Obwieszczenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 stycznia 2014 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie znakowania środków spożywczych

Rozporządzenie reguluje szczegółowy zakres informacji podawanych w oznakowaniu opakowanych

środków spożywczych i środków spożywczych bez opakowań przeznaczonych bezpośrednio

dla konsumenta finalnego lub do zakładów żywienia zbiorowego oraz sposób znakowania

tych środków spożywczych.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 listopada 2007 r.

1.

Środki spożywcze oznakowane zgodnie z dotychczasowym brzmieniem § 5 ust. 13 rozporządzenia,

o którym mowa w § 1 niniejszego rozporządzenia, mogą pozostawać w obrocie do czasu

wyczerpania zapasów tych środków spożywczych, jeżeli środki te wprowadzono do obrotu

lub oznakowano przed dniem 31 maja 2009 r.

2.

Środki spożywcze oznakowane zgodnie z dotychczasowym brzmieniem § 27 ust. 5 rozporządzenia,

o którym mowa w § 1 niniejszego rozporządzenia, mogą być wprowadzane do obrotu do

czasu wyczerpania zapasów tych środków spożywczych, jeżeli środki te oznakowano przed

dniem 30 czerwca 2010 r.

1.

Opakowane środki spożywcze zawierające aromaty mogą być wprowadzane do obrotu lub

oznakowane zgodnie z dotychczasowymi przepisami do dnia 20 stycznia 2011 r.

2.

Opakowane środki spożywcze, o których mowa w ust. 1, mogą pozostawać w obrocie po

dniu 20 stycznia 2011 r. do czasu wyczerpania zapasów tych środków spożywczych.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.

Oznakowanie fermentowanych napojów winiarskich wyrabianych lub wprowadzonych do obrotu

na podstawie przepisów ustawy z dnia 22 stycznia 2004 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie

tymi wyrobami i organizacji rynku wina

(Dz. U. Nr 34, poz. 292, z późn. zm., stosowane na podstawie dotychczasowych przepisów, może być stosowane przez okres

wskazany w art. 97 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie

tymi wyrobami i organizacji rynku wina

(Dz. U. Nr 120, poz. 690 i Nr 171, poz. 1016).

1.

Opakowane soki owocowe, soki owocowe z zagęszczonego soku owocowego, zagęszczone soki

owocowe (koncentraty owocowe, koncentraty soku owocowego), soki owocowe w proszku

oraz nektary owocowe mogą być oznakowane i wprowadzane do obrotu zgodnie z dotychczasowymi

przepisami do dnia 28 października 2013 r.

2.

Opakowane środki spożywcze, o których mowa w ust. 1, mogą pozostawać w obrocie do

dnia 28 kwietnia 2015 r.

1.

Opakowany środek spożywczy znakuje się, podając, z zastrzeżeniem ust. 2, co najmniej

następujące informacje

1)

nazwę środka spożywczego;

2)

dotyczące składników występujących w środku spożywczym;

3)

datę minimalnej trwałości albo termin przydatności do spożycia;

4)

sposób przygotowania lub stosowania, jeżeli brak tej informacji mógłby spowodować

niewłaściwe postępowanie ze środkiem spożywczym;

5)

dane identyfikujące

a)

osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości

prawnej, która

-

produkuje lub paczkuje środki spożywcze lub

-

wprowadza środki spożywcze do obrotu, jeżeli działalność w tym zakresie jest zarejestrowana

na terytorium któregoś z państw członkowskich Unii Europejskiej lub na terytorium

państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), będącego

stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,

b)

miejsce albo źródło pochodzenia, w przypadku gdy brak tej informacji mógłby wprowadzić

konsumenta w błąd;

6)

zawartość netto lub liczbę sztuk opakowanego środka spożywczego;

7)

warunki przechowywania, jeżeli oznakowanie środka spożywczego zawiera informację o

terminie przydatności do spożycia oraz w przypadku, gdy jakość środka spożywczego

w istotny sposób zależy od warunków jego przechowywania;

8)

oznaczenie partii produkcyjnej rozumianej jako określona ilość środka spożywczego

wyprodukowanego, przetworzonego lub zapakowanego w praktycznie takich samych warunkach;

9)

klasę jakości handlowej, jeżeli została ona ustalona w przepisach w sprawie szczegółowych

wymagań w zakresie jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych lub ich grup, albo

inny wyróżnik jakości handlowej, jeżeli obowiązek podawania tego wyróżnika wynika

z odrębnych przepisów.

2.

Dopuszcza się znakowanie opakowanego środka spożywczego, którego największa powierzchnia

jest mniejsza niż 10 cm

1)

nazwy środka spożywczego;

2)

daty minimalnej trwałości albo terminu przydatności do spożycia;

3)

zawartości netto lub liczby sztuk opakowanego środka spożywczego.

3.

(uchylony).

4.

Przepisy ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 pkt 2 nie dotyczą następujących środków spożywczych

1)

świeżych, nieobranych i nierozdrobnionych

a)

owoców,

b)

warzyw, w tym ziemniaków

- z wyjątkiem kiełkujących nasion i kiełków roślinnych;

2)

wyrobów winiarskich;

3

napojów o zawartości alkoholu od 10% objętościowo;

4)

cukru, z wyjątkiem lukru;

5)

octu;

6)

soli, z wyjątkiem soli jodowanej;

7)

gumy do żucia;

8)

wyrobów cukierniczych, zawierających wyłącznie albo prawie wyłącznie cukier oraz aromaty

i barwniki;

9)

produktów piekarskich i ciastkarskich, które są przeznaczone do spożycia w ciągu 24

godzin od wytworzenia;

10)

przeznaczonych dla zakładów żywienia zbiorowego napojów bezalkoholowych, soków owocowych,

nektarów i napojów alkoholowych, jeżeli ich zawartość w pojedynczym opakowaniu wynosi

więcej niż 5 litrów;

11)

pojedynczych porcji lodów.

5.

(uchylony).

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 31 maja 2008 r., z wyjątkiem przepisów § 33

rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu określonym w niniejszym rozporządzeniu,

które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2008 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

§ 1 pkt 6 i 10 oraz § 2, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

W oznakowaniu soków owocowych, soków owocowych z zagęszczonych soków owocowych, zagęszczonych

soków owocowych (koncentratów owocowych, koncentratów soków owocowych), soków owocowych

w proszku oraz soków owocowych wyprodukowanych z użyciem ekstrakcji wodnej (soków

owocowych wyekstrahowanych wodą), można do dnia 28 października 2016 r. podawać, w

tym samym polu widzenia co nazwa soku, wyrażenie „od dnia 28 kwietnia 2015 r. żadne

soki owocowe nie zawierają dodatku cukrów”.

1.

Opakowany środek spożywczy znakuje się dodatkowo poprzez zamieszczenie informacji

1

„pakowany w atmosferze ochronnej” albo „pakowano w atmosferze ochronnej”, jeżeli przy

pakowaniu środka spożywczego użyto gazu obojętnego powodującego przedłużenie okresu

trwałości tego środka;

2)

„zawiera substancję/e słodzącą/e”, jeżeli środek spożywczy zawiera jedną lub więcej

substancji słodzących;

3)

„zawiera cukier/cukry i substancję/e słodzącą/e”, jeżeli środek spożywczy zawiera

jednocześnie cukier lub cukry oraz jedną lub więcej substancji słodzących;

4)

„zawiera źródło fenyloalaniny”, jeżeli środek spożywczy zawiera aspartam lub sól aspartamu

i acesulfamu;

5)

„spożycie w nadmiernych ilościach może mieć efekt przeczyszczający”, w przypadku innych

niż słodziki stołowe środków spożywczych, w których zawartość alkoholi wodorotlenowych

(polioli) przekracza 10%;

6)

o gatunku rośliny, z której pochodzi skrobia, jeżeli oznakowanie środka spożywczego

wskazuje na obecność w nim skrobi lub skrobi modyfikowanej fizycznie lub enzymatycznie,

a skrobia ta może zawierać gluten;

7)

„zawiera lukrecję” - w przypadku produktów cukierniczych lub napojów zawierających

kwas glicyryzynowy lub jego sól amonową, które zostały dodane do tych produktów lub

wprowadzone do nich poprzez dodanie lukrecji Glycyrrhiza glabra , w ilości nie mniejszej niż 100 mg/kg lub nie mniejszej niż 10 mg/l;

8)

„zawiera lukrecję - nie może być spożywany w nadmiernych ilościach przez osoby cierpiące

na nadciśnienie”, w przypadku

a)

produktów cukierniczych zawierających kwas glicyryzynowy lub jego sól amonową, które

zostały dodane do tych produktów lub wprowadzone do nich poprzez dodanie lukrecji

Glycyrrhiza glabra , w ilości nie mniejszej niż 4 g/kg,

b)

napojów zawierających kwas glicyryzynowy lub jego sól amonową, które zostały dodane

do tych napojów lub wprowadzone do nich w wyniku dodania lukrecji Glycyrrhiza glabra , w ilości nie mniejszej niż 50 mg/l,

c)

napojów alkoholowych zawierających powyżej 1,2% objętościowych alkoholu, zawierających

kwas glicyryzynowy lub jego sól amonową, które zostały dodane do tych napojów lub

wprowadzone do nich w wyniku dodania lukrecji Glycyrrhiza glabra , w ilości nie mniejszej niż 300 mg/l.

2.

Informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, zamieszcza się w tym samym polu widzenia

co nazwę środka spożywczego.

3.

Informację, o której mowa w ust. 1 pkt 7, zamieszcza się

1)

po wykazie składników, chyba że wyraz „lukrecja” jest już wymieniony w wykazie składników

lub w nazwie produktu, lub

2)

w tym samym polu widzenia co nazwę środka spożywczego - w przypadku braku wykazu składników

- chyba że wyraz „lukrecja” jest już wymieniony w nazwie produktu.

4.

Informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 8, zamieszcza się po wykazie składników lub,

w przypadku jego braku, w tym samym polu widzenia co nazwę środka spożywczego.

5.

Podane w ust. 1 pkt 8 lit. b i c dawki kwasu glicyryzynowego lub jego soli amonowej

dotyczą produktów gotowych do spożycia lub przygotowanych do spożycia zgodnie z instrukcją

producenta.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Oznakowanie środka spożywczego może dodatkowo zawierać następujące informacje

1)

„wyprodukowano metodami integrowanymi” lub skrót „IPO” (Integrowana Produkcja Ogrodnicza),

jeżeli produkcja jest prowadzona zgodnie z przepisami w sprawie integrowanej produkcji;

2)

„produkt może być spożywany przez wegetarian” albo „odpowiedni dla wegetarian”, pod

warunkiem że środek spożywczy nie zawiera składników pochodzących z nieżywych zwierząt

oraz że substancje pochodzące z nieżywych zwierząt nie były używane w procesie produkcyjnym;

3)

„produkt może być spożywany przez wegan” albo „odpowiedni dla wegan”, pod warunkiem

że środek spożywczy nie zawiera żadnych składników pochodzenia zwierzęcego oraz że

składniki takie nie były używane w procesie produkcyjnym.

1.

Informację, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, podaje się w formie wykazu składników

wykorzystanych do produkcji środka spożywczego i nadal w nim obecnych, nawet w zmienionej

formie, zwanego dalej „wykazem składników”, z podaniem nazwy składnika, według masy

tych składników, ustalonej w chwili ich użycia do wytworzenia środka spożywczego,

w porządku malejącym, z zastrzeżeniem § 7 ust. 3 i 4.

2.

Wykaz składników poprzedza się nagłówkiem zawierającym wyraz „składniki” albo „skład”.

2a

Podawanie wykazu składników nie dotyczy następujących środków spożywczych

1)

jednoskładnikowych środków spożywczych, jeżeli nazwa środka spożywczego

a)

jest taka sama jak nazwa składnika albo

b)

umożliwia dokładną identyfikację charakteru składnika;

2)

świeżych, nieobranych i nierozdrobnionych

a)

owoców,

b)

warzyw, w tym ziemniaków;

3)

wody gazowanej, jeżeli w jej oznakowaniu zawarta jest informacja o nasyceniu dwutlenkiem

węgla;

4)

octu wytworzonego z jednego surowca metodą fermentacyjną, bez dodatku innych składników;

5)

serów, masła, fermentowanego mleka, śmietanki i śmietany, jeżeli do ich wytworzenia

użyto tylko produktów mlecznych, niezbędnych w procesach przetwórczych enzymów lub

drobnoustrojów, lub soli spożywczej niezbędnej do produkcji serów innych niż twarogowe

i topione;

6)

piwa, wyrobów winiarskich, napojów spirytusowych, z tym że w przypadku, gdy te środki

spożywcze zawierają składniki alergenne określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia

lub składniki pochodzące ze składników alergennych w ich oznakowaniu podaje się nazwy

tych składników poprzedzone nagłówkiem obejmującym wyraz „zawiera”, chyba że taki

składnik został wymieniony w wykazie składników lub w nazwie, pod którą dany środek

spożywczy występuje w obrocie.

3.

W przypadku gdy składnik środka spożywczego jest składnikiem złożonym z kilku składników,

jego składniki uznaje się za składniki tego środka spożywczego.

4.

Nazwa składnika złożonego może być podana w wykazie składników, w kolejności zgodnej

z jego całkowitą masą, jeżeli

1)

została określona w przepisach dotyczących poszczególnych artykułów rolno-spożywczych

lub jest nazwą zwyczajową;

2)

bezpośrednio po niej zostanie podany wykaz składników składnika złożonego według ich

masy w porządku malejącym.

5.

Podawanie wykazu składników składnika złożonego z kilku składników nie jest wymagane

w przypadku

1)

gdy skład składnika złożonego jest określony w przepisach dotyczących poszczególnych

artykułów rolno-spożywczych i składnik ten stanowi mniej niż 2% gotowego środka spożywczego;

2)

składnika złożonego z mieszanki przypraw lub ziół, które stanowią mniej niż 2% gotowego

środka spożywczego;

3)

gdy składnik złożony jest środkiem spożywczym, dla którego wykaz składników nie jest

wymagany zgodnie z przepisami rozporządzenia lub przepisami dotyczącymi poszczególnych

artykułów rolno-spożywczych.

6.

Przepisów ust. 5 pkt 1 i 2 nie stosuje się do dozwolonych substancji dodatkowych,

których obecność w danym środku spożywczym wynika z tego, że były one zawarte w jednym

lub większej ilości składników tego składnika złożonego, jeżeli pełnią one funkcję

technologiczną w gotowym środku spożywczym.

7.

Nie wymaga się podawania w wykazie składników wody jako składnika środka spożywczego

1)

jeżeli woda jest stosowana podczas produkcji wyłącznie do odtworzenia składników używanych

w formie skoncentrowanej lub odwodnionej;

2)

w przypadku roztworów wodnych, które normalnie nie są spożywane;

3)

jeżeli zawartość wody dodanej jako składnik środka spożywczego nie przekracza 5% masy

gotowego środka spożywczego.

8.

Nie uznaje się za składniki

1

dozwolonych substancji dodatkowych i enzymów, których obecność w danym środku spożywczym

wynika z tego, że były one zawarte w jednym lub większej ilości składników tego środka

spożywczego, pod warunkiem że nie pełnią one funkcji technologicznej w tym środku

spożywczym;

2)

substancji pomagających w przetwarzaniu;

3

substancji użytych w procesie produkcji, w ilości ściśle niezbędnej, jako rozpuszczalniki,

w tym rozpuszczalniki ekstrakcyjne, albo jako nośniki dozwolonych substancji dodatkowych,

enzymów albo środków aromatyzujących (aromatów);

4)

substancji niebędących dozwolonymi substancjami dodatkowymi, które są wykorzystywane

w taki sam sposób i w tym samym celu jak substancje pomagające w przetwarzaniu, nadal

obecne w gotowym środku spożywczym, nawet w zmienionej formie;

5)

części składowych składnika, które zostały czasowo oddzielone w procesie produkcyjnym,

a później ponownie dodane w ilości nieprzekraczającej ich pierwotnej zawartości.

9

W przypadku środków spożywczych, o których mowa w ust. 2a pkt 5, do których dodano

inne niż wymienione w tym przepisie składniki, w wykazie składników można podawać

tylko te dodane składniki, z tym że wykaz składników poprzedza się nagłówkiem zawierającym

wyrazy „składniki dodatkowe”.

10

Nazwę każdego składnika alergennego wykorzystywanego do produkcji środka spożywczego

i nadal obecnego w gotowym środku spożywczym, nawet w zmienionej formie, oraz nazwę

każdego składnika pochodzącego ze składnika alergennego, w tym również w przypadku

środków spożywczych, o których mowa w ust. 2a, oraz składników, o których mowa w ust.

5 i § 8 ust. 1, podaje się z wyraźnym odniesieniem do nazwy składnika określonej w

załączniku nr 1 do rozporządzenia.

11.

Przepisu ust. 10 nie stosuje się, jeżeli nazwa, pod którą opakowany środek spożywczy

występuje w obrocie, wyraźnie odnosi się do danego składnika.

12.

Każdą substancję wykorzystywaną do produkcji środka spożywczego i nadal obecną w gotowym

środku spożywczym, nawet w zmienionej formie, w tym również substancje, o których

mowa w ust. 8 pkt 1-4, pochodzącą ze składników alergennych wymienionych w załączniku

nr 1 do rozporządzenia, uznaje się za składnik i znakuje z wyraźnym odniesieniem do

nazwy składnika alergennego, z którego ona pochodzi.

13.

(uchylony).

1

Zamieszczając w wykazie składników

1)

dozwolone substancje dodatkowe, podaje się ich nazwę lub numer oraz zasadniczą funkcję

technologiczną, którą ta substancja pełni w środku spożywczym, biorąc pod uwagę rodzaje

funkcji pełnionej przez dodatki do żywności w środkach spożywczych wymienione w załączniku

I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia

2008 r. w sprawie dodatków do żywności

(Dz. Urz. UE L 354 z 31.12.2008, str. 16);

2)

enzymy inne niż te, o których mowa w § 5 ust. 8 pkt 1, podaje się zasadniczą funkcję

technologiczną, którą ta substancja pełni w środku spożywczym, biorąc pod uwagę rodzaje

funkcji pełnionej przez dodatki do żywności w środkach spożywczych wymienione w załączniku

I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia

2008 r. w sprawie dodatków do żywności, oraz ich nazwę;

3)

środki aromatyzujące (aromaty), podaje się, z zastrzeżeniem ust. 4, określenia

a)

„aromat(y)” albo bardziej szczegółową nazwę, albo opis danego środka aromatyzującego,

jeżeli składnik aromatyzujący zawiera środki aromatyzujące, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. b-h rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008

z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie środków aromatyzujących i niektórych składników

żywności o właściwościach aromatyzujących do użycia w oraz na środkach spożywczych

oraz zmieniającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91, rozporządzenia (WE) nr 2232/96

oraz (WE) nr 110/2008 oraz dyrektywę 2000/13/WE

(Dz. Urz. UE L 354 z 31.12.2008, str. 34), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1334/2008”, albo

b)

„aromaty dymu wędzarniczego” lub „aromaty dymu wędzarniczego produkowane ze środka(-ów)

spożywczego(-ych) lub kategorii lub źródeł(-ła) żywności”, jeżeli składnik aromatyzujący

zawiera środki aromatyzujące dymu wędzarniczego, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit.

f rozporządzenia nr 1334/2008, i nadaje żywności aromat dymu.

2.

W przypadku środka spożywczego zawierającego skrobie modyfikowane, w wykazie składników

w odniesieniu do tych skrobi może być podana wyłącznie nazwa „skrobia(e) modyfikowana(e)”,

z zastrzeżeniem § 3 ust. 1 pkt 6.

3.

Funkcję technologiczną „sól (sole) emulgująca(e)” podaje się w wykazie składników

wyłącznie w przypadku serów topionych oraz środków spożywczych wytworzonych na bazie

serów topionych.

4

Określenie „naturalny” w opisie środków aromatyzujących (aromatów) stosuje się zgodnie

z art. 16 rozporządzenia nr 1334/2008.

5.

(uchylony).

6.

W wykazie składników opakowanych środków spożywczych, w których jako aromaty zostały

użyte kofeina albo chinina, bezpośrednio po określeniu „aromat(y)” podaje się odpowiednio

określenie „chinina” albo „kofeina”.

7.

Jeżeli zawartość kofeiny w napoju gotowym do spożycia w stanie niezmodyfikowanym lub

po przetworzeniu skoncentrowanego lub suchego produktu przekracza 150 mg/l w jego

oznakowaniu, w tym samym polu widzenia co nazwa tego napoju, podaje się informację

„wysoka zawartość kofeiny” wraz z określeniem w nawiasach tej zawartości wyrażonej

w mg/100 ml.

8.

Przepisu ust. 7 nie stosuje się do napojów zawierających kawę, herbatę, ekstrakty

kawy albo ekstrakty herbaty, jeżeli nazwa takiego napoju zawiera określenie wskazujące

na to, że napój ten został wyprodukowany na bazie kawy albo herbaty, albo ich ekstraktów.

1.

Wodę stanowiącą składnik środka spożywczego oraz lotne składniki tego środka spożywczego

wymienia się w wykazie składników według ich masy w gotowym do spożycia środku spożywczym,

w porządku malejącym. Masę wody będącej składnikiem środka spożywczego stanowi różnica

całkowitej masy gotowego do spożycia środka spożywczego i całkowitej masy innych składników,

które zostały użyte do jego wyprodukowania.

2.

Składniki środka spożywczego użyte w zagęszczonej lub odwodnionej formie, odtworzonej

w czasie produkcji, mogą być wymieniane w wykazie składników według ich masy przed

ich skoncentrowaniem lub odwodnieniem, w porządku malejącym.

3.

W przypadku środka spożywczego zagęszczonego lub odwodnionego, przeznaczonego do przywrócenia

do stanu pierwotnego (odtworzonego) poprzez dodanie wody, jego składniki mogą być

wymienione w wykazie składników w kolejności zawartości w produkcie przywróconym do

stanu pierwotnego, pod warunkiem że wykaz składników będzie uzupełniony określeniem

„składniki odtworzonego produktu” albo „składniki produktu gotowego do spożycia”.

4.

W przypadku mieszanek owoców, warzyw albo grzybów, składniki takich mieszanek mogą

być wymieniane w wykazie składników po użyciu odpowiednio określenia: „owoce”, „warzywa”

albo „grzyby” uzupełnionego określeniem „w różnych proporcjach” - pod warunkiem że

żaden ze składników takiej mieszanki nie występuje w ilości dominującej, a ich proporcje

ulegają zmianie.

5.

Określenia „owoce”, „warzywa” albo „grzyby” są zamieszczane w wykazie składników w

kolejności uwzględniającej łączną masę owoców, warzyw albo grzybów.

6.

W przypadku mieszanek ziół lub przypraw, w których żaden ze składników nie występuje

w ilości dominującej, składniki te mogą być wymieniane w wykazie składników w dowolnej

kolejności, pod warunkiem że wykaz składników będzie uzupełniony określeniem „w różnych

proporcjach”.

7.

Składniki, z których każdy stanowi mniej niż 2% gotowego środka spożywczego, mogą

być wymieniane w wykazie składników w dowolnej kolejności po pozostałych składnikach.

8.

W przypadku wykorzystania do produkcji lub przygotowania środków spożywczych składników

podobnych lub wzajemnie zastępowalnych, stanowiących mniej niż 2% gotowego środka

spożywczego, które nie spowodują zmiany podstawowego składu lub charakterystyki tych

środków spożywczych, składniki te można podać w wykazie składników po określeniu „zawiera...

i/lub... „, jeżeli przynajmniej jeden z nie więcej niż dwóch składników jest obecny

w gotowym środku spożywczym.

9.

Przepisy ust. 8 nie dotyczą dozwolonych substancji dodatkowych, składników alergennych

wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia i składników pochodzących ze składników

alergennych.

1.

W wykazie składników zamiast nazwy składnika może być podana jedynie nazwa kategorii

składników, do której składnik ten należy; składniki, w stosunku do których zamiast

ich nazwy może być podana nazwa ich kategorii, określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

2.

Mięśnie szkieletowe ssaków i ptaków gatunków uznanych za zdatne do spożycia przez

ludzi wraz z przeponą i żwaczem, z wyłączeniem serca, języka, mięśni głowy innych

niż żwacze, mięśni nadgarstka, stępu i ogona, wraz z naturalnie zawartą lub przynależną

tkanką (mięso ssaków i ptaków), z wyłączeniem mięsa oddzielonego mechanicznie, stanowiące

składnik środka spożywczego, podaje się w wykazie składników poprzez użycie określenia

„mięso”, z podaniem nazwy wskazującej na gatunek zwierzęcia, z którego ono pochodzi,

jeżeli zawartość tłuszczu i tkanki łącznej w tym mięsie nie przekracza

1)

25% tłuszczu i 25% tkanki łącznej - w przypadku mięsa ssaków innych niż króliki i

świnie oraz mieszanek mięsa z przewagą mięsa ssaków;

2)

30% tłuszczu i 25% tkanki łącznej - w przypadku mięsa świń;

3)

15% tłuszczu i 10% tkanki łącznej - w przypadku mięsa ptaków i królików.

3.

W przypadku gdy maksymalne poziomy zawartości tłuszczu i tkanki łącznej, o których

mowa w ust. 2, są przekroczone, zawartość „mięsa” odpowiednio redukuje się, natomiast

wykaz składników uzupełnia się o informację dotyczącą obecności tłuszczu i tkanki

łącznej.

4.

Zawartość tkanki łącznej, o której mowa w ust. 2, wyraża się stosunkiem zawartości

kolagenu do zawartości białek mięsa, a zawartość kolagenu określa się zawartością

hydroksyproliny pomnożoną przez liczbę 8.

5.

Mięso oddzielone mechanicznie, stanowiące składnik środka spożywczego, podaje się

w wykazie składników poprzez użycie określenia „mięso oddzielone mechanicznie”, z

podaniem nazwy gatunku zwierzęcia, z którego ono pochodzi.

6.

Części zwierząt i ptaków inne niż mięso, stanowiące składnik środka spożywczego, podaje

się w wykazie składników poprzez użycie ich nazwy wraz z podaniem nazwy gatunku zwierzęcia,

z którego pochodzą.

1.

W oznakowaniu opakowanego środka spożywczego podaje się ilościową zawartość składnika

lub kategorii składników tego środka spożywczego, jeżeli

1)

nazwa składnika lub kategorii składników występuje w nazwie środka spożywczego lub

nazwa tego środka spożywczego jest zazwyczaj kojarzona przez konsumenta z zawartością

składnika lub kategorii składników w tym środku spożywczym;

2)

nazwa składnika lub kategorii składników jest podkreślona w oznakowaniu środka spożywczego

w formie pisemnej, przy użyciu obrazków i grafiki;

3)

składnik lub kategoria składników jest istotny dla scharakteryzowania środka spożywczego

i odróżnienia go od innych środków spożywczych, z którymi może być mylony ze względu

na podobieństwo nazwy lub wyglądu.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do

1)

składnika lub kategorii składników środka spożywczego, w przypadku gdy dla tego składnika

lub kategorii składników w oznakowaniu podano masę netto po odsączeniu albo całkowitą

masę netto;

2)

składnika lub kategorii składników środka spożywczego, dodanych w celach aromatycznych

lub przyprawowych w ilości poniżej 2% masy środka spożywczego;

3)

składnika lub kategorii składników, które, występując w nazwie środka spożywczego,

nie wpływają na wybór konsumenta, ze względu na fakt, że ich zawartość w środku spożywczym

nie jest istotna dla scharakteryzowania tego środka spożywczego lub nie wpływa na

odróżnienie go od podobnych środków spożywczych;

4)

mieszanek owoców, warzyw, grzybów, przypraw oraz ziół, o których mowa w § 7 ust. 4-6;

5)

zawartości substancji słodzących i cukru, jeżeli oznakowanie środka spożywczego zawiera

informację, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 lub pkt 3;

6

witamin i składników mineralnych, jeżeli informacja o ich zawartości w środku spożywczym

została podana w informacji o wartości odżywczej;

7)

składników lub kategorii składników, w przypadku gdy z przepisów szczególnych wynika

obowiązek podawania ich zawartości w środku spożywczym;

8)

składników lub kategorii składników, w przypadku gdy z przepisów szczególnych, określających

dokładną zawartość tych składników lub kategorii składników, nie wynika obowiązek

podawania w oznakowaniu ich ilościowej zawartości.

1.

Informację o ilościowej zawartości składnika lub kategorii składników podaje się w

nazwie środka spożywczego obok tej nazwy albo w wykazie składników obok składnika

lub kategorii składników.

2.

Informację o ilościowej zawartości składnika lub kategorii składników w środku spożywczym,

który traci wilgotność w wyniku procesu produkcyjnego, podaje się w odniesieniu do

procentowej zawartości składnika lub kategorii składników w gotowym środku spożywczym.

3.

Informację o ilościowej zawartości składnika lub kategorii składników określa się

w procentach, podając ilość składnika lub kategorii składników, w momencie ich użycia

w procesie produkcyjnym.

4.

Jeżeli ilość składnika lub całkowita ilość wszystkich składników użytych do wytworzenia

gotowego środka spożywczego przekracza 100%, informację o ilościowej zawartości tego

składnika podaje się poprzez określenie masy tego składnika użytego do przygotowania

100 g gotowego środka spożywczego.

5.

Informacje o ilościowej zawartości składników lotnych podaje się w odniesieniu do

ich procentowej zawartości w gotowym środku spożywczym.

6.

Sposób obliczania ilościowej zawartości składników w środku spożywczym określa załącznik

nr 4 do rozporządzenia.

1.

Datę minimalnej trwałości w oznakowaniu opakowanego środka spożywczego podaje się,

określając w kolejności dzień, miesiąc i rok, z tym że w przypadku środków spożywczych

o trwałości

1)

nieprzekraczającej 3 miesięcy można podać jedynie dzień i miesiąc;

2)

od 3 do 18 miesięcy można podać jedynie miesiąc i rok;

3)

powyżej 18 miesięcy można podać jedynie rok.

2.

Datę minimalnej trwałości poprzedza się wyrażeniem „najlepiej spożyć przed... „, jeżeli

jest określona datą dzienną, albo wyrażeniem „najlepiej spożyć przed końcem... „ w

innych przypadkach.

3.

Termin przydatności do spożycia w oznakowaniu środka spożywczego określa się, podając

w kolejności dzień, miesiąc i, jeżeli to możliwe, rok.

4.

Jeżeli ze względów technicznych nie jest możliwe umieszczenie daty minimalnej trwałości

albo terminu przydatności do spożycia po wyrażeniu słownym odnoszącym się do tej daty

albo terminu, po wyrażeniu tym należy umieścić informację, w którym miejscu opakowania

albo etykiety, obwoluty lub zawieszki trwale przymocowanej do opakowania znajduje

się ta data albo termin.

Środek spożywczy w butelce szklanej, z powierzchnią trwale oznakowaną nazwą środka

spożywczego i zawartością netto, przeznaczonej do wielokrotnego użytku, na której

nie jest możliwe umieszczenie etykiety, obwoluty lub trwale przymocowanej do niej

zawieszki, można znakować poprzez podanie jedynie daty minimalnej trwałości albo terminu

przydatności do spożycia.

1.

W oznakowaniu opakowanego środka spożywczego zawartość netto tego środka spożywczego

podaje się

1)

w jednostkach objętości - w przypadku środków spożywczych w postaci płynnej;

2)

w jednostkach masy - w przypadku środków spożywczych innych niż określone w pkt 1.

2.

W przypadku lodów, majonezu, przypraw w płynie, gęstych sosów, produktów mlecznych

fermentowanych oraz mleka zagęszczonego zawartość netto, o której mowa w ust. 1, może

być wyrażana w jednostkach masy albo jednostkach objętości.

3.

Podawanie zawartości netto środka spożywczego w oznakowaniu, o którym mowa w ust.

1, nie jest wymagane

1)

jeżeli liczba pojedynczych, nieopakowanych sztuk środka spożywczego, takich jak: jaja,

owoce, warzywa, umieszczonych w opakowaniu jest widoczna i łatwa do policzenia z zewnątrz

albo wskazana w oznakowaniu;

2)

w przypadku środków spożywczych, których masa netto jest niższa niż 5 g lub 5 ml,

z wyjątkiem przypraw i ziół;

3)

w przypadku środków spożywczych charakteryzujących się znacznym ubytkiem masy lub

objętości, które są sprzedawane na sztuki lub na wagę w obecności konsumenta.

4.

Jeżeli opakowanie środka spożywczego zawiera dwie albo więcej pojedynczych porcji,

w opakowaniach zawierających taką samą ilość tego samego środka spożywczego, w oznakowaniu

tego środka podaje się masę netto pojedynczej opakowanej porcji oraz całkowitą liczbę

tych porcji - w przypadku gdy liczba porcji nie jest wyraźnie widoczna i łatwa do

policzenia z zewnątrz oraz gdy nie jest widoczne z zewnątrz oznakowanie masy netto

pojedynczej opakowanej porcji.

5.

Jeżeli opakowanie środka spożywczego zawiera dwie albo więcej oddzielnie opakowanych

porcji (sztuk) tego samego środka spożywczego, nieprzeznaczanych do wprowadzania do

obrotu pojedynczo, w oznakowaniu tego środka podaje się masę netto ogółem oraz liczbę

porcji (sztuk).

6.

W oznakowaniu środka spożywczego w stanie stałym, znajdującego się w środowisku płynnym

lub mieszance płynów, także w postaci zamrożonej lub głęboko mrożonej, takich jak

woda, wodne roztwory soli, solanka, wodne roztwory kwasów spożywczych, ocet, wodne

roztwory cukrów, wodne roztwory innych substancji słodzących, a w przypadku owoców

lub warzyw - soki owocowe lub warzywne, należy podać także masę netto środka spożywczego

po odsączeniu, jeżeli płyn ten stanowi jedynie dodatek do podstawowego składu tego

środka spożywczego i nie jest czynnikiem wpływającym na wybór konsumentów.

Informacje, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, 3 i 6, a także moc alkoholu podaje

się w oznakowaniu środka spożywczego w tym samym polu widzenia.

Informację, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 7, podaje się w sąsiedztwie terminu przydatności

do spożycia albo daty minimalnej trwałości.

1.

W przypadku opakowanych środków spożywczych przeznaczonych

1)

dla konsumenta finalnego sprzedawanych na etapie obrotu poprzedzającym handel detaliczny,

w którym jednocześnie nie odbywa się sprzedaż do zakładów żywienia zbiorowego,

2)

na zaopatrzenie zakładów żywienia zbiorowego, w celu przygotowania, przetwarzania,

dzielenia lub krojenia

- informacje oraz wymagania, o których mowa w § 2 ust. 1, § 18, § 19 ust. 2, § 20-24,

§ 26-30, § 34 i § 35, mogą być podawane tylko w dokumentach odnoszących się do tych

środków spożywczych towarzyszących środkom spożywczym albo przesłanych przed dostarczeniem

tych środków spożywczych albo w chwili ich dostarczenia.

2.

W przypadku środków spożywczych, o których mowa w ust. 1, informacje, o których mowa

w § 2 ust. 1 pkt 1, 3, 5 lit. a i pkt 7, umieszcza się również na zewnętrznym opakowaniu,

w którym środki spożywcze znajdują się przy wprowadzaniu do obrotu.

1.

W przypadku środków spożywczych bez opakowań lub pakowanych przy sprzedaży oprócz

nazwy środka spożywczego podaje się

1)

nazwę albo imię i nazwisko producenta;

2)

wykaz składników;

3)

klasę jakości handlowej albo inny wyróżnik jakości handlowej, jeżeli zostały one ustalone

w przepisach w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej poszczególnych

artykułów rolno-spożywczych lub ich grup albo jeżeli obowiązek podawania klasy jakości

handlowej albo wyróżnika wynika z odrębnych przepisów;

4)

w przypadku produktów rybołówstwa w rozumieniu pkt 3.1 załącznika nr 1 do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego

i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny

w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego

(Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2005, str. 55, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 14, z późn. zm.) mrożonych glazurowanych - dodatkowo informację dotyczącą ilościowej zawartości glazury

lub ryby albo owoców morza w tych produktach;

5)

w przypadku pieczywa - dodatkowo

a)

masę jednostkową,

b)

informację „pieczywo produkowane z ciasta mrożonego” albo „pieczywo produkowane z

ciasta głęboko mrożonego” w przypadku zastosowania takich procesów technologicznych.

2.

Informacje, o których mowa w ust. 1, podaje się w miejscu sprzedaży na wywieszce dotyczącej

danego środka spożywczego lub w inny sposób w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentom.

1.

W oznakowaniu cukru ekstra białego (cukru rafinowanego) w miejsce nazwy „cukier biały

ekstra” albo „cukier rafinowany” można stosować nazwę „cukier biały”.

2.

W oznakowaniu cukru przemysłowego, cukru (cukru białego), cukru ekstra białego (cukru

rafinowanego), płynnego cukru (roztworu cukru), płynnego cukru inwertowanego (roztworu

cukru inwertowanego), syropu cukru inwertowanego, syropu glukozowego, syropu glukozowego

w proszku, jednowodnej glukozy (jednowodnej dekstrozy), bezwodnej glukozy (bezwodnej

dekstrozy), fruktozy w opakowaniach zawierających te środki spożywcze w ilości poniżej

20 g, nie wymaga się podawania zawartości netto.

3.

Z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, nazwy, o których mowa w ust. 2, mogą być wykorzystywane

wyłącznie w oznakowaniu środków spożywczych spełniających wymagania określone w przepisach

w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej niektórych półproduktów

i produktów przemysłu cukrowniczego.

4.

Oprócz nazw, o których mowa w ust. 2, w oznakowaniu środków spożywczych spełniających

wymagania określone w przepisach w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie jakości

handlowej niektórych półproduktów i produktów przemysłu cukrowniczego mogą również

występować określenia powszechnie stosowane w innych państwach członkowskich, pod

warunkiem że określenia te nie będą wprowadzać w błąd konsumenta finalnego.

5.

Nazwy, o których mowa w ust. 2, mogą być używane w nazwach zwyczajowych innych środków

spożywczych, pod warunkiem że takie nazwy nie wprowadzają konsumentów finalnych w

błąd.

6.

W oznakowaniu płynnego cukru (roztworu cukru), płynnego cukru inwertowanego (roztworu

cukru inwertowanego) oraz syropu cukru inwertowanego podaje się informację o zawartości

suchej masy oraz o zawartości cukru inwertowanego.

7.

W oznakowaniu syropu cukru inwertowanego, w którym występuje krystalizacja, podaje

się dodatkowo informację „skrystalizowany”.

8.

W oznakowaniu syropu glukozowego oraz syropu glukozowego w proszku, zawierającego

fruktozę w ilości większej niż 5% suchej masy, nazwę środka spożywczego podaje się

odpowiednio przy użyciu określenia „syrop glukozowo-fruktozowy” albo „syrop fruktozowo-glukozowy”

oraz „syrop glukozowo-fruktozowy w proszku” albo „syrop fruktozowo-glukozowy w proszku”,

zależnie od przewagi glukozy albo fruktozy w syropie.

1.

W oznakowaniu napojów alkoholowych, w opakowaniach zawierających powyżej 1,2% objętościowych

alkoholu, podaje się informację o nominalnej mocy tego napoju oznaczonej w temperaturze

20°C, wyrażoną w procentach objętościowych; sposób podawania tej informacji określa

załącznik nr 5 do rozporządzenia.

2.

Warunki podawania mocy alkoholu określone w ust. 1 nie dotyczą napojów alkoholowych

klasyfikowanych w grupie 2204 oraz 2205 według kodu Scalonej Nomenklatury Towarowej

Handlu Zagranicznego (CN).

1.

Nazwa „miód pitny” może być użyta wyłącznie do oznakowania fermentowanego napoju winiarskiego,

o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich,

obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina

(Dz. U. Nr 120, poz. 690 i Nr 171, poz. 1016 oraz z 2014 r. poz. 23), zwanej dalej „ustawą winiarską”.

2.

Nazwa „miód pitny markowy” może być użyta wyłącznie do oznakowania fermentowanego

napoju winiarskiego, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy winiarskiej.

3.

Nazwę, o której mowa w ust. 1 i 2, uzupełnia się na końcu jednym z następujących określeń

1)

„owocowy” - w przypadku miodu pitnego lub miodu pitnego markowego uzyskanego w procesie

fermentacji alkoholowej nastawu na miód pitny lub nastawu na miód pitny markowy, w

którym co najmniej 30% wody zastąpiono sokiem owocowym;

2)

„winogronowy” - w przypadku miodu pitnego lub miodu pitnego markowego uzyskanego w

procesie fermentacji alkoholowej nastawu na miód pitny lub nastawu na miód pitny markowy,

w którym co najmniej 30% wody zastąpiono sokiem winogronowym.

4.

Oznakowanie napoju, o którym mowa w ust. 1 i 2, zawiera określenie

1)

„czwórniak” - w przypadku wyrobu gotowego o proporcji: 1 objętość miodu na 3 objętości

wody albo wody z sokiem;

2)

„trójniak” - w przypadku wyrobu gotowego o proporcji: 1 objętość miodu na 2 objętości

wody albo wody z sokiem;

3)

„dwójniak” - w przypadku wyrobu gotowego o proporcji: 1 objętość miodu na 1 objętość

wody albo wody z sokiem;

4)

„półtorak” - w przypadku wyrobu gotowego o proporcji: 1 objętość miodu na 0,5 objętości

wody albo wody z sokiem.

5.

Dopuszcza się zastąpienie określenia, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, nazwą użytego

owocu, jeżeli do sporządzenia nastawu użyto jednorodnego soku owocowego lub moszczu

owocowego.

Nazwa

1)

„wino owocowe markowe” może być użyta wyłącznie do oznakowania fermentowanego napoju

winiarskiego, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. c,

2)

„wino owocowe” może być użyta wyłącznie do oznakowania fermentowanego napoju winiarskiego,

o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. d,

3)

„wino owocowe wzmocnione” może być użyta wyłącznie do oznakowania fermentowanego napoju

winiarskiego, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. e,

4)

„wino owocowe aromatyzowane” może być użyta wyłącznie do oznakowania fermentowanego

napoju winiarskiego, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. f,

5)

„wino z soku winogronowego” może być użyta wyłącznie do oznakowania fermentowanego

napoju winiarskiego, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. g,

6)

„aromatyzowane wino z soku winogronowego” może być użyta wyłącznie do oznakowania

fermentowanego napoju winiarskiego, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. h,

7)

„nalewka na winie owocowym” może być użyta wyłącznie do oznakowania fermentowanego

napoju winiarskiego, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. i,

8)

„aromatyzowana nalewka na winie owocowym” może być użyta wyłącznie do oznakowania

fermentowanego napoju winiarskiego, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. j,

9)

„nalewka na winie z soku winogronowego” może być użyta wyłącznie do oznakowania fermentowanego

napoju winiarskiego, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. k,

10)

„aromatyzowana nalewka na winie z soku winogronowego” może być użyta wyłącznie do

oznakowania fermentowanego napoju winiarskiego, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit.

l,

11)

„napój winny owocowy” albo „napój winny miodowy” w zależności od zastosowanych surowców

może być użyta wyłącznie do oznakowania fermentowanego napoju winiarskiego, o którym

mowa w art. 3 pkt 1 lit. m,

12)

„aromatyzowany napój winny owocowy” albo „aromatyzowany napój winny miodowy” w zależności

od zastosowanych surowców może być użyta wyłącznie do oznakowania fermentowanego napoju

winiarskiego, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. n,

13)

„wino owocowe niskoalkoholowe” może być użyta wyłącznie do oznakowania fermentowanego

napoju winiarskiego, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. o,

14)

„aromatyzowane wino owocowe niskoalkoholowe” może być użyta wyłącznie do oznakowania

fermentowanego napoju winiarskiego, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. p,

15)

„cydr” może być użyta wyłącznie do oznakowania fermentowanego napoju winiarskiego,

o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. q,

16)

„perry” może być użyta wyłącznie do oznakowania fermentowanego napoju winiarskiego,

o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. r

- ustawy winiarskiej.

W oznakowaniu fermentowanych napojów winiarskich, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit.

c-e, i, m oraz lit. o ustawy winiarskiej, otrzymanych z nastawu zawierającego co najmniej

75% danego owocu lub soku z tego owocu, dopuszcza się zastąpienie określenia „owocowe”

lub „owocowy” nazwą użytego owocu.

Nazwy, o których mowa w § 21 pkt 2-6 i pkt 11-16, uzupełnia się o jedno z następujących

określeń

1)

„musujące” albo „musujący” - w przypadku napoju zawierającego naturalny dwutlenek

węgla pochodzący z fermentacji alkoholowej, znajdujący się pod ciśnieniem nie mniejszym

niż 3 bary, mierzonym w temperaturze 20°C, który po otwarciu butelki uchodzi i powoduje

perlenie napoju;

2)

„półmusujące” albo „półmusujący” - w przypadku napoju zawierającego naturalny dwutlenek

węgla pochodzący z fermentacji alkoholowej, znajdujący się pod ciśnieniem od 1 do

2,5 bara, mierzonym w temperaturze 20°C, który po otwarciu butelki uchodzi i powoduje

perlenie napoju;

3)

„musujące gazowane” albo „musujący gazowany” - w przypadku napoju zawierającego dodany

dwutlenek węgla znajdujący się pod ciśnieniem nie mniejszym niż 3 bary, mierzonym

w temperaturze 20°C, który po otwarciu butelki uchodzi i powoduje perlenie napoju;

4)

„półmusujące gazowane” albo „półmusujący gazowany” - w przypadku napoju zawierającego

dodany dwutlenek węgla znajdujący się pod ciśnieniem od 1 do 2,5 bara, mierzonym w

temperaturze 20°C, który po otwarciu butelki uchodzi i powoduje perlenie napoju.

1.

Oznakowanie fermentowanych napojów winiarskich, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit.

c-e, g, i, k oraz lit. m ustawy winiarskiej, zawierających cukry redukujące po inwersji,

może być uzupełnione dodatkowo określeniem

1)

„wytrawne”, „wytrawna” albo „wytrawny” - w przypadku napoju zawierającego do 10 g

cukru/litr;

2)

„półwytrawne”, „półwytrawna” albo „półwytrawny” - w przypadku napoju zawierającego

powyżej 10 do 30 g cukru/litr;

3)

„półsłodkie”, „półsłodka” albo „półsłodki” - w przypadku napoju zawierającego powyżej

30 do 60 g cukru/litr;

4)

„słodkie”, „słodka” albo „słodki” - w przypadku napoju zawierającego powyżej 60 do

150 g cukru/litr;

5)

„bardzo słodkie”, „bardzo słodka” albo „bardzo słodki” - w przypadku napoju zawierającego

powyżej 150 g cukru/litr.

2.

Oznakowanie fermentowanych napojów winiarskich, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit.

f, h, j, I oraz lit. n ustawy winiarskiej, zawierających cukry redukujące po inwersji,

może być uzupełnione dodatkowo określeniem

1)

„wytrawne”, „wytrawna” albo „wytrawny” - w przypadku napoju zawierającego do 15 g

cukru/litr;

2)

„półwytrawne”, „półwytrawna” albo „półwytrawny” - w przypadku napoju zawierającego

powyżej 15 do 30 g cukru/litr;

3)

„półsłodkie”, „półsłodka” albo „półsłodki” - w przypadku napoju zawierającego powyżej

30 do 60 g cukru/litr;

4)

„słodkie”, „słodka” albo „słodki” - w przypadku napoju zawierającego powyżej 60 do

150 g cukru/litr;

5)

„bardzo słodkie”, „bardzo słodka” albo „bardzo słodki” - w przypadku napoju zawierającego

powyżej 150 g cukru/litr.

3.

Oznakowanie fermentowanych napojów winiarskich, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit.

o, p, q oraz lit. r ustawy winiarskiej, zawierających cukry redukujące po inwersji,

może być uzupełnione dodatkowo określeniem

1)

„wytrawny” albo „wytrawne” - w przypadku napoju zawierającego do 15 g cukru/litr;

2)

„półwytrawny” albo „półwytrawne” - w przypadku napoju zawierającego powyżej 15 do

30 g cukru/litr;

3)

„półsłodki” albo „półsłodkie” - w przypadku napoju zawierającego powyżej 30 do 60

g cukru/litr;

4)

„słodki” albo „słodkie” - w przypadku napoju zawierającego powyżej 60 g cukru/litr.

1.

Oznakowanie fermentowanych napojów winiarskich, o których mowa w art. 3 pkt 1 ustawy

winiarskiej, nie może zawierać

1)

nazw odmian winorośli lub jakichkolwiek odniesień do odmian winorośli;

2)

wizerunku winogron, winnic lub krzewów winorośli;

3)

określeń: „w rodzaju”, „w typie”, „w stylu”, „imitacja”, „podobny do” lub innych tego

typu określeń lub oznaczeń;

4)

określeń, rysunków lub informacji sugerujących w jakikolwiek sposób, że fermentowany

napój winiarski jest jednym z wyrobów winiarskich, o których mowa w

a)

załączniku XIb do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego

wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych

produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”)

(Dz. Urz. UE L 299 z 16.11.2007, str. 1, z późn. zm.)

b)

rozporządzeniu Rady (EWG) nr 1601/91 z dnia 10 czerwca 1991 r. ustanawiającym ogólne

zasady definicji, opisu i prezentacji win aromatyzowanych, aromatyzowanych napojów

winopochodnych i aromatyzowanych koktajli winopodobnych

(Dz. Urz. WE L 149 z 14.06.1991, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 11, str. 286, z późn. zm.).

2.

Oznakowanie napoju winnego owocowego, napoju winnego miodowego lub wina owocowego

niskoalkoholowego nie może zawierać określeń sugerujących w jakikolwiek sposób, że

napój ten jest winem owocowym markowym, winem owocowym, miodem pitnym markowym lub

miodem pitnym.

3.

Nazwy fermentowanych napojów winiarskich, o których mowa w § 21, oraz uzupełniające

określenia, o których mowa w § 23 i § 24, umieszcza się

1)

blisko siebie - w bezpośrednim sąsiedztwie;

2)

przy użyciu nieusuwalnej czcionki o takiej samej wielkości, kroju i kolorze;

3)

w sposób czytelny, gwarantujący ich wyraźne odróżnienie od tła oraz pozostałych informacji

lub znaków graficznych zamieszczonych w oznakowaniu.

1.

W oznakowaniu opakowanych środków spożywczych głęboko mrożonych przeznaczonych bezpośrednio

dla konsumenta podaje się dodatkowo informacje

1)

„produkt głęboko mrożony”;

2)

określające okres przechowywania przez konsumenta wraz z temperaturą przechowywania

lub wymaganym rodzajem wyposażenia do przechowywania;

3)

„nie zamrażać powtórnie” albo podobne określenie.

2.

Przepisów ust. 1 nie stosuje się do lodów jadalnych, które znakowane są w sposób określony

w rozdziale 2.

1.

W oznakowaniu wyrobów czekoladowych, takich jak czekolada, czekolada mleczna, czekolada

mleczna familijna, czekolada biała, czekolada nadziewana, czekoladki, wprowadzanych

do obrotu w formie mieszanki, w opakowaniach, nazwy poszczególnych wyrobów wchodzących

w skład mieszanki mogą być zastąpione określeniami, takimi jak „czekolady mieszane”,

„czekolady nadziewane mieszane”, „mieszanka czekoladowa” lub podobnymi, a składniki

mogą być podane dla wszystkich wyrobów mieszanki w jednym wykazie składników.

2.

Oznakowanie czekolady sproszkowanej (czekolady w proszku), czekolady do picia (słodzonego

kakao, słodzonego kakao w proszku), czekolady, czekolady „vermicelli”, czekolady „couverture”,

czekolady „Gianduja”, czekolady mlecznej, czekolady mlecznej „vermicelli”, czekolady

mlecznej „couverture”, czekolady mleczno-orzechowej „Gianduja”, czekolady śmietankowej,

czekolady mlecznej odtłuszczonej, czekolady mlecznej familijnej, czekolady a la taza , czekolady familiar a la taza uzupełnia się określeniem „masa kakaowa minimum... %”, podając zawartość całkowitej

suchej masy kakaowej.

3.

Nazwy wyrobów kakaowych i czekoladowych określonych w przepisach w sprawie szczegółowych

wymagań w zakresie jakości handlowej wyrobów kakaowych i czekoladowych są stosowane

tylko w oznakowaniu produktów spełniających te wymagania. Nazwy te nie mogą być wykorzystywane

w oznakowaniu innych produktów, z zastrzeżeniem ust. 4.

4.

Nazwy wyrobów kakaowych i czekoladowych, o których mowa w ust. 3, mogą być także stosowane

dodatkowo i zgodnie z przepisami oraz zwyczajami obowiązującymi w państwach członkowskich,

w których wyrób jest sprzedawany finalnemu konsumentowi, do oznaczania innych wyrobów,

pod warunkiem że te wyroby nie będą mylone z wyrobami kakaowymi i czekoladowymi, o

których mowa w ust. 3.

5

W oznakowaniu kakao o obniżonej zawartości tłuszczu (kakao w proszku o obniżonej zawartości

tłuszczu) oraz czekolady do picia o obniżonej zawartości tłuszczu (słodzonego kakao

o obniżonej zawartości tłuszczu, słodzonego kakao w proszku o obniżonej zawartości

tłuszczu) podaje się zawartość tłuszczu kakaowego.

6.

Oznakowanie wyrobów czekoladowych określonych w przepisach w sprawie szczegółowych

wymagań w zakresie jakości handlowej wyrobów kakaowych i czekoladowych, w których

użyto jako składnika czekolady tłuszczu roślinnego innego niż tłuszcz kakaowy, uzupełnia

się określeniem „oprócz tłuszczu kakaowego zawiera tłuszcze roślinne”.

7.

Określenie, o którym mowa w ust. 6, umieszcza się w pobliżu nazwy wyrobu czekoladowego,

w tym samym polu widzenia co wykaz składników, wyraźnie od niego oddzielone i napisane

pogrubioną czcionką o przynajmniej takiej samej wielkości jak czcionka użyta w tym

wykazie.

8.

Nazwy „czekolada”, „czekolada mleczna” i czekolada „couverture” mogą być uzupełnione

informacjami albo opisem odnoszącym się do jakości tych środków spożywczych, jeżeli

1)

zawartość całkowitej suchej masy kakaowej wynosi nie mniej niż 43%, w tym nie mniej

niż 26% tłuszczu kakaowego - w przypadku czekolady;

2)

zawartość całkowitej suchej masy kakaowej wynosi nie mniej niż 30%, a zawartość suchej

masy mlecznej pochodzącej z częściowo lub całkowicie odwodnionego mleka pełnego, półtłustego

lub odtłuszczonego lub śmietanki, śmietanki całkowicie lub częściowo odwodnionej,

masła lub tłuszczu mlecznego wynosi nie mniej niż 18%, w tym nie mniej niż 4,5% tłuszczu

mlecznego - w przypadku czekolady mlecznej;

3)

zawartość suchej odtłuszczonej masy kakaowej wynosi nie mniej niż 16% - w przypadku

czekolady „couverture”.

1.

Nazwy owocowych dżemów, galaretek, marmolady z owoców cytrusowych, marmolady galaretowej,

słodzonego przecieru z kasztanów jadalnych, konfitur, powideł śliwkowych oraz marmolady

owocowej (z owoców innych niż cytrusowe) stosuje się jedynie do produktów określonych

w przepisach w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej dżemów,

konfitur, galaretek, marmolad, powideł śliwkowych oraz słodzonego przecieru z kasztanów

jadalnych i używa się ich w obrocie handlowym do określania tych produktów, z zastrzeżeniem

ust. 2.

2.

Nazwy produktów, o których mowa w ust. 1, można stosować jako dodatek do nazwy oraz

zgodnie z praktykami stosowanymi w określaniu innych produktów, których nie można

pomylić z produktami, o których mowa w ust. 1.

3.

W oznakowaniu owocowych dżemów, galaretek, marmolad, konfitur, wytwarzanych z więcej

niż jednego gatunku owoców w opakowaniach, nazwę środka spożywczego uzupełnia się

wykazem użytych gatunków owoców, w kolejności malejącego wagowego udziału, z tym że

w przypadku środków spożywczych wytworzonych z trzech lub większej liczby gatunków

owoców wykaz może być zastąpiony określeniem „owoce mieszane”, innym określeniem o

podobnym znaczeniu lub wskazaniem liczby użytych gatunków owoców.

4.

Środki spożywcze wymienione w ust. 1 znakuje się dodatkowo poprzez

1)

wskazanie zawartości owoców w produkcie gotowym do spożycia, obliczonej po odliczeniu

masy wody użytej do sporządzenia ekstraktu wodnego, przy użyciu wyrażenia „sporządzono

z... g owoców na 100 g produktu”;

2)

wskazanie zawartości cukru w produkcie gotowym do spożycia, określonej refraktometrycznie

w temperaturze 20°C, z uwzględnieniem ±3 stopni tolerancji, przy użyciu wyrażenia

„łączna zawartość cukru... g na 100 g produktu”;

3)

uzupełnienie wykazu składników informacją o pozostałości dwutlenku siarki, jeżeli

zawartość ta jest większa niż 10 mg na 1 kg środka spożywczego.

5.

Informacja, o której mowa w ust. 4 pkt 2, nie jest wymagana w przypadku oznakowania

środka spożywczego wartością odżywczą z uwzględnieniem zawartości cukru.

6.

Informacje określone w ust. 3 i 4 podaje się wyraźnie w tym samym polu widzenia co

nazwę środka spożywczego.

1

Nazwy: sok owocowy, sok owocowy z zagęszczonego soku owocowego, zagęszczony sok owocowy

(koncentrat owocowy, koncentrat soku owocowego), sok owocowy w proszku, sok owocowy

wyprodukowany z użyciem ekstrakcji wodnej (sok owocowy wyekstrahowany wodą), nektar

owocowy są stosowane w oznakowaniu produktów spełniających wymagania określone w przepisach

wydanych na podstawie art. 15 pkt 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, w zakresie jakości handlowej soków i nektarów owocowych, z zastrzeżeniem ust. 2a.

2

Nazwy umieszczonych w opakowaniach soków i nektarów, otrzymanych z dwóch lub więcej

gatunków owoców, z wyjątkiem użycia soku cytrynowego lub soku z limonek lub zagęszczonego

soku cytrynowego lub zagęszczonego soku z limonek w celu korekcji kwaśnego smaku,

podawane w ich oznakowaniu zawierają wykaz użytych gatunków owoców, w kolejności malejącego

objętościowego udziału użytych soków lub przecierów zgodnie z wykazem składników,

z tym że w przypadku soków i nektarów wytworzonych z trzech lub większej liczby gatunków

owoców wykaz może być zastąpiony terminem „wieloowocowy” lub innym równoznacznym,

lub wskazaniem liczby użytych owoców.

2a

W przypadku soku otrzymanego z owoców rokitnika zwyczajnego, z dodatkiem cukru nieprzekraczającym

140 g na litr, w oznakowaniu podaje się nazwę: „słodzony sok z rokitnika”.

3.

W nazwie soku albo nektaru wytworzonego z jednego gatunku owocu w miejsce określenia

„owocowy” podaje się nazwę użytego gatunku owocu.

4.

W oznakowaniu produktów, o których mowa w ust. 1, odtwarzanych do pierwotnego stanu

za pomocą substancji niezbędnych do tego celu, nie wymaga się podawania wykazu składników.

5.

W oznakowaniu soków, do których dodano większą ilość miąższu lub cząstek owoców niż

była zawarta w tym soku przed przetworzeniem, podaje się informację o zawartości większej

ilości cząstek lub miąższu owoców.

6.

(uchylony).

7.

(uchylony).

8

W przypadku umieszczonego w opakowaniu soku owocowego otrzymanego z mieszaniny soku

owocowego i soku owocowego otrzymanego z soku zagęszczonego oraz nektaru owocowego

otrzymanego w całości lub części z jednego lub więcej zagęszczonych soków lub zagęszczonych

przecierów w pobliżu nazwy środka spożywczego podaje się, w sposób czytelny i wyróżniający

się od tła, odpowiednio informację „z soku zagęszczonego (soków zagęszczonych)”, „częściowo

z soku zagęszczonego (soków zagęszczonych)”, „z zagęszczonego przecieru (przecierów

zagęszczonych)”, „częściowo z zagęszczonego przecieru (przecierów zagęszczonych)”

- w zależności od stosowanych zagęszczonych składników.

9.

W oznakowaniu nektarów owocowych w opakowaniach, w tym samym polu widzenia co nazwa

środka spożywczego, podaje się informację określającą minimalną zawartość soku owocowego,

przecieru owocowego lub ich mieszaniny, przy użyciu określenia „zawartość owoców minimum...

%”.

10.

W przypadku soku i nektaru jabłkowego zawierających zagęszczony naturalny sok jabłkowy,

którego kwasowość ogólna przy ekstrakcie refraktometrycznym 65% jest nie niższa niż

2,5% w przeliczeniu na kwas jabłkowy, nazwa tych środków spożywczych może być uzupełniona

informacją „z zagęszczonego soku jabłkowego o wysokiej naturalnej kwasowości”.

11

W oznakowaniu nektarów owocowych, które nie zawierają dodanych cukrów prostych, dwucukrów

oraz innych środków spożywczych zastosowanych ze względu na ich właściwości słodzące,

w tym substancji słodzących określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia

2008 r. w sprawie dodatków do żywności

(Dz. Urz. UE L 354 z 31.12.2008, str. 16, z późn. zm.), można podać informację, że nie zostały do nich dodane cukry, lub informację o takim

samym znaczeniu dla konsumenta. Jeżeli cukry występują naturalnie w nektarze owocowym,

w oznakowaniu podaje się również informację: „zawiera naturalnie występujące cukry”.

1.

Nazwy środków spożywczych określonych w przepisach w sprawie szczegółowych wymagań

w zakresie jakości handlowej ekstraktów kawy i ekstraktów cykorii są stosowane w obrocie

handlowym tylko w oznakowaniu produktów spełniających te wymagania.

2.

Nazwy środków spożywczych, o których mowa w ust. 1, uzupełnia się określeniem: „płynny”

lub „w postaci płynnej” albo „pasta” lub „w postaci pasty” w zależności od postaci

produktu.

3.

W oznakowaniu płynnego ekstraktu kawy w opakowaniu nazwa „płynny ekstrakt kawy” może

być uzupełniona określeniem „zagęszczony”, pod warunkiem że zawartość suchej masy

pochodzącej z kawy jest większa wagowo niż 25% tego środka spożywczego.

4.

W oznakowaniu płynnego ekstraktu cykorii w opakowaniu nazwa „płynny ekstrakt cykorii”

może być uzupełniona określeniem „zagęszczony”, pod warunkiem że zawartość suchej

masy pochodzącej z cykorii jest większa wagowo niż 45% tego środka spożywczego.

5.

W oznakowaniu umieszczonego w opakowaniu ekstraktu kawy w proszku, ekstraktu kawy

w postaci pasty, płynnego ekstraktu kawy w tym samym polu widzenia co opis środka

spożywczego umieszcza się określenie „kawa bezkofeinowa”, pod warunkiem że zawartość

bezwodnej kofeiny nie przekracza wagowo 0,3% suchej masy pochodzącej z kawy.

6.

W oznakowaniu umieszczonego w opakowaniu płynnego ekstraktu kawy i płynnego ekstraktu

cykorii w tym samym polu widzenia co opis środka spożywczego umieszcza się informacje

zawierające nazwę użytych rodzajów cukrów z użyciem określenia „z... „ albo „z dodatkiem...

„, albo „upalona z... „.

7.

W oznakowaniu umieszczonego w opakowaniu płynnego ekstraktu kawy i ekstraktu kawy

w postaci pasty wskazuje się minimalną zawartość suchej masy pochodzącej z kawy, wyrażoną

w procentach wagowych gotowego środka spożywczego.

8.

W oznakowaniu umieszczonego w opakowaniu płynnego ekstraktu cykorii i ekstraktu cykorii

w postaci pasty wskazuje się minimalną zawartość suchej masy pochodzącej z cykorii,

wyrażoną w procentach wagowych gotowego środka spożywczego.

(uchylony).

1

Nazwa „miód” może być użyta wyłącznie do oznakowania środka spożywczego, który jest

określony w rozporządzeniu nr 1234/2007 załączniku III części VIII ust. 1

2.

W oznakowaniu miodu w opakowaniach podaje się dodatkowo

1)

pełną nazwę rodzaju i odmiany miodu zgodnie z przepisami w sprawie szczegółowych wymagań

w zakresie jakości handlowej miodu;

2)

wyrazy „miód wyłącznie do dalszego przerobu”, w przypadku miodu piekarniczego (przemysłowego),

które umieszcza się obok nazwy;

3)

nazwę kraju lub krajów pochodzenia, w których miód został zebrany, a w przypadku gdy

miód pochodzi z więcej niż jednego kraju, wskazanie to może być zastąpione informacją

a)

„mieszanka miodów pochodzących z państw członkowskich Unii Europejskiej” albo

b)

„mieszanka miodów niepochodzących z państw członkowskich Unii Europejskiej”, albo

c)

„mieszanka miodów pochodzących z państw członkowskich Unii Europejskiej i spoza Unii

Europejskiej”.

3.

Pełna nazwa rodzaju i odmiany miodu może być zastąpiona wyrazem „miód”.

4.

Przepis ust. 3 nie dotyczy miodu przefiltrowanego, miodu sekcyjnego, miodu z plastrami

i miodu piekarniczego (przemysłowego).

5.

Z wyjątkiem miodu piekarniczego (przemysłowego) i miodu przefiltrowanego, oznakowanie

miodu w opakowaniach może dodatkowo zawierać informacje o

1)

pochodzeniu z określonej rośliny - w przypadku gdy miód pochodzi w całości lub prawie

w całości z tego źródła oraz ma odpowiadające mu właściwości organoleptyczne, fizykochemiczne

i mikroskopowe;

2)

pochodzeniu z określonego regionu lub terytorium - w przypadku gdy miód pochodzi w

całości z tego miejsca;

3)

specyficznych właściwościach jakościowych miodu.

6.

W przypadku wykorzystania miodu piekarniczego (przemysłowego) jako składnika środka

spożywczego w nazwie tego środka może być użyta nazwa „miód”, z tym że w wykazie składników

tego środka używa się nazwy „miód przemysłowy” albo „miód piekarniczy”.

1

Jaja wyprodukowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej znakuje się zgodnie z rozporządzeniem

nr 1234/2007 załącznikiem XIV częścią A pkt III ust. 1 zdaniem pierwszym oraz art. 9 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 589/2008 z dnia 23 czerwca 2008 r.

ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007

w sprawie norm handlowych w odniesieniu do jaj

(Dz. Urz. UE L 163 z 24.06.2008, str. 6, z późn. zm.), podając po numerze oznaczenia sposobu utrzymywania kur nieśnych kod państwa członkowskiego

- PL oraz weterynaryjny numer identyfikacyjny nadany w sposób określony w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 września 2010 r. w sprawie

sposobu ustalania weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego

(Dz. U. Nr 173, poz. 1178).

2.

Producent jaj utrzymujący nie więcej niż 50 kur nieśnych jest zwolniony z obowiązku

znakowania jaj oznaczeniem kodowym, o którym mowa w rozporządzeniu nr 1234/2007 załączniku XIV części A pkt III ust. 1 zdaniu pierwszym

1)

jaja te są sprzedawane bezpośrednio konsumentom końcowym na terenie powiatu, w którym

zostały wyprodukowane, lub na terenie przyległych do niego powiatów;

2)

w miejscu sprzedaży są dostępne następujące dane

a)

nazwa i adres gospodarstwa, z którego jaja pochodzą, lub

b)

imię, nazwisko i adres producenta jaj.

3

Producenci jaj sprzedający jaja bezpośrednio konsumentowi końcowemu w miejscu produkcji

tych jaj mogą nie spełniać wymagań, o których mowa w rozporządzeniu nr 1234/2007 załączniku XIV części A

4

Zakłady pakowania jaj są zwolnione z obowiązku znakowania jaj klasy B oznaczeniem

określonym w art. 10 rozporządzenia Komisji (WE) nr 589/2008 z dnia 23 czerwca 2008 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w sprawie norm

handlowych w odniesieniu do jaj w przypadku jaj wyprodukowanych i wprowadzanych do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

1.

W oznakowaniu kazeiny kwasowej spożywczej, kazeiny podpuszczkowej spożywczej oraz

kazeinianów spożywczych podaje się

1)

nazwę albo - w przypadku kazeinianów - nazwę uzupełnioną wskazaniem kationu lub kationów;

2)

nazwę kraju pochodzenia - w przypadku środków spożywczych przywożonych z państw trzecich;

3)

datę produkcji albo inne oznaczenie kodu identyfikacyjnego partii produkcyjnej.

2.

W oznakowaniu kazeiny kwasowej spożywczej, kazeiny podpuszczkowej spożywczej oraz

kazeinianów spożywczych wprowadzanych do obrotu jako mieszaniny poza wymaganiami określonymi

w ust. 1 podaje się

1)

określenie „mieszanina składająca się z... „ wraz z podaniem nazw poszczególnych produktów

tworzących mieszaninę według ich masy w porządku malejącym;

2)

nazwę uzupełnioną wskazaniem kationu lub kationów - w przypadku kazeinianu lub kazeinianów;

3)

zawartość białka - w przypadku mieszanin, w skład których wchodzą kazeiniany.

1.

Nazwy środków spożywczych określonych w przepisach w sprawie szczegółowych wymagań

w zakresie jakości handlowej oraz metod analiz niektórych rodzajów mleka zagęszczonego

i mleka w proszku, przeznaczonego do spożycia przez ludzi, są stosowane w obrocie

handlowym tylko w oznakowaniu środków spożywczych spełniających te wymagania.

2.

W oznakowaniu mleka zagęszczonego i mleka w proszku podaje się

1)

obok nazwy środka spożywczego informację o procentowej zawartości

a)

tłuszczu w mleku, wyrażonej wagowo w odniesieniu do produktu gotowego, z wyjątkiem

mleka zagęszczonego odtłuszczonego niesłodzonego, mleka zagęszczonego odtłuszczonego

słodzonego i mleka w proszku odtłuszczonego,

b)

suchej masy beztłuszczowej mleka - w przypadku mleka zagęszczonego;

2)

informację o metodach rozcieńczania albo odtwarzania, łącznie z informacją o zawartości

tłuszczu w środku spożywczym po jego rozcieńczeniu lub odtworzeniu - w przypadku mleka

w proszku;

3)

informację, że produkt „nie jest przeznaczony dla niemowląt poniżej 12 miesięcy” -

w przypadku mleka w proszku.

3.

W oznakowaniu mleka zagęszczonego i mleka w proszku na opakowaniach zawierających

produkty w opakowaniach o masie mniejszej niż 20 g umieszcza się informacje, o których

mowa w ust. 2, a na opakowaniach o masie mniejszej niż 20 g podaje się nazwę tych

środków spożywczych.

4

W oznakowaniu mleka

1)

surowego,

2)

spożywczego, w przypadku którego

a)

zastosowano obróbkę cieplną - pasteryzację zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. ustanawiającym szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności

pochodzenia zwierzęcego załącznikiem III sekcją IX rozdziałem II częścią II pkt 1 lit. a,

b)

występuje dodatnia reakcja w badaniu na obecność laktoperoksydazy

- oprócz nazwy zgodnej z rozporządzeniem nr 1234/2007

1.

Opakowane środki spożywcze zawierające składniki alergenne, określone w pkt 13 i 14

załącznika nr 1 do rozporządzenia, lub składniki pochodzące z tych składników alergennych,

oznakowane zgodnie z § 5 ust. 10-12, mogą być wprowadzane do obrotu od dnia 23 grudnia

2007 r.

2.

Opakowane środki spożywcze zawierające składniki alergenne określone w pkt 13 i 14

załącznika nr 1 do rozporządzenia lub składniki pochodzące z tych składników alergennych

niespełniające wymagań, o których mowa w § 5 ust. 10-12, a spełniające pozostałe wymagania

dotyczące znakowania określone w rozporządzeniu mogą być wprowadzane do obrotu

1)

do dnia 22 grudnia 2008 r. albo

2)

do czasu wyczerpania zapasów tych środków spożywczych, jeżeli zostały oznakowane przed

dniem 23 grudnia 2008 r.

Napoje spirytusowe w butelkach szklanych o pojemności 0,05 I i 0,1 I oznakowane przed

dniem 31 grudnia 2007 r. w sposób określony w § 2 ust. 2, mogą pozostawać w obrocie

do czasu wyczerpania zapasów tych opakowań.

(uchylony).

Traci moc rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie

znakowania środków spożywczych i dozwolonych substancji dodatkowych

(Dz. U. Nr 220, poz. 1856, z późn. zm..

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia 2007 r., z wyjątkiem przepisów §

16, które wchodzą w życie z dniem 1 grudnia 2007 r.