Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 maja 2014 r. w sprawie wnoszenia broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego na pokład statku powietrznego przez uprawnionych żołnierzy i funkcjonariuszy

Rozporządzenie określa

1)

szczegółowe warunki wnoszenia broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego na

pokład statku powietrznego przez żołnierzy i funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

Służby Wywiadu Wojskowego oraz funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Policji, Straży Granicznej i

Biura Ochrony Rządu, zwanych dalej „uprawnionymi”;

2)

organizację i zakres szkolenia uprawnionych w zakresie zasad bezpieczeństwa na pokładzie

statku powietrznego w przypadku użycia broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego.

Warunkiem wniesienia broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego na pokład statku

powietrznego przez uprawnionych jest

1)

odbycie szkolenia, o którym mowa w art. 116 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze, zwanej dalej „ustawą”;

2)

przekazanie przez przełożonych uprawnionych lub inne osoby upoważnione informacji

o zamiarze wniesienia na pokład statku powietrznego broni palnej lub środków przymusu

bezpośredniego;

3)

posiadanie przez uprawnionych na pokładzie statku powietrznego

a)

broni palnej utrzymywanej w stanie zabezpieczonym, bez wprowadzonego naboju do komory

nabojowej i w miejscu uniemożliwiającym jej dobycie przez osoby postronne,

b)

amunicji przystosowanej do jej użycia na pokładzie statku powietrznego,

c)

środków przymusu bezpośredniego w miejscu uniemożliwiającym ich użycie przez osoby

postronne.

1.

Szkolenie, o którym mowa w art. 116 ust. 3 pkt 3 ustawy, prowadzi Straż Graniczna

w oparciu o program szkolenia przygotowany przez Komendanta Głównego Straży Granicznej

w porozumieniu z Prezesem Urzędu Lotnictwa Cywilnego.

2.

Szkolenie w odniesieniu do funkcjonariuszy Policji może prowadzić Policja w oparciu

o program szkolenia, o którym mowa w ust. 1.

3.

Komendant Główny Straży Granicznej lub upoważniona przez niego osoba wydaje zaświadczenie

potwierdzające odbycie szkolenia.

4.

Komendant Główny Policji lub upoważniona przez niego osoba wydaje zaświadczenie, o

którym mowa w ust. 3, w odniesieniu do funkcjonariuszy Policji, którzy odbyli szkolenie

prowadzone przez Policję.

5.

Szkolenie może być prowadzone w formie wykładu, pokazu lub ćwiczenia.

6.

Koszty szkolenia prowadzonego przez Straż Graniczną ponoszą podmioty delegujące uprawnionych

do odbycia tego szkolenia na podstawie pisemnego porozumienia zawartego między Komendantem

Głównym Straży Granicznej a właściwym podmiotem.

Szkolenie, o którym mowa w art. 116 ust. 3 pkt 3 ustawy, przeprowadza się z zakresu

znajomości

1)

pokładu statku powietrznego;

2)

procedur obowiązujących na pokładzie statku powietrznego;

3)

skutków użycia broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego na pokładzie statku

powietrznego;

4)

sposobów unieszkodliwienia osoby niebezpiecznej bez użycia broni palnej na pokładzie

statku powietrznego.

Szkolenie z zakresu znajomości pokładu statku powietrznego obejmuje zagadnienia dotyczące

1)

ogólnej budowy statku powietrznego, z uwzględnieniem miejsc szczególnie wrażliwych

dla bezpieczeństwa statku powietrznego;

2)

lokalizacji na pokładzie statku powietrznego miejsc, w których są rozmieszczone techniczne

środki łączności statku powietrznego, oraz sposobu nawiązywania łączności za ich pośrednictwem

z załogą statku powietrznego;

3)

lokalizacji na pokładzie statku powietrznego zestawów pierwszej pomocy oraz ich składu.

Szkolenie z zakresu znajomości procedur obowiązujących na pokładzie statku powietrznego

obejmuje zagadnienia dotyczące postępowania w przypadku

1)

awaryjnego lądowania statku powietrznego;

2)

pożaru na pokładzie statku powietrznego;

3)

wystąpienia aktu bezprawnej ingerencji w lotnictwie cywilnym na pokładzie statku powietrznego.

Szkolenie z zakresu znajomości skutków użycia broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego

na pokładzie statku powietrznego obejmuje zagadnienia dotyczące

1)

dopuszczalności użycia poszczególnych rodzajów broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego;

2)

następstw użycia poszczególnych rodzajów broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego;

3)

postępowania po użyciu broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego.

Szkolenie z zakresu znajomości sposobów unieszkodliwienia osoby niebezpiecznej bez

użycia broni palnej na pokładzie statku powietrznego obejmuje zagadnienia dotyczące

1)

przypadków, w których zachowanie osoby na pokładzie statku powietrznego stwarza zagrożenie

dla bezpieczeństwa statku powietrznego lub jego pasażerów;

2)

sposobów podejmowania przez uprawnionego interwencji w przypadkach, o których mowa

w pkt 1.

1.

Informację, o której mowa w § 2 pkt 2, przekazuje się

1)

komendantowi właściwej miejscowo placówki Straży Granicznej - w przypadku lotniska,

na którym znajduje się lotnicze przejście graniczne;

2)

zarządzającemu lotniskiem wylotu i przylotu statku powietrznego;

3)

przewoźnikowi lotniczemu.

2.

Informację, o której mowa w § 2 pkt 2, przekazuje się w postaci papierowej albo elektronicznej,

nie później niż na 2 dni przed planowanym terminem wylotu uprawnionego.

3.

Informacja, o której mowa w § 2 pkt 2, zawiera

1)

termin wylotu;

2)

oznaczenie lotu;

3)

dane dotyczące uprawnionego

a)

imię i nazwisko,

b)

serię i numer dokumentu tożsamości,

c)

numer karty identyfikacyjnej portu lotniczego - jeżeli posiada;

4)

dane dotyczące liczby sztuk broni wnoszonej na pokład;

5)

dane dotyczące rodzajów środków przymusu bezpośredniego wnoszonych na pokład.

4.

W przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy nie ma możliwości przekazania informacji,

o której mowa w § 2 pkt 2, z zachowaniem terminu określonego w ust. 2, przekazuje

się ją telefonicznie, a następnie niezwłocznie potwierdza w postaci papierowej albo

elektronicznej.

5.

Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do uprawnionych wnoszących broń palną lub środki

przymusu bezpośredniego na pokład statku powietrznego bez zamiaru odbycia lotu oraz

funkcjonariuszy Straży Granicznej pełniących wartę ochronną, o której mowa w art.

186a ust. 1 ustawy.

6.

W przypadku przewożenia broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego przez uprawnionego

na pokładzie statku powietrznego, przewoźnik lotniczy przekazuje dowódcy statku powietrznego

dane wynikające z informacji, o której mowa w § 2 pkt 2.

7.

Dowódca statku powietrznego, w trakcie przygotowania do lotu, jednak nie później niż

do chwili startu, informuje uczestniczących w danym locie uprawnionych o przebywaniu

na pokładzie statku powietrznego pozostałych uprawnionych posiadających broń palną

lub środki przymusu bezpośredniego oraz o zajmowanych przez nich miejscach.

8.

Dowódca statku powietrznego nie informuje uczestniczących w danym locie uprawnionych

o miejscach zajmowanych przez funkcjonariuszy Straży Granicznej pełniących wartę ochronną,

o której mowa w art. 186a ust. 1 ustawy.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 6 czerwca 2014 r.