąd ochrony konkurencji i konsumentów rozpoznaje zażalenie w terminie 7 dni od dnia

jego przekazania przez Prezesa Urzędu. Postanowienie sąd uzasadnia z urzędu. Na postanowienie

sądu przysługuje zażalenie do sądu drugiej instancji.

5.

W przypadku uwzględnienia zażalenia przez sąd ochrony konkurencji i konsumentów dowody

uzyskane w wyniku zaskarżonej czynności kontrolnej nie mogą być wykorzystane w prowadzonym

postępowaniu, w innych postępowaniach prowadzonych przez Prezesa Urzędu oraz w postępowaniach

prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów.

1.

W sprawach praktyk ograniczających konkurencję, w toku postępowania wyjaśniającego

i postępowania antymonopolowego, w celu znalezienia i uzyskania informacji z akt,

ksiąg, pism, wszelkiego rodzaju dokumentów lub informatycznych nośników danych, urządzeń

oraz systemów informatycznych oraz innych przedmiotów mogących stanowić dowód w sprawie,

Prezes Urzędu może przeprowadzić u przedsiębiorcy przeszukanie pomieszczeń i rzeczy,

jeżeli istnieją uzasadnione podstawy do przypuszczenia, że wymienione informacje lub

przedmioty tam się znajdują.

2.

Przeprowadzenie przeszukania wymaga zgody sądu ochrony konkurencji i konsumentów,

udzielonej na wniosek Prezesa Urzędu.

3.

Prezes Urzędu może wystąpić z wnioskiem o zgodę na przeprowadzenie przeszukania w

toku postępowania wyjaśniającego wyłącznie, gdy zachodzi uzasadnione podejrzenie poważnego

naruszenia przepisów ustawy, w szczególności gdy mogłoby dojść do zatarcia dowodów.

4.

Sąd ochrony konkurencji i konsumentów wydaje w ciągu 48 godzin postanowienie w sprawie,

o której mowa w ust. 2. Na postanowienie sądu ochrony konkurencji i konsumentów nie

przysługuje zażalenie.

W celu uzyskania informacji mogących stanowić dowód w sprawie przeszukujący ma prawo

sporządzania z materiałów i korespondencji, o których mowa w art. 105b ust. 1 pkt

2, oraz z informacji zgromadzonych na nośnikach, w urządzeniach lub w systemach, o

których mowa w tym przepisie, notatek, przez co należy rozumieć również sporządzenie

kopii lub wydruków.

Przeszukiwany oraz osoby, których prawa zostały naruszone w toku przeszukania, mogą

wnieść zażalenie do sądu ochrony konkurencji i konsumentów na czynności przeszukania

wykraczające poza zakres przedmiotowy przeszukania lub inne czynności przeszukania

podjęte z naruszeniem przepisów, w terminie 7 dni od dnia dokonania tych czynności.

Przepisy art. 105m ust. 2-5 stosuje się odpowiednio.

Do przeszukania, o którym mowa w art. 105n, stosuje się odpowiednio przepisy

1)

art. 105a ust. 2-7, art. 105b, art. 105d-105h, art. 105j i art. 105k;

2)

art. 80a ust. 1 i art. 80b zdanie pierwsze ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie

działalności gospodarczej - w zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale;

3)

art. 180, art. 224 § 1, art. 225 i art. 226 oraz art. 236a ustawy z dnia 6 czerwca

1997 r. - Kodeks postępowania karnego; sądem właściwym na potrzeby stosowania tych przepisów jest sąd ochrony konkurencji

i konsumentów.

1.

Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości

nie większej niż 10% obrotu osiągniętego w roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia

kary, jeżeli przedsiębiorca ten, choćby nieumyślnie

1)

dopuścił się naruszenia zakazu określonego w art. 6, w zakresie niewyłączonym na podstawie

art. 7 i art. 8, lub naruszenia zakazu określonego w art. 9;

2)

dopuścił się naruszenia art. 101 lub art. 102 TFUE;

3)

dokonał koncentracji bez uzyskania zgody Prezesa Urzędu;

4)

dopuścił się naruszenia zakazu określonego w art. 24.

2.

Prezes Urzędu może również nałożyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pieniężną

w wysokości stanowiącej równowartość do 50 000 000 euro, jeżeli przedsiębiorca ten

choćby nieumyślnie

1)

we wniosku, o którym mowa w art. 23, lub w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 94 ust.

2, podał nieprawdziwe dane;

2)

nie udzielił informacji żądanych przez Prezesa Urzędu na podstawie art. 10 ust. 9,

art. 12 ust. 3, art. 19 ust. 3, art. 28 ust. 3 lub art. 50 bądź udzielił nieprawdziwych

lub wprowadzających w błąd informacji;

3)

uniemożliwia lub utrudnia rozpoczęcie lub przeprowadzenie kontroli na podstawie art.

105a lub art. 105i, w tym nie wykonuje obowiązków określonych w art. 105d ust. 1 lub

w art. 105e ust. 1;

4)

uniemożliwia lub utrudnia rozpoczęcie lub przeprowadzenie przeszukania na podstawie

art. 91 lub art. 105n, w tym nie wykonuje obowiązków określonych w art. 105d ust.

1 lub w art. 105e ust. 1.

3.

Obrót, o którym mowa w ust. 1, oblicza się jako sumę

1)

przychodów wykazanych w rachunku zysków i strat - w przypadku przedsiębiorcy sporządzającego

taki rachunek na podstawie przepisów o rachunkowości;

2)

przychodów wykazanych w rocznym sprawozdaniu finansowym równoważnym do rachunku zysków

i strat sporządzanym na podstawie przepisów o rachunkowości lub w innym dokumencie

podsumowującym przychody w roku obrotowym, w tym w sprawozdaniu z wykonania budżetu

- w przypadku przedsiębiorcy, który nie sporządza rachunku zysków i strat na podstawie

przepisów o rachunkowości;

3)

udokumentowanych przychodów uzyskanych w roku obrotowym w szczególności ze sprzedaży

produktów, towarów lub materiałów, przychodów finansowych oraz przychodów z działalności

realizowanej na podstawie statutu lub innego dokumentu określającego zakres działalności

przedsiębiorcy, a także wartości uzyskanych przez przedsiębiorcę dotacji przedmiotowych

- w przypadku braku dokumentów, o których mowa w pkt 1 i 2;

4)

dochodów własnych pomniejszonych o wpływy z podatków - w przypadku gmin, powiatów

i województw.

4.

W przypadku gdy przedsiębiorca powstał w wyniku połączenia lub przekształcenia innych

przedsiębiorców, obliczając wysokość jego obrotu, o którym mowa w ust. 1, Prezes Urzędu

uwzględnia obrót osiągnięty przez tych przedsiębiorców w roku obrotowym poprzedzającym

rok nałożenia kary.

5.

W przypadku gdy przedsiębiorca w roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia kary

nie osiągnął obrotu lub osiągnął obrót w wysokości nieprzekraczającej równowartości

100 000 euro, Prezes Urzędu nakładając karę pieniężną na podstawie ust. 1 uwzględnia

średni obrót osiągnięty przez przedsiębiorcę w trzech kolejnych latach obrotowych

poprzedzających rok nałożenia kary.

6.

W przypadku gdy przedsiębiorca nie osiągnął obrotu w okresie trzyletnim, o którym

mowa w ust. 5, lub gdy obrót przedsiębiorcy obliczony na podstawie tego przepisu nie

przekracza równowartości 100 000 euro, Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorcę,

w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości nieprzekraczającej równowartości 10 000

euro.

7.

W przypadku gdy przedsiębiorca nie dysponuje przed wydaniem decyzji danymi finansowymi

niezbędnymi do ustalenia obrotu za rok obrotowy poprzedzający rok nałożenia kary,

Prezes Urzędu, nakładając karę pieniężną na podstawie ust. 1, uwzględnia

1)

obrót osiągnięty przez przedsiębiorcę w roku obrotowym poprzedzającym ten rok;

2)

w przypadku, o którym mowa w ust. 5 - średni obrót osiągnięty przez przedsiębiorcę

w trzech kolejnych latach obrotowych poprzedzających ten rok. Przepis ust. 6 stosuje

się odpowiednio.

1.

Prezes Urzędu może nałożyć na osobę zarządzającą, o której mowa w art. 6a, karę pieniężną

w wysokości do 2 000 000 zł, jeżeli osoba ta umyślnie dopuściła do naruszenia przez

przedsiębiorcę zakazów określonych w art. 6 ust. 1 pkt 1-6 ustawy lub w art. 101 ust.

1 lit. a-e TFUE.

2.

Nałożenie na osobę zarządzającą kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, może nastąpić

wyłącznie w decyzji, nakładającej na przedsiębiorcę karę pieniężną, o której mowa

w art. 106 ust. 1 pkt 1 lub 2.

3.

Kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, nie nakłada się, jeżeli na osobę zarządzającą

będącą przedsiębiorcą została nałożona kara pieniężna na podstawie art. 106 ust. 1

pkt 1 lub 2 za to samo naruszenie zakazów określonych w art. 6 ust. 1 pkt 1-6 ustawy

lub w art. 101 ust. 1 lit. a-e TFUE.

Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorców, w drodze decyzji, karę pieniężną w

wysokości stanowiącej równowartość do 10 000 euro za każdy dzień opóźnienia w wykonaniu

decyzji wydanych na podstawie art. 10, art. 12 ust. 1, art. 19 ust. 1, art. 20 ust.

1, art. 21 ust. 2 i 4, art. 26, art. 27 ust. 2, art. 28 ust. 1 oraz art. 89 ust. 1

i 3, postanowień wydanych na podstawie art. 105g ust. 1 lub wyroków sądowych w sprawach

z zakresu praktyk ograniczających konkurencję, praktyk naruszających zbiorowe interesy

konsumentów oraz koncentracji; karę pieniężną nakłada się, licząc od daty wskazanej

w decyzji.

1.

Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, nałożyć na osobę pełniącą funkcję kierowniczą

lub wchodzącą w skład organu zarządzającego przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości

do pięćdziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia, jeżeli osoba ta umyślnie albo

nieumyślnie

1)

nie wykonała decyzji, postanowień lub wyroków, o których mowa w art. 107;

2)

nie zgłosiła zamiaru koncentracji, o którym mowa w art. 13.

2.

Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, nałożyć na osobę pełniącą funkcję kierowniczą

lub wchodzącą w skład organu zarządzającego przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości,

o której mowa w ust. 1, jeżeli osoba ta

1)

uniemożliwia lub utrudnia rozpoczęcie lub przeprowadzenie kontroli na podstawie art.

105a lub art. 105i;

2)

uniemożliwia lub utrudnia rozpoczęcie lub przeprowadzenie przeszukania na podstawie

art. 91 lub art. 105n.

3.

Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną w wysokości, o której

mowa w ust. 1, na

1)

osobę upoważnioną przez kontrolowanego lub przeszukiwanego, o której mowa w art. 105a

ust. 6, posiadacza lokalu mieszkalnego, pomieszczenia, nieruchomości lub środka transportu,

o których mowa w art. 91 ust. 1, za

a)

udzielenie w toku kontroli lub przeszukania nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd

informacji żądanych przez Prezesa Urzędu,

b)

uniemożliwianie lub utrudnianie rozpoczęcia lub przeprowadzenia kontroli na podstawie

art. 105a lub art. 105i, w tym niewykonywanie obowiązków, o których mowa w art. 105d

ust. 1 lub w art. 105e ust. 1,

c)

uniemożliwianie lub utrudnianie rozpoczęcia lub przeprowadzenia przeszukania na podstawie

art. 91 lub art. 105n, w tym niewykonywanie obowiązków, o których mowa w art. 105d

ust. 1 lub w art. 105e ust. 1;

2)

osobę, o której mowa w art. 105a ust. 7, będącą pracownikiem kontrolowanego, za uniemożliwianie

lub utrudnianie okazania dokumentów wymienionych w tym przepisie.

4.

W przypadku gdy osoba upoważniona przez kontrolowanego lub przeszukiwanego, o której

mowa w art. 105a ust. 6, lub osoba, o której mowa w art. 105a ust. 7, będąca pracownikiem

kontrolowanego, pełnią funkcję kierowniczą lub wchodzą w skład organu zarządzającego

przedsiębiorcy, podstawę nałożenia kary pieniężnej przez Prezesa Urzędu stanowi ust.

3.

5.

Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną w wysokości do 20 000

zł na każdego, kto skopiował dokumenty, o których mowa w art. 70 ust. 4, bez pisemnej

zgody przedsiębiorcy lub osoby zarządzającej wymienionych w tym przepisie lub wykorzystał

informacje uzyskane dzięki dostępowi do tych dokumentów w innym celu, niż na potrzeby

prowadzonego postępowania lub postępowania przed sądem prowadzonego w wyniku wniesienia

środka odwoławczego w tej sprawie, z wyjątkiem wykorzystania tych informacji na potrzeby

postępowania karnego lub karno-skarbowego.

6.

Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną w wysokości do 5000 zł

na

1)

świadka za nieuzasadnioną odmowę zeznań lub nieusprawiedliwione niestawiennictwo na

wezwanie Prezesa Urzędu;

2)

biegłego za nieuzasadnioną odmowę złożenia opinii, nieusprawiedliwione opóźnienie

złożenia opinii lub za nieusprawiedliwione niestawiennictwo na wezwanie Prezesa Urzędu.

1.

Prezes Urzędu, ustalając wysokość nakładanej kary pieniężnej, uwzględnia w szczególności

okoliczności naruszenia przepisów ustawy oraz uprzednie naruszenie przepisów ustawy,

a także, w przypadku kary pieniężnej, o której mowa w

1)

art. 106 ust. 1 i w art. 108 ust. 1 pkt 2 - okres, stopień oraz skutki rynkowe naruszenia

przepisów ustawy, przy czym stopień naruszenia Prezes Urzędu ocenia biorąc pod uwagę

okoliczności dotyczące natury naruszenia, działalności przedsiębiorcy, która stanowiła

przedmiot naruszenia oraz - w przypadkach, o których mowa w art. 106 ust. 1 pkt 1-3

i w art. 108 ust. 1 pkt 2 - specyfiki rynku, na którym doszło do naruszenia;

2)

art. 106a - stopień wpływu zachowania osoby zarządzającej na naruszenie, którego dokonał

przedsiębiorca, przychody uzyskane przez osobę zarządzającą u danego przedsiębiorcy,

z uwzględnieniem okresu trwania naruszenia oraz okres i skutki rynkowe naruszenia;

3)

art. 106 ust. 2 oraz w art. 108 ust. 2 i 3 - wpływ naruszenia na przebieg i termin

zakończenia postępowania;

4)

art. 107 oraz w art. 108 ust. 1 pkt 1 - skutki rynkowe niewykonania decyzji, postanowień

lub wyroków, o których mowa w art. 107.

2.

Ustalając wysokość kar pieniężnych zgodnie z ust. 1 Prezes Urzędu bierze pod uwagę

okoliczności łagodzące lub obciążające, które wystąpiły w sprawie.

3.

Okolicznościami łagodzącymi, o których mowa w ust. 2, są w szczególności

1)

w przypadku naruszenia zakazu praktyk ograniczających konkurencję

a)

dobrowolne usunięcie skutków naruszenia,

b)

zaniechanie stosowania zakazanej praktyki przed wszczęciem postępowania lub niezwłocznie

po jego wszczęciu,

c)

podjęcie z własnej inicjatywy działań w celu zaprzestania naruszenia lub usunięcia

jego skutków,

d)

współpraca z Prezesem Urzędu w toku postępowania, w szczególności przyczynienie się

do szybkiego i sprawnego przeprowadzenia postępowania,

e)

bierna rola przedsiębiorcy w naruszeniu zakazu porozumień ograniczających konkurencję,

w tym unikanie przez niego wprowadzenia w życie postanowień porozumienia ograniczającego

konkurencję,

f)

działanie pod przymusem - w przypadku naruszenia zakazu porozumień ograniczających

konkurencję;

2)

w przypadku naruszenia zakazu praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów

- okoliczności, o których mowa w pkt 1 lit. a-d;

3)

w przypadku dopuszczenia przez osobę zarządzającą do naruszenia przez przedsiębiorcę

zakazów, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-6 ustawy lub w art. 101 ust. 1 lit.

a-e TFUE

a)

działanie pod przymusem,

b)

przyczynienie się do dobrowolnego usunięcia przez przedsiębiorcę skutków naruszenia,

c)

przyczynienie się do zaniechania przez przedsiębiorcę z własnej inicjatywy stosowania

niedozwolonej praktyki przed wszczęciem postępowania lub niezwłocznie po jego wszczęciu,

d)

okoliczności, o których mowa w pkt 1 lit. c i d;

4)

w przypadku niezgłoszenia zamiaru koncentracji, o którym mowa w art. 13 - poinformowanie

Prezesa Urzędu o dokonaniu koncentracji oraz okoliczności, o których mowa w pkt 1

lit. d.

4.

Okolicznościami obciążającymi, o których mowa w ust. 2, są

1)

w przypadku naruszenia zakazu praktyk ograniczających konkurencję

a)

rola lidera lub inicjatora porozumienia ograniczającego konkurencję lub nakłanianie

innych przedsiębiorców do uczestnictwa w porozumieniu - w przypadku naruszenia zakazu

porozumień ograniczających konkurencję,

b)

przymuszanie, wywieranie presji lub stosowanie środków odwetowych w stosunku do innych

przedsiębiorców lub osób w celu wprowadzenia w życie lub kontynuowania naruszenia,

c)

dokonanie uprzednio podobnego naruszenia,

d)

umyślność naruszenia;

2)

w przypadku naruszenia zakazu praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów

a)

znaczny zasięg terytorialny naruszenia lub jego skutków,

b)

znaczne korzyści uzyskane przez przedsiębiorcę w związku z dokonanym naruszeniem,

c)

okoliczności, o których mowa w pkt 1 lit. c i d;

3)

w przypadku dopuszczenia przez osobę zarządzającą do naruszenia przez przedsiębiorcę

zakazów, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-6 ustawy lub w art. 101 ust. 1 lit.

a-e TFUE

a)

rola organizatora, inicjatora porozumienia ograniczającego konkurencję lub nakłanianie

innych przedsiębiorców lub osób do uczestnictwa w porozumieniu,

b)

znaczne korzyści uzyskane przez osobę zarządzającą w związku z dokonanym naruszeniem,

c)

okoliczności, o których mowa w pkt 1 lit. b i c;

4)

w przypadku niezgłoszenia zamiaru koncentracji, o którym mowa w art. 13 - okoliczności,

o których mowa w pkt 1 lit. c i d.

1.

Prezes Urzędu może na wniosek przedsiębiorcy, osoby zarządzającej lub innych osób,

o których mowa w art. 108, odroczyć uiszczenie kary pieniężnej albo rozłożyć ją na

raty ze względu na ważny interes wnioskodawcy.

2.

Do wniosku dołącza się uzasadnienie wskazujące ważny interes wnioskodawcy.

3.

W przypadku odroczenia uiszczenia kary pieniężnej albo rozłożenia jej na raty, Prezes

Urzędu nalicza od nieuiszczonej kwoty odsetki w stosunku rocznym, których wysokość

wynosi 50% stawki odsetek za zwłokę, ogłaszanej na podstawie art. 56 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm., od dnia następującego po dniu złożenia wniosku.

4.

W przypadku rozłożenia na raty kary pieniężnej, odsetki, o których mowa w ust. 3,

są naliczane odrębnie od każdej raty.

5.

Odsetki są naliczane za okres do dnia upływu odroczonego terminu płatności kary pieniężnej

albo terminu zapłaty poszczególnych rat.

6.

Prezes Urzędu może uchylić odroczenie uiszczenia kary pieniężnej albo rozłożenie jej

na raty, jeżeli ujawniły się nowe lub uprzednio nieznane okoliczności istotne dla

rozstrzygnięcia lub jeżeli rata nie została uiszczona w terminie.

7.

Rozstrzygnięcie Prezesa Urzędu w przedmiocie odroczenia uiszczenia kary pieniężnej

albo rozłożenia jej na raty następuje w drodze postanowienia, na które nie przysługuje

zażalenie.

1.

Przedsiębiorca, który zawarł porozumienie, o którym mowa w art. 6 ust. 1 ustawy lub

w art. 101 TFUE, może złożyć do Prezesa Urzędu wniosek o odstąpienie od wymierzenia

kary pieniężnej lub jej obniżenie, zwany dalej „wnioskiem”.

2.

Wniosek zawiera opis porozumienia wskazujący w szczególności

1)

przedsiębiorców, którzy zawarli porozumienie;

2)

produkty lub usługi, których dotyczy porozumienie;

3)

terytorium objęte porozumieniem;

4)

cel porozumienia;

5)

okoliczności zawarcia porozumienia;

6)

okoliczności i sposób funkcjonowania porozumienia;

7)

czas trwania porozumienia;

8)

rolę poszczególnych przedsiębiorców uczestniczących w porozumieniu;

9)

imiona, nazwiska i stanowiska służbowe osób pełniących w porozumieniu znaczącą rolę

wraz z jej opisem;

10)

czy wniosek został złożony również do organów ochrony konkurencji państw członkowskich

Unii Europejskiej lub do Komisji Europejskiej.

3.

Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany nie ujawniać zamiaru złożenia

wniosku.

4.

Prezes Urzędu potwierdza datę i godzinę złożenia wniosku.

5.

Wnioskodawca jest obowiązany współpracować z Prezesem Urzędu w pełnym zakresie od

złożenia wniosku, w szczególności

1)

z własnej inicjatywy i na żądanie Prezesa Urzędu dostarczać niezwłocznie wszelkie

dowody lub informacje dotyczące porozumienia, którymi dysponuje albo którymi może

dysponować, mające istotne znaczenie dla sprawy;

2)

nie utrudniać złożenia wyjaśnień przez osoby zatrudnione przez przedsiębiorcę oraz

osoby pełniące funkcję kierowniczą lub wchodzące w skład organu zarządzającego przedsiębiorcy;

3)

nie niszczyć, nie fałszować, nie zatajać dowodów lub informacji związanych ze sprawą;

4)

nie ujawniać faktu złożenia wniosku bez zgody Prezesa Urzędu.

6.

Wnioskodawca, który nie zaprzestał uczestnictwa w porozumieniu przed złożeniem wniosku,

jest obowiązany zaprzestać tego uczestnictwa niezwłocznie po złożeniu wniosku.

Prezes Urzędu odstępuje od nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 106 ust.

1 pkt 1 lub 2, na przedsiębiorcę, który zawarł porozumienie, o którym mowa w art.

6 ust. 1 ustawy lub w art. 101 TFUE, w przypadku gdy przedsiębiorca ten łącznie

1)

jako pierwszy z uczestników porozumienia złożył wniosek zgodny z wymogami, określonymi

w art. 113a ust. 2 oraz spełnił warunki określone w art. 113a ust. 3, 5 i 6;

2)

przedstawił

a)

dowód wystarczający do wszczęcia postępowania antymonopolowego lub informacje umożliwiające

Prezesowi Urzędu uzyskanie takiego dowodu, albo

b)

jeżeli wniosek został złożony po wszczęciu postępowania antymonopolowego - dowód,

który w istotny sposób przyczyni się do wydania decyzji, o której mowa w art. 10,

lub na żądanie Prezesa Urzędu przedstawił informacje umożliwiające uzyskanie takiego

dowodu

- o ile Prezes Urzędu nie posiadał w tym czasie tych informacji lub dowodów;

3)

nie nakłaniał innych przedsiębiorców do uczestnictwa w porozumieniu.

1.

W przypadku gdy przedsiębiorca, który zawarł porozumienie, o którym mowa w art. 6

ust. 1 ustawy lub w art. 101 TFUE, nie spełnia łącznie warunków, o których mowa w

art. 113b, Prezes Urzędu obniża karę pieniężną nakładaną na tego przedsiębiorcę, jeżeli

przedsiębiorca ten łącznie

1)

złożył wniosek zgodny z wymogami określonymi w art. 113a ust. 2;

2)

spełnił warunki określone w art. 113a ust. 3, 5 i 6;

3)

przedstawił dowód mający istotne znaczenie dla rozpatrywanej sprawy, którego Prezes

Urzędu nie posiadał.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Prezes Urzędu nakłada karę pieniężną obniżoną

o

1)

30-50% w stosunku do wysokości kary, jaka zostałaby nałożona na przedsiębiorcę, gdyby

nie złożył wniosku - na przedsiębiorcę, który jako pierwszy spełnił warunki, o których

mowa w ust. 1;

2)

20-30% w stosunku do wysokości kary, jaka zostałaby nałożona na przedsiębiorcę, gdyby

nie złożył wniosku - na przedsiębiorcę, który jako drugi spełnił warunki, o których

mowa w ust. 1;

3)

maksymalnie 20% w stosunku do wysokości kary, jaka zostałaby nałożona na przedsiębiorcę,

gdyby nie złożył wniosku - na pozostałych przedsiębiorców, którzy spełnili warunki,

o których mowa w ust. 1.

1.

W przypadku gdy przedsiębiorca, o którym mowa w art. 113c ust. 1, przed wydaniem decyzji

w sprawie, w której złożył wniosek, jako pierwszy z uczestników innego porozumienia,

w sprawie którego nie zostało wszczęte postępowanie antymonopolowe lub wyjaśniające,

złożył również wniosek dotyczący tego innego porozumienia i przedstawił Prezesowi

Urzędu dowód lub informacje, o których mowa w art. 113b pkt 2 lit. a, Prezes Urzędu

w sprawie, w której został złożony

1)

pierwszy wniosek - obniża wysokość kary pieniężnej nakładanej na tego przedsiębiorcę,

o której mowa w art. 113c ust. 2, o 30%;

2)

wniosek dotyczący innego porozumienia - odstępuje od nałożenia na tego przedsiębiorcę

kary pieniężnej, o której mowa w art. 106 ust. 1 pkt 1 lub 2, jeżeli spełnił on łącznie

warunki, o których mowa w art. 113b.

2.

W przypadku złożenia wniosku, o którym mowa w art. 113e, dotyczącego innego porozumienia,

o którym mowa w ust. 1 pkt 2, Prezes Urzędu obniża wysokość kary pieniężnej nakładanej

na przedsiębiorcę w sprawie, w której został złożony pierwszy wniosek, o którym mowa

w ust. 1 pkt 1, jeżeli brakujące informacje lub dowody zostały uzupełnione w terminie,

o którym mowa w art. 113e ust. 2.

1.

W przypadku gdy przedsiębiorca nie dysponuje informacjami w zakresie określonym w

art. 113a ust. 2 lub dowodami lub informacjami, o których mowa w art. 113b pkt 2 lub

w art. 113c ust. 1 pkt 3, może złożyć do Prezesa Urzędu wniosek w formie skróconej

zawierający opis porozumienia, który wskazuje co najmniej informacje, o których mowa

w art. 113a ust. 2 pkt 1-4, 7 i 9.

2.

Prezes Urzędu niezwłocznie po złożeniu wniosku przez przedsiębiorcę określa zakres

informacji lub dowodów, jakie należy przedstawić oraz termin ich przedstawienia.

3.

W przypadku przedstawienia informacji lub dowodów w terminie, o którym mowa w ust.

2, wniosek uznaje się za złożony w dacie złożenia wniosku w formie skróconej.

4.

Nieprzedstawienie informacji i dowodów w wyznaczonym terminie powoduje nieuwzględnienie

wniosku.

1.

W przypadku złożenia przez przedsiębiorcę do Komisji Europejskiej wniosku o zwolnienie

z grzywien, o których mowa w art. 23 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1/2003/WE, za

udział w zakazanym porozumieniu obejmującym terytorium więcej niż trzech państw członkowskich

Unii Europejskiej, przedsiębiorca może również złożyć do Prezesa Urzędu wniosek w

formie uproszczonej.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera wskazanie

1)

przedsiębiorców, którzy zawarli porozumienie;

2)

produktów lub usług, których dotyczy porozumienie;

3)

terytorium objętego porozumieniem;

4)

celu porozumienia;

5)

czasu trwania porozumienia;

6)

państw członkowskich Unii Europejskiej, w których znajdują się dowody na istnienie

porozumienia.

3.

Wniosek w formie uproszczonej zawiera również informację o wnioskach złożonych, lub

które przedsiębiorca zamierza złożyć w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej

lub do Komisji Europejskiej.

4.

W przypadku wszczęcia postępowania dotyczącego porozumienia, o którym mowa we wniosku

w formie uproszczonej, Prezes Urzędu wzywa przedsiębiorcę do przedstawienia w wyznaczonym

terminie informacji, o których mowa w art. 113a ust. 2, oraz dowodów lub informacji,

o których mowa w art. 113b pkt 2 lub w art. 113c ust. 1 pkt 3.

5.

W przypadku przedstawienia informacji i dowodów w terminie, o którym mowa w ust. 4,

wniosek uznaje się za złożony w dacie złożenia wniosku w formie uproszczonej.

W przypadku nieuwzględnienia wniosku przez Prezesa Urzędu albo jego wycofania przez

przedsiębiorcę wniosek zwraca się przedsiębiorcy w terminie 7 dni.

Przepisy art. 113a-e i art. 113g stosuje się odpowiednio do osób zarządzających, o

których mowa w art. 6a, z uwzględnieniem art. 113i oraz art. 113j.

Osoba zarządzająca przedstawia we wniosku informacje w nim wymagane w zakresie, w

jakim dysponuje nimi ze względu na pełnioną u przedsiębiorcy funkcję i swoją rolę

w porozumieniu.

1.

Wniosek przedsiębiorcy zgodny z wymogami określonymi w art. 113a ust. 2, wraz z którym

przedstawiono dowody lub informacje, o których mowa w art. 113b pkt 2 lub w art. 113c

ust. 1 pkt 3, obejmuje również osoby zarządzające tego przedsiębiorcy, o których mowa

w art. 6a.

2.

Jeżeli osoba zarządzająca współpracuje z Prezesem Urzędu od powzięcia wiadomości o

złożeniu wniosku w sposób określony w art. 113a ust. 5, Prezes Urzędu obniża karę

pieniężną nakładaną na tę osobę na tych samych zasadach, na jakich kara zostaje obniżona

w stosunku do przedsiębiorcy.

3.

Prezes Urzędu odstępuje od nałożenia kary pieniężnej albo obniża karę pieniężną nakładaną

na osobę zarządzającą spełniającą warunki, o których mowa w ust. 2, pomimo nieodstąpienia

od nałożenia kary pieniężnej na przedsiębiorcę, który złożył wniosek albo nieobniżenia

kary pieniężnej nakładanej na tego przedsiębiorcę z powodu niespełnienia przez niego

warunków określonych w art. 113a ust. 3, 5 i 6 lub w art. 113b pkt 3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb postępowania

z wnioskiem złożonym przez przedsiębiorcę lub osobę zarządzającą mając na uwadze kategorię

podmiotu składającego wniosek i konieczność zapewnienia rzetelnej oceny spełnienia

warunków, o których mowa w art. 113b i w art. 113c ust. 1, oraz właściwego zakwalifikowania

wniosku.