Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 10 stycznia 2014 r. w sprawie ramowych procedur przyjmowania wezwań przez dyspozytora medycznego i dysponowania zespołami ratownictwa medycznego

Ramowe procedury przyjmowania wezwań przez dyspozytora medycznego i dysponowania zespołami

ratownictwa medycznego obejmują

1)

odbiór powiadomienia o zdarzeniu przekazanego przez osobę dzwoniącą pod numer alarmowy

przez podanie komunikatu słownego: „Ratownictwo medyczne, słucham” oraz kodu dyspozytora

medycznego przyjmującego powiadomienie;

2)

przeprowadzenie w sposób spokojny i zdecydowany krótkiej rozmowy telefonicznej z osobą

dzwoniącą, mającej na celu

a)

uzyskanie informacji o

-

miejscu zdarzenia, a w przypadku wątpliwości związanych z ustaleniem dokładnego miejsca

zdarzenia uzyskanie, w miarę możliwości, dodatkowych informacji dotyczących tego miejsca,

umożliwiających zespołowi ratownictwa medycznego szybkie dotarcie na miejsce zdarzenia,

-

danych osoby dzwoniącej obejmujących, w miarę możliwości, imię, nazwisko i numer telefonu,

-

rodzaju zdarzenia,

-

liczbie osób, u których podejrzewa się stan nagłego zagrożenia zdrowotnego,

-

danych osoby, u której podejrzewa się stan nagłego zagrożenia zdrowotnego, obejmujących,

w miarę możliwości, imię, nazwisko, płeć i wiek,

-

stopniu pokrewieństwa, w przypadku gdy osobą dzwoniącą jest krewny osoby, u której

podejrzewa się stan nagłego zagrożenia zdrowotnego,

b)

przeprowadzenie wywiadu medycznego obejmującego informacje o stanie zdrowia osoby

w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego;

3)

przekazanie osobie dzwoniącej informacji o zadysponowaniu zespołu ratownictwa medycznego,

w tym lotniczego zespołu ratownictwa medycznego, albo - w razie stwierdzenia, na podstawie

przeprowadzonego wywiadu medycznego, braku stanu nagłego zagrożenia zdrowotnego -

poinformowanie osoby dzwoniącej o odmowie zadysponowania zespołu ratownictwa medycznego,

z podaniem przyczyn odmowy i zaleceń dotyczących dalszego postępowania;

4)

w razie konieczności, utrzymywanie stałego kontaktu z osobą dzwoniącą będącą na miejscu

zdarzenia i przekazanie jej niezbędnych instrukcji dotyczących sposobu udzielania

pierwszej pomocy osobie w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego przed przybyciem zespołu

ratownictwa medycznego;

5)

ustalenie priorytetu zadysponowania zespołu ratownictwa medycznego na podstawie przeprowadzonego

wywiadu medycznego, z uwzględnieniem następujących kodów

a)

kod 1 - niezbędny natychmiastowy wyjazd zespołu ratownictwa medycznego o najkrótszym

czasie dotarcia na miejsce zdarzenia,

b)

kod 2 - niezbędny wyjazd wolnego zespołu ratownictwa medycznego;

6)

zadysponowanie zespołu ratownictwa medycznego, w tym lotniczego zespołu ratownictwa

medycznego, z uwzględnieniem najkrótszego czasu dotarcia na miejsce zdarzenia;

7)

utrzymywanie kontaktu z zespołem ratownictwa medycznego i przekazywanie niezbędnych

informacji jego członkom;

8)

wskazanie, na żądanie zespołu ratownictwa medycznego, szpitalnego oddziału ratunkowego

lub właściwego ze względu na stan zdrowia osoby w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego

szpitala, do którego ta osoba może być przewieziona.

1.

Wywiad medyczny, o którym mowa w § 1 pkt 2 lit. b, przeprowadza się z uwzględnieniem

zaleceń wynikających z aktualnej wiedzy medycznej dotyczącej stanów nagłego zagrożenia

zdrowotnego. Wywiad medyczny obejmuje pytania zadawane osobie dzwoniącej przez dyspozytora

medycznego, pozwalające w szczególności na

1)

ustalenie, czy osoba, której dotyczy powiadomienie o zdarzeniu, znajduje się w stanie

nagłego zagrożenia zdrowotnego;

2)

podjęcie decyzji o zadysponowaniu zespołu ratownictwa medycznego, w tym lotniczego

zespołu ratownictwa medycznego, albo - w razie stwierdzenia, na podstawie przeprowadzonego

wywiadu medycznego, braku stanu nagłego zagrożenia zdrowotnego - o odmowie zadysponowania

zespołu ratownictwa medycznego.

2.

Wywiad medyczny jest przeprowadzany z uwzględnieniem algorytmu przeprowadzania wywiadu

medycznego, udostępnionego dyspozytorowi medycznemu przez dysponenta zespołów ratownictwa

medycznego, stanowiącego pisemny zbiór pytań i rekomendacji wspomagających podjęcie

decyzji przez dyspozytora medycznego, ustalonego na podstawie zaleceń wynikających

z aktualnej wiedzy medycznej.

Dyspozytor medyczny w razie zaistnienia problemów, których rozwiązanie wykracza poza

jego umiejętności i uprawnienia, zwraca się do lekarza dyżuru, wyznaczonego przez

dysponenta jednostki, lub lekarza koordynatora ratownictwa medycznego o udzielenie

niezbędnych informacji zgodnych z aktualną wiedzą medyczną dotyczącą stanów nagłego

zagrożenia zdrowotnego.

Traci moc rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 maja 2007 r. w sprawie ramowych procedur

przyjmowania wezwań przez dyspozytora medycznego i dysponowania zespołami ratownictwa

medycznego

(Dz. U. Nr 90, poz. 605).

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem §

2 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2014 r.