Obwieszczenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 sierpnia 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie

1.

Rozporządzenie ustala warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze

i związane z nimi urządzenia budowlane oraz ich usytuowanie.

2.

Rozporządzenie określa warunki, które przy zachowaniu przepisów prawa budowlanego oraz odrębnych przepisów, a także ustaleń Polskich Norm zapewniają

1)

bezpieczeństwo konstrukcji;

2)

bezpieczeństwo pożarowe;

3)

bezpieczeństwo użytkowania;

4)

odpowiednie warunki higieniczne i zdrowotne oraz ochronę środowiska;

5)

ochronę przed hałasem i drganiami;

6)

oszczędność energii i odpowiednią izolacyjność cieplną przegród;

7)

odpowiednie warunki użytkowe;

8)

ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich;

9)

trwałość budowli;

10)

ochronę dóbr kultury.

W sprawach wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie

niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy niniejszego rozporządzenia.

Do postępowań wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia

w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe.

Przepisy rozporządzenia stosuje się przy projektowaniu, budowie, przebudowie i zmianie

sposobu użytkowania budowli rolniczych lub ich części, a także związanych z nimi urządzeń

budowlanych.

Przy nadbudowie, rozbudowie, przebudowie i zmianie sposobu użytkowania istniejących

budowli rolniczych, wymagania, o których mowa w § 1, mogą być spełnione w sposób inny

niż określony w rozporządzeniu, stosownie do wskazań ekspertyzy technicznej właściwego

instytutu badawczego albo rzeczoznawcy budowlanego oraz do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych,

uzgodnionych z właściwym komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej lub państwowym

wojewódzkim inspektorem sanitarnym, odpowiednio do przedmiotu tej ekspertyzy.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Do budowli rolniczych, w stosunku do których przed dniem wejścia w życie niniejszego

rozporządzenia

1)

została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę lub

2)

zostało dokonane zgłoszenie budowy lub wykonania robót budowlanych w przypadku, gdy

nie jest wymagane uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę

- stosuje się przepisy dotychczasowe.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o budowlach rolniczych - rozumie się przez to budowle

dla potrzeb rolnictwa i przechowalnictwa produktów rolnych, w szczególności takie

jak: zamknięte zbiorniki na płynne odchody zwierzęce, płyty do składowania obornika,

silosy na kiszonki, silosy na zboże i pasze, komory fermentacyjne i zbiorniki biogazu

rolniczego.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Usytuowanie budowli rolniczych i projekt zagospodarowania działki lub terenu powinny

być zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku

tego planu z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

1

Do budowli rolniczych i urządzeń budowlanych z nimi związanych należy zapewnić dojścia

i dojazdy przystosowane do sposobu ich użytkowania, oraz drogi pożarowe, jeżeli gęstość

obciążenia ogniowego strefy pożarowej przekracza 500 MJ/m

1)

powierzchnia strefy pożarowej przekracza 1000 m

2)

występują strefy zagrożenia wybuchem wewnątrz budowli.

2

Szerokość dojazdów, o których mowa w ust. 1, do budowli rolniczych powinna wynosić

co najmniej 3 m.

3.

Ukształtowanie niwelety podłużnej i przekrojów poprzecznych dojazdów oraz dojść do

budowli rolniczych powinny zapewniać spływ wód opadowych.

4.

Stanowiska postojowe i dojazdy do budowli rolniczych powinny posiadać nawierzchnię

utwardzoną, zapewniającą odpływ wód opadowych.

1.

Do usuwania i przechowywania odchodów zwierzęcych powinny być zastosowane urządzenia

i budowle rolnicze odpowiednie do systemów utrzymywania zwierząt.

2.

Zamknięte zbiorniki na płynne odchody zwierzęce powinny mieć

1)

dno i ściany nieprzepuszczalne;

2)

szczelne przykrycie, z wyłączeniem zbiorników na płynne odchody zwierzęce lub ich

części znajdujących się pod budynkiem inwentarskim, stanowiących technologiczne wyposażenie

budynku inwentarskiego;

3)

wylot wentylacyjny i zamykany otwór wejściowy.

3.

Zbiorniki na płynne produkty powstałe w wyniku procesu fermentacji towarzyszącej produkcji

biogazu rolniczego, zwane dalej „zbiornikami na produkty pofermentacyjne w postaci

płynnej”, powinny mieć dno i ściany nieprzepuszczalne, a w przypadku gdy są to zamknięte

zbiorniki na produkty pofermentacyjne w postaci płynnej, powinny być szczelnie przykryte

oraz zaopatrzone w wylot wentylacyjny i zamykany otwór wejściowy.

4.

Odległości zamkniętych zbiorników na płynne odchody zwierzęce oraz zamkniętych zbiorników

na produkty pofermentacyjne w postaci płynnej, mierzone od pokryw i wylotów wentylacyjnych,

powinny wynosić co najmniej

1)

10 m od pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi na działkach sąsiednich, jednak

nie mniej niż 15 m od otworów okiennych i drzwiowych w tych pomieszczeniach;

2)

15 m od magazynów środków spożywczych, a także od obiektów budowlanych służących przetwórstwu

artykułów rolno-spożywczych;

3)

4 m od granicy działki sąsiedniej;

4)

5 m od budynków magazynowych pasz i ziarna;

5)

5 m od silosów na zboże i pasze;

6)

5 m od silosów na kiszonki.

5.

Odległość otwartych zbiorników na produkty pofermentacyjne w postaci płynnej oraz

płyt do składowania obornika powinna wynosić co najmniej

1)

25 m od pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi na działkach sąsiednich, jednak

nie mniej niż 30 m od otworów okiennych i drzwiowych w tych pomieszczeniach;

2)

50 m od budynków służących przetwórstwu artykułów rolno-spożywczych i magazynów środków

spożywczych;

3)

10 m od budynków magazynowych pasz i ziarna;

4)

4 m od granicy działki sąsiedniej;

5)

5 m od silosów na zboże i pasze;

6)

10 m od silosów na kiszonki.

6.

Dopuszcza się sytuowanie zamkniętych zbiorników na płynne odchody zwierzęce oraz zbiorników

na produkty pofermentacyjne w postaci płynnej, a także płyt do składowania obornika

w odległościach mniejszych niż określone w ust. 4 pkt 3 i ust. 5 pkt 4 lub na granicy

działek, w przypadku gdy będą przylegać do tego samego rodzaju budowli rolniczych

na działce sąsiedniej.

Odległości komór fermentacyjnych i zbiorników biogazu rolniczego powinny wynosić co

najmniej

1)

20 m od pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz od budynków inwentarskich;

2)

20 m od budynków innych niż określone w pkt 1 niepowiązanych technologicznie z instalacją

służącą do otrzymywania biogazu rolniczego;

3)

5 m od granicy działki sąsiedniej;

4)

15 m od składu węgla i koksu;

5)

15 m od komór fermentacyjnych i zbiorników biogazu rolniczego, będących elementem

odrębnych instalacji służących do otrzymywania biogazu rolniczego;

6)

15 m od silosów na zboże i pasze;

7)

5 m od innych obiektów budowlanych niebędących budynkami.

1.

Odległość silosów na zboże i pasze o pojemności do 100 ton powinna wynosić co najmniej

1)

8 m od pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi;

2)

8 m od innych budynków, z wyłączeniem budynków inwentarskich i gospodarczych;

3)

15 m od instalacji służących do otrzymywania biogazu rolniczego;

4)

15 m od składu węgla i koksu;

5)

4 m od granicy działki sąsiedniej.

2.

Odległość silosów na zboże i pasze o pojemności większej niż 100 ton powinna wynosić

co najmniej

1)

10 m od pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz od budynków inwentarskich,

jednak nie mniej niż 15 m od otworów okiennych i drzwiowych w tych pomieszczeniach

oraz budynkach;

2)

8 m od budynków innych niż określone w pkt 1;

3)

15 m od instalacji służących do otrzymywania biogazu rolniczego;

4)

15 m od składu węgla i koksu;

5)

4 m od granicy działki sąsiedniej.

1.

Odległość silosów na kiszonki powinna wynosić co najmniej

1)

25 m od pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, jednak nie mniej niż 30 m od otworów

okiennych i drzwiowych w tych pomieszczeniach;

2)

50 m od budynków służących przetwórstwu artykułów rolno-spożywczych i magazynów środków

spożywczych;

3)

8 m od budynków magazynowych pasz i ziarna;

4)

15 m od instalacji służących do otrzymywania biogazu rolniczego;

5)

15 m od składu węgla i koksu;

6)

5 m od granicy działki sąsiedniej.

2.

Silosy na kiszonki powinny mieć dno i ściany nieprzepuszczalne.

Odległości myjni urządzeń ochrony roślin powinny wynosić co najmniej

1)

30 m od pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, silosów na kiszonki, magazynów

pasz i ziarna oraz obiektów budowlanych służących przetwórstwu artykułów rolno-spożywczych;

2)

5 m od granicy działki sąsiedniej.

Odległości pomiędzy budowlami rolniczymi a budowlami i budynkami związanymi z nimi

technologicznie nie ogranicza się, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.

Nie ogranicza się odległości, o których mowa w § 6 ust. 4 pkt 3 i ust. 5 pkt 4, §

8 ust. 1 pkt 5 i ust. 2 pkt 5 oraz § 8a ust. 1 pkt 6, jeżeli działka sąsiednia jest

własnością inwestora lub jest on jej użytkownikiem wieczystym.

(uchylony).

Budowle rolnicze uciążliwe dla otoczenia, w szczególności z uwagi na zapylenie, zapachy

lub wydzielanie się substancji toksycznych, powinny być odizolowane od przyległych

terenów pasem zieleni złożonym z roślinności średnioi wysokopiennej.

1.

Budowle rolnicze i urządzenia budowlane z nimi związane powinny być zaprojektowane

i wykonane w sposób zapewniający w fazie budowy i eksploatacji zachowanie stanów granicznych

nośności i użytkowania konstrukcji.

2.

W stalowych elementach konstrukcyjnych budowli rolniczych narażonych na korozję należy,

niezależnie od zabezpieczenia antykorozyjnego, stosować naddatki.

Posadowienie budowli rolniczych powinno

1)

być dostosowane do warunków hydrogeologicznych i innych cech podłoża gruntowego;

2)

być dostosowane do rodzaju konstrukcji oraz sposobu użytkowania budowli rolniczych

i urządzeń budowlanych z nimi związanych;

3)

zapewniać zachowanie stanów granicznych nośności i użytkowania.

1.

Występujące w budowlach rolniczych urządzenia techniczne powodujące wstrząsy i wibracje

powinny być wykonane na oddzielnych fundamentach, z zachowaniem odstępów dylatacyjnych,

w sposób uniemożliwiający przenoszenie wstrząsów i wibracji na fundamenty obiektu.

2.

Fundamenty budowli rolniczych i urządzeń budowlanych z nimi związanych powinny być

zabezpieczone przed

1)

negatywnymi skutkami oddziaływania wód gruntowych;

2)

skutkami przemarzania podłoża gruntowego, jeżeli podłoże stanowią grunty wysadzinowe;

3)

uszkodzeniami umożliwiającymi przeniknięcie do gruntu szkodliwych substancji znajdujących

się w budowli.

Przegrody budowlane budowli rolniczych powinny być projektowane i wykonywane z zapewnieniem

bezpieczeństwa i odporności ogniowej konstrukcji, przy doborze materiałów zapewniających

walory użytkowe i trwałość budowli.

W budowlach rolniczych przeznaczonych do magazynowania produktów spożywczych i pasz

oraz komponentów przeznaczonych do ich produkcji zabronione jest stosowanie materiałów

toksycznych i charakteryzujących się stężeniem naturalnych izotopów promieniotwórczych

większym od przewidzianego w przepisach w sprawie dopuszczalnych stężeń i natężeń

czynników szkodliwych dla zdrowia, wydzielanych przez materiały budowlane, urządzenia

i elementy wyposażenia w pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi.

Przegrody budowlane podziemnych budowli rolniczych oraz zagłębione w gruncie części

przegród pozostałych budowli rolniczych powinny być zabezpieczone przed negatywnymi

skutkami oddziaływania środowiska gruntowo-wodnego oraz przed zawilgoceniem i przenikaniem

wilgoci do wnętrza budowli.

1.

Przegrody budowlane budowli rolniczych narażone na negatywne oddziaływanie środowiska

wewnętrznego, niezależnie od szczelności ich wykonania, powinny być osłonięte od wewnątrz

powłokami zabezpieczającymi.

2.

Przegrody budowlane, o których mowa w ust. 1, powinny być zaprojektowane i wykonane

w sposób umożliwiający wymianę elementów zniszczonych lub uszkodzonych.

Przykrycia podziemnych budowli rolniczych przenoszące obciążenie zewnętrzne stałe

lub zmienne powinny być oznakowane tablicami ostrzegawczymi zawierającymi informacje

o wielkości dopuszczalnych obciążeń i ich rozmieszczeniu.

1

W instalacjach służących do otrzymywania biogazu rolniczego powinny być stosowane

niskociśnieniowe zbiorniki biogazu metalowe, żelbetowe lub z tworzyw elastycznych.

2.

Zbiorniki powłokowe z tworzyw elastycznych powinny być zabezpieczone ogrodzeniem o

wysokości co najmniej 1,8 m.

3

Odległość ogrodzenia od płaszcza zbiornika biogazu rolniczego powinna wynosić co najmniej

0,85 m.

4.

Dopuszcza się odległość mniejszą od określonej w ust. 3, pod warunkiem wykonania ogrodzenia

w sposób uniemożliwiający sięgnięcie do płaszcza zbiornika.

5.

Zbiorniki biogazu metalowe i żelbetowe mogą być nieobudowane.

6

Podziemne zbiorniki biogazu rolniczego mogą być obciążone jedynie znajdującym się

nad nimi gruntem.

Komory fermentacyjne i zbiorniki biogazu rolniczego powinny być zaprojektowane i wykonane

w sposób zabezpieczający przed

1)

pożarem lub wybuchem;

2)

zamarznięciem przewodów doprowadzających i odprowadzających gaz;

3)

kondensacją gazu;

4)

korozją powodowaną przez substancje zawarte w gazie, a w szczególności przez amoniak

i siarkowodór.

1.

Komory fermentacyjne powinny być wykonywane z materiałów niepalnych.

2

Izolacja cieplna komór fermentacyjnych i przewodów biogazu rolniczego powinna być

wykonana w sposób zapewniający nierozprzestrzenianie ognia.

1

Komory fermentacyjne i zbiorniki biogazu rolniczego powinny być chronione od elektryczności

statycznej.

2.

Instalacje elektryczne powinny być prowadzone w rurach o stopniu ochrony nie niższym

niż IP-54; w wypadku stosowania mieszadeł nurkowych stopień ochrony powinien wynosić

IP-68.

Tworzywa elastyczne przeznaczone do budowy zbiorników biogazu rolniczego powinny charakteryzować

się

1)

wytrzymałością na rozrywanie co najmniej 15 N/cmb;

2)

przepuszczalnością metanu nie większą niż 10 cm

3)

odpornością na działanie temperatur w granicach od −30°C do +50°C;

4)

możliwością odprowadzania ładunków elektrostatycznych.

1

W pomieszczeniach, w których znajdują się zbiorniki biogazu rolniczego, należy zapewnić

wentylację grawitacyjną.

2.

Otwory nawiewne w pomieszczeniach, o których mowa w ust. 1, powinny znajdować się

bezpośrednio nad posadzką, a kanały wywiewne powinny być wyprowadzone ponad dach.

3.

W pomieszczeniach ze zbiornikami biogazu rolniczego otwory nawiewne i wywiewne powinny

mieć powierzchnię przekroju dla zbiorników o pojemności

1)

do 50 m

2)

powyżej 50 m

3)

powyżej 100 m

4)

powyżej 200 m

Pomieszczenia sterowni znajdujące się obok komór fermentacyjnych powinny być wentylowane.

1.

Konstrukcja zamkniętych zbiorników na płynne odchody zwierzęce oraz zbiorników na

produkty pofermentacyjne w postaci płynnej powinna zapewniać warunki ich użytkowania

przez

1)

umożliwienie dojazdu oraz opróżnienia gromadzących się osadów;

2)

wykonanie spadków w dnie w kierunku komory czerpalnej płynnych odchodów zwierzęcych

oraz produktów pofermentacyjnych w postaci płynnej;

3)

wykonanie spadków na zewnątrz dla odpływu wód opadowych.

2.

Zamknięte zbiorniki na płynne odchody zwierzęce oraz zamknięte zbiorniki na produkty

pofermentacyjne w postaci płynnej zaopatrzone w przykrycie inne niż sztywne i odporne

na uszkodzenia mechaniczne, a także otwarte zbiorniki na produkty pofermentacyjne

w postaci płynnej, o wysokości mniejszej niż 1,8 m, powinny być zabezpieczone ogrodzeniem

o wysokości co najmniej 1,8 m.

3.

Pomosty obsługowe i dojścia dla obsługi zamkniętych zbiorników na płynne odchody zwierzęce

oraz zamkniętych zbiorników na produkty pofermentacyjne w postaci płynnej zaopatrzonych

w przykrycie inne niż sztywne i odporne na uszkodzenia mechaniczne oraz otwartych

zbiorników na produkty pofermentacyjne w postaci płynnej powinny być zabezpieczone

barierkami ochronnymi o wysokości co najmniej 1,1 m z poprzeczką umieszczoną w połowie

ich wysokości i na wysokości 0,15 m nad pomostem.

4.

Izolacja wodoszczelna skarp i dna ziemnych zbiorników na płynne odchody zwierzęce

oraz ziemnych zbiorników na produkty pofermentacyjne w postaci płynnej powinna być

wykonana z trwałych materiałów izolacyjnych.

Płyty do składowania obornika powinny mieć dno i ściany nieprzepuszczalne.

1.

Składy otwarte węgla, koksu i żużla powinny być położone w terenie, w którym nie gromadzą

się wody opadowe.

2.

Skład powinien mieć dojazd dla pojazdów mechanicznych.

3.

Podłoże składu powinno być utwardzone ze spadkiem nie mniejszym niż 3%.

4.

Skład węgla brunatnego powinien być przykryty.

1.

Myjnie płytowe dla pojazdów i urządzeń rolniczych powinny posiadać utwardzoną nawierzchnię

z betonu szczelnego ze spadkami dla odpływu wód opadowych oraz szczelne osadniki błota

i tłuszczu, a także studzienki zbiorcze.

2.

Myjnie urządzeń do ochrony roślin powinny być wyposażone w szczelne zbiorniki ścieków.

1.

Budowle rolnicze narażone na działanie korozji powinny mieć konstrukcję ukształtowaną

w sposób zmniejszający negatywne skutki oddziaływania środowiska; w budowlach tych

należy stosować wyroby odporne na oddziaływanie środowiska.

2.

Przyjęty sposób ochrony przed korozją powinien uwzględniać przewidywany okres eksploatacji

budowli rolniczej.

1.

Sposób ochrony powierzchniowej budowli rolniczych narażonych na działanie korozji

powinien

1)

być dostosowany do rozwiązań materiałowych;

2)

spełniać wymagania higieniczne;

3)

umożliwiać konserwację i naprawy.

2.

Rozwiązania technologiczne, architektoniczne, instalacyjne i konstrukcyjne powinny

uniemożliwiać zniszczenie budowli rolniczej w razie uszkodzenia korozyjnego niektórych

elementów.

3.

Do elementów wymagających okresowej kontroli i konserwacji należy zapewnić dostęp.

Konstrukcje budowli rolniczych narażonych na działanie korozji powinny być zabezpieczone

przed powstawaniem odkształceń i rys powodujących naruszenie szczelności powłoki ochronnej.

Konstrukcja silosów na kiszonki powinna zapewniać ochronę przed oddziaływaniem soków

powstałych w procesie kiszenia oraz przenikaniem tych soków do otaczającego środowiska

przez wykonanie odpowiednich spadków i kanalików do odprowadzania soków do szczelnych

studzienek.

W dnie i ścianach zbiorników przy ciśnieniu hydrostatycznym do 0,05 MPa może być stosowany

beton zwykły; przy ciśnieniu wyższym powinien być stosowany beton hydrotechniczny.

1

Żelbetowe elementy budowli rolniczych narażone na działanie korozji powinny być wykonane

z betonu szczelnego klasy co najmniej C16/20, zbrojonego stalą węglową o niepodwyższonej

wytrzymałości.

2.

W elementach, o których mowa w ust. 1, należy stosować zbrojenie z naddatkiem na korozję.

3.

Złącza elementów budowlanych, dla których beton nie stanowi dostatecznej ochrony,

należy zabezpieczać powłokami ochronnymi lub wykonywać ze stali nierdzewnej.

4.

Minimalna otulina zbrojenia w elementach budowlanych, o których mowa w ust. 1, powinna

wynosić

1)

50 mm od strony środowiska powodującego korozję w silosach na kiszonki;

2)

30 mm w ścianach i dnach leja silosów na zboża i pasze, w których beton powinien spełniać

dodatkowo warunek podwyższonej ścieralności.

5.

Składniki betonu nie powinny powodować korozji zbrojenia.

Elementy stalowe w konstrukcjach i przegrodach budowlanych narażonych na działanie

korozji należy zabezpieczać powłokami ochronnymi lub wykonywać ze stali nierdzewnej.

Budowle rolnicze powinny być zabezpieczone przed pożarem lub wybuchem, w szczególności

przez zapewnienie

1

nośności ogniowej konstrukcji przez założony czas, przy czym dla konstrukcji nośnej

zamkniętych zbiorników na płynne odchody zwierzęce, zbiorników na produkty pofermentacyjne

w postaci płynnej, silosów na kiszonki oraz silosów na zboże i pasze wyniesionych

ponad ziemię należy zapewnić klasę odporności ogniowej co najmniej R 30;

2)

warunków ewakuacji;

3)

bezpiecznych odległości między obiektami budowlanymi;

4)

dróg pożarowych;

5)

rozwiązań technicznych i materiałowych dostosowanych do występującego zagrożenia pożarowego

lub zagrożenia wybuchem;

6)

instalacji i urządzeń elektrycznych o stopniu bezpieczeństwa odpowiadającym występującemu

zagrożeniu pożarowemu lub zagrożeniu wybuchem;

7)

wody do celów przeciwpożarowych;

8)

podręcznego sprzętu gaśniczego i urządzeń ratowniczych;

9)

oznakowania znakami bezpieczeństwa.

Budowle rolnicze powinny być wykonane z elementów budowlanych nierozprzestrzeniających

ognia.

Odległości stanowisk postojowych dla pojazdów samochodowych i samojezdnych maszyn

rolniczych od instalacji służących do otrzymywania biogazu rolniczego powinny wynosić

co najmniej 10 m.

1

W budowlach rolniczych, w których występują materiały mogące wytworzyć mieszaniny

wybuchowe, i na terenach przyległych do tych budowli dokonuje się oceny zagrożenia

wybuchem zgodnie z zasadami określonymi w przepisach przeciwpożarowych.

2.

Wymiary stref zagrożenia wybuchem dla budowli rolniczych i urządzeń budowlanych z

nimi związanych określa załącznik do rozporządzenia.

3

Dopuszcza się przyjmowanie innych wymiarów stref zagrożenia wybuchem niż określone

w załączniku, o którym mowa w ust. 2, w przypadku zastosowania rozwiązań technicznych

uzasadniających ich przyjęcie zgodnie z zasadami wynikającymi z przepisów o ochronie

przeciwpożarowej.

1.

Wokół instalacji służących do otrzymywania biogazu rolniczego ustala się strefy bezpieczeństwa,

w zależności od łącznej pojemności komór fermentacyjnych i zbiorników biogazu rolniczego,

mierzone od zewnętrznych krawędzi skrajnych budowli i urządzeń budowlanych wchodzących

w skład instalacji. W przypadku instalacji o pojemności

1)

do 350 m

2)

ponad 350 m

3)

ponad 700 m

2.

Strefa bezpieczeństwa powinna być oddzielona ogrodzeniem o wysokości co najmniej 1,5

m oraz oznakowana tablicami ostrzegawczymi: „Instalacja służąca do otrzymywania biogazu

rolniczego. Zagrożenie wybuchem. Używanie ognia otwartego i palenie tytoniu zabronione.”.

Budowle rolnicze, z wyłączeniem płyt do składowania obornika i silosów na kiszonki,

powinny być chronione przed wyładowaniami atmosferycznymi zgodnie z Polskimi Normami

dotyczącymi ochrony odgromowej.

1.

Budowle rolnicze i urządzenia budowlane z nimi związane powinny być projektowane i

wykonane w sposób zabezpieczający przed wydzielaniem szkodliwych substancji.

2.

W wypadku gdy nie można uniknąć wydzielania się szkodliwych substancji, należy przewidzieć

właściwą wentylację, aby stężenia tych substancji nie przekraczały dopuszczalnych

norm, określonych w odrębnych przepisach.

W budowlach rolniczych, wewnątrz których wydzielają się szkodliwe dla zdrowia substancje

i zapachy, należy przewidzieć skuteczny system wentylacji na czas doraźnego pobytu

obsługi, zapewniający wykonywanie czynności związanych z czyszczeniem, naprawą i konserwacją,

zgodnie z odpowiednimi przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa i higieny pracy.

1.

Dojścia i przejścia do urządzeń technicznych w budowlach rolniczych, niezbędne na

czas konserwacji i remontów, powinny zapewniać bezpieczne wykonywanie czynności remontowych.

2.

Przy projektowaniu przejść i dojść przepisy o warunkach technicznych, jakim powinny

odpowiadać budynki i ich usytuowanie, stosuje się odpowiednio.

Instalacje i urządzenia budowli rolniczych służące do odprowadzania zużytych wód,

soków kiszonkowych, a także innych nieczystości i zanieczyszczeń, powinny być projektowane

i wykonane w sposób zabezpieczający przed przenikaniem szkodliwych substancji do wód

i gruntu.

Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do budowli rolniczych, jeżeli przed dniem

wejścia w życie rozporządzenia została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę lub został

złożony wniosek o wydanie takiej decyzji lub jeśli budowę niewymagającą pozwolenia

rozpoczęto przed dniem wejścia w życie rozporządzenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia