Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 16 stycznia 2014 r. w sprawie Krajowego Ośrodka Zapobiegania Zachowaniom Dyssocjalnym

Rozporządzenie określa

1)

liczbę łóżek w Krajowym Ośrodku Zapobiegania Zachowaniom Dyssocjalnym, zwanym dalej

„Ośrodkiem”, przeznaczonych dla osób umieszczonych w Ośrodku na podstawie ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami psychicznymi

stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób, zwanych dalej „osobami umieszczonymi”;

2)

wymagania ogólnoprzestrzenne, sanitarne i instalacyjne, jakie muszą spełniać pomieszczenia

i urządzenia Ośrodka stosownie do rodzaju wykonywanej działalności leczniczej oraz

zakresu udzielanych świadczeń zdrowotnych;

3)

warunki zabezpieczenia Ośrodka;

4)

rodzaj i liczebność personelu mającego styczność z osobami umieszczonymi w Ośrodku;

5)

rodzaje urządzeń i środków technicznych służących do przekazywania, odtwarzania i

utrwalania obrazu lub dźwięku z monitoringu oraz sposób przechowywania, odtwarzania

i niszczenia zapisów oraz udostępniania ich uprawnionym podmiotom.

1.

Liczba łóżek w Ośrodku dla osób umieszczonych wynosi 60.

2.

Liczba łóżek w Ośrodku wynosi 10, jeżeli liczba osób umieszczonych nie przekracza

10.

3.

W przypadku przekroczenia liczby osób umieszczonych, o której mowa w ust. 2, liczba

łóżek w Ośrodku ulega zwiększeniu odpowiednio do liczby kolejnych osób umieszczonych,

z tym że nie może przekroczyć 60.

1.

W Ośrodku znajdują się

1)

sale jednoosobowe przeznaczone dla osób umieszczonych;

2)

świetlica;

3)

stołówka;

4)

pokoje do prowadzenia terapii;

5)

pokój indywidualnych rozmów z osobami umieszczonymi;

6)

gabinet zabiegowy;

7)

pokoje i sanitariaty dla personelu.

2.

Pomieszczenia Ośrodka są połączone wspólnym korytarzem.

3.

Każda z sal, o której mowa w ust. 1 pkt 1, jest wyposażona w

1)

węzeł sanitarny z systemem czujników ruchu połączonych z dyżurką pielęgniarską i stanowiskiem

podglądu i dozoru prowadzonego przez pracowników służby ochrony oraz oddzielony od

sali ścianami działowymi murowanymi, uniemożliwiającymi podgląd z korytarza, składający

się z wykonanych ze stali nierdzewnej

a)

muszli klozetowej,

b)

umywalki wyposażonej w kran z litego metalu uruchamianego fotokomórką,

c)

natrysku (prysznica);

2)

łóżko przymocowane trwale do podłogi, pozwalające na dostęp z trzech stron, w tym

dwóch dłuższych, i dające możliwość zastosowania przymusu bezpośredniego w postaci

izolacji oraz założenia pasów obezwładniających lub kaftana bezpieczeństwa;

3)

dwie kamery włączone przez 24 godziny, z których obraz jest przekazywany do dyżurki

pielęgniarskiej oraz głównego stanowiska podglądu i dozoru;

4)

szafkę przyłóżkową, szafę ubraniową, stolik oraz krzesło; wymienione meble, z wyjątkiem

krzesła, są wykonane z metalu i na trwałe przymocowane do ścian lub podłogi;

5)

jedno okno z lufcikiem górnym oraz z szybami uniemożliwiającymi ich zbicie, a także

ze stalowymi żaluzjami znajdującymi się na zewnątrz okna na wysokości lufcika.

4.

Pomieszczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 2-6, są wyposażone w

1)

jedną lub dwie kamery włączone w czasie użytkowania tych pomieszczeń przez osoby umieszczone,

z których obraz jest przekazywany do głównego stanowiska podglądu i dozoru;

2)

niezbędne meble, które, z wyjątkiem krzeseł lub foteli, są wykonane z metalu i na

trwałe przymocowane do ścian lub podłogi;

3)

okna z lufcikiem górnym oraz z szybami uniemożliwiającymi ich zbicie, a także ze stalowymi

żaluzjami znajdującymi się na zewnątrz okna na wysokości lufcika.

5.

Pomieszczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, są wyposażone w

1)

meble i urządzenia zapewniające prawidłowe wykonywanie obowiązków przez personel;

2)

okna z lufcikiem górnym oraz z szybami uniemożliwiającymi ich zbicie, a także ze stalowymi

żaluzjami znajdującymi się na zewnątrz okna na wysokości lufcika;

3)

urządzenia uniemożliwiające wstęp osobom niebędącym personelem.

1.

Warunki zabezpieczenia Ośrodka zapewnia się przez wyposażenie drzwi i okien w urządzenia

uniemożliwiające samowolne oddalenie się z Ośrodka, w szczególności system czujek

podczerwieni sygnalizujący próbę opuszczenia Ośrodka.

2.

Ośrodek jest wyposażony w

1)

system telewizji wewnętrznej umożliwiający obserwację drzwi wejściowych, okien zewnętrznych,

sal ogólnych, izolatek oraz korytarzy i pokoi personelu;

2)

elektroniczny system sygnalizujący niekontrolowane otwarcie drzwi i okien;

3)

system rejestrowania informacji o zagrożeniu, sygnalizowany przez osobiste elektroniczne

urządzenia alarmowe, zapewniający niezwłoczną reakcję na takie zagrożenie;

4)

bezpośredni dostęp do ogrodzonego terenu rekreacyjnego.

3.

Członek personelu Ośrodka otrzymuje urządzenie alarmowe sygnalizujące zagrożenie ze

strony osób umieszczonych.

4.

Ośrodek jest otoczony oświetlonym, monitorowanym za pośrednictwem telewizji wewnętrznej,

gładkim murem o wysokości co najmniej 5,5 m lub ma inne zabezpieczenia o porównywalnej

skuteczności, uniemożliwiające samowolne oddalenie się osób umieszczonych.

Liczebność poszczególnych kategorii personelu przypadających na 10 osób umieszczonych

w Ośrodku mającego styczność z tymi osobami wynosi

1)

co najmniej

a)

1 psychiatrę,

b)

6 psychologów,

c)

14 pielęgniarek,

d)

7 terapeutów zajęciowych,

2)

nie więcej niż

a)

20 sanitariuszy,

b)

1 pracownika socjalnego,

c)

28 pracowników służby ochrony

- przy czym łączna liczba personelu nie może przekroczyć 77 osób.

1.

Do przekazywania, odtwarzania i utrwalania obrazu lub dźwięku służy system telewizji

wewnętrznej stosowany na terenie Ośrodka.

2.

Urządzeniami systemu telewizji wewnętrznej są

1)

punkty kamerowe, zestawy zawierające kamerę wraz z obiektywem i niezbędnym wyposażeniem

pomocniczym umieszczane w zależności od potrzeb w osłonie zabezpieczającej przed uszkodzeniami

mechanicznymi lub środowiskowymi;

2)

urządzenia sterujące i transmisyjne przewodowe i bezprzewodowe, multipleksery, dzielniki

obrazu, mikrofony, okablowanie, urządzenia nadawczo-odbiorcze i klawiatury sterujące;

3)

monitory i urządzenia przetwarzające sygnały wizyjne na obrazy wyświetlane na ekranie;

4)

urządzenia utrwalające obraz lub dźwięk, systemy magazynowania, takie jak macierz

dyskowa i rejestratory cyfrowe.

3.

System telewizji wewnętrznej służący stałemu monitorowaniu zachowania osób umieszczonych

jest przystosowany do pracy ciągłej i posiada właściwe zabezpieczenia w przypadku

zaniku napięcia zasilającego.

1.

Do przekazywania obrazu z części mieszkalnej przeznaczonej do celów sanitarno-higienicznych

wraz z prysznicem, w celu uniemożliwienia przekazywania i utrwalania obrazu z intymnymi

częściami ciała osób umieszczonych w Ośrodku oraz podczas wykonywania przez nich intymnych

czynności fizjologicznych, stosuje się urządzenia systemu telewizji wewnętrznej wyposażone

w funkcję maskowania stref prywatności; strefy prywatności określa się podczas montażu

tych urządzeń.

2.

Do utrwalenia obrazu lub dźwięku służą przeznaczone do tego celu urządzenia elektroniczne

typu cyfrowego, wchodzące w skład systemu telewizji wewnętrznej, oraz odpowiednie

dla tych urządzeń nośniki informacji, zwane dalej „nośnikami”.

3.

Urządzenia do utrwalania obrazu utrwalają obraz wraz ze znacznikiem czasu, umożliwiającym

dokładne określenie godziny i daty utrwalenia zgodnie z czasem lokalnym.

4.

Utrwalenie obrazu wykonuje się z częstotliwością nie mniejszą niż 25 klatek na sekundę

przy rozdzielczości D1: 12 klatek na sekundę przy rozdzielczości 720 p lub 6 klatek

na sekundę przy rozdzielności 1080 p.

5.

Utrwalenie dźwięku zapewnia zapisanie sygnału akustycznego w paśmie częstotliwości

od 300 Hz do 6000 Hz, przy minimalnej dynamice 50 dB.

6.

Pojemność nośników urządzeń utrwalających umożliwia przechowywanie i odtwarzanie utrwalonego

obrazu lub dźwięku przez okres, o którym mowa w art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami

psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych

osób.

1.

Kierownik Ośrodka odpowiada za właściwe przechowywanie i zabezpieczenie zapisu utrwalonego

obrazu lub dźwięku na odrębnym nośniku, zwanego dalej „zapisem”, przed dostępem do

niego osób nieuprawnionych.

2.

Zapis przechowuje się w sposób zapobiegający jego utracie, uszkodzeniu lub zniszczeniu

w szczególności w wyniku oddziaływania środków chemicznych, czynników mechanicznych,

temperatury, światła lub pola magnetycznego.

3.

Po wykonaniu zapisu osoba odpowiedzialna za jego sporządzenie sprawdza jego jakość.

Sprawdzenie polega na odtworzeniu losowo wybranych fragmentów zapisu. W przypadku

stwierdzenia, że zapis jest uszkodzony lub nieprawidłowo sporządzony, niszczy się

go i dokonuje powtórnego zapisu, umieszczając informacje o tym fakcie w notatce, o

której mowa w ust. 4.

4.

Osoba wykonująca zapis sporządza notatkę, w której zamieszcza

1)

datę i miejsce sporządzenia zapisu;

2)

imię i nazwisko osoby wykonującej zapis;

3)

godzinę i datę rozpoczęcia i zakończenia zdarzenia, które zostało utrwalone;

4)

numer identyfikacyjny nadany nośnikowi z danymi utrwalonymi;

5)

inne dane dotyczące zapisu.

Kierownik Ośrodka udostępnia zapis na pisemny wniosek uprawnionego podmiotu.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 22 stycznia 2014 r.