Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie prowadzenia ewidencji przychodów i wykazu środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

Rozporządzenie określa sposób prowadzenia przez podatników, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym

od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, zwanej dalej „ustawą”

1)

ewidencji przychodów, zwanej dalej „ewidencją”, oraz szczegółowe warunki, jakim powinna

odpowiadać ewidencja, aby stanowiła dowód w postępowaniu podatkowym, a także sposób

dokumentowania przychodów oraz obliczania należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych;

2)

wykazu środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2003 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Ewidencję uznaje się za niewadliwą także w przypadku, gdy przed dniem wejścia w życie

niniejszego rozporządzenia zapisy w ewidencji dokonywane były na podstawie faktur,

o których mowa w § 3 ust. 1 rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu nadanym

niniejszym rozporządzeniem.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w razie prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu

technik informatycznych.

1.

Podatnicy są obowiązani prowadzić ewidencję według wzoru określonego w załączniku

do rozporządzenia.

2.

Wspólną ewidencję prowadzą

1)

podatnicy wykonujący działalność w formie spółki, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy,

a także

2)

małżonkowie, między którymi istnieje wspólność majątkowa, osiągający przychody, o

których mowa w art. 6 ust. 1a ustawy, o ile nie złożyli oświadczenia o opodatkowaniu

całości przychodu przez jednego z nich.

3.

Podatnik jest obowiązany zbroszurować ewidencję i kolejno ponumerować jej karty.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

1.

Zapisy w ewidencji są dokonywane na podstawie faktur, faktur VAT RR, rachunków oraz

dokumentów celnych, zwanych dalej „fakturami”, wystawionych zgodnie z odrębnymi przepisami,

jeżeli sprzedaż jest udokumentowana fakturami, a w przypadku sprzedaży bez faktur

- na podstawie wystawionego na koniec dnia dowodu wewnętrznego, w którym w jednej

kwocie jest wykazana wartość tych przychodów za ten dzień z podziałem na przychody

objęte poszczególnymi stawkami ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

2.

Podatnicy, którzy ewidencjonują obrót przy zastosowaniu kas rejestrujących w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

(Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm., zwanej dalej „ustawą o podatku od towarów i usług”, dokonują zapisów w ewidencji

na podstawie danych wynikających z raportów dobowych, z zastrzeżeniem ust. 3, skorygowanych

o kwoty mające wpływ na wysokość przychodów. Na odwrocie raportu dobowego, podatnik

wpisuje łączną wartość przychodów, wynikającą z tego raportu z podziałem na przychody

objęte poszczególnymi stawkami ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

3.

Podatnicy, o których mowa w ust. 2, mogą dokonywać zapisów w ewidencji na koniec każdego

miesiąca, w terminie określonym w § 8, na podstawie danych wynikających z raportów

miesięcznych skorygowanych o kwoty mające wpływ na wysokość przychodu. Na odwrocie

raportu miesięcznego, podatnik wpisuje łączną wartość przychodów, wynikającą z tego

raportu z podziałem na przychody objęte poszczególnymi stawkami ryczałtu od przychodów

ewidencjonowanych.

4.

Korygowania danych wynikających z raportów dobowych lub raportów miesięcznych, o których

mowa w ust. 2 i 3, dokonuje się na podstawie odrębnych ewidencji. Korekty, które nie

podlegają ujęciu w odrębnych ewidencjach, podatnik opisuje na odwrocie raportu dobowego

lub miesięcznego.

5.

Podatnicy, o których mowa w ust. 2 i 3, nie wpisują do ewidencji kwot wynikających

z faktur dokumentujących dokonanie sprzedaży uprzednio zarejestrowanej przy zastosowaniu

kas rejestrujących, natomiast są obowiązani do połączenia w sposób trwały zwróconych

oryginałów paragonów fiskalnych z kopiami wystawionych faktur.

W przypadku osiągania przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm., zwanej dalej „ustawą o podatku dochodowym”, oraz w razie osiągania przychodów z

najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, o

których mowa w art. 6 ust. 1a ustawy, zapisów dokonuje się na podstawie dowodów potwierdzających

faktyczne uzyskanie tych przychodów.

(uchylony).

(uchylony).

1.

Zapisy dotyczące przychodów mogą być również dokonywane na podstawie dziennego zestawienia

faktur.

2.

Zestawienie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać co najmniej

1)

datę;

2)

numer zestawienia;

3)

numery faktur objętych zestawieniem;

4)

daty faktur objętych zestawieniem;

5)

łączną wartość przychodów wynikającą z tych faktur z podziałem na przychody objęte

poszczególnymi stawkami ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Zapisy w ewidencji są dokonywane w porządku chronologicznym na podstawie dowodów,

o których mowa w § 3, 4 i 7, nie później niż do dnia 20 każdego miesiąca za miesiąc

poprzedni.

Podatnicy, o których mowa w art. 84 ustawy o podatku od towarów i usług, mogą ewidencjonować przychody w ewidencji łącznie z podatkiem od towarów i usług,

z tym że na koniec miesiąca przychód pomniejsza się o należny podatek od towarów i

usług.

1

Podatnik może prowadzić ewidencję przy użyciu technik informatycznych. Na koniec każdego

miesiąca, w terminie, o którym mowa w § 8, podatnik jest obowiązany sporządzić wydruk

zapisów dokonanych za dany miesiąc. Wydruk powinien być zgodny z wzorem ewidencji

określonym w załączniku do rozporządzenia.

2.

Podatnik posługujący się programem komputerowym, który nie zapewnia wydrukowania ewidencji,

według wzoru określonego w załączniku, jest obowiązany założyć ewidencję. Po zakończeniu

miesiąca do odpowiednich kolumn tej ewidencji należy wpisać w jednej pozycji sumy

przychodów uzyskanych w danym miesiącu, według poszczególnych stawek ryczałtu.

Jeżeli podatnik prowadzi ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 1 lub 3 ustawy o podatku od towarów i usług, może zrezygnować z prowadzenia ewidencji, na zasadach określonych w rozporządzeniu,

pod warunkiem, że

1)

dane wykazane w tej ewidencji pozwolą na wyodrębnienie z obrotów, w rozumieniu przepisów

ustawy o podatku od towarów i usług, przychodów dla celów ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych;

2

po zakończeniu każdego miesiąca, w terminie, o którym mowa w § 8, sporządzi zestawienie,

w którym wykaże przychody na podstawie danych zawartych w tej ewidencji, według poszczególnych

stawek ryczałtu, z uwzględnieniem różnic między obrotem, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, a przychodem w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym.

1.

Jeżeli podatnik dokonuje od przychodów odliczeń, jest obowiązany wykazać odliczenia

w odrębnych pozycjach ewidencji i zmniejszyć o te kwoty wartość przychodu stanowiącego

podstawę opodatkowania.

2.

(uchylony).

3.

Po zakończeniu miesiąca, w terminie, o którym mowa w § 8, należy podsumować zapisy,

obliczyć i wpisać do ewidencji kwotę ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, a także

kwoty przysługujących obniżek oraz ulg od tego ryczałtu. W przypadku prowadzenia więcej

niż jednej ewidencji, sumy miesięczne zapisów z poszczególnych ewidencji należy przenieść

do jednej z nich i podsumować.

4.

Jeżeli wystąpią okoliczności powodujące obowiązek dokonania doliczeń, podatnik jest

obowiązany wykazać w ewidencji doliczone kwoty wydatków i zwiększyć o te kwoty odpowiednio

wartość przychodu podlegającego opodatkowaniu lub należny ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

5.

Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio w przypadku prowadzenia ewidencji, o których

mowa w § 10 i 11.

1.

Podatnik jest obowiązany prowadzić ewidencję rzetelnie i w sposób niewadliwy.

2.

Za niewadliwą uważa się ewidencję prowadzoną zgodnie z przepisami ustawy i rozporządzenia.

Za rzetelną uważa się ewidencję, jeżeli dokonywane w niej zapisy odzwierciedlają stan

rzeczywisty.

3.

Ewidencję uznaje się za rzetelną i niewadliwą, również gdy

1

niewpisane lub błędnie wpisane kwoty przychodów łącznie nie przekraczają 0,5% przychodu

wykazanego w ewidencji za dany rok podatkowy lub przychodu wykazanego w roku podatkowym

do dnia, w którym naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej stwierdził

te błędy, lub

2)

brak właściwych zapisów jest związany z nieszczęśliwym wypadkiem lub zdarzeniem losowym,

które uniemożliwiło podatnikowi prowadzenie ewidencji, lub

3

podatnik uzupełnił zapisy lub dokonał korekty błędnych zapisów w ewidencji przed rozpoczęciem

kontroli przez naczelnika urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej, lub

4

błędne zapisy są skutkiem oczywistej omyłki, a podatnik posiada dowody określone w

§ 3, 4 i 7.

1.

Wykaz środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zwany dalej „wykazem”,

powinien zawierać co najmniej następujące dane

1)

liczbę porządkową;

2)

datę nabycia;

3)

datę przyjęcia do używania;

4)

określenie dokumentu stwierdzającego nabycie;

5)

określenie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej;

6)

symbol Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) wydanej na podstawie odrębnych przepisów;

7)

wartość początkową;

8)

stawkę amortyzacyjną;

9)

zaktualizowaną wartość początkową;

10)

datę likwidacji oraz przyczynę likwidacji albo datę zbycia środka trwałego lub wartości

niematerialnej i prawnej.

2.

Za środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne uważa się składniki majątkowe,

o których mowa w art. 22a-22o ustawy o podatku dochodowym.

3.

Zapisów dotyczących środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonuje

się w wykazie najpóźniej w miesiącu przyjęcia ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia

do wykazu uznaje się za ujawnienie środka trwałego, o którym mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym.

4.

Podatnik jest obowiązany zbroszurować wykaz i kolejno ponumerować jego karty.

5

Nie podlegają objęciu wykazem budynki mieszkalne, lokale mieszkalne i własnościowe

spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,

prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, których wartość początkową

ustala się zgodnie z art. 22g ust. 10 ustawy o podatku dochodowym.

6

W razie zmiany formy opodatkowania, jeżeli podatnik prowadził ewidencję środków trwałych

oraz wartości niematerialnych i prawnych, o której mowa w art. 22n ustawy o podatku dochodowym, może kontynuować prowadzenie tej ewidencji, w sposób określony w przepisach rozporządzenia,

pod warunkiem że ewidencja ta odpowiadać będzie wymogom określonym w ust. 1.

Wykaz może być prowadzony przy zastosowaniu technik informatycznych. W tym przypadku

§ 10 stosuje się odpowiednio.

Przepisy rozporządzenia stosuje się do przychodów osiągniętych od dnia 1 stycznia

2003 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.