Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 16 stycznia 2014 r. w sprawie sposobu dokumentowania przypadków zastosowania przymusu bezpośredniego

Rozporządzenie określa sposób dokumentowania przypadków zastosowania przymusu bezpośredniego

wobec osób umieszczonych na podstawie ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami psychicznymi

stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób w Krajowym Ośrodku Zapobiegania Zachowaniom Dyssocjalnym, zwanych dalej „osobami

umieszczonymi”.

1.

Zastosowanie przymusu bezpośredniego wobec osób umieszczonych podlega odnotowaniu

w indywidualnej i zbiorczej dokumentacji medycznej, w której zamieszcza się

1)

rodzaj zastosowanego przymusu bezpośredniego;

2)

przyczyny zastosowania przymusu bezpośredniego, w tym uzasadniające wybór rodzaju

zastosowanego przymusu bezpośredniego;

3)

miejsce i czas stosowania przymusu bezpośredniego oraz przyczyny jego ewentualnego

przedłużenia;

4)

informację o uprzedzeniu osoby umieszczonej przed zastosowaniem przymusu bezpośredniego,

że przymus ten ma zostać wobec niej zastosowany.

2.

Informację o zastosowaniu przymusu bezpośredniego pielęgniarka zamieszcza w księdze

raportów pielęgniarskich, w której, poza informacjami, o których mowa w ust. 1, odnotowuje

się również następujące informacje

1)

imię i nazwisko osoby decydującej o zastosowaniu przymusu bezpośredniego;

2)

imiona i nazwiska osób wykonujących przymus bezpośredni;

3)

przebieg stosowania przymusu bezpośredniego, w tym skutki stosowania przymusu bezpośredniego

dla zdrowia osoby umieszczonej, wobec której został on podjęty.

Do indywidualnej dokumentacji medycznej dołącza się również notatkę służbową pracownika

służby ochrony sporządzoną na podstawie art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami

psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych

osób.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 22 stycznia 2014 r.