Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 10 czerwca 2014 r. w sprawie udzielania przez Bank Gospodarstwa Krajowego pomocy de minimis w formie gwarancji spłaty kredytów

1.

Rozporządzenie określa szczegółowe warunki oraz tryb udzielania pomocy de minimis,

w formie gwarancji Banku Gospodarstwa Krajowego w ramach rządowego programu społeczno-gospodarczego,

o którym mowa w art. 34a ust. 1 ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych

przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne.

2.

Pomoc jest udzielana jako pomoc de minimis, zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania

art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis

(Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji”.

Pomoc de minimis podlega kumulacji z inną pomocą zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji.

Pomoc de minimis może zostać udzielona po spełnieniu warunku, o którym mowa w art.

4 ust. 6 lit. a rozporządzenia Komisji.

1.

Łączna wartość pomocy de minimis udzielonej jednemu przedsiębiorcy, w rozumieniu art.

2 ust. 2 rozporządzenia Komisji, wyrażona za pomocą ekwiwalentu dotacji brutto, nie

może przekroczyć w bieżącym roku oraz dwóch poprzedzających go latach podatkowych

równowartości 200 000 euro, a w sektorze drogowego transportu towarów 100 000 euro.

2.

Ekwiwalent dotacji brutto oblicza się w sposób określony w art. 4 ust. 6 lit. b rozporządzenia

Komisji lub w oparciu o metodę zatwierdzoną przez Komisję Europejską, zgodnie z art.

4 ust. 6 lit. d rozporządzenia Komisji.

1.

Pomoc de minimis jest udzielana mikroprzedsiębiorcom oraz małym lub średnim przedsiębiorcom

w formie udzielanych przez Bank Gospodarstwa Krajowego gwarancji spłaty kredytów.

2.

Gwarancja obejmuje nie więcej niż 60% kwoty kredytu.

3.

Gwarancja może obejmować kredyty wchodzące w skład portfela kredytów, stanowiącego

zbiór pojedynczych kredytów, dla którego łączną kwotę limitu gwarancji udzielanych

na określony czas określa umowa zawarta pomiędzy Bankiem Gospodarstwa Krajowego a

bankiem kredytodawcą.

1.

Gwarancja jest udzielana na wniosek mikroprzedsiębiorcy, małego lub średniego przedsiębiorcy

składany do banku kredytodawcy.

2.

Wniosek o udzielenie gwarancji zawiera informacje, o których mowa w art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących

pomocy publicznej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404, z późn. zm..

3.

Do wniosku o udzielenie gwarancji dołącza się zaświadczenia albo oświadczenia, o których

mowa w art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących

pomocy publicznej.

4.

Zabezpieczenie udzielonej gwarancji stanowi weksel własny in blanco wystawiony przez

mikroprzedsiębiorcę, małego lub średniego przedsiębiorcę na rzecz Banku Gospodarstwa

Krajowego.

5.

Dniem udzielenia pomocy de minimis jest dzień udzielenia gwarancji.

Wniosek o udzielenie gwarancji złożony na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 lutego 2013 r. w sprawie udzielania przez

Bank Gospodarstwa Krajowego pomocy de minimis w formie gwarancji spłaty kredytów

(Dz. U. poz. 239 i 1425) i nierozpatrzony przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, pozostawia sią bez rozpatrzenia.

Rozporządzenie stosuje się do dnia 31 grudnia 2015 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2014 r.