Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 6 grudnia 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o obrocie instrumentami finansowymi

1.

Ustawa reguluje zasady, tryb i warunki podejmowania i prowadzenia działalności w zakresie

obrotu papierami wartościowymi i innymi instrumentami finansowymi, prawa i obowiązki

podmiotów uczestniczących w tym obrocie oraz wykonywanie nadzoru w tym zakresie.

2.

Przepisów ustawy nie stosuje się do weksli i czeków w rozumieniu przepisów prawa wekslowego i czekowego.

1.

Instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są

1)

papiery wartościowe;

2)

niebędące papierami wartościowymi

a)

tytuły uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania,

b)

instrumenty rynku pieniężnego,

c)

opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne instrumenty

pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy, waluta, stopa procentowa,

wskaźnik rentowności lub inny instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy,

które są wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne,

d)

opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz inne instrumenty

pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są wykonywane przez rozliczenie

pieniężne lub mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze

stron,

e)

opcje, kontrakty terminowe, swapy oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem

bazowym jest towar i które są wykonywane przez dostawę, pod warunkiem, że są dopuszczone

do obrotu na rynku regulowanym lub w alternatywnym systemie obrotu,

f)

niedopuszczone do obrotu na rynku regulowanym ani w alternatywnym systemie obrotu

opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne instrumenty pochodne, których

instrumentem bazowym jest towar, które mogą być wykonane przez dostawę, które nie

są przeznaczone do celów handlowych i wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów

finansowych,

g)

instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego,

h)

kontrakty na różnicę,

i)

opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward dotyczące stóp procentowych oraz

inne instrumenty pochodne odnoszące się do zmian klimatycznych, stawek frachtowych,

uprawnień do emisji oraz stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych,

które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne albo mogą być wykonane przez rozliczenie

pieniężne według wyboru jednej ze stron, a także wszelkiego rodzaju inne instrumenty

pochodne odnoszące się do aktywów, praw, zobowiązań, indeksów oraz innych wskaźników,

które wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych.

2.

Przez wykazywanie właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych, o którym

mowa w ust. 1 pkt 2 lit. f oraz i, rozumie się spełnianie warunków określonych w art. 38 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1287/2006 z dnia 10 sierpnia 2006 r. wprowadzającego

środki wykonawcze do dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu

do zobowiązań przedsiębiorstw inwestycyjnych w zakresie prowadzenia rejestrów, sprawozdań

z transakcji, przejrzystości rynkowej, dopuszczania instrumentów finansowych do obrotu

oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tejże dyrektywy

(Dz. Urz. UE L 241 z 02.09.2006, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem 1287/2006”.

3.

W rozumieniu przepisów ustawy nie jest rozliczeniem pieniężnym według wyboru jednej

ze stron spełnienie świadczenia pieniężnego powstałego na skutek niewykonania lub

nienależytego wykonania zobowiązania wynikającego z umowy przez jedną ze stron lub

na skutek innego zdarzenia powodującego rozwiązanie umowy.

4.

Przez przeznaczenie do celów handlowych, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. f, rozumie

się spełnienie kryteriów określonych w art. 38 ust. 4 rozporządzenia 1287/2006.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

papierach wartościowych - rozumie się przez to

a)

akcje, prawa poboru w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1030), prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne,

certyfikaty inwestycyjne i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym inkorporujące

prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu,

wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego,

b)

inne zbywalne prawa majątkowe, które powstają w wyniku emisji, inkorporujące uprawnienie

do nabycia lub objęcia papierów wartościowych określonych w lit. a, lub wykonywane

poprzez dokonanie rozliczenia pieniężnego (prawa pochodne);

2)

alternatywnym systemie obrotu - rozumie się przez to organizowany przez firmę inwestycyjną

lub podmiot prowadzący rynek regulowany, poza rynkiem regulowanym, wielostronny system

kojarzący oferty kupna i sprzedaży instrumentów finansowych w taki sposób, że do zawarcia

transakcji dochodzi w ramach tego systemu, zgodnie z określonymi zasadami; nie stanowi

alternatywnego systemu obrotu rynek organizowany przez Narodowy Bank Polski, jak również

organy publiczne, którym powierzono zarządzanie długiem publicznym lub które uczestniczą

w takim zarządzaniu, w tym lokując środki pochodzące z tego długu;

3)

tytułach uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania - rozumie się przez to

wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego papiery wartościowe

lub niebędące papierami wartościowymi instrumenty finansowe reprezentujące prawa majątkowe

przysługujące uczestnikom instytucji wspólnego inwestowania, w tym w szczególności

jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych;

4)

ustawie o ofercie publicznej - rozumie się przez to ustawę z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów

finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych

(Dz. U. poz. 1382);

5)

ofercie publicznej - rozumie się przez to ofertę publiczną w rozumieniu ustawy o ofercie

publicznej obejmującą papiery wartościowe, do których stosuje się przepisy tej ustawy;

6)

obrocie pierwotnym - rozumie się przez to obrót pierwotny w rozumieniu przepisów ustawy

o ofercie publicznej;

7)

obrocie wtórnym - rozumie się przez to

a)

dokonywanie oferty publicznej przez podmiot inny niż emitent lub subemitent usługowy,

lub nabywanie papierów wartościowych od tego podmiotu, albo

b

proponowanie w dowolnej formie i w dowolny sposób, przez podmiot inny niż wystawca,

nabycia instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi lub nabywanie

ich od tego innego podmiotu, jeżeli propozycja skierowana jest do co najmniej 150

osób lub do nieoznaczonego adresata;

8)

pierwszej ofercie publicznej - rozumie się przez to pierwszą ofertę publiczną w rozumieniu

przepisów ustawy o ofercie publicznej;

9)

obrocie zorganizowanym - rozumie się przez to obrót papierami wartościowymi lub innymi

instrumentami finansowymi dokonywany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na rynku

regulowanym albo w alternatywnym systemie obrotu;

10)

giełdzie - rozumie się przez to giełdę papierów wartościowych lub innych instrumentów

finansowych;

11)

emitencie - rozumie się przez to emitenta w rozumieniu ustawy o ofercie publicznej;

12)

wystawcy - rozumie się przez to podmiot wystawiający we własnym imieniu instrumenty

finansowe niebędące papierami wartościowymi i uprawniony lub zobowiązany z tych instrumentów

finansowych;

13)

sprzedającym

14)

subemisji inwestycyjnej - rozumie się przez to umowę o subemisję inwestycyjną w rozumieniu

przepisów ustawy o ofercie publicznej;

15)

subemisji usługowej - rozumie się przez to umowę o subemisję usługową w rozumieniu

przepisów ustawy o ofercie publicznej;

16)

podmiocie dominującym - rozumie się przez to jednostkę dominującą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2013 r. poz. 330 i 613);

17)

podmiocie zależnym - rozumie się przez to jednostkę zależną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 39 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości;

18)

grupie kapitałowej - rozumie się przez to grupę kapitałową w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości;

19)

ogólnej liczbie głosów - rozumie się przez to ogólną liczbę głosów w rozumieniu ustawy

o ofercie publicznej albo sumę głosów przypadających na wszystkie udziały w spółce

z ograniczoną odpowiedzialnością;

20)

Krajowym Depozycie - rozumie się przez to Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A.;

21

depozycie papierów wartościowych - rozumie się przez to prowadzony przez Krajowy Depozyt

lub spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań,

o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1, system rejestracji zdematerializowanych papierów

wartościowych, obejmujący rachunki papierów wartościowych, rachunki zbiorcze i konta

depozytowe prowadzone przez podmioty upoważnione do tego przepisami ustawy;

22)

państwie członkowskim - rozumie się przez to państwo, które jest członkiem Unii Europejskiej

lub stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;

23)

innym państwie członkowskim - rozumie się przez to państwo członkowskie niebędące

Rzecząpospolitą Polską;

24)

państwach należących do OECD - rozumie się przez to państwa należące do Organizacji

Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, z wyłączeniem państw członkowskich;

25)

państwach należących do WTO - rozumie się przez to państwa należące do Światowej Organizacji

Handlu, z wyłączeniem państw członkowskich;

25a

państwie równoważnym - rozumie się przez to państwo równoważne w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu

(Dz. U. z 2010 r. Nr 46, poz. 276, z późn. zm.;

26)

spółce publicznej - rozumie się przez to spółkę publiczną w rozumieniu ustawy o ofercie

publicznej;

27)

rynku pieniężnym - rozumie się przez to system obrotu instrumentami finansowymi opiewającymi

wyłącznie na wierzytelności pieniężne, o terminie realizacji praw, liczonym od dnia

ich wystawienia albo nabycia w obrocie pierwotnym, nie dłuższym niż rok;

28)

instrumentach rynku pieniężnego - rozumie się przez to papiery wartościowe lub niebędące

papierami wartościowymi instrumenty finansowe, wyemitowane lub wystawione na podstawie

właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego, które mogą być przedmiotem obrotu

na rynku pieniężnym;

28a)

instrumentach pochodnych - rozumie się przez to opcje, kontrakty terminowe, swapy,

umowy forward oraz inne prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio

od ceny lub wartości instrumentów finansowych, walut, stóp procentowych, rentowności,

indeksów finansowych, wskaźników finansowych, towarów, zmian klimatycznych, stawek

frachtowych, poziomów emisji, stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych,

a także innych aktywów, praw, zobowiązań, indeksów lub wskaźników (instrumentów bazowych)

oraz instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego;

28b)

kapitale własnym - rozumie się przez to sumę wartości kapitału zakładowego, kapitału

zapasowego, kapitału z aktualizacji wyceny, pozostałych kapitałów rezerwowych, niepodzielonego

zysku z lat ubiegłych i zysku netto z bieżącej działalności, pomniejszoną o sumę wartości

należnych wpłat na kapitał zakładowy, akcji własnych, niepokrytej straty z lat ubiegłych,

straty netto z bieżącej działalności i odpisów z zysku netto w ciągu roku obrotowego;

29)

prawie do akcji - rozumie się przez to papier wartościowy, z którego wynika uprawnienie

do otrzymania, niemających formy dokumentu, akcji nowej emisji spółki publicznej,

powstające z chwilą dokonania przydziału tych akcji i wygasające z chwilą zarejestrowania

akcji w depozycie papierów wartościowych albo z dniem uprawomocnienia się postanowienia

sądu rejestrowego odmawiającego wpisu podwyższenia kapitału zakładowego do rejestru

przedsiębiorców;

30)

kwicie depozytowym - rozumie się przez to papier wartościowy wyemitowany przez instytucję

finansową z siedzibą na terytorium państwa członkowskiego lub innego państwa należącego

do OECD

a)

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z papierami wartościowymi dopuszczonymi

do obrotu na rynku regulowanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo papierami

wartościowymi wyemitowanymi poza tym terytorium, albo

b)

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z papierami wartościowymi wyemitowanymi

poza tym terytorium

- w którym inkorporowane jest prawo do zamiany tego papieru wartościowego na określone

papiery wartościowe we wskazanej w warunkach emisji proporcji, przejście na właściciela

tego papieru wartościowego praw majątkowych stanowiących pożytki z papierów wartościowych

lub ich równowartości oraz, w przypadku akcji - możliwość wydania przez właściciela

tego papieru wartościowego jego emitentowi wiążącej dyspozycji co do sposobu głosowania

na walnym zgromadzeniu;

31)

zagranicznej instytucji kredytowej - rozumie się przez to instytucję kredytową, o

której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1376, z późn. zm., prowadzącą na podstawie zezwolenia właściwego organu nadzoru na terytorium innego

państwa członkowskiego działalność maklerską, lub prowadzący na podstawie zezwolenia

właściwego organu nadzoru na terytorium innego państwa członkowskiego rachunki, na

których rejestrowane są papiery wartościowe dopuszczone do obrotu na zagranicznym

rynku regulowanym;

32)

zagranicznej firmie inwestycyjnej - rozumie się przez to osobę prawną lub jednostkę

organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej z siedzibą na terytorium innego państwa

członkowskiego, a w przypadku gdy przepisy danego państwa nie wymagają ustanowienia

siedziby - z centralą na terytorium innego państwa członkowskiego, albo osobę fizyczną

z miejscem zamieszkania na terytorium innego państwa członkowskiego, prowadzącą na

podstawie zezwolenia właściwego organu nadzoru działalność maklerską na terytorium

innego państwa członkowskiego, jak również zagraniczną instytucję kredytową;

33)

firmie inwestycyjnej - rozumie się przez to dom maklerski, bank prowadzący działalność

maklerską, zagraniczną firmę inwestycyjną prowadzącą działalność maklerską na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej oraz zagraniczną osobę prawną z siedzibą na terytorium państwa

należącego do OECD lub WTO, prowadzącą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność

maklerską;

34)

ustawie o nadzorze - rozumie się przez to ustawę z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym

(Dz. U. Nr 183, poz. 1537, z późn. zm.;

35)

Komisji - rozumie się przez to Komisję Nadzoru Finansowego, o której mowa w ustawie z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1149, z późn. zm.;

36

banku powierniczym - rozumie się przez to bank krajowy posiadający zezwolenie Komisji

na prowadzenie rachunków papierów wartościowych i rachunków zbiorczych;

37)

podmiocie nadzorowanym - rozumie się przez to podmiot nadzorowany w rozumieniu ustawy

o nadzorze;

38)

banku zagranicznym - rozumie się przez to bank mający siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, z wyłączeniem zagranicznej instytucji kredytowej;

39)

zakładzie ubezpieczeń - rozumie się przez to krajowy zakład ubezpieczeń, o którym

mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 950 i 1289), zagraniczny zakład ubezpieczeń, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16 tej ustawy,

prowadzący działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, krajowy zakład reasekuracji,

o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16a tej ustawy, oraz zagraniczny zakład reasekuracji,

o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16b tej ustawy, prowadzący działalność na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej;

39a)

spółce zarządzającej - rozumie się przez to podmiot lub spółkę, o której mowa w art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych

(Dz. U. Nr 146, poz. 1546, z późn. zm.;

39b)

kliencie profesjonalnym - rozumie się przez to podmiot, na którego rzecz jest lub

ma być świadczona co najmniej jedna z usług, o których mowa w art. 69 ust. 2 lub 4,

który posiada doświadczenie i wiedzę pozwalające na podejmowanie właściwych decyzji

inwestycyjnych, jak również na właściwą ocenę ryzyka związanego z tymi decyzjami,

który jest

a)

bankiem,

b)

firmą inwestycyjną,

c)

zakładem ubezpieczeń,

d)

funduszem inwestycyjnym lub towarzystwem funduszy inwestycyjnych w rozumieniu ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych,

e)

funduszem emerytalnym lub towarzystwem emerytalnym w rozumieniu ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 989, 1289 i 1717),

f)

towarowym domem maklerskim,

g)

podmiotem, o którym mowa w art. 70 ust. 1 pkt 13,

h)

inną niż wskazane w lit. a-g instytucją finansową,

i)

inwestorem instytucjonalnym innym niż wskazany w lit. a-h prowadzącym regulowaną działalność

na rynku finansowym,

j)

podmiotem prowadzącym poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej działalność równoważną

do działalności prowadzonej przez podmioty wskazane w lit. a-i,

k)

przedsiębiorcą spełniającym co najmniej dwa z poniższych wymogów, przy czym równowartość

kwot wskazanych w euro jest obliczana przy zastosowaniu średniego kursu euro ustalanego

przez Narodowy Bank Polski na dzień sporządzenia przez danego przedsiębiorcę sprawozdania

finansowego

-

suma bilansowa tego przedsiębiorcy wynosi co najmniej 20 000 000 euro,

-

osiągnięta przez tego przedsiębiorcę wartość przychodów ze sprzedaży wynosi co najmniej

40 000 000 euro,

-

kapitał własny lub fundusz własny tego przedsiębiorcy wynosi co najmniej 2 000 000

euro,

l)

jednostką administracji rządowej lub samorządowej, organem publicznym, który zarządza

długiem publicznym, bankiem centralnym, Bankiem Światowym, Międzynarodowym Funduszem

Walutowym, Europejskim Bankiem Centralnym, Europejskim Bankiem Inwestycyjnym lub inną

organizacją międzynarodową pełniącą podobne funkcje,

m)

innym inwestorem instytucjonalnym, którego głównym przedmiotem działalności jest inwestowanie

w instrumenty finansowe, w tym podmioty zajmujące się sekurytyzacją aktywów lub zawieraniem

innego rodzaju transakcji finansowych,

n)

podmiotem innym niż wskazane w lit. a-m, który na swój wniosek został przez firmę

inwestycyjną uznany za klienta profesjonalnego na podstawie art. 3a ust. 1;

39c)

kliencie detalicznym - rozumie się przez to podmiot niebędący klientem profesjonalnym,

na którego rzecz jest lub ma być świadczona co najmniej jedna z usług, o których mowa

w art. 69 ust. 2 lub 4;

40)

umowie ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej - rozumie się przez to umowę, o której

mowa w art. 822 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.;

41)

Przewodniczącym Komisji - rozumie się przez to Przewodniczącego Komisji, o której

mowa w ustawie z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym;

42)

ustawie o ostateczności rozrachunku - rozumie się przez to ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności

i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami

(Dz. U. z 2013 r. poz. 246 i 1036);

43)

systemie rozrachunku - rozumie się przez to system, o którym mowa w art. 1 pkt 2 ustawy

o ostateczności rozrachunku;

44)

zleceniu rozrachunku - rozumie się przez to zlecenie, o którym mowa w art. 1 pkt 12

lit. b ustawy o ostateczności rozrachunku;

45)

przedsiębiorcy - rozumie się przez to przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 672, z późn. zm.;

46)

przedsiębiorcy zagranicznym - rozumie się przez to przedsiębiorcę zagranicznego w

rozumieniu art. 5 pkt 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej;

47)

krótkiej sprzedaży - rozumie się przez to zobowiązanie się do zbycia papierów wartościowych

mimo ich braku w chwili zaciągania tego zobowiązania na rachunku papierów wartościowych

zbywcy, jeżeli nie zostały spełnione warunki, o których mowa w art. 7 ust. 5;

48)

towarze - rozumie się przez to towar, o którym mowa w art. 2 pkt 1 rozporządzenia

1287/2006.

1.

Firma inwestycyjna na pisemne żądanie podmiotu innego niż określony w art. 3 pkt 39b

lit. a-m i w zakresie określonym w takim żądaniu może uznać go za klienta profesjonalnego,

pod warunkiem że posiada on wiedzę i doświadczenie pozwalające na podejmowanie właściwych

decyzji inwestycyjnych, jak również na właściwą ocenę ryzyka związanego z tymi decyzjami.

Firma inwestycyjna przed uwzględnieniem żądania jest obowiązana ustalić wiedzę klienta

o zasadach traktowania klientów profesjonalnych przy świadczeniu usług o których mowa

w art. 69 ust. 2 lub 4, których żądanie dotyczy.

2.

Firma inwestycyjna na pisemne żądanie klienta profesjonalnego i w zakresie określonym

w tym żądaniu może uznać go za klienta detalicznego. Firma inwestycyjna może także

uznać klienta profesjonalnego za klienta detalicznego pomimo braku takiego żądania.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 98i ust. 2, art. 105 ust.

2 i art. 105b ust. 13 ustawy zmienianej w art. 2 zachowują moc do czasu wejścia w

życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 98i ust. 2, art. 105

ust. 2 i art. 105b ust. 13 ustawy zmienianej w art. 2.

1.

Rachunkami papierów wartościowych są rachunki, na których zapisywane są zdematerializowane

papiery wartościowe, prowadzone wyłącznie przez

1)

domy maklerskie i banki prowadzące działalność maklerską, banki powiernicze, zagraniczne

firmy inwestycyjne i zagraniczne osoby prawne prowadzące działalność maklerską na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w formie oddziału, Krajowy Depozyt, spółkę, której

Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w

art. 48 ust. 1 pkt 1, oraz Narodowy Bank Polski - jeżeli oznaczenie tych rachunków

pozwala na identyfikację osób, którym przysługują prawa z papierów wartościowych;

2)

inne podmioty będące uczestnikami depozytu papierów wartościowych lub systemu rejestracji

papierów wartościowych prowadzonego przez Narodowy Bank Polski, pośredniczące w zbywaniu

papierów wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski -

jeżeli dokonywane przez nie zapisy dotyczą tych papierów i pozwalają na identyfikację

osób, którym przysługują prawa z papierów wartościowych.

2.

Od chwili zarejestrowania papierów wartościowych, na podstawie umowy, której przedmiotem

jest rejestracja tych papierów wartościowych w depozycie papierów wartościowych, za

rachunki papierów wartościowych uważa się również zapisy dotyczące tych papierów,

dokonywane w związku z ich subskrypcją lub sprzedażą w obrocie pierwotnym lub w pierwszej

ofercie publicznej, przez

1)

podmioty prowadzące działalność maklerską lub

2)

banki powiernicze

- o ile identyfikują one osoby, którym przysługują prawa z papierów wartościowych.

3.

Ilekroć w ustawie jest mowa o rachunkach papierów wartościowych, rozumie się przez

to również rachunki, na których są zapisywane niebędące papierami wartościowymi instrumenty

finansowe dopuszczone do obrotu zorganizowanego.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Papiery wartościowe

1)

będące przedmiotem oferty publicznej lub

2)

dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym, lub,

3)

wprowadzone do alternatywnego systemu obrotu, lub

4)

emitowane przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski

- nie mają formy dokumentu od chwili ich zarejestrowania na podstawie umowy, której

przedmiotem jest rejestracja tych papierów wartościowych w depozycie papierów wartościowych

(dematerializacja).

2.

Papiery wartościowe mogą nie mieć formy dokumentu również w przypadku, gdy przewidują

to odrębne przepisy dotyczące emisji tych papierów.

3.

Papiery wartościowe

1)

będące przedmiotem oferty publicznej, które nie będą podlegać dopuszczeniu do obrotu

na rynku regulowanym, albo

2)

wprowadzone wyłącznie do alternatywnego systemu obrotu

- mogą nie podlegać dematerializacji, o której mowa w ust. 1, jeżeli emitent tak postanowi.

W takim przypadku ust. 4 i 6 nie stosuje się.

4.

Emitent papierów wartościowych, o których mowa w ust. 1, jest zobowiązany do zawarcia

z Krajowym Depozytem umowy, której przedmiotem jest rejestracja tych papierów wartościowych

w depozycie papierów wartościowych.

5.

Przed złożeniem wniosku o dopuszczenie instrumentów finansowych niebędących papierami

wartościowymi do obrotu na rynku regulowanym, podmiot ubiegający się o dopuszczenie

do obrotu tych instrumentów jest zobowiązany do zawarcia z Krajowym Depozytem umowy,

której przedmiotem jest rejestracja tych instrumentów w depozycie papierów wartościowych.

6.

Jeżeli system rejestracji papierów wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa lub

opiewających na wynikające z nich zbywalne prawa majątkowe będzie prowadzony przez

Narodowy Bank Polski, emitent będący Skarbem Państwa jest zobowiązany, przed złożeniem

wniosku o dopuszczenie papierów wartościowych do obrotu na rynku regulowanym albo

o ich wprowadzenie do alternatywnego systemu obrotu, do zawarcia z Narodowym Bankiem

Polskim umowy, której przedmiotem jest rejestracja papierów wartościowych w takim

systemie.

7.

W przypadku papierów wartościowych wyemitowanych poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, przedmiotem rejestracji może być ta część papierów wartościowych, która

stanowi przedmiot oferty publicznej, lub które mają być przedmiotem obrotu na rynku

regulowanym albo w alternatywnym systemie obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

8.

Zawarcie przez spółkę niebędącą spółką publiczną umowy o rejestrację praw do akcji

oraz akcji w depozycie papierów wartościowych wymaga upoważnienia zawartego w uchwale

walnego zgromadzenia tej spółki, a w przypadku emitenta z siedzibą poza terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej w uchwale właściwego organu stanowiącego tego emitenta.

Upoważnienie do zawarcia umowy o rejestrację akcji w depozycie papierów wartościowych

jest równoznaczne z upoważnieniem do zawarcia umowy o rejestrację w depozycie papierów

wartościowych praw do akcji, z których wynika uprawnienie do otrzymania tych akcji.

9.

Umowa o rejestrację akcji w depozycie papierów wartościowych stanowi także podstawę

do rejestrowania w depozycie papierów wartościowych praw poboru z tych akcji.

10.

W przypadku przekazania przez Krajowy Depozyt wykonywania czynności z zakresu zadań,

o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1, spółce zależnej od Krajowego Depozytu, umowa

o rejestrację papierów wartościowych lub innych instrumentów finansowych w depozycie

papierów wartościowych jest zawierana z tą spółką.

1.

Na podstawie umowy zawartej przez emitenta z Krajowym Depozytem lub spółką, której

Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w

art. 48 ust. 1 pkt 1, w depozycie papierów wartościowych mogą być również rejestrowane

papiery wartościowe, które zgodnie z odrębnymi przepisami dotyczącymi emisji tych

papierów, mogą nie mieć formy dokumentu.

2.

W depozycie papierów wartościowych mogą być również rejestrowane papiery wartościowe,

inne niż wskazane w art. 5 ust. 1, wyemitowane przez podmioty z siedzibą poza terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej nabywane przez

1)

uczestników Krajowego Depozytu lub ich klientów, lub

2)

uczestników spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu

zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1, lub ich klientów.

3.

Do papierów wartościowych rejestrowanych zgodnie z ust. 1 i 2 stosuje się przepisy

ustawy dotyczące zdematerializowanych papierów wartościowych, w tym dotyczące nabywania

oraz przenoszenia praw z takich papierów.

1.

W przypadku papierów wartościowych wydanych w formie dokumentu, emitent jest obowiązany,

przed zawarciem umowy, której przedmiotem jest rejestracja tych papierów wartościowych

w depozycie papierów wartościowych, złożyć te papiery do depozytu prowadzonego na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez firmę inwestycyjną, Krajowy Depozyt lub

spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o

których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1. Podmioty te są obowiązane utworzyć rejestr osób

uprawnionych z tych papierów.

2.

W przypadku papierów wartościowych wydanych w formie dokumentu, zapisy w rejestrze,

o którym mowa w ust. 1, uzyskują znaczenie prawne zapisów na rachunkach papierów wartościowych,

a dokumenty złożone do depozytu zostają pozbawione mocy prawnej z chwilą zarejestrowania

tych papierów w depozycie papierów wartościowych.

3.

W przypadku papierów wartościowych wydanych w formie dokumentu poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, obowiązek określony w ust. 1 uznaje się za spełniony przez zarejestrowanie

tych papierów wartościowych, przed zawarciem umowy, której przedmiotem jest rejestracja

tych papierów wartościowych w depozycie papierów wartościowych, przez osobę prawną

lub inną jednostkę organizacyjną wykonującą poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

zadania w zakresie centralnej rejestracji papierów wartościowych lub rozliczania transakcji

zawieranych w obrocie papierami wartościowymi.

4.

Dokumenty, w formie których wydane zostały papiery wartościowe zarejestrowane przez

podmiot, o którym mowa w ust. 3, tracą moc prawną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

z chwilą zarejestrowania tych papierów w depozycie papierów wartościowych.

1.

Prawa ze zdematerializowanych papierów wartościowych powstają z chwilą zapisania ich

po raz pierwszy na rachunku papierów wartościowych i przysługują osobie będącej posiadaczem

tego rachunku.

2.

Umowa zobowiązująca do przeniesienia zdematerializowanych papierów wartościowych przenosi

te papiery z chwilą dokonania odpowiedniego zapisu na rachunku papierów wartościowych.

W przypadku gdy ustalenie prawa do pożytków ze zdematerializowanych papierów wartościowych

nastąpiło w dniu, w którym w depozycie papierów wartościowych powinno zostać przeprowadzone

rozliczenie transakcji, lub później, a papiery te są nadal zapisane na rachunku zbywcy,

pożytki przypadają nabywcy w chwili dokonania zapisu na jego rachunku papierów wartościowych.

3.

W przypadku gdy nabycie zdematerializowanych papierów wartościowych nastąpiło na podstawie

zdarzenia prawnego powodującego z mocy ustawy przeniesienie tych papierów, zapis na

rachunku papierów wartościowych nabywcy jest dokonywany na jego żądanie.

4.

Dokonanie zapisu na rachunku papierów wartościowych na podstawie umowy, o której mowa

w ust. 2, następuje po dokonaniu zarejestrowania przeniesienia papierów wartościowych

pomiędzy odpowiednimi kontami depozytowymi, o których mowa w art. 57 ust. 1 pkt 1.

5.

Zobowiązanie się do zbycia papierów wartościowych w transakcji zawartej w obrocie

zorganizowanym, przed dokonaniem ich zapisu na rachunku papierów wartościowych zbywcy

jest dopuszczalne, o ile

1)

zostały one uprzednio nabyte w wyniku transakcji, której rozliczenie jest zabezpieczone

przez fundusz, o którym mowa w art. 65, art. 68 lub art. 68d, lub

2)

następuje w ramach tej samej transakcji, w której zbywca zobowiązał się i stał się

uprawniony do nabycia tej samej liczby takich samych papierów wartościowych, a rozrachunek

nabycia nastąpi nie później niż rozrachunek zbycia, lub

3)

zostały one uprzednio nabyte w wyniku transakcji zawartej na zagranicznym rynku regulowanym.

5a.

Na rynku regulowanym zawieranie transakcji krótkiej sprzedaży jest dopuszczalne, o

ile

1)

pomiędzy zbywcą lub podmiotem, o którym mowa w art. 121 ust. 2 pkt 2, a wykonującym

zlecenie została zawarta umowa, która

a)

ustanawia obowiązek i określa zasady pozyskania i termin dostarczenia przez zbywcę

lub podmiot, o którym mowa w art. 121 ust. 2 pkt 2, papierów wartościowych niezbędnych

do dokonania rozrachunku transakcji w terminie określonym przez Krajowy Depozyt lub

inny podmiot prowadzący rozrachunek, oraz

b)

uprawnia wykonującego zlecenie do zawarcia na rachunek zbywcy lub podmiotu, o którym

mowa w art. 121 ust. 2 pkt 2, umowy pożyczki papierów wartościowych na wypadek niewywiązania

się przez zbywcę lub podmiot, o którym mowa w art. 121 ust. 2 pkt 2, z obowiązku terminowego

dostarczenia papierów wartościowych, albo

2)

zbywcą jest podmiot będący uczestnikiem Krajowego Depozytu lub innego podmiotu prowadzącego

rozliczenia transakcji, odpowiedzialny za wykonanie obowiązków związanych z rozliczeniem

tej transakcji, albo

3)

zbywcą jest podmiot niebędący uczestnikiem Krajowego Depozytu lub innego podmiotu

prowadzącego rozliczenia transakcji, odpowiedzialnym za wykonanie obowiązków związanych

z rozliczeniem tej transakcji, o ile umowa pomiędzy zbywcą a podmiotem będącym uczestnikiem

Krajowego Depozytu lub innego podmiotu prowadzącego rozliczenia transakcji, odpowiedzialnym

za wykonanie obowiązków związanych z rozliczeniem tej transakcji

a)

ustanawia obowiązek i określa zasady pozyskania i termin dostarczenia przez zbywcę

papierów wartościowych niezbędnych do dokonania rozrachunku transakcji w terminie

określonym przez Krajowy Depozyt lub inny podmiot prowadzący rozrachunek, oraz

b)

uprawnia tego uczestnika do zawarcia na rachunek zbywcy umowy pożyczki papierów wartościowych

na wypadek niewywiązania się przez zbywcę z obowiązku terminowego dostarczenia papierów

wartościowych.

5b.

Przepisy ust. 1-5a nie wyłączają prawa do zobowiązania się do zbycia papierów wartościowych

poza obrotem zorganizowanym przed dokonaniem ich zapisu na rachunku papierów wartościowych

zbywcy.

6

Przepisy ust. 1-5b stosuje się również do wyemitowanych poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej papierów wartościowych będących przedmiotem oferty publicznej lub dopuszczonych

do obrotu na rynku regulowanym albo wprowadzonych do alternatywnego systemu obrotu,

od chwili zarejestrowania na podstawie umowy, której przedmiotem jest rejestracja

tych papierów w depozycie papierów wartościowych.

„1. Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Przepisy art. 7 stosuje się odpowiednio do niebędących papierami wartościowymi instrumentów

finansowych będących przedmiotem obrotu zorganizowanego.

1.

Podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1, mogą prowadzić w ramach depozytu papierów

wartościowych lub systemu rejestracji papierów wartościowych prowadzonego przez Narodowy

Bank Polski rachunki, na których mogą być rejestrowane zdematerializowane papiery

wartościowe nienależące do osób, dla których rachunki te są prowadzone, ale należące

do innej osoby lub osób (rachunki zbiorcze). Zdematerializowane papiery wartościowe

zapisane na rachunku zbiorczym nie są zapisywane na rachunkach papierów wartościowych.

2.

Rachunki zbiorcze mogą być prowadzone dla

1)

osób prawnych lub innych jednostek organizacyjnych z siedzibą poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, które wykonują zadania w zakresie centralnej rejestracji papierów wartościowych

i podlegają nadzorowi właściwego organu sprawującego nadzór nad instytucjami finansowymi

w państwie członkowskim albo w państwie równoważnym;

2)

zagranicznych firm inwestycyjnych nieprowadzących działalności maklerskiej na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, uprawnionych do prowadzenia działalności w zakresie rejestrowania

instrumentów finansowych w państwie ich siedziby;

3)

zagranicznych firm inwestycyjnych prowadzących działalność maklerską na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej bez otwierania oddziału, uprawnionych do prowadzenia działalności

w zakresie rejestrowania instrumentów finansowych w państwie ich siedziby;

4)

zagranicznych osób prawnych z siedzibą w państwie równoważnym, uprawnionych do prowadzenia

działalności maklerskiej w zakresie rejestrowania instrumentów finansowych w państwie

ich siedziby, nieprowadzących działalności maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej;

5)

banków zagranicznych z siedzibą w państwie równoważnym, uprawnionych do prowadzenia

działalności w zakresie rejestrowania instrumentów finansowych w państwie ich siedziby.

3.

Podmiot, dla którego prowadzony jest rachunek zbiorczy (posiadacz rachunku zbiorczego),

nie jest uważany za uprawnionego z zapisanych na tym rachunku zdematerializowanych

papierów wartościowych. Z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, do ustalania osób uprawnionych

z takich papierów wartościowych nie stosuje się przepisów prawa polskiego.

4.

Osoba wskazana podmiotowi prowadzącemu rachunek zbiorczy przez posiadacza tego rachunku

jako osoba uprawniona z papierów wartościowych zapisanych na takim rachunku jest uważana

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej za osobę uprawnioną ze zdematerializowanych

papierów wartościowych zapisanych na tym rachunku w liczbie wynikającej z tego wskazania.

5.

Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dla potrzeb określenia chwili powstania praw

ze zdematerializowanych papierów wartościowych, ich przeniesienia na inną osobę, uzyskania

lub utraty uprawnienia z takich papierów wartościowych, a także dla ustalenia dopuszczalności

zobowiązania się do ich zbycia uznaje się, że zapis na rachunku zbiorczym wywołuje

skutki prawne, które przepis art. 7 wiąże z zapisem na rachunku papierów wartościowych.

6.

Świadczenia wynikające ze zdematerializowanych papierów wartościowych zapisanych na

rachunku zbiorczym, otrzymane bezpośrednio lub pośrednio od emitentów, podmiot prowadzący

rachunek zbiorczy przekazuje lub stawia do dyspozycji wyłącznie posiadaczowi tego

rachunku. Osobom uprawnionym z papierów wartościowych zapisanych na rachunku zbiorczym

nie przysługuje wobec podmiotu prowadzącego ten rachunek zbiorczy roszczenie o wydanie

tych świadczeń.

7.

Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio do niebędących papierami wartościowymi instrumentów

finansowych będących przedmiotem obrotu zorganizowanego, z wyłączeniem instrumentów

pochodnych.

8.

O ile ustawa nie stanowi inaczej, do rachunków zbiorczych stosuje się odpowiednio

przepisy dotyczące rachunków papierów wartościowych.

1.

Na żądanie Komisji albo Generalnego Inspektora Informacji Finansowej posiadacz rachunku

zbiorczego jest obowiązany do niezwłocznego przekazania określonych w tym żądaniu

danych umożliwiających identyfikację osób uprawnionych z papierów wartościowych zapisanych

na rachunku zbiorczym, oraz danych co do liczby i rodzaju posiadanych przez te osoby

papierów wartościowych. W przypadku gdy posiadacz rachunku zbiorczego nie posiada

informacji pozwalających na ustalenie takich osób lub liczby i rodzaju posiadanych

przez nie papierów wartościowych, jest on obowiązany do wskazania klienta, na którego

rachunek papiery wartościowe zapisane na rachunku zbiorczym są rejestrowane w prowadzonej

przez posiadacza rachunku zbiorczego ewidencji.

2.

Żądanie, o którym mowa w ust. 1, przekazywane jest posiadaczowi rachunku zbiorczego

za pośrednictwem podmiotu prowadzącego rachunek zbiorczy. Posiadacz rachunku zbiorczego

przekazuje żądane informacje za pośrednictwem podmiotu prowadzącego rachunek zbiorczy.

3.

Podmiot prowadzący rachunek zbiorczy może żądać od posiadacza rachunku zbiorczego

przekazania mu danych dotyczących osób uprawnionych z rejestrowanych na tym rachunku

papierów wartościowych, w zakresie niezbędnym dla prawidłowego wykonania przez podmiot

prowadzący rachunek zbiorczy przewidzianych w przepisach prawa podatkowego obowiązków

związanych z powstałymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zobowiązaniami podatkowymi

tych osób. Posiadacz rachunku zbiorczego, który nie posiada danych dotyczących takich

osób, przekazuje podmiotowi prowadzącemu rachunek zbiorczy informację określającą

odrębnie liczbę papierów wartościowych należących do osób fizycznych oraz do podatników

podatku dochodowego od osób prawnych, według stanu na dzień określony przez podmiot

prowadzący rachunek zbiorczy.

4.

Umowa o prowadzenie rachunku zbiorczego powinna zawierać informację o obowiązku składania

przez podatników będących osobami fizycznymi zeznań podatkowych o wysokości dochodu

(straty) osiągniętego przez nich w roku podatkowym z odpłatnego zbycia papierów wartościowych

i z realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3

pkt 1 lit. b, oraz o obowiązku zapłaty podatku dochodowego od tego dochodu.

5.

Podmiot prowadzący rachunek zbiorczy nie może przetwarzać danych osobowych otrzymanych

zgodnie z ust. 1-3 w celach innych, niż określone w ustawie.

1.

Podmiot prowadzący rachunek zbiorczy, na żądanie osób uprawnionych z papierów wartościowych

zapisanych na rachunku zbiorczym, w celu umożliwienia złożenia przez nie wniosku o

stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym, wydaje zaświadczenie, w którym podaje

1)

wysokość dochodu (przychodu) przekazanego posiadaczowi rachunku zbiorczego;

2)

wysokość pobranego podatku;

3)

datę osiągnięcia i przekazania dochodu oraz pobrania podatku.

2.

Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, może zostać wystawione wyłącznie na rzecz osoby,

która została wskazana podmiotowi prowadzącemu rachunek zbiorczy przez posiadacza

tego rachunku pośredniczącego w dokonaniu świadczenia, jako osoba, na rzecz której

świadczenie to zostało zrealizowane.

3.

Osoby, o których mowa w ust. 1, dochodzące zwrotu nadpłaty w podatku dochodowym, muszą

udokumentować miejsce zamieszkania lub siedziby certyfikatem rezydencji.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1, mając na względzie konieczność zapewnienia

prawidłowego rozliczenia podatku dochodowego.

„1. W okresie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do subskrypcji

lub sprzedaży papierów wartościowych oraz do pozostającej w związku z nią akcji promocyjnej,

prowadzonych na podstawie

1)

prospektu emisyjnego albo memorandum informacyjnego, zatwierdzonych przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy albo

2)

memorandum informacyjnego, którego równoważność została stwierdzona przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, albo

3)

opublikowanego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy memorandum informacyjnego

niewymagającego zatwierdzenia przez Komisję albo stwierdzenia jego równoważności

- stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Na żądanie posiadacza rachunku papierów wartościowych podmiot prowadzący ten rachunek,

zwany „wystawiającym”, wystawia mu na piśmie, oddzielnie dla każdego rodzaju papierów

wartościowych, imienne świadectwo depozytowe, zwane dalej „świadectwem”. Na żądanie

posiadacza rachunku w treści wystawianego świadectwa może zostać wskazana część lub

wszystkie papiery wartościowe zapisane na tym rachunku.

2.

Świadectwo potwierdza legitymację do realizacji uprawnień wynikających z papierów

wartościowych wskazanych w jego treści, które nie są lub nie mogą być realizowane

wyłącznie na podstawie zapisów na rachunku papierów wartościowych, z wyłączeniem prawa

uczestnictwa w walnym zgromadzeniu.

1.

Świadectwo zawiera

1)

firmę (nazwę), siedzibę i adres wystawiającego oraz numer świadectwa;

2)

liczbę papierów wartościowych;

3)

rodzaj i kod papieru wartościowego;

4)

firmę (nazwę), siedzibę i adres emitenta;

5)

wartość nominalną papieru wartościowego;

6)

imię i nazwisko lub nazwę (firmę) i siedzibę oraz adres posiadacza rachunku papierów

wartościowych;

7)

informację o istniejących ograniczeniach przenoszenia papierów wartościowych lub o

ustanowionych na nich obciążeniach;

8)

datę i miejsce wystawienia świadectwa;

9)

cel wystawienia świadectwa;

10)

termin ważności świadectwa;

11)

w przypadku gdy poprzednio wystawione świadectwo, dotyczące tych samych papierów wartościowych,

było nieważne albo zostało zniszczone lub utracone przed upływem terminu swojej ważności

- wskazanie, że jest to nowy dokument świadectwa;

12)

podpis osoby upoważnionej do wystawienia w imieniu wystawiającego świadectwa, opatrzony

pieczęcią wystawiającego.

1a.

Świadectwo dotyczące, rejestrowanych w depozycie papierów wartościowych zgodnie z

art. 5a

1)

hipotecznych listów zastawnych - powinno również spełniać wymogi określone w art. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o listach zastawnych i bankach hipotecznych

(Dz. U. z 2003 r. Nr 99, poz. 919, z późn. zm.;

2)

bankowych papierów wartościowych - powinno również spełniać wymogi określone w art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.

2

W odniesieniu do papierów wartościowych zapisanych na rachunku zbiorczym za świadectwo

uważa się dokument o treści wskazanej w ust. 1, sporządzony w języku polskim lub angielskim

i wystawiony przez posiadacza tego rachunku.

3.

Dokument świadectwa sporządzony lub wystawiony z naruszeniem ust. 1 pkt 1-3, 6, 8,

10, 12 lub ust. 2 jest nieważny.

1.

W odniesieniu do akcji spółki publicznej z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, zapisanych na rachunku zbiorczym, za zaświadczenie o prawie uczestnictwa

w walnym zgromadzeniu, o którym mowa w art. 406, uważa się również dokument o treści wskazanej w art. 406

2.

W razie wystawienia dokumentów, o których mowa w ust. 1, posiadacz rachunku zbiorczego

sporządza na ich podstawie wykaz, o którym mowa w art. 406, i przekazuje go Krajowemu Depozytowi albo spółce, której Krajowy Depozyt przekazał

wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1, w terminie

określonym w tym przepisie. W przypadku gdy posiadacz rachunku zbiorczego nie jest

uczestnikiem Krajowego Depozytu albo spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie

czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1, wykaz ten jest przekazywany

za pośrednictwem uczestnika Krajowego Depozytu lub tej spółki. Sposób i forma sporządzenia

oraz przekazania tego wykazu powinny odpowiadać wymogom określonym zgodnie z art.

50 ust. 4 pkt 7a.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Od chwili wystawienia świadectwa, papiery wartościowe w liczbie wskazanej w treści

świadectwa nie mogą być przedmiotem obrotu do chwili utraty jego ważności albo zwrotu

świadectwa wystawiającemu przed upływem terminu jego ważności. Na okres ten wystawiający

dokonuje blokady odpowiedniej liczby papierów wartościowych na tym rachunku.

2.

W okresie, o którym mowa w ust. 1, te same papiery wartościowe mogą być wskazane w

treści kilku świadectw, pod warunkiem że cel wystawienia każdego ze świadectw jest

odmienny. W takim przypadku w kolejnych świadectwach zamieszcza się również, zgodnie

z art. 10 ust. 1 pkt 7, informację o dokonaniu blokady papierów wartościowych w związku

z wcześniejszym wystawieniem innych świadectw.

1.

Utratę ważności świadectwa powoduje

1)

upływ terminu jego ważności;

2)

przeniesienie papierów wartościowych obciążonych zastawem w celu zaspokojenia zastawnika

- w przypadku świadectwa dotyczącego tych papierów wartościowych, wystawionego zastawcy;

3)

przeniesienie papierów wartościowych w trybie postępowania egzekucyjnego na podstawie

odrębnych przepisów - w przypadku świadectwa dotyczącego papierów wartościowych objętych

egzekucją, wystawionego dłużnikowi;

3a)

dokonanie przymusowego wykupu akcji zgodnie z przepisami ustawy o ofercie publicznej

- w przypadku świadectwa dotyczącego akcji objętych przymusowym wykupem;

4)

zniszczenie lub utrata świadectwa.

2.

Utrata ważności świadectwa lub zwrot świadectwa wystawiającemu, dokonany przed upływem

terminu jego ważności, wyłącza możliwość realizacji, przy jego użyciu, uprawnienia

wynikającego z celu wystawienia tego świadectwa.

3.

O utracie ważności świadectwa z przyczyny określonej w ust. 1 pkt 2, 3 lub 3a, wystawionego

w celu uczestnictwa w walnym zgromadzeniu spółki publicznej, wystawiający niezwłocznie

zawiadamia tę spółkę.

4.

W przypadku utraty ważności świadectwa z przyczyny określonej w ust. 1 pkt 4, wystawiający,

na żądanie posiadacza rachunku zgłoszone przed upływem terminu ważności tego świadectwa,

wystawia nowy dokument świadectwa, po złożeniu przez posiadacza rachunku pisemnego

oświadczenia o fakcie posiadania świadectwa oraz okoliczności jego zniszczenia lub

utraty.

1.

Oświadczenia woli w związku z dokonywaniem czynności dotyczących obrotu papierami

wartościowymi lub innymi instrumentami finansowymi na podstawie ustawy oraz innych

czynności wykonywanych w ramach działalności podmiotów nadzorowanych w zakresie regulowanym

ustawą, mogą być składane w postaci elektronicznej, jeżeli strony w umowie tak postanowiły.

2.

Dokumenty związane z czynnościami, o których mowa w ust. 1, mogą być sporządzane w

formie dokumentu elektronicznego, jeżeli dokumenty te będą w sposób należyty utworzone,

utrwalone, przekazane, przechowywane i zabezpieczone.

3.

Oświadczenie woli złożone w postaci elektronicznej, zawarte w dokumencie związanym

z czynnościami, o których mowa w ust. 2, spełnia wymagania formy pisemnej także wtedy,

gdy forma pisemna została zastrzeżona pod rygorem nieważności.

4.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze rozporządzenia,

sposób tworzenia, utrwalania, przekazywania, przechowywania i zabezpieczania dokumentów

związanych z czynnościami, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem zapewnienia bezpieczeństwa

obrotu oraz ochrony interesów inwestorów.

1.

Rynkiem regulowanym, w rozumieniu ustawy, jest działający w sposób stały system obrotu

instrumentami finansowymi dopuszczonymi do tego obrotu, zapewniający inwestorom powszechny

i równy dostęp do informacji rynkowej w tym samym czasie przy kojarzeniu ofert nabycia

i zbycia instrumentów finansowych, oraz jednakowe warunki nabywania i zbywania tych

instrumentów, zorganizowany i podlegający nadzorowi właściwego organu na zasadach

określonych w przepisach ustawy, jak również uznany przez państwo członkowskie za

spełniający te warunki, i wskazany Komisji Europejskiej jako rynek regulowany.

2.

Przez zagraniczny rynek regulowany rozumie się rynek regulowany działający na terytorium

innego państwa członkowskiego.

3.

Do podmiotu prowadzącego zagraniczny rynek regulowany organizującego w innym państwie

członkowskim alternatywny system obrotu stosuje się odpowiednio art. 117a.

1.

Podmiot prowadzący zagraniczny rynek regulowany może bez zezwolenia Komisji instalować

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej systemy informatyczne i urządzenia techniczne

umożliwiające dostęp do tego rynku podmiotom prowadzącym działalność na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Warunkiem podjęcia czynności, o których mowa w ust. 1, jest poinformowanie Komisji

przez właściwy organ nadzoru, który udzielił danemu podmiotowi zezwolenia na prowadzenie

rynku regulowanego, o zamiarze ich podjęcia.

3.

Komisja może zwrócić się do organu nadzoru, o którym mowa w ust. 2, o wskazanie uczestników

rynku, o którym mowa w ust. 1.

4.

W przypadkach gdy, zgodnie z art. 16 rozporządzenia 1287/2006, działalność podmiotu,

o którym mowa w ust. 1, uzyska istotne znaczenie dla funkcjonowania rynku papierów

wartościowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz dla ochrony inwestorów,

Komisja podejmuje współpracę z organem nadzoru, który udzielił temu podmiotowi zezwolenia

na prowadzenie rynku regulowanego.

Zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej w zakresie, o którym mowa w art.

69 ust. 4 pkt 1 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, oraz zezwolenia

na prowadzenie działalności powierniczej, udzielone przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, uprawniają podmioty posiadające takie zezwolenia do prowadzenia rachunków

zbiorczych.

1.

Rynek regulowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obejmuje

1)

rynek giełdowy;

2)

rynek pozagiełdowy;

3)

(uchylony).

2.

Rynek regulowany określony w

1)

ust. 1 pkt 1 - jest organizowany przez spółkę prowadzącą giełdę;

2)

ust. 1 pkt 2 - jest organizowany przez spółkę prowadzącą rynek pozagiełdowy;

3)

(uchylony).

3.

(uchylony).

1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 1 ustawy,

o której mowa w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 1 ustawy, o której mowa w art. 1, nie dłużej

jednak niż przez 9 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 5 ustawy,

o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują moc do dnia wejścia

w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 5 ustawy,

o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż

przez 9 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Spółka prowadząca giełdę lub spółka prowadząca rynek pozagiełdowy może organizować

rynki wyodrębnione pod względem rodzaju papierów wartościowych lub innych instrumentów

finansowych, jak również rodzaju ich emitentów.

2.

Spółka prowadząca giełdę może, w ramach organizowania rynku giełdowego, wyodrębnić

rynek oficjalnych notowań giełdowych, zwany dalej „rynkiem oficjalnych notowań”, spełniający

dodatkowe, w stosunku do minimalnych wymogów określonych dla rynku regulowanego, wymogi

dotyczące emitentów papierów wartościowych oraz papierów wartościowych będących przedmiotem

obrotu na tym rynku.

3.

Spółka prowadząca giełdę lub spółka prowadząca rynek pozagiełdowy może organizować

alternatywny system obrotu. Do spółki prowadzącej rynek regulowany, która organizuje

alternatywny system obrotu, stosuje się odpowiednio art. 78, art. 78a, art. 81a-81g

i art. 104a oraz przepisy wydane na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 3 oraz pkt 5 - w

zakresie, w jakim przepisy wydane na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 5 określają warunki

techniczne i organizacyjne wymagane do prowadzenia działalności.

4.

Spółka prowadząca giełdę lub spółka prowadząca rynek pozagiełdowy jest obowiązana

zawiadomić Komisję o zamiarze organizowania alternatywnego systemu obrotu co najmniej

na 30 dni przed rozpoczęciem organizowania tego systemu. Zawiadomienie powinno zawierać

informacje potwierdzające spełnienie przez tę spółkę warunków organizowania alternatywnego

systemu obrotu.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.

1.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki, jakie musi spełniać rynek regulowany,

2)

szczegółowe warunki, jakie musi spełniać rynek oficjalnych notowań oraz emitenci papierów

wartościowych dopuszczonych do obrotu na tym rynku

- przy uwzględnieniu konieczności zapewnienia bezpieczeństwa obrotu oraz ochrony interesów

inwestorów uczestniczących w obrocie na tym rynku, w zakresie nieuregulowanym przepisami

art. 17-20 i art. 27-37 rozporządzenia 1287/2006.

2

Komisja przekazuje Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych oraz

organom nadzoru nad rynkami regulowanymi w innych państwach członkowskich listę rynków

regulowanych prowadzonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Spółka prowadząca giełdę oraz spółka prowadząca rynek pozagiełdowy zapewnia

1)

koncentrację podaży i popytu na instrumenty finansowe, będące przedmiotem obrotu na

danym rynku, w celu kształtowania ich powszechnego kursu;

2)

bezpieczny i sprawny przebieg transakcji;

3)

upowszechnianie jednolitych informacji o kursach i obrotach instrumentami finansowymi,

które są przedmiotem obrotu na danym rynku organizowanym przez tę spółkę, w tym -

w przypadku organizowania obrotu akcjami - w sposób i w zakresie określonym w art.

12, art. 13, art. 17-20 oraz art. 27-32 rozporządzenia 1287/2006.

1a.

Spółka prowadząca giełdę oraz spółka prowadząca rynek pozagiełdowy zapewnia sprawny

i prawidłowy rozrachunek oraz rozliczanie transakcji zawartych na rynku regulowanym

prowadzonym przez tę spółkę, przez zawarcie umowy z podmiotem uprawnionym do dokonywania

rozrachunku oraz rozliczania transakcji.

1b.

Podmiot uprawniony do dokonywania rozrachunku oraz rozliczania transakcji powinien

spełniać następujące warunki

1)

wykorzystywać rozwiązania zapewniające sprawne i prawidłowe wykonywanie powierzonych

mu czynności, w tym spełniać warunki techniczne dokonywania odpowiednio rozrachunku

lub rozliczeń transakcji;

2)

zapewniać wykonywanie powierzonych mu czynności w sposób niezagrażający bezpieczeństwu

obrotu i nienaruszający interesów uczestników tego obrotu.

1c.

Warunki, o których mowa w ust. 1b pkt 1, w zakresie spełniania warunków technicznych,

uważa się za spełnione w przypadku Krajowego Depozytu oraz w przypadku

1)

spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o

których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 6, oraz spółki prowadzącej izbę rozrachunkową -

w zakresie powierzenia dokonywania rozrachunku transakcji;

2)

spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o

których mowa w art. 48 ust. 2 pkt 1 i 3, oraz spółki prowadzącej izbę rozliczeniową

- w zakresie powierzenia dokonywania rozliczenia transakcji.

2.

Spółka prowadząca giełdę oraz spółka prowadząca rynek pozagiełdowy upowszechnia aktualne

ceny kupna i ceny sprzedaży dla akcji dopuszczonych do obrotu na danej giełdzie lub

na danym rynku pozagiełdowym, ze wskazaniem łącznego wolumenu zleceń dla każdego z

poziomów cenowych zgodnie z art. 17, art. 29, art. 30 i art. 32 rozporządzenia 1287/2006.

2a.

Informacje, o których mowa w ust. 2, są upowszechniane niezwłocznie w ciągu normalnych

godzin handlu w rozumieniu art. 2 pkt 5 rozporządzenia 1287/2006.

2b.

Komisja może zwolnić spółkę prowadzącą giełdę lub spółkę prowadzącą rynek pozagiełdowy,

na wniosek tej spółki, z obowiązku upowszechniania informacji, o których mowa w ust.

2, jeżeli jest to uzasadnione ze względu na przyjęty sposób organizowania obrotu albo

rodzaj lub wielkość zleceń, zgodnie z art. 18 rozporządzenia 1287/2006. Komisja może

również zwolnić spółkę prowadzącą giełdę lub spółkę prowadzącą rynek pozagiełdowy

z obowiązku upowszechniania informacji, o których mowa w ust. 2, w odniesieniu do

zleceń na dużą skalę w porównaniu ze standardową wielkością rynkową dla danych akcji

w rozumieniu art. 20 rozporządzenia 1287/2006.

2c.

Spółka prowadząca giełdę oraz spółka prowadząca rynek pozagiełdowy upowszechnia w

odniesieniu do zawieranych na danym rynku transakcji, których przedmiotem są akcje

dopuszczone do obrotu na danej giełdzie lub na danym rynku pozagiełdowym, dane obejmujące

cenę, wielkość oraz czas zawarcia każdej transakcji, zgodnie z art. 27, art. 29, art.

30 i art. 32 rozporządzenia 1287/2006. Upowszechnienie informacji następuje niezwłocznie

po zawarciu transakcji.

2d.

Komisja może udzielić spółce prowadzącej giełdę lub spółce prowadzącej rynek pozagiełdowy,

na wniosek tej spółki, zgody na odroczone upowszechnianie informacji, o których mowa

w ust. 2c, jeżeli jest to uzasadnione ze względu na rodzaj lub, zgodnie z art. 28

rozporządzenia 1287/2006, ze względu na wielkość transakcji.

2e.

Do wniosku o udzielenie zgody, o której mowa w ust. 2d, spółka prowadząca giełdę lub

spółka prowadząca rynek pozagiełdowy dołącza zasady, na jakich będzie dokonywane odroczone

upowszechnianie informacji, o których mowa w ust. 2c, po uzyskaniu zgody Komisji.

2f.

Spółka prowadząca giełdę oraz spółka prowadząca rynek pozagiełdowy po uzyskaniu zgody,

o której mowa w ust. 2d, jest obowiązana upowszechnić zasady, na jakich będzie dokonywane

odroczone upowszechnianie informacji, o których mowa w ust. 2c.

3.

(uchylony).

1.

Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej

1)

papiery wartościowe objęte zatwierdzonym prospektem emisyjnym mogą być przedmiotem

obrotu na rynku regulowanym wyłącznie po ich dopuszczeniu do tego obrotu;

2

dokonywanie oferty publicznej, subskrypcji lub sprzedaży na podstawie tej oferty,

z wyjątkiem oferty publicznej, o której mowa w art. 7 ust. 4 pkt 4 i 5 oraz ust. 8

ustawy o ofercie publicznej, wymaga pośrednictwa firmy inwestycyjnej;

3

proponowanie w dowolnej formie i w dowolny sposób nabycia instrumentów pochodnych

inkorporujących uprawnienie do nabycia papierów wartościowych określonych w art. 3

pkt 1 lit. a, jeżeli propozycja skierowana jest do co najmniej 150 osób lub do nieoznaczonego

adresata, może być dokonywane wyłącznie na rynku regulowanym lub w alternatywnym systemie

obrotu;

4

instrumenty pochodne inkorporujące uprawnienie do nabycia papierów wartościowych określonych

w art. 3 pkt 1 lit. a, mogą być przedmiotem proponowania w dowolnej formie i w dowolny

sposób, jeżeli propozycja skierowana jest do co najmniej 150 osób lub do nieoznaczonego

adresata, wyłącznie w przypadku gdy te papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu

na rynku regulowanym lub w alternatywnym systemie obrotu;

5)

przedmiotem obrotu zorganizowanego nie mogą być papiery wartościowe emitowane przez

instytucje wspólnego inwestowania typu otwartego inne niż fundusze wpisane do rejestru,

o którym mowa w art. 263 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych;

6)

przedmiotem obrotu wyłącznie na rynku regulowanym mogą być papiery wartościowe emitowane

przez fundusze wpisane do rejestru, o którym mowa w art. 263 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych.

2.

Transakcja, której przedmiotem jest nabycie lub zbycie niebędących papierami wartościowymi

instrumentów finansowych dopuszczonych do obrotu zorganizowanego, lub która prowadzi

do powstania takich instrumentów, nie stanowi gry ani zakładu w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, ani też gry losowej lub zakładu wzajemnego w rozumieniu przepisów o grach hazardowych,

nawet jeżeli według wyraźnej lub dorozumianej woli stron rzeczywiste spełnienie wzajemnych

świadczeń jest wyłączone, a tylko jedna ze stron jest obowiązana zapłacić różnicę

między umówioną ceną sprzedaży a ceną rynkową w czasie wykonania umowy.

1.

W przypadku gdy wymaga tego bezpieczeństwo obrotu na rynku regulowanym lub jest zagrożony

interes inwestorów, spółka prowadząca rynek regulowany, na żądanie Komisji, wstrzymuje

dopuszczenie do obrotu na tym rynku lub rozpoczęcie notowań wskazanymi przez Komisję

papierami wartościowymi lub innymi instrumentami finansowymi, na okres nie dłuższy

niż 10 dni.

2.

W przypadku gdy obrót określonymi papierami wartościowymi lub innymi instrumentami

finansowymi jest dokonywany w okolicznościach wskazujących na możliwość zagrożenia

prawidłowego funkcjonowania rynku regulowanego lub bezpieczeństwa obrotu na tym rynku,

albo naruszenia interesów inwestorów, na żądanie Komisji, spółka prowadząca rynek

regulowany zawiesza obrót tymi papierami lub instrumentami, na okres nie dłuższy niż

miesiąc.

3.

Na żądanie Komisji, spółka prowadząca rynek regulowany wyklucza z obrotu wskazane

przez Komisję papiery wartościowe lub inne instrumenty finansowe, w przypadku gdy

obrót nimi zagraża w sposób istotny prawidłowemu funkcjonowaniu rynku regulowanego

lub bezpieczeństwu obrotu na tym rynku, albo powoduje naruszenie interesów inwestorów.

4.

Żądanie, o którym mowa w ust. 1-3, powinno wskazywać szczegółowe przyczyny, które

je uzasadniają.

4a.

Spółka prowadząca rynek regulowany, na wniosek emitenta, może zawiesić obrót danymi

papierami wartościowymi lub powiązanymi z nimi instrumentami pochodnymi w celu zapewnienia

inwestorom powszechnego i równego dostępu do informacji.

4b.

Spółka prowadząca rynek regulowany może podjąć decyzję o zawieszeniu lub wykluczeniu

papierów wartościowych lub instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi

z obrotu w przypadku, gdy instrumenty te przestały spełniać warunki obowiązujące na

tym rynku, pod warunkiem, że nie spowoduje to znaczącego naruszenia interesów inwestorów

lub zagrożenia prawidłowego funkcjonowania rynku. Spółka prowadząca rynek regulowany

niezwłocznie informuje Komisję o podjęciu decyzji o zawieszeniu lub wykluczeniu instrumentów

finansowych z obrotu.

4c.

Komisja, w przypadku otrzymania od organu nadzoru nad rynkiem regulowanym w innym

państwie członkowskim informacji o wystąpieniu przez ten organ z żądaniem wstrzymania,

zawieszenia lub wykluczenia z obrotu określonego instrumentu finansowego, występuje

do spółek prowadzących rynek regulowany oraz podmiotów organizujących alternatywny

system obrotu z żądaniem odpowiednio wstrzymania, zawieszenia lub wykluczenia z obrotu

tego instrumentu finansowego, o ile nie spowoduje to znaczącego naruszenia interesów

inwestorów ani nie zagrozi bezpieczeństwu obrotu.

5.

Spółka prowadząca rynek regulowany przekazuje niezwłocznie do publicznej wiadomości,

za pośrednictwem agencji informacyjnej, o której mowa w art. 58 ust. 1 ustawy o ofercie

publicznej, informację o wstrzymaniu, zawieszeniu lub wykluczeniu z obrotu określonych

papierów wartościowych lub instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi.

Przepisy art. 19 ustawy o ofercie publicznej stosuje się odpowiednio.

5a

Komisja podaje niezwłocznie do publicznej wiadomości informację o wystąpieniu z żądaniem,

o którym mowa w ust. 1-3, oraz przekazuje ją Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd

i Papierów Wartościowych i organom nadzoru nad rynkami regulowanymi w innych państwach

członkowskich.

5b.

Komisja niezwłocznie przekazuje informację, o której mowa w ust. 4b, organom nadzoru

nad rynkami regulowanymi w innych państwach członkowskich.

6.

W przypadku gdy dane instrumenty finansowe są również przedmiotem alternatywnego systemu

obrotu, organizator tego systemu po powzięciu informacji opublikowanej zgodnie z ust.

5 jest obowiązany podjąć działania mające na celu wypełnienie w odniesieniu do tych

instrumentów finansowych żądania Komisji, o którym mowa w ust. 1, 2 lub 3.

7.

Spółka prowadząca rynek regulowany nie ponosi opłat za czynności agencji informacyjnej

wynikające z przekazywania informacji, o których mowa w ust. 5.

1.

Giełda może być prowadzona wyłącznie przez spółkę akcyjną.

2.

Przedmiotem działalności spółki prowadzącej giełdę może być wyłącznie prowadzenie

giełdy, organizowanie alternatywnego systemu obrotu lub prowadzenie innej działalności

w zakresie organizowania obrotu instrumentami finansowymi oraz działalności związanej

z tym obrotem, z zastrzeżeniem ust. 3 i 3a.

3.

Spółka prowadząca giełdę może prowadzić działalność w zakresie edukacji, promocji

i informacji związanej z funkcjonowaniem rynku kapitałowego.

3a.

Spółka prowadząca giełdę, po uprzednim zawiadomieniu Komisji, może organizować obrót

towarami giełdowymi w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 48, poz. 284, z późn. zm.. Do spółki prowadzącej giełdę, która organizuje obrót towarami giełdowymi, oraz do

tego obrotu stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych dotyczące giełdy towarowej, z wyłączeniem art. 5 ust. 2 i ust. 5-7, art. 6-8, art.

9 ust. 1 i art. 12 tej ustawy.

3b.

Do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 3a, spółka prowadząca giełdę dołącza regulamin

obrotu towarami giełdowymi, do którego stosuje się art. 11 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych. O każdej zmianie regulaminu obrotu towarami giełdowymi spółka prowadząca giełdę

informuje Komisję.

3c.

Komisja może, w terminie 30 dni odpowiednio od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym

mowa w ust. 3a, albo od dnia otrzymania informacji o zmianie regulaminu obrotu towarami

giełdowymi, zgłosić sprzeciw wobec rozpoczęcia organizowania przez spółkę prowadzącą

giełdę obrotu towarami giełdowymi albo jego kontynuowania, jeżeli mogłoby to naruszyć

bezpieczeństwo obrotu instrumentami finansowymi lub obrotu towarami giełdowymi.

4.

(uchylony).

5.

Spółka prowadząca giełdę ma wyłączne prawo zamieszczania w firmie spółki wyrazów „giełda

instrumentów finansowych” lub, w przypadku gdy organizuje obrót papierami wartościowymi,

wyrazów „giełda papierów wartościowych”.

6.

(uchylony).

7.

Kapitał własny spółki prowadzącej giełdę wynosi co najmniej 10 000 000 zł.

1.

Akcje spółki prowadzącej giełdę mogą być wyłącznie imienne.

2.

Akcje spółki prowadzącej giełdę mogą nabywać wyłącznie Skarb Państwa, firmy inwestycyjne,

banki, towarzystwa funduszy inwestycyjnych, zakłady ubezpieczeń, powszechne towarzystwa

emerytalne oraz emitenci papierów wartościowych notowanych na tej giełdzie. Za zgodą

Komisji akcje spółki prowadzącej giełdę mogą nabywać inne krajowe i zagraniczne osoby

prawne.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w przypadku, gdy

1)

spółka prowadząca giełdę jest spółką publiczną;

2)

przedmiotem obrotu na giełdzie prowadzonej przez daną spółkę nie są papiery wartościowe.

4.

Spółka prowadząca giełdę niezwłocznie po uzyskaniu zezwolenia na prowadzenie giełdy

jest obowiązana podać do publicznej wiadomości listę akcjonariuszy spółki ze wskazaniem

1)

imienia, nazwiska oraz miejsca zamieszkania

- w przypadku osób fizycznych,

2)

nazwy albo firmy oraz miejsca siedziby

- w przypadku osób prawnych i jednostek nieposiadających osobowości prawnej oraz

3)

liczby posiadanych przez poszczególnych akcjonariuszy akcji oraz wynikającego z nich

udziału w ogólnej liczbie głosów oraz w kapitale zakładowym spółki prowadzącej giełdę.

5.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 4, dotyczy akcjonariuszy posiadających akcje w liczbie

uprawniającej do wykonywania co najmniej 5% ogólnej liczby głosów lub stanowiącej

co najmniej 5% kapitału zakładowego spółki prowadzącej giełdę.

6.

W przypadku zmiany danych zawartych na liście, o której mowa w ust. 4, spółka prowadząca

giełdę niezwłocznie podaje treść tych zmian do publicznej wiadomości.

(uchylony).

1.

Zawiadomienia Komisji wymaga zamiar bezpośredniego lub pośredniego nabycia lub objęcia

akcji spółki prowadzącej giełdę w liczbie

1)

stanowiącej co najmniej 5% ogólnej liczby głosów lub kapitału zakładowego lub

2)

powodującej osiągnięcie lub przekroczenie 5%, 10%, 15%, 20%, 25%, 33% lub 50% ogólnej

liczby głosów lub kapitału zakładowego

- przy czym posiadanie akcji spółki prowadzącej giełdę przez podmioty pozostające

w tej samej grupie kapitałowej uważa się za ich posiadanie przez jeden podmiot.

2.

Przez pośrednie nabycie akcji spółki prowadzącej giełdę rozumie się nabycie lub objęcie

akcji lub udziałów podmiotu posiadającego bezpośrednio lub pośrednio akcje spółki

prowadzącej giełdę, jeżeli w wyniku nabycia lub objęcia dojdzie do osiągnięcia lub

przekroczenia 50% ogólnej liczby głosów lub 50% kapitału zakładowego tego podmiotu.

3.

Komisji przysługuje prawo zgłoszenia sprzeciwu wobec planowanego bezpośredniego lub

pośredniego nabycia lub objęcia akcji spółki prowadzącej giełdę w liczbie nabycia

w terminie 3 miesięcy od dnia dokonania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, w przypadku

gdy podmiot zamierzający nabyć lub objąć akcje spółki prowadzącej giełdę mógłby wywierać

niekorzystny wpływ na prawidłowe i stabilne zarządzanie giełdą. W przypadku niezgłoszenia

sprzeciwu Komisja może wyznaczyć termin, w ciągu którego nabycie lub objęcie akcji

spółki prowadzącej giełdę może zostać dokonane.

3a.

Nabycie lub objęcie akcji na warunkach wskazanych w zawiadomieniu może nastąpić

1)

po upływie terminu, o którym mowa w ust. 3 - w przypadku niezgłoszenia sprzeciwu przez

Komisję albo

2)

w terminie wyznaczonym przez Komisję - w przypadku niezgłoszenia sprzeciwu przez Komisję

i wyznaczenia terminu, w ciągu którego nabycie lub objęcie akcji spółki prowadzącej

giełdę może zostać dokonane.

4.

Wykonywanie prawa głosu z akcji spółki prowadzącej giełdę nabytych lub objętych bez

zawiadomienia Komisji, po dokonaniu zawiadomienia lecz przed upływem terminu, o którym

mowa w ust. 3, pomimo zgłoszenia przez Komisję sprzeciwu lub z naruszeniem wyznaczonego

przez Komisję terminu, w którym nabycie lub objęcie akcji może zostać dokonane, jest

bezskuteczne.

5.

W przypadku gdy podmiotem nabywającym akcje spółki prowadzącej giełdę jest zagraniczna

firma inwestycyjna, bank zagraniczny albo zagraniczny zakład ubezpieczeń posiadający

zezwolenie na prowadzenie działalności wydane przez właściwy organ nadzoru innego

państwa członkowskiego, Komisja zasięga opinii o tym podmiocie od organu nadzoru,

który udzielił mu zezwolenia na prowadzenie działalności.

6.

Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio w przypadku gdy podmiotem nabywającym akcje

spółki prowadzącej giełdę jest podmiot dominujący wobec podmiotu, o którym mowa w

ust. 5, lub podmiot wywierający znaczny wpływ w rozumieniu art. 96 ust. 3 na podmiot,

o którym mowa w ust. 5, a także w przypadku jeżeli w wyniku pośredniego nabycia podmiot,

którego akcje są przedmiotem nabycia, stałby się podmiotem zależnym od nabywcy albo

podmiotem, na który nabywca zacznie wywierać znaczny wpływ w rozumieniu art. 96 ust.

3.

7.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera wskazanie liczby akcji, które nabywca

zamierza nabyć, ich udział w kapitale zakładowym oraz liczbę głosów, jaką nabywca

osiągnie na walnym zgromadzeniu, oraz składane pod rygorem odpowiedzialności karnej

oświadczenie o źródle pochodzenia środków pieniężnych przeznaczonych na zapłatę za

obejmowane lub nabywane akcje spółki prowadzącej giełdę.

8.

Niezgłoszenie przez Komisję sprzeciwu w terminie, o którym mowa w ust. 3, oznacza

zgodę na nabycie akcji spółki prowadzącej giełdę, na warunkach wskazanych w zawiadomieniu.

1.

Z zastrzeżeniem ust. 4, prowadzenie giełdy wymaga zezwolenia, które wydaje minister

właściwy do spraw instytucji finansowych, na wniosek zainteresowanego, zaopiniowany

przez Komisję.

2.

W celu uzyskania zezwolenia spółka składa za pośrednictwem Komisji wniosek zawierający

1)

firmę oraz siedzibę spółki;

2)

dane osobowe członków zarządu i rady nadzorczej spółki prowadzącej giełdę, zwanych

dalej odpowiednio „zarządem giełdy” i „radą giełdy”, oraz innych osób, które odpowiadają

za rozpoczęcie działalności giełdy lub będą nią kierować;

3)

przewidywaną wysokość środków własnych i kredytów, przeznaczoną na uruchomienie giełdy,

oraz określenie sposobu finansowania działalności;

4)

dane o wysokości i strukturze kapitału własnego oraz źródłach jego pochodzenia;

5)

wskazanie podmiotu lub podmiotów, które będą dokonywać, na podstawie umowy ze spółką,

rozliczenia oraz rozrachunku transakcji zawieranych na giełdzie prowadzonej przez

spółkę oraz zasad, na jakich ma być dokonywany rozrachunek oraz rozliczenie transakcji

przez ten podmiot lub podmioty;

6)

dane o przewidywanej lokalizacji giełdy oraz środkach technicznych umożliwiających

funkcjonowanie giełdy, w szczególności zapewniających stałą łączność z podmiotami,

o których mowa w pkt 5;

7)

zobowiązanie co najmniej 6 firm inwestycyjnych do prowadzenia działalności na danej

giełdzie;

8)

listę akcjonariuszy spółki posiadających akcje uprawniające do wykonywania co najmniej

5% ogólnej liczby głosów lub stanowiących co najmniej 5% kapitału zakładowego spółki

ze wskazaniem posiadanych przez nich udziałów w ogólnej liczbie głosów oraz w kapitale

zakładowym spółki.

3.

Do wniosku należy dołączyć statut spółki, regulamin giełdy oraz analizę ekonomiczno-finansową

możliwości prowadzenia giełdy. W przypadku gdy spółka zamierza również organizować

alternatywny system obrotu, do wniosku należy dołączyć również regulamin tego systemu.

4.

W przypadku stwierdzenia braków formalnych Komisja wydaje decyzję o pozostawieniu

wniosku bez rozpoznania.

5.

Wydając zezwolenie, minister właściwy do spraw instytucji finansowych zatwierdza statut

spółki i regulamin giełdy.

1.

W skład zarządu giełdy powinny wchodzić osoby posiadające wykształcenie wyższe, co

najmniej trzyletni staż pracy w instytucjach rynku finansowego oraz nieposzlakowaną

opinię w związku ze sprawowanymi funkcjami.

2.

W przypadku gdy spółka prowadząca giełdę organizuje alternatywny system obrotu, warunki,

o których mowa w ust. 1, powinny spełniać osoby kierujące tą działalnością.

3.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się w przypadku, gdy organizowaniem alternatywnego systemu

obrotu kierują członkowie zarządu giełdy.

1.

Zezwolenie na prowadzenie giełdy uprawnia spółkę prowadzącą giełdę do instalowania

na terytorium innego państwa członkowskiego systemów informatycznych i urządzeń technicznych,

umożliwiających dostęp do giełdy podmiotom prowadzącym działalność na terytorium innego

państwa członkowskiego.

2.

Spółka prowadząca giełdę jest obowiązana zawiadomić Komisję o zamiarze podjęcia czynności,

o których mowa w ust. 1.

3.

Komisja przekazuje informację, o której mowa w ust. 2, w terminie miesiąca właściwemu

organowi nadzoru innego państwa członkowskiego, na terytorium którego czynności określone

w ust. 1 mają być podjęte.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych odmawia wydania zezwolenia na prowadzenie

giełdy, jeżeli z analizy wniosku i dołączonych do niego dokumentów wynika, że podmiot

występujący z wnioskiem nie zapewni prowadzenia działalności w sposób niezagrażający

bezpieczeństwu obrotu instrumentami finansowymi lub należycie zabezpieczający interesy

uczestników tego obrotu.

1.

Dokonanie zmian w składzie zarządu giełdy wymaga zgody Komisji, udzielanej na wniosek

organu uprawnionego do powoływania i odwoływania członków zarządu giełdy. Komisja

odmawia udzielenia zgody, jeżeli proponowane zmiany nie zapewniają prowadzenia działalności

w sposób niezagrażający bezpieczeństwu obrotu papierami wartościowymi lub należycie

zabezpieczający interesy uczestników tego obrotu.

2.

Zamiar zawarcia przez spółkę prowadzącą giełdę umowy skutkującej zmianą podmiotu dokonującego

rozrachunku lub rozliczania transakcji wymaga zawiadomienia Komisji.

3.

Podmiot uprawniony do zawierania transakcji na rynku giełdowym może powierzyć dokonywanie

rozrachunku zawieranych przez niego transakcji podmiotowi innemu niż ten, który na

podstawie umowy ze spółką prowadzącą giełdę dokonuje rozrachunku transakcji zawieranych

na tym rynku. Zamiar powierzenia dokonywania rozrachunku wymaga zawiadomienia Komisji.

4.

Komisja w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania zawiadomienia, zgłasza sprzeciw wobec

planowanego zawarcia umowy skutkującej zmianą podmiotu dokonującego rozrachunku lub

rozliczania transakcji lub wobec planowanego powierzenia dokonywania rozrachunku transakcji

podmiotowi innemu niż ten, który na podstawie umowy ze spółką prowadzącą giełdę dokonuje

rozrachunku transakcji zawieranych na rynku giełdowym, w przypadku gdy podmiot, z

którym ma zostać zawarta umowa, albo podmiot wskazany zgodnie z ust. 3 nie spełnia

warunków, o których mowa w art. 18 ust. 1b.

5.

W przypadku gdy podmiot dokonujący rozrachunku lub rozliczania transakcji nie spełnia

warunków, o których mowa w art. 18 ust. 1b, Komisja może, w drodze decyzji, nakazać

spółce prowadzącej giełdę rozwiązanie umowy zawartej z tym podmiotem. Komisja może

wyznaczyć termin, w ciągu którego rozwiązanie umowy powinno zostać dokonane.

6.

W przypadku gdy podmiot, któremu podmiot uprawniony do zawierania transakcji na rynku

giełdowym powierzył dokonywanie rozrachunku transakcji, nie spełnia warunków, o których

mowa w art. 18 ust. 1b, Komisja może, w drodze decyzji, nakazać zmianę podmiotu dokonującego

rozrachunku transakcji. Komisja może wyznaczyć termin, w ciągu którego zmiana podmiotu

powinna zostać dokonana.

1.

Rada giełdy, na wniosek zarządu giełdy, uchwala regulamin giełdy, a także zmiany tego

regulaminu.

2.

Regulamin giełdy określa w szczególności

1)

kryteria i warunki dopuszczania papierów wartościowych i innych instrumentów finansowych

do obrotu na poszczególnych rynkach giełdowych, w tym papierów wartościowych dopuszczonych

do obrotu na rynku regulowanym w innym państwie członkowskim;

2)

sposób i tryb rozstrzygania sporów dotyczących przebiegu transakcji giełdowych;

3)

rodzaje transakcji zawieranych na giełdzie;

4)

porządek obrotu papierami wartościowymi i innymi instrumentami finansowymi na giełdzie;

5)

warunki i tryb notowania, zawieszania i zaprzestania notowania papierów wartościowych

i innych instrumentów finansowych na giełdzie;

6)

sposób ustalania i ogłaszania kursów;

7)

dni sesyjne i godziny sesji;

8)

zasady anulowania transakcji;

9)

sposób klasyfikowania papierów wartościowych i innych instrumentów finansowych notowanych

na giełdzie;

10)

system informacyjny giełdy;

11)

wysokość stałej opłaty rocznej za korzystanie z urządzeń giełdy;

12)

wysokość opłat transakcyjnych i sposoby ich naliczania;

13)

obowiązki informacyjne emitentów papierów wartościowych dopuszczonych do obrotu wyłącznie

na rynku giełdowym niebędącym rynkiem oficjalnych notowań giełdowych, a także warunki

uznania informacji za równoważne informacjom bieżącym i okresowym, w przypadku emitentów

z siedzibą w państwie niebędącym państwem członkowskim, dla których Rzeczpospolita

Polska jest państwem macierzystym w rozumieniu art. 55a ustawy o ofercie publicznej

- w zakresie określonym w art. 61 tej ustawy;

14)

sposób postępowania w przypadku naruszenia przez emitentów obowiązków informacyjnych

określonych w regulaminie;

15)

postanowienia służące przeciwdziałaniu i ujawnianiu przypadków manipulacji, o której

mowa w art. 39;

16)

zasady kwalifikowania papierów wartościowych jako przedmiotu transakcji, o których

mowa w art. 7 ust. 5a, oraz pozyskiwania i przetwarzania informacji o tych transakcjach;

17)

warunki i tryb zawierania oraz zasady monitorowania i limitowania transakcji, o których

mowa w art. 7 ust. 5a.

3.

Regulamin giełdy może określać dodatkowe warunki dopuszczania papierów wartościowych

do obrotu stosowane wyłącznie w celu ochrony interesu inwestorów. W takim przypadku

podmiot składający wniosek o dopuszczenie danych papierów wartościowych do obrotu

powinien zostać powiadomiony o tych warunkach przed jego złożeniem.

1.

Dokonywanie zmian w statucie spółki prowadzącej giełdę i regulaminie giełdy wymaga

zgody Komisji. Komisja odmawia udzielenia zgody na dokonanie zmian w statucie i regulaminie,

jeżeli proponowane zmiany są sprzeczne z przepisami prawa lub mogłyby naruszyć bezpieczeństwo

obrotu.

2.

Spółka prowadząca giełdę jest obowiązana informować Komisję o wszelkich zmianach danych,

o których mowa w art. 25 ust. 2.

3.

Spółka prowadząca giełdę udostępnia uczestnikom obrotu regulamin giełdy i jego zmiany

oraz inne ustanowione przez spółkę regulacje obowiązujące na prowadzonym przez nią

rynku, co najmniej na 2 tygodnie przed dniem ich wejścia w życie.

1.

Przewodniczący Komisji lub osoba przez niego upoważniona ma prawo

1)

wstępu do siedziby i do lokalu spółki prowadzącej giełdę celem wglądu do ksiąg, dokumentów

i innych nośników informacji;

2)

uczestniczyć w posiedzeniach rady giełdy oraz w walnych zgromadzeniach.

2.

Na żądanie Przewodniczącego Komisji lub osoby przez niego upoważnionej, osoby uprawnione

do reprezentowania spółki prowadzącej giełdę lub wchodzące w skład jej organów zarządzających

i nadzorczych albo pozostające z tą spółką w stosunku pracy są obowiązane do niezwłocznego

sporządzenia i przekazania, na koszt spółki, kopii dokumentów i innych nośników informacji

oraz do udzielenia pisemnych lub ustnych wyjaśnień.

3.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 2, spoczywa również na biegłym rewidencie oraz osobach

uprawnionych do reprezentowania podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych

lub pozostających z tym podmiotem w stosunku pracy - w zakresie dotyczącym czynności

podejmowanych przez te osoby lub podmiot, w związku z badaniem sprawozdań finansowych

spółki prowadzącej giełdę lub świadczeniem na rzecz spółki prowadzącej giełdę innych

usług wymienionych w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie,

podmiotach uprawnionych do badania sprawozdań finansowych oraz o nadzorze publicznym

(Dz. U. Nr 77, poz. 649, z późn. zm.. Nie narusza to obowiązku zachowania tajemnicy, o której mowa w art. 59 tej ustawy.

4.

Na pisemne żądanie Komisji zarząd spółki prowadzącej giełdę jest obowiązany do

1)

zwołania nadzwyczajnego walnego zgromadzenia lub

2)

umieszczenia spraw wskazanych przez Komisję w porządku obrad walnego zgromadzenia.

5.

W przypadku niewykonania obowiązków, o których mowa w ust. 4, do żądania Komisji stosuje

się odpowiednio przepisy art. 401 § 1 i 3 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych.

6.

Komisja może nakazać radzie giełdy niezwłoczne podjęcie, jednak nie później niż w

terminie 10 dni roboczych, uchwały w określonej sprawie.

7.

Komisja może zaskarżyć do sądu uchwałę walnego zgromadzenia lub rady giełdy, w terminie

30 dni od dnia powzięcia wiadomości o uchwale, w drodze powództwa o jej uchylenie,

jeżeli uchwała narusza przepisy prawa, postanowienia statutu, regulaminu lub zasady

bezpieczeństwa obrotu albo jeżeli została podjęta z naruszeniem przepisów prawa, postanowień

statutu lub regulaminu.

8.

W razie powzięcia wątpliwości co do prawidłowości lub rzetelności sprawozdań finansowych

albo innych informacji finansowych, których obowiązek sporządzenia wynika z odrębnych

przepisów lub prawidłowości prowadzenia ksiąg rachunkowych, Komisja może zlecić kontrolę

tych sprawozdań, informacji i ksiąg rachunkowych podmiotowi uprawnionemu do badania

sprawozdań finansowych. W przypadku gdy kontrola wykaże istnienie istotnych nieprawidłowości,

spółka prowadząca giełdę zwraca Komisji koszty przeprowadzenia kontroli.

1.

Stronami transakcji zawieranych na rynku giełdowym mogą być wyłącznie

1)

firmy inwestycyjne;

2)

zagraniczne firmy inwestycyjne nieprowadzące działalności maklerskiej na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej;

3)

Krajowy Depozyt albo spółka, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności

z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 pkt 1 i 3 - w przypadku, o którym

mowa w art. 59 ust. 3;

4)

spółka prowadząca izbę rozliczeniową - w przypadku, o którym mowa w art. 68c ust.

3.

2.

Stronami transakcji zawieranych na rynku giełdowym mogą być również, na warunkach

określonych w regulaminie giełdy, inne podmioty nabywające i zbywające instrumenty

finansowe we własnym imieniu i na własny rachunek

1)

będące uczestnikami Krajowego Depozytu lub spółki, której Krajowy Depozyt przekazał

wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1 lub 2,

lub spółki prowadzącej izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową, o której mowa w art.

68a;

2)

niebędące uczestnikami podmiotu, o którym mowa w pkt 1, pod warunkiem wskazania podmiotu

będącego uczestnikiem podmiotu, o którym mowa w pkt 1, który zobowiązał się do wypełniania

obowiązków w związku z rozliczaniem zawartych transakcji.

3.

Czynność prawna mająca za przedmiot transakcję zawieraną na rynku giełdowym dokonana

przez podmioty inne niż określone w ust. 1 i 2 jest nieważna.

1.

Uchwałę w sprawie dopuszczenia instrumentów finansowych do obrotu na rynku giełdowym

podejmuje zarząd giełdy w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku.

2.

W przypadku gdy złożony wniosek jest niekompletny lub konieczne jest uzyskanie dodatkowych

informacji, odpowiednio zarząd giełdy lub rada giełdy może - w zakresie niezbędnym

do stwierdzenia, czy instrumenty finansowe będące przedmiotem wniosku spełniają kryteria

i warunki, o których mowa w art. 28 ust. 2 pkt 1 - żądać uzupełnienia wniosku lub

przedstawienia tych informacji. W takim przypadku bieg terminów, o których mowa w

ust. 1 i 3, zaczyna się w momencie spełnienia żądania przez wnioskodawcę.

3.

Zarząd giełdy odmawia dopuszczenia instrumentów finansowych do obrotu na rynku giełdowym,

jeżeli nie są spełnione kryteria i warunki, o których mowa w art. 28 ust. 2 pkt 1.

W przypadku odmowy, wnioskodawcy przysługuje odwołanie do rady giełdy, w terminie

określonym w regulaminie giełdy. Rozpatrzenie odwołania następuje w terminie miesiąca

od dnia jego złożenia.

4.

Uchwałę rady giełdy nieuwzględniającą odwołania wnioskodawca może zaskarżyć do sądu

właściwego miejscowo dla siedziby spółki prowadzącej rynek giełdowy, w terminie 14

dni od dnia powzięcia wiadomości o uchwale, jeżeli odmowa dopuszczenia narusza postanowienia

regulaminu giełdy. Wyrok sądu uwzględniający powództwo zastępuje uchwałę o dopuszczeniu

instrumentów finansowych do obrotu na rynku giełdowym.

5.

Obligacje zamienne, obligacje z prawem pierwszeństwa lub warranty subskrypcyjne mogą

być dopuszczone do obrotu na rynku oficjalnych notowań, pod warunkiem, że akcje emitowane

w celu realizacji uprawnień wynikających z tych papierów wartościowych są jednocześnie

objęte wnioskiem o dopuszczenie do obrotu na tym rynku albo są już notowane na tym

samym lub na innym rynku oficjalnych notowań lub na rynku regulowanym w innym państwie

członkowskim.

6.

Spółka, której akcje są dopuszczone do obrotu na danym rynku oficjalnych notowań,

ma obowiązek złożyć wniosek o dopuszczenie do obrotu na tym rynku akcji tego samego

rodzaju nowej emisji, będących przedmiotem oferty publicznej, nie później niż w terminie

12 miesięcy od dnia zakończenia subskrypcji, albo ustania ograniczenia ich zbywalności

- jeżeli takie ograniczenie było ustanowione.

1.

Rynek pozagiełdowy może być prowadzony wyłącznie przez spółkę akcyjną.

2.

Przedmiotem działalności spółki prowadzącej rynek pozagiełdowy może być wyłącznie

organizowanie rynku pozagiełdowego, organizowanie alternatywnego systemu obrotu lub

prowadzenie innej działalności w zakresie organizowania obrotu instrumentami finansowymi

oraz działalności związanej z tym obrotem, z zastrzeżeniem ust. 3 i 3a.

3.

Spółka prowadząca rynek pozagiełdowy może prowadzić działalność w zakresie edukacji,

promocji i informacji związanej z funkcjonowaniem rynku kapitałowego.

3a.

Spółka prowadząca rynek pozagiełdowy, po uprzednim zawiadomieniu Komisji, może organizować

obrót towarami giełdowymi w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych. Do spółki prowadzącej rynek pozagiełdowy, która organizuje obrót towarami giełdowymi,

oraz do tego obrotu stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych dotyczące giełdy towarowej, z wyłączeniem art. 5 ust. 2 i ust. 5-7, art. 6-8, art.

9 ust. 1 i art. 12 tej ustawy.

3b.

Do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 3a, spółka prowadząca rynek pozagiełdowy dołącza

regulamin obrotu towarami giełdowymi, do którego stosuje się art. 11 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych. O każdej zmianie regulaminu obrotu towarami giełdowymi spółka prowadząca rynek pozagiełdowy

informuje Komisję.

3c.

Komisja może, w terminie 30 dni odpowiednio od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym

mowa w ust. 3a, albo od dnia otrzymania informacji o zmianie regulaminu obrotu towarami

giełdowymi, zgłosić sprzeciw wobec rozpoczęcia organizowania przez spółkę prowadzącą

rynek pozagiełdowy obrotu towarami giełdowymi albo jego kontynuowania, jeżeli mogłoby

to naruszyć bezpieczeństwo obrotu instrumentami finansowymi lub obrotu towarami giełdowymi.

4.

(uchylony).

5.

(uchylony).

6.

Kapitał własny spółki prowadzącej rynek pozagiełdowy wynosi co najmniej 5 000 000

zł.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 4e

2)

art. 44 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, który wchodzi

w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.

1.

Akcje spółki prowadzącej rynek pozagiełdowy mogą być wyłącznie imienne.

2.

Akcje spółki prowadzącej rynek pozagiełdowy mogą nabywać wyłącznie firmy inwestycyjne,

banki, towarzystwa funduszy inwestycyjnych, zakłady ubezpieczeń, powszechne towarzystwa

emerytalne oraz emitenci papierów wartościowych notowanych w obrocie na tym rynku.

Za zgodą Komisji akcje spółki mogą nabywać inne krajowe i zagraniczne osoby prawne.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w przypadku, gdy

1)

spółka prowadząca rynek pozagiełdowy jest spółką publiczną;

2)

przedmiotem obrotu na rynku pozagiełdowym prowadzonym przez daną spółkę nie są papiery

wartościowe.

4.

Spółka prowadząca rynek pozagiełdowy niezwłocznie po uzyskaniu zezwolenia na prowadzenie

rynku pozagiełdowego jest obowiązana podać do publicznej wiadomości listę akcjonariuszy

spółki ze wskazaniem

1)

imienia, nazwiska oraz miejsca zamieszkania

- w przypadku osób fizycznych,

2)

nazwy albo firmy oraz miejsca siedziby

- w przypadku osób prawnych i jednostek nieposiadających osobowości prawnej oraz

3)

liczby posiadanych przez poszczególnych akcjonariuszy akcji oraz wynikającego z nich

udziału w ogólnej liczbie głosów oraz w kapitale zakładowym spółki prowadzącej rynek

pozagiełdowy

- przy czym obowiązek ten dotyczy akcjonariuszy posiadających akcje w liczbie uprawniającej

do wykonywania co najmniej 5% ogólnej liczby głosów lub stanowiącej co najmniej 5%

kapitału zakładowego spółki prowadzącej rynek pozagiełdowy.

5.

W przypadku zmiany danych zawartych na liście, o której mowa w ust. 4, spółka prowadząca

rynek pozagiełdowy niezwłocznie podaje treść tych zmian do publicznej wiadomości.

(uchylony).

1.

Prowadzenie rynku pozagiełdowego wymaga zezwolenia Komisji, wydanego na wniosek zainteresowanego

podmiotu. Przepisy art. 25 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

2.

Komisja rozpoznaje wniosek w terminie 2 miesięcy od dnia jego złożenia.

3.

Komisja odmawia udzielenia zezwolenia na prowadzenie rynku pozagiełdowego, w przypadku

gdy wniosek o wydanie zezwolenia nie spełnia określonych dla niego warunków lub gdy

z przedstawionych danych wynika, że podmiot występujący z wnioskiem nie zapewni prowadzenia

działalności w sposób niezagrażający bezpieczeństwu obrotu instrumentami finansowymi

lub należycie zabezpieczający interesy uczestników tego obrotu.

1.

Rada nadzorcza spółki prowadzącej rynek pozagiełdowy, na wniosek zarządu, uchwala

regulamin obrotu na tym rynku.

2.

Udzielając zezwolenia, o którym mowa w art. 36 ust. 1, Komisja zatwierdza statut spółki

prowadzącej rynek pozagiełdowy i regulamin obrotu na tym rynku.

3.

Do spółki prowadzącej rynek pozagiełdowy oraz do wykonywania nadzoru nad taką spółką

stosuje się odpowiednio przepisy art. 24, art. 25a i 25b, art. 27-30 i art. 32 ust.

1-4.

1.

Do zawierania transakcji na rynku pozagiełdowym stosuje się odpowiednio przepisy art.

31.

2.

Firmy inwestycyjne będące stronami transakcji zawieranych na rynku pozagiełdowym,

wykonujące zadania związane z organizacją rynku regulowanego, określone regulaminem,

o którym mowa w art. 37 ust. 1, mogą zawierać transakcje kupna lub sprzedaży papierów

wartościowych bezpośrednio z dającym zlecenie.

1.

Zakazana jest manipulacja instrumentem finansowym, zwana dalej „manipulacją”.

2.

Manipulację stanowi

1)

składanie zleceń lub zawieranie transakcji wprowadzających lub mogących wprowadzić

w błąd co do rzeczywistego popytu, podaży lub ceny instrumentu finansowego, chyba

że powody tych działań były uprawnione, a złożone zlecenia lub zawarte transakcje

nie naruszyły przyjętych praktyk rynkowych na danym rynku regulowanym;

2)

składanie zleceń lub zawieranie transakcji powodujących nienaturalne lub sztuczne

ustalenie się ceny jednego lub kilku instrumentów finansowych, chyba że powody tych

działań były uprawnione, a złożone zlecenia lub zawarte transakcje nie naruszyły przyjętych

praktyk rynkowych na danym rynku regulowanym;

3)

składanie zleceń lub zawieranie transakcji, z zamiarem wywołania innych skutków prawnych

niż te, dla osiągnięcia których faktycznie jest dokonywana dana czynność prawna;

4)

rozpowszechnianie za pomocą środków masowego przekazu, w tym internetu, lub w inny

sposób fałszywych lub nierzetelnych informacji albo pogłosek, które wprowadzają lub

mogą wprowadzać w błąd w zakresie instrumentów finansowych

a)

przez dziennikarza - jeżeli nie działał z zachowaniem należytej staranności zawodowej

albo jeżeli uzyskał z rozpowszechniania takich informacji bezpośrednią lub pośrednią

korzyść majątkową lub osobistą dla siebie lub innej osoby, nawet działając z zachowaniem

tej staranności,

b)

przez inną osobę - jeżeli wiedziała lub przy dołożeniu należytej staranności mogła

się dowiedzieć, że są to informacje nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd;

5)

składanie zleceń lub zawieranie transakcji przy jednoczesnym wprowadzeniu uczestników

rynku w błąd albo wykorzystanie ich błędu, co do ceny instrumentów finansowych;

6)

zapewnianie kontroli nad popytem lub podażą instrumentu finansowego z naruszeniem

zasad uczciwego obrotu lub w sposób powodujący bezpośrednie lub pośrednie ustalanie

cen nabycia lub zbycia instrumentów finansowych;

7)

nabywanie lub zbywanie instrumentów finansowych na zakończenie notowań powodujące

wprowadzenie w błąd inwestorów dokonujących czynności na podstawie ceny ustalonej

na tym etapie notowań;

8)

uzyskiwanie korzyści majątkowej z wpływu opinii dotyczących instrumentów finansowych

lub ich emitentów wyrażanych w środkach masowego przekazu w sposób okazjonalny lub

regularny, na cenę posiadanych instrumentów finansowych, jeśli nie został publicznie

ujawniony w sposób pełny i rzetelny występujący konflikt interesu.

3.

Przepisów ust. 2 nie stosuje się do

1)

nabywania akcji własnych przez spółkę publiczną lub podmiot działający na jej rachunek

lub w jej imieniu, pod warunkiem że nabywanie to odbywać się będzie w trybie, terminie

i na warunkach określonych w przepisach rozporządzenia Komisji (WE) nr 2273/2003 z dnia 22 grudnia 2003 r. wykonującego dyrektywę

2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do zwolnień dla programów

odkupu i stabilizacji instrumentów finansowych

(Dz. Urz. WE L 336 z 23.12.2003);

2)

transakcji służących realizacji ustawowych zadań w zakresie polityki pieniężnej lub

dewizowej państwa albo zarządzania długiem publicznym, zawieranych przez osoby uprawnione

do reprezentowania właściwych organów państwowych lub Narodowego Banku Polskiego,

a także przez Europejski System Banków Centralnych;

3)

nabywania instrumentów finansowych w celu stabilizacji ich ceny w obrocie na rynku

regulowanym, pod warunkiem że nabywanie to odbywać się będzie w trybie, terminie i

na warunkach określonych w przepisach, o których mowa w pkt 1.

4.

Zakazy i wymogi, o których mowa w ust. 1-3, mają zastosowanie do

1)

zachowań zaistniałych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub innego państwa członkowskiego,

dotyczących instrumentów finansowych dopuszczonych lub będących przedmiotem ubiegania

się o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

zachowań zaistniałych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dotyczących instrumentów

finansowych dopuszczonych lub będących przedmiotem ubiegania się o dopuszczenie do

obrotu na rynku regulowanym na terytorium któregokolwiek z innych państw członkowskich;

3)

instrumentów finansowych wprowadzonych do alternatywnego systemu obrotu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Podmioty nadzorowane, o których mowa w art. 5 pkt 1 i 2 oraz pkt 12 i 13 ustawy o

nadzorze, są zobowiązane do niezwłocznego przekazania Komisji - jeżeli jest właściwa

ze względu na udzielone temu podmiotowi zezwolenie na prowadzenie działalności podlegającej

nadzorowi, siedzibę podmiotu lub siedzibę jego oddziału - informacji o każdym uzasadnionym

podejrzeniu manipulacji, zawierającej, z zastrzeżeniem ust. 2

1)

szczegółowe dane dotyczące podejrzanej transakcji, ze wskazaniem

a)

instrumentu finansowego będącego przedmiotem transakcji,

b)

rodzaju transakcji i trybu jej zawarcia,

c)

daty i miejsca transakcji,

d)

ceny i wolumenu transakcji,

e)

rodzaju rynku i systemu notowań instrumentów finansowych, których dotyczy transakcja,

f)

opisu zlecenia dotyczącego instrumentów finansowych, których dotyczy transakcja, w

tym jego typu i wielkości,

g)

osoby, która złożyła zlecenie lub zawarła transakcję, z określeniem w szczególności,

czy działała ona na rachunek własny czy na rzecz osoby trzeciej;

2)

powody uzasadniające podejrzenie;

3)

informacje pozwalające na identyfikację osób, na rachunek których zlecenie zostało

złożone lub transakcja zawarta, oraz innych osób mających związek z zawieraną transakcją;

4)

określenie związku podmiotu nadzorowanego z podejrzaną transakcją i osobami, o których

mowa w pkt 3, wynikającego z charakteru wykonywanych przez ten podmiot czynności,

w szczególności określonych w art. 69 ust. 2 pkt 2 lub 3;

5)

inne informacje, które w ocenie podmiotu nadzorowanego, o którym mowa w art. 5 pkt

1, 2, 12 lub 13 ustawy o nadzorze, mogą mieć istotne znaczenie dla weryfikacji podejrzenia;

6)

datę i miejsce sporządzenia informacji oraz podpis osoby przekazującej informację.

2.

W przypadku gdy wykonując obowiązek, o którym mowa w ust. 1, podmiot nadzorowany nie

posiada wszystkich informacji, przekazuje te informacje, które są mu znane, co najmniej

ze wskazaniem powodu powzięcia podejrzenia manipulacji. Pozostałe informacje, w posiadanie

których podmiot nadzorowany wszedł później, podmiot ten przekazuje niezwłocznie po

ich uzyskaniu.

3.

Informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą być sporządzane i przekazywane przez

podmiot nadzorowany w inny sposób niż na piśmie, w szczególności w formie elektronicznej

lub przy użyciu środków porozumiewania się na odległość, z zachowaniem poufności tych

informacji. W takim przypadku podmiot nadzorowany, na żądanie Komisji, przedstawia

dokument potwierdzający na piśmie fakt przekazania informacji.

4.

Po otrzymaniu informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, Komisja niezwłocznie przekazuje

je właściwemu organowi nadzoru w innym państwie członkowskim, właściwemu dla rynku

regulowanego, z funkcjonowaniem którego informacja ta ma związek.

5.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, spoczywa również na

1)

innych, niebędących podmiotami nadzorowanymi, bankach krajowych i oddziałach instytucji

kredytowych, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, wykonujących czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1-7;

2)

podmiotach, o których mowa w art. 70 ust. 1 pkt 2, 3 i 10.

6.

Podmiot wykonujący obowiązek, o którym mowa w ust. 1, zarówno o fakcie dokonania notyfikacji

jak i jej treści nie może informować podmiotów innych niż Komisja, w szczególności

osób, na których rachunek transakcje przeprowadzono, lub podmiotów powiązanych z tymi

osobami, z wyłączeniem przypadków, w których obowiązek przekazania tych informacji

wynika z przepisów innych ustaw.

1.

Komisja oraz uczestnicy rynku rozważając, czy składanie danych zleceń lub zawieranie

danych transakcji może stanowić manipulację, o której mowa w art. 39 ust. 2 pkt 1

i 2, biorą pod uwagę w szczególności

1)

jak znaczący udział w dziennym obrocie określonym instrumentem finansowym na danym

rynku regulowanym mają dane zlecenia lub transakcje, a w szczególności, czy powodują

one istotną zmianę ceny instrumentu finansowego;

2)

na ile zlecenia, które mają znaczący udział w ofertach kupna lub sprzedaży, albo transakcje,

które mają znaczący udział w kupnie lub sprzedaży określonego instrumentu finansowego,

powodują istotną zmianę ceny

a)

tego instrumentu finansowego lub

b)

instrumentu pochodnego od instrumentu, o którym mowa w lit. a, lub

c)

określonego prawa będącego podstawą wystawienia instrumentu finansowego, które jest

dopuszczone do obrotu na danym rynku regulowanym;

3)

czy dane transakcje wpływają na zmianę faktycznego stanu posiadania określonego instrumentu

finansowego dopuszczonego do obrotu na danym rynku regulowanym;

4)

na ile zmieniający się w krótkich odstępach czasu udział zleceń lub transakcji w ofertach

kupna lub w kupnie na udział w ofertach sprzedaży lub w sprzedaży albo odwrotnie,

które to zlecenia lub transakcje mają znaczący udział w dziennym obrocie określonym

instrumentem finansowym na danym rynku regulowanym, powoduje w sposób bezpośredni

lub pośredni istotną zmianę ceny tego instrumentu finansowego;

5)

na ile składanie w krótkich odstępach czasu zleceń lub zawieranie w ten sam sposób

transakcji wywołuje krótkotrwałą zmianę ceny instrumentu finansowego, która następnie

powraca do poziomu sprzed jej zmiany;

6)

na ile dane zlecenia odwołane przed ich realizacją powodują zmianę w zakresie najlepszych

pod względem ceny ofert kupna lub sprzedaży albo pozostałych ofert kupna lub sprzedaży

instrumentu finansowego dopuszczonego do obrotu na danym rynku regulowanym;

7)

na ile zlecenia składane w okresie, który stanowi podstawę do określenia ceny rozliczeniowej,

ceny wykonania, ceny odniesienia lub wyceny wartości danego instrumentu finansowego,

lub w czasie poprzedzającym ten okres albo transakcje zawierane w tym samym czasie

wpływają na cenę danego instrumentu finansowego, na podstawie której ustala się cenę

rozliczeniową, cenę wykonania, cenę odniesienia lub dokonuje wyceny.

2.

Przy rozważaniu, czy składanie zleceń lub zawieranie transakcji następuje przy jednoczesnym

wprowadzeniu uczestników rynku w błąd albo wyzyskaniu ich błędu, co do ceny instrumentów

finansowych Komisja oraz uczestnicy rynku biorą pod uwagę w szczególności

1)

czy składanie zleceń lub zawieranie transakcji przez określone osoby następuje w okresie

poprzedzającym lub następującym po rozpowszechnieniu przez te osoby lub osoby z nimi

powiązane fałszywych lub wprowadzających w błąd informacji;

2)

czy składanie zleceń lub zawieranie transakcji przez określone osoby następuje w okresie

poprzedzającym lub następującym po sporządzeniu lub rozpowszechnieniu przez te osoby

lub osoby z nimi powiązane błędnych, stronniczych lub w sposób wyraźny podyktowanych

zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej rekomendacji.

1.

Osoby sporządzające rekomendacje dotyczące instrumentów finansowych, ich emitentów

lub wystawców, przeznaczone do rozpowszechniania wśród inwestorów, oraz osoby zajmujące

się rozpowszechnianiem takich rekomendacji są obowiązane do zachowania należytej staranności,

zapewnienia rzetelności sporządzanych rekomendacji oraz ujawnienia słusznego interesu,

a także konfliktów interesów istniejących w chwili ich sporządzania lub rozpowszechniania.

2.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia,

rodzaje informacji stanowiących rekomendacje dotyczące instrumentów finansowych, ich

emitentów lub wystawców, sposób sporządzania i rozpowszechniania takich rekomendacji

oraz szczegółowe warunki, jakim powinny odpowiadać te rekomendacje, przy uwzględnieniu

konieczności zapewnienia ich rzetelnej prezentacji i ujawniania słusznego interesu

oraz istnienia konfliktu interesów oraz bezpieczeństwa obrotu na rynku i zapobieżenia

naruszeniu interesu jego uczestników.

3.

Zakazy i wymogi, o których mowa w ust. 1, oraz wynikające z przepisów wydanych na

podstawie ust. 2 mają zastosowanie w przypadkach określonych w art. 39 ust. 4.

1.

Przepisy niniejszego oddziału mają zastosowanie do instrumentów finansowych dopuszczonych

do obrotu na rynku regulowanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub któregokolwiek

z innych państw członkowskich lub będących przedmiotem ubiegania się o dopuszczenie

do obrotu na takim rynku, niezależnie od tego, czy transakcje, których przedmiotem

jest dany instrument, są dokonywane na tym rynku, z uwzględnieniem ust. 2.

2.

Przepis art. 39 ust. 2 pkt 4 lit. b stosuje się również do papierów wartościowych

będących przedmiotem oferty publicznej, które mają podlegać dopuszczeniu do obrotu

na rynku regulowanym lub wprowadzeniu do alternatywnego systemu obrotu.

1.

Przyjętymi praktykami rynkowymi są zachowania, których zasadnie można oczekiwać na

jednym lub wielu rynkach finansowych i które są, w drodze uchwały, akceptowane przez

Komisję zgodnie z wytycznymi określonymi w art. 45 ust. 1.

2.

Uchwała, o której mowa w ust. 1, podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Komisji

Nadzoru Finansowego.

1.

Komisja uznając, czy określone zachowanie stanowi przyjętą praktykę rynkową, bierze

pod uwagę w szczególności

1)

przejrzystość i zrozumiałość praktyki rynkowej dla uczestników rynku;

2)

potrzebę ochrony prawidłowego funkcjonowania rynku i właściwego oddziaływania popytu

i podaży;

3)

wpływ określonej praktyki rynkowej na płynność i efektywność działania rynku;

4)

stopień uwzględnienia zasad obrotu występujących na danym rynku oraz umożliwienie

uczestnikom rynku podjęcia w odpowiednim czasie właściwych czynności w związku z wywołaną

przez tę praktykę zmianą sytuacji rynkowej;

5)

ryzyko, jakie w odniesieniu do instrumentów finansowych niesie ze sobą określona praktyka

rynkowa dla prawidłowego funkcjonowania powiązanych pośrednio lub bezpośrednio rynków

regulowanych lub nieregulowanych któregokolwiek z państw członkowskich;

6)

wyniki postępowań prowadzonych przez właściwy organ nadzoru i inne organy uprawnione

do prowadzenia postępowań w zakresie nadużyć dokonywanych w obrocie instrumentami

finansowymi, dotyczące określonej praktyki rynkowej, w szczególności jeżeli praktyka

ta naruszała przepisy wprowadzone w celu przeciwdziałania nadużyciom na danym rynku

lub rynkach bezpośrednio lub pośrednio związanych z którymkolwiek rynkiem państwa

członkowskiego lub naruszała postanowienia zawarte w regulacjach określających zasady

postępowania na tych rynkach;

7)

charakterystykę określonego rynku regulowanego lub nieregulowanego, rodzaje instrumentów

finansowych będących w obrocie, rodzaje uczestników rynku, włączając w to wielkość

udziału inwestorów indywidualnych w obrocie na danym rynku.

2.

Komisja regularnie weryfikuje przyjęte praktyki rynkowe, biorąc przy tym pod uwagę

istotne zmiany w funkcjonowaniu rynku, takie jak zmiany zasad obrotu lub zasad organizacji

rynku.

3.

Biorąc pod uwagę potrzebę ochrony zasad uczciwego obrotu i właściwego oddziaływania

sił popytu i podaży, należy w szczególności analizować wpływ określonej praktyki rynkowej

na główne parametry rynku, takie jak

1)

warunki występujące na danym rynku;

2)

średnią cenę na sesji;

3)

cenę ustalaną na zakończenie notowań.

4.

Określona, w szczególności nowa lub kształtująca się, praktyka rynkowa może być stosowana,

nawet jeżeli nie została zaakceptowana przez Komisję.

5.

Przed zaakceptowaniem danego zachowania, jako przyjętej praktyki rynkowej, Komisja

przeprowadza konsultacje celem zasięgnięcia opinii

1)

właściwych podmiotów będących uczestnikami odpowiednio rynku papierów wartościowych

lub innych instrumentów finansowych, towarów giełdowych lub usług funduszy inwestycyjnych

oraz stowarzyszeń i organizacji zrzeszających uczestników tych rynków;

2)

właściwego organu nadzoru w innym państwie członkowskim, w którym rynek regulowany

posiada podobne cechy, w szczególności pod względem organizacji, wielkości i rodzajów

transakcji.

6.

Wprowadzenie zmiany przyjętej praktyki rynkowej wymaga uprzedniego przeprowadzenia

konsultacji z podmiotami i organizacjami, o których mowa w ust. 5.

7

Komisja przekazuje Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych oraz

do publicznej wiadomości treść uchwały, o której mowa w art. 44 ust. 1, wskazując

jednocześnie wytyczne, które wzięła pod uwagę akceptując dane zachowanie jako przyjętą

praktykę rynkową.

8.

W przypadku wszczęcia postępowania administracyjnego, wyjaśniającego lub karnego w

sprawie związanej z wykonywaniem nadzoru przez Komisję dotyczącej zachowań będących

przedmiotem opinii, o której mowa w ust. 5, Komisja może zawiesić prowadzenie konsultacji

do chwili zakończenia tego postępowania.

1.

Na zasadach określonych w niniejszym dziale, z zastrzeżeniem art. 18 ust. 1a i 1b,

jest prowadzony depozyt papierów wartościowych i rejestracja instrumentów finansowych

niebędących papierami wartościowymi, rozliczanie i rozrachunek transakcji mających

za przedmiot instrumenty finansowe oraz wykonywanie innych czynności związanych z

systemem depozytowo-rozliczeniowym.

2.

Ilekroć w niniejszym dziale jest mowa o uczestniku rozumie się przez to podmiot będący

uczestnikiem odpowiednio Krajowego Depozytu, spółki, której Krajowy Depozyt przekazał

wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1-6 lub

ust. 2, izby rozliczeniowej lub izby rozrachunkowej.

1.

Rozliczeniem transakcji mających za przedmiot instrumenty finansowe jest ustalenie

wysokości świadczeń pieniężnych i niepieniężnych wynikających z zawartych transakcji,

w ramach przyjętego sposobu rozliczenia, do których są zobowiązani lub uprawnieni

1)

uczestnicy będący stronami tych transakcji;

2)

Krajowy Depozyt albo spółka, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności

z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2, lub izba rozliczeniowa (podmiot

rozliczający) w przypadku, o którym mowa w art. 45h ust. 1;

3)

uczestnicy, którzy na zasadach określonych w regulaminie podmiotu rozliczającego

a)

zobowiązali się wobec tego podmiotu do wykonywania obowiązków wynikających z rozliczania

transakcji zawartych przez inne podmioty oraz

b)

w przypadku, gdy rozliczenie transakcji następuje w sposób, o którym mowa w art. 45h

- uzyskali zgodę podmiotu zawierającego transakcje na wykonywanie obowiązków, o których

mowa w lit. a

- (uczestnicy będący stronami rozliczenia).

2.

Rozrachunkiem transakcji mających za przedmiot instrumenty finansowe jest obciążenie

lub uznanie konta depozytowego, rachunku zbiorczego lub rachunku papierów wartościowych

prowadzonego przez Krajowy Depozyt, spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie

czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1, lub przez izbę rozrachunkową

(podmiot przeprowadzający rozrachunek), odpowiednio w związku z transakcją zbycia

lub nabycia instrumentów finansowych, a także odpowiednio do ustalonych w trakcie

rozliczenia kwot świadczeń, uznanie lub obciążenie rachunku bankowego lub rachunku

pieniężnego wskazanego przez uczestnika będącego stroną transakcji albo stroną rozliczenia.

Rozliczanie i rozrachunek transakcji oraz rejestracja w zakresie papierów wartościowych

1)

emitowanych przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski,

2)

opiewających na zbywalne prawa majątkowe wynikające z papierów wartościowych emitowanych

przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski

- mogą być dokonane w odrębnym systemie prowadzonym przez Narodowy Bank Polski.

Jeżeli sposób rozliczenia transakcji polega na tym, że podmiot, o którym mowa w art.

45b ust. 1, zobowiązany jest do spełnienia świadczenia w wysokości stanowiącej nadwyżkę

ponad wartość należnego mu świadczenia pieniężnego lub niepieniężnego, obowiązek spełnienia

przez ten podmiot świadczenia w tej wysokości powstaje z chwilą zawarcia transakcji,

a w przypadku, o którym mowa w art. 45h ust. 1 - z momentem przyjęcia transakcji do

rozliczenia. Nie wyłącza to możliwości ustalenia innej wysokości świadczenia w przypadkach

określonych w art. 45f.

1.

Wszczęcie postępowania upadłościowego, naprawczego, egzekucyjnego lub otwarcie likwidacji,

a także podjęcie innych środków prawnych względem uczestnika lub innego podmiotu zawierającego

transakcje

1)

na rynku regulowanym,

2)

w alternatywnym systemie obrotu,

3)

poza obrotem zorganizowanym - polegające na sprzedaży instrumentów finansowych ze

zobowiązaniem do ich odkupu, a także inne transakcje, jeżeli na podstawie przepisów

prawa podlegają one obowiązkowi rozliczenia przez podmiot rozliczający

- powodujących zawieszenie lub zaprzestanie dokonywania przez niego spłaty zadłużeń

albo ograniczających jego zdolność w zakresie swobodnego rozporządzania swoim mieniem,

w tym zawieszenie działalności banku w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, nie wywołuje skutków prawnych w stosunku do środków znajdujących się na koncie depozytowym,

rachunku zbiorczym, rachunku papierów wartościowych, rachunku pieniężnym lub rachunku

bankowym tego uczestnika lub podmiotu, służącym do realizacji rozliczeń transakcji

w zakresie, w jakim środki te są przeznaczone do przeprowadzenia rozrachunku transakcji

w podmiocie przeprowadzającym rozrachunek, chociażby postępowanie zostało wszczęte,

likwidacja otwarta lub inny środek prawny został podjęty przed przeprowadzeniem jej

rozrachunku.

2.

Środki prawne, o których mowa w ust. 1, nie wywołują skutków prawnych wobec podmiotu

uprawnionego z zabezpieczenia w stosunku do przedmiotu zabezpieczenia ustanowionego

przez uczestnika lub przez inny podmiot zawierający transakcje

1)

na rynku regulowanym,

2)

w alternatywnym systemie obrotu,

3)

poza obrotem zorganizowanym - polegające na sprzedaży instrumentów finansowych ze

zobowiązaniem do ich odkupu, a także inne transakcje, jeżeli na podstawie przepisów

prawa podlegają one obowiązkowi rozliczenia przez podmiot rozliczający

- na rzecz innego uczestnika lub na rzecz podmiotu rozliczającego, na zasadach określonych

w regulaminie podmiotu rozliczającego.

3.

Podmiot przeprowadzający rozrachunek transakcji jest uprawniony do wykorzystania

1)

środków, o których mowa w ust. 1, należących do podmiotu zawierającego transakcję,

o którym mowa w art. 45g ust. 1, oraz

2)

ustanowionego przez ten podmiot zabezpieczenia, o którym mowa w ust. 2

- w celu dokonania rozrachunku zawartej przez ten podmiot transakcji, także w przypadku,

gdy jej rozliczenie następuje w sposób, o którym mowa w art. 45h.

4.

Przepis ust. 1 stosuje się także w przypadku, gdy system rejestracji papierów wartościowych

jest prowadzony przez Narodowy Bank Polski.

1

W przypadku braku środków na koncie depozytowym, rachunku bankowym wskazanym przez

stronę rozliczenia, rachunku zbiorczym, rachunku papierów wartościowych lub rachunku

pieniężnym uczestnika będącego stroną transakcji albo stroną rozliczenia, potrzebnych

do przeprowadzenia rozrachunku transakcji, podmiot przeprowadzający rozrachunek określa

transakcje, których rozrachunek ulega zawieszeniu.

2.

System gwarantowania, o którym mowa w art. 59 ust. 2, lub system zabezpieczania, o

którym mowa w art. 68c ust. 2, może przewidywać niespełnienie świadczeń na rzecz uczestnika,

który spowodował zawieszenie rozrachunku transakcji.

1.

Podmiot zawierający transakcje podlegające rozliczeniu, niebędący uczestnikiem zobowiązanym

do wykonywania obowiązków wynikających z rozliczania tych transakcji, może wykonywać

prawa lub obowiązki wynikające z tych transakcji wyłącznie za pośrednictwem uczestnika

będącego stroną rozliczenia, na zasadach określonych w ustawie oraz w regulaminie

podmiotu rozliczającego.

2.

W przypadku gdy rozliczanie transakcji następuje w sposób, o którym mowa w art. 45h,

przed rozpoczęciem wykonywania przez uczestnika będącego stroną rozliczenia obowiązków

wynikających z rozliczeń transakcji, o których mowa w ust. 1, jest on obowiązany do

1)

uzyskania od podmiotu zawierającego transakcje pisemnego oświadczenia, w którym wyraża

on zgodę na wykonywanie przez tego uczestnika obowiązków wynikających z rozliczeń

zawieranych przez niego transakcji;

2)

przekazania oświadczenia, o którym mowa w pkt 1, podmiotowi rozliczającemu.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 i 2

1)

podmiot rozliczający staje się uprawniony do żądania spełnienia świadczeń wynikających

z transakcji zawartych przez podmiot, o którym mowa w ust. 1, wobec uczestnika będącego

stroną rozliczenia;

2)

uczestnik będący stroną rozliczenia nie może powoływać się wobec podmiotu rozliczającego

na zarzuty związane ze stosunkiem prawnym łączącym go z podmiotem zawierającym transakcje.

4.

Cofnięcie zgody, o której mowa w ust. 2 pkt 1, lub zajście innego zdarzenia prawnego,

które powoduje brak podstaw prawnych do dalszego wykonywania przez uczestnika będącego

stroną rozliczenia praw lub obowiązków wynikających z transakcji zawieranych przez

podmiot udzielający zgody, wywołuje skutki prawne od chwili wygaśnięcia zobowiązania

tego uczestnika wobec podmiotu rozliczającego do wypełniania obowiązków związanych

z rozliczaniem tych transakcji. Z chwilą powzięcia przez uczestnika będącego stroną

rozliczenia wiadomości o odwołaniu zgody albo o innym zdarzeniu prawnym, które powoduje

brak podstaw prawnych do dalszego wykonywania przez uczestnika będącego stroną rozliczenia

obowiązków wynikających z transakcji zawieranych przez podmiot udzielający zgody,

jest on obowiązany niezwłocznie wystąpić o rozwiązanie lub zmianę umowy o uczestnictwo

w podmiocie rozliczającym w tym zakresie.

5.

Rozwiązanie lub zmiana umowy o uczestnictwo w podmiocie rozliczającym, zawartej przez

uczestnika będącego stroną rozliczenia transakcji zawieranych przez inny podmiot,

nie ma wpływu na obowiązki wynikające z rozliczeń transakcji, które zostały zawarte

przed jej rozwiązaniem lub zmianą.

1.

Sposób rozliczenia transakcji może polegać na wstąpieniu przez podmiot rozliczający

w prawa i obowiązki strony transakcji względem

1)

drugiej strony transakcji - jeżeli druga strona transakcji jest uczestnikiem i zobowiązała

się wobec podmiotu rozliczającego do wykonywania obowiązków wynikających z rozliczania

zawieranych przez nią transakcji albo

2)

uczestnika będącego drugą stroną rozliczenia transakcji - w przypadku, o którym mowa

w art. 45g.

2.

Z chwilą przyjęcia transakcji do rozliczenia w sposób, o którym mowa w ust. 1, prawa

i obowiązki z niej wynikające wygasają, a w to miejsce

1)

w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 - strona transakcji staje się uprawniona

lub zobowiązana zgodnie z treścią tej transakcji w stosunku do podmiotu rozliczającego

albo

2)

w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2

a)

strona transakcji staje się uprawniona lub zobowiązana zgodnie z treścią tej transakcji

w stosunku do uczestnika, który na podstawie zawartej z nią umowy zobowiązał się do

wykonywania zadań uczestnika będącego stroną rozliczenia zawieranych przez nią transakcji,

b)

uczestnik, o którym mowa w lit. a, staje się uprawniony lub zobowiązany zgodnie z

treścią tej transakcji w stosunku do podmiotu rozliczającego

- (nowacja rozliczeniowa).

3.

Wykonanie zobowiązań, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. b, następuje poprzez

spełnienie ustalonego w wyniku rozliczenia transakcji świadczenia rozliczeniowego,

którym jest

1)

świadczenie należne z tytułu transakcji, w którą wstąpił podmiot rozliczający albo

2)

suma świadczeń tego samego rodzaju, o których mowa w pkt 1, do których podmiot rozliczający

jest uprawniony wobec podmiotu, o którym mowa w ust. 1, pomniejszona o sumę świadczeń

tego samego rodzaju, o których mowa w pkt 1, do których spełnienia podmiot rozliczający

jest zobowiązany wobec tego podmiotu, albo

3)

suma świadczeń tego samego rodzaju, o których mowa w pkt 1, do których podmiot, o

którym mowa w ust. 1, jest uprawniony wobec podmiotu rozliczającego, pomniejszona

o sumę świadczeń tego samego rodzaju, o których mowa w pkt 1, do których spełnienia

podmiot ten jest zobowiązany wobec podmiotu rozliczającego.

Podmiot rozliczający jest uprawniony do pomniejszenia świadczenia rozliczeniowego

o świadczenie tego samego rodzaju należne z tytułu uczestnictwa podmiotu, o którym

mowa w ust. 1, w systemie gwarantującym prawidłowe wykonanie zobowiązań wynikających

z transakcji.

4.

Regulamin podmiotu rozliczającego określa rodzaje transakcji, które podlegają rozliczeniu

w sposób, o którym mowa w ust. 1, warunki oraz moment przyjęcia tych transakcji do

rozliczenia, a także zakres odpowiedzialności podmiotu rozliczającego z tytułu niewykonania

lub nienależytego wykonania zobowiązań wynikających z tych transakcji. Regulamin podmiotu

rozliczającego może także określać szczególne przypadki, w których ze względu na bezpieczeństwo

i płynność rozliczeń, zobowiązanie do spełnienia świadczenia rozliczeniowego wygasa

przez spełnienie innego świadczenia (świadczenie zastępcze). Wysokość świadczenia

zastępczego powinna zostać określona w sposób, który nie prowadzi do pokrzywdzenia

podmiotu uprawnionego do jego otrzymania. Do świadczenia zastępczego stosuje się odpowiednio

przepis ust. 3 zdanie drugie.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, uczestnik będący stroną rozliczenia jest

uprawniony do spełnienia świadczenia rozliczeniowego ze środków pieniężnych lub instrumentów

finansowych podmiotu, który zawarł transakcję.

6.

Skierowanie przez strony transakcji do rozliczenia oznacza, że wyrażają one zgodę

na zasady i sposób jej rozliczenia określone w regulaminie podmiotu rozliczającego.

7.

Od chwili przyjęcia transakcji do rozliczenia przez podmiot rozliczający uczestnik

będący stroną rozliczenia i podmiot rozliczający mogą powoływać się wyłącznie na zarzuty

wynikające ze stosunków prawnych powstałych w miejsce zawartych transakcji, z uwzględnieniem

przepisu art. 45g ust. 3 pkt 2.

8.

Jeżeli w dniu albo po dniu dokonania rozrachunku transakcji zawartej przez podmiot

niebędący stroną rozliczenia, lecz przed dniem zapisania na rachunku papierów wartościowych

tego podmiotu nabywanych przez niego w wyniku tej transakcji papierów wartościowych,

nastąpiło ustalenie prawa do pożytków z tych papierów, uczestnik będący stroną rozliczenia

- z chwilą otrzymania tych pożytków - staje się zobowiązany do ich wydania stronie

transakcji.

9.

Zobowiązanie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lit. a, staje się wymagalne z dniem dokonania

rozrachunku transakcji.

10.

Spełnienie świadczenia rozliczeniowego, którego przedmiotem są papiery wartościowe

następuje w przypadku, o którym mowa w

1)

ust. 1 pkt 1 - poprzez, odpowiednio, uznanie konta depozytowego albo rachunku papierów

wartościowych, wskazanego przez stronę transakcji podmiotowi rozliczającemu;

2)

ust. 1 pkt 2 - poprzez uznanie konta depozytowego, wskazanego przez uczestnika będącego

stroną rozliczenia podmiotowi rozliczającemu, któremu odpowiada rachunek papierów

wartościowych prowadzony dla strony transakcji.

11.

Nabycie papierów wartościowych będących przedmiotem transakcji na podstawie ust. 2

pkt 2 przez uczestnika będącego stroną rozliczenia tej transakcji powoduje powstanie

po stronie tego uczestnika obowiązków określonych w przepisach rozdziału 4 ustawy

o ofercie publicznej wyłącznie w przypadku, gdy papiery te pozostają zapisane na jego

rachunku papierów wartościowych w dniu następującym po dniu rozrachunku tej transakcji.

Przepis ten stosuje się odpowiednio do nabycia papierów wartościowych przez podmiot

rozliczający na podstawie ust. 2.

12.

Do nowacji rozliczeniowej nie stosuje się przepisów art. 506-525 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

13.

Nowacja rozliczeniowa następująca w ramach rozliczenia transakcji, której przedmiotem

jest przeniesienie instrumentów finansowych, nie stanowi sprzedaży ani pożyczki w

rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

14.

W przypadku ogłoszenia upadłości podmiotu rozliczającego, przepisy art. 85 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1112, z późn. zm. stosuje się odpowiednio do transakcji rozliczanych w sposób, o którym mowa w ust.

1 i 2.

1.

Krajowy Depozyt działa w formie spółki akcyjnej.

2.

Akcje Krajowego Depozytu mogą być wyłącznie imienne.

3.

Akcjonariuszami Krajowego Depozytu mogą być: spółki prowadzące giełdę, spółki prowadzące

rynek pozagiełdowy, firmy inwestycyjne, banki, Skarb Państwa, Narodowy Bank Polski,

międzynarodowe instytucje finansowe, których członkiem jest Rzeczpospolita Polska,

a także osoby prawne lub inne jednostki organizacyjne, które prowadzą działalność

w zakresie rejestrowania papierów wartościowych, rozliczania lub rozrachunku transakcji

zawieranych w obrocie papierami wartościowymi lub organizowania rynku regulowanego,

posiadające siedzibę na terytorium państwa członkowskiego lub państwa należącego do

OECD i podlegające nadzorowi właściwego organu nadzoru tego państwa.

4.

(uchylony).

5.

W sprawach dotyczących sprawozdań zarządu Krajowego Depozytu z działalności spółki,

planów działalności i planów finansowych Krajowego Depozytu, sprawozdania z działalności

systemu rekompensat, o którym mowa w art. 146 ust. 1, regulaminów, o których mowa

w art. 50 ust. 1, art. 66 ust. 2, art. 134 ust. 1, oraz innych regulacji Krajowego

Depozytu wydawanych na podstawie tych regulaminów, zarząd lub rada nadzorcza Krajowego

Depozytu zasięga opinii zespołu doradczego, składającego się z

1)

2 przedstawicieli reprezentatywnych stowarzyszeń lub organizacji zrzeszających emitentów

zdematerializowanych papierów wartościowych;

2)

2 przedstawicieli reprezentatywnych stowarzyszeń lub organizacji zrzeszających banki

powiernicze;

3)

2 przedstawicieli izb gospodarczych, o których mowa w art. 92 ust. 1;

4)

2 przedstawicieli podmiotów, o których mowa w art. 51 ust. 3 i 4;

5)

1 przedstawiciela każdej ze spółek prowadzących rynek regulowany.

6.

Zespół doradczy może, z własnej inicjatywy, wydawać i przedstawiać zarządowi lub radzie

nadzorczej Krajowego Depozytu opinie w sprawach, o których mowa w ust. 5.

1.

Akcjonariusz Krajowego Depozytu jest uprawniony do wykonywania nie więcej niż 40%

ogólnej liczby głosów.

2.

Akcjonariusze Krajowego Depozytu pozostający w tej samej grupie kapitałowej są uprawnieni

do wykonywania łącznie nie więcej niż 40% ogólnej liczby głosów.

1.

Zawiadomienia Komisji wymaga zamiar bezpośredniego lub pośredniego nabycia lub objęcia

akcji Krajowego Depozytu w liczbie

1)

stanowiącej co najmniej 10% ogólnej liczby głosów lub kapitału zakładowego lub

2)

powodującej osiągnięcie lub przekroczenie 10%, 20%, 33% lub 50% ogólnej liczby głosów

lub kapitału zakładowego

- przy czym posiadanie akcji Krajowego Depozytu przez podmioty pozostające w tej samej

grupie kapitałowej uważa się za ich posiadanie przez jeden podmiot.

2.

Przez pośrednie nabycie akcji Krajowego Depozytu rozumie się nabycie lub objęcie akcji

lub udziałów podmiotu posiadającego bezpośrednio lub pośrednio akcje Krajowego Depozytu,

jeżeli w wyniku nabycia lub objęcia dojdzie do osiągnięcia lub przekroczenia 50% ogólnej

liczby głosów lub 50% kapitału zakładowego tego podmiotu.

3.

Komisji przysługuje prawo zgłoszenia sprzeciwu wobec planowanego bezpośredniego lub

pośredniego nabycia lub objęcia akcji Krajowego Depozytu w terminie 3 miesięcy od

dnia dokonania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, w przypadku gdy istnieje uzasadnione

podejrzenie, że podmiot zamierzający nabyć akcje Krajowego Depozytu mógłby wywierać

niekorzystny wpływ na zarządzanie tą spółką. W przypadku niezgłoszenia sprzeciwu Komisja

może wyznaczyć termin, w ciągu którego nabycie akcji Krajowego Depozytu może zostać

dokonane.

3a.

Nabycie lub objęcie akcji na warunkach wskazanych w zawiadomieniu może nastąpić

1)

po upływie terminu, o którym mowa w ust. 3 - w przypadku niezgłoszenia sprzeciwu przez

Komisję albo

2)

w terminie wyznaczonym przez Komisję - w przypadku niezgłoszenia sprzeciwu przez Komisję

i wyznaczenia terminu, w ciągu którego nabycie akcji Krajowego Depozytu może zostać

dokonane.

4.

Wykonywanie prawa głosu z akcji Krajowego Depozytu nabytych lub objętych bez zawiadomienia

Komisji, po dokonaniu zawiadomienia lecz przed upływem terminu, o którym mowa w ust.

3, pomimo zgłoszenia przez Komisję sprzeciwu lub z naruszeniem wyznaczonego przez

Komisję terminu, w którym nabycie lub objęcie akcji może zostać dokonane, jest bezskuteczne.

5.

W przypadku gdy podmiotem nabywającym akcje Krajowego Depozytu jest zagraniczna firma

inwestycyjna, bank zagraniczny albo zagraniczny zakład ubezpieczeń posiadający zezwolenie

na prowadzenie działalności wydane przez właściwy organ nadzoru innego państwa członkowskiego,

Komisja zasięga opinii organu nadzoru, który udzielił zezwolenia na prowadzenie działalności

przez te podmioty.

6.

Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podmiotem nabywającym akcje

Krajowego Depozytu jest podmiot dominujący wobec podmiotu, o którym mowa w ust. 5,

lub podmiot wywierający znaczny wpływ w rozumieniu art. 96 ust. 3 na podmiot, o którym

mowa w ust. 5, a także w przypadku jeżeli w wyniku pośredniego nabycia podmiot, którego

akcje są przedmiotem nabycia, stałby się podmiotem zależnym od nabywcy albo podmiotem,

na który nabywca zacznie wywierać znaczny wpływ w rozumieniu art. 96 ust. 3.

7.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera wskazanie liczby akcji, które nabywca

zamierza nabyć, ich udział w kapitale zakładowym oraz liczbę głosów, jaką nabywca

osiągnie na walnym zgromadzeniu, oraz składane pod rygorem odpowiedzialności karnej

oświadczenie o źródle pochodzenia środków pieniężnych przeznaczonych na zapłatę za

obejmowane lub nabywane akcje.

8.

Niezgłoszenie przez Komisję sprzeciwu w terminie, o którym mowa w ust. 3, oznacza

zgodę na nabycie akcji Krajowego Depozytu, na warunkach wskazanych w zawiadomieniu.

1.

Do zadań Krajowego Depozytu należy

1)

prowadzenie depozytu papierów wartościowych;

2)

wykonywanie czynności w zakresie prowadzenia systemu rejestracji instrumentów finansowych

niebędących papierami wartościowymi, które zostały dopuszczone do obrotu na rynku

regulowanym lub wprowadzone do alternatywnego systemu obrotu;

3)

nadzorowanie zgodności wielkości emisji z liczbą papierów wartościowych, zarejestrowanych

w depozycie papierów wartościowych, znajdujących się w obrocie;

4)

obsługa realizacji zobowiązań emitentów wobec uprawnionych z papierów wartościowych

zarejestrowanych w depozycie papierów wartościowych;

5)

wykonywanie czynności związanych z wycofywaniem papierów wartościowych z depozytu

papierów wartościowych;

6)

dokonywanie rozrachunku w instrumentach finansowych i środkach pieniężnych w związku

z transakcjami zawieranymi na rynku regulowanym oraz transakcjami zawieranymi w alternatywnym

systemie obrotu w zakresie instrumentów finansowych zarejestrowanych w Krajowym Depozycie;

7)

zapewnienie prawidłowego funkcjonowania obowiązkowego systemu rekompensat, o którym

mowa w art. 133 ust. 1.

2.

Do zadań Krajowego Depozytu może należeć również

1)

rozliczanie transakcji zawieranych na rynku regulowanym;

2)

rozliczanie transakcji zawieranych w alternatywnym systemie obrotu w zakresie zdematerializowanych

papierów wartościowych;

3)

prowadzenie systemu zabezpieczania płynności rozliczeń, w tym systemu gwarantowania

rozliczeń transakcji zawartych na rynku regulowanym.

3.

Krajowy Depozyt może również

1)

rejestrować inne instrumenty finansowe niż określone w ust. 1;

2)

dokonywać rozliczenia i rozrachunku transakcji innych niż zawierane w obrocie zorganizowanym;

3)

prowadzić system zabezpieczania płynności rozliczeń transakcji, o których mowa w pkt

2.

4.

Krajowy Depozyt może obsługiwać obrót papierami wartościowymi innymi niż zdematerializowane.

Do obsługi tej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące prowadzenia depozytu papierów

wartościowych, chyba że ustawa stanowi inaczej.

5.

Krajowy Depozyt może prowadzić rachunki pieniężne, dokonywać rozliczeń pieniężnych,

udzielać pożyczek oraz uczestniczyć w rozrachunkach dokonywanych przez Narodowy Bank

Polski na zasadach stosowanych w przypadku rozrachunków międzybankowych, w zakresie

niezbędnym do realizacji zadań określonych w ust. 1-3.

5a

Krajowy Depozyt może również, na zasadach określonych w odrębnym regulaminie, gromadzić

i przechowywać informacje dotyczące transakcji, których przedmiotem są instrumenty

finansowe, oraz informacje dotyczące tych instrumentów (repozytorium transakcji).

6.

Minimalna wysokość kapitału własnego Krajowego Depozytu wynosi

1)

20 000 000 zł - w przypadku gdy pełni on wyłącznie funkcje, o których mowa w ust.

1 oraz ust. 3 pkt 1;

2)

30 000 000 zł - w przypadku gdy pełni on także co najmniej jedną z funkcji, o których

mowa w ust. 2 oraz ust. 3 pkt 2 i 3.

7.

Zadania, o których mowa w ust. 1 pkt 1-6 oraz w ust. 2, mogą być wykonywane także

przez spółkę akcyjną będącą podmiotem zależnym od Krajowego Depozytu, której Krajowy

Depozyt przekazał w drodze pisemnej umowy wykonywanie czynności z zakresu tych zadań.

Krajowy Depozyt niezwłocznie informuje Komisję o zawarciu takiej umowy, wskazując

podmiot, któremu jest przekazywane wykonywanie czynności oraz zakres tych czynności,

jak również niezwłocznie informuje Komisję o zmianie lub rozwiązaniu takiej umowy.

8.

Przekazanie przez Krajowy Depozyt wykonywania czynności z zakresu zadań, o których

mowa w ust. 2 pkt 1, musi obejmować również przekazanie czynności z zakresu zadań,

o których mowa w ust. 2 pkt 3.

9.

Minimalna wysokość kapitału własnego spółki, o której mowa w ust. 7, wynosi

1)

20 000 000 zł - w przypadku gdy wykonuje ona wyłącznie czynności z zakresu zadań,

o których mowa w ust. 1 pkt 1-6;

2)

10 000 000 zł - w przypadku gdy wykonuje ona wyłącznie czynności z zakresu zadań,

o których mowa w ust. 2;

3)

30 000 000 zł - w przypadku gdy wykonuje ona czynności z zakresu zadań, o których

mowa w ust. 1 pkt 1-6 i ust. 2.

10.

Spółka, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o

których mowa w

1)

ust. 1 pkt 1-6 - może również rejestrować inne instrumenty finansowe niż określone

w ust. 1 pkt 1 oraz dokonywać rozrachunku transakcji zawieranych poza obrotem zorganizowanym;

2)

ust. 2 - może również rozliczać transakcje zawierane poza obrotem zorganizowanym oraz

prowadzić system zabezpieczania płynności rozliczeń takich transakcji.

11.

Prawa i obowiązki Krajowego Depozytu wynikające z umów, których przedmiotem jest rejestracja

papierów wartościowych lub innych instrumentów finansowych w depozycie papierów wartościowych,

zawartych z emitentami lub wystawcami, przejmuje spółka, której Krajowy Depozyt przekazał

wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w ust. 1 pkt 1-6, która staje

się stroną tych umów w miejsce Krajowego Depozytu.

12.

Prawa i obowiązki Krajowego Depozytu wynikające z umów o uczestnictwo, o których mowa

w art. 52 ust. 1

1)

w zakresie dotyczącym rozliczeń transakcji i organizowania systemu zabezpieczania

płynności rozliczeń - przejmuje spółka, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie

czynności z zakresu zadań, o których mowa w ust. 2, która w tym zakresie staje się

stroną tych umów w miejsce Krajowego Depozytu oraz podmiotem tworzącym i prowadzącym

fundusz rozliczeniowy, o którym mowa w art. 65 i 68;

2

w zakresie dotyczącym prowadzenia kont depozytowych, rachunków zbiorczych i rachunków

papierów wartościowych dla uczestników - przejmuje spółka, której Krajowy Depozyt

przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w ust. 1 pkt 1-6,

która w tym zakresie staje się stroną tych umów w miejsce Krajowego Depozytu.

13

W przypadku zawarcia umowy, o której mowa w ust. 7, której przedmiotem jest przekazanie

wykonywania czynności z zakresu zadań, o których mowa w ust. 1 pkt 1-6, papiery wartościowe

i inne instrumenty finansowe są przenoszone z kont depozytowych, rachunków zbiorczych

i rachunków papierów wartościowych prowadzonych przez Krajowy Depozyt na odpowiednie

konta i rachunki prowadzone przez spółkę, której zostało przekazane wykonywanie tych

czynności.

14.

W przypadku zawarcia umowy, o której mowa w ust. 7, której przedmiotem jest przekazanie

wykonywania czynności z zakresu zadań, o których mowa w ust. 2, Krajowy Depozyt stawia

do dyspozycji spółce, której zostało przekazane wykonywanie tych czynności, aktywa

wchodzące w skład funduszu rozliczeniowego, o którym mowa w art. 65, oraz w skład

funduszu, o którym mowa w art. 68 - w przypadku jego utworzenia przez Krajowy Depozyt.

15

Rada nadzorcza spółki, której zostało przekazane wykonywanie czynności z zakresu zadań,

o których mowa w ust. 1 pkt 1-6 lub ust. 2, na wniosek zarządu tej spółki, uchwala

regulamin wykonywanych czynności, do którego stosuje się odpowiednio przepisy art.

50 ust. 4-6.

16

Regulamin, o którym mowa w ust. 15, oraz jego zmiany są zatwierdzane przez Komisję.

Zatwierdzenie regulaminu i jego zmian, w zakresie wskazanym w art. 45h ust. 4 oraz

w art. 50 ust. 4 pkt 1, 4-5, 11, 12 i 14 następuje po zasięgnięciu opinii Prezesa

Narodowego Banku Polskiego. Przepis art. 50 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

(uchylony).

1.

Rada nadzorcza Krajowego Depozytu, na wniosek zarządu, uchwala regulamin Krajowego

Depozytu.

2

Regulamin Krajowego Depozytu i jego zmiany są zatwierdzane przez Komisję. Zatwierdzenie

regulaminu i jego zmian, w zakresie wskazanym w ust. 4 pkt 1, 4-5, 11, 12 i 14 oraz

art. 45h ust. 4 następuje po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego.

3.

Komisja odmawia zatwierdzenia zmian regulaminu Krajowego Depozytu, jeżeli proponowane

zmiany są sprzeczne z przepisami prawa lub mogłyby naruszyć bezpieczeństwo obrotu.

4.

W zakresie czynności wykonywanych przez Krajowy Depozyt, regulamin określa w szczególności

1)

prawa i obowiązki uczestników, tryb i szczegółowe zasady postępowania w związku z

nabywaniem lub utratą statusu uczestnika;

2

sposób rejestracji instrumentów finansowych w Krajowym Depozycie, jak również prowadzenia

przez uczestników rachunków papierów wartościowych, rachunków zbiorczych i innych

rachunków związanych z obsługą rachunków papierów wartościowych;

3)

zasady dokonywania redukcji wartości lub liczby akcji oraz tryb dokonywania przez

emitenta zwrotu wartości akcji w zakresie przeprowadzonej redukcji, w przypadku o

którym mowa w art. 56;

4)

sposób i tryb rozliczania transakcji;

4a

sposób i tryb rozliczania transakcji, o których mowa w art. 7 ust. 5 i 5a, szczególne

obowiązki uczestników zobowiązanych do wykonywania obowiązków wynikających z rozliczeń

tych transakcji oraz środki dyscyplinujące, które mogą być podejmowane wobec takich

uczestników;

5)

sposób obsługi rachunków pieniężnych uczestników;

6)

sposób obsługi realizacji zobowiązań emitentów wobec uprawnionych z papierów wartościowych;

7)

tryb wystawiania przez Krajowy Depozyt świadectw oraz zaświadczeń, o których mowa

w art. 406;

7a)

sposób i formę sporządzania, przekazywania oraz udostępniania wykazów, o których mowa

w art. 406;

8)

sposób naliczania i wysokość opłat, o których mowa w art. 63, z zastrzeżeniem ust.

4a;

9)

środki dyscyplinujące i porządkowe, które mogą być stosowane wobec uczestników naruszających

obowiązki wynikające z uczestnictwa, oraz zasady i tryb ich stosowania;

10)

sposób postępowania i środki stosowane w związku z

a)

nadzorem nad zgodnością wielkości emisji rejestrowanej przez Krajowy Depozyt z liczbą

papierów wartościowych znajdujących się w obrocie,

b)

kontrolą uczestników w zakresie podejmowanych przez nich czynności w obrocie papierami

wartościowymi;

11)

sposób funkcjonowania systemu rozliczeń i rozrachunku;

12

sposób organizacji systemu zabezpieczenia płynności rozliczania transakcji, w szczególności

określający system gwarantowania rozliczeń transakcji zawieranych na rynku regulowanym;

13)

zasady funkcjonowania zespołu doradczego, o którym mowa w art. 46 ust. 5;

14)

moment wprowadzenia zlecenia rozrachunku do systemu rozrachunku oraz moment, od którego

zlecenie rozrachunku nie może zostać odwołane przez uczestnika lub osobę trzecią.

4a.

Regulamin Krajowego Depozytu może stanowić, że wysokość opłat pobieranych przez Krajowy

Depozyt za czynności, których przedmiotem są papiery wartościowe rejestrowane w depozycie

papierów wartościowych za pośrednictwem podmiotu wykonującego poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej zadania w zakresie centralnej rejestracji papierów wartościowych lub rozliczania

transakcji zawieranych w obrocie papierami wartościowymi albo uprawnionego do prowadzenia

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rachunków, na których są rejestrowane papiery

wartościowe, a także za czynności związane z obsługą realizacji praw wynikających

z papierów wartościowych rejestrowanych w ten sposób, podlega powiększeniu o koszty

usług obcych ponoszone przez Krajowy Depozyt w związku z wykonywaniem tych czynności

przy udziale tego podmiotu. W takim przypadku zarząd Krajowego Depozytu podaje do

wiadomości uczestników, z co najmniej dwutygodniowym wyprzedzeniem, informację o wysokości

kosztów, o które powiększane są poszczególne opłaty określone w regulaminie Krajowego

Depozytu.

5.

Regulamin Krajowego Depozytu, jego zmiany oraz inne, wydane na podstawie regulaminu

regulacje dotyczące praw i obowiązków uczestników, Krajowy Depozyt udostępnia do wiadomości

uczestników co najmniej na 2 tygodnie przed dniem ich wejścia w życie.

6.

W przypadku, jeżeli zmiany regulaminu Krajowego Depozytu nie ograniczają praw ani

nie zwiększają obowiązków uczestników, Komisja może zezwolić na skrócenie czasu ich

wejścia w życie.

1.

Zadania, o których mowa w art. 48 ust. 1 i 2, Krajowy Depozyt oraz spółka, której

Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu tych zadań, wykonują współdziałając

z uczestnikami.

2

Uczestnikami mogą być wyłącznie podmioty, których przedmiot przedsiębiorstwa obejmuje

prowadzenie rachunków papierów wartościowych lub rachunków zbiorczych, emitenci zdematerializowanych

papierów wartościowych, jak również inne instytucje finansowe, jeżeli ich uczestnictwo

ma na celu współdziałanie z Krajowym Depozytem lub spółką, o której mowa w ust. 1,

w zakresie wykonywania zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 i 2.

3.

Uczestnikami mogą być również osoby prawne lub inne jednostki organizacyjne z siedzibą

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wykonujące zadania w zakresie centralnej

rejestracji papierów wartościowych lub rozliczania transakcji zawieranych w obrocie

papierami wartościowymi, z zastrzeżeniem że podmioty, których działalność nie podlega

nadzorowi właściwego organu sprawującego nadzór nad instytucjami finansowymi w państwie

członkowskim albo w państwie należącym do OECD, mogą być uczestnikami za zgodą i na

warunkach określonych przez Komisję.

4

Uczestnikami mogą być także zagraniczne firmy inwestycyjne oraz zagraniczne osoby

prawne prowadzące działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a

ponadto podmioty, dla których w Krajowym Depozycie lub w spółce, której Krajowy Depozyt

przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt

1-6, mogą być prowadzone rachunki zbiorcze.

1.

Uczestnictwo powstaje przez zawarcie z Krajowym Depozytem umowy o uczestnictwo w depozycie

papierów wartościowych, zwanej dalej „umową o uczestnictwo”.

2

Podmiotowi, który uzyskał zezwolenie Komisji na prowadzenie rachunków papierów wartościowych

i rachunków zbiorczych lub który zamierza prowadzić takie rachunki na podstawie art.

117 i spełnia wymogi określone w regulaminie Krajowego Depozytu, przysługuje roszczenie

o zawarcie umowy o uczestnictwo.

3.

Zawarcie umowy o uczestnictwo następuje przez złożenie oświadczenia o zamiarze jej

zawarcia przez podmiot uprawniony, w terminie 2 tygodni od dnia złożenia tego oświadczenia,

chyba że zarząd Krajowego Depozytu podejmie w tym terminie uchwałę o odmowie jej zawarcia.

4.

Od uchwały zarządu odmawiającej zawarcia umowy o uczestnictwo przysługuje odwołanie

do rady nadzorczej Krajowego Depozytu. Rada nadzorcza rozpatruje odwołanie w terminie

2 tygodni od dnia jego złożenia.

5.

Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem art. 48 ust. 12, do uczestnictwa

w spółce, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań,

o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1.

1.

W razie ograniczenia albo pozbawienia uczestnictwa danego podmiotu w Krajowym Depozycie,

w przypadkach określonych w regulaminie Krajowego Depozytu, spółka prowadząca giełdę

oraz spółka prowadząca rynek pozagiełdowy są obowiązane do ograniczenia albo zawieszenia

działania uczestnika na rynku regulowanym, chyba że inny uczestnik będzie wykonywał

zadania związane z rozliczaniem transakcji.

2.

O ograniczeniu albo pozbawieniu uczestnictwa Krajowy Depozyt informuje niezwłocznie

spółkę prowadzącą giełdę oraz spółkę prowadzącą rynek pozagiełdowy.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do spółki, której Krajowy Depozyt przekazał

wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 6 lub ust.

2 pkt 1, oraz do uczestnictwa w tej spółce.

1.

Krajowy Depozyt w związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt

4 i 5, może otrzymywać od uczestników dane umożliwiające identyfikację ich klientów

uprawnionych z określonych papierów wartościowych oraz wskazujące stany ich posiadania

w tych papierach wartościowych, według stanu na dany dzień, a w związku z wykonywaniem

zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 7 i ust. 2 pkt 3, Krajowy Depozyt może

żądać od uczestnika przekazania tych danych oraz tych stanów.

2.

Krajowy Depozyt może przekazać informacje umożliwiające identyfikację osób uprawnionych

z papierów wartościowych oraz wskazujące stany ich posiadania w tych papierach wartościowych,

według stanu na dany dzień, jeżeli na podstawie właściwego prawa obcego informacji

takich może żądać od Krajowego Depozytu emitent papierów wartościowych, podmiot wykonujący

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zadania w zakresie centralnej rejestracji

papierów wartościowych lub rozliczania transakcji zawieranych w obrocie papierami

wartościowymi albo uprawniony do prowadzenia poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

rachunków, na których rejestrowane są papiery wartościowe, za pośrednictwem którego

papiery wartościowe, których dotyczą te informacje, są rejestrowane w depozycie papierów

wartościowych.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, Krajowy Depozyt może żądać od uczestnika przekazania

informacji umożliwiających identyfikację osób uprawnionych z papierów wartościowych

oraz wskazujących stany ich posiadania w tych papierach wartościowych, według stanu

na dany dzień.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do spółki, której Krajowy Depozyt przekazał

wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 4 lub 5

oraz ust. 2 pkt 3, w zakresie zadań, które zostały przekazane tej spółce.

1.

Papierom wartościowym danej emisji dającym te same uprawnienia i posiadającym ten

sam status w obrocie Krajowy Depozyt nadaje odrębne oznaczenie, zwane dalej „kodem”.

2.

Na wniosek emitenta papierom wartościowym różnych emisji dającym te same uprawnienia

ich posiadaczom i posiadającym ten sam status w obrocie Krajowy Depozyt może nadać

jeden kod, jeżeli uprzednio zawiadomił o tym spółkę prowadzącą rynek regulowany, na

którym papiery te są przedmiotem obrotu, lub podmiot organizujący dla nich alternatywny

system obrotu.

2a.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do spółki, której Krajowy Depozyt przekazał

wykonywanie tych czynności w przypadku, gdy papiery wartościowe są rejestrowane w

depozycie papierów wartościowych prowadzonym przez tę spółkę.

3.

Emitent nie może różnicować praw z papierów wartościowych oznaczonych tym samym kodem.

Zmiana praw z papierów wartościowych oznaczonych tym samym kodem wymaga nadania odrębnego

kodu.

1.

W przypadku gdy

1)

zostało uchylone postanowienie sądu o wpisie podwyższenia kapitału zakładowego spółki

publicznej do rejestru przedsiębiorców lub

2)

uchwała walnego zgromadzenia o podwyższeniu tego kapitału została uchylona albo stwierdzono

jej nieważność

- a akcje wyemitowane w wyniku podwyższenia zostały uprzednio objęte tym samym kodem

razem z innymi akcjami tej spółki, w depozycie papierów wartościowych przeprowadzana

jest redukcja wartości nominalnej wszystkich akcji oznaczonych tym kodem.

2.

Jeżeli nie jest możliwe przeprowadzenie redukcji, o której mowa w ust. 1, w depozycie

papierów wartościowych przeprowadzana jest redukcja ogólnej liczby akcji oznaczonych

danym kodem.

3.

Na podstawie zawiadomienia o przeprowadzeniu redukcji złożonego przez Krajowy Depozyt

lub spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań,

o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1, właściwy sąd rejestrowy dokonuje odpowiedniej

zmiany w rejestrze przedsiębiorców, a następnie wzywa właściwą spółkę do dostosowania

w określonym terminie brzmienia statutu do zmienionego stanu prawnego.

4.

Spółka publiczna jest obowiązana do zwrotu akcjonariuszom środków uzyskanych w wyniku

emisji akcji, które są zapisane na rachunkach akcjonariuszy i zostały objęte redukcją,

o której mowa w ust. 1 i 2. Udział poszczególnych akcjonariuszy w wartości środków

zwracanych przez emitenta jest wyznaczony odpowiednio stosunkiem zredukowanej wartości

nominalnej akcji zapisanych na ich rachunkach papierów wartościowych do wartości nominalnej

wszystkich akcji będących przedmiotem redukcji albo stosunkiem liczby akcji zapisanych

na ich rachunkach papierów wartościowych, które zostały objęte redukcją, do łącznej

liczby zredukowanych akcji.

1.

Rejestracja papierów wartościowych jest prowadzona przez Krajowy Depozyt na

1)

kontach depozytowych, które nie pozwalają na identyfikację posiadacza rachunku, na

którym te papiery zostały zapisane;

2)

rachunkach papierów wartościowych;

3

rachunkach zbiorczych.

2

Stany na rachunkach papierów wartościowych oraz rachunkach zbiorczych prowadzonych

przez uczestników powinny być zgodne ze stanem na odpowiednim koncie depozytowym prowadzonym

w Krajowym Depozycie.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do spółki, której Krajowy Depozyt przekazał

wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1, i do

kont depozytowych prowadzonych przez tę spółkę w przypadku, gdy papiery wartościowe

są rejestrowane w depozycie papierów wartościowych prowadzonym przez tę spółkę.

Zobowiązanie emitenta opiewające na papiery wartościowe jest wykonane z chwilą otrzymania

świadczenia przez uczestnika prowadzącego rachunek papierów wartościowych dla osoby

uprawnionej do tego świadczenia, zaś opiewające na pieniądze - z chwilą dokonania

przeniesienia środków pieniężnych na rachunek bankowy wskazany przez tego uczestnika.

1

Organizując i prowadząc rozliczanie transakcji, o których mowa w art. 48 ust. 2 pkt

1, Krajowy Depozyt określa w szczególności zakres obowiązków stron transakcji lub

uczestników będących stronami rozliczenia, w celu prawidłowego spełnienia przez nich

świadczeń pieniężnych lub niepieniężnych, wynikających z zawartych transakcji.

2.

Krajowy Depozyt organizuje i zarządza systemem gwarantującym prawidłowe wykonanie

zobowiązań wynikających z transakcji.

3

Krajowy Depozyt może wystąpić jako strona transakcji zawartej na rynku regulowanym

w związku z funkcjonowaniem systemu, o którym mowa w ust. 2, zgodnie z jego celem.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do spółki, której Krajowy Depozyt przekazał

wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 pkt 1.

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

Krajowy Depozyt oraz spółka, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności

z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1-6 lub ust. 2, pobierają opłaty

za czynności dokonywane na rzecz uczestników.

1.

Przewodniczący Komisji lub osoba przez niego upoważniona ma prawo

1)

wstępu do siedziby Krajowego Depozytu celem wglądu do ksiąg, dokumentów i innych nośników

informacji;

2)

uczestniczyć w posiedzeniach rady nadzorczej Krajowego Depozytu oraz w walnych zgromadzeniach.

2.

Na żądanie Przewodniczącego Komisji lub osoby przez niego upoważnionej, osoby uprawnione

do reprezentowania Krajowego Depozytu lub wchodzące w skład jego zarządu i rady nadzorczej

albo pozostające z nim w stosunku pracy są obowiązane do niezwłocznego sporządzenia

i przekazania, na koszt spółki, kopii dokumentów i innych nośników informacji oraz

do udzielenia pisemnych lub ustnych wyjaśnień.

3.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 2, spoczywa również na biegłym rewidencie oraz osobach

uprawnionych do reprezentowania podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych

lub pozostających z tym podmiotem w stosunku pracy - w zakresie dotyczącym czynności

podejmowanych przez te osoby lub podmiot, w związku z badaniem sprawozdań finansowych

Krajowego Depozytu lub świadczeniem na jego rzecz innych usług wymienionych w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie,

podmiotach uprawnionych do badania sprawozdań finansowych oraz o nadzorze publicznym. Nie narusza to obowiązku zachowania tajemnicy, o której mowa w art. 59 tej ustawy.

4.

Na pisemne żądanie Komisji zarząd Krajowego Depozytu jest obowiązany do

1)

zwołania nadzwyczajnego walnego zgromadzenia lub

2)

umieszczenia spraw wskazanych przez Komisję w porządku obrad walnego zgromadzenia.

5.

W przypadku niewykonania obowiązków, o których mowa w ust. 4, do żądania Komisji stosuje

się odpowiednio przepisy art. 401 § 1 i 3 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych.

6.

Komisja może nakazać radzie nadzorczej Krajowego Depozytu niezwłoczne podjęcie, jednak

nie później niż w terminie 10 dni roboczych, uchwały w określonej sprawie.

7.

Komisja może zaskarżyć do sądu uchwałę walnego zgromadzenia lub rady nadzorczej Krajowego

Depozytu, w terminie 30 dni od dnia powzięcia wiadomości o uchwale, w drodze powództwa

o jej uchylenie, jeżeli uchwała narusza przepisy prawa, postanowienia statutu, regulaminu

lub zasady bezpieczeństwa obrotu albo jeżeli została podjęta z naruszeniem przepisów

prawa, postanowień statutu lub regulaminu.

8.

W razie powzięcia wątpliwości co do prawidłowości lub rzetelności sprawozdań finansowych

albo innych informacji finansowych, których obowiązek sporządzenia wynika z odrębnych

przepisów, lub prawidłowości prowadzenia ksiąg rachunkowych, Komisja może zlecić kontrolę

tych sprawozdań, informacji i ksiąg rachunkowych podmiotowi uprawnionemu do badania

sprawozdań finansowych. W przypadku gdy kontrola wykaże istnienie istotnych nieprawidłowości,

Krajowy Depozyt zwraca Komisji koszty przeprowadzenia kontroli.

9.

Przepisy ust. 1-8 stosuje się odpowiednio do nadzoru sprawowanego przez Komisję nad

spółką, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o

których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1-6 lub ust. 2.

1.

Na żądanie Prezesa Narodowego Banku Polskiego osoby wchodzące w skład zarządu Krajowego

Depozytu lub pozostające z Krajowym Depozytem w stosunku pracy są obowiązane do udzielenia

pisemnych informacji w sprawach dotyczących działalności Krajowego Depozytu w zakresie

dokonywania rozrachunku lub rozliczania transakcji, których przedmiotem są instrumenty

finansowe.

2.

W przypadku gdy w opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego działalność Krajowego

Depozytu w zakresie dokonywania rozrachunku lub rozliczania transakcji, których przedmiotem

są instrumenty finansowe, nie zapewnia bezpiecznego i sprawnego funkcjonowania systemów

rozrachunku prowadzonych przez Krajowy Depozyt, Prezes Narodowego Banku Polskiego

zawiadamia o tym Przewodniczącego Komisji.

1.

W przypadku rozliczania przez Krajowy Depozyt transakcji zawieranych na rynku regulowanym,

uczestnicy są zobowiązani do wnoszenia do Krajowego Depozytu wpłat, z których tworzy

się fundusz zabezpieczający prawidłowe wykonanie zobowiązań wynikających z tych transakcji,

zwany dalej „funduszem rozliczeniowym”.

2.

Fundusz rozliczeniowy zapewnia rozliczanie transakcji zawieranych na rynku regulowanym,

w zakresie określonym w regulaminie funduszu rozliczeniowego.

3.

Krajowy Depozyt może zarządzać środkami funduszu rozliczeniowego.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do spółki, której Krajowy Depozyt przekazał

wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 pkt 1, oraz

uczestników tej spółki.

1.

Wysokość wpłat na fundusz rozliczeniowy określa Krajowy Depozyt w zależności od poziomu

zobowiązań, które mogą powstać w wyniku rozliczanej przez niego działalności uczestnika

w zakresie wskazanym w art. 65 ust. 2. Wysokość wpłat może być również uzależniona

od sytuacji finansowej uczestnika.

2.

Rada nadzorcza Krajowego Depozytu, na wniosek zarządu, uchwala regulamin określający

sposób tworzenia i wykorzystywania funduszu rozliczeniowego. Regulamin i jego zmiany

podlegają zatwierdzeniu przez Komisję po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku

Polskiego.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do spółki, której Krajowy Depozyt przekazał

wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 pkt 1.

1.

Masa majątkowa funduszu rozliczeniowego stanowi współwłasność łączną uczestników.

Nie wyłącza to możliwości indywidualnego określania obowiązków uczestnika w związku

z wykorzystaniem funduszu rozliczeniowego, spowodowanym przez działania tego uczestnika.

2.

Fundusz rozliczeniowy może składać się z wyodrębnionych funkcjonalnie części, z których

każda zawiera środki przeznaczone na zabezpieczenie rozliczenia transakcji zawieranych

na poszczególnych rynkach lub na zabezpieczenie rozliczenia określonych rodzajów transakcji.

3.

Do środków funduszu rozliczeniowego stosuje się odpowiednio art. 45e.

1.

Krajowy Depozyt może, na podstawie umowy z podmiotem organizującym alternatywny system

obrotu, prowadzić fundusz zabezpieczający prawidłowe rozliczanie transakcji zawieranych

w tym obrocie. Do środków takiego funduszu stosuje się odpowiednio przepisy art. 45e.

2.

Fundusz, o którym mowa w ust. 1, tworzony jest z wpłat uczestników. Wysokość wpłat

określa Krajowy Depozyt w zależności od poziomu zobowiązań, które mogą powstać w wyniku

rozliczania przez niego transakcji zawieranych przez danego uczestnika w alternatywnym

systemie obrotu.

3.

Masa majątkowa funduszu, o którym mowa w ust. 1, stanowi współwłasność łączną uczestników.

Nie wyłącza to możliwości indywidualnego określenia obowiązków uczestnika w związku

z wykorzystaniem środków funduszu rozliczeniowego spowodowanym przez działania tego

uczestnika.

4.

Krajowy Depozyt może zarządzać środkami funduszu, o którym mowa w ust. 1.

5.

Zasady tworzenia i wykorzystywania środków funduszu, o którym mowa w ust. 1, oraz

związane z jego funkcjonowaniem prawa i obowiązki uczestników określa regulamin ustalany

przez Krajowy Depozyt w uzgodnieniu z podmiotem organizującym alternatywny system

obrotu.

6.

Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do spółki, której Krajowy Depozyt przekazał

wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 pkt 2.

7.

Krajowy Depozyt lub spółka, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności

z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2, może również prowadzić fundusze

zabezpieczające prawidłowe rozliczanie transakcji zawieranych poza obrotem zorganizowanym.

Do środków takich funduszy stosuje się odpowiednio przepisy ust. 2 i 3 oraz art. 45e.

1

Przez izbę rozliczeniową rozumie się zespół osób, urządzeń i środków technicznych

utworzony w celu organizacji i prowadzenia rozliczeń transakcji zawieranych

1)

w obrocie zorganizowanym lub

2)

poza obrotem zorganizowanym - jeżeli na podstawie przepisów prawa podlegają obowiązkowi

rozliczenia przez podmiot rozliczający

- których przedmiotem są instrumenty finansowe.

2

Przez izbę rozrachunkową rozumie się zespół osób, urządzeń i środków technicznych

utworzony w celu organizacji i prowadzenia rozrachunku transakcji, o których mowa

w ust. 1.

3.

Izba rozliczeniowa lub izba rozrachunkowa mogą być prowadzone wyłącznie przez spółkę

akcyjną.

4

Przedmiotem działalności spółki prowadzącej izbę rozliczeniową lub izbę rozrachunkową

może być wyłącznie prowadzenie izby lub wykonywanie innych czynności związanych z

organizowaniem i prowadzeniem odpowiednio rozliczeń lub rozrachunku transakcji, o

których mowa w ust. 1 i 2. Spółka prowadząca izbę rozliczeniową lub izbę rozrachunkową

może także, w ramach prowadzenia izby rozliczeniowej lub izby rozrachunkowej, odpowiednio

rozliczać lub dokonywać rozrachunku innych, niż wskazane w ust. 1 pkt 2, transakcji

zawartych poza obrotem zorganizowanym.

5.

Prowadzenie izby rozliczeniowej lub izby rozrachunkowej wymaga zezwolenia Komisji,

wydanego po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego. Komisja odmawia

wydania zezwolenia na prowadzenie izby rozliczeniowej lub izby rozrachunkowej, jeżeli

z analizy wniosku i dołączonych do niego dokumentów wynika, że wnioskodawca nie zapewni

prowadzenia działalności w sposób niezagrażający bezpieczeństwu obrotu instrumentami

finansowymi lub należycie zabezpieczający interesy uczestników tego obrotu.

6.

Wniosek o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 5, powinien zawierać

1)

firmę, siedzibę i adres wnioskodawcy;

2)

dane osobowe członków zarządu, rady nadzorczej, komisji rewizyjnej, o ile jest przewidziana,

jak również innych osób, które odpowiadają za rozpoczęcie działalności izby lub będą

nią kierować;

3)

informacje o kwalifikacjach zawodowych oraz dotychczasowym przebiegu pracy zawodowej

osób, o których mowa w pkt 2;

4)

przewidywaną wysokość kapitału własnego, pożyczek i kredytów przeznaczonych na uruchomienie

izby oraz określenie sposobu finansowania działalności;

5)

dane o wysokości i strukturze kapitałów wnioskodawcy oraz źródłach ich pochodzenia;

6)

listę akcjonariuszy wnioskodawcy, obejmującą w stosunku do osób

a)

prawnych - dane, o których mowa w pkt 1 i 2,

b)

fizycznych - imię, nazwisko, adres

- wraz ze wskazaniem posiadanej przez nich liczby akcji oraz wynikającego z nich udziału

w ogólnej liczbie głosów na walnym zgromadzeniu i udziału w kapitale zakładowym;

7)

informację o podmiotach dominujących i zależnych wobec akcjonariuszy wnioskodawcy,

obejmującą dane, o których mowa w pkt 1.

7.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 6, należy dołączyć regulamin izby, listę podmiotów,

które zobowiązały się do uczestnictwa w danej izbie ze wskazaniem miejsca prowadzenia

przez nie działalności, oraz analizę ekonomiczno-finansową możliwości prowadzenia

przez izbę rozliczeń lub rozrachunków transakcji przez okres co najmniej 3 lat.

8.

Spółka prowadząca izbę niezwłocznie informuje Komisję o każdej zmianie danych, o których

mowa w ust. 6 i 7.

9.

Minimalna wysokość kapitału własnego spółki prowadzącej izbę rozliczeniową wynosi

10 000 000 zł.

10.

Minimalna wysokość kapitału własnego spółki prowadzącej izbę rozrachunkową wynosi

5 000 000 zł.

11.

Spółka akcyjna może prowadzić jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową

pod warunkiem spełnienia wymogów określonych dla prowadzenia każdej z tych izb. Minimalna

wysokość kapitału własnego spółki prowadzącej izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową

wynosi 10 000 000 zł.

12.

Przepisy art. 64 ust. 1-8 stosuje się odpowiednio do nadzoru sprawowanego przez Komisję

nad działalnością izby rozliczeniowej i izby rozrachunkowej.

13.

Do spółki prowadzącej izbę rozliczeniową lub izbę rozrachunkową przepis art. 64a stosuje

się odpowiednio.

14.

Spółka akcyjna prowadząca jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową, po

uprzednim zawiadomieniu Komisji, może wykonywać funkcję giełdowej izby rozrachunkowej

w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych. Do takiej spółki stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych dotyczące giełdowej izby rozrachunkowej, z wyłączeniem art. 14 ust. 3 i ust. 5-7,

art. 16 ust. 1 zdanie drugie i art. 18 tej ustawy.

14a

Spółka akcyjna, o której mowa w ust. 14, może być stroną transakcji na giełdzie towarowej

w celu dokonania rozliczeń transakcji zawartych przez członków giełdy lub w celu dokonania

rozliczenia transakcji zawartych przez członków giełdy i spółkę prowadzącą giełdę

realizowanych przy wykorzystaniu udostępnionych zdolności przesyłowych zarządzanych

przez operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub operatora systemu przesyłowego

gazowego zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1059 oraz z 2013 r. poz. 984 i 1238).

15.

Do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 14, spółka dołącza regulamin giełdowej izby

rozrachunkowej, do którego stosuje się art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze i ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach

towarowych. O każdej zmianie regulaminu giełdowej izby rozrachunkowej spółka informuje Komisję.

16.

Komisja może, w terminie 30 dni odpowiednio od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym

mowa w ust. 14, albo od dnia otrzymania informacji o zmianie regulaminu giełdowej

izby rozrachunkowej, zgłosić sprzeciw wobec rozpoczęcia organizacji i prowadzenia

rozliczeń transakcji giełdowych przez spółkę albo ich kontynuowania, jeżeli mogłoby

to naruszyć bezpieczeństwo obrotu instrumentami finansowymi lub obrotu towarami giełdowymi.

1

Regulamin izby rozliczeniowej i izby rozrachunkowej oraz ich zmiany są zatwierdzane

przez Komisję. Zatwierdzenie regulaminu i jego zmian, w zakresie wskazanym odpowiednio

w ust. 2 pkt 1, 2, 4, 7 i 8 oraz ust. 3 pkt 1, 3, 4 i 7, a także art. 45h ust. 4 jest

dokonywane po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego. Przepis art.

50 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

2.

Regulamin izby rozliczeniowej określa w szczególności

1)

prawa i obowiązki uczestników izby rozliczeniowej, tryb i szczegółowe zasady postępowania

w związku z nabywaniem lub utratą statusu uczestnika;

2)

sposób i tryb określania wzajemnych zobowiązań i należności uczestników izby rozliczeniowej;

3)

(uchylony);

4)

sposób i tryb rozliczania transakcji zawieranych przez uczestników;

5)

sposób naliczania i wysokość opłat pobieranych przez spółkę prowadzącą izbę rozliczeniową

za czynności dokonywane na rzecz uczestników;

6)

środki dyscyplinujące i porządkowe, które mogą być stosowane wobec uczestników naruszających

obowiązki wynikające z uczestnictwa, oraz zasady i tryb ich stosowania;

7)

sposób organizacji systemu zabezpieczania płynności rozliczania transakcji;

8)

moment wprowadzenia zlecenia rozrachunku do systemu rozrachunku oraz moment, od którego

zlecenie rozrachunku nie może zostać odwołane przez uczestnika lub osobę trzecią.

3.

Regulamin izby rozrachunkowej określa w szczególności

1)

prawa i obowiązki uczestników izby rozrachunkowej, tryb i szczegółowe zasady postępowania

w związku z nabywaniem lub utratą statusu uczestnika;

2)

(uchylony);

3)

sposób i tryb rozrachunku transakcji zawieranych przez uczestników;

4)

sposób obsługi rachunków pieniężnych uczestników;

5)

sposób naliczania i wysokość opłat pobieranych przez spółkę prowadzącą izbę rozrachunkową

za czynności dokonywane na rzecz uczestników;

6)

środki dyscyplinujące i porządkowe, które mogą być stosowane wobec uczestników naruszających

obowiązki wynikające z uczestnictwa, oraz zasady i tryb ich stosowania;

7)

moment wprowadzenia zlecenia rozrachunku do systemu rozrachunku oraz moment, od którego

zlecenie rozrachunku nie może zostać odwołane przez uczestnika lub osobę trzecią.

4.

Spółka prowadząca izbę rozliczeniową oraz spółka prowadząca izbę rozrachunkową publikują

regulamin i jego zmiany w taki sposób, aby były one dostępne dla wszystkich uczestników

danej izby co najmniej na 2 tygodnie przed dniem ich wejścia w życie.

1.

Organizując i prowadząc rozliczenie transakcji, o których mowa w art. 68a ust. 1,

izba rozliczeniowa ustala w szczególności zakres obowiązków stron transakcji lub uczestników

będących stronami rozliczenia w celu prawidłowego spełnienia przez strony świadczeń

pieniężnych lub niepieniężnych, wynikających z zawartych transakcji.

2.

Spółka prowadząca izbę rozliczeniową organizuje system zabezpieczania płynności rozliczania

transakcji zawieranych na rynku regulowanym, a w przypadku rozliczania transakcji

zawartych w alternatywnym systemie obrotu - może organizować system zabezpieczania

płynności rozliczania transakcji zawieranych w tym systemie.

3.

Spółka prowadząca izbę rozliczeniową może występować jako strona transakcji zawieranych

na rynku regulowanym lub w alternatywnym systemie obrotu w związku z funkcjonowaniem

odpowiednio systemów, o których mowa w ust. 2, zgodnie z ich celem.

1.

Uczestnicy izby rozliczeniowej rozliczającej transakcje zawierane na rynku regulowanym

są zobowiązani do wnoszenia do izby rozliczeniowej wpłat, z których tworzy się fundusz

zabezpieczający prawidłowe wykonanie zobowiązań wynikających z tych transakcji.

2.

Fundusz, o którym mowa w ust. 1, zapewnia rozliczenie transakcji zawieranych na rynku

regulowanym w zakresie określonym w regulaminie funduszu, o którym mowa w ust. 1.

Izba rozliczeniowa może zarządzać środkami funduszu, o którym mowa w ust. 1.

3.

Regulamin funduszu, o którym mowa w ust. 1, i jego zmiany podlegają zatwierdzeniu

przez Komisję po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego.

4.

Do sposobu tworzenia funduszu, o którym mowa w ust. 1, oraz do obowiązków uczestników

izby rozliczeniowej stosuje się odpowiednio art. 66 i art. 67. Do środków funduszu,

o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio art. 45e.

5.

Izba rozliczeniowa może również na podstawie umowy z podmiotem organizującym alternatywny

system obrotu prowadzić fundusz zabezpieczający prawidłowe rozliczanie transakcji

w tym obrocie.

Podmiotowi, który uzyskał zezwolenie Komisji na prowadzenie rachunków papierów wartościowych

i rachunków zbiorczych albo który zamierza prowadzić takie rachunki na podstawie art.

117 i spełnia wymogi określone w regulaminie izby rozrachunkowej, przysługuje roszczenie

o zawarcie umowy o uczestnictwo w tej izbie rozrachunkowej.

1.

Prowadzenie działalności maklerskiej wymaga zezwolenia Komisji wydanego na wniosek,

o którym mowa w art. 82, złożony przez zainteresowany podmiot.

2.

Działalność maklerska, z zastrzeżeniem art. 16 ust. 3 i art. 70, obejmuje wykonywanie

czynności polegających na

1)

przyjmowaniu i przekazywaniu zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych;

2)

wykonywaniu zleceń, o których mowa w pkt 1, na rachunek dającego zlecenie;

3)

nabywaniu lub zbywaniu na własny rachunek instrumentów finansowych;

4)

zarządzaniu portfelami, w skład których wchodzi jeden lub większa liczba instrumentów

finansowych;

5)

doradztwie inwestycyjnym;

6)

oferowaniu instrumentów finansowych;

7)

świadczeniu usług w wykonaniu zawartych umów o subemisje inwestycyjne i usługowe lub

zawieraniu i wykonywaniu innych umów o podobnym charakterze, jeżeli ich przedmiotem

są instrumenty finansowe;

8)

organizowaniu alternatywnego systemu obrotu.

3.

(uchylony).

4.

Działalnością maklerską jest również wykonywanie przez firmę inwestycyjną czynności

polegających na

1

przechowywaniu lub rejestrowaniu instrumentów finansowych, w tym prowadzeniu rachunków

papierów wartościowych i rachunków zbiorczych, oraz prowadzeniu rachunków pieniężnych;

2)

udzielaniu pożyczek pieniężnych w celu dokonania transakcji, której przedmiotem jest

jeden lub większa liczba instrumentów finansowych, jeżeli transakcja ma być dokonana

za pośrednictwem firmy inwestycyjnej udzielającej pożyczki;

3)

doradztwie dla przedsiębiorstw w zakresie struktury kapitałowej, strategii przedsiębiorstwa

lub innych zagadnień związanych z taką strukturą lub strategią;

4)

doradztwie i innych usługach w zakresie łączenia, podziału oraz przejmowania przedsiębiorstw;

5)

wymianie walutowej, w przypadku gdy jest to związane z działalnością maklerską w zakresie

wskazanym w ust. 2;

6)

sporządzaniu analiz inwestycyjnych, analiz finansowych oraz innych rekomendacji o

charakterze ogólnym dotyczących transakcji w zakresie instrumentów finansowych;

7)

świadczeniu usług dodatkowych związanych z subemisją usługową lub inwestycyjną;

8)

wykonywaniu czynności określonych w pkt 1-7 oraz w ust. 2, których przedmiotem są

instrumenty bazowe instrumentów pochodnych, wskazanych w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit.

d-f oraz i, jeżeli czynności te pozostają w związku z działalnością maklerską.

1.

Przepisów niniejszego działu nie stosuje się do

1)

zakładów ubezpieczeń;

2)

podmiotów wykonujących czynności określone w art. 69 ust. 2 wyłącznie na rzecz podmiotów

należących do tej samej grupy kapitałowej, do której należy podmiot wykonujący te

czynności, z zastrzeżeniem pkt 9;

3)

podmiotów prowadzących działalność gospodarczą inną niż działalność maklerska, wykonujących

czynności określone w art. 69 ust. 2 w sposób incydentalny w związku z prowadzoną

działalnością, o ile działalność ta jest regulowana przepisami i o ile przepisy te

nie wyłączają możliwości wykonywania tych czynności;

4)

podmiotów wykonujących wyłącznie czynności określone w art. 69 ust. 2 pkt 3, o ile

czynności te nie są wykonywane w ramach zadań związanych z organizacją rynku regulowanego

ani nie polegają na nabywaniu lub zbywaniu instrumentów finansowych w sposób zorganizowany,

częsty i systematyczny poprzez stworzenie systemu umożliwiającego zawieranie transakcji

przez podmioty trzecie;

5)

członków Europejskiego Systemu Banków Centralnych i innych krajowych podmiotów wykonujących

podobne funkcje, jak również innych organów publicznych powołanych do zarządzania

długiem publicznym;

6)

funduszy inwestycyjnych oraz towarzystw funduszy inwestycyjnych w rozumieniu ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych;

7)

funduszy emerytalnych w rozumieniu ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych;

8)

przechowywania aktywów funduszy, o których mowa w pkt 6 lub 7, i zarządzania tymi

funduszami;

9)

podmiotów, które prowadzą wyłącznie działalność, określoną w art. 69 ust. 2, polegającą

na zarządzaniu funduszem emerytalnym, wykonując czynności określone w art. 69 ust.

2 na rzecz podmiotów należących do tej samej grupy kapitałowej, do której należy podmiot

wykonujący te czynności;

10)

podmiotów wykonujących czynności określone w art. 69 ust. 2 pkt 3 w zakresie instrumentów

finansowych lub wykonujących czynności określone w art. 69 ust. 2 pkt 1, 2, 4-8 oraz

w ust. 4 w zakresie instrumentów pochodnych, których instrumentem bazowym jest towar

lub instrumentów wskazanych w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. i na rzecz klientów korzystających

z usług świadczonych przez te podmioty w ramach podstawowej działalności gospodarczej

tych podmiotów, która nie jest działalnością maklerską, o ile czynności te mają charakter

dodatkowy w stosunku do głównego przedmiotu działalności tych podmiotów; przy czym

przedmiot działalności tych podmiotów jest ustalany na podstawie przedmiotu działalności

grupy kapitałowej, do której te podmioty należą;

11)

podmiotów świadczących usługę doradztwa inwestycyjnego w związku z prowadzeniem działalności

gospodarczej niebędącej działalnością maklerską, o ile świadczenie tej usługi nie

jest odpłatne;

12)

podmiotów, których głównym przedmiotem działalności jest wykonywanie czynności określonych

w art. 69 ust. 2 pkt 3 w zakresie instrumentów pochodnych, których instrumentem bazowym

jest towar, z wyłączeniem podmiotów wchodzących w skład grupy kapitałowej, której

głównym przedmiotem działalności jest działalność maklerska lub czynności bankowe

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe;

13)

podmiotów zawierających, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na własny

rachunek transakcje na rynkach kontraktów terminowych, opcji lub innych instrumentów

pochodnych albo na rynkach pieniężnych wyłącznie w celu zabezpieczenia pozycji zajętych

na tych rynkach, lub działających w tym celu na rachunek innych członków takich rynków,

o ile odpowiedzialność za wykonanie zobowiązań wynikających z tych transakcji ponoszą

uczestnicy rozliczający tych rynków;

14)

podmiotów, o których mowa w art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych.

2.

Bank z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może, bez zezwolenia na prowadzenie

działalności maklerskiej, wykonywać czynności określone w

1)

art. 69 ust. 2 pkt 1-6 - o ile przedmiotem tych czynności są papiery wartościowe,

o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2, lub inne niedopuszczone do obrotu zorganizowanego

instrumenty finansowe oraz obligacje, o których mowa w art. 39p ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz

o Krajowym Funduszu Drogowym

(Dz. U. z 2012 r. poz. 931, z późn. zm.;

2)

art. 69 ust. 2 pkt 7.

3.

Wykonywanie przez bank, zgodnie z ust. 2, czynności, o których mowa w art. 69 ust.

2 pkt 1-7, nie stanowi działalności maklerskiej.

4.

W zakresie wykonywania czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1-7, do banku,

o którym mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio art. 72, art. 73 ust. 1 i 2, art.

74b, art. 75, art. 76, art. 79-81g, art. 83a, art. 86 ust. 2, art. 90 i art. 93a,

a w zakresie nieuregulowanym w tych przepisach stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.

5.

W zakresie wykonywania przez agenta firmy inwestycyjnej czynności na rzecz banku,

o którym mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio art. 79-81.

(uchylony).

1.

W umowie o oferowanie instrumentów finansowych firma inwestycyjna zobowiązuje się

do pośrednictwa w

1)

proponowaniu przez emitenta nabycia papierów wartościowych nowej emisji lub w zbywaniu

tych papierów,

2)

proponowaniu przez podmiot wystawiający instrumenty finansowe niebędące papierami

wartościowymi nabycia tych instrumentów lub w ich zbywaniu w wyniku tej propozycji,

3)

proponowaniu przez sprzedającego

4)

proponowaniu nabycia instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi

przez podmiot sprzedający

2.

Umowa o oferowanie instrumentów finansowych powinna być zawarta w formie pisemnej,

a w przypadku umowy zawieranej z klientem detalicznym - w formie pisemnej pod rygorem

nieważności.

1.

W umowie o wykonywanie zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych firma inwestycyjna

zobowiązuje się do nabywania lub zbywania instrumentów finansowych na rachunek zleceniodawcy.

Umowa powinna być zawarta w formie pisemnej, a w przypadku umowy zawieranej z klientem

detalicznym - w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

2.

Wykonywanie zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych może również polegać

na zawieraniu przez firmę inwestycyjną na własny rachunek umów sprzedaży instrumentów

finansowych ze zleceniodawcą.

3.

W umowie o wykonywanie zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych firma inwestycyjna

może również zobowiązać się do

1)

przyjmowania i przekazywania zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych, lub

2

przechowywania lub rejestrowania instrumentów finansowych, w tym do prowadzenia rachunków

papierów wartościowych, prowadzenia rachunków zbiorczych lub do prowadzenia rachunków

pieniężnych.

4.

W zakresie nieuregulowanym w ust. 1-3 do

1)

umowy o wykonywanie zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych - stosuje się

odpowiednio przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny dotyczące umowy zlecenia, z wyłączeniem art. 737;

2)

wykonywania zleceń nabycia lub zbycia papierów wartościowych w obrocie zorganizowanym

- stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny dotyczące umowy komisu, z wyłączeniem art. 768 § 3.

5

Do rachunku pieniężnego stosuje się odpowiednio przepisy art. 725, art. 727, art. 728 § 3 oraz art. 729-733 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.

- Kodeks cywilny, z zastrzeżeniem ust. 5e-5g.

5a

Firma inwestycyjna deponuje środki pieniężne powierzone przez klientów firmie inwestycyjnej

w związku ze świadczeniem usług maklerskich w sposób umożliwiający wyodrębnienie tych

środków pieniężnych od własnych środków firmy inwestycyjnej oraz ustalenie wysokości

roszczeń klientów o zwrot tych środków pieniężnych.

5b

W razie wszczęcia postępowania egzekucyjnego przeciwko firmie inwestycyjnej środki

pieniężne powierzone przez klientów firmie inwestycyjnej w związku ze świadczeniem

przez nią usług maklerskich nie podlegają zajęciu.

5c

W razie ogłoszenia upadłości firmy inwestycyjnej środki pieniężne powierzone przez

klientów firmie inwestycyjnej w związku ze świadczeniem przez nią usług maklerskich

podlegają wyłączeniu z masy upadłości firmy inwestycyjnej.

5d

Przepisy ust. 5b i 5c nie naruszają przepisów gwarantujących rozliczenie i rozrachunek

zawartych transakcji.

5e

Firma inwestycyjna nie może wykorzystywać na własny rachunek środków pieniężnych powierzonych

tej firmie inwestycyjnej przez klientów w związku ze świadczeniem przez nią usług

maklerskich.

5f

Przepisu ust. 5e nie stosuje się w przypadku, gdy wykonanie zlecenia klienta wymaga

ustanowienia przez firmę inwestycyjną zabezpieczenia w środkach pieniężnych.

5g

Przepisu ust. 5e nie stosuje się do banku prowadzącego działalność maklerską, obracającego

powierzonymi mu w związku ze świadczeniem usług maklerskich środkami pieniężnymi,

o ile następuje to w ramach wykonywania przez ten bank czynności bankowych.

5h

Zasady oprocentowania środków pieniężnych powierzonych przez klienta firmie inwestycyjnej

w związku ze świadczeniem usług maklerskich określa umowa z klientem.

6.

Do wykonywania w obrocie zorganizowanym przez firmę inwestycyjną zleceń nabycia lub

zbycia na rachunek klienta niebędących papierami wartościowymi instrumentów finansowych

stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny dotyczące umowy komisu, z wyłączeniem art. 768 § 3, o ile konstrukcja tych instrumentów

finansowych umożliwia zastosowanie tych przepisów.

1.

Firma inwestycyjna, która wykonuje zlecenia nabycia lub zbycia akcji dopuszczonych

do obrotu na rynku regulowanym w sposób, o którym mowa w art. 73 ust. 2, jest obowiązana

upowszechniać w sposób ciągły ceny kupna i sprzedaży, po jakich transakcje te mogą

być zawierane wraz ze wskazaniem wielkości zleceń, które mają być wykonywane po tych

cenach. Ceny, po jakich transakcje w zakresie danych akcji mogą być zawierane, powinny

być odnoszone do transakcji, których wielkość nie przekracza standardowej wielkości

rynkowej dla tych akcji obliczonej zgodnie z art. 23 rozporządzenia 1287/2006 oraz

powinny odzwierciedlać panujące aktualnie warunki rynkowe dla tych akcji ustalone

zgodnie z art. 24 rozporządzenia 1287/2006.

2.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, powstaje w przypadku, gdy łącznie są spełnione

następujące warunki

1)

przedmiotem zleceń wykonywanych przez daną firmę inwestycyjną w sposób, o którym mowa

w art. 73 ust. 2, jest kupno lub sprzedaż akcji płynnych, z zastrzeżeniem ust. 8;

2)

wykonywanie przez daną firmę inwestycyjną zleceń w sposób, o którym mowa w art. 73

ust. 2, ma charakter zorganizowany, częsty i systematyczny.

3.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, pomimo spełnienia przez firmę inwestycyjną warunków

wskazanych w ust. 2, nie powstaje w przypadku, gdy wartość zleceń wykonywanych przez

tę firmę inwestycyjną w sposób, o którym mowa w art. 73 ust. 2, jest zawsze wyższa

niż standardowa wielkość rynkowa obliczona zgodnie z art. 23 rozporządzenia 1287/2006.

4.

Akcje są akcjami płynnymi, jeżeli spełniają warunki określone w art. 22 ust. 1 rozporządzenia

1287/2006, z zastrzeżeniem ust. 8.

5.

Wykonywanie przez firmę inwestycyjną zleceń w sposób, o którym mowa w art. 73 ust.

2, ma charakter zorganizowany, częsty i systematyczny w przypadku, gdy spełnione są

warunki, o których mowa w art. 21 rozporządzenia 1287/2006.

6.

Zakres i sposób upowszechniania informacji, o których mowa w ust. 1, określają art.

23-26, art. 29, art. 30 i art. 32 rozporządzenia 1287/2006.

7.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia,

minimalną, nie większą niż 5, liczbę akcji płynnych na rynku regulowanym organizowanym

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej biorąc pod uwagę liczbę akcji znajdujących

się w obrocie, średnią dzienną liczbę transakcji, średnią wartość dziennych obrotów

na rynku regulowanym oraz siedzibę emitentów tych akcji.

8.

W przypadku gdy ogólna liczba akcji płynnych na rynku regulowanym organizowanym na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niższa od liczby określonej zgodnie z ust.

7, Komisja może, w drodze uchwały, uznać na potrzeby ust. 1 za płynne akcje niespełniające

warunków określonych w art. 22 ust. 1 rozporządzenia 1287/2006 w liczbie, która nie

spowoduje przekroczenia liczby określonej zgodnie z ust. 7. Uchwała podlega ogłoszeniu

w Dzienniku Urzędowym Komisji Nadzoru Finansowego.

9

Komisja przekazuje Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych

1)

informację o treści przepisów wydanych na podstawie ust. 7 albo

2)

uchwałę, o której mowa w ust. 8.

1.

Firma inwestycyjna, która nabywa lub zbywa poza rynkiem regulowanym i alternatywnym

systemem obrotu na własny lub cudzy rachunek akcje dopuszczone do obrotu na rynku

regulowanym, upowszechnia dane obejmujące cenę, wielkość oraz czas zawarcia każdej

transakcji zgodnie z art. 27, art. 29, art. 30 i art. 32 rozporządzenia 1287/2006.

Upowszechnienie informacji następuje niezwłocznie po zawarciu transakcji.

2.

Komisja może udzielić firmie inwestycyjnej, na jej wniosek, zgody na odroczone upowszechnianie

informacji, o których mowa w ust. 1, jeżeli jest to uzasadnione ze względu na rodzaj

lub wielkość transakcji, zgodnie z art. 28 rozporządzenia 1287/2006. Komisja może

udzielić firmie inwestycyjnej zgody na odroczone upowszechnianie informacji, o których

mowa w ust. 1, w odniesieniu do transakcji na dużą skalę w porównaniu ze standardową

wielkością rynkową dla danej klasy akcji ustalonej zgodnie z art. 33 i 34 rozporządzenia

1287/2006 oraz z tabelą nr 3 załącznika nr 2 do tego rozporządzenia.

1.

W umowie o przyjmowanie i przekazywanie zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych

firma inwestycyjna zobowiązuje się do przyjmowania i przekazywania zleceń nabycia

lub zbycia instrumentów finansowych przez

1)

przyjmowanie i przekazywanie zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych do

innego podmiotu, w celu ich wykonania, lub

2)

kojarzenie dwóch lub więcej podmiotów w celu doprowadzenia do zawarcia transakcji

między tymi podmiotami.

2.

Umowa, o której mowa w ust. 1, powinna być zawarta w formie pisemnej, a w przypadku

umowy zawieranej z klientem detalicznym - w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

1.

W umowie o zarządzanie portfelem, w którego skład wchodzi jeden lub większa liczba

instrumentów finansowych, firma inwestycyjna zobowiązuje się do podejmowania i realizacji

decyzji inwestycyjnych na rachunek klienta, w ramach pozostawionych przez zleceniodawcę

do dyspozycji zarządzającego środków pieniężnych lub instrumentów finansowych.

2.

Umowa, o której mowa w ust. 1, powinna być zawarta w formie pisemnej, a w przypadku

umowy zawieranej z klientem detalicznym - w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

W umowie o doradztwo inwestycyjne firma inwestycyjna zobowiązuje się do przygotowywania

w oparciu o potrzeby i sytuację klienta i przekazywania mu pisemnej lub ustnej rekomendacji

dotyczącej

1)

kupna, sprzedaży, subskrypcji, wymiany, wykonania lub wykupu określonych instrumentów

finansowych albo powstrzymania się od zawarcia transakcji dotyczącej tych instrumentów;

2)

wykonania lub powstrzymania się od wykonania uprawnień wynikających z określonego

instrumentu finansowego do zakupu, sprzedaży, subskrypcji, wymiany, wykonania lub

wykupu instrumentu finansowego.

1.

Przez usługę wymiany walutowej rozumie się przyjmowanie przez firmę inwestycyjną walut

obcych i dokonywanie ich sprzedaży na rachunek klienta, jak również kupno walut obcych

na rachunek klienta, w związku z obsługą realizacji zobowiązań firmy inwestycyjnej

wobec klienta lub zobowiązań klienta wobec firmy inwestycyjnej z tytułu usług świadczonych

przez tę firmę inwestycyjną na jego rzecz, lub zobowiązań klienta wobec emitenta papierów

wartościowych, w przypadku gdy firma inwestycyjna działa w imieniu i na rachunek emitenta,

lub zobowiązań emitenta papierów wartościowych wobec klienta, w przypadku gdy firma

inwestycyjna działa w imieniu i na rachunek klienta w zakresie czynności wskazanych

w art. 69 ust. 2.

2.

Świadczenie przez firmę inwestycyjną usługi wymiany walutowej nie stanowi działalności

kantorowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. - Prawo dewizowe

(Dz. U. z 2012 r. poz. 826 oraz z 2013 r. poz. 1036).

1.

Firma inwestycyjna organizująca alternatywny system obrotu zapewnia

1)

koncentrację podaży i popytu na instrumenty finansowe, będące przedmiotem obrotu w

danym alternatywnym systemie obrotu, w celu kształtowania ich powszechnego kursu;

2)

bezpieczny i sprawny przebieg transakcji;

3)

upowszechnianie jednolitych informacji o kursach i obrotach instrumentami finansowymi,

które są przedmiotem obrotu w danym alternatywnym systemie obrotu.

2.

W przypadku gdy wymaga tego bezpieczeństwo obrotu w alternatywnym systemie obrotu

lub jest zagrożony interes inwestorów, firma inwestycyjna organizująca alternatywny

system obrotu, na żądanie Komisji, wstrzymuje wprowadzenie instrumentów finansowych

do obrotu w tym alternatywnym systemie obrotu lub wstrzymuje rozpoczęcie obrotu wskazanymi

instrumentami finansowymi na okres nie dłuższy niż 10 dni.

3.

W przypadku gdy obrót określonymi instrumentami finansowymi jest dokonywany w okolicznościach

wskazujących na możliwość zagrożenia prawidłowego funkcjonowania alternatywnego systemu

obrotu lub bezpieczeństwa obrotu dokonywanego w tym alternatywnym systemie obrotu,

lub naruszenia interesów inwestorów, na żądanie Komisji, firma inwestycyjna organizująca

alternatywny system obrotu zawiesza obrót tymi instrumentami finansowymi na okres

nie dłuższy niż miesiąc.

4.

Na żądanie Komisji, firma inwestycyjna organizująca alternatywny system obrotu wyklucza

z obrotu wskazane przez Komisję instrumenty finansowe, w przypadku gdy obrót nimi

zagraża w sposób istotny prawidłowemu funkcjonowaniu alternatywnego systemu obrotu

lub bezpieczeństwu obrotu dokonywanego w tym alternatywnym systemie obrotu, lub powoduje

naruszenie interesów inwestorów.

5.

Żądanie, o którym mowa w ust. 2-4, powinno wskazywać szczegółowe przyczyny, które

je uzasadniają.

6.

Komisja podaje niezwłocznie do publicznej wiadomości informację o wystąpieniu z żądaniem,

o którym mowa w ust. 2-4.

7.

Firma inwestycyjna organizująca alternatywny system obrotu zapewnia sprawny i prawidłowy

rozrachunek oraz rozliczanie transakcji zawartych w tym systemie, przez zawarcie umowy

z podmiotem uprawnionym do dokonywania rozrachunku oraz rozliczenia transakcji.

8.

Umowa, o której mowa w ust. 7, może być zawarta, o ile podmiot uprawniony do dokonywania

rozrachunku oraz rozliczenia transakcji, z którym ma zostać zawarta umowa

1)

wykorzystuje rozwiązania zapewniające sprawne i prawidłowe wykonywanie powierzanych

mu czynności, w tym spełnia warunki techniczne dokonywania odpowiednio rozliczeń lub

rozrachunku transakcji;

2)

zapewnia wykonywanie powierzonych mu czynności w sposób niezagrażający bezpieczeństwu

obrotu i nienaruszający interesów uczestników tego obrotu.

9.

Zamiar zawarcia umowy skutkującej zmianą podmiotu dokonującego rozrachunku lub rozliczania

transakcji wymaga zawiadomienia Komisji. Komisja, w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania

zawiadomienia, zgłasza sprzeciw wobec planowanego zawarcia umowy z podmiotem dokonującym

rozrachunku lub rozliczania transakcji, w przypadku gdy podmiot, z którym ma zostać

zawarta umowa nie spełnia warunków, o których mowa w ust. 8.

10.

Warunki, o których mowa w ust. 8 pkt 1, w zakresie spełniania warunków technicznych,

uważa się za spełnione w przypadku Krajowego Depozytu oraz w przypadku

1)

spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o

których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 6, oraz spółki prowadzącej izbę rozrachunkową -

w zakresie powierzenia dokonywania rozrachunku transakcji;

2)

spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o

których mowa w art. 48 ust. 2 pkt 2, oraz spółki prowadzącej izbę rozliczeniową -

w zakresie powierzenia dokonywania rozliczenia transakcji.

1.

Firma inwestycyjna organizująca alternatywny system obrotu upowszechnia aktualne ceny

kupna i ceny sprzedaży dla akcji dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym, które

są jednocześnie przedmiotem obrotu w danym alternatywnym systemie obrotu, ze wskazaniem

łącznego wolumenu zleceń dla każdego z poziomów cenowych zgodnie z art. 17, art. 29,

art. 30 i art. 32 rozporządzenia 1287/2006.

2.

Informacje, o których mowa w ust. 1, są upowszechniane niezwłocznie w ciągu normalnych

godzin handlu w rozumieniu art. 2 pkt 5 rozporządzenia 1287/2006.

3.

Komisja może zwolnić firmę inwestycyjną, na jej wniosek, z obowiązku upowszechniania

informacji, o których mowa w ust. 1, jeżeli jest to uzasadnione ze względu na przyjęty

sposób organizowania obrotu albo rodzaj lub wielkość zleceń, zgodnie z art. 18 rozporządzenia

1287/2006. Komisja może również zwolnić firmę inwestycyjną z obowiązku upowszechniania

informacji, o których mowa w ust. 1, w odniesieniu do zleceń na dużą skalę w porównaniu

ze standardową wielkością rynkową w rozumieniu art. 20 rozporządzenia 1287/2006.

4.

Firma inwestycyjna organizująca alternatywny system obrotu upowszechnia w odniesieniu

do zawieranych w danym obrocie transakcji, których przedmiotem są akcje dopuszczone

do obrotu na rynku regulowanym, dane obejmujące cenę, wielkość oraz czas zawarcia

każdej transakcji, zgodnie z art. 27, art. 29, art. 30 i art. 32 rozporządzenia 1287/2006.

Upowszechnienie informacji następuje niezwłocznie po zawarciu transakcji.

5.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 4, nie powstaje, w przypadku gdy dane, o których mowa

w ust. 4, odnoszące się do transakcji zawieranych w alternatywnym systemie obrotu

są upowszechniane przez spółkę prowadzącą rynek regulowany.

6.

Komisja może udzielić firmie inwestycyjnej, na wniosek tej firmy, zgody na odroczone

upowszechnianie informacji, o których mowa w ust. 4, jeżeli jest to uzasadnione ze

względu na rodzaj lub, zgodnie z art. 28 rozporządzenia 1287/2006, ze względu na wielkość

transakcji.

7.

Do wniosku o udzielenie zgody, o której mowa w ust. 6, firma inwestycyjna dołącza

zasady, na jakich będzie dokonywane odroczone upowszechnianie informacji, o których

mowa w ust. 4, po uzyskaniu zgody Komisji.

8.

Firma inwestycyjna po uzyskaniu zgody, o której mowa w ust. 6, jest obowiązana upowszechnić

zasady, na jakich będzie dokonywane odroczone upowszechnianie informacji, o których

mowa w ust. 4.

1.

Firma inwestycyjna może w drodze umowy zawartej w formie pisemnej powierzyć osobie

fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości

prawnej wykonywanie stałe lub okresowe w imieniu i na rachunek firmy inwestycyjnej

czynności pośrednictwa w zakresie działalności prowadzonej przez tę firmę inwestycyjną

(agent firmy inwestycyjnej).

2.

Na podstawie umowy, o której mowa w ust. 1, mogą być wykonywane czynności związane

z zawieraniem umów o świadczenie usług przez firmę inwestycyjną lub umożliwiające

realizację tych umów, w szczególności polegające na doradzaniu klientowi lub potencjalnemu

klientowi w zakresie instrumentów finansowych lub usług danej firmy inwestycyjnej,

przyjmowaniu zleceń, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1, oraz odbieraniu innych

oświadczeń woli dla firmy inwestycyjnej.

3.

Zakazane jest pozostawanie w stosunku umownym wynikającym z umowy, o której mowa w

ust. 1, z więcej niż jedną firmą inwestycyjną.

4.

Zakazane jest przyjmowanie przez agenta firmy inwestycyjnej jakichkolwiek wpłat, w

związku z czynnościami wykonywanymi na podstawie umowy, o której mowa w ust. 1, od

osób, na rzecz których firma inwestycyjna świadczy usługi, jak również dokonywanych

przez firmę inwestycyjną na rzecz tych osób.

5.

Za szkodę wyrządzoną przez agenta firmy inwestycyjnej w związku z wykonywaniem czynności

w imieniu i na rachunek firmy inwestycyjnej odpowiada solidarnie ta firma inwestycyjna

i agent, który wyrządził szkodę. Odpowiedzialność wyłączona jest w przypadku, gdy

szkoda nastąpiła wskutek działania siły wyższej lub wyłącznie z winy osoby trzeciej.

6.

Agent firmy inwestycyjnej informuje klienta lub potencjalnego klienta o zakresie czynności,

do podejmowania których zgodnie z umową, o której mowa w ust. 1, jest upoważniony.

W przypadku gdy agentem firmy inwestycyjnej jest osoba wykonująca zawód maklera papierów

wartościowych lub doradcy inwestycyjnego, jest ona ponadto obowiązana okazać dokument

potwierdzający posiadanie uprawnień do wykonywania zawodu maklera papierów wartościowych

lub doradcy inwestycyjnego.

6a.

Firma inwestycyjna jest obowiązana nadzorować czynności wykonywane przez agenta firmy

inwestycyjnej na podstawie zawartej z tą firmą umowy, o której mowa w ust. 1, w celu

zapewnienia, że czynności, o których mowa w ust. 2, są wykonywane zgodnie z przepisami

ustawy oraz przepisami wydanymi na jej podstawie, a w szczególności, że obowiązki

nałożone tymi przepisami na firmę inwestycyjną są wykonywane w sposób prawidłowy,

jak również w celu zapewnienia, że działalność agenta firmy inwestycyjnej wykonywana

w zakresie innym niż wynikający z umowy, o której mowa w ust. 1, nie powoduje niekorzystnego

wpływu na czynności podejmowane na podstawie tej umowy.

7.

W stosunku do agenta firmy inwestycyjnej Komisji przysługują przewidziane w ustawie

o nadzorze uprawnienia kontrolne, w zakresie dotyczącym czynności wykonywanych na

rzecz firmy inwestycyjnej oraz sporządzanych w związku z tymi czynnościami dokumentów.

8.

Komisja prowadzi rejestr agentów firm inwestycyjnych.

9.

Komisja skreśla agenta firmy inwestycyjnej z rejestru, o którym mowa w ust. 8, jeżeli

wykonuje on czynności, o których mowa w ust. 2, z naruszeniem przepisów prawa lub

nie dochowując należytej staranności. Przepisy art. 130 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

10.

Podmiot, który został skreślony z rejestru agentów firm inwestycyjnych z przyczyn,

o których mowa w ust. 4, nie może ponownie być wpisany do tego rejestru przed upływem

10 lat od dnia skreślenia, a w przypadku gdy skreślenie nastąpiło w związku z popełnieniem

przez agenta firmy inwestycyjnej przestępstwa - także przed zatarciem skazania za

to przestępstwo.

Agent firmy inwestycyjnej, który zawarł z firmą inwestycyjną umowę, o której mowa

w art. 79 ust. 1, jest przedsiębiorcą.

1.

W przypadku gdy agentem firmy inwestycyjnej ma być osoba fizyczna, Komisja dokonuje,

na wniosek zainteresowanego, wpisu do rejestru agentów firmy inwestycyjnej, jeżeli

dana osoba posiada odpowiedni poziom wiedzy i doświadczenia zawodowego z zakresu usług

pośrednictwa finansowego, obowiązujących przepisów prawa oraz standardów działalności

firm inwestycyjnych, stwierdzony przez Komisję w wyniku przeprowadzonego egzaminu

zgodnie z art. 128. Wniosek o wpis składany jest w terminie 30 dni od dnia złożenia

z wynikiem pozytywnym egzaminu dla agenta firmy inwestycyjnej.

2.

Warunki, o których mowa w ust. 1, uważa się za spełnione w przypadku osób mających

prawo wykonywania zawodu maklera papierów wartościowych lub doradcy inwestycyjnego.

3.

W przypadku gdy agentem firmy inwestycyjnej ma być osoba prawna lub jednostka organizacyjna

nieposiadająca osobowości prawnej, Komisja dokonuje, na wniosek zainteresowanego,

wpisu do rejestru agentów firmy inwestycyjnej, jeżeli posiadane doświadczenie z zakresu

obrotu instrumentami finansowymi tego podmiotu lub osób kierujących jego działalnością

oraz struktura organizacyjna podmiotu gwarantuje wykonywanie czynności, o których

mowa w art. 79 ust. 2, w sposób prawidłowy z dołożeniem należytej staranności.

4.

W przypadku gdy agentem firmy inwestycyjnej ma być podmiot prowadzący działalność

gospodarczą nadzorowaną zgodnie z odrębnymi przepisami przez organ, z którym Komisja

zawarła porozumienie, o którym mowa w art. 20 ust. 2 ustawy o nadzorze, Komisja, po

otrzymaniu wniosku, o którym mowa odpowiednio w ust. 1 albo 3, występuje do odpowiedniego

organu nadzoru o przedstawienie opinii dotyczącej sytuacji finansowej oraz sposobu

prowadzenia działalności przez ten podmiot. Przedstawienie przez właściwy organ nadzoru

pozytywnej opinii jest rozumiane jako wypełnianie przez podmiot ubiegający się o wpis

do rejestru agentów firmy inwestycyjnej warunków, o których mowa odpowiednio w ust.

1 albo 3.

5.

Komisja odmawia wpisu do rejestru agentów firmy inwestycyjnej w przypadku, gdy osoba

fizyczna ubiegająca się o wpis lub osoba kierująca działalnością podmiotu, o którym

mowa w ust. 3, ubiegającego się o wpis została uznana prawomocnym orzeczeniem za winnego

przestępstwa skarbowego, przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu,

obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, za przestępstwa

określone w art. 305, 307 lub 308 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1410), za przestępstwa określone w ustawie o giełdach towarowych lub za przestępstwa określone w niniejszej ustawie.

6.

Komisja odmawia również dokonania wpisu podmiotu, o którym mowa w ust. 1 lub 3, do

rejestru agentów firmy inwestycyjnej, w przypadku gdy wykonywanie przez ten podmiot

czynności, o których mowa w art. 79 ust. 2, mogłoby doprowadzić do naruszenia bezpieczeństwa

obrotu lub interesów klientów firmy inwestycyjnej.

7.

Wniosek o wpis do rejestru agentów firmy inwestycyjnej składany jest za pośrednictwem

firmy inwestycyjnej, na rzecz której mają być wykonywane czynności, o których mowa

w art. 79 ust. 2, i zawiera

1

w przypadku osoby fizycznej - dane osobowe oraz opis dotychczasowego przebiegu pracy

zawodowej lub prowadzonej działalności gospodarczej, zaświadczenie albo oświadczenie

o nieuznaniu za winnego przestępstwa wskazanego w ust. 5 oraz oświadczenie o złożeniu

z wynikiem pozytywnym egzaminu dla agenta firmy inwestycyjnej;

2)

w przypadku osób prawnych lub jednostek nieposiadających osobowości prawnej - dane

obejmujące firmę lub nazwę oraz adres siedziby, opis prowadzonej działalności gospodarczej,

aktualny odpis z właściwego rejestru, dane osobowe osób kierujących działalnością

podmiotu oraz ich oświadczenia o nieuznaniu za winnego przestępstwa wskazanego w ust.

5.

7a

Oświadczenia, o których mowa w ust. 7 pkt 1, składa się pod rygorem odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do

zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej

za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

8.

Podmiot wpisany do rejestru agentów firmy inwestycyjnej jest obowiązany do niezwłocznego

pisemnego informowania Komisji o

1)

każdorazowej zmianie danych objętych wnioskiem o wpis do rejestru agentów firmy inwestycyjnej;

2)

zawarciu umowy, o której mowa w art. 79 ust. 1, ze wskazaniem daty zawarcia oraz firmy

inwestycyjnej, z którą ta umowa została zawarta;

3)

rozwiązaniu umowy, o której mowa w art. 79 ust. 1, ze wskazaniem daty i przyczyn rozwiązania

oraz firmy inwestycyjnej, z którą umowa została rozwiązana.

1.

Firma inwestycyjna, z zastrzeżeniem art. 81g, może w drodze umowy zawartej w formie

pisemnej powierzyć przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznemu wykonywanie czynności

związanych z działalnością prowadzoną przez tę firmę inwestycyjną, w tym z prowadzoną

przez nią działalnością maklerską.

2.

Powierzenie wykonywania czynności nie może przewidywać

1)

przekazania prowadzenia działalności maklerskiej w sposób powodujący brak faktycznego

wykonywania danej czynności z działalności maklerskiej przez firmę inwestycyjną;

2)

przekazania reprezentowania firmy inwestycyjnej w rozumieniu art. 29 § 1, art. 117 § 1 i art. 137 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych i prowadzenia spraw firmy inwestycyjnej w rozumieniu art. 39 § 1, art. 121 § 1 i art. 140 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks

spółek handlowych;

3)

przekazania zarządzania firmą inwestycyjną w rozumieniu art. 97 § 1, art. 201 § 1 i art. 368 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks

spółek handlowych.

1.

Firma inwestycyjna może zawrzeć umowę, o której mowa w art. 81a ust. 1, o ile

1)

przedsiębiorca lub przedsiębiorca zagraniczny posiada uprawnienia do wykonywania czynności

w zakresie przedmiotu umowy, jeżeli z przepisów prawa wynika obowiązek posiadania

takich uprawnień albo, w przypadku gdy z przepisów prawa nie wynika taki obowiązek,

zajmuje się wykonywaniem tych czynności w sposób zawodowy;

2)

przedsiębiorca lub przedsiębiorca zagraniczny posiada niezbędną wiedzę i doświadczenie

oraz zapewnia warunki techniczne i organizacyjne niezbędne do prawidłowego wykonania

umowy;

3)

przedsiębiorca lub przedsiębiorca zagraniczny znajduje się w sytuacji finansowej zapewniającej

prawidłowe wykonanie umowy;

4)

przedsiębiorca lub przedsiębiorca zagraniczny będący osobą fizyczną albo osoby zarządzające

lub prowadzące sprawy przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego nie zostały

uznane prawomocnym orzeczeniem za winnego popełnienia przestępstwa, wskazanego w art.

81 ust. 5;

5)

przedsiębiorca lub przedsiębiorca zagraniczny umożliwi skuteczne nadzorowanie przez

firmę inwestycyjną wykonywania powierzonych mu czynności oraz zarządzanie ryzykiem

związanym z powierzeniem czynności, a firma inwestycyjna posiada wiedzę umożliwiającą

skuteczne nadzorowanie powierzonych czynności i zarządzanie ryzykiem;

6)

firma inwestycyjna określi metody oceny sposobu wykonywania czynności z zakresu przedmiotu

umowy przez przedsiębiorcę lub przedsiębiorcę zagranicznego;

7)

firma inwestycyjna oraz biegły rewident upoważniony do badania sprawozdań finansowych

firmy inwestycyjnej będzie posiadać dostęp do informacji związanych z wykonywaniem

czynności powierzonych przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznemu, również w

przypadku gdy udostępnienie tych danych następuje w wyniku żądania Komisji;

8)

firma inwestycyjna i przedsiębiorca lub przedsiębiorca zagraniczny będą posiadać plany

działania zapewniające ciągłe i niezakłócone prowadzenie działalności w zakresie objętym

umową, również w przypadku rozwiązania umowy;

9)

firma inwestycyjna i przedsiębiorca lub przedsiębiorca zagraniczny będą posiadać plany

działania przewidujące sposoby odzyskiwania danych chroniące przed ich utratą spowodowaną

awarią zasilania, innymi awariami lub zakłóceniami oraz innymi zdarzeniami losowymi

oraz okresowe dokonywanie testów w zakresie prawidłowości funkcjonowania urządzeń

i systemów służących odzyskiwaniu danych;

10)

powierzenie wykonywania czynności nie wpłynie niekorzystnie na prowadzenie przez firmę

inwestycyjną działalności zgodnie z przepisami prawa, ostrożne i stabilne zarządzanie

firmą, skuteczność systemu kontroli wewnętrznej w firmie inwestycyjnej oraz ochronę

tajemnicy zawodowej lub innej informacji prawnie chronionej oraz informacji poufnej.

2.

Firma inwestycyjna przed zawarciem umowy, o której mowa w art. 81a ust. 1, jest obowiązana

ustalić, czy przedsiębiorca lub przedsiębiorca zagraniczny spełnia warunki, o których

mowa w ust. 1 pkt 1-5, oraz podjąć czynności gwarantujące spełnienie warunków, o których

mowa w ust. 1 pkt 6-10.

3.

W przypadku gdy firma inwestycyjna oraz przedsiębiorca lub przedsiębiorca zagraniczny

należą do tej samej grupy kapitałowej, firma inwestycyjna dokonuje oceny spełniania

warunków, o których mowa w ust. 1 pkt 1-5, oraz podejmuje czynności gwarantujące w

szczególności spełnienie warunków, o których mowa w ust. 1 pkt 6-10, z uwzględnieniem

zasad sprawowania nadzoru nad przedsiębiorcą lub przedsiębiorcą zagranicznym oraz

własnego wpływu na działalność przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego, w

związku z pozostawaniem w tej samej grupie kapitałowej oraz zasad sprawowania nadzoru

w samej grupie kapitałowej.

1.

Odpowiedzialności przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego wobec firmy inwestycyjnej

za szkody wyrządzone klientom wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania umowy,

o której mowa w art. 81a ust. 1, nie można wyłączyć ani ograniczyć.

2.

Odpowiedzialności firmy inwestycyjnej za szkody wyrządzone klientom wskutek niewykonania

lub nienależytego wykonania umowy, o której mowa w art. 81a ust. 1, przez przedsiębiorcę

lub przedsiębiorcę zagranicznego, nie można wyłączyć ani ograniczyć.

1.

Firma inwestycyjna zawiadamia Komisję o zamiarze zawarcia umowy, o której mowa w art.

81a ust. 1, co najmniej na 14 dni przed jej zawarciem.

2.

Firma inwestycyjna zawiadamia Komisję, w terminie 14 dni, o każdej zmianie, rozwiązaniu

lub wygaśnięciu umowy, o której mowa w art. 81a ust. 1.

1.

Firma inwestycyjna jest obowiązana sprawować bieżący nadzór oraz dokonywać bieżącej

oceny jakości wykonywania czynności powierzonych na podstawie umowy, o której mowa

w art. 81a ust. 1.

2.

Firma inwestycyjna jest obowiązana zapewnić, aby przedsiębiorca lub przedsiębiorca

zagraniczny, z którym zawarła umowę, o której mowa w art. 81a ust. 1, informował ją

o wszelkich okolicznościach, które mogą mieć istotny wpływ na należyte wykonanie tej

umowy oraz okolicznościach naruszenia przepisów prawa w związku z wykonywaniem powierzonych

czynności.

3.

W przypadku powzięcia przez firmę inwestycyjną, zgodnie z ust. 1 lub 2, informacji,

z których wynika, że zachodzi uzasadnione podejrzenie niewykonania lub nienależytego,

w sposób istotny, wykonania umowy, o której mowa w art. 81a ust. 1, lub wykonywania

tej umowy w sposób niezgodny z przepisami prawa, firma inwestycyjna jest obowiązana

niezwłocznie rozwiązać tę umowę.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy umowa, o której mowa w

art. 81a ust. 1, została zawarta z podmiotem należącym do tej samej grupy kapitałowej,

do której należy firma inwestycyjna.

Przepisów art. 81b-81e nie stosuje się do zawieranych przez firmę inwestycyjną umów,

których przedmiotem są czynności niemające istotnego znaczenia dla prawidłowego wykonywania

przez firmę inwestycyjną obowiązków określonych przepisami prawa, sytuacji finansowej

firmy, ciągłości lub stabilności prowadzenia działalności maklerskiej przez firmę,

w szczególności których przedmiotem jest

1)

świadczenie na rzecz firmy inwestycyjnej doradztwa lub innych usług niezwiązanych

bezpośrednio z działalnością maklerską prowadzoną przez firmę inwestycyjną, w tym

usług

a)

doradztwa prawnego,

b)

szkolenia pracowników,

c)

prowadzenia ksiąg rachunkowych,

d)

ochrony osób lub mienia;

2)

świadczenie na rzecz firmy inwestycyjnej usług wystandaryzowanych, w tym usług polegających

na dostarczaniu informacji rynkowych lub informacji o notowaniach instrumentów finansowych.

1.

Firma inwestycyjna może zawrzeć umowę o wykonywanie czynności związanych z działalnością

maklerską prowadzoną przez tę firmę z przedsiębiorcą zagranicznym, który nie ma miejsca

stałego zamieszkania albo siedziby na terytorium państwa członkowskiego, a której

przedmiotem jest powierzenie wykonywania czynności z zakresu usługi, o której mowa

w art. 69 ust. 2 pkt 4, świadczonej na rzecz klienta detalicznego, pod warunkiem że

1)

przedsiębiorca zagraniczny posiada zezwolenie na wykonywanie czynności w zakresie

przedmiotu umowy, udzielone przez właściwy organ nadzoru w kraju macierzystym, o ile

jest ono wymagane, i podlega w tym zakresie nadzorowi tego organu;

2)

Komisja zawarła z organem nadzoru, o którym mowa w pkt 1, porozumienie, o którym mowa

w art. 20 ust. 2 ustawy o nadzorze.

2.

W przypadku gdy warunki, o których mowa w ust. 1, nie są spełnione, zawarcie przez

firmę inwestycyjną umowy o wykonywanie czynności związanych z działalnością maklerską

prowadzoną przez tę firmę wymaga zawiadomienia Komisji co najmniej na 2 miesiące przed

jej zawarciem. Umowa może zostać zawarta pod warunkiem niezgłoszenia przez Komisję

sprzeciwu wobec zamiaru zawarcia tej umowy.

3.

Do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2, firma inwestycyjna dołącza

1)

dokumenty dotyczące działalności gospodarczej prowadzonej przez przedsiębiorcę zagranicznego,

z którym umowa ma zostać zawarta;

2)

dokumenty lub informacje potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w art.

81b ust. 1 pkt 2-10;

3)

projekt umowy, która ma być zawarta z przedsiębiorcą zagranicznym;

4)

posiadane zezwolenia na wykonywanie czynności w zakresie przedmiotu umowy udzielone

przedsiębiorcy zagranicznemu wymagane w jego państwie macierzystym.

4.

Komisji przysługuje prawo zgłoszenia sprzeciwu wobec zamiaru zawarcia umowy w terminie

2 miesięcy od dnia dokonania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2, w przypadku gdy

istnieje uzasadnione podejrzenie, że wykonywanie przez przedsiębiorcę zagranicznego

czynności w zakresie przedmiotu umowy mogłoby doprowadzić do naruszenia bezpieczeństwa

obrotu lub interesów klientów firmy inwestycyjnej. W przypadku niezgłoszenia sprzeciwu

Komisja może wyznaczyć termin, w ciągu którego zawarcie umowy może zostać dokonane.

5.

Komisja biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia prawidłowego wykonywania przez firmę

inwestycyjną obowiązków określonych przepisami prawa, wskazuje, w formie uchwały,

opis przypadków, w których pomimo niespełniania warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt

1 lub pkt 2, nie występuje zagrożenie naruszenia bezpieczeństwa obrotu lub interesów

klientów firmy inwestycyjnej. Uchwała podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Komisji

Nadzoru Finansowego.

1.

Wniosek o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej, z zastrzeżeniem

art. 111 ust. 2, zawiera

1)

dane osobowe członków zarządu albo wspólników lub komplementariuszy w spółce osobowej,

rady nadzorczej, komisji rewizyjnej, o ile jest ustanowiona, jak również innych osób,

które odpowiadają za rozpoczęcie przez wnioskodawcę działalności maklerskiej lub będą

nią kierować, ich kwalifikacje zawodowe oraz dotychczasowy przebieg pracy zawodowej;

2)

listę akcjonariuszy posiadających akcje wnioskodawcy bezpośrednio lub pośrednio przez

podmioty zależne wraz z określeniem posiadanej przez nich liczby akcji oraz procentowym

określeniem posiadanych przez nich głosów w ogólnej liczbie głosów;

3)

w przypadku akcjonariuszy będących osobami fizycznymi, posiadających co najmniej 10%

ogólnej liczby głosów lub co najmniej 10% kapitału zakładowego wnioskodawcy - dane

osobowe tych osób, informacje o dotychczasowym przebiegu pracy zawodowej lub prowadzonej

działalności gospodarczej;

4)

w przypadku akcjonariuszy będących osobami prawnymi, posiadających co najmniej 10%

ogólnej liczby głosów lub co najmniej 10% kapitału zakładowego spółki akcyjnej będącej

wnioskodawcą - informację na temat prowadzonej działalności gospodarczej, aktualny

odpis z właściwego rejestru oraz ostatnie sprawozdanie finansowe wraz z opinią podmiotu

uprawnionego do badania sprawozdań finansowych i raportem z badania, jeżeli badanie

jest wymagane przepisami prawa;

4a)

w przypadku akcjonariuszy będących jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości

prawnej, posiadających co najmniej 10% ogólnej liczby głosów lub co najmniej 10% kapitału

zakładowego wnioskodawcy, odpowiednio informacje, o których mowa w pkt 4;

5)

informacje o podmiotach wchodzących w skład tej samej co wnioskodawca grupy kapitałowej

obejmujące wskazanie ich firmy (nazwy) lub imienia i nazwiska, siedziby i adresu lub

miejsca zamieszkania i adresu, opis prowadzonej działalności gospodarczej oraz, w

przypadku osoby prawnej będącej podmiotem dominującym wobec wnioskodawcy, jeżeli podmiot

ten jest finansową spółką holdingową, o której mowa w art. 98a ust. 2 pkt 16, wskazanie

danych osobowych osób wchodzących w skład jej organów zarządzających i nadzorczych,

ich kwalifikacji zawodowych oraz dotychczasowego przebiegu pracy zawodowej;

6)

informacje określone w pkt 5 w odniesieniu do akcjonariuszy lub wspólników podmiotu

dominującego w grupie kapitałowej, w której pozostaje wnioskodawca;

7)

wskazanie zakresu czynności, które wnioskodawca zamierza wykonywać;

8)

informację o wysokości kapitału założycielskiego, ze wskazaniem źródeł jego pochodzenia,

albo informację o zawartej umowie ubezpieczenia, o której mowa w art. 98 ust. 9, w

tym w szczególności wskazanie zakładu ubezpieczeń, z którym została zawarta, oraz

wysokości sumy ubezpieczenia;

9)

analizę ekonomiczno-finansową możliwości prowadzenia działalności maklerskiej przez

okres roku od dnia rozpoczęcia tej działalności;

10)

oświadczenia osób wymienionych w pkt 1, z wyłączeniem wspólników oraz komplementariuszy

w spółce osobowej, że nie były uznane prawomocnym orzeczeniem za winne popełnienia

przestępstwa skarbowego, przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu,

obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, za przestępstwa

określone w art. 305, 307 lub 308 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej, za przestępstwa określone w ustawie z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, za przestępstwa określone w ustawie o ofercie publicznej lub za przestępstwa określone

w niniejszej ustawie;

11)

informacje o planowanej organizacji przedsiębiorstwa, ze wskazaniem adresów centrali

i oddziałów, jeżeli jest planowane ich otwarcie, oraz o posiadanych urządzeniach telekomunikacyjnych

i o warunkach lokalowych;

11a)

w przypadku zamiaru prowadzenia działalności, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 8,

wskazanie podmiotu lub podmiotów, które na podstawie umowy z wnioskodawcą, będą dokonywać

rozrachunku oraz rozliczania transakcji zawieranych w alternatywnym systemie obrotu

oraz zasad, na jakich ma być dokonywany rozrachunek oraz rozliczanie transakcji przez

ten podmiot lub podmioty;

12)

informacje o dotychczas prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej;

13)

informację o podmiotach dominujących i zależnych wobec akcjonariuszy posiadających

co najmniej 10% ogólnej liczby głosów lub 10% kapitału zakładowego wnioskodawcy obejmującą

wskazanie ich firmy (nazwy) lub imienia i nazwiska, siedziby i adresu lub miejsca

zamieszkania i adresu oraz opisu prowadzonej działalności gospodarczej.

2.

Do wniosku, z zastrzeżeniem art. 111 ust. 2a, dołącza się

1)

statut albo umowę spółki i odpis z rejestru przedsiębiorców lub, w przypadku wnioskodawcy

będącego podmiotem zagranicznym, z odpowiedniego rejestru;

2)

regulaminy określające sposób prowadzenia działalności w zakresie czynności, o których

mowa w ust. 1 pkt 7, w przypadku zamiaru świadczenia usług na rzecz klienta detalicznego;

2a)

opis zasad prowadzenia działalności w zakresie czynności, o których mowa w ust. 1

pkt 7, w przypadku zamiaru świadczenia usług na rzecz klienta profesjonalnego;

3)

regulamin organizacyjny, opis systemu kontroli wewnętrznej i regulamin nadzoru zgodności

działalności z prawem;

4)

regulamin ochrony przepływu informacji poufnych oraz stanowiących tajemnicę zawodową

oraz procedury wewnętrzne zapobiegające wprowadzaniu do obrotu finansowego wartości

majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł;

4a)

regulamin zarządzania konfliktami interesów;

5)

regulamin inwestowania przez osoby powiązane z firmą inwestycyjną lub na ich rachunek

w instrumenty finansowe;

6)

w przypadku wnioskodawcy prowadzącego dotychczas działalność gospodarczą - ostatnie

sprawozdanie finansowe wnioskodawcy wraz z opinią podmiotu uprawnionego do badania

sprawozdań finansowych i raportem z badania, jeżeli badanie jest wymagane przepisami

prawa;

7)

listę maklerów papierów wartościowych lub doradców inwestycyjnych zatrudnionych przez

wnioskodawcę zgodnie z art. 83;

8)

w przypadku wnioskodawcy korzystającego z wyłączenia wynikającego z art. 98 ust. 9,

dokument potwierdzający zawarcie umowy ubezpieczenia;

9)

złożone przez akcjonariuszy będących osobami fizycznymi, posiadających co najmniej

10% ogólnej liczby głosów lub co najmniej 10% kapitału zakładowego wnioskodawcy, pod

rygorem odpowiedzialności karnej, oświadczenia o źródle pochodzenia środków pieniężnych

przeznaczonych na zapłatę za obejmowane lub nabywane akcje lub udziały wnioskodawcy;

10)

kopię umowy z Krajowym Depozytem o uczestnictwo w systemie rekompensat zawartej pod

warunkiem uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej.

3.

We wniosku, o którym mowa w ust. 1, nie zamieszcza się informacji określonych w ust.

1 pkt 5 i 6, w przypadku gdy dotyczą one

1)

podmiotu będącego emitentem papierów wartościowych lub innych instrumentów finansowych

dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym, firmą inwestycyjną, towarowym domem

maklerskim, bankiem, zakładem ubezpieczeń, funduszem inwestycyjnym, funduszem emerytalnym,

funduszem zagranicznym lub spółką zarządzającą w rozumieniu przepisów o funduszach

inwestycyjnych, lub innym zagranicznym podmiotem nadzorowanym przez organ, z którym

Komisja zawarła porozumienie, o którym mowa w art. 20 ust. 2 ustawy o nadzorze, lub

porozumienie, o którym mowa w przepisach o funduszach inwestycyjnych;

2)

podmiotu dominującego lub zależnego od podmiotu, o którym mowa w pkt 1, lub

3)

podmiotu zależnego od podmiotu dominującego wobec podmiotu, o którym mowa w pkt 1.

3a.

Przez osoby powiązane, o których mowa w ust. 2 pkt 5, rozumie się

1)

osobę wchodzącą w skład statutowych organów firmy inwestycyjnej, a w przypadku firmy

inwestycyjnej prowadzonej w formie spółki osobowej również wspólnika lub komplementariusza;

2)

osobę pozostającą w stosunku pracy, zlecenia lub innym stosunku prawnym o podobnym

charakterze z firmą inwestycyjną;

3)

osobę fizyczną, która jest agentem tej firmy inwestycyjnej;

4)

osobę fizyczną wykonującą czynności przekazane przez firmę inwestycyjną zgodnie z

umową, o której mowa w art. 81a ust. 1;

5)

osobę kierującą działalnością

a)

agenta tej firmy inwestycyjnej, w przypadku gdy agentem firmy inwestycyjnej jest jednostka

organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej,

b)

podmiotu wykonującego czynności przekazane przez firmę inwestycyjną zgodnie z umową,

o której mowa w art. 81a ust. 1, w przypadku gdy podmiot ten jest jednostką organizacyjną

nieposiadającą osobowości prawnej;

6)

osobę wchodzącą w skład organu zarządzającego

a)

agenta tej firmy inwestycyjnej, w przypadku gdy agentem firmy inwestycyjnej jest osoba

prawna,

b)

podmiotu wykonującego czynności przekazane przez firmę inwestycyjną zgodnie z umową,

o której mowa w art. 81a ust. 1, w przypadku gdy podmiot ten jest osobą prawną;

7)

osobę pozostającą w stosunku pracy, zlecenia lub innym stosunku prawnym o podobnym

charakterze z

a)

podmiotem, o którym mowa w pkt 5 lit. a lub pkt 6 lit. a, o ile uczestniczy ona w

wykonywaniu czynności pośrednictwa w zakresie działalności prowadzonej przez tę firmę

inwestycyjną,

b)

podmiotem, o którym mowa w pkt 5 lit. b lub pkt 6 lit. b, o ile uczestniczy ona w

wykonywaniu czynności przekazanych przez firmę inwestycyjną.

4.

W celu ustalenia wpływu wywieranego przez podmiot posiadający pośrednio lub bezpośrednio

akcje lub udziały wnioskodawcy w liczbie zapewniającej co najmniej 10% ogólnej liczby

głosów na sposób prowadzenia działalności maklerskiej, przestrzegania zasad uczciwego

obrotu lub należytego zabezpieczenia interesów klientów, Komisja może żądać przedstawienia

innych danych dotyczących sytuacji prawnej lub finansowej tego podmiotu.

5.

Przepisy ust. 1, ust. 2 pkt 9 i ust. 4 dotyczące akcji lub akcjonariuszy stosuje się

odpowiednio do udziałów lub wspólników w przypadku, gdy wnioskodawcą jest spółka z

ograniczoną odpowiedzialnością. Przepis ust. 2 pkt 9 dotyczący oświadczenia o źródle

pochodzenia środków pieniężnych przeznaczonych na zapłatę za obejmowane lub nabywane

akcje stosuje się odpowiednio do oświadczenia o źródle pochodzenia środków pieniężnych

wnoszonych jako wkład do spółki osobowej w przypadku, gdy wnioskodawcą jest spółka

jawna, partnerska lub komandytowa.

1.

Firma inwestycyjna jest obowiązana zatrudniać, na podstawie umowy o pracę, co najmniej

1)

jednego maklera papierów wartościowych - do wykonywania każdej z czynności, o których

mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1-3, 6 i 8 oraz ust. 4 pkt 1;

2)

dwóch doradców inwestycyjnych - do wykonywania czynności, o których mowa w art. 69

ust. 2 pkt 4;

3)

jednego doradcę inwestycyjnego lub jednego maklera papierów wartościowych - do wykonywania

czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 5.

2.

Warunki, o których mowa w ust. 1, uważa się za spełnione, jeżeli czynności wymienione

w tym przepisie wykonuje makler papierów wartościowych lub doradca inwestycyjny będący

komplementariuszem w spółce komandytowo-akcyjnej lub komandytowej albo wspólnikiem

w spółce jawnej lub partnerskiej będącej firmą inwestycyjną.

3.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do zagranicznych firm inwestycyjnych prowadzących

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność maklerską bez konieczności otwierania

oddziału.

4.

Firma inwestycyjna nie ma obowiązku zatrudniania maklera papierów wartościowych do

wykonywania czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1, których przedmiotem

są instrumenty finansowe, o których mowa w art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych.

1.

Firma inwestycyjna jest obowiązana stosować w prowadzonej działalności rozwiązania

techniczne i organizacyjne zapewniające bezpieczeństwo i ciągłość świadczonych usług

maklerskich oraz ochronę interesów klientów i informacji poufnych lub stanowiących

tajemnicę zawodową.

2.

Informacje upowszechniane przez firmę inwestycyjną w celu reklamy lub promocji usług

świadczonych przez tę firmę inwestycyjną powinny być rzetelne i zrozumiałe.

3.

Firma inwestycyjna jest obowiązana świadcząc usługę maklerską brać pod uwagę najlepiej

pojęty interes klienta.

4.

Firma inwestycyjna jest obowiązana

1)

przechowywać dokumenty oraz inne nośniki informacji sporządzane lub otrzymywane w

związku ze świadczonymi usługami maklerskimi w sposób zabezpieczający treść tych informacji

przed utratą lub modyfikacją;

2)

ewidencjonować transakcje zawierane w zakresie instrumentów finansowych, w tym również

transakcje zawierane na rachunek własny.

1.

Komisja rozpoznaje wniosek o zezwolenie na prowadzenie działalności maklerskiej w

terminie 2 miesięcy od dnia jego złożenia.

2.

Zezwolenie zawiera

1)

firmę, siedzibę oraz adres firmy inwestycyjnej;

2)

wskazanie czynności, na wykonywanie których jest udzielone zezwolenie;

3)

termin rozpoczęcia działalności maklerskiej, nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia,

w którym decyzja o udzieleniu zezwolenia stała się ostateczna.

3.

Zezwolenie nie może być udzielone wyłącznie na wykonywanie czynności określonych w

art. 69 ust. 4.

4

Komisja informuje Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych o każdym

przypadku udzielenia zezwolenia, dołączając informacje, o których mowa w ust. 2.

Komisja odmawia udzielenia zezwolenia, w przypadku gdy

1)

wniosek nie spełnia wymagań określonych w art. 82 lub art. 111;

2)

wniosek lub załączone do niego dokumenty nie są zgodne pod względem treści z przepisami

prawa lub ze stanem faktycznym;

3)

wnioskodawca nie spełnia wymagań określonych w art. 95 lub art. 98;

4)

charakter powiązań istniejących pomiędzy podmiotami należącymi do grupy kapitałowej,

w skład której wchodzi wnioskodawca, uniemożliwia ustalenie rzeczywistej struktury

tej grupy, rzeczywistych właścicieli lub sprawowanie efektywnego nadzoru nad działalnością

wnioskodawcy;

5)

osoby wymienione w art. 103, art. 111 ust. 6 albo art. 115 ust. 5 nie spełniają warunków

określonych w tych przepisach;

6)

opinia, o której mowa w art. 96 ust. 1 lub 2 albo w art. 115 ust. 3, jest negatywna;

7)

z analizy wniosku i załączonych do niego dokumentów wynika, że wnioskodawca nie zapewni

prowadzenia działalności w sposób niezagrażający bezpieczeństwu obrotu instrumentami

finansowymi lub należycie zabezpieczający interesy klientów;

8)

wnioskodawca nie przedstawi, na żądanie Komisji, informacji, o których mowa w art.

82 ust. 4 i 5;

9)

środki pieniężne przeznaczone na nabycie lub objęcie akcji albo udziałów wnioskodawcy

albo środki pieniężne wniesione jako wkład do będącej wnioskodawcą spółki jawnej,

partnerskiej lub komandytowej pochodzą z nieudokumentowanych źródeł, pożyczek, kredytów

albo są w inny sposób obciążone, w przypadku gdy wnioskodawca ubiega się o zezwolenie

na prowadzenie działalności maklerskiej w formie domu maklerskiego;

10)

podmioty posiadające bezpośrednio lub pośrednio przez podmioty zależne akcje albo

udziały wnioskodawcy reprezentujące łącznie co najmniej 10% ogólnej liczby głosów

lub 10% kapitału zakładowego nie zapewniają właściwego prowadzenia przez wnioskodawcę

działalności maklerskiej.

1.

Firma inwestycyjna jest obowiązana niezwłocznie informować Komisję o

1)

zmianach danych zawartych we wniosku o udzielenie zezwolenia i w załącznikach do niego,

o których mowa w art. 82 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i 7-9, z zastrzeżeniem pkt 2;

2)

zmianach w składzie akcjonariuszy albo wspólników posiadających akcje lub udziały

bezpośrednio lub pośrednio przez podmioty zależne

a)

wynikających z osiągnięcia lub przekroczenia 20%, 33%, albo 50% ogólnej liczby głosów

lub kapitału zakładowego albo

b)

wynikających, w przypadku akcjonariuszy lub wspólników posiadających co najmniej 20%,

33% albo 50% ogólnej liczby głosów lub kapitału zakładowego, ze zmniejszenia tego

udziału odpowiednio poniżej 20%, 33% albo 50% ogólnej liczby głosów lub kapitału zakładowego;

3)

nabyciu akcji lub udziałów w innych spółkach w liczbie, która zapewnia prawo do co

najmniej 5% ogólnej liczby głosów.

2.

Firma inwestycyjna jest obowiązana również przekazywać Komisji informacje dotyczące

prowadzonej przez firmę inwestycyjną działalności i jej sytuacji finansowej, w tym

w przypadku domu maklerskiego - informacje dotyczące przestrzegania przez ten dom

maklerski adekwatności kapitałowej, oraz zdarzeń mogących mieć wpływ na prowadzoną

przez nią działalność lub jej sytuację finansową.

(uchylony).

Na żądanie Komisji lub jej upoważnionego przedstawiciela, osoby uprawnione do reprezentowania

firmy inwestycyjnej lub wchodzące w skład jej statutowych organów albo pozostające

z firmą inwestycyjną w stosunku pracy są obowiązane do niezwłocznego sporządzenia

i przekazania, na koszt tej firmy inwestycyjnej, kopii dokumentów i innych nośników

informacji oraz do udzielenia pisemnych lub ustnych wyjaśnień w zakresie nadzoru sprawowanego

przez Komisję.

1.

Zezwolenie na prowadzenie działalności maklerskiej wygasa

1)

w przypadku nierozpoczęcia działalności maklerskiej w terminie wskazanym w decyzji

w sprawie udzielenia zezwolenia;

2)

z chwilą ogłoszenia upadłości firmy inwestycyjnej;

3)

w przypadku otwarcia likwidacji firmy inwestycyjnej - z upływem 3 miesięcy od dnia

jej otwarcia, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

W razie konieczności zabezpieczenia interesu publicznego Komisja może w drodze decyzji

1)

skrócić termin wskazany w ust. 1 pkt 3,

2)

wskazać czynności, jakie firma inwestycyjna może podejmować do czasu wygaśnięcia zezwolenia

na prowadzenie działalności maklerskiej, lub

3)

wskazać termin, w którym następuje zakończenie prowadzenia działalności maklerskiej,

w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3.

3.

O ile w decyzji w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej

lub decyzji, o której mowa w ust. 2, nie określono inaczej, w przypadku otwarcia likwidacji

- do czasu wygaśnięcia zezwolenia, a w przypadku cofnięcia zezwolenia - do czasu zaprzestania

prowadzenia działalności, firma inwestycyjna wykonuje wyłącznie czynności wynikające

z prowadzenia rachunków, o których mowa w art. 69 ust. 4 pkt 1, lub umów o zarządzanie

portfelem instrumentów finansowych - bez możliwości zawierania nowych umów - oraz

wynikające z nabytych na rachunek klientów instrumentów pochodnych, czynności mające

na celu zakończenie tych inwestycji przez klientów.

4.

W przypadku wygaśnięcia lub cofnięcia zezwolenia lub zaprzestania prowadzenia rachunków,

o których mowa w art. 69 ust. 4 pkt 1, przez podmiot prowadzący działalność maklerską,

Komisja może nakazać przeniesienie instrumentów finansowych i środków pieniężnych

oraz dokumentów związanych z prowadzeniem rachunków, o których mowa w art. 69 ust.

4 pkt 1, do innej firmy inwestycyjnej, która uprzednio wyraziła na to zgodę.

5.

W przypadku niewydania przez Komisję nakazu, o którym mowa w ust. 4, do postępowania z dokumentami związanymi z prowadzeniem działalności maklerskiej

stosuje się art. 476 § 3 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych. Podmiot prowadzący działalność maklerską niezwłocznie zawiadamia Komisję o wyznaczeniu

przechowawcy dokumentów związanych z prowadzeniem działalności maklerskiej. W przypadku

wyznaczenia przechowawcy przez sąd zawiadomienia Komisji dokonuje ten sąd.

1.

Firma inwestycyjna, która zaprzestała prowadzenia działalności maklerskiej, ma obowiązek

archiwizowania i przechowywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przez okres

5 lat od dnia zaprzestania prowadzenia tej działalności, dokumentów oraz innych nośników

informacji związanych z prowadzeniem tej działalności. Obowiązek uważa się za wykonany

w przypadku zapewnienia przez firmę inwestycyjną przechowywania dokumentów oraz innych

nośników informacji przez podmiot trzeci spełniający wymagania określone w odrębnych

przepisach.

2.

Upoważniony przedstawiciel Komisji ma prawo wstępu do siedziby lub lokalu podmiotu

przechowującego dokumenty i inne nośniki informacji celem wglądu do tych dokumentów

i nośników.

3.

Na pisemne żądanie Komisji lub jej upoważnionego przedstawiciela podmiot przechowujący

dokumenty jest obowiązany do niezwłocznego sporządzenia na własny koszt i przekazania

kopii tych dokumentów i nośników.

4.

Przepisy ust. 1 nie naruszają przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości.

5.

Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do zagranicznych firm inwestycyjnych prowadzących

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność maklerską bez otwierania oddziału.

1.

Komisja prowadzi jawny rejestr firm inwestycyjnych zawierający wskazanie firm lub

nazw, adresów siedziby oraz zakresu czynności, które poszczególne firmy wykonują na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach posiadanego zezwolenia.

1a

Rejestr firm inwestycyjnych zawiera również informację o cofnięciu firmie inwestycyjnej

zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej z przyczyn, o których mowa w art.

167 ust. 1 pkt 1-3, 5 i 6. Informacja o cofnięciu zezwolenia jest zamieszczana w rejestrze

na 5 lat od dnia cofnięcia zezwolenia.

2.

Rejestr firm inwestycyjnych dostępny jest na stronie internetowej Komisji.

1.

Firmy inwestycyjne, w liczbie co najmniej 25, mogą utworzyć, na zasadach określonych

w odrębnych przepisach, izbę gospodarczą, zwaną dalej „izbą”.

2.

Organizację władz izby, tryb ich powoływania, zakres kompetencji oraz zadania izby

określa statut izby.

3.

Firmy inwestycyjne prowadzące działalność wyłącznie w zakresie zarządzania portfelami

instrumentów finansowych lub doradztwa inwestycyjnego w zakresie instrumentów finansowych

dopuszczonych do obrotu zorganizowanego mogą być członkami izby, o której mowa w ust.

1, lub izby gospodarczej, o której mowa w przepisach o funduszach inwestycyjnych.

1.

Przepisów art. 69 ust. 1, art. 82, art. 83a ust. 1, art. 84, art. 85, art. 86 ust.

1 oraz art. 89 ust. 1 i 2 nie stosuje się do zagranicznych firm inwestycyjnych. Przepisu

art. 86 ust. 2 nie stosuje się do zagranicznych firm inwestycyjnych w zakresie odnoszącym

się do sytuacji finansowej.

2.

Przepisy art. 89 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio do zagranicznych firm inwestycyjnych

- w przypadku zawieszenia lub zakazania, zgodnie z art. 169 ust. 3 pkt 1 lub 2, w

całości albo w części prowadzenia działalności maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

1.

Firma inwestycyjna, która nabywa lub zbywa na własny lub cudzy rachunek instrumenty

finansowe dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym, jest obowiązana przekazać Komisji

sprawozdanie obejmujące dane dotyczące danej transakcji nie później niż do końca dnia

roboczego następującego po dniu, w którym ta transakcja została zawarta.

2.

Zakres, tryb i formę przekazywania przez firmy inwestycyjne sprawozdań, o których

mowa w ust. 1, określa rozporządzenie 1287/2006.

3.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie powstaje w przypadku transakcji zawartych na

rynku regulowanym lub w alternatywnym systemie obrotu, jeżeli dostęp Komisji do informacji

o tych transakcjach w zakresie określonym w rozporządzeniu 1287/2006 jest zapewniony

przez rynek lub system, na którym została zawarta transakcja.

4.

Komisja jest obowiązana przekazać informacje zawarte w sprawozdaniu otrzymanym zgodnie

z ust. 1, do organu nadzoru nad rynkiem najodpowiedniejszym pod względem płynności

ustalonym zgodnie z art. 9 albo art. 10 rozporządzenia 1287/2006.

5.

Komisja ustala, na podstawie informacji przekazanych zgodnie z art. 11 rozporządzenia

1287/2006 przez spółki prowadzące giełdę oraz spółki prowadzące rynek pozagiełdowy,

wykaz instrumentów finansowych, dla których rynkiem najodpowiedniejszym pod względem

płynności jest rynek organizowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie

z przepisami art. 9 albo art. 10 rozporządzenia 1287/2006. Wykaz jest aktualizowany

na bieżąco.

6.

Komisja udostępnia wykaz, o którym mowa w ust. 5, właściwym organom nadzoru w innych

państwach członkowskich.

1.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze rozporządzenia

1)

tryb i warunki postępowania firm inwestycyjnych, banków, o których mowa w art. 70

ust. 2, oraz banków powierniczych w zakresie

a)

promowania świadczonych usług oraz kontaktów z potencjalnymi klientami,

b)

zawierania transakcji i dokonywania rozliczeń,

c)

klasyfikowania klientów do różnych kategorii,

d)

świadczenia usług, w tym w zakresie świadczenia usług na rzecz różnych kategorii klientów,

e)

prowadzenia ewidencji zawieranych transakcji oraz archiwizacji dokumentów i innych

nośników informacji sporządzanych w związku z prowadzeniem działalności,

f)

ustanawiania i realizacji zabezpieczeń spłaty kredytów i pożyczek udzielonych na nabycie

instrumentów finansowych oraz zabezpieczenia wierzytelności na instrumentach finansowych,

jeżeli konstrukcja tych instrumentów umożliwia ustanowienie zabezpieczenia

- w odniesieniu do wykonywania przez te podmioty czynności, o których mowa w art.

69 ust. 2 i 4 i art. 119 ust. 1, w zakresie nieuregulowanym przepisami art. 7-16 rozporządzenia

1287/2006, przy zapewnieniu należytej staranności, ochrony klienta oraz bezpiecznego

i sprawnego zawierania i rozliczania transakcji, a także przejrzystości i bezpieczeństwa

obrotu;

2)

zakres i szczegółowe zasady wyznaczania całkowitego wymogu kapitałowego, w tym wymogów

kapitałowych, dla domów maklerskich oraz określania maksymalnej wysokości kredytów,

pożyczek i wyemitowanych dłużnych papierów wartościowych w stosunku do kapitałów dla

tych domów maklerskich, w tym

a)

warunki i sposób wyznaczania całkowitego wymogu kapitałowego metodą uwzględniającą

wymóg kapitałowy z tytułu kosztów stałych albo metodą uwzględniającą współczynnik

przejścia,

b)

warunki i sposób stosowania przy wyznaczaniu wymogów kapitałowych współczynników,

metod, ocen i innych rozwiązań, o których mowa w art. 105, 105a, 105c i 105d, wymagających

zgody Komisji, a także przypadki, w których nie jest wymagana zgoda Komisji na ich

stosowanie

- przy uwzględnieniu konieczności odpowiedniego zabezpieczenia kapitałowego w stosunku

do wielkości poszczególnych rodzajów ryzyka ponoszonego w działalności maklerskiej,

wysokości kosztów stałych i zobowiązań, skali prowadzonej działalności oraz kapitału

założycielskiego;

3)

warunki, jakie musi spełniać organizowany przez firmę inwestycyjną alternatywny system

obrotu oraz zakres, tryb i formę upowszechniania informacji o transakcjach i obrotach

w tym systemie, przy uwzględnieniu konieczności zapewnienia bezpieczeństwa oraz przejrzystości

obrotu instrumentami finansowymi, w zakresie nieuregulowanym przepisami art. 17-20

i art. 27-34 rozporządzenia 1287/2006;

4)

zakres, tryb i formę oraz terminy przekazywania informacji, o których mowa w art.

86 ust. 2, przez firmy inwestycyjne, banki, o których mowa w art. 70 ust. 2, i banki

powiernicze, przy uwzględnieniu konieczności umożliwienia Komisji, w zakresie określonym

ustawą, wykonywania nadzoru nad działalnością tych podmiotów;

5

szczegółowe warunki techniczne i organizacyjne wymagane do prowadzenia działalności

przez firmę inwestycyjną, bank, o którym mowa w art. 70 ust. 2, oraz do prowadzenia

rachunków papierów wartościowych i rachunków zbiorczych przez bank powierniczy, oraz

szczegółowe warunki zarządzania ryzykiem i funkcjonowania systemu kontroli wewnętrznej

w domu maklerskim oraz szacowania przez dom maklerski kapitału wewnętrznego i dokonywania

przeglądów procesu szacowania i utrzymywania tego kapitału, z uwzględnieniem konieczności

zapewnienia bezpiecznego i sprawnego prowadzenia tej działalności oraz efektywnego

nadzorowania ryzyka związanego z tą działalnością, biorąc pod uwagę zakres prowadzonej

działalności przez te domy maklerskie;

5a

zasady ustalania przez dom maklerski polityki zmiennych składników wynagrodzeń osób

zajmujących stanowiska kierownicze;

6)

zakres, tryb i formę oraz terminy upowszechniania informacji związanych z adekwatnością

kapitałową, przy uwzględnieniu konieczności zapewnienia dostępu do informacji w celu

zapewnienia konkurencji pomiędzy domami maklerskimi.

2.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze rozporządzenia,

obowiązki sprawozdawcze domów maklerskich, banków prowadzących działalność maklerską

oraz zagranicznych firm inwestycyjnych prowadzących na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej działalność maklerską w formie oddziału i zagranicznych osób prawnych, o

których mowa w art. 115, prowadzących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność

maklerską w formie oddziału, banków powierniczych, podmiotów, o których mowa w art.

4 ust. 1 pkt 2, oraz Krajowego Depozytu i spółki, której Krajowy Depozyt przekazał

wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1, a także

Narodowego Banku Polskiego w zakresie obrotu papierami wartościowymi emitowanymi przez

Skarb Państwa, tak aby sprawozdania sporządzane przez te podmioty pozwalały na dokonywanie

analiz w zakresie stanu, dynamiki oraz struktury zadłużenia budżetu państwa w skarbowych

papierach wartościowych według grup inwestorów oraz rodzajów tych papierów.

1.

Domem maklerskim może być wyłącznie

1)

spółka akcyjna,

2)

spółka komandytowo-akcyjna, w której komplementariuszami są wyłącznie osoby mające

prawo wykonywania zawodu maklera papierów wartościowych lub doradcy inwestycyjnego,

w liczbie co najmniej dwóch,

3)

spółka z ograniczoną odpowiedzialnością,

4)

spółka komandytowa, w której komplementariuszami są wyłącznie osoby mające prawo wykonywania

zawodu maklera papierów wartościowych lub doradcy inwestycyjnego, w liczbie co najmniej

dwóch,

5)

spółka partnerska, w której wspólnikami (partnerami) są wyłącznie osoby mające prawo

wykonywania zawodu maklera papierów wartościowych lub doradcy inwestycyjnego, w liczbie

co najmniej dwóch,

6)

spółka jawna, w której wspólnikami są wyłącznie osoby mające prawo wykonywania zawodu

maklera papierów wartościowych lub doradcy inwestycyjnego, w liczbie co najmniej dwóch

- z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwana dalej „domem maklerskim”.

2.

Działalność maklerska prowadzona przez spółkę, o której mowa w ust. 1 pkt 2, może

obejmować wyłącznie czynności wskazane w art. 69 ust. 2 pkt 1, 4 i 5 oraz w ust. 4

pkt 3, 4, 6 i 7.

3.

Działalność maklerska prowadzona przez spółkę, o której mowa w ust. 1 pkt 4-6, może

obejmować wyłącznie czynności wskazane w art. 69 ust. 2 pkt 1 i 5 oraz w ust. 4 pkt

3, 4 i 6.

4.

Akcje domu maklerskiego mogą być wyłącznie imienne, chyba że są zdematerializowane.

5.

Zapłata za obejmowane albo nabywane akcje domu maklerskiego, które nie są zdematerializowane

lub udziały domu maklerskiego, nie może pochodzić z nieudokumentowanych źródeł, pożyczek,

kredytów albo być w inny sposób obciążona.

6.

Środki pieniężne wnoszone jako wkład do będącej domem maklerskim spółki jawnej, partnerskiej

oraz komandytowej nie mogą pochodzić z pożyczek, kredytów ani z nieudokumentowanych

źródeł.

7.

Jedynym akcjonariuszem domu maklerskiego w formie spółki akcyjnej może być wyłącznie

osoba prawna.

8.

Jedynym udziałowcem domu maklerskiego w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

może być wyłącznie osoba prawna.

9.

W spółce komandytowo-akcyjnej oraz w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzących

działalność maklerską ustanawia się radę nadzorczą.

10.

W przypadku gdy liczba komplementariuszy albo wspólników spełniających warunek wskazany

w ust. 1 pkt 2, 4-6 spadnie poniżej dwóch, dom maklerski, z zastrzeżeniem art. 83,

jest obowiązany do niezwłocznego doprowadzenia do stanu zgodnego z przepisem ust.

1, jednakże w terminie nie dłuższym niż 6 miesięcy od dnia, w którym dom maklerski

przestał spełniać warunek wskazany w ust. 1. Do czasu doprowadzenia do stanu zgodnego

z przepisem ust. 1, dom maklerski wykonuje wyłącznie czynności wynikające z zawartych

umów o świadczenie usług maklerskich bez możliwości zawierania nowych umów.

1.

Udzielenie przez Komisję zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej spółce

1)

która jest podmiotem zależnym od zagranicznej firmy inwestycyjnej lub od osoby prawnej

prowadzącej działalność maklerską na terytorium państwa należącego do OECD lub WTO,

lub od banku zagranicznego, lub

2)

która jest podmiotem zależnym od podmiotu dominującego wobec zagranicznej firmy inwestycyjnej

lub wobec osoby prawnej prowadzącej działalność maklerską na terytorium państwa należącego

do OECD lub WTO, lub wobec banku zagranicznego, lub

3)

na którą znaczny wpływ wywierają te same osoby fizyczne lub prawne, które wywierają

znaczny wpływ na zagraniczną firmę inwestycyjną, lub osobę prawną prowadzącą działalność

maklerską na terytorium państwa należącego do OECD lub WTO, lub na bank zagraniczny

- następuje po zasięgnięciu pisemnej opinii właściwego organu nadzoru innego państwa

członkowskiego lub państwa należącego do OECD lub WTO, który udzielił zezwolenia na

prowadzenie działalności w tym państwie; przedmiotem opinii jest sposób prowadzenia

tej działalności, w szczególności jego zgodność z przepisami prawa obowiązującymi

w tym państwie.

2.

Udzielenie przez Komisję zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej spółce

1)

która jest podmiotem zależnym od instytucji kredytowej, w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, albo od zagranicznego zakładu ubezpieczeń posiadającego zezwolenie na prowadzenie

działalności wydane przez właściwy organ nadzoru innego państwa członkowskiego,

2)

która jest podmiotem zależnym od podmiotu dominującego wobec instytucji kredytowej,

w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, albo zagranicznego zakładu ubezpieczeń posiadającego zezwolenie na prowadzenie działalności

wydane przez właściwy organ nadzoru innego państwa członkowskiego,

3)

na którą znaczny wpływ wywierają te same osoby fizyczne lub prawne, które wywierają

znaczny wpływ na instytucję kredytową, w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, albo na zagraniczny zakład ubezpieczeń posiadający zezwolenie na prowadzenie działalności

wydane przez właściwy organ nadzoru innego państwa członkowskiego

- następuje po zasięgnięciu pisemnej opinii organu innego państwa członkowskiego,

który udzielił podmiotowi, o którym mowa w pkt 1-3, zezwolenia na prowadzenie działalności

w tym państwie; celem uzyskania opinii jest dokonanie oceny akcjonariuszy podmiotu

należącego do tej samej grupy kapitałowej co wnioskodawca, jak również ocena wiarygodności

i doświadczenia członków zarządu podmiotu należącego do tej samej grupy kapitałowej

co wnioskodawca, lub innych osób mających wpływ na zarządzanie tym podmiotem.

3.

Przez wywieranie znacznego wpływu rozumie się posiadanie nie mniej niż 20% i nie więcej

niż 50% głosów na walnym zgromadzeniu lub zgromadzeniu wspólników - w przypadku spółki

akcyjnej, spółki komandytowo-akcyjnej lub spółki z ograniczoną odpowiedzialnością,

lub uprawnienie do podejmowania decyzji dotyczącej kształtowania polityki finansowej

lub bieżącej działalności gospodarczej tej osoby prawnej.

1.

Przez kapitał założycielski domu maklerskiego rozumie się sumę kapitału zakładowego

w wielkości, w jakiej został wpłacony, kapitału zapasowego, niepodzielonego zysku

z lat ubiegłych oraz kapitałów rezerwowych z wyłączeniem kapitału z aktualizacji wyceny,

pomniejszoną o niepokrytą stratę z lat ubiegłych.

2.

W przypadku spółki jawnej, partnerskiej lub komandytowej przez kapitał zakładowy rozumie

się sumę wkładów wniesionych do spółki przez jej wspólników.

1.

Kapitał założycielski domu maklerskiego na prowadzenie działalności maklerskiej wynosi,

z zastrzeżeniem ust. 2-4, 8 i 9, co najmniej równowartość w złotych 125 000 euro.

2.

W przypadku gdy dom maklerski nie prowadzi działalności, o której mowa w art. 69 ust.

4 pkt 1, kapitał założycielski wynosi co najmniej równowartość w złotych 50 000 euro,

z zastrzeżeniem ust. 3 i 4.

3.

W przypadku gdy dom maklerski prowadzi działalność, o której mowa w art. 69 ust. 2

pkt 3 lub 7, kapitał założycielski wynosi co najmniej równowartość w złotych 730 000

euro.

4.

Kapitał założycielski domu maklerskiego, który nie prowadzi działalności, o której

mowa w art. 69 ust. 2 pkt 2-4, 6-8 lub ust. 4 pkt 1, będącego jednocześnie agentem

ubezpieczeniowym lub brokerem ubezpieczeniowym w rozumieniu odpowiednio art. 7 ust. 1 oraz art. 20 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowym

(Dz. U. Nr 124, poz. 1154, z późn. zm., wynosi co najmniej równowartość w złotych 25 000 euro.

5.

(uchylony).

6.

(uchylony).

7.

(uchylony).

8.

Nie wymaga kapitału założycielskiego w wysokości ustalonej zgodnie z ust. 3 prowadzenie

przez dom maklerski działalności, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 3, wyłącznie

w zakresie transakcji długoterminowych o cechach określonych w przepisach wydanych

na podstawie ust. 11, o ile nie prowadzi działalności, o której mowa w art. 69 ust.

2 pkt 7.

9.

W przypadku gdy dom maklerski nie prowadzi działalności, o której mowa w art. 69 ust.

2 pkt 2-4, 6-8 lub ust. 4 pkt 1 oraz nie spełnia wymogu posiadania kapitału założycielskiego

w wysokości ustalonej zgodnie z ust. 2 lub 4, jest on obowiązany do zawarcia umowy

ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z prowadzeniem

działalności maklerskiej.

9a.

Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej, o którym mowa w ust. 9, obejmuje szkody

wyrządzone przez dom maklerski w związku z działalnością wykonywaną na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej oraz innych państw członkowskich.

9b.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy zakres ubezpieczenia, o którym mowa w ust. 9, termin powstania obowiązku

ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną, biorąc w szczególności pod uwagę wykonywaną

działalność domów maklerskich oraz zakres prowadzonej działalności.

10.

Równowartość kwot wyrażonych w euro, o których mowa w ust. 1-4, jest ustalana przy

zastosowaniu średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego

w dniu poprzedzającym datę złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie

działalności maklerskiej.

11.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

cechy transakcji długoterminowych, które mogą być dokonywane przez dom maklerski bez

obowiązku posiadania kapitału założycielskiego w wysokości ustalonej zgodnie z ust.

3, z uwzględnieniem konieczności zapewnienia bezpiecznego prowadzenia działalności

maklerskiej.

1.

W zakresie adekwatności kapitałowej domy maklerskie z wyłączeniem domów maklerskich,

które nie prowadzą działalności, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 2-4, 6-8 lub ust.

4 pkt 1, są obowiązane spełniać wymogi dotyczące

1)

utrzymywania kapitałów nadzorowanych na poziomie, o którym mowa w ust. 3;

2)

wyznaczania całkowitego wymogu kapitałowego;

3)

zarządzania ryzykiem oraz szacowania kapitału wewnętrznego i dokonywania przeglądów

procesu szacowania i utrzymywania tego kapitału;

3a

zasad ustalania składników wynagrodzeń osób zajmujących stanowiska kierownicze;

4

upowszechniania informacji dotyczących spełniania wymogów, o których mowa w pkt 1-3a.

2.

Do celów adekwatności kapitałowej przez użyte w niniejszym artykule oraz w art. 98b-98j,

art. 103 ust. 3, art. 105-105g i art. 167a, określenia

1)

podmiot dominujący - rozumie się również podmiot uznany przez Komisję za podmiot dominujący

zgodnie z ust. 14;

2)

podmiot zależny - rozumie się również podmiot, w stosunku do którego inny podmiot

jest podmiotem dominującym w rozumieniu pkt 1, przy czym wszystkie podmioty zależne

od tego podmiotu zależnego uważa się również za podmioty zależne od tego podmiotu

dominującego;

3)

grupa kapitałowa - rozumie się podmiot dominujący wraz z podmiotami od niego zależnymi;

4)

udział kapitałowy - rozumie się posiadany pośrednio lub bezpośrednio udział dający

prawo do ponad 20% kapitału innego podmiotu lub prawo do wykonywania ponad 20% głosów

w organach innego podmiotu;

5)

dom maklerski - rozumie się dom maklerski obowiązany spełniać wymogi, o których mowa

w ust. 1;

6)

zagraniczna firma inwestycyjna - rozumie się zagraniczną firmę inwestycyjną z wyłączeniem

zagranicznej instytucji kredytowej oraz podmiotów nieprowadzących działalności w zakresie

czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 2-4, 6-8 lub ust. 4 pkt 1;

7)

firma inwestycyjna z państw trzecich - rozumie się osobę prawną lub jednostkę organizacyjną

nieposiadającą osobowości prawnej z siedzibą poza terytorium państwa członkowskiego,

a w przypadku gdy przepisy danego państwa nie wymagają ustanowienia siedziby - z centralą

poza terytorium państwa członkowskiego, albo osobę fizyczną z miejscem zamieszkania

poza terytorium państwa członkowskiego, prowadzącą na podstawie zezwolenia właściwego

organu nadzoru działalność maklerską na terytorium tego państwa, z wyłączeniem banku

zagranicznego prowadzącego na podstawie zezwolenia właściwego organu nadzoru na terytorium

tego państwa działalność maklerską, lub prowadzącego na podstawie zezwolenia właściwego

organu nadzoru na terytorium tego państwa rachunki, na których są rejestrowane papiery

wartościowe dopuszczone do obrotu na zagranicznym rynku regulowanym oraz z wyłączeniem

podmiotów nieprowadzących działalności w zakresie czynności, o których mowa w art.

69 ust. 2 pkt 2-4, 6-8 lub ust. 4 pkt 1;

8)

firma inwestycyjna - rozumie się dom maklerski, zagraniczną firmę inwestycyjną oraz

firmę inwestycyjną z państw trzecich;

9)

bank krajowy - rozumie się podmiot, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe;

10)

instytucja kredytowa - rozumie się podmiot, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe;

11)

bank zagraniczny - rozumie się podmiot, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe;

12)

bank - rozumie się bank krajowy, instytucję kredytową i bank zagraniczny;

13

instytucja - rozumie się dom maklerski, zagraniczną firmę inwestycyjną, bank krajowy,

bank zagraniczny oraz instytucję kredytową;

14

instytucja finansowa - rozumie się podmiot, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, z wyłączeniem firmy inwestycyjnej; na potrzeby spełniania norm adekwatności kapitałowej

w ujęciu skonsolidowanym podmiot jest uważany za instytucję finansową, jeżeli spełnia

warunki określone w art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, na podstawie swojego skonsolidowanego sprawozdania finansowego, a w przypadku jego

braku - na podstawie swojej skonsolidowanej sytuacji finansowej lub na podstawie swojej

jednostkowej sytuacji finansowej;

15)

dominujący podmiot nieregulowany - rozumie się podmiot, o którym mowa w art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 15 kwietnia 2005 r. o nadzorze uzupełniającym nad instytucjami

kredytowymi, zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i firmami inwestycyjnymi

wchodzącymi w skład konglomeratu finansowego

(Dz. U. Nr 83, poz. 719, z późn. zm., zwanej dalej „ustawą o nadzorze uzupełniającym”;

16)

finansowa spółka holdingowa - rozumie się instytucję finansową, której podmiotami

zależnymi są głównie lub wyłącznie firmy inwestycyjne, banki lub instytucje finansowe,

przy czym przynajmniej jednym podmiotem zależnym jest firma inwestycyjna lub bank,

oraz która nie jest dominującym podmiotem nieregulowanym;

17)

spółka holdingowa o działalności mieszanej - rozumie się podmiot dominujący niebędący

finansową spółką holdingową, firmą inwestycyjną, bankiem, ani dominującym podmiotem

nieregulowanym, od którego podmiotem zależnym jest przynajmniej jedna firma inwestycyjna

lub bank;

18)

firma inwestycyjna dominująca w państwie członkowskim - rozumie się dom maklerski

lub zagraniczną firmę inwestycyjną, od której podmiotem zależnym jest firma inwestycyjna,

bank lub instytucja finansowa, lub która posiada udział kapitałowy w takich podmiotach,

oraz która nie jest podmiotem zależnym w stosunku do innej instytucji działającej

na podstawie zezwolenia udzielonego w tym samym państwie członkowskim, ani finansowej

spółki holdingowej z siedzibą na terytorium tego samego państwa członkowskiego;

19

finansowa spółka holdingowa dominująca w państwie członkowskim - rozumie się finansową

spółkę holdingową działającą na podstawie zezwolenia, która nie jest podmiotem zależnym

od instytucji działającej na podstawie zezwolenia udzielonego w tym samym państwie

członkowskim ani od finansowej spółki holdingowej z siedzibą na terytorium tego samego

państwa członkowskiego;

20)

unijna dominująca firma inwestycyjna - rozumie się firmę inwestycyjną dominującą w

państwie członkowskim, która nie jest podmiotem zależnym od instytucji ani od finansowej

spółki holdingowej z siedzibą na terytorium państwa członkowskiego;

21)

unijna dominująca finansowa spółka holdingowa - rozumie się finansową spółkę holdingową

dominującą w państwie członkowskim, która nie jest podmiotem zależnym od instytucji

ani od finansowej spółki holdingowej z siedzibą na terytorium państwa członkowskiego;

22

podmioty powiązane kapitałowo lub organizacyjnie - co najmniej dwa podmioty, z których

przynajmniej jeden bezpośrednio lub pośrednio wywiera znaczący wpływ na pozostałe

lub które stanowią dla domu maklerskiego jedno ryzyko ze względu na to, że problemy

finansowe jednego z nich, w szczególności trudności z pozyskiwaniem źródeł finansowania

lub spłatą zobowiązań, mogą mieć wpływ na pogorszenie zdolności do pozyskiwania źródeł

finansowania lub spłatę zobowiązań przez którykolwiek z pozostałych.

3.

Dom maklerski jest obowiązany utrzymywać kapitały nadzorowane, o których mowa w przepisach

wydanych na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 2, zwane dalej „kapitałami nadzorowanymi”,

na poziomie nie niższym niż wyższa z następujących wartości

1)

całkowity wymóg kapitałowy wyznaczony przez dom maklerski zgodnie z zasadami określonymi

w przepisach wydanych na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 2, zwany dalej „całkowitym wymogiem

kapitałowym”;

2)

oszacowana przez dom maklerski zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 94

ust. 1 pkt 5 kwota, niezbędna do pokrycia wszystkich istotnych zidentyfikowanych rodzajów

ryzyka występujących w ramach prowadzonej przez ten dom maklerski działalności oraz

innych istotnych rodzajów ryzyka mogących potencjalnie w tej działalności wystąpić

w przyszłości, zwana dalej „kapitałem wewnętrznym”.

4.

Wyznaczanie całkowitego wymogu kapitałowego metodą uwzględniającą wymóg kapitałowy

z tytułu kosztów stałych przez dom maklerski, o którym mowa w art. 98 ust. 3, wymaga

zgody Komisji.

5.

Wyznaczanie całkowitego wymogu kapitałowego metodą uwzględniającą współczynnik przejścia,

wymaga zgody Komisji.

6.

Komisja sprawuje nadzór nad przestrzeganiem adekwatności kapitałowej przez domy maklerskie

w ujęciu jednostkowym.

7.

Dom maklerski podlega również nadzorowi nad przestrzeganiem adekwatności kapitałowej

w ujęciu skonsolidowanym, w przypadku gdy jest

1)

firmą inwestycyjną dominującą w państwie członkowskim lub unijną dominującą firmą

inwestycyjną;

2)

podmiotem zależnym od finansowej spółki holdingowej dominującej w państwie członkowskim

lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej;

3)

podmiotem zależnym od firmy inwestycyjnej dominującej w państwie członkowskim lub

unijnej dominującej firmy inwestycyjnej;

4)

podmiotem zależnym od instytucji dominującej w państwie członkowskim, o której mowa

w art. 4 ust. 1 pkt 28 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe lub unijnej instytucji dominującej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 30 tej ustawy.

8.

Nadzór w ujęciu skonsolidowanym nad domem maklerskim lub zagraniczną firmą inwestycyjną,

w przypadku gdy

1)

dom maklerski lub zagraniczna firma inwestycyjna jest firmą inwestycyjną dominującą

w państwie członkowskim lub unijną dominującą firmą inwestycyjną - sprawuje organ

nadzoru, który udzielił zezwolenia na prowadzenie działalności tego domu maklerskiego

lub tej zagranicznej firmy inwestycyjnej;

2)

od finansowej spółki holdingowej dominującej w państwie członkowskim lub unijnej dominującej

finansowej spółki holdingowej podmiotem zależnym jest dom maklerski lub zagraniczna

firma inwestycyjna, a jednocześnie podmiotami zależnymi w stosunku do tej finansowej

spółki holdingowej nie są banki krajowe lub instytucje kredytowe - sprawuje organ

nadzoru, który udzielił zezwolenia na prowadzenie działalności tego domu maklerskiego

lub tej zagranicznej firmy inwestycyjnej;

3)

od finansowej spółki holdingowej dominującej w państwie członkowskim lub unijnej dominującej

finansowej spółki holdingowej podmiotami zależnymi są domy maklerskie lub zagraniczne

firmy inwestycyjne, które uzyskały zezwolenie na prowadzenie działalności w dwóch

lub więcej państwach członkowskich, a jednocześnie podmiotami zależnymi w stosunku

do tej finansowej spółki holdingowej nie są banki krajowe lub instytucje kredytowe

- sprawuje organ nadzoru, który udzielił zezwolenia na prowadzenie działalności tego

domu maklerskiego lub tej zagranicznej firmy inwestycyjnej w państwie członkowskim,

w którym siedzibę posiada ta finansowa spółka holdingowa;

4)

od dwóch lub więcej finansowych spółek holdingowych dominujących w państwach członkowskich

lub unijnych dominujących finansowych spółek holdingowych, posiadających siedziby

w dwóch lub więcej państwach członkowskich, podmiotami zależnymi są domy maklerskie

lub zagraniczne firmy inwestycyjne, które uzyskały zezwolenia na prowadzenie działalności

w tych państwach członkowskich, a jednocześnie podmiotami zależnymi w stosunku do

finansowej spółki holdingowej nie są banki krajowe lub instytucje kredytowe - sprawuje

organ nadzoru, który udzielił zezwolenia na prowadzenie działalności tego domu maklerskiego

lub tej zagranicznej firmy inwestycyjnej, która ma najwyższą sumę bilansową;

5)

podmiotem dominującym wobec dwóch lub więcej domów maklerskich lub zagranicznych firm

inwestycyjnych jest finansowa spółka holdingowa dominująca w państwie członkowskim

lub unijna dominująca finansowa spółka holdingowa, która posiada siedzibę w innym

państwie członkowskim, niż państwo, w którym te domy maklerskie lub te zagraniczne

firmy inwestycyjne uzyskały zezwolenia na prowadzenie działalności, a jednocześnie

podmiotami zależnymi w stosunku do tej finansowej spółki holdingowej nie są banki

krajowe lub instytucje kredytowe - sprawuje organ nadzoru, który udzielił zezwolenia

na prowadzenie działalności tego domu maklerskiego lub tej zagranicznej firmy inwestycyjnej,

która ma najwyższą sumę bilansową.

9.

Właściwe organy nadzoru mogą uzgodnić, że kryteriów, o których mowa w ust. 8, nie

stosuje się, jeżeli są one niewłaściwe z uwagi na specyfikę domów maklerskich lub

zagranicznych firm inwestycyjnych lub względną istotność ich działalności w państwach

członkowskich. W takim przypadku właściwe organy nadzoru uzgadniają, który z nich

sprawuje nadzór w ujęciu skonsolidowanym.

10.

W celu dokonania uzgodnienia, o którym mowa w ust. 9, właściwe organy nadzoru mogą

zasięgnąć opinii unijnej dominującej firmy inwestycyjnej, unijnej dominującej finansowej

spółki holdingowej, a także tego domu maklerskiego lub tej zagranicznej firmy inwestycyjnej,

która ma najwyższą sumę bilansową, o której mowa w ust. 8.

11

Komisja informuje Komisję Europejską oraz Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów

Wartościowych o sprawowaniu przez siebie nadzoru w ujęciu skonsolidowanym w wyniku

uzgodnień, o których mowa w ust. 9.

12.

Komisja informuje unijną dominującą firmę inwestycyjną, unijną dominującą finansową

spółkę holdingową albo dom maklerski, który ma najwyższą sumę bilansową, o której

mowa w ust. 8, o sprawowaniu przez siebie nadzoru w ujęciu skonsolidowanym.

12a

W przypadku otrzymania informacji o działaniu istotnego oddziału domu maklerskiego

na terytorium państwa goszczącego, w szczególności oddziału, którego

1)

udział w ogólnej wartości wkładów pieniężnych w państwie goszczącym tego oddziału

jest wyższy niż 2% lub

2)

liczba klientów oddziału jest znacząca w skali działalności wykonywanej przez ten

oddział, lub

3)

zawieszenie albo zakończenie działalności domu maklerskiego może stanowić zagrożenie

dla stabilności systemu finansowego lub bezpieczeństwa funkcjonowania systemów płatności,

rozliczeń i rozrachunku w państwie goszczącym

- Komisja niezwłocznie, nie później niż w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania informacji

o działaniu tego oddziału, podejmuje współpracę z właściwymi organami nadzoru z tego

państwa zgodnie z ust. 12b, w tym polegającą na realizowaniu działań, o których mowa

w art. 98c ust. 1 i 2, oraz przekazywaniu informacji niezbędnych do wykonywania nadzoru

przez właściwe organy nadzoru, w szczególności informacji, o których mowa w art. 98c

ust. 3 i 4.

12b

W celu wykonywania nadzoru w ujęciu skonsolidowanym nad podmiotami powiązanymi kapitałowo

lub organizacyjnie, w tym nad domem maklerskim, Komisja ustanawia kolegia właściwych

organów nadzoru, zwane dalej „kolegiami”, i im przewodniczy, zapewniając współpracę

z właściwymi organami nadzoru z państw trzecich, właściwymi organami nadzoru z państw

goszczących istotny oddział firmy inwestycyjnej oraz z bankami centralnymi, w przypadku

gdy jest to niezbędne do realizacji przez nie zadań przewidzianych prawem, w celu

należytej współpracy i wymiany informacji, w tym realizacji zadań, o których mowa

w art. 98c-98g.

12c

W przedmiocie uczestnictwa oraz działania właściwego organu nadzoru w kolegium rozstrzyga

Komisja. Komisja powiadamia członków kolegium o terminach posiedzeń, głównych zagadnieniach

będących przedmiotem spotkań, działaniach, które należy przeanalizować lub podjąć,

oraz o zastosowanych środkach nadzorczych.

12d

Komisja, planując i koordynując działania w celu podjęcia decyzji w ramach sprawowania

nadzoru w ujęciu skonsolidowanym, uwzględnia zasadność działania właściwych organów

nadzoru, w tym środki nadzoru i praktykę ich stosowania, a także jego ewentualny wpływ

na stabilność systemów finansowych w zainteresowanych państwach członkowskich.

12e

Z zastrzeżeniem obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej i obowiązku tajemnicy ustanowionego

w porozumieniu, o którym mowa w ust. 13, Komisja informuje Europejski Urząd Nadzoru

Giełd i Papierów Wartościowych o działaniach kolegium, w szczególności o sytuacjach

nadzwyczajnych, oraz przekazuje mu informacje, które są szczególnie istotne dla konwergencji

praktyk nadzorczych.

12f

Komisja informuje właściwe organy nadzoru państwa macierzystego lub właściwe organy

nadzoru sprawujące nadzór w ujęciu skonsolidowanym o woli podjęcia współpracy w zakresie

nadzoru nad istotnym oddziałem firmy inwestycyjnej.

12g

Jeżeli w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania przez właściwe organy nadzoru informacji,

o której mowa w ust. 12f, Komisja i właściwe organy nadzoru państwa członkowskiego

nie osiągną porozumienia, Komisja, biorąc pod uwagę opinię wyrażoną przez właściwe

organy nadzoru, wydaje w ciągu kolejnych 2 miesięcy decyzję w przedmiocie uznania

oddziału firmy inwestycyjnej za istotny, jeżeli jego działalność na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej jest znacząca, w szczególności gdy spełnia on co najmniej jedną z następujących

przesłanek

1)

udział w ogólnej wartości wkładów pieniężnych jest wyższy niż 2%;

2)

liczba klientów oddziału jest znacząca w skali działalności wykonywanej przez ten

oddział;

3)

zawieszenie albo zakończenie działalności macierzystej instytucji kredytowej może

stanowić zagrożenie dla stabilności systemu finansowego lub dla bezpieczeństwa funkcjonowania

systemów płatności, rozliczeń i rozrachunku na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

12h

Wydając decyzję, o której mowa w ust. 12g, Komisja bierze pod uwagę opinię właściwego

organu nadzoru oraz uzasadnia istotne odstępstwa od tej opinii otrzymanej w terminie

2 miesięcy od dnia otrzymania informacji, o której mowa w ust. 12f.

12i

Decyzję, o której mowa w ust. 12g, otrzymuje firma inwestycyjna prowadząca działalność

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poprzez istotny oddział, istotny oddział firmy

inwestycyjnej oraz właściwe organy nadzoru zainteresowanych państw członkowskich.

12j

Decyzja, o której mowa w ust. 12g, nie wpływa na prawa i obowiązki właściwych organów

nadzoru w stosunku do tego oddziału.

13

Komisja może zawierać z właściwymi organami nadzoru innych państw porozumienia określające

zakres i tryb współpracy przy wykonywaniu nadzoru w ujęciu skonsolidowanym nad firmami

inwestycyjnymi, bankami zagranicznymi, instytucjami kredytowymi, a także nadzoru nad

istotnymi oddziałami firm inwestycyjnych, oraz określające zakres i tryb działania

kolegiów, o których mowa w ust. 12b. Komisja może udzielić informacji dotyczących

domu maklerskiego właściwemu organowi nadzoru sprawującemu nadzór w ujęciu skonsolidowanym,

jeżeli

1)

w porozumieniu z tym organem nadzoru zapewnione jest wykorzystanie udzielonych informacji

tylko na potrzeby nadzoru w ujęciu skonsolidowanym;

2)

zagwarantowane jest, że przekazywanie udzielonych informacji poza ten organ możliwe

jest wyłącznie po uprzednim uzyskaniu zgody Komisji.

13a

W przypadku braku porozumienia, o którym mowa w ust. 13, Komisja i właściwe organy

nadzoru w ramach współpracy przekazują sobie w szczególności informacje niezbędne

do wykonywania nadzoru w ujęciu skonsolidowanym nad podmiotami powiązanymi kapitałowo

i organizacyjnie oraz nadzoru nad istotnymi oddziałami firm inwestycyjnych, a także

podejmują działania określone w art. 98c-98g.

14.

Komisja może, w drodze decyzji, uznać za podmiot dominujący podmiot, który wywiera

znaczący wpływ, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 36 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, na inny podmiot.

1.

Spółka holdingowa o działalności mieszanej będąca podmiotem dominującym wobec domu

maklerskiego jest obowiązana przekazywać Komisji, na żądanie skierowane bezpośrednio

lub za pośrednictwem domu maklerskiego przez Komisję lub jej upoważnionego przedstawiciela,

informacje w zakresie sprawowanego przez Komisję nadzoru nad przestrzeganiem adekwatności

kapitałowej przez ten dom maklerski. Informacje są przekazywane Komisji bezpośrednio

lub za pośrednictwem domu maklerskiego.

2.

Na żądanie Komisji lub jej upoważnionego przedstawiciela, osoby uprawnione do reprezentowania

spółki holdingowej, o której mowa w ust. 1, lub podmiotu zależnego od tej spółki holdingowej,

lub wchodzące w skład statutowych organów tej spółki holdingowej lub podmiotu zależnego

od niej, są zobowiązane do niezwłocznego sporządzenia i przekazania, na koszt tej

spółki holdingowej lub podmiotu zależnego od niej, kopii dokumentów i innych nośników

informacji oraz do udzielenia pisemnych lub ustnych wyjaśnień w zakresie sprawowanego

przez Komisję nadzoru nad przestrzeganiem adekwatności kapitałowej przez dom maklerski

będący podmiotem zależnym od tej spółki holdingowej.

3.

W przypadku gdy dom maklerski będący podmiotem zależnym w grupie kapitałowej został

wyłączony przez właściwy organ nadzoru w innym państwie członkowskim z nadzoru nad

przestrzeganiem adekwatności kapitałowej obowiązującej w tym państwie członkowskim

w ujęciu skonsolidowanym, Komisja może żądać przekazania przez podmiot dominujący

w tej grupie kapitałowej informacji niezbędnych do sprawowania nadzoru nad przestrzeganiem

adekwatności kapitałowej przez dom maklerski.

4.

Komisja w zakresie sprawowania nadzoru nad przestrzeganiem adekwatności kapitałowej

przez dom maklerski w ujęciu skonsolidowanym może żądać przekazania informacji w zakresie

sprawowanego przez Komisję nadzoru nad przestrzeganiem adekwatności kapitałowej przez

ten dom maklerski, przez nieobjęte tym nadzorem podmioty zależne w grupie kapitałowej,

w której pozostaje ten dom maklerski.

5

W stosunku do podmiotów wchodzących w skład grupy kapitałowej spółki, o której mowa

w ust. 1, Komisji przysługują przewidziane w ustawie o nadzorze uprawnienia kontrolne

w celu sprawdzenia uzyskanych informacji, o których mowa w ust. 1-4.

1

W przypadku powzięcia informacji o tym, że wystąpiła sytuacja nadzwyczajna, w szczególności

gdy doszło do pogorszenia sytuacji na rynkach finansowych, mogąca zagrozić płynności

rynkowej lub stabilności systemu finansowego w jednym z państw członkowskich, w którym

podmiot należący do grupy kapitałowej, w której pozostaje dom maklerski, nad którym

Komisja sprawuje nadzór w ujęciu skonsolidowanym, uzyskał zezwolenie na prowadzenie

działalności, lub w którym ustanowiono istotny oddział firmy inwestycyjnej, Komisja

niezwłocznie zawiadamia o tym właściwe dla takiego podmiotu lub istotnego oddziału

firmy inwestycyjnej organy nadzoru państwa członkowskiego, z zastrzeżeniem ust. 1b.

Komisja przekazuje równocześnie tym organom wszystkie informacje, które mogą mieć

zasadnicze znaczenie przy realizacji przez nie zadań z zakresu nadzoru.

1a

W przypadku gdy Narodowy Bank Polski poweźmie informację, o której mowa w ust. 1,

niezwłocznie zawiadamia o tym Komisję.

1b

Komisja nie zawiadamia właściwych organów nadzoru państw członkowskich o sytuacji,

o której mowa w ust. 1, w przypadku gdy poweźmie informację, że właściwe organy nadzoru

państw członkowskich zostały już poinformowane o tej sytuacji.

2.

W przypadku gdy dla sprawowania nadzoru nad przestrzeganiem adekwatności kapitałowej

przez dom maklerski będący podmiotem zależnym od unijnej dominującej firmy inwestycyjnej

lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej z siedzibami w innych państwach

członkowskich, które otrzymały zgodę właściwego organu nadzoru w innym państwie członkowskim

w zakresie, o którym mowa w art. 105 ust. 1 pkt 4, art. 105a ust. 1 pkt 1, art. 105c

ust. 1 pkt 1 lub art. 105d ust. 1 pkt 1, istotne są informacje dotyczące sposobu wdrożenia

tych zgód, Komisja zwraca się o ich przekazanie do właściwego organu nadzoru, który

udzielił zgody.

3

Komisja zawiadamia również bank centralny, będący w Europejskim Systemie Banków Centralnych,

o sytuacji, o której mowa w ust. 1, w przypadku gdy uzna, że uzyskane informacje są

istotne dla wykonywania przez niego zadań przewidzianych prawem, w szczególności prowadzenia

polityki monetarnej i zapewniania związanej z tym płynności, nadzoru nad systemami

płatności, rozliczeń i rozrachunku oraz zabezpieczenia stabilności systemu finansowego.

Przepis ust. 1b stosuje się odpowiednio.

4

Komisja w przypadku zwrócenia się z wnioskiem przez właściwy organ nadzoru państwa

członkowskiego, odpowiedzialny za nadzór nad instytucjami kredytowymi, instytucjami

finansowymi, zakładami ubezpieczeń oraz w zakresie usług inwestycyjnych, o udzielenie

informacji o sytuacji, o której mowa w ust. 1, ujawnia tę informację, jeżeli ma to

zasadnicze znaczenie dla sprawowanego w tych państwach nadzoru ostrożnościowego.

1.

Komisja prowadzi rejestr finansowych spółek holdingowych dominujących w państwie członkowskim,

w przypadku gdy sprawuje nadzór w ujęciu skonsolidowanym nad domem maklerskim, wobec

którego podmiotem dominującym jest finansowa spółka holdingowa dominująca w państwie

członkowskim.

2.

Rejestr, o którym mowa w ust. 1, zawiera firmę lub nazwę oraz adres siedziby finansowej

spółki holdingowej dominującej w państwie członkowskim.

3

Rejestr, o którym mowa w ust. 1, Komisja udostępnia Komisji Europejskiej, Europejskiemu

Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych i właściwym organom nadzoru innych

państw członkowskich oraz zamieszcza go na swojej stronie internetowej.

1.

Komisja, sprawując nadzór nad przestrzeganiem adekwatności kapitałowej przez dom maklerski

w ujęciu skonsolidowanym, w przypadku powzięcia wątpliwości co do prawidłowości lub

rzetelności informacji dotyczących finansowej spółki holdingowej, spółki holdingowej

o działalności mieszanej lub podmiotu zależnego w grupie kapitałowej, w skład której

wchodzi dom maklerski, mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

może dokonać weryfikacji takich informacji lub zlecić przeprowadzenie weryfikacji

takich informacji podmiotowi trzeciemu. W przypadku gdy weryfikacja przeprowadzona

przez podmiot trzeci wykaże istotne nieprawidłowości, podmiot, którego informacje

zostały zweryfikowane zwraca Komisji koszty jej przeprowadzenia.

2.

Komisja, sprawując nadzór nad przestrzeganiem adekwatności kapitałowej przez dom maklerski

w ujęciu skonsolidowanym, w przypadku powzięcia wątpliwości co do prawidłowości lub

rzetelności informacji dotyczących finansowej spółki holdingowej, spółki holdingowej

o działalności mieszanej lub podmiotu zależnego w grupie kapitałowej, w skład której

wchodzi dom maklerski, mających siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

zwraca się do właściwego organu nadzoru w innym państwie członkowskim o przeprowadzenie

weryfikacji takich informacji. Komisja może się zwrócić o dopuszczenie jej do udziału

w takiej weryfikacji przeprowadzanej przez właściwy organ nadzoru w innym państwie

członkowskim.

3.

W przypadku gdy właściwy organ nadzoru w innym państwie członkowskim zwróci się z

żądaniem przeprowadzenia weryfikacji informacji dotyczących firmy inwestycyjnej, finansowej

spółki holdingowej, spółki holdingowej o działalności mieszanej lub podmiotu zależnego

w grupie kapitałowej, w skład której wchodzi dom maklerski, mających siedzibę na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, Komisja, sprawując nadzór nad przestrzeganiem adekwatności

kapitałowej przez dom maklerski, przeprowadza weryfikację tych informacji. Komisja

dopuszcza organ nadzoru w innym państwie członkowskim, na jego żądanie, do udziału

w weryfikacji przeprowadzanej przez Komisję.

4

Komisja, sprawując nadzór w ujęciu skonsolidowanym nad unijnymi dominującymi firmami

inwestycyjnymi oraz domami maklerskimi kontrolowanymi przez unijne dominujące finansowe

spółki holdingowe, współpracuje z właściwymi organami nadzoru, w szczególności gromadzi

i rozpowszechnia istotne w tym zakresie informacje, planuje i koordynuje działania

przewidziane w art. 98h i 98i oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 94 ust.

1 pkt 5, w celu określenia właściwego poziomu skonsolidowanych kapitałów nadzorowanych.

5

Komisja w przypadku, o którym mowa w ust. 4, wydaje decyzję, w której wskazuje poziom

skonsolidowanych kapitałów nadzorowanych, dążąc przy tym do osiągnięcia wspólnego

stanowiska z właściwymi organami nadzoru sprawującymi nadzór nad podmiotami, o których

mowa w ust. 4, zarówno co do rozstrzygnięcia, jak i oceny jego przesłanek.

6

Komisja wydaje decyzję, o której mowa w ust. 5, w terminie 4 miesięcy od dnia przekazania,

w celu zasięgnięcia opinii, właściwym organom nadzoru, o których mowa w ust. 5, propozycji

stanowiska zawierającego oceny ryzyka podmiotów, o których mowa w ust. 4.

7

W przypadku braku wspólnego stanowiska Komisja może zasięgnąć opinii Europejskiego

Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych. Komisja zasięga opinii Europejskiego

Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych także na wniosek właściwych organów

nadzoru, o których mowa w ust. 5.

8

Jeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 6, Komisja oraz właściwe organy nadzoru nie

osiągną porozumienia, Komisja, podejmując decyzję, o której mowa w ust. 5, bierze

pod uwagę opinie wyrażone przez te organy oraz uzasadnia istotne odstępstwa od tych

opinii otrzymanych w terminie, o którym mowa w ust. 6.

9

W przypadku zasięgnięcia opinii, o której mowa w ust. 7, Komisja, wydając decyzję,

o której mowa w ust. 5, bierze pod uwagę tę opinię oraz uzasadnia istotne odstępstwa

od tej opinii. Wydając decyzję, Komisja może określić w jej treści warunki i terminy

osiągnięcia wskazanego poziomu skonsolidowanych kapitałów nadzorowanych.

10

W przypadku gdy właściwy organ nadzoru sprawujący nadzór w ujęciu skonsolidowanym

nad podmiotami, o których mowa w ust. 4, zwraca się do Komisji o opinię w sprawie

zastosowania środka w zakresie określonym w ust. 4, przepisy ust. 5-8 stosuje się

odpowiednio.

11

Komisja dokonuje raz w roku oceny przesłanek oraz skutków wydania decyzji, o której

mowa w ust. 5. Przesłanki oraz skutki decyzji wydanej w przypadku braku wspólnego

stanowiska, o którym mowa w ust. 5, mogą być poddane ocenie także, jeżeli wystąpi

o to właściwy organ nadzoru, o którym mowa w ust. 5.

12

Decyzja, o której mowa w ust. 5, jest ostateczna i podlega natychmiastowemu wykonaniu.

1

W przypadku gdy dom maklerski uchybił obowiązkom lub nie spełnił wymogów w zakresie

adekwatności kapitałowej, o których mowa w art. 98a ust. 1, Komisja może, w drodze

decyzji

1)

nakazać utrzymywanie przez dom maklerski kapitałów nadzorowanych na poziomie wyższym

niż wynikający z art. 98a ust. 3, jednakże nie wyższym niż 20% przychodów, rozumianych

jako suma przychodów z działalności maklerskiej, z instrumentów finansowych przeznaczonych

do obrotu, z instrumentów finansowych utrzymywanych do terminu zapadalności, z instrumentów

finansowych dostępnych do sprzedaży, pozostałych przychodów operacyjnych i przychodów

finansowych wykazanych w sprawozdaniu finansowym za ostatni rok obrotowy, które zostało

zbadane przez podmiot uprawniony do badania sprawozdań finansowych, a w przypadku

braku takiego sprawozdania - 20% prognozowanego przychodu określonego w przedłożonej

Komisji analizie ekonomiczno-finansowej, o której mowa w art. 82 ust. 1 pkt 9, albo

w sprawozdaniu finansowym, o którym mowa w art. 82 ust. 2 pkt 6;

2)

nakazać zmianę przez dom maklerski procedur, procesów, mechanizmów lub strategii,

które dom maklerski jest obowiązany wdrożyć w celu realizacji obowiązku określonego

w art. 98a ust. 3 pkt 2, zgodnie z wymogami określonymi w przepisach wydanych na podstawie

art. 94 ust. 1 pkt 5;

3)

nakazać zastosowanie szczególnych zasad obliczania całkowitego wymogu kapitałowego

lub dokonywania odpisów z tytułu utraty wartości aktywów lub zastosowanie szczególnych

zasad wyznaczania poziomu kapitałów nadzorowanych;

4)

nakazać ograniczenie rozmiaru prowadzonej przez dom maklerski działalności lub zmniejszenie

sieci jednostek organizacyjnych domu maklerskiego;

5)

nakazać zmniejszenie przez dom maklerski ryzyka występującego w prowadzonej przez

ten dom maklerski działalności lub ryzyka związanego z określonym produktem, usługą

lub systemem wewnętrznym domu maklerskiego;

6)

nałożyć na dom maklerski karę pieniężną w wysokości do 10% przychodu wykazanego w

ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku takiego sprawozdania

- karę pieniężną w wysokości do 10% prognozowanego przychodu określonego w przedłożonej

Komisji analizie ekonomiczno-finansowej, o której mowa w art. 82 ust. 1 pkt 9, albo

w sprawozdaniu finansowym, o którym mowa w art. 82 ust. 2 pkt 6, nie większą jednak

niż 10 000 000 zł.

1a

W przypadku gdy dom maklerski nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 98a ust.

1 pkt 1, Komisja może, w drodze decyzji nakazać obniżenie lub wstrzymanie wypłaty

niektórych zmiennych składników wynagrodzeń osób zajmujących stanowiska kierownicze

w domu maklerskim, w tym przypadających za czas zajmowania stanowiska kierowniczego

w domu maklerskim, nie dłużej niż za ostatnie 3 lata.

2.

W decyzji, o której mowa w ust. 1 i 1a, Komisja może wskazać

1)

okres, przez który dom maklerski ma obowiązek stosowania środków ustalonych w tej

decyzji;

2)

termin, w którym dom maklerski jest zobowiązany ją wykonać.

3

W przypadku gdy dom maklerski nie wykonuje decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1-5,

Komisja może zastosować jedną z sankcji, o których mowa w art. 167 ust. 1. Przepisy

art. 167 ust. 4-5a, 7 i 8 stosuje się odpowiednio.

4.

Komisja, przed podjęciem działań, o których mowa w ust. 1, zasięga opinii właściwego

organu nadzoru w innym państwie członkowskim, sprawującego nadzór nad podmiotem wchodzącym

w skład grupy kapitałowej obejmującej dom maklerski, jeżeli w opinii Komisji działania

takie mają znaczenie dla nadzoru sprawowanego przez ten organ, z zastrzeżeniem ust.

5 i 6.

5.

Komisja przed podjęciem działań, o których mowa w ust. 1 pkt 1, zasięga opinii organu

nadzoru sprawującego nadzór w ujęciu skonsolidowanym, z zastrzeżeniem ust. 6.

6.

W nagłych lub szczególnie uzasadnionych przypadkach Komisja może odstąpić od zasięgania

opinii, o której mowa w ust. 4 lub 5. O decyzjach podjętych bez wystąpienia o opinię

Komisja informuje organy, o których mowa w ust. 4 lub 5.

7

W przypadku gdy dom maklerski, z uzasadnionych przyczyn, nie spełnia wymogów, o których

mowa w art. 98a ust. 1, Komisja może wstrzymać się z wydaniem decyzji, o których mowa

w ust. 1, w celu umożliwienia podwyższenia kapitałów nadzorowanych do poziomu zgodnego

z przepisami prawa, jednak przez okres nie dłuższy niż 6 miesięcy.

1.

W przypadku domu maklerskiego, wobec którego podmiotem dominującym jest firma inwestycyjna

z państw trzecich, bank zagraniczny lub finansowa spółka holdingowa z siedzibą poza

terytorium państwa członkowskiego, Komisja, z urzędu, na wniosek tego podmiotu dominującego

lub na wniosek podmiotu regulowanego w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy o nadzorze uzupełniającym,

który uzyskał zezwolenie na prowadzenie działalności na terytorium państwa członkowskiego,

bada wymogi adekwatności kapitałowej danego państwa trzeciego, zasady sprawowania

nadzoru w ujęciu skonsolidowanym oraz równoważność tych wymogów i zasad do wymogów

i zasad określonych w stosunku do domów maklerskich.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się, o ile podmiot dominujący nad danym domem maklerskim, gdyby

posiadał siedzibę na terytorium państwa członkowskiego, spełniałby wymogi powodujące

konieczność sprawowania przez Komisję nadzoru nad przestrzeganiem adekwatności kapitałowej

przez ten dom maklerski w ujęciu skonsolidowanym.

3

Badając równoważność, o której mowa w ust. 1, Komisja może zasięgnąć opinii Europejskiego

Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, Europejskiego Komitetu Bankowego lub

Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego.

4.

W przypadku gdy badanie, o którym mowa w ust. 1, wykaże pełną równoważność wymogów

adekwatności kapitałowej, Komisja odstępuje od sprawowania nadzoru w ujęciu skonsolidowanym

nad domem maklerskim.

5.

W przypadku gdy badanie równoważności, o której mowa w ust. 1, nie wykaże pełnej równoważności,

do nadzoru sprawowanego przez Komisję nad przestrzeganiem przez dom maklerski adekwatności

kapitałowej stosuje się przepisy dotyczące sprawowania nadzoru w ujęciu skonsolidowanym.

Komisja informuje organy nadzoru państw członkowskich, które nadzorują podmioty wchodzące

w skład grupy kapitałowej, do której należy dany dom maklerski, o wyniku badania równoważności,

o której mowa w ust. 1.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, Komisja może, w drodze decyzji, nakazać domowi

maklerskiemu podjęcie działań w celu zmiany struktury grupy kapitałowej w taki sposób,

aby podmiotem dominującym wobec tego domu maklerskiego została finansowa spółka holdingowa

z siedzibą na terytorium państwa członkowskiego.

7.

W przypadku niewykonania nakazu bądź bezskuteczności działań domu maklerskiego, o

którym mowa w ust. 6, lub bezskuteczności działań podejmowanych przez Komisję w celu

sprawowania nadzoru w ujęciu skonsolidowanym, Komisja może podjąć wobec domu maklerskiego

środki, o których mowa w art. 98f ust. 1. Przepisy art. 98f ust. 2 i 3 stosuje się

odpowiednio.

1.

Komisja może w uzasadnionych przypadkach, w drodze decyzji, zobowiązać dom maklerski

do

1)

upowszechniania informacji związanych z adekwatnością kapitałową w terminach innych

niż określone w przepisach wydanych na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 6;

2)

upowszechniania informacji związanych z adekwatnością kapitałową w sposób inny niż

określony w przepisach wydanych na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 6.

2.

Komisja może weryfikować informacje upowszechniane przez dom maklerski, zgodnie z

art. 98a ust. 1 pkt 4, w tym z przepisami wydanymi na podstawie art. 94 ust. 1 pkt

6 lub zgodnie z decyzją, o której mowa w ust. 1, lub zlecić przeprowadzenie weryfikacji

takich informacji podmiotowi trzeciemu. W przypadku gdy weryfikacja przeprowadzona

przez ten podmiot wykaże istotne nieprawidłowości, podmiot, którego dotyczą weryfikowane

informacje, zwraca Komisji koszty jej przeprowadzenia.

1

Komisja przeprowadza, w oparciu o zasadę proporcjonalności, co najmniej raz w roku,

badanie i ocenę nadzorczą lub dokonuje jej uaktualnienia, polegającą na dokonaniu

przeglądu procedur, procesów, mechanizmów i strategii wdrożonych przez domy maklerskie,

w zakresie przestrzegania art. 98a ust. 1, oraz oceny ryzyka związanego z prowadzeniem

działalności maklerskiej.

2.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

terminy, tryb, formę przeprowadzania badania i oceny nadzorczej domów maklerskich,

uwzględniając konieczność zapewnienia realizacji celów badania i oceny nadzorczej,

sprawnego ich przebiegu oraz ochrony praw badanego i ocenianego.

1.

Dom maklerski będący firmą inwestycyjną dominującą w państwie członkowskim oraz mające

siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i będące podmiotami dominującymi

wobec domu maklerskiego finansowa spółka holdingowa dominująca w państwie członkowskim

lub spółka holdingowa o działalności mieszanej są obowiązane zapewniać właściwe funkcjonowanie

wewnętrznej kontroli danych i informacji wymaganych w związku ze sprawowaniem nadzoru

skonsolidowanego.

2.

Dom maklerski będący podmiotem zależnym od spółki holdingowej o działalności mieszanej

obowiązany jest opracować i stosować odpowiednie mechanizmy kontroli wewnętrznej i

procesy zarządzania ryzykiem, obejmujące procedury sprawozdawcze i księgowe, pozwalające

na identyfikację, mierzenie, monitorowanie i kontrolowanie transakcji domu maklerskiego

z tą spółką holdingową oraz z podmiotami od niej zależnymi.

3.

Dom maklerski, o którym mowa w ust. 2, jest obowiązany informować Komisję o każdej

transakcji z podmiotami, o których mowa w ust. 2, której wartość przekracza 5% całkowitego

wymogu kapitałowego.

(uchylony).

1.

W razie powzięcia wątpliwości co do prawidłowości lub rzetelności sprawozdań finansowych

albo innych informacji finansowych, których obowiązek sporządzenia przez dom maklerski

wynika z odrębnych przepisów lub prawidłowości prowadzenia ksiąg rachunkowych, Komisja

może zlecić kontrolę tych sprawozdań, informacji i ksiąg rachunkowych podmiotowi uprawnionemu

do badania sprawozdań finansowych. W przypadku gdy kontrola wykaże istotne nieprawidłowości,

dom maklerski zwraca Komisji koszty przeprowadzenia kontroli.

2.

W stosunku do oddziału domu maklerskiego znajdującego się na terytorium innego państwa

członkowskiego, Komisji przysługują uprawnienia określone w ust. 1 oraz art. 88. Wykonanie

uprawnień następuje po uprzednim pisemnym poinformowaniu właściwego organu nadzoru

w państwie, na którego terytorium znajduje się oddział domu maklerskiego.

3.

Podmioty uprawnione do badania sprawozdań finansowych domu maklerskiego, podmiotu

dominującego wobec domu maklerskiego lub podmiotu wywierającego na dom maklerski znaczny

wpływ w rozumieniu art. 96 ust. 3 są obowiązane niezwłocznie przekazać Komisji informacje,

w posiadanie których weszły w związku z wykonywanymi czynnościami, dotyczące zdarzeń

powodujących

1)

powstanie uzasadnionego podejrzenia naruszenia przez ten dom maklerski, członków jego

zarządu lub pracowników, przepisów prawa, zasad uczciwego obrotu lub interesów zleceniodawców;

2)

powstanie zagrożenia dla dalszego funkcjonowania tego domu maklerskiego;

3)

odmowę wydania opinii dotyczącej sprawozdania finansowego tego domu maklerskiego,

wydanie opinii negatywnej dotyczącej jej sprawozdania finansowego lub wniesienie zastrzeżeń

w tej opinii.

4

Wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 3, nie narusza tajemnicy, o której mowa

w art. 59 ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie, podmiotach

uprawnionych do badania sprawozdań finansowych oraz o nadzorze publicznym.

(uchylony).

1.

Dom maklerski jest obowiązany posiadać centralę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Za centralę domu maklerskiego uważa się jednostkę organizacyjną domu maklerskiego,

w której wykonują w sposób stały działalność członkowie zarządu domu maklerskiego,

komplementariusze w spółce komandytowo-akcyjnej lub komandytowej albo wspólnicy w

spółce jawnej lub partnerskiej będącej domem maklerskim.

1.

W skład zarządu domu maklerskiego powinny wchodzić co najmniej dwie osoby posiadające

wykształcenie wyższe, co najmniej trzyletni staż pracy w instytucjach rynku finansowego

oraz dobrą opinię w związku ze sprawowanymi funkcjami.

2.

W przypadku domu maklerskiego posiadającego formę spółki osobowej wymogi wskazane

w ust. 1 mają zastosowanie do komplementariuszy lub wspólników, którym przysługuje

prawo prowadzenia spraw spółki, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych.

3.

Przepis ust. 1 stosuje się również do finansowej spółki holdingowej, która jest podmiotem

dominującym wobec domu maklerskiego.

1.

Zezwolenie na prowadzenie działalności maklerskiej, z zastrzeżeniem ust. 2-10, uprawnia

dom maklerski do prowadzenia w formie oddziału lub bez konieczności otwierania oddziału

działalności maklerskiej na terytorium wszystkich innych państw członkowskich w zakresie

czynności objętych zezwoleniem, o którym mowa w art. 69 ust. 1.

2.

Dom maklerski jest obowiązany zawiadomić Komisję o zamiarze prowadzenia działalności

maklerskiej w formie oddziału lub bez otwierania oddziału na terytorium innego państwa

członkowskiego.

3.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera

1)

wskazanie innego państwa członkowskiego, na terytorium którego planuje się utworzenie

oddziału lub będzie prowadzona działalność bez otwierania oddziału;

2)

przewidywany zakres działalności oraz strukturę organizacyjną;

3)

adres, pod którym dostępne będą dokumenty związane z prowadzoną działalnością;

4)

dane osobowe osób kierujących działalnością;

5)

wskazanie, czy dom maklerski zamierza korzystać z pośrednictwa agentów firmy inwestycyjnej

w innym państwie członkowskim, na terytorium którego planuje prowadzenie działalności

maklerskiej;

6)

dane agentów firmy inwestycyjnej, o których mowa w pkt 5.

4.

Przepisów ust. 3 pkt 3 i 4 nie stosuje się w przypadku, gdy działalność maklerska

będzie prowadzona bez otwierania oddziału.

4a.

Przepisów ust. 3 pkt 5 i 6 nie stosuje się, w przypadku gdy działalność maklerska

będzie prowadzona w formie oddziału.

5.

Komisja, z zastrzeżeniem ust. 4 i 4a, przekazuje informacje, o których mowa w ust.

3 pkt 1-5, w terminie 3 miesięcy - w przypadku gdy działalność ma być prowadzona w

formie oddziału, lub miesiąca - w przypadku gdy działalność ma być prowadzona bez

otwierania oddziału - od ich otrzymania, właściwemu organowi nadzoru innego państwa

członkowskiego, na terytorium którego ma działać oddział lub będzie prowadzona działalność.

W przypadku gdy działalność ma być prowadzona w formie oddziału, Komisja wraz z informacjami,

o których mowa w ust. 3, przekazuje informacje o ogólnych zasadach funkcjonowania

polskiego systemu rekompensat.

5a.

Na żądanie organu nadzoru innego państwa członkowskiego Komisja przekazuje informacje

zawarte w zawiadomieniu domu maklerskiego zamierzającego prowadzić działalność maklerską

bez otwierania oddziału, o których mowa w ust. 3 pkt 6.

6.

O przekazaniu informacji, o których mowa w ust. 3, właściwemu organowi nadzoru innego

państwa członkowskiego Komisja informuje dom maklerski, którego te informacje dotyczą.

7.

W przypadku zmiany zasad funkcjonowania systemu rekompensat, Komisja przekazuje informację

o tych zmianach właściwemu organowi nadzoru w innym państwie członkowskim, na którego

terytorium działa dom maklerski.

8.

Informacje o zmianie danych zawartych w zawiadomieniu dom maklerski przekazuje Komisji

nie później niż na miesiąc przed dniem wejścia w życie tych zmian. Komisja przekazuje

te informacje właściwemu organowi nadzoru innego państwa członkowskiego, na terytorium

którego działa oddział lub jest prowadzona działalność bez otwierania oddziału.

9.

Komisja może, w terminie 3 miesięcy - w przypadku gdy działalność ma być prowadzona

w formie oddziału, lub miesiąca - w przypadku gdy działalność ma być prowadzona bez

otwierania oddziału - od dnia złożenia zawiadomienia, zgłosić sprzeciw wobec zamiaru

utworzenia oddziału lub rozpoczęcia działalności bez otwierania oddziału poza terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli stanowiłoby to zagrożenie dla funkcjonowania domu

maklerskiego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

10.

Działalność maklerska na terytorium innego państwa członkowskiego może być rozpoczęta

po otrzymaniu od właściwego organu nadzoru tego państwa informacji wskazującej warunki

prowadzenia tej działalności lub po upływie 2 miesięcy liczonych od dnia otrzymania

przez właściwy organ nadzoru w innym państwie członkowskim, na którego terytorium

działalność ma być prowadzona, zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2. Działalność,

która ma być prowadzona bez otwierania oddziału, może być podjęta po otrzymaniu przez

dom maklerski, od Komisji informacji, o której mowa w ust. 6.

11.

Komisja niezwłocznie informuje właściwy organ nadzoru innego państwa członkowskiego,

na którego terytorium działa dom maklerski, o cofnięciu lub wygaśnięciu zezwolenia

na prowadzenie działalności maklerskiej będącego podstawą prowadzenia działalności

na terytorium danego państwa.

12

Komisja informuje Komisję Europejską oraz Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów

Wartościowych o liczbie przypadków zgłoszenia sprzeciwu, o którym mowa w ust. 9.

13.

Przewidywany zakres działalności, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, nie może obejmować

wyłącznie czynności określonych w art. 69 ust. 4.

14.

Dom maklerski może ubiegać się o możliwość prowadzenia działalności w formie oddziału

lub w innej formie w kraju niebędącym państwem członkowskim pod warunkiem uprzedniego

zawarcia przez Komisję porozumienia, o którym mowa w art. 20 ust. 2 ustawy o nadzorze,

z organem nadzoru w kraju, w którym ma być prowadzona ta działalność. W tym przypadku

przepisy ust. 2-4 i 9 stosuje się odpowiednio.

1.

Zezwolenie na organizowanie alternatywnego systemu obrotu uprawnia dom maklerski do

instalowania na terytorium innego państwa członkowskiego systemów informatycznych

i urządzeń technicznych zapewniających dostęp do organizowanego przez ten dom maklerski

alternatywnego systemu obrotu podmiotom prowadzącym działalność na terytorium innego

państwa członkowskiego.

2.

Dom maklerski jest obowiązany zawiadomić Komisję o zamiarze podjęcia czynności, o

których mowa w ust. 1, ze wskazaniem państwa, na którego terytorium czynności te mają

być podjęte.

3.

Komisja przekazuje zawiadomienie, o którym mowa w ust. 2, w terminie miesiąca od dnia

jego otrzymania, właściwemu organowi nadzoru innego państwa członkowskiego, na terytorium

którego czynności określone w ust. 1 mają być podjęte.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r., z wyjątkiem

1)

art. 36 pkt 3 i 4, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 44 i art. 103, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2011 r.;

3)

(uchylony).

1.

Zgody Komisji, wydanej na wniosek domu maklerskiego, wymaga

1)

wcześniejsza niż w dniu określonym w umowie spłata przez dom maklerski

a)

zobowiązań z tytułu papierów wartościowych o nieoznaczonym terminie wymagalności oraz

innych instrumentów finansowych o nieoznaczonym terminie wymagalności,

b)

zobowiązań z tytułu pożyczki lub kredytu, w wyniku których powstały zobowiązania podporządkowane;

2)

zaliczenie zobowiązań, wymienionych w pkt 1 lit. a, do kapitałów domu maklerskiego;

2a

zaliczenie do kapitałów nadzorowanych domu maklerskiego instrumentów finansowych wyemitowanych

przez dom maklerski, innych niż akcje albo udziały, o nieoznaczonym terminie wykupu

lub z pierwotnym terminem zapadalności wynoszącym co najmniej 30 lat;

2b

wykup lub umorzenie instrumentów wymienionych w pkt 2a, zaliczonych do kapitałów nadzorowanych

domu maklerskiego;

3)

stosowanie przez dom maklerski współczynników delta obliczonych za pomocą własnych

modeli wyceny opcji;

4)

stosowanie przez dom maklerski metody wartości zagrożonej do obliczenia łącznego wymogu

kapitałowego z tytułu ryzyka rynkowego;

5)

stosowanie przez dom maklerski modelu wrażliwości do obliczania pozycji wynikających

z transakcji pochodnych;

6)

stosowanie przez dom maklerski metody formuły nadzorczej;

7)

stosowanie przez dom maklerski oceny wynikowej w przypadku papierów wartościowych

nieposiadających oceny wiarygodności kredytowej zewnętrznej instytucji oceny wiarygodności

kredytowej;

8)

stosowanie przez dom maklerski metody wewnętrznych oszacowań wykorzystującej metodologię

zewnętrznej instytucji oceny wiarygodności kredytowej, która nie jest publicznie dostępna;

9)

stosowanie przez dom maklerski preferencyjnej wagi ryzyka w stosunku do uprzywilejowanych

transz sekurytyzacji;

10)

przejściowe stosowanie przez dom maklerski szczególnej metody obliczania kwot ekspozycji

ważonych ryzykiem;

11

zaliczenie do kapitałów nadzorowanych pozycji wskazanych w przepisach wydanych na

podstawie art. 94 ust. 1 pkt 2.

1a

Komisja, w drodze decyzji, może wstrzymać umorzenie lub wykup instrumentów, o których

mowa w ust. 1 pkt 2a, w przypadku gdy całkowity wymóg kapitałowy domu maklerskiego,

określony na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 2, jest

wyższy od poziomu jego kapitałów nadzorowanych lub gdy dom maklerski nie utrzymuje

odpowiedniego poziomu kapitału wewnętrznego określonego w przepisach wydanych na podstawie

art. 94 ust. 1 pkt 5, a także w przypadku gdy uzna, że jest to właściwe z uwagi na

sytuację finansową domu maklerskiego.

1b

Komisja, w drodze decyzji, może zmienić decyzję dotyczącą zgody, o której mowa w ust.

1 pkt 2a, jeżeli uzna, że instrumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 2a, przestały -

lub istnieje uzasadniona obawa, że w krótkim odstępie czasu przestaną - spełniać wymogi,

o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 2.

1c

Na wniosek domu maklerskiego Komisja, w drodze decyzji, może zezwolić na wcześniejsze

umorzenie instrumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 2a, w przypadku gdy nastąpiła,

mająca znaczenie dla traktowania tych instrumentów, zmiana w prawie podatkowym lub

klasyfikacji, która nie była możliwa do przewidzenia w dniu ich emisji.

1d

Komisja udziela zgody, o której mowa w ust. 1 pkt 2b, w przypadku gdy dom maklerski

spełnia całkowity wymóg kapitałowy, określony w przepisach wydanych na podstawie art.

94 ust. 1 pkt 2, i utrzymuje odpowiedni poziom kapitału wewnętrznego, określonego

w przepisach wydanych na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 5, oraz uzna, że sytuacja finansowa

domu maklerskiego na to pozwala. Komisja w uzasadnionych przypadkach może, w drodze

decyzji, zażądać od domu maklerskiego zamiany tych instrumentów na

1)

instrumenty, które w przypadku ogłoszenia upadłości emitenta będą dawały posiadaczowi

prawo do zaspokojenia roszczeń w dalszej kolejności w stosunku do roszczeń wynikających

z instrumentów podlegających zamianie;

2)

akcje lub udziały domu maklerskiego.

1e

Komisja, w drodze decyzji, może wstrzymać wypłatę odsetek lub udziału w zysku z instrumentów,

o których mowa w ust. 1 pkt 2a, w przypadku gdy dom maklerski nie spełnia całkowitego

wymogu kapitałowego, określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 94 ust. 1

pkt 2, lub nie utrzymuje odpowiedniego poziomu kapitału wewnętrznego, określonego

w przepisach wydanych na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 5, a także w przypadku gdy uzna,

że jest to właściwe z uwagi na sytuację finansową domu maklerskiego. Decyzja ta nie

narusza prawa do wydania akcji albo udziałów domu maklerskiego w zamian za wypłatę

odsetek lub udziału w zysku tego domu maklerskiego, jeżeli pozwoli to domowi maklerskiemu

na zachowanie odpowiednich zasobów finansowych.

2.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze rozporządzenia,

wymogi, jakim powinny odpowiadać wnioski, o których mowa w ust. 1, uwzględniając konieczność

dokonywania na ich podstawie oceny skutków, jakie mogą spowodować czynności objęte

wnioskami, w zakresie sytuacji finansowej domu maklerskiego i prawidłowego zabezpieczenia

ryzyka w jego działalności.

1.

Zgody Komisji, wydanej na wniosek domu maklerskiego, wymaga stosowanie przez dom maklerski

1)

metody wewnętrznych ratingów do obliczania wysokości wymogów kapitałowych lub stosowania

własnych oszacowań zmienności w celu obliczania korekt z tytułu zmienności stosowanych

do zabezpieczeń i ekspozycji;

2)

średniej wagi ryzyka dla ekspozycji bazowych dla tytułów uczestnictwa w instytucjach

wspólnego inwestowania do obliczania wysokości wymogów kapitałowych.

2.

W przypadku niezachowania przez dom maklerski wymogów niezbędnych do stosowania metody

wewnętrznych ratingów do obliczania wysokości wymogów kapitałowych, dom maklerski

jest obowiązany przedstawić Komisji opis naruszenia oraz skutków tego naruszenia dla

jego sytuacji finansowej oraz opis sposobu i terminu doprowadzenia do stanu zgodnego

z przepisami prawa.

3.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

warunki, jakim powinny odpowiadać wnioski o udzielenie zgody, o której mowa w ust.

1, uwzględniając konieczność dokonywania na ich podstawie oceny skutków, które mogą

być spowodowane dokonaniem czynności objętych wnioskiem, w zakresie prawidłowego zabezpieczenia

ryzyka w działalności domu maklerskiego.

1.

Dom maklerski może na potrzeby obliczania wymogów kapitałowych wykorzystywać oceny

wiarygodności kredytowej poszczególnych klas ekspozycji opracowane, na wniosek podmiotu,

którego ocena dotyczy, przez uznaną zewnętrzną instytucję oceny wiarygodności kredytowej.

2.

Komisja prowadzi jawny rejestr uznanych, zgodnie z ust. 3-6, zewnętrznych instytucji

oceny wiarygodności kredytowej.

3

Na wniosek domu maklerskiego lub zewnętrznej instytucji oceny wiarygodności kredytowej

Komisja uznaje, w drodze uchwały, zewnętrzną instytucję oceny wiarygodności kredytowej,

pod warunkiem że opracowywane przez nią oceny wiarygodności kredytowej zapewniają,

że ich wykorzystanie przez dom maklerski spowoduje prawidłowe obliczenie wymogów kapitałowych

przez ten dom maklerski. Komisja w szczególności bada, czy stosowana przez tę instytucję

metodologia opracowywania ocen wiarygodności kredytowej jest obiektywna, niezależna,

przejrzysta i podlega regularnemu przeglądowi oraz czy wydane oceny wiarygodności

kredytowej spełniają wymogi wiarygodności i przejrzystości. Komisja może także dokonać

uznania z urzędu zewnętrznej instytucji oceny wiarygodności kredytowej uznanej przez

inny właściwy organ nadzoru państwa członkowskiego.

3a

Komisja z urzędu wpisuje do rejestru, o którym mowa w ust. 2, zewnętrzną instytucję

oceny wiarygodności kredytowej, która jest zarejestrowana jako agencja ratingowa zgodnie

z rozporządzeniem (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1060/2009 z dnia 16 września

2009 r. w sprawie agencji ratingowych

(Dz. Urz. WE L 302 z 17.11.2009, str. 1).

4.

Zewnętrzna instytucja oceny wiarygodności kredytowej może również zostać uznana przez

Komisję na potrzeby obliczania wymogów kapitałowych przez domy maklerskie, jeżeli

została ona uprzednio uznana, zgodnie z odrębnymi przepisami, na potrzeby obliczania

wymogów kapitałowych przez banki krajowe.

5.

W przypadku gdy zewnętrzna instytucja oceny wiarygodności kredytowej wystąpiła o uznanie

do organu nadzoru innego państwa członkowskiego, uznanie jej przez Komisję następuje,

pod warunkiem że ten organ nadzoru udostępnił Komisji informacje umożliwiające dokonanie

weryfikacji, czy instytucja ta spełnia warunki określone w przepisach wydanych na

podstawie ust. 13 pkt 1.

6.

W przypadku gdy dana zewnętrzna instytucja oceny wiarygodności kredytowej została

uznana przez organ nadzoru w innym państwie członkowskim, Komisja może uznać tę instytucję

oceny wiarygodności kredytowej.

7.

Dla każdej uznanej zewnętrznej instytucji oceny wiarygodności kredytowej Komisja,

w formie uchwały, ustala powiązanie wag ryzyka poszczególnych klas ekspozycji domu

maklerskiego z odpowiednimi ocenami wiarygodności kredytowej opracowanymi przez tę

uznaną instytucję.

8.

Powiązanie wag ryzyka poszczególnych klas ekspozycji z odpowiednimi ocenami wiarygodności

kredytowej opracowanymi przez uznaną zewnętrzną instytucję oceny wiarygodności kredytowej

może być wykorzystywane przez dom maklerski na potrzeby obliczania wymogów kapitałowych

również w przypadku, jeżeli to powiązanie zostało ustalone, zgodnie z odrębnymi przepisami,

na potrzeby obliczania wymogów kapitałowych przez banki krajowe.

9.

Powiązanie wag ryzyka poszczególnych klas ekspozycji z odpowiednimi ocenami wiarygodności

kredytowej opracowanymi przez uznaną zewnętrzną instytucję oceny wiarygodności kredytowej

może być wykorzystywane przez dom maklerski na potrzeby obliczania wymogów kapitałowych

również, w przypadku gdy powiązanie zostało ustalone przez organ nadzoru w innym państwie

członkowskim a Komisja, w formie uchwały, przyjmuje powiązanie ustalone w ten sposób.

10.

Dom maklerski może na potrzeby obliczania wymogów kapitałowych wykorzystywać niezlecone

oceny wiarygodności kredytowej opracowane przez uznaną zewnętrzną instytucję oceny

wiarygodności kredytowej, jeżeli Komisja, w formie uchwały, uzna, że te niezlecone

oceny wiarygodności kredytowej opracowywane przez uznaną zewnętrzną instytucję oceny

wiarygodności kredytowej zapewniają obliczanie przez domy maklerskie wymogów kapitałowych

w sposób prawidłowy. Komisja, w formie uchwały, ustala powiązanie wag ryzyka poszczególnych

klas ekspozycji domu maklerskiego z odpowiednimi niezleconymi ocenami wiarygodności

kredytowej.

11.

W rejestrze, o którym mowa w ust. 2, Komisja wskazuje również ustalone dla poszczególnych

zewnętrznych instytucji oceny wiarygodności kredytowej powiązanie wag ryzyka poszczególnych

klas ekspozycji domu maklerskiego z odpowiednimi ocenami wiarygodności kredytowej

opracowywanymi przez daną instytucję oraz niezlecone oceny wiarygodności kredytowej

uznane przez Komisję zgodnie z ust. 10 wraz z ustalonym powiązaniem wag ryzyka poszczególnych

klas ekspozycji domu maklerskiego z tymi ocenami.

12.

Komisja skreśla uznaną zewnętrzną instytucję oceny wiarygodności kredytowej z rejestru,

o którym mowa w ust. 2

1)

na wniosek zewnętrznej instytucji oceny wiarygodności kredytowej;

2)

w przypadku powzięcia wiadomości o zaprzestaniu przez zewnętrzną instytucję oceny

wiarygodności kredytowej ustalania ocen wiarygodności kredytowej;

3)

w przypadku stwierdzenia, że zewnętrzna instytucja oceny wiarygodności kredytowej

przestała spełniać warunki, o których mowa w ust. 3.

13.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki, których spełnienie przez zewnętrzną instytucję oceny wiarygodności

kredytowej jest niezbędne do uznania jej przez Komisję,

2)

kryteria ustalania powiązania wag ryzyka poszczególnych klas ekspozycji domu maklerskiego

z odpowiednimi ocenami wiarygodności kredytowej opracowywanymi przez uznaną przez

Komisję zewnętrzną instytucję oceny wiarygodności kredytowej,

3)

szczegółowy sposób stosowania przez domy maklerskie ocen wiarygodności kredytowej

- przy uwzględnieniu konieczności zapewnienia obliczania przez domy maklerskie wymogów

kapitałowych w sposób rzetelny i ostrożny.

1.

Zgody Komisji, wydanej na wniosek zawierający opis żądania, planów domu maklerskiego

odnośnie wykorzystania uzyskanej zgody oraz przewidywanych skutków jej wykorzystania,

wymaga

1)

stosowanie przez dom maklerski zaawansowanej metody pomiaru ryzyka operacyjnego do

obliczania wysokości wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka operacyjnego;

2)

stosowanie przez dom maklerski zaawansowanej metody pomiaru ryzyka operacyjnego, w

połączeniu z metodą podstawowego wskaźnika lub metodą standardową do obliczania wysokości

wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka operacyjnego;

3)

stosowanie metody podstawowego wskaźnika w połączeniu z metodą standardową obliczania

wysokości wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka operacyjnego;

4)

stosowanie przez dom maklerski jednolitej zaawansowanej metody pomiaru ryzyka operacyjnego

w ujęciu łącznym dla całej grupy kapitałowej, w skład której wchodzi dom maklerski;

5)

dokonanie przez dom maklerski stosujący standardową metodę obliczania wysokości wymogów

kapitałowych z tytułu ryzyka operacyjnego zmiany tej metody na metodę podstawowego

wskaźnika obliczania wysokości wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka operacyjnego;

6)

dokonanie przez dom maklerski stosujący zaawansowaną metodę pomiaru ryzyka operacyjnego

zmiany tej metody na metodę podstawowego wskaźnika lub standardową metodę obliczania

wysokości wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka operacyjnego.

2.

W przypadku gdy z wnioskiem o udzielenie zgody, o której mowa w ust. 1 pkt 4, występuje

dom maklerski będący podmiotem dominującym wobec zagranicznej firmy inwestycyjnej

lub instytucji kredytowej albo podmiotem zależnym, Komisja udziela zgody po uzyskaniu

opinii właściwego organu nadzoru innego państwa członkowskiego.

3.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

warunki, jakim powinny odpowiadać wnioski o udzielenie zgody, o której mowa w ust.

1 pkt 1 lub 2, uwzględniając konieczność oceny skutków wdrożenia danej metody na prawidłowe

zabezpieczenie ryzyka w działalności domu maklerskiego.

1.

Zgody Komisji, wydanej na wniosek domu maklerskiego wymaga

1)

stosowanie przez dom maklerski metody modeli wewnętrznych wyznaczania wartości ekspozycji

dla zawieranych transakcji do obliczania wysokości wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka

kredytowego kontrahenta;

2)

stosowanie przez dom maklerski metody wyceny rynkowej lub metody standardowej, w przypadku

gdy uzyskał on uprzednio zgodę, o której mowa w pkt 1, do obliczania wysokości wymogów

kapitałowych z tytułu ryzyka kredytowego kontrahenta.

2.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

warunki, jakim powinny odpowiadać wnioski o udzielenie zgody, o której mowa w ust.

1, uwzględniając konieczność oceny skutków wdrożenia danej metody w zakresie prawidłowego

zabezpieczenia ryzyka w działalności domu maklerskiego.

1.

W przypadku gdy z wnioskiem o udzielenie zgody, o której mowa w art. 105 ust. 1 pkt

4, art. 105a ust. 1 pkt 1, art. 105c ust. 1 pkt 1 lub art. 105d ust. 1 pkt 1, wystąpi

dom maklerski będący unijną dominującą firmą inwestycyjną Komisja występuje do właściwych

organów nadzoru, udostępniając im wniosek, o przedstawienie opinii w zakresie zasadności

udzielenia zgody.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Komisja rozpoznaje wniosek w terminie 6 miesięcy

od dnia jego złożenia, biorąc pod uwagę opinie zgłoszone w tym terminie.

3.

Po wydaniu decyzji w sprawie udzielenia zgody, o której mowa w art. 105 ust. 1 pkt

4, art. 105a ust. 1 pkt 1, art. 105c ust. 1 pkt 1 lub art. 105d ust. 1 pkt 1, domowi

maklerskiemu będącemu unijną dominującą firmą inwestycyjną, Komisja przekazuje właściwemu

organowi nadzoru informację o udzielonej zgodzie albo o odmowie udzielenia zgody.

1.

W przypadku gdy z wnioskiem o udzielenie zgody, o której mowa w art. 105 ust. 1 pkt

4, art. 105a ust. 1 pkt 1, art. 105c ust. 1 pkt 1 lub art. 105d ust. 1 pkt 1, wystąpił

dom maklerski, który jest podmiotem zależnym od unijnej dominującej firmy inwestycyjnej

lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej, Komisja przed udzieleniem zgody

występuje do organu nadzoru w innym państwie członkowskim, który sprawuje nadzór nad

tym podmiotem dominującym wobec domu maklerskiego, o wskazanie, czy ten podmiot uzyskał

uprzednio zgodę w zakresie równoważnym zgodzie, o której udzielenie wystąpił do Komisji

dom maklerski.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Komisja rozpoznaje wniosek w terminie 6 miesięcy

od dnia jego złożenia, biorąc pod uwagę uzyskane w tym terminie informacje, o których

mowa w ust. 1.

3.

Po udzieleniu zgody, o której mowa w art. 105 ust. 1 pkt 4, art. 105a ust. 1 pkt 1,

art. 105c ust. 1 pkt 1 lub art. 105d ust. 1 pkt 1, domowi maklerskiemu będącemu podmiotem

zależnym od unijnej dominującej firmy inwestycyjnej lub unijnej dominującej finansowej

spółki holdingowej, Komisja przekazuje informację o udzielonej zgodzie organowi nadzoru

nad podmiotem dominującym wobec domu maklerskiego.

1.

Zgody, o której mowa w art. 105 ust. 1 pkt 4, art. 105a ust. 1 pkt 1, art. 105c ust.

1 pkt 1 lub art. 105d ust. 1 pkt 1, nie wymaga stosowanie współczynników, metod, ocen

i innych rozwiązań, o których mowa w tych przepisach, przez dom maklerski

1)

będący podmiotem zależnym od unijnej dominującej firmy inwestycyjnej, jeżeli ta firma

jest uprawniona, zgodnie z przepisami państwa członkowskiego, na którego terytorium

ma siedzibę, do stosowania współczynników, metod, ocen i innych rozwiązań;

2)

będący podmiotem zależnym od unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej, pod

warunkiem że Komisja nie sprawuje nadzoru nad przestrzeganiem adekwatności kapitałowej

przez ten dom maklerski w ujęciu skonsolidowanym, jeżeli ten podmiot dominujący jest

uprawniony, zgodnie z przepisami państwa członkowskiego, na którego terytorium ma

siedzibę, do wykonywania takich czynności.

2.

Dom maklerski, nie później niż na 30 dni przed rozpoczęciem stosowania współczynników,

metod, ocen i innych rozwiązań, o których mowa w art. 105 ust. 1 pkt 4, art. 105a

ust. 1 pkt 1, art. 105c ust. 1 pkt 1 lub art. 105d ust. 1 pkt 1, informuje Komisję

o zamiarze ich podjęcia oraz o zajściu okoliczności, o której mowa w ust. 1.

1.

Podmiot, który zamierza, bezpośrednio lub pośrednio, nabyć albo objąć akcje lub prawa

z akcji domu maklerskiego w liczbie zapewniającej osiągnięcie albo przekroczenie odpowiednio

10%, 20%, jednej trzeciej, 50% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu lub udziału

w kapitale zakładowym, jest obowiązany każdorazowo zawiadomić Komisję o zamiarze ich

nabycia albo objęcia. Podmiot, który zamierza, bezpośrednio lub pośrednio, stać się

podmiotem dominującym domu maklerskiego w sposób inny niż przez nabycie albo objęcie

akcji lub praw z akcji domu maklerskiego w liczbie zapewniającej większość ogólnej

liczby głosów na walnym zgromadzeniu, obowiązany jest każdorazowo zawiadomić o tym

zamiarze Komisję.

2.

Za pośrednio stającego się podmiotem dominującym domu maklerskiego albo pośrednio

nabywającego lub obejmującego akcje lub prawa z akcji domu maklerskiego uważa się

podmiot dominujący w stosunku do podmiotu, który nabywa albo obejmuje akcje lub prawa

z akcji domu maklerskiego bezpośrednio, jak również podmiot, który podejmuje działania

powodujące, że stanie się on podmiotem dominującym w stosunku do podmiotu, który jest

podmiotem dominującym domu maklerskiego albo posiada akcje lub prawa z akcji domu

maklerskiego.

3.

W przypadku gdy podmiot, który zamierza

1)

bezpośrednio nabyć albo objąć akcje lub prawa z akcji domu maklerskiego lub stać się

podmiotem dominującym domu maklerskiego, jest podmiotem zależnym, zawiadomienie składa

tylko ten podmiot łącznie z jego pierwotnym podmiotem dominującym;

2)

pośrednio nabyć albo objąć akcje lub prawa z akcji domu maklerskiego lub stać się

podmiotem dominującym domu maklerskiego, jest podmiotem zależnym, zawiadomienie składa

tylko jego pierwotny podmiot dominujący.

4.

Obowiązek zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, dotyczy także

1)

zastawnika i użytkownika akcji, jeżeli zgodnie z art. 340 § 1 Kodeksu spółek handlowych są oni uprawnieni do wykonywania prawa głosu z akcji;

2)

podmiotu, który uzyskał prawo głosu na walnym zgromadzeniu na poziomach określonych

w ust. 1 w wyniku zdarzeń innych niż objęcie lub nabycie akcji lub praw z akcji domu

maklerskiego, w szczególności w wyniku zmiany statutu lub w następstwie wygaśnięcia

uprzywilejowania lub ograniczenia akcji co do prawa głosu, a także nabycia akcji lub

praw z akcji domu maklerskiego w liczbie zapewniającej osiągnięcie albo przekroczenie

poziomów określonych w ust. 1 w ogólnej liczbie głosów na walnym zgromadzeniu lub

udziału w kapitale zakładowym w wyniku dziedziczenia.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, obowiązek złożenia zawiadomienia powstaje przed

przystąpieniem do wykonywania prawa głosu z akcji albo wykonywania uprawnień podmiotu

dominującego wobec domu maklerskiego. Przepisy art. 106a-106n stosuje się odpowiednio.

6.

Do podmiotów, o których mowa w ust. 4, przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

7.

Przepisy ust. 1-6 i 9 stosuje się odpowiednio w przypadku, w którym dwa lub więcej

podmiotów działa w porozumieniu, którego przedmiotem jest wykonywanie prawa głosu

z akcji na poziomach określonych w ust. 1 lub wykonywanie uprawnień podmiotu dominującego

domu maklerskiego.

8.

W przypadku działania w porozumieniu, o którym mowa w ust. 7, zawiadomienie składają

wszystkie strony porozumienia łącznie.

9.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się, w przypadku gdy nabycie albo objęcie akcji domu maklerskiego

dokonywane jest przez bank krajowy lub instytucję kredytową w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, dom maklerski lub zagraniczną firmę inwestycyjną mającą siedzibę na terytorium państwa

członkowskiego, w wykonaniu umowy o subemisję inwestycyjną, jeżeli

1)

prawa z akcji nie są wykonywane w celu ingerencji w zarządzanie domem maklerskim oraz

2)

akcje domu maklerskiego zostaną zbyte w ciągu roku od dnia ich nabycia albo objęcia.

1.

Podmiot składający zawiadomienie, o którym mowa w art. 106 ust. 1, przekazuje wraz

z zawiadomieniem informację o posiadanych bezpośrednio lub pośrednio akcjach lub prawach

z akcji domu maklerskiego, o którym mowa w art. 106 ust. 1, jak również o podmiotach

dominujących tego podmiotu i zawartych przez ten podmiot porozumieniach oraz o pozostawaniu

przez ten podmiot w stanach faktycznych lub prawnych pozwalających innym podmiotom

na wykonywanie praw z akcji domu maklerskiego lub wykonywanie uprawnień podmiotu dominującego

domu maklerskiego.

2.

Podmiot, o którym mowa w ust. 1, wskazuje w zawiadomieniu sposób realizacji zamiaru,

którego dotyczy zawiadomienie oraz przedkłada dowody wskazujące na istnienie zamiaru

objętego zawiadomieniem, w szczególności stosowną umowę lub porozumienie, a w przypadku,

gdy zamiar ma zostać zrealizowany na rynku regulowanym - stosowne oświadczenie w tym

zakresie.

3.

W przypadku gdy podmiot składający zawiadomienie jest

1)

zakładem ubezpieczeń, zakładem reasekuracji, instytucją kredytową w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, zagraniczną firmą inwestycyjną lub spółką zarządzającą, które uzyskały zezwolenie

na wykonywanie działalności na terytorium państwa członkowskiego lub

2)

podmiotem dominującym lub podmiotem pozostającym w podobnym stosunku do zagranicznego

zakładu ubezpieczeń, zagranicznego zakładu reasekuracji, instytucji kredytowej w rozumieniu

ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, zagranicznej firmy inwestycyjnej lub spółki zarządzającej, które uzyskały zezwolenie

na wykonywanie działalności na terytorium państwa członkowskiego

- zawiadomienie zawiera odpowiednią informację w tym zakresie, wskazującą w szczególności

nazwę i siedzibę zagranicznego zakładu ubezpieczeń, zagranicznego zakładu reasekuracji,

instytucji kredytowej, firmy inwestycyjnej lub spółki zarządzającej, o których mowa

w pkt 2; jeżeli nie zachodzą okoliczności wymienione w pkt 1 i 2, zawiadomienie zawiera

stosowne oświadczenie w tym zakresie.

1.

Podmiot składający zawiadomienie, o którym mowa w art. 106 ust. 1, przedstawia wraz

z zawiadomieniem informacje dotyczące

1)

identyfikacji podmiotu składającego zawiadomienie, osób zarządzających jego działalnością

oraz osób przewidzianych do objęcia funkcji członków zarządu domu maklerskiego - o

ile podmiot składający zawiadomienie planuje zmiany w tym zakresie;

2)

identyfikacji domu maklerskiego, o którym mowa w art. 106 ust. 1;

3)

działalności zawodowej, gospodarczej lub statutowej podmiotu składającego zawiadomienie

i osób, o których mowa w pkt 1, a w szczególności przedmiotu tej działalności, zakresu

i miejsca jej prowadzenia oraz dotychczasowego jej przebiegu, a także wykształcenia

posiadanego przez podmiot składający zawiadomienie, będący osobą fizyczną, i osób,

o których mowa w pkt 1;

4)

grupy, do której należy podmiot składający zawiadomienie, a w szczególności jej struktury,

należących do niej podmiotów, prawnych i faktycznych powiązań kapitałowych, finansowych

i osobowych z innymi podmiotami;

5)

sytuacji ekonomiczno-finansowej podmiotu składającego zawiadomienie;

6)

skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, postępowań warunkowo umorzonych

oraz zakończonych ukaraniem postępowań dyscyplinarnych jak również innych zakończonych

postępowań administracyjnych i cywilnych, dotyczących podmiotu składającego zawiadomienie

lub osób, o których mowa w pkt 1, mogących mieć wpływ na ocenę podmiotu składającego

zawiadomienie w świetle kryteriów określonych w art. 106h ust. 2;

7)

toczących się postępowań karnych o przestępstwo umyślne - z wyłączeniem przestępstw

ściganych z oskarżenia prywatnego - lub postępowań w sprawie o przestępstwo skarbowe,

jak również innych toczących się postępowań administracyjnych, dyscyplinarnych i cywilnych,

mogących mieć wpływ na ocenę podmiotu składającego zawiadomienie w świetle kryteriów

określonych w art. 106h ust. 2, a prowadzonych przeciwko podmiotowi składającemu zawiadomienie

lub osobom, o których mowa w pkt 1, lub postępowań związanych z działalnością tego

podmiotu lub tych osób;

8)

działań zmierzających do nabycia albo objęcia akcji lub praw z akcji w liczbie zapewniającej

osiągnięcie lub przekroczenie poziomów określonych w art. 106 ust. 1 albo stania się

podmiotem dominującym domu maklerskiego, a w szczególności docelowego udziału w ogólnej

liczbie głosów na walnym zgromadzeniu domu maklerskiego, związanych z tym udziałem

uprawnień, sposobu i źródeł finansowania nabycia albo objęcia akcji lub praw z akcji,

zawartych w związku z tymi działaniami umów oraz działania w porozumieniu z innymi

podmiotami;

9)

zamiarów podmiotu składającego zawiadomienie w odniesieniu do przyszłej działalności

domu maklerskiego, w szczególności w zakresie planów marketingowych, operacyjnych,

finansowych oraz dotyczących organizacji i zarządzania, z uwzględnieniem zobowiązań,

o których mowa w art. 106h ust. 3.

2.

Informacje w zakresie kwalifikacji i doświadczenia zawodowego, a także informacje

w zakresie określonym w ust. 1 pkt 6 i 7, nie są wymagane w odniesieniu do podmiotu

składającego zawiadomienie i osób zarządzających jego działalnością, jeżeli podmiot

składający zawiadomienie jest bankiem krajowym lub instytucją kredytową w rozumieniu

ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji, które uzyskały zezwolenie na wykonywanie

działalności w państwie członkowskim, domem maklerskim lub zagraniczną firmą inwestycyjną

lub spółką zarządzającą, które uzyskały zezwolenie na wykonywanie działalności w państwie

członkowskim, o ile okoliczność ta zostanie wykazana w zawiadomieniu.

3

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

dokumenty, które należy załączyć do zawiadomienia w celu przedstawienia informacji

określonych w ust. 1, mając na względzie zapewnienie proporcjonalności wymaganych

informacji w zależności od zamierzonego wpływu podmiotu składającego zawiadomienie

na zarządzanie domem maklerskim.

1.

Zawiadomienie i załączane dokumenty powinny być sporządzone w języku polskim lub przetłumaczone

na język polski. Tłumaczenie powinno być sporządzone przez tłumacza przysięgłego lub

właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Dokumenty urzędowe przed tłumaczeniem powinny być zalegalizowane przez konsula Rzeczypospolitej

Polskiej. Obowiązku legalizacji nie stosuje się, jeżeli umowa międzynarodowa, której

Rzeczpospolita Polska jest stroną, stanowi inaczej.

W uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy prawo kraju właściwego nie przewiduje

sporządzania wymaganych dokumentów podmiot składający zawiadomienie lub osoba, której

sprawa dotyczy, może, w miejsce tych dokumentów, złożyć stosowne oświadczenie, zawierające

wymagane informacje.

1.

Podmiot składający zawiadomienie, o którym mowa w art. 106 ust. 1, mający miejsce

zamieszkania lub siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, obowiązany jest

ustanowić na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pełnomocnika do doręczeń w toku

postępowania w przedmiocie zawiadomienia.

2.

W razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1, pisma w toku postępowania

pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, z wyłączeniem decyzji kończącej

postępowanie w przedmiocie zawiadomienia. O skutku, o którym mowa w zdaniu poprzedzającym,

Komisja informuje pisemnie podmiot składający zawiadomienie.

W przypadku gdy podmiot składający zawiadomienie jest podmiotem, o którym mowa w art.

106a ust. 3 pkt 1 lub 2, Komisja występuje na piśmie do właściwych organów nadzoru

o przekazanie informacji w zakresie określonym w art. 106h ust. 2, w celu ustalenia,

czy zachodzi przesłanka, o której mowa w art. 106h ust. 1 pkt 3.

1.

Komisja, niezwłocznie po otrzymaniu zawiadomienia, nie później jednak niż w terminie

2 dni roboczych, potwierdza w formie pisemnej jego otrzymanie.

2.

W przypadku stwierdzenia braków w zawiadomieniu lub gdy nie zostały załączone do niego

wymagane informacje lub dokumenty, Komisja wzywa podmiot składający zawiadomienie

do uzupełnienia tych braków w wyznaczonym terminie.

3.

Komisja niezwłocznie po otrzymaniu informacji lub dokumentów stanowiących uzupełnienie

zawiadomienia, nie później jednak niż w terminie 2 dni roboczych, potwierdza w formie

pisemnej ich otrzymanie.

4.

Komisja, wraz z potwierdzeniem otrzymania zawiadomienia i wszystkich wymaganych informacji

i dokumentów, informuje podmiot składający zawiadomienie o dacie upływu terminu na

doręczenie decyzji w przedmiocie sprzeciwu, o której mowa w art. 106h ust. 1.

5.

Komisja może, przed upływem 50. dnia roboczego terminu na doręczenie decyzji w przedmiocie

sprzeciwu, pisemnie wezwać podmiot składający zawiadomienie do przekazania dodatkowych

niezbędnych informacji lub dokumentów w terminie 20 dni roboczych od dnia otrzymania

wezwania, a w przypadku gdy

1)

miejsce zamieszkania lub siedziba podmiotu składającego zawiadomienie znajduje się

w państwie niebędącym państwem członkowskim lub nadzór nad nim sprawują władze nadzorcze

państwa niebędącego państwem członkowskim lub

2)

podmiot składający zawiadomienie nie jest podmiotem podlegającym nadzorowi ubezpieczeniowemu,

nadzorowi nad rynkiem kapitałowym lub nadzorowi bankowemu sprawowanemu przez władze

nadzorcze państwa członkowskiego

- w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 20 i nie dłuższym niż 30 dni roboczych

od dnia otrzymania wezwania, wskazując zakres żądanych informacji lub dokumentów.

6.

W przypadku wezwania, o którym mowa w ust. 5, następuje zawieszenie biegu terminu

na doręczenie decyzji w przedmiocie sprzeciwu, od dnia wysłania wezwania do dnia otrzymania

informacji lub dokumentów, nie dłużej jednak niż do upływu terminu na przekazanie

informacji lub dokumentów.

7.

Komisja w formie pisemnej potwierdza otrzymanie informacji lub dokumentów, o których

mowa w ust. 5, w terminie nie dłuższym niż 2 dni robocze od dnia ich otrzymania.

8.

W przypadku kolejnych wezwań Komisji do przekazania dodatkowych informacji lub dokumentów

nie stosuje się terminów przekazania informacji lub dokumentów, o których mowa w ust.

5. Wezwania te nie powodują zawieszenia biegu terminu na doręczenie decyzji w przedmiocie

sprzeciwu.

1.

Komisja zgłasza, w drodze decyzji, sprzeciw co do nabycia albo objęcia akcji lub praw

z akcji lub co do stania się podmiotem dominującym domu maklerskiego, jeżeli

1)

podmiot składający zawiadomienie nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków w zawiadomieniu

lub załączanych do zawiadomienia dokumentach i informacjach;

2)

podmiot składający zawiadomienie nie przekazał w terminie dodatkowych informacji lub

dokumentów żądanych przez Komisję;

3)

uzasadnione jest to potrzebą ostrożnego i stabilnego zarządzania domem maklerskim,

z uwagi na możliwy wpływ podmiotu składającego zawiadomienie na dom maklerski lub

z uwagi na ocenę sytuacji finansowej podmiotu składającego zawiadomienie.

2.

W ramach oceny istnienia przesłanki, o której mowa w ust. 1 pkt 3, Komisja bada, czy

podmiot składający zawiadomienie wykazał, że

1)

daje rękojmię wykonywania swoich praw i obowiązków w sposób należycie zabezpieczający

interesy domu maklerskiego i klientów domu maklerskiego oraz zapewnia właściwe prowadzenie

działalności maklerskiej;

2)

osoby, które będą kierować działalnością domu maklerskiego dają rękojmię prowadzenia

spraw domu maklerskiego w sposób należycie zabezpieczający interesy domu maklerskiego

i klientów domu maklerskiego oraz zapewnią właściwe wykonywanie działalności maklerskiej,

a także posiadają odpowiednie doświadczenie zawodowe;

3)

jest w dobrej kondycji finansowej, w szczególności w odniesieniu do aktualnego zakresu

prowadzonej działalności, jak również wpływu realizacji planów inwestycyjnych na przyszłą

sytuację finansową podmiotu składającego zawiadomienie i przyszłą sytuację finansową

domu maklerskiego;

4)

zapewni przestrzeganie przez dom maklerski wymogów ostrożnościowych wynikających z

przepisów prawa, w tym wymogów kapitałowych, kontroli wewnętrznej, zarządzania ryzykiem,

a w szczególności, że struktura grupy, której dom maklerski stanie się częścią, umożliwiać

będzie sprawowanie efektywnego nadzoru oraz skuteczną wymianę informacji pomiędzy

właściwymi organami nadzorczymi i ustalenie zakresów właściwości tych organów;

5

środki finansowe związane z nabyciem albo objęciem akcji lub praw z akcji lub podjęciem

innych działań zmierzających do stania się podmiotem dominującym, powodujących, że

dom maklerski stanie się podmiotem zależnym, nie pochodzą z nielegalnych lub nieujawnionych

źródeł oraz nie mają związku z finansowaniem terroryzmu ani w związku z zamierzonym

nabyciem albo objęciem akcji lub praw z akcji lub podjęciem innych działań zmierzających

do stania się podmiotem dominującym nie zachodzi zwiększone ryzyko popełnienia przestępstwa,

a także wystąpienia innych działań związanych z wprowadzaniem do obrotu środków finansowych

pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł lub finansowaniem terroryzmu.

3.

Dokonując oceny, o której mowa w ust. 1 pkt 3, Komisja uwzględnia w szczególności,

złożone w związku z postępowaniem, zobowiązania podmiotu dotyczące domu maklerskiego

lub ostrożnego i stabilnego nim zarządzania.

4.

Komisja może, w terminie określonym w art. 106i ust. 1 wydać decyzję o stwierdzeniu

braku podstaw do zgłoszenia sprzeciwu, jeżeli stwierdzi, że nie zachodzą okoliczności

wskazane w ust. 1.

5.

Wydając decyzję, o której mowa w ust. 4, Komisja może ustalić termin nabycia albo

objęcia akcji lub praw z akcji albo uzyskania uprawnień podmiotu dominującego domu

maklerskiego.

6.

Termin, o którym mowa w ust. 5, może być wydłużony z urzędu lub na wniosek podmiotu

składającego zawiadomienie.

1.

Komisja doręcza decyzję w przedmiocie sprzeciwu, o którym mowa w art. 106h ust. 1,

w terminie 60 dni roboczych od dnia otrzymania zawiadomienia i wszystkich wymaganych

informacji i dokumentów, nie później niż w terminie 2 dni roboczych od dnia jej wydania.

2.

Terminy przewidziane dla doręczenia decyzji kończącej postępowanie w przedmiocie zawiadomienia

uważa się za zachowane, jeżeli przed ich upływem decyzja została nadana w polskiej

placówce pocztowej operatora publicznego.

Podmiot składający zawiadomienie, o którym mowa w art. 106 ust. 1, może zrealizować

zamiar objęty zawiadomieniem, jeżeli Komisja nie doręczy decyzji w przedmiocie sprzeciwu

w terminie 60 dni roboczych, o którym mowa w art. 106i ust. 1, albo jeżeli przed upływem

tego terminu Komisja wyda decyzję o stwierdzeniu braku podstaw do zgłoszenia sprzeciwu.

W przypadku uchylenia przez sąd administracyjny decyzji w przedmiocie sprzeciwu termin,

o którym mowa w art. 106i ust. 1, biegnie od dnia, w którym Komisji doręczono prawomocny

wyrok sądu administracyjnego.

1.

W przypadku nabycia albo objęcia akcji lub praw z akcji

1)

z naruszeniem przepisu art. 106 ust. 1 albo

2)

pomimo zgłoszenia przez Komisję sprzeciwu, o którym mowa w art. 106h ust. 1, albo

3)

przed upływem terminu uprawniającego Komisję do zgłoszenia sprzeciwu, o którym mowa

w art. 106h ust. 1, albo

4)

po wyznaczonym przez Komisję terminie na nabycie albo objęcie akcji lub praw z akcji,

o którym mowa w art. 106h ust. 5

- z akcji tych nie może być wykonywane prawo głosu, z zastrzeżeniem art. 106m.

2.

W przypadku wykonywania uprawnień podmiotu dominującego domu maklerskiego

1)

z naruszeniem przepisu art. 106 ust. 1 albo

2)

w przypadku zgłoszenia przez Komisję sprzeciwu, o którym mowa w art. 106h ust. 1,

albo

3)

przed upływem terminu uprawniającego Komisję do zgłoszenia sprzeciwu, o którym mowa

w art. 106h ust. 1, albo

4)

uzyskanych po upływie terminu, o którym mowa w art. 106h ust. 5

- członkowie zarządu domu maklerskiego powołani przez podmiot dominujący lub będący

członkami zarządu, prokurentami lub osobami pełniącymi kierownicze funkcje w podmiocie

dominującym nie mogą uczestniczyć w czynnościach z zakresu reprezentacji domu maklerskiego;

w przypadku gdy nie można ustalić, którzy członkowie zarządu zostali powołani przez

podmiot dominujący, powołanie zarządu jest bezskuteczne od dnia uzyskania przez ten

podmiot uprawnień podmiotu dominującego domu maklerskiego, z zastrzeżeniem art. 106m.

3.

Uchwały walnego zgromadzenia domu maklerskiego podjęte z naruszeniem przepisu ust.

1 są nieważne, chyba że spełniają wymogi kworum oraz większości głosów bez uwzględnienia

głosów nieważnych. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, prawo wytoczenia powództwa

o stwierdzenie nieważności uchwały walnego zgromadzenia przysługuje również Komisji.

Przepis art. 425 Kodeksu spółek handlowych stosuje się odpowiednio.

4.

Czynności z zakresu reprezentacji domu maklerskiego podejmowane z udziałem członków

zarządu z naruszeniem przepisu ust. 2 są nieważne. Przepis art. 58 § 3 Kodeksu cywilnego stosuje się odpowiednio.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 lub 2, Komisja może, w drodze decyzji, nakazać

zbycie akcji w wyznaczonym terminie.

6.

Jeżeli akcje nie zostaną zbyte w terminie, o którym mowa w ust. 5, Komisja może nałożyć

na akcjonariusza domu maklerskiego karę pieniężną do wysokości 1 000 000 zł lub cofnąć

zezwolenie na wykonywanie działalności maklerskiej.

W przypadku gdy wymagają tego interesy domu maklerskiego oraz klientów domu maklerskiego,

a wnioskodawca wykaże, że nie zachodzi przesłanka, o której mowa w art. 106h ust.

1 pkt 3, Komisja może, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, w drodze decyzji wydanej

na wniosek akcjonariusza lub podmiotu dominującego domu maklerskiego, uchylić zakazy,

o których mowa w art. 106l ust. 1 lub 2. Do wniosku wnioskodawca dołącza informacje,

o których mowa w art. 106b ust. 1.

Podmiot nabywający albo obejmujący akcje lub prawa z akcji domu maklerskiego, w trybie

art. 106 ust. 1, jest obowiązany poinformować o nabyciu lub objęciu dom maklerski,

którego akcji nabycie albo objęcie dotyczy, w terminie 14 dni od dnia nabycia albo

objęcia.

1.

Podmiot, który zamierza zbyć bezpośrednio lub pośrednio akcje lub prawa z akcji domu

maklerskiego ma obowiązek każdorazowo powiadomić o zamiarze ich zbycia Komisję nie

później niż na 14 dni przed planowanym zbyciem, jeżeli w wyniku zbycia

1)

jego udział w ogólnej liczbie głosów na walnym zgromadzeniu lub w kapitale zakładowym

spadłby odpowiednio poniżej 10%, 20%, jednej trzeciej, 50% lub

2)

dom maklerski przestałby być jego podmiotem zależnym.

2.

Zamiar zbycia lub zbycie akcji lub praw z akcji domu maklerskiego przez podmiot zależny

uważa się za zamiar ich zbycia lub zbycie przez podmiot dominujący.

3.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do akcji domu maklerskiego dopuszczonych do obrotu

na rynku regulowanym.

4.

Podmiot zbywający akcje lub prawa z akcji domu maklerskiego, jest obowiązany poinformować

o zbyciu dom maklerski, którego akcji zbycie dotyczy w terminie 14 dni od zbycia.

1.

Jeżeli uzasadnione jest to potrzebą ostrożnego i stabilnego zarządzania domem maklerskim,

z uwagi na ocenę sytuacji finansowej podmiotu, który uzyskał bezpośrednio lub pośrednio

prawo wykonywania głosu na walnym zgromadzeniu na poziomach określonych w art. 106

ust. 1 albo stał się bezpośrednio lub pośrednio podmiotem dominującym domu maklerskiego

lub z uwagi na możliwy wpływ tego podmiotu na dom maklerski, a w szczególności w przypadku

stwierdzenia, że podmiot ten nie dochowuje zobowiązań, o których mowa w art. 106h

ust. 3, Komisja może, w drodze decyzji

1)

nakazać zaprzestanie wywierania takiego wpływu, wskazując termin oraz warunki i zakres

podjęcia stosownych czynności lub

2)

zakazać wykonywania prawa głosu z akcji domu maklerskiego posiadanych przez ten podmiot

lub wykonywania uprawnień podmiotu dominującego przysługujących temu podmiotowi. Dokonując

oceny, czy zachodzi przesłanka do wydania tego zakazu przepisy art. 106h ust. 2 i

3 stosuje się odpowiednio.

2.

Decyzje, o których mowa w ust. 1, są natychmiast wykonalne.

3

W przypadku wydania decyzji, o których mowa w ust. 1, wykonywanie przez akcjonariusza

prawa głosu ze wszystkich posiadanych akcji domu maklerskiego jest bezskuteczne.

4.

Uchwała walnego zgromadzenia domu maklerskiego jest nieważna, jeżeli przy jej podejmowaniu

wykonano prawo głosu z akcji, w stosunku do których Komisja wydała na podstawie ust.

1 decyzję w przedmiocie zakazu wykonywania prawa głosu, chyba że uchwała spełnia wymogi

kworum oraz większości głosów oddanych bez uwzględnienia głosów nieważnych. Prawo

wytoczenia powództwa o stwierdzenie nieważności uchwały przysługuje również Komisji.

Przepis art. 425 Kodeksu spółek handlowych stosuje się odpowiednio.

5.

Jeżeli Komisja wydała na podstawie ust. 1 decyzję w przedmiocie zakazu wykonywania

uprawnień podmiotu dominującego, przepisy art. 106l ust. 2 i 4 stosuje się odpowiednio.

6.

W przypadku wydania na podstawie ust. 1 decyzji w przedmiocie zakazu wykonywania prawa

głosu lub uprawnień podmiotu dominującego, Komisja może, w drodze decyzji, nakazać

zbycie akcji w wyznaczonym terminie.

7.

Jeżeli akcje nie zostaną zbyte w terminie, o którym mowa w ust. 6, Komisja może w

drodze decyzji nałożyć na akcjonariusza domu maklerskiego karę pieniężną do wysokości

1 000 000 zł lub cofnąć zezwolenie na wykonywanie działalności przez dom maklerski.

8.

Na wniosek akcjonariusza lub podmiotu dominującego Komisja uchyla decyzję w przedmiocie

zakazu wydaną na podstawie ust. 1, jeżeli ustały okoliczności uzasadniające wydanie

tej decyzji.

9.

Przepisy ust. 1-8 stosuje się odpowiednio w przypadku, o którym mowa w art. 106 ust.

7, do podmiotów będących stronami porozumienia.

Przepisy art. 106-108 stosuje się odpowiednio do

1)

udziałów domu maklerskiego w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz udziałów

z tytułu wkładu w domu maklerskim w spółce, o której mowa w art. 95 ust. 1 pkt 4-6;

2)

komplementariuszy domu maklerskiego, o którym mowa w art. 95 ust. 1 pkt 2 i 4, oraz

osób uprawnionych do reprezentowania domu maklerskiego, o którym mowa w art. 95 ust.

1 pkt 5 i 6.

1.

Dom maklerski nie może nabywać na własny rachunek akcji wyemitowanych przez podmioty,

wobec których jest podmiotem zależnym.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do nabywania akcji znajdujących się w obrocie zorganizowanym

1)

w celu wskazanym w art. 39 ust. 3 pkt 3 oraz

2)

w celu dalszej odsprzedaży, w liczbie stanowiącej łącznie nie więcej niż 5% kapitału

zakładowego.

1.

W przypadku gdy Komisja Europejska podejmuje kroki zmierzające do likwidacji przeszkód

w prowadzeniu w państwie niebędącym państwem członkowskim działalności maklerskiej

przez firmę inwestycyjną z siedzibą w państwie członkowskim, Komisja informuje Komisję

Europejską, na jej wniosek, o prowadzonych postępowaniach w związku z

1)

wnioskami o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej złożonymi

przez podmioty będące bezpośrednio lub pośrednio podmiotem zależnym od podmiotu podlegającego

prawu państwa niebędącego państwem członkowskim;

2)

zawiadomieniami o zamiarze nabycia akcji domu maklerskiego, jeżeli nabywcą jest podmiot

podlegający prawu państwa niebędącego państwem członkowskim i w wyniku tej transakcji

może stać się on podmiotem dominującym wobec domu maklerskiego.

2.

Do zawiadomień, o których mowa w ust. 1, Komisja dołącza opis struktury grupy kapitałowej,

z tym że w przypadku zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, opis powinien być

sporządzony według stanu uwzględniającego nabycie akcji podmiotu prowadzącego działalność

maklerską.

3

Komisja zawiadamia Komisję Europejską oraz Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów

Wartościowych o znanych Komisji przeszkodach prawnych i faktycznych, jakie napotykają

domy maklerskie lub banki prowadzące działalność maklerską w związku z prowadzeniem

takiej działalności na terytorium państw niebędących państwami członkowskimi.

1.

Bank z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może prowadzić działalność

maklerską po uzyskaniu zezwolenia Komisji.

2.

Wniosek o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej przez bank

powinien zawierać

1)

nazwę jednostki organizacyjnej banku, w ramach której ma być prowadzona działalność

maklerska;

2)

w przypadku banku będącego spółką akcyjną - wskazanie akcjonariuszy posiadających

co najmniej 10% ogólnej liczby głosów lub co najmniej 10% kapitału zakładowego;

3)

informacje o podmiotach dominujących wobec wnioskodawcy;

4)

informację o wysokości funduszy własnych;

5)

informację o wysokości kapitału założycielskiego;

6)

informacje określone w art. 82 ust. 1 pkt 1, 7, 9-11a.

2a.

Do wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej przez bank

dołącza się

1)

dokumenty określone w art. 82 ust. 2 pkt 1-4 i 7;

2)

regulamin inwestowania przez pracowników jednostki organizacyjnej banku prowadzącej

działalność maklerską, osoby kierujące lub nadzorujące działalność tej jednostki oraz

osoby, o których mowa w art. 82 ust. 3a pkt 3-7, lub na ich rachunek w instrumenty

finansowe.

3.

(uchylony).

4.

Kapitał założycielski banku prowadzącego działalność maklerską nie może być niższy

niż wskazany w art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.

5.

Warunkiem uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej przez bank

jest organizacyjne wyodrębnienie tej działalności od pozostałej działalności banku

(wydzielenie organizacyjne), z zastrzeżeniem art. 113.

6.

W skład władz jednostki organizacyjnej, o której mowa w ust. 2 pkt 1, powinny wchodzić

co najmniej dwie osoby posiadające wykształcenie wyższe, co najmniej trzyletni staż

pracy w instytucjach rynku finansowego oraz dobrą opinię w związku ze sprawowanymi

funkcjami.

7.

(uchylony).

8.

Bank prowadzący działalność maklerską obowiązany jest posiadać centralę na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

9.

Za centralę, o której mowa w ust. 8, uważa się jednostkę organizacyjną banku, w której

jest prowadzona działalność maklerska i w której w sposób stały wykonują działalność

osoby kierujące działalnością maklerską.

10.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe zasady wydzielenia organizacyjnego działalności maklerskiej banku, uwzględniając

konieczność zapewnienia zachowania poufności danych w wydzielonej jednostce organizacyjnej

banku przy jednoczesnym zagwarantowaniu bezpiecznego i sprawnego prowadzenia działalności

maklerskiej.

(uchylony).

1.

Czynności związane z zawieraniem umów o świadczenie usług przez bank w ramach prowadzonej

działalności maklerskiej lub umożliwiające realizację tych umów, w szczególności polegające

na doradzaniu klientowi lub potencjalnemu klientowi w zakresie prowadzonej przez dany

bank działalności maklerskiej, przyjmowaniu zleceń, o których mowa w art. 69 ust.

2 pkt 1, oraz odbieraniu innych oświadczeń woli dla banku w ramach prowadzonej działalności

maklerskiej, mogą być wykonywane poza wyodrębnioną jednostką banku, w której jest

prowadzona działalność maklerska.

2.

Podstawą wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1, poza jednostką banku, w której

prowadzona jest działalność maklerska, są regulacje wewnętrzne banku określające w

szczególności szczegółowy zakres tych czynności oraz sposób ich wykonywania. Nie później

niż w terminie miesiąca przed rozpoczęciem wykonywania czynności, o których mowa w

ust. 1, poza jednostką organizacyjną, w której prowadzona jest działalność maklerska,

bank jest obowiązany przedstawić Komisji regulacje wewnętrzne, z których wynika przyjęty

sposób postępowania.

3.

W przypadku gdy przyjęty przez bank sposób postępowania mógłby doprowadzić do naruszenia

bezpieczeństwa obrotu lub interesów klientów banku, Komisja może w terminie miesiąca

od dnia dokonania zawiadomienia zgłosić sprzeciw wobec jego wdrożenia.

4.

W stosunku do jednostek banku wykonujących czynności, o których mowa w ust. 1, Komisji

przysługują przewidziane w ustawie o nadzorze uprawnienia kontrolne, w zakresie dotyczącym

tych czynności oraz sporządzanych w związku z tymi czynnościami dokumentów.

1.

Do banku prowadzącego działalność maklerską stosuje się odpowiednio art. 104 i 104a.

2.

Do sprawozdania finansowego banku, w części dotyczącej wyłącznie działalności maklerskiej,

stosuje się odpowiednio art. 100 ust. 3 i 4.

1.

Zagraniczna osoba prawna prowadząca działalność maklerską na terytorium państwa należącego

do OECD lub WTO z siedzibą na terytorium tego państwa może prowadzić na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej działalność maklerską w formie oddziału.

2.

Za oddział uważa się wyodrębnioną w strukturach zagranicznej osoby prawnej, o której

mowa w ust. 1, jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która prowadzi

działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Za jeden oddział uważa

się wszystkie jednostki organizacyjne danej zagranicznej osoby prawnej, o której mowa

w ust. 1, zlokalizowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach których

jest prowadzona działalność maklerska.

3.

Udzielenie przez Komisję zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej zagranicznej

osobie prawnej, o której mowa w ust. 1, następuje po zasięgnięciu pisemnej opinii

organu nadzoru, który udzielił zezwolenia na prowadzenie działalności w państwie siedziby

tej zagranicznej osoby prawnej. Przedmiotem opinii jest sposób prowadzenia tej działalności,

w szczególności jej zgodność z przepisami prawa obowiązującymi w tym państwie.

4.

Udzielenie zagranicznej osobie prawnej, o której mowa w ust. 1, zezwolenia na prowadzenie

działalności maklerskiej następuje pod warunkiem

1)

istnienia rozwiązań zapewniających Komisji uzyskiwanie informacji niezbędnych z punktu

widzenia sprawowanego przez Komisję nadzoru nad prowadzoną na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej działalnością maklerską, w tym w szczególności istnienia porozumienia, o

którym mowa w art. 20 ust. 2 ustawy o nadzorze, z organem nadzoru, który udzielił

tej osobie prawnej zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej w państwie jej

siedziby;

2)

podlegania przez zagraniczną osobę prawną w państwie jej siedziby wymogom kapitałowym

równoważnym do wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 94 ust.

1 pkt 2, oraz

3)

wydzielenia przez tę osobę funduszu na prowadzenie działalności maklerskiej na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej w wysokości nie mniejszej niż określona w przepisach dotyczących

kapitału założycielskiego domu maklerskiego.

5.

W skład władz oddziału powinny wchodzić co najmniej dwie osoby posiadające wykształcenie

wyższe, co najmniej trzyletni staż pracy w instytucjach rynku finansowego oraz dobrą

opinię w związku ze sprawowanymi funkcjami.

6.

Do wykonywania nadzoru nad zagraniczną osobą prawną, o której mowa w ust. 1, prowadzącą

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność maklerską w formie oddziału stosuje

się odpowiednio przepisy art. 100 ust. 1 i 3 w przypadku, gdy z odrębnych przepisów

wynika obowiązek sporządzania przez oddział tej zagranicznej osoby prawnej sprawozdań

finansowych.

1.

Zagraniczna firma inwestycyjna oraz zagraniczna osoba prawna, o której mowa w art.

115 ust. 1, może otworzyć przedstawicielstwo na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Za przedstawicielstwo uważa się wyodrębnioną w strukturach tej firmy lub osoby jednostkę

organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która prowadzi działalność wyłącznie

w zakresie reklamy i promocji zagranicznej firmy inwestycyjnej lub zagranicznej osoby

prawnej, o której mowa w art. 115 ust. 1, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

O otwarciu przedstawicielstwa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczna

firma inwestycyjna lub zagraniczna osoba prawna, o której mowa w art. 115 ust. 1,

niezwłocznie informuje Komisję.

1.

Zagraniczna firma inwestycyjna może bez zezwolenia, o którym mowa w art. 69 ust. 1,

wykonywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej czynności stanowiące zgodnie z art.

69 ust. 2 i 4 działalność maklerską, pod warunkiem że dana czynność jest objęta zezwoleniem

udzielonym tej firmie inwestycyjnej przez właściwy organ nadzoru w państwie jej siedziby.

Działalność maklerska może być prowadzona przez utworzenie na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej oddziału, w rozumieniu art. 115 ust. 2, lub bez konieczności otwierania oddziału.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do czynności wykonywanych na podstawie umowy z Narodowym

Bankiem Polskim, Skarbem Państwa lub organem państwowym wykonującym czynności związane

z polityką pieniężną państwa, kształtowaniem kursu wymiany walut, polityką zarządzania

długiem publicznym oraz polityką zarządzania wolnymi środkami Skarbu Państwa.

3.

Warunkiem rozpoczęcia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej prowadzenia przez zagraniczną

firmę inwestycyjną działalności maklerskiej w zakresie określonym w ust. 1 jest poinformowanie

Komisji przez właściwy organ nadzoru, który udzielił tej firmie inwestycyjnej zezwolenia

na prowadzenie działalności maklerskiej, o zamiarze rozpoczęcia działalności. Działalność

maklerska bez otwierania oddziału może zostać podjęta po otrzymaniu przez Komisję

informacji od zagranicznego organu nadzoru, a w przypadku oddziału - z chwilą wskazania

przez Komisję warunków prowadzenia tej działalności maklerskiej, lub z upływem dwóch

miesięcy od dnia otrzymania przez Komisję informacji od zagranicznego organu nadzoru.

3a.

W przypadku otrzymania przez Komisję zawiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności

maklerskiej bez otwierania oddziału, Komisja może zwrócić się do zagranicznego organu

nadzoru o przekazanie informacji o agentach zagranicznej firmy inwestycyjnej, którymi

ta firma, zgodnie z przekazanym zawiadomieniem, zamierza posługiwać się w prowadzeniu

działalności maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

Komisja, w terminie nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia otrzymania zawiadomienia,

o którym mowa w ust. 3, przygotuje się do sprawowania nadzoru nad działalnością tej

firmy oraz informuje ją o warunkach prowadzenia działalności maklerskiej na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

5.

Przez warunki prowadzenia działalności maklerskiej, o których mowa w ust. 4, rozumie

się w szczególności

1)

w przypadku prowadzenia działalności w formie oddziału - zasady określone w art. 83

i w przepisach wydanych na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 1;

2)

w przypadku prowadzenia działalności bez otwierania oddziału - zasady określone w

przepisach wydanych na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 1.

5a.

Wykonywanie działalności przez agentów zagranicznej firmy inwestycyjnej, o których

mowa w ust. 3a, traktuje się jak działalność oddziału zagranicznej firmy inwestycyjnej.

Komisja może przekazać do publicznej wiadomości, otrzymane zgodnie z ust. 3a, informacje

o agentach zagranicznej firmy inwestycyjnej, którymi firma będzie posługiwać się w

prowadzeniu działalności maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

5b.

Agenci zagranicznej firmy inwestycyjnej prowadzącej działalność na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej w formie oddziału wykonują działalność w ramach oddziału tej firmy.

6.

Do tworzenia i działalności oddziałów zagranicznych firm inwestycyjnych nie stosuje

się przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, z wyłączeniem art. 14 tej ustawy.

1.

Zagraniczna firma inwestycyjna organizująca w innym państwie członkowskim alternatywny

system obrotu może bez zezwolenia Komisji instalować na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej systemy informatyczne i urządzenia techniczne umożliwiające dostęp do tego

alternatywnego systemu obrotu podmiotom prowadzącym działalność na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

2.

Warunkiem podjęcia czynności, o których mowa w ust. 1, jest poinformowanie Komisji

przez właściwy organ nadzoru, który udzielił zagranicznej firmie inwestycyjnej zezwolenia

na organizowanie alternatywnego systemu obrotu.

3.

Komisja może zwrócić się do organu nadzoru, o którym mowa w ust. 2, o wskazanie uczestników

systemu, o którym mowa w ust. 1.

Zagraniczna firma inwestycyjna prowadząca działalność maklerską w formie oddziału

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega w innym państwie członkowskim nadzorowi

właściwego organu, który udzielił jej zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej,

z zastrzeżeniem, że nadzór nad przestrzeganiem zasad świadczenia usług maklerskich,

określonych w przepisach prawa polskiego, sprawuje Komisja.

1

Za zezwoleniem Komisji bank z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może

prowadzić rachunki papierów wartościowych i rachunki zbiorcze (działalność powiernicza).

2

Prowadzenie przez bank rachunków papierów wartościowych i rachunków zbiorczych na

terytorium innego państwa członkowskiego wymaga zezwolenia, o którym mowa w ust. 1.

3

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, może być udzielone również w przypadku, gdy bank

otrzymał już zezwolenie na prowadzenie działalności maklerskiej. W takim przypadku

prowadzenie rachunków papierów wartościowych i rachunków zbiorczych odbywa się poza

jednostką organizacyjną banku prowadzącą działalność maklerską.

4.

Wniosek o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

dane osobowe o członkach zarządu i rady nadzorczej banku, jak również innych osobach,

które odpowiadają za rozpoczęcie działalności objętej wnioskiem lub będą nią kierować,

ich kwalifikacje zawodowe oraz dotychczasowy przebieg pracy zawodowej;

2)

w przypadku banku będącego spółką akcyjną - wskazanie akcjonariuszy posiadających

co najmniej 10% ogólnej liczby głosów lub co najmniej 10% kapitału zakładowego;

3)

informację o podmiotach dominujących i zależnych wobec wnioskodawcy;

4)

informację o wysokości funduszy własnych;

5

informację o posiadanych urządzeniach telekomunikacyjnych i warunkach lokalowych niezbędnych

do prowadzenia rachunków papierów wartościowych i rachunków zbiorczych;

6

informację o planowanej organizacji prowadzenia rachunków papierów wartościowych i

rachunków zbiorczych;

7)

oświadczenia osób, które będą kierować działalnością objętą wnioskiem, o nieuznaniu

prawomocnym orzeczeniem za winnego popełnienia przestępstwa skarbowego, przestępstwa

przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi

i papierami wartościowymi, za przestępstwa określone w art. 305, art. 307 lub art. 308 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności

przemysłowej, za przestępstwa określone w ustawie z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, za przestępstwa określone w ustawie o ofercie publicznej lub za przestępstwa określone

w niniejszej ustawie.

5.

Do wniosku załącza się

1

statut banku i zaświadczenie albo oświadczenie o wpisie do właściwego rejestru;

2

regulamin prowadzenia rachunków papierów wartościowych oraz regulamin prowadzenia

rachunków zbiorczych;

3)

regulamin ochrony przepływu informacji poufnych;

4)

ostatnie roczne sprawozdanie finansowe wraz z opinią podmiotu uprawnionego do badania

sprawozdań finansowych i raportem z tego badania;

5)

opis systemu kontroli wewnętrznej i regulamin nadzoru zgodności działalności z prawem;

6)

kopię umowy z Krajowym Depozytem o uczestnictwo w systemie rekompensat zawartej pod

warunkiem uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności powierniczej.

5a

Do oświadczenia, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, przepis art. 81 ust. 7a stosuje się

odpowiednio.

6

Działalnością banku polegającą na prowadzeniu rachunków papierów wartościowych i rachunków

zbiorczych powinny kierować co najmniej dwie osoby posiadające wykształcenie wyższe,

co najmniej trzyletni staż pracy w instytucjach rynku finansowego oraz dobrą opinię

w związku ze sprawowanymi funkcjami.

7.

Kapitał założycielski banku powierniczego nie może być niższy niż wskazany w art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.

8.

Bank powierniczy obowiązany jest posiadać centralę na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

9

Za centralę banku powierniczego uważa się jednostkę organizacyjną banku, w której

w sposób stały wykonują działalność osoby kierujące działalnością banku polegającą

na prowadzeniu rachunków papierów wartościowych i rachunków zbiorczych.

10

Do wykonywania czynności prowadzenia rachunków papierów wartościowych i rachunków

zbiorczych bank powierniczy zobowiązany jest zatrudniać co najmniej jednego maklera

papierów wartościowych.

Zezwolenie, o którym mowa w art. 119 ust. 1, zawiera firmę (nazwę) i siedzibę banku

oraz termin rozpoczęcia działalności objętej zezwoleniem, nie dłuższy niż 12 miesięcy

od dnia, w którym decyzja o udzieleniu zezwolenia stała się ostateczna.

1.

Klient banku powierniczego może w umowie, której przedmiotem jest prowadzenie rachunku

papierów wartościowych, zastrzec, że rozliczenie na rachunku klienta transakcji zawartej

na podstawie zlecenia klienta nastąpi po dostarczeniu bankowi przez klienta potwierdzenia

tej transakcji.

2.

Papiery wartościowe nabyte w wyniku transakcji, o której mowa w ust. 1, zostają zapisane

na rachunku papierów wartościowych

1)

firmy inwestycyjnej lub zagranicznej firmy inwestycyjnej nieprowadzącej działalności

maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wykonującej bezpośrednio zlecenie

na rynku regulowanym - w przypadku gdy zlecenie, o którym mowa w ust. 1, jest składane

bezpośrednio w tej firmie inwestycyjnej lub zagranicznej firmie inwestycyjnej nieprowadzącej

działalności maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, albo

2)

firmy inwestycyjnej, zagranicznej firmy inwestycyjnej nieprowadzącej działalności

maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zagranicznej osoby prawnej,

o której mowa w art. 115 ust. 1, nieprowadzącej działalności maklerskiej na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej - w przypadku gdy podmiot ten pośredniczy w przekazywaniu

zlecenia klienta do podmiotów wymienionych w pkt 1

- prowadzonym w celu ewidencjonowania papierów wartościowych nabywanych lub zbywanych

na rzecz klientów, o których mowa w ust. 1.

3.

Przeniesienie papierów wartościowych będących przedmiotem transakcji, o której mowa

w ust. 1, pomiędzy rachunkiem papierów wartościowych podmiotu, o którym mowa w ust.

2, a rachunkiem papierów wartościowych klienta następuje po dostarczeniu zgodnych

potwierdzeń tej transakcji przez klienta i ten podmiot przekazanych odpowiednio do

banków prowadzących ich rachunki papierów wartościowych.

4.

Papiery wartościowe zbyte w wyniku transakcji, o której mowa w ust. 1, pozostają zapisane

na rachunku papierów wartościowych klienta do chwili wskazanej w dostarczonym przez

niego potwierdzeniu transakcji.

5.

W przypadku niedostarczenia zgodnych potwierdzeń transakcji, o której mowa w ust.

1, do dnia, w którym powinno nastąpić jej rozliczenie w depozycie papierów wartościowych,

podmiot, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, odpowiada wobec podmiotu, który na rachunek

klienta zawarł transakcję na rynku regulowanym, za zapłatę ceny oraz dostarczenie

papierów wartościowych do rozliczenia. W przypadku gdy klient przekazuje zlecenie

bezpośrednio podmiotowi, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, podmiot ten odpowiada za rozliczenie

zawartej transakcji.

6.

Przepisy ust. 1-5 nie mają zastosowania w przypadku, gdy przed rozliczeniem transakcji,

o której mowa w ust. 1, w depozycie papierów wartościowych nastąpiło wygaśnięcie lub

ustanie stosunku prawnego będącego podstawą świadczenia usług przez podmiot, o którym

mowa w ust. 2, na rzecz klienta lub utrata przez ten podmiot uprawnień do prowadzenia

działalności maklerskiej.

7.

Przenoszenie papierów wartościowych w wyniku transakcji, o której mowa w ust. 1, oraz

pożytków z tych papierów wartościowych pomiędzy rachunkami papierów wartościowych

klienta banku powierniczego i podmiotu określonego w ust. 2 oraz pomiędzy rachunkami

podmiotów, o których mowa w ust. 2, uważa się za dokonywane na rynku regulowanym.

8.

Nabycie papierów wartościowych w wyniku transakcji, o której mowa w ust. 1, przez

podmiot, o którym mowa w ust. 2, powoduje powstanie po stronie tego podmiotu obowiązków

określonych w przepisach rozdziału 4 ustawy o ofercie publicznej wyłącznie w przypadku,

gdy papiery te pozostają zapisane na jego rachunku papierów wartościowych, o którym

mowa w ust. 2, w dniu następującym po dniu rozliczenia tej transakcji w depozycie

papierów wartościowych.

9.

Przepisy ust. 2-8 stosuje się odpowiednio do niebędących papierami wartościowymi instrumentów

finansowych dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym, z wyłączeniem instrumentów

pochodnych.

10.

Przepisy ust. 1-9 stosuje się odpowiednio do klienta firmy inwestycyjnej prowadzącej

na jego rzecz rachunek papierów wartościowych oraz do firmy inwestycyjnej.

Przepis art. 121 stosuje się odpowiednio w przypadku zamieszczenia w umowie o prowadzenie

rachunku zbiorczego zawartej z bankiem powierniczym lub z firmą inwestycyjną zastrzeżenia,

że rozliczenie na rachunku zbiorczym transakcji, zawartej na podstawie zlecenia posiadacza

rachunku zbiorczego, nastąpi po dostarczeniu, odpowiednio, bankowi powierniczemu lub

firmie inwestycyjnej potwierdzenia tej transakcji.

1

Na żądanie Komisji lub jej upoważnionego przedstawiciela, osoby uprawnione do reprezentowania

banku powierniczego lub wchodzące w skład jego statutowych organów albo zatrudnione

w banku powierniczym są obowiązane do niezwłocznego sporządzenia i przekazania, na

koszt tego banku powierniczego, kopii dokumentów i innych nośników informacji oraz

do udzielenia pisemnych lub ustnych wyjaśnień dotyczących prowadzonej działalności

powierniczej, w zakresie nadzoru sprawowanego przez Komisję nad zgodnością prowadzonej

działalności z zasadami prowadzenia rachunków papierów wartościowych lub rachunków

zbiorczych.

2.

Na żądanie Komisji lub jej upoważnionego przedstawiciela bank powierniczy jest zobowiązany

również do niezwłocznego przekazywania informacji dotyczących rejestrowanych na prowadzonych

przez ten bank rachunkach bankowych środków pieniężnych stanowiących zabezpieczenia

pożyczek instrumentów finansowych oraz środków pieniężnych stanowiących depozyt zabezpieczający

w przypadku dokonywania transakcji instrumentami finansowymi, jeżeli z konstrukcji

tego instrumentu wynika obowiązek posiadania depozytu zabezpieczającego.

3.

W stosunku do oddziału banku powierniczego znajdującego się na terytorium innego państwa

członkowskiego, Komisji przysługują w zakresie sprawowania nadzoru nad prowadzoną

działalnością powierniczą uprawnienia określone w ust. 1. Wykonanie uprawnień następuje

po uprzednim pisemnym poinformowaniu właściwego organu nadzoru w państwie, na którego

terytorium znajduje się oddział banku powierniczego.

„1. Do postępowań egzekucyjnych w administracji wszczętych i niezakończonych przed

dniem wejścia w życie ustawy, mają zastosowanie przepisy dotychczasowe, z zastrzeżeniem

ust. 2-6.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym oddziale do banku powierniczego oraz do wykonywania

nadzoru nad takim bankiem stosuje się odpowiednio przepisy art. 85, art. 86, art.

89, art. 90, art. 92 i art. 104.

1.

Osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych mogą, na podstawie

umowy zawartej w formie pisemnej pod rygorem nieważności, zrzeszać się w klubach inwestora.

W jednym klubie inwestora może być zrzeszonych nie mniej niż 3 i nie więcej niż 20

osób.

2.

W umowie, o której mowa w ust. 1, członkowie klubu inwestora zobowiązują się do

1)

wspólnego działania w celu zdobywania wiedzy o zasadach inwestowania w obrocie zorganizowanym,

w szczególności przez wspólne inwestowanie w zdematerializowane papiery wartościowe

lub inne instrumenty finansowe dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym;

2)

nieuczestniczenia w innych klubach inwestora;

3)

niezaciągania w związku z działalnością klubu inwestora zobowiązań o łącznej wartości

przewyższającej wartość aktywów zgromadzonych na prowadzonych dla klubu inwestora

rachunkach papierów wartościowych i rachunkach pieniężnych służących do ich obsługi.

3.

Każdemu członkowi klubu inwestora przysługuje prawo wniesienia w ciągu roku kalendarzowego

na rachunki pieniężne służące do obsługi prowadzonych dla tego klubu rachunków papierów

wartościowych środków pieniężnych w łącznej wysokości nie wyższej niż 20 000 zł.

4.

Klub inwestora ani jego członkowie nie są przedsiębiorcami.

5.

W zakresie nieuregulowanym w ust. 1-4 do umowy, o której mowa w ust. 1, stosuje się

przepisy art. 860-864, art. 865 § 1 i art. 866-875 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks

cywilny.