Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 marca 2014 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

Ustawa reguluje sprawy jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz organizację

i zasady działania Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych.

Przepisy ustawy nie dotyczą

1)

artykułów rolno-spożywczych wytwarzanych na własny użytek;

2)

materiału siewnego roślin rolniczych, ogrodniczych i zielarskich w rozumieniu przepisów

o nasiennictwie;

3

sprzedaży artykułów rolno-spożywczych dokonywanej przez ich producentów w gospodarstwie

bezpośrednio konsumentom, z wyłączeniem wyrobów winiarskich objętych wspólną organizacją

rynku wina oraz fermentowanych napojów winiarskich;

4)

wymagań zdrowotnych, sanitarnych, weterynaryjnych i fitosanitarnych dotyczących artykułów

rolno-spożywczych określonych w odrębnych przepisach;

5)

owoców i warzyw, których wymagania jakości handlowej określają przepisy Unii Europejskiej.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

artykuły rolno-spożywcze - produkty rolne, runo leśne, dziczyznę, organizmy morskie

i słodkowodne w postaci surowców, półproduktów oraz wyrobów gotowych otrzymywanych

z tych surowców i półproduktów, w tym środki spożywcze;

2)

żywność (środek spożywczy) - każdą substancję lub produkt w rozumieniu art. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia

2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego

Europejski Urząd ds. bezpieczeństwa żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie

bezpieczeństwa żywności

(Dz. Urz. WE L 31 z 01.02.2002);

3)

(uchylony);

4)

obrót - czynności w rozumieniu art. 3 pkt 8 rozporządzenia, o którym mowa w pkt 2;

5)

jakość handlowa - cechy artykułu rolno-spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych,

fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości

lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i

oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi;

6

opakowany środek spożywczy - środek spożywczy w rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt 19 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności

i żywienia

(Dz. U. z 2010 r. Nr 136, poz. 914, z późn. zm.;

7)

partia produkcyjna - określoną ilość artykułu rolno-spożywczego wyprodukowanego, przetworzonego

lub zapakowanego w praktycznie takich samych warunkach;

8)

próbka - część partii produkcyjnej pobraną jednorazowo, w sposób losowy, w celu kontroli

lub oceny w zakresie jakości handlowej artykułu rolno-spożywczego;

9)

producent - osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą

osobowości prawnej, która

a)

produkuje lub paczkuje artykuły rolno-spożywcze, lub

b

wprowadza artykuły rolno-spożywcze do obrotu, jeżeli działalność ta jest zarejestrowana

na terytorium któregoś z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym;

10

artykuł rolno-spożywczy zafałszowany - produkt, którego skład jest niezgodny z przepisami

dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spożywczych, albo produkt,

w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące oznakowania, mające na

celu ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych właściwości, jeżeli niezgodności

te lub zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów, w szczególności jeżeli

a)

dokonano zabiegów, które zmieniły lub ukryły jego rzeczywisty skład lub nadały mu

wygląd produktu zgodnego z przepisami dotyczącymi jakości handlowej,

b)

w oznakowaniu podano nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych

artykułów rolno-spożywczych albo niezgodną z prawdą,

c)

w oznakowaniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie składu, pochodzenia, terminu

przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości, zawartości netto lub klasy

jakości handlowej.

1.

Wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie

jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie

wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie

zostało zadeklarowane przez producenta.

2.

Określenie wymagań w zakresie jakości handlowej artykułu rolno-spożywczego może nastąpić

w szczególności przez ustalenie jego klasy jakości.

Opakowania artykułów rolno-spożywczych wprowadzanych do obrotu powinny zapewniać zachowanie

cech istotnych dla danego rodzaju artykułu rolno-spożywczego, decydujących o jego

tożsamości.

Decyzje w sprawie zwolnienia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 589/2008 z dnia 23 czerwca 2008 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady WE nr 1234/2007 w sprawie norm

handlowych w odniesieniu do jaj

(Dz. Urz. UE L 163 z 24.06.2008, str. 6, z późn. zm.), wydane przed dniem wejścia w życie ustawy, uznaje się za decyzje wydane na podstawie

art. 17d ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Artykuły rolno-spożywcze wprowadzane do obrotu są oznakowane.

2.

Do znakowania artykułów rolno-spożywczych stosuje się odpowiednio wymagania określone

w art. 45 ust. 2, art. 46 ust. 1 pkt 1 i art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r.

o bezpieczeństwie żywności i żywienia.

3.

Do reklamy oraz do prezentacji artykułów rolno-spożywczych, w tym w szczególności

w odniesieniu do ich kształtu, wyglądu lub opakowania, zastosowanych materiałów opakowaniowych,

sposobu prezentacji oraz otoczenia, w jakim są prezentowane, stosuje się odpowiednio

wymagania określone w art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności

i żywienia.

4.

Wymóg znakowania w języku polskim nie dotyczy artykułów rolno-spożywczych przeznaczonych

do wywozu poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 15 pkt 6 ustawy, o której mowa w art.

1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 15 pkt 6 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Oznakowanie artykułu rolno-spożywczego zawiera informacje istotne z punktu widzenia

jakości handlowej artykułu rolno-spożywczego, w szczególności

1)

nazwę, pod którą artykuł rolno-spożywczy jest wprowadzany do obrotu;

2)

inne dane umożliwiające identyfikację artykułu rolno-spożywczego oraz odróżnienie

go od innych artykułów rolno-spożywczych.

2.

W przypadku artykułu rolno-spożywczego będącego środkiem spożywczym

1)

nazwa powinna odpowiadać wymaganiom określonym w art. 47 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia;

2)

oznakowanie opakowanych środków spożywczych zawiera dane identyfikujące producenta

albo producentów, w tym firmę albo nazwę i adres, albo imię, nazwisko i adres.

1.

Artykuły rolno-spożywcze wprowadzane do obrotu znakuje się ponadto widocznym, czytelnym

i nieusuwalnym kodem identyfikacyjnym partii produkcyjnej, umożliwiającym identyfikację

artykułu rolno-spożywczego z danej partii produkcyjnej.

2.

Kod identyfikacyjny, o którym mowa w ust. 1, jest nadawany przez producenta.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 17 lit. e, lit. f w zakresie dotyczącym art. 40 ust. 4c pkt 1 i 4 oraz

lit. g w zakresie dotyczącym art. 40 ust. 4d pkt 1 lit. a, które wchodzą w życie z

dniem 1 stycznia 2009 r.;

2)

art. 3, który wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

(uchylony).

Artykuły rolno-spożywcze należy składować i transportować w sposób zapewniający utrzymanie

ich właściwej jakości handlowej.

1

Artykuły rolno-spożywcze przywożone z państw niebędących członkami Unii Europejskiej,

z wyłączeniem państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA)

- stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, mogą być dopuszczone do obrotu

w rozumieniu przepisów prawa celnego, pod warunkiem przeprowadzenia kontroli jakości handlowej przez organ Inspekcji Jakości

Handlowej Artykułów rolno-spożywczych.

1a.

W przypadku konieczności wykonania badań laboratoryjnych artykuły, o których mowa

w ust. 1, mogą być za zgodą organu celnego

1)

składowane w miejscu i na warunkach określonych przez organ Inspekcji Jakości Handlowej

Artykułów rolno-spożywczych, do czasu uzyskania wyników badań pobranych przez ten

organ próbek, albo

2)

skierowane do miejsca przeznaczenia i poddane badaniom laboratoryjnym przez właściwy

miejscowo organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych.

2.

W przypadku wydania przez organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych

decyzji o zakazie wprowadzenia artykułu rolno-spożywczego do obrotu, o której mowa

w art. 30 ust. 1, organ celny odmawia przyjęcia zgłoszenia celnego, chyba że przepisy

odrębne stanowią inaczej.

3.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia, określi wykaz

artykułów rolno-spożywczych, o których mowa w ust. 1, oraz ich minimalne ilości podlegające

kontroli jakości handlowej, kierując się znaczeniem tych artykułów dla rynku krajowego.

(uchylony).

1.

Podjęcie działalności gospodarczej w zakresie produkcji, składowania, konfekcjonowania

i obrotu artykułami rolno-spożywczymi podlega zgłoszeniu wojewódzkiemu inspektorowi

jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania

lub siedzibę zgłaszającego, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Przepis ust. 1 nie dotyczy

1

rolników, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników, w zakresie prowadzonej

działalności rolniczej oraz przedsiębiorców wyrabiających wino z winogron pozyskanych

z upraw winorośli położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

podjęcia działalności gospodarczej w zakresie obrotu detalicznego artykułami rolno-spożywczymi.

3.

Zgłoszenia dokonuje się nie później niż w dniu rozpoczęcia działalności gospodarczej;

zgłoszenie zawiera

1)

imię, nazwisko i adres albo nazwę i siedzibę zgłaszającego;

1a

numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo w Centralnej Ewidencji

i Informacji o Działalności Gospodarczej;

2)

określenie przedmiotu działalności gospodarczej, w tym informację o działalności eksportowej;

3)

wskazanie miejsca produkcji, składowania lub konfekcjonowania artykułów rolno-spożywczych.

3a.

(uchylony).

4.

Zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej, o której mowa w ust. 1, należy

zgłosić wojewódzkiemu inspektorowi jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w

terminie 7 dni od dnia jej zaprzestania.

1.

Artykuły rolno-spożywcze charakteryzujące się specyficznymi cechami jakości handlowej

lub wymaganiami jakości handlowej, w szczególności w zakresie sposobu produkcji, składu

lub właściwości organoleptycznych, mogą być oznakowane znakiem jakości.

2.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzór znaku

jakości, mając na względzie, aby znak kojarzył się powszechnie z produkcją roślinną

lub zwierzęcą.

3.

Znak jakości przyznaje minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze decyzji,

po zasięgnięciu opinii Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych.

4.

Wniosek o przyznanie znaku jakości producent artykułu rolno-spożywczego składa do

ministra właściwego do spraw rynków rolnych.

5.

(uchylony).

6.

(uchylony).

7.

(uchylony).

8.

(uchylony).

9.

(uchylony).

10.

(uchylony).

11.

(uchylony).

1.

Znak jakości przyznawany jest na okres 3 lat.

2.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, na wniosek Głównego Inspektora Jakości

Handlowej Artykułów rolno-spożywczych, może, w drodze decyzji, cofnąć przyznanie znaku

jakości przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, jeżeli artykuł rolno-spożywczy

przestanie spełniać wymagania jakościowe, o których mowa w art. 13 ust. 1.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia

1

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia określi szczegółowy zakres informacji

podawanych w oznakowaniu opakowanych środków spożywczych i środków spożywczych bez

opakowań przeznaczonych bezpośrednio dla konsumenta finalnego lub do zakładów żywienia

zbiorowego oraz sposób znakowania tych środków spożywczych, z wyłączeniem znakowania

wartością odżywczą,

2)

może określić inne szczegółowe wymagania w zakresie jakości handlowej niektórych artykułów

rolno-spożywczych lub ich grup,

3)

może określić szczegółowe wymagania w zakresie składowania lub transportu niektórych

artykułów rolno-spożywczych,

4)

określi szczegółowy zakres i sposób znakowania niektórych grup i rodzajów artykułów

rolno-spożywczych kodem identyfikacyjnym partii produkcyjnej,

5)

może określić sposób żywienia lub warunki chowu zwierząt, mające wpływ na jakość handlową

artykułów rolno-spożywczych otrzymywanych z tych zwierząt,

6

może określić szczegółowy zakres i sposób znakowania nieprzeznaczonych bezpośrednio

dla konsumenta finalnego niektórych grup i rodzajów opakowanych artykułów rolno-spożywczych

lub artykułów rolno-spożywczych bez opakowań

- mając na względzie konieczność zapewnienia nabywcy niezbędnych informacji umożliwiających

porównanie nabywanego artykułu rolno-spożywczego z innymi artykułami rolno-spożywczymi

tego samego rodzaju, zapobieganie nieuczciwym praktykom rynkowym oraz zapewnienie

właściwej jakości handlowej tych artykułów.

1

Tusze wieprzowe oraz wołowe poddaje się klasyfikacji i oznacza się znakiem klasy jakości

handlowej ustalonej dla danej tuszy, zgodnie z warunkami określonymi w przepisach

Unii Europejskiej

2

Tusze innych zwierząt mogą być klasyfikowane i oznaczane znakiem klasy jakości handlowej.

3.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do

1)

tusz pochodzących ze świń użytych do rozrodu;

2

tusz wieprzowych pochodzących z rzeźni, w których poddaje się ubojowi

a)

nie więcej niż 200 świń tygodniowo średniorocznie lub

b)

wyłącznie świnie urodzone i tuczone w tuczarniach tych rzeźni oraz dokonuje się rozbioru

wszystkich uzyskanych tusz;

3

tusz wołowych pochodzących z rzeźni, w których poddaje się ubojowi

a)

nie więcej niż 75 sztuk bydła dojrzałego tygodniowo średniorocznie lub

b)

niewielkie ilości zwierząt na podstawie umowy z właścicielem.

3a

Za liczbę sztuk poddawanych ubojowi tygodniowo średniorocznie przyjmuje się średnią

za ostatni rok kalendarzowy.

3b

W przypadku gdy średnia liczba sztuk poddawanych ubojowi za ostatni rok kalendarzowy

jest niższa od wielkości określonych w ust. 3 pkt 2 lit. a lub pkt 3 lit. a, za liczbę

sztuk poddawanych ubojowi tygodniowo średniorocznie przyjmuje się średnią za okres

ostatnich dwóch lat poprzedzających rok kalendarzowy, w którym ma być prowadzona klasyfikacja.

3c

Organ Inspekcji właściwy ze względu na miejsce poddawania zwierząt ubojowi może wystąpić

z wnioskiem do podmiotu obowiązanego do prowadzenia klasyfikacji tusz, o których mowa

w ust. 1, o przekazanie informacji o planowanych terminach poddawania zwierząt ubojowi

we wskazanym w tym wniosku okresie. Okres ten nie może być dłuższy niż trzy miesiące.

Informacje o planowanych terminach poddawania zwierząt ubojowi przekazuje się w terminie

7 dni od dnia otrzymania wniosku.

3d

Podmiot poddający zwierzęta ubojowi składa właściwemu ze względu na miejsce poddawania

zwierząt ubojowi organowi Inspekcji kwartalną i roczną informację o liczbie uzyskanych

tusz

1)

wołowych i wieprzowych;

2)

w poszczególnych kategoriach oraz klasach uformowania i otłuszczenia - w odniesieniu

do tusz bydła dojrzałego, jeżeli poddawał tusze klasyfikacji;

3)

w poszczególnych klasach mięsności - w odniesieniu do tusz wieprzowych, jeżeli poddawał

tusze klasyfikacji.

3e

Informację, o której mowa w ust. 3d, składa się w terminie do 10 dnia miesiąca następującego

po kwartale lub roku, którego informacja dotyczy.

4

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia

1)

określi szczegółowy sposób oznaczania klasy jakości handlowej tusz wieprzowych oraz

tusz wołowych,

2)

określi wzory formularzy służących do sporządzania informacji, o których mowa w ust.

3d,

3)

może określić rodzaje tusz innych zwierząt oznaczanych znakiem klasy jakości handlowej

oraz sposób ich oznaczania tym znakiem

- mając na względzie potrzebę zastosowania do tych czynności odpowiednich urządzeń,

określenia warunków klasyfikacji umożliwiającej jednolitą rejestrację cen rynkowych

oraz zapewnienia odpowiedniej zapłaty producentom.

1.

Tworzy się Inspekcję Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych, zwaną dalej „Inspekcją”.

2.

Inspekcja podlega ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych.

1.

Do zadań Inspekcji należy

1)

nadzór nad jakością handlową artykułów rolno-spożywczych, a w szczególności

a)

kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w produkcji i obrocie, w tym

wywożonych za granicę,

b

kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych przywożonych spoza państw członkowskich

Unii Europejskiej oraz spoza państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym

Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w tym kontrola graniczna

tych artykułów,

c)

dokonywanie oceny i wydawanie świadectw w zakresie jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,

d

powiadamianie podpunktu krajowego punktu kontaktowego w ramach sieci systemu wczesnego

ostrzegania o niebezpiecznej żywności i paszach (systemu RASFF) o podjętych decyzjach

dotyczących niebezpiecznych artykułów rolno-spożywczych,

e

kontrola artykułów rolno-spożywczych posiadających zarejestrowane na podstawie przepisów

o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń produktów rolnych i środków spożywczych oraz

o produktach tradycyjnych chronione nazwy pochodzenia, chronione oznaczenia geograficzne

albo będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami oraz współpraca z jednostkami

sprawującymi taką kontrolę w innych państwach,

f

kontrola wyrobów winiarskich posiadających zarejestrowane na podstawie przepisów o

wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku

wina chronione nazwy pochodzenia albo chronione oznaczenia geograficzne oraz współpraca

z jednostkami sprawującymi kontrolę w innych państwach;

2)

kontrola warunków składowania i transportu artykułów rolno-spożywczych;

3)

(uchylony);

4)

współpraca z właściwymi organami administracji rządowej w województwie, organami innych

inspekcji, urzędami celnymi, Policją, jednostkami samorządu terytorialnego oraz państwowymi

jednostkami organizacyjnymi realizującymi politykę rolną państwa;

4a)

współpraca z jednostkami organizacyjnymi pełniącymi funkcję agencji płatniczych w

zakresie realizacji Wspólnej Polityki Rolnej;

5)

współpraca z organizacjami międzynarodowymi zajmującymi się jakością handlową artykułów

rolno-spożywczych oraz ich obrotem międzynarodowym lub uczestnictwo w pracach tych

organizacji;

6)

udzielanie informacji i szkolenie w zakresie przepisów i wymagań dotyczących jakości

handlowej lub ustalania klas jakości handlowej oraz metod i badań artykułów rolno-spożywczych;

7)

współpraca z urzędowymi jednostkami kontrolnymi w innych państwach w zakresie kontroli

jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, w tym wymienianie informacji lub próbek

artykułów rolno-spożywczych;

8)

wykonywanie innych zadań określonych w przepisach odrębnych.

2.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

zasady organizacji Inspekcji, mając na względzie usprawnienie i ujednolicenie funkcjonowania

jej organów.

2a.

Kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w produkcji może dotyczyć również

sposobu żywienia i warunków chowu zwierząt, jeżeli informacja w tym zakresie została

zadeklarowana przy wprowadzaniu artykułu rolno-spożywczego do obrotu.

2b

Minister właściwy do spraw rynków rolnych może, w drodze rozporządzenia, określić

1)

szczegółowy sposób kontroli jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych lub

2)

wzory dokumentów związanych z przeprowadzaniem kontroli jakości handlowej artykułów

rolno-spożywczych, lub

3)

wzory dokumentów stwierdzających jakość handlową niektórych artykułów rolno-spożywczych

lub ich grup

- biorąc pod uwagę konieczność dostosowania sposobu dokonywania kontroli do wymagań

związanych ze swobodnym przepływem towarów oraz mając na względzie obowiązki określone

w art. 8, 10 i 11 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z

dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia

zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt

i dobrostanu zwierząt

(Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200, z późn. zm.).

3.

Nadzór nad jakością handlową artykułów rolno-spożywczych w obrocie detalicznym sprawuje

Inspekcja Handlowa.

4.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych w poro zumieniu z ministrem właściwym do

spraw wewnętrznych oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze

rozporządzenia, wykaz przejść granicznych, na których jest dokonywana kontrola jakości

handlowej artykułów rolno-spożywczych sprowadzanych z zagranicy, mając na względzie

zabezpieczenie wprowadzania do obrotu artykułów rolno-spożywczych spełniających wymagania

w zakresie jakości handlowej oraz uwzględniając możliwości organizacyjne i techniczne

Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych.

1.

Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych sprawuje nadzór w zakresie

jakości handlowej określonej przepisami Unii Europejskiej odnoszącymi się do

1)

mięsa drobiowego;

2)

jaj;

3)

tusz wieprzowych;

4)

tusz wołowych;

5)

tusz innych zwierząt;

6

mięsa pochodzącego z bydła w wieku do 12 miesięcy.

2.

Jako laboratorium referencyjne w rozumieniu przepisów Unii Europejskiej odnoszących

się do mięsa drobiowego ustanawia się Centralne Laboratorium Głównego Inspektoratu

Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych.

3.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych ogłosi, w drodze obwieszczenia, wykaz przepisów

Unii Europejskiej, o których mowa w ust. 1 i 2.

1.

Inspekcja wydaje świadectwa potwierdzające pochodzenie mięsa wołowego z dorosłych

osobników męskich, uprawniające do otrzymania refundacji wywozowych, o których mowa

w przepisach Unii Europejskiej dotyczących warunków udzielania specjalnych refundacji

wywozowych do niektórych rodzajów wołowiny bez kości oraz w przepisach Unii Europejskiej

dotyczących przyznawania specjalnych refundacji eksportowych w sektorze wołowiny i

cielęciny.

2.

Świadectwa, o których mowa w ust. 1, są wydawane na wniosek przedsiębiorcy, złożony

na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Inspekcję, po dokonaniu oceny mięsa

wołowego w zakresie potwierdzenia jego tożsamości.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera w szczególności

1)

nazwę, siedzibę i adres albo imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres wnioskodawcy;

2)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze

urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany;

3)

informacje o

a)

dacie i miejscu uboju oraz liczbie zwierząt przeznaczonych do uboju, jeżeli wnioskodawca

dokonuje uboju,

b)

dacie i miejscu uboju, liczbie zwierząt przeznaczonych do uboju oraz dacie i miejscu

odkostnienia mięsa i liczbie tusz przeznaczonych do odkostnienia mięsa, jeżeli wnioskodawca

dokonuje odkostnienia,

c)

państwie przeznaczenia.

4.

Do oceny mięsa wołowego i wydawania świadectw, o których mowa w ust. 1, przepisy art.

31 ust. 2 i 3 oraz 5-7 stosuje się odpowiednio.

5.

Za dokonanie czynności związanych z oceną mięsa wołowego, przeprowa dzenie badań laboratoryjnych

i wydanie świadectw, o których mowa w ust. 1, pobiera się opłatę w wysokości równej

opłacie za dokonanie oceny jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, przeprowadzenie

badań laboratoryjnych i wydanie świadectwa jakości handlowej, w sposób i w terminach

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 31 ust. 8 pkt 2.

1

Inspekcja prowadzi kontrole prawidłowości dokonanych transakcji finansowanych z Europejskiego

Funduszu Rolniczego Gwarancji, realizowanych w ramach Wspólnej Polityki Rolnej oraz

Wspólnej Polityki Rybackiej, z wyłączeniem refundacji eksportowych oraz działań objętych

Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich, zwane dalej „kontrolami”.

2

Kontrole są prowadzone na zasadach określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 485/2008 z dnia 26 maja 2008 r. w sprawie kontroli przez

państwa członkowskie transakcji stanowiących część systemu finansowania przez Europejski

Fundusz Rolniczy Gwarancji

(Dz. Urz. UE L 143 z 03.06.2008, str. 1), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 485/2008”.

3

Minister właściwy do spraw rolnictwa oraz minister właściwy do spraw rynków rolnych

są organami właściwymi do

1)

przeprowadzania analizy ryzyka w rozumieniu rozporządzenia nr 485/2008 w zakresie

prawidłowości dokonanych transakcji finansowanych z Europejskiego Funduszu Rolniczego

Gwarancji, realizowanych w ramach Wspólnej Polityki Rolnej oraz Wspólnej Polityki

Rybackiej, z wyłączeniem refundacji eksportowych;

2)

opracowywania projektu rocznego planu kontroli, o którym mowa w rozporządzeniu nr

485/2008;

3)

przekazywania Głównemu Inspektorowi Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych

planu kontroli.

4

Do przeprowadzania kontroli, w zakresie nieuregulowanym w rozporządzeniu nr 485/2008,

stosuje się odpowiednio przepisy art. 24-28.

5.

Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych przekazuje ministrowi

właściwemu do spraw rolnictwa oraz ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych protokół

z kontroli wraz z dokumentacją jej dotyczącą w terminie 30 dni od dnia zakończenia

kontroli.

1.

Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych właściwy ze względu

na miejsce prowadzenia produkcji jaj jest organem właściwym w sprawie zwolnienia,

o którym mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 589/2008 z dnia 23 czerwca 2008 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady WE nr 1234/2007 w sprawie norm

handlowych w odniesieniu do jaj

(Dz. Urz. UE L 163 z 24.06.2008, str. 6, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 589/2008”.

2.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, zwane dalej „zwolnieniem”, jest dokonywane w drodze

decyzji.

3.

Wniosek o zwolnienie zawiera w szczególności

1)

nazwę, siedzibę i adres albo imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres wnioskodawcy;

2)

kod producenta.

4.

Podmiot, który uzyskał zwolnienie jest obowiązany

1)

prowadzić ewidencję jaj nieoznakowanych zawierającą

a)

nazwę albo imię i nazwisko i adres odbiorcy jaj,

b)

miejsce przeznaczenia jaj,

c)

liczbę lub masę jaj z podaniem daty ich wysłania;

2)

informować pisemnie właściwego wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów

rolno-spożywczych o zamiarze dostawy jaj do odbiorców w innych państwach członkowskich

Unii Europejskiej, na 14 dni przed każdą wysyłką jaj, podając

a)

nazwę albo imię i nazwisko oraz adres odbiorcy jaj,

b)

miejsce przeznaczenia jaj,

c)

masę lub liczbę wysyłanych jaj.

5.

Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych, na podstawie informacji

przekazanych przez wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,

przekazuje informacje, o których mowa w ust. 4 pkt 2, właściwym organom zainteresowanych

państw członkowskich Unii Europejskiej, zgodnie z art. 11 ust. 2 lit. a rozporządzenia

nr 589/2008.

6.

Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych cofa w drodze decyzji

zwolnienie, jeżeli podmiot nie wypełnia obowiązków, o których mowa w ust. 4.

7.

Właściwy powiatowy lekarz weterynarii niezwłocznie informuje właściwego wojewódzkiego

inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych o wydaniu decyzji ograniczającej

lub zakazującej produkcji jaj, dotyczącej podmiotu, który uzyskał zwolnienie.

8.

W przypadku cofnięcia zwolnienia podmiot może ubiegać się o uzyskanie zwolnienia nie

wcześniej niż po upływie 3 lat.

9.

Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych niezwłocznie powiadamia

o zwolnieniu oraz o cofnięciu zwolnienia powiatowego lekarza weterynarii właściwego

ze względu na miejsce produkcji jaj oraz Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów

rolno-spożywczych, który prowadzi wykaz podmiotów, które posiadają zwolnienie.

Zadania Inspekcji wykonują następujące organy

1)

Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych, zwany dalej „Głównym

Inspektorem”;

2)

wojewoda przy pomocy wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,

zwanego dalej „wojewódzkim inspektorem”, jako kierownika wojewódzkiej inspekcji jakości

handlowej artykułów rolno-spożywczych, wchodzącej w skład zespolonej administracji

wojewódzkiej.

1.

Główny Inspektor jest centralnym organem administracji rządowej podległym ministrowi

właściwemu do spraw rynków rolnych.

2

Głównego Inspektora powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych w drodze

otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek ministra właściwego do spraw rynków

rolnych. Prezes Rady Ministrów odwołuje Głównego Inspektora.

3

Zastępców Głównego Inspektora, w liczbie do 3, powołuje minister właściwy do spraw

rynków rolnych, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru,

na wniosek Głównego Inspektora. Minister właściwy do spraw rynków rolnych odwołuje,

na wniosek Głównego Inspektora, jego zastępców.

3a

Stanowisko Głównego Inspektora może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Głównego

Inspektora.

3b

Informację o naborze na stanowisko Głównego Inspektora ogłasza się przez umieszczenie

ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu oraz w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Ogłoszenie powinno zawierać

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

3c

Termin, o którym mowa w ust. 3b pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

3d

Nabór na stanowisko Głównego Inspektora przeprowadza zespół, powołany przez ministra

właściwego do spraw rynków rolnych, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i

doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia

się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku,

na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

3e

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 3d, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

3f

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 3e, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

3g

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw rynków rolnych.

3h

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

3i

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

3j

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

3k

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 3, powołuje Główny

Inspektor.

3l

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w ust. 3, stosuje

się odpowiednio ust. 3a-3j.

4

Wojewódzkiego inspektora powołuje i odwołuje wojewoda, za zgodą Głównego Inspektora.

5.

Zastępcę wojewódzkiego inspektora powołuje i odwołuje wojewoda, na wniosek wojewódzkiego

inspektora.

1.

Główny Inspektor koordynuje i nadzoruje działalność Inspekcji.

2.

Główny Inspektor wykonuje swoje zadania przy pomocy Głównego Inspektoratu Jakości

Handlowej Artykułów rolno-spożywczych.

3.

Wojewódzcy inspektorzy wykonują swoje zadania przy pomocy wojewódzkich inspektoratów

jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

4.

Wojewódzki inspektor może tworzyć oddziały wojewódzkiego inspektoratu, za zgodą Głównego

Inspektora, w szczególności w celu wykonywania zadań, o których mowa w art. 17 ust.

1 pkt 1 lit. b.

5.

Główny Inspektor może tworzyć delegatury zamiejscowe Głównego Inspektoratu Jakości

Handlowej Artykułów rolno-spożywczych.

6.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych nadaje, w drodze zarządzenia, statut Głównemu

Inspektoratowi. Statut określa w szczególności organizację Głównego Inspektoratu,

rodzaje poszczególnych komórek organizacyjnych, zakres zadań oraz wzór znaku Inspekcji.

7.

Pracownicy Inspekcji dokonujący kontroli granicznej artykułów rolno-spożywczych na

granicy państwa są obowiązani do noszenia munduru.

8.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzory

i kolor munduru pracowników Inspekcji oraz wzór odznaki Inspekcji, mając na względzie

odróżnienie pracowników Inspekcji od innych służb kontroli.

W rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w sprawach należących do zakresu zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym

jest wojewódzki inspektor, a organem wyższego stopnia - Główny Inspektor.

1.

Organy Inspekcji mogą upoważniać pracowników Inspekcji do załatwiania spraw w ich

imieniu, w tym do wydawania decyzji administracyjnych.

2.

Organy Inspekcji do wydawania decyzji administracyjnych mogą upoważniać pracowników,

którzy

1)

ukończyli studia wyższe;

2)

posiadają kwalifikacje potwierdzane co 5 lat zdaniem egzaminu z zakresu towaroznawstwa

i obowiązujących przepisów o jakości handlowej przed komisją kwalifikacyjną, o której

mowa w art. 35 ust. 2.

1.

Kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz warunków składowania i

transportu tych artykułów ma na celu sprawdzenie, czy

1)

artykuły rolno-spożywcze spełniają wymagania w zakresie jakości handlowej określone

w przepisach o jakości handlowej oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów,

jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta;

2)

artykuły rolno-spożywcze są składowane lub transportowane w sposób zapewniający zachowanie

ich właściwej jakości handlowej;

3)

ilość i jakość składowanego artykułu rolno-spożywczego są zgodne z ustalonymi warunkami

składowania.

2.

Kontrola obejmuje co najmniej jedną z następujących czynności

1)

sprawdzenie dokumentów umożliwiających identyfikację artykułu rolno-spożywczego, atestów

jakościowych, wyników badań laboratoryjnych oraz innych dokumentów świadczących o

jego jakości handlowej;

2)

sprawdzenie opakowania, oznakowania, prezentacji artykułu rolno-spożywczego oraz warunków

jego przechowywania i transportu;

3)

oględziny artykułu rolno-spożywczego;

4)

pobranie próbek i wykonanie badań laboratoryjnych;

5)

ustalenie klasy jakości artykułu rolno-spożywczego;

6)

sprawdzanie sposobu produkcji artykułu rolno-spożywczego lub prawidłowości przebiegu

procesu technologicznego, o ile wynika to z odrębnych przepisów.

3.

Kontrole jakości handlowej owoców i warzyw wyprodukowanych i dostarczonych w danym

roku gospodarczym przetwórcom, w rozumieniu przepisów o organizacji rynku przetworów

owocowych i warzywnych, prowadzone są na podstawie planu kontroli uzgodnionego z Prezesem

Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, na wniosek dyrektora oddziału regionalnego

Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa właściwego ze względu na siedzibę

przetwórcy lub organizacji producentów.

Główny Inspektor, wojewódzcy inspektorzy oraz upoważnieni przez nich pracownicy Inspekcji,

realizując zadania określone w ustawie oraz w odrębnych przepisach, uprawnieni są

do

1)

wstępu do pomieszczeń lub do środków transportu kontrolowanych jednostek;

2)

żądania pisemnych lub ustnych informacji związanych z przedmiotem kontroli;

3)

żądania okazywania dokumentów związanych z przedmiotem kontroli;

4)

pobierania nieodpłatnie próbek do badań.

1.

Kontrolę działalności gospodarczej przedsiębiorcy przeprowadza pracownik Inspekcji

po okazaniu legitymacji służbowej oraz doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia

kontroli.

2.

Kontrola działalności gospodarczej przedsiębiorcy, o której mowa w art. 17 ust. 1

pkt 1 lit. a, odbywa się w obecności kierownika kontrolowanej jednostki, a w razie

jego nieobecności - osoby przez niego upoważnionej.

3.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do kontroli działalności podmiotów niebędących

przedsiębiorcami.

1.

Dokumenty, artykuły rolno-spożywcze i inne przedmioty podlegające kontroli oraz pomieszczenia,

w których dokonuje się czynności kontrolnych, o których mowa w art. 23 ust. 2, mogą

być zabezpieczone w sposób określony w art. 27, jeśli jest to niezbędne dla dokonania

kontroli.

2.

Przepis ust. 1 nie dotyczy artykułów rolno-spożywczych ulegających szybkim zmianom

biochemicznym.

1.

Zabezpieczenie dokumentów i innych przedmiotów, z zastrzeżeniem ust. 2, następuje

przez dokonanie co najmniej jednej z następujących czynności

1)

oddanie ich na przechowanie jednostce kontrolowanej w oddzielnym i opieczętowanym

schowku lub pomieszczeniu;

2)

opieczętowanie ich i oddanie za pokwitowaniem na przechowanie kierownikowi lub innemu

pracownikowi jednostki kontrolowanej;

3)

zabranie ich za pokwitowaniem do przechowania przez organ Inspekcji - w przypadku

braku możliwości zabezpieczenia i przechowywania w jednostce kontrolowanej.

2.

Zabezpieczenie artykułów rolno-spożywczych polega na oddaniu ich pod nadzór kierownikowi

lub innemu pracownikowi kontrolowanej jednostki z zakazem wprowadzenia tych artykułów

do obrotu.

3.

Zabezpieczenie pomieszczeń następuje przez ich zamknięcie i opieczętowanie lub zaplombowanie.

Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 672, z późn. zm..

1

Z przebiegu kontroli sporządza się protokół, jeżeli przepisy Unii Europejskiej lub

przepisy odrębne w zakresie rynków rolnych nie stanowią inaczej.

2.

Protokół zawiera w szczególności

1)

czas trwania kontroli;

2)

imię i nazwisko, stanowisko służbowe oraz numer legitymacji służbowej inspektora przeprowadzającego

kontrolę;

3)

dane identyfikujące kontrolowanego;

4)

opis stanu faktycznego, stwierdzonego w wyniku kontroli, ze szczególnym uwzględnieniem

ujawnionych nieprawidłowości oraz, jeżeli jest to możliwe, z podaniem przyczyn ich

powstania, a także osób odpowiedzialnych za ich zaistnienie;

5)

opis nieprawidłowości usuniętych w toku kontroli.

2a

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości wojewódzki inspektor przekazuje kontrolowanemu

zalecenia pokontrolne i wzywa do usunięcia nieprawidłowości w określonym terminie.

3.

Protokół należy przedstawić kierownikowi jednostki kontrolowanej, a w razie jego nieobecności

- zastępcy kierownika lub innej osobie upoważnionej do zastępowania kierownika, a

w razie nieobecności tych osób - osobie uczestniczącej w przeprowadzaniu kontroli.

4.

Przed podpisaniem protokołu osoby, o których mowa w ust. 3, mają prawo wnieść do niego

swoje uwagi.

5.

Protokół kontroli podpisuje osoba, o której mowa w ust. 3; w razie odmowy złożenia

podpisu przeprowadzający kontrolę zamieści o tym wzmiankę w protokole.

6.

Z wykonanych w toku kontroli czynności, w tym zabezpieczenia artykułów rolno-spożywczych,

dokumentów lub innych przedmiotów, dokonania oględzin, pobrania próbek lub przeprowadzenia

innych dowodów sporządza się odrębne protokoły, chyba że w toku czynności kontrolnych

nie stwierdzono nieprawidłowości.

6a.

O sporządzeniu odrębnych protokołów z wykonania poszczególnych czynności, o których

mowa w ust. 6, należy uczynić wzmiankę w protokole kontroli. W razie niestwierdzenia

nieprawidłowości powyższe czynności kontrolne dokumentuje się w protokole kontroli.

7.

Jeden egzemplarz protokołu pozostawia się osobie wymienionej w ust. 3.

8.

Protokoły z kontroli, o których mowa w art. 23 ust. 3, przekazuje się Agencji Restrukturyzacji

i Modernizacji Rolnictwa, w terminie 7 dni od dnia podpisania protokołu kontroli.

1.

Wykonując zadania, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. a, e i f, wojewódzki

inspektor, w drodze decyzji, może

1)

zakazać wprowadzania do obrotu artykułu rolno-spożywczego niespełniającego wymagań

jakości handlowej lub wymagań w zakresie transportu lub składowania;

2)

nakazać poddanie artykułu rolno-spożywczego, o którym mowa w pkt 1, określonym zabiegom;

3)

zakazać składowania artykułu rolno-spożywczego w nieodpowiednich warunkach albo jego

transportowania środkami transportu nienadającymi się do tego celu;

4)

przeklasyfikować artykuł rolno-spożywczy do niższej klasy, jeżeli artykuł ten nie

spełnia wymagań jakościowych dla danej klasy jakości handlowej;

5)

nakazać zniszczenie artykułu rolno-spożywczego, o którym mowa w pkt 1, na koszt jego

posiadacza.

2.

Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, mogą być wydane przed zakończeniem kontroli.

3.

Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

4.

Właściwość miejscową organu Inspekcji w sprawach, o których mowa w ust. 1, ustala

się według miejsca przeprowadzenia kontroli.

5.

Informacje zawarte w decyzjach, o których mowa w ust. 1, dotyczące zafałszowania artykułów

rolno-spożywczych, podaje się do publicznej wiadomości, z pominięciem informacji stanowiących

tajemnicę przedsiębiorstwa oraz inne tajemnice podlegające ochronie na podstawie przepisów

odrębnych.

1.

Po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. b, w przypadku

stwierdzenia niewłaściwej jakości handlowej organ Inspekcji, w drodze decyzji, zakazuje

wprowadzenia artykułu rolno-spożywczego do obrotu.

2.

Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

(uchylony).

Po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 2, w przypadku stwierdzenia

nieprawidłowości, wojewódzki inspektor przekazuje kontrolowanej jednostce informację

pokontrolną zawierającą zwięzły opis ustaleń i wnioski pokontrolne.

1.

Ocena jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, zwana dalej „oceną”, dokonywana

jest na wniosek zainteresowanego przedsiębiorcy.

2.

Ocena polega na sprawdzeniu, czy artykuły rolno-spożywcze spełniają wymagania w zakresie

jakości handlowej określone w przepisach o jakości handlowej oraz dodatkowe wymagania

dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta.

3.

W celu dokonania oceny mogą być przeprowadzone badania laboratoryjne.

4.

Po dokonaniu oceny wojewódzki inspektor wydaje świadectwo jakości handlowej.

5.

Za dokonanie czynności związanych z oceną, za przeprowadzenie badań laboratoryjnych

i wydanie świadectwa jakości handlowej pobiera się opłaty. W przypadku artykułów rolno-spożywczych

przewożonych jednym środkiem transportu, w jednej ładowni lub w jednym kontenerze

opłatę pobiera się za jedno świadectwo jakości handlowej oraz za jedną ocenę.

5a.

Świadectwo jakości handlowej może być wydane podmiotowi, który nie złożył wniosku

o dokonanie oceny, jeżeli przedsiębiorca składający wniosek, o którym mowa w ust.

1, wyraził na to zgodę.

6.

Do niewniesionych w terminie opłat, o których mowa w ust. 5, mają zastosowanie przepisy

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

7.

Z przebiegu czynności pobierania próbek artykułów rolno-spożywczych dla potrzeb oceny

sporządza się protokół, do którego stosuje się odpowiednio przepisy art. 28 ust. 3-6.

8.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia, określi

1)

wzór świadectwa jakości handlowej, mając na względzie potrzebę prawidłowej identyfikacji

ocenianej partii artykułów rolno-spożywczych;

2)

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych stawki opłat za

dojazd do miejsca oceny, czynności związane z dokonaniem oceny, badania laboratoryjne

i wydawanie świadectw jakości handlowej oraz sposób i termin wnoszenia tych opłat,

mając na względzie zakres i rodzaj czynności związanych z dokonaniem oceny oraz rzeczywiste

koszty ponoszone w związku z dokonywaniem oceny, przeprowadzaniem badań i wydawaniem

świadectw jakości handlowej.

1

Badania laboratoryjne związane z kontrolą jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,

o której mowa w art. 17, są przeprowadzane w laboratoriach

1)

Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych;

2)

Inspekcji Handlowej.

2

Badania laboratoryjne związane z oceną są przeprowadzane w laboratoriach Głównego

Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych albo w innych laboratoriach

posiadających akredytację.

3.

W uzasadnionych przypadkach badania laboratoryjne, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą

być przeprowadzane na zlecenie właściwego organu Inspekcji przez inne wyspecjalizowane

w danym zakresie laboratoria.

3a

Badania laboratoryjne, o których mowa w ust. 1 pkt 1, są finansowane ze środków Głównego

Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych.

4.

(uchylony).

1.

Do kontroli, oceny lub ustalania klas jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

stosuje się urządzenia, które uzyskały pozytywną opinię właściwej jednostki, a pomiar

dokonany za pomocą tych urządzeń zapewnia otrzymanie obiektywnych i wiarygodnych wyników

w zakresie wymagań jakości handlowej.

2.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych może określić, w drodze rozporządzenia,

metody oceny, dopuszczalne tolerancje błędów oraz jednostki właściwe do wydawania

opinii o urządzeniach, o których mowa w ust. 1, mając na względzie potencjał badawczy

i zakres działania tych jednostek.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych w drodze rozporządzenia

1)

określi szczegółowe warunki pobierania próbek artykułów rolno-spożywczych,

2)

może określić metody analiz lub inne czynności związane z dokonywaniem kontroli lub

oceny niektórych artykułów rolno-spożywczych,

3)

może określić szczegółowe warunki ustalania klas jakości handlowej niektórych artykułów

rolno-spożywczych

- mając na względzie ich rodzaj i przeznaczenie.

1.

Pobieranie próbek, ustalanie klas jakości handlowej lub sposobu produkcji określonych

artykułów rolno-spożywczych na zlecenie zainteresowanych przedsiębiorców mogą, poza

pracownikami Inspekcji, przeprowadzać tylko osoby wpisane do rejestru rzeczoznawców,

zwane dalej „rzeczoznawcami”.

2

Do rejestru rzeczoznawców mogą być wpisane osoby

1)

które posiadają wiedzę praktyczną i teoretyczną z zakresu zasad klasyfikacji, sposobu

produkcji lub pobierania próbek artykułów rolno-spożywczych danego rodzaju, potwierdzoną

zdanym egzaminem, albo

2)

wobec których decyzja o uznaniu kwalifikacji, wydana na podstawie przepisów o zasadach

uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej,

stała się ostateczna.

2a

Egzamin, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, jest zdawany co 3 lata przed komisją kwalifikacyjną

powołaną przez Głównego Inspektora.

3

Rejestr rzeczoznawców prowadzi, według specjalizacji w zakresie rodzajów artykułów

rolno-spożywczych, wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce zamieszkania

rzeczoznawcy albo - w przypadku osób niemających miejsca zamieszkania na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej - wojewódzki inspektor właściwy dla województwa mazowieckiego.

4.

Decyzję o wpisie, odmowie wpisu bądź skreśleniu z rejestru rzeczoznawców wydaje wojewódzki

inspektor prowadzący rejestr rzeczoznawców.

5.

Osobie wpisanej do rejestru rzeczoznawców wojewódzki inspektor wydaje zaświadczenie

o wpisie oraz imienną pieczęć.

1.

Rzeczoznawcy z przeprowadzonych czynności sporządzają protokół.

1a.

W zakresie ustalania klas jakości tusz zwierząt rzeźnych dopuszcza się sporządzanie

protokołów w postaci wydruku komputerowego.

2.

Protokół należy przedstawić kierownikowi jednostki, w której wykonywane są czynności.

3.

Kierownik jednostki ma prawo wnosić do protokołu swoje uwagi. O braku uwag należy

uczynić wzmiankę w protokole.

4.

Protokół sporządza się co najmniej w 2 egzemplarzach. Jeden egzemplarz protokołu pozostawia

się osobie, o której mowa w ust. 2.

5

Protokół przechowuje się co najmniej rok od daty jego sporządzenia, z wyłączeniem

protokołu z nadawania klasy tuszom wieprzowym, który przechowuje się przez 4 tygodnie

od daty jego sporządzenia.

1.

Skreślenie z rejestru rzeczoznawców następuje z chwilą upływu 3 lat od dnia zdania

egzaminu, o którym mowa w art. 35 ust. 2a, chyba że przed upływem tego okresu rzeczoznawca

ponownie zda taki egzamin.

2.

Skreślenie z rejestru rzeczoznawców przed upływem 3 lat od dnia zdania egzaminu, o

którym mowa w art. 35 ust. 2a, następuje w przypadkach

1)

śmierci;

2)

skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo popełnione z winy umyślnej;

3)

rezygnacji złożonej przez rzeczoznawcę;

4)

nieprzestrzegania obowiązujących przepisów dotyczących wykonywanych czynności;

5)

wykazania oczywistej nieudolności lub niedbałości przy wykonywaniu obowiązków;

6)

nieuzasadnionej odmowy przeprowadzenia klasyfikacji artykułu rolno-spożywczego;

7)

nierzetelnego i stronniczego wykonywania obowiązków.

3.

Skreślenie z rejestru rzeczoznawców w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i ust.

2 pkt 1, następuje z mocy prawa, bez wydania decyzji.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia, określi

1)

sposób przeprowadzania egzaminów, o których mowa w art. 35 ust. 2 oraz w art. 22 ust.

2 pkt 2, sposób powoływania i skład komisji kwalifikacyjnej, wysokość wynagrodzenia

jej członków oraz wzory zaświadczeń o wpisaniu do rejestru rzeczoznawców, pieczęci

imiennej rzeczoznawców i protokołów, o których mowa w art. 36, mając na względzie

zapewnienie rzetelnej i obiektywnej kontroli artykułów rolno-spożywczych;

2)

stawki opłat za szkolenie rzeczoznawców oraz za egzaminy kwalifikacyjne na rzeczoznawców,

mając na względzie rzeczywiste koszty przeprowadzania szkoleń i egzaminów.

1.

Z dniem wejścia w życie ustawy

1)

nieruchomości, w których przeprowadza się badania laboratoryjne, będące w trwałym

zarządzie wojewódzkich inspektoratów jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

przechodzą w trwały zarząd Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych;

2)

mienie stanowiące wyposażenie laboratoriów, będące w używaniu lub zarządzie wojewódzkich

inspektoratów jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych przechodzi w zarząd Głównego

Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych;

3)

wierzytelności i zobowiązania wojewódzkich inspektoratów jakości handlowej artykułów

rolno-spożywczych związane z prowadzeniem badań laboratoryjnych stają się wierzytelnościami

i zobowiązaniami Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych.

2.

Przejęcie nieruchomości oraz mienia, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, przez Główny

Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych następuje na podstawie wykazów

nieruchomości oraz mienia, sporządzonych przez komisje inwentaryzacyjne.

3.

Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych i właściwi miejscowo

wojewodowie, w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie ustawy, powołają komisje

inwentaryzacyjne, które ustalą i sporządzą wykaz nieruchomości, w których przeprowadza

się badania laboratoryjne, oraz wykazy mienia stanowiącego wyposażenie laboratoriów,

będącego w używaniu, zarządzie lub trwałym zarządzie wojewódzkich inspektoratów jakości

handlowej artykułów rolno-spożywczych.

4.

Komisje inwentaryzacyjne działają do czasu zakończenia realizacji zadania, o którym

mowa w ust. 1.

5.

Pracownicy wojewódzkich inspektoratów jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

zatrudnieni na stanowiskach związanych z prowadzeniem badań laboratoryjnych z dniem

wejścia w życie ustawy stają się pracownikami Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej

Artykułów rolno-spożywczych.

6.

Do pracowników, o których mowa w ust. 5, stosuje się przepisy art. 23.

7.

Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw rynków rolnych, w drodze

rozporządzenia, dokona przeniesień z budżetów wojewodów do części, której dysponentem

jest minister właściwy do spraw rynków rolnych - planowanych dochodów i wydatków budżetowych,

w tym na wynagrodzenia, oraz limitów zatrudnienia związanych z przejęciem badań laboratoryjnych

z wojewódzkich inspektoratów jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych przez Główny

Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych.

8.

Badania laboratoryjne, które do dnia wejścia w życie ustawy nie zostały zakończone

w laboratoriach wojewódzkich inspektoratów jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,

podlegają wykonaniu w laboratoriach Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów

rolno-spożywczych.

1.

Przedsiębiorcy, u których organy Inspekcji przeprowadziły kontrolę, w tym pobrały

próbki, są obowiązani wnieść opłaty za przeprowadzenie czynności związanych z dokonaniem

kontroli oraz przeprowadzeniem badań laboratoryjnych tych próbek, jeżeli w wyniku

tej kontroli stwierdzono, że artykuły rolno-spożywcze nie odpowiadają wymaganiom w

zakresie jakości handlowej wynikającym z przepisów o jakości handlowej lub wymaganiom

dodatkowym zadeklarowanym przez producenta.

2.

Do niewniesionych w terminie opłat, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

3.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, stawki opłat, o których

mowa w ust. 1, mając na względzie koszty pobrania próbek, koszty dojazdu osób pobierających

próbki, a także koszty przeprowadzonych badań laboratoryjnych i innych czynności związanych

z dokonaniem kontroli.

1.

Kto

1)

(uchylony),

2)

(uchylony),

3)

stosuje do oceny lub ustalenia klas jakości artykułów rolno-spożywczych urządzenia,

które nie uzyskały pozytywnej opinii właściwej jednostki,

4)

składuje lub transportuje artykuły rolno-spożywcze w sposób niezapewniający utrzymania

ich właściwej jakości handlowej,

5

nie zgłasza wojewódzkiemu inspektorowi podjęcia albo prowadzenia lub zaprzestania

prowadzenia działalności w zakresie produkcji, składowania, konfekcjonowania lub obrotu

artykułami rolno-spożywczymi

- podlega karze grzywny.

2

Kto

1)

nie prowadzi klasyfikacji jaj zgodnie z art. 4 rozporządzenia nr 589/2008 oraz częścią A rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia

22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy

szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej

organizacji rynku)

(Dz. Urz. UE L 299 z 16.11.2007, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1234/2007”,

2)

nie klasyfikuje, nie pakuje lub nie znakuje jaj zgodnie z art. 6 rozporządzenia nr

589/2008,

3)

nie znakuje opakowań transportowych zgodnie z art. 7 rozporządzenia nr 589/2008,

4)

wprowadza do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jaja nieoznakowane zgodnie

z art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 589/2008,

5)

nie znakuje jaj kodem producenta zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia nr 589/2008,

6)

będąc producentem, nie prowadzi ewidencji zgodnie z art. 20 rozporządzenia nr 589/2008,

7)

prowadząc punkt odbioru, nie prowadzi ewidencji zgodnie z art. 21 rozporządzenia nr

589/2008,

8)

prowadząc zakład pakowania, nie prowadzi ewidencji zgodnie z art. 22 rozporządzenia

nr 589/2008

- podlega karze grzywny.

3.

(uchylony).

4

Kto

1)

prowadząc rzeźnię

a)

nie prowadzi lub nie przechowuje dokumentacji albo prowadzi lub przechowuje ją niezgodnie

z przepisami art. 11 ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1538/91 z dnia 5 czerwca 1991 r. wprowadzającego

szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (EWG) nr 1906/90 w sprawie

niektórych norm handlowych w odniesieniu do drobiu

(Dz. Urz. WE L 143 z 07.06.1991, str. 11, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 11, str. 272, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1538/91”,

b)

nie prowadzi systematycznej kontroli zawartości wody wchłoniętej albo prowadzi ją

niezgodnie z przepisami art. 14a ust. 3 i art. 14b ust. 3 rozporządzenia nr 1538/91

lub nie podejmuje czynności określonych w art. 14a ust. 3 lub art. 14b ust. 3 tego

rozporządzenia,

2)

będąc producentem nie prowadzi lub nie przechowuje dokumentacji albo prowadzi lub

przechowuje ją niezgodnie z przepisami art. 11 ust. 2 rozporządzenia nr 1538/91,

3)

będąc producentem pasz lub dostawcą pasz nie prowadzi lub nie przechowuje dokumentacji

albo prowadzi lub przechowuje ją niezgodnie z przepisami art. 11 ust. 2a rozporządzenia

nr 1538/91,

4)

prowadząc zakład wylęgowy nie prowadzi lub nie przechowuje dokumentacji albo prowadzi

lub przechowuje ją niezgodnie z przepisami art. 11 ust. 2b rozporządzenia nr 1538/91,

5)

prowadząc rzeźnię nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 14a ust. 2 lub art.

14b ust. 2 rozporządzenia nr 1538/91

- podlega karze grzywny.

4a

Kto, wbrew obowiązkowi określonemu w art. 5 rozporządzenia nr 485/2008, nie udostępnia

dokumentów lub nie udziela informacji objętych zakresem kontroli

-

podlega karze grzywny.

4b

Kto

1)

prowadzi klasyfikację tusz wieprzowych lub wołowych nie posiadając uprawnień rzeczoznawcy,

2)

wykonuje czynności związane z klasyfikacją lub ustalaniem masy tusz wieprzowych niezgodnie

z wymaganiami określonymi w

a

części B załącznika V do rozporządzenia nr 1234/2007 lub

b)

art. 2 lub 3, lub załączniku I do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2967/85 z dnia 24 października 1985 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady stosowania wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wieprzowych

(Dz. Urz. WE L 285 z 25.10.1985, str. 39, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 6, str. 252, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 2967/85”, lub przepisach wydanych na podstawie

art. 2 tego rozporządzenia,

3)

wykonuje czynności związane z klasyfikacją tusz wołowych niezgodnie z wymaganiami

określonymi w

a

części A załącznika V do rozporządzenia nr 1234/2007 lub

b)

art. 1 lub 2, lub załączniku do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 563/82 z dnia 10 marca 1982 r. ustanawiającego szczegółowe

zasady stosowania rozporządzenia (EWG) nr 1208/81 ustanawiającego rynkowe ceny dorosłego

bydła na podstawie wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wołowych

(Dz. Urz. WE L 67 z 11.03.1982, str. 23, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 5, str. 118, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 563/82”, lub

c)

(uchylona),

d)

załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 103/2006 z dnia 20 stycznia 2006 r. przyjmującego dodatkowe

przepisy dla stosowania wspólnotowej skali klasyfikacji tusz bydła dojrzałego

(Dz. Urz. WE L 17 z 21.01.2006, str. 6), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 103/2006”,

4)

nie dokumentuje w sposób określony w przepisach o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

albo niewłaściwie dokumentuje czynności z zakresu klasyfikacji lub ustalania masy

tusz wieprzowych lub wołowych

- podlega karze grzywny.

4c

Kto, prowadząc rzeźnię świń

1

nie poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz wieprzowych zgodnie z wymaganiami

określonymi w części B załącznika V do rozporządzenia nr 1234/2007,

2)

nie przechowuje dokumentacji z czynności nadawania klas tuszom wieprzowym przez okres,

o którym mowa w art. 36 ust. 5,

3)

nie poddaje klasyfikacji tusz wieprzowych metodami klasyfikacji zatwierdzonymi decyzją Komisji Europejskiej 2005/240/WE z dnia 11 marca 2005 r. zatwierdzającą metody

klasyfikacji tusz wieprzowych w Polsce

(Dz. Urz. WE L 74 z 19.03.2005, str. 62),

4

nie znakuje tusz wieprzowych zgodnie z art. 43 lit. m rozporządzenia nr 1234/2007,

5

nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 15a ust. 3c lub 3d, w terminie określonym

w art. 15a ust. 3e

- podlega karze grzywny.

4d

Kto, prowadząc rzeźnię bydła

1)

nie poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz wołowych zgodnie z wymaganiami określonymi

w

a

części A załącznika V do rozporządzenia nr 1234/2007,

b)

załączniku I do rozporządzenia nr 103/2006,

c)

art. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 344/91 z dnia 13 lutego 1991 r. ustanawiającym

szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1186/90 rozszerzającego

zakres wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wołowych

(Dz. Urz. WE L 41 z 14.02.1991, str. 15, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 11, str. 125, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 344/91”,

2)

nie przechowuje dokumentacji z czynności nadawania klas tuszom wołowym w okresie,

o którym mowa w art. 36 ust. 5,

3)

nie przekazuje wyników klasyfikacji tusz wołowych dostawcom zwierząt zgodnie z art.

1 ust. 5 rozporządzenia nr 344/91,

4)

nie znakuje tusz wołowych zgodnie z art. 1 rozporządzenia nr 344/91,

5

nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 15a ust. 3c lub 3d, w terminie określonym

w art. 15a ust. 3e

- podlega karze grzywny.

4e

Kto

1)

prowadząc rzeźnię, nie klasyfikuje bydła w wieku do 12 miesięcy zgodnie z pkt II załącznika

XIa do rozporządzenia nr 1234/2007,

2)

nie znakuje zgodnie z pkt IV załącznika XIa do rozporządzenia nr 1234/2007 mięsa,

o którym mowa w pkt I załącznika XIa do tego rozporządzenia

- podlega karze grzywny.

5

Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w ust. 1-4e, następuje w trybie przepisów

Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

1.

Kto

1)

uniemożliwia organowi Inspekcji lub organowi Inspekcji Handlowej przeprowadzanie kontroli,

o których mowa w ustawie, lub kontroli przeprowadzanych na podstawie przepisów odrębnych,

podlega karze pieniężnej w wysokości do dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia

miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanego przez Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski” na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,

zwanego dalej „przeciętnym wynagrodzeniem”;

2)

utrudnia organowi Inspekcji lub organowi Inspekcji Handlowej przeprowadzanie kontroli,

o których mowa w ustawie, lub kontroli przeprowadzanych na podstawie przepisów odrębnych,

podlega karze pieniężnej w wysokości do piętnastokrotnego przeciętnego wynagrodzenia;

3)

wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej

w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych

artykułów, podlega karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści

majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów

rolno-spożywczych do obrotu, nie niższej jednak niż 500 zł;

4)

wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze zafałszowane, podlega karze pieniężnej

w wysokości nie wyższej niż 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym

rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 1000 zł;

5)

nie poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz wieprzowych lub wołowych, podlega

karze pieniężnej w wysokości nie wyższej niż 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym

poprzedzającym rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 1000 zł.

2.

Kto nie usunął nieprawidłowości stwierdzonych podczas kontroli w terminie określonym

w zaleceniach pokontrolnych, podlega karze pieniężnej w wysokości do trzykrotnego

przeciętnego wynagrodzenia.

3.

Kto wprowadza ponownie do obrotu produkt tego samego rodzaju, który nie odpowiada

jakości handlowej ze względu na tę samą wadę, podlega karze pieniężnej ustalonej -

w zależności od stwierdzonej wady - zgodnie z ust. 1 pkt 3 lub 4, podwyższonej o wysokość

kar nałożonych w okresie 24 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli.

4.

Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1-3, wymierza, w drodze decyzji, właściwy ze

względu na miejsce przeprowadzania kontroli wojewódzki inspektor albo wojewódzki inspektor

Inspekcji Handlowej.

5.

Ustalając wysokość kary, wojewódzki inspektor albo wojewódzki inspektor Inspekcji

Handlowej uwzględnia stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia,

dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spożywczych

i wielkość jego obrotów.

6.

Termin zapłaty kary pieniężnej wynosi 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu

kary stała się ostateczna.

7.

Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane na rachunek bankowy wojewódzkiego

inspektoratu jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych albo wojewódzkiego inspektoratu

Inspekcji Handlowej.

8.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy

działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm..

(pominięty).

„1. Do spraw objętych przepisami ustaw zmienianych niniejszą ustawą, wszczętych a

niezakończonych przed dniem jej wejścia w życie, stosuje się przepisy tych ustaw,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

(pominięty).

Dotychczasowe akty wykonawcze wydane na podstawie upoważnień zawartych w

1.

Z dniem wejścia w życie ustawy pracownicy Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów

Rolnych oraz pracownicy Centralnego Inspektoratu Standaryzacji stają się pracownikami

Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych.

2.

W sprawach, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 23.

Postępowania wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy, prowadzone

przez organy Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych, na podstawie ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 23, poz. 293, z późn. zm. oraz przez Centralny Inspektorat Standaryzacji, na podstawie ustawy z dnia 12 września 1996 r. o państwowym nadzorze standaryzacyjnym towarów rolno-spożywczych

w obrocie z zagranicą

(Dz. U. Nr 124, poz. 584), przejmują odpowiednio do zakresu swojego działania organy Inspekcji Jakości Handlowej

Artykułów rolno-spożywczych.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 11 pkt

2 lit. b i c, który wchodzi w życie po upływie 90 dni od dnia ogłoszenia.

W okresie 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy do wydawania decyzji administracyjnych

mogą być upoważniani pracownicy Inspekcji niespełniający warunków, o których mowa

w art. 22 ust. 2.

Z dniem wejścia w życie ustawy

1)

nieruchomości, będące w trwałym zarządzie, oraz pozostałe mienie, będące w zarządzie

Głównego Inspektoratu Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych oraz wojewódzkich inspektoratów

skupu i przetwórstwa artykułów rolnych, przechodzą z mocy prawa odpowiednio w trwały

zarząd lub w zarząd Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych

i wojewódzkich inspektoratów;

2)

nieruchomości, stanowiące własność Centralnego Inspektoratu Standaryzacji, stają się

własnością Skarbu Państwa pozostającą w trwałym zarządzie Głównego Inspektoratu Jakości

Handlowej Artykułów rolno-spożywczych, a pozostałe mienie, stanowiące własność Centralnego

Inspektoratu Standaryzacji lub mienie Skarbu Państwa będące we władaniu Centralnego

Inspektoratu Standaryzacji, staje się z mocy prawa mieniem Skarbu Państwa, będącym

w zarządzie Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych;

3)

wierzytelności i zobowiązania Głównego Inspektoratu Skupu i Przetwórstwa Artykułów

Rolnych oraz Centralnego Inspektoratu Standaryzacji stają się wierzytelnościami i

zobowiązaniami Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych;

4)

wierzytelności i zobowiązania wojewódzkich inspektoratów skupu i przetwórstwa artykułów

rolnych stają się wierzytelnościami i zobowiązaniami wojewódzkich inspektoratów jakości

handlowej artykułów rolno-spożywczych.

Ilekroć w przepisach odrębnych jest mowa o

1)

Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych - należy przez to rozumieć Inspekcję

Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych;

2)

Głównym Inspektorze Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych - należy przez

to rozumieć Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych;

3)

wojewódzkim inspektorze skupu i przetwórstwa artykułów rolnych - należy przez to rozumieć

wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych;

4)

Głównym Inspektoracie Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych - należy przez

to rozumieć Główny Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych;

5)

wojewódzkim inspektoracie skupu i przetwórstwa artykułów rolnych - należy przez to

rozumieć wojewódzki inspektorat jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

(pominięty).

Tracą moc

1)

ustawa z dnia 30 czerwca 1970 r. o Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 23, poz. 293, z późn. zm.;

2)

ustawa z dnia 12 września 1996 r. o państwowym nadzorze standaryzacyjnym towarów rolno-spożywczych

w obrocie z zagranicą

(Dz. U. Nr 124, poz. 584).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 2-4, art. 13, 14 i 17, art. 22 pkt 2, art. 24, art. 65-67 oraz art. 69

- które wchodzą w życie z dniem 31 marca 2009 r.;

2)

art. 68 - który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2009 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r., z wyjątkiem

1)

art. 36 pkt 3 i 4, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 44 i art. 103, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2011 r.;

3)

(uchylony).

„4. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 15 pkt 1 ustawy, o której mowa w

art. 107, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 15 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Stosunek pracy na podstawie powołania osoby zajmującej w dniu wejścia w życie ustawy

stanowisko

1)

kierownika centralnego urzędu administracji rządowej i jego zastępcy,

2)

prezesa agencji państwowej i jego zastępcy,

3)

prezesa zarządu państwowego funduszu celowego i jego zastępcy,

4)

Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia i jego zastępcy,

5)

kierownika państwowej jednostki organizacyjnej podległej lub nadzorowanej przez Prezesa

Rady Ministrów lub właściwego ministra i jego zastępcy

- objęte przepisami ustawy uchylanej w art. 214, nie ulega zmianie.

2.

Członek korpusu służby cywilnej zajmujący w dniu wejścia w życie ustawy stanowisko,

o którym mowa w ust. 1, może korzystać z urlopu bezpłatnego udzielonego na czas powołania

na to stanowisko, do dnia ustania stosunku pracy na tym stanowisku. Po zakończeniu

urlopu bezpłatnego dyrektor generalny urzędu wyznacza członkowi korpusu służby cywilnej

stanowisko pracy, co najmniej równorzędne pod względem płacowym ze stanowiskiem zajmowanym

przed powołaniem na wysokie stanowisko państwowe oraz zgodne z jego kwalifikacjami

i przygotowaniem zawodowym.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

7 ust. 1, art. 40-43, art. 45, art. 47-49, art. 160 i art. 186 pkt 2-6, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.