Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 maja 2014 r. w sprawie trybu postępowania przy sprzedaży zajętych ruchomości ulegających szybkiemu zepsuciu oraz przechowywaniu i sprzedaży niektórych ruchomości

Rozporządzenie określa szczególny tryb postępowania przy

1)

sprzedaży zajętych ruchomości ulegających szybkiemu zepsuciu;

2)

przechowywaniu i sprzedaży zajętych ruchomości ze szlachetnych metali, kamieni szlachetnych

i półszlachetnych, pereł naturalnych i hodowlanych oraz korali i bursztynów.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

kosztownościach - rozumie się przez to ruchomości wykonane ze szlachetnych metali,

kamieni szlachetnych lub półszlachetnych, pereł naturalnych lub hodowlanych, korali

lub bursztynów, niestanowiące dóbr kultury w rozumieniu przepisów o ochronie zabytków;

2)

ustawie - rozumie się przez to ustawę z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

1.

Ruchomości łatwo psujące się, w szczególności nabiał, owoce i warzywa, bezpośrednio

po zajęciu, sprzedaje się podmiotom prowadzącym działalność handlową po cenach rynkowych

pomniejszonych o zwyczajową marżę handlową.

2.

Ruchomości, o których mowa w ust. 1, sprzedaje się w drodze licytacji publicznej albo

przetargu ofert, jeżeli

1)

zachodzi przypuszczenie, że w wyniku sprzedaży zajętych ruchomości w drodze licytacji

publicznej albo przetargu ofert uzyska się korzystniejszą cenę;

2)

sprzedaż podmiotom prowadzącym działalność handlową nie dojdzie do skutku.

3.

W przypadku ruchomości, które nie mogą być dopuszczone do użytku lub spożycia na podstawie

odrębnych przepisów, odstępuje się od ich sprzedaży i zwraca zobowiązanemu.

1.

Po ujawnieniu u zobowiązanego kosztowności egzekutor lub poborca skarbowy dokonuje

ich zajęcia i opisu, wyszczególniając w protokole zajęcia rodzaj, jakość, cechy szczególne,

w tym numery, cechy probiercze i znaki, a także cechy zewnętrzne każdej zajętej kosztowności.

Jeżeli zobowiązany posiada rachunki na zajęte kosztowności lub atesty urzędu probierczego,

egzekutor lub poborca skarbowy dokonuje opisu na ich podstawie i czyni o tym wzmiankę

w protokole zajęcia.

2.

Egzekutor lub poborca skarbowy zaznacza w protokole zajęcia, że oszacowanie kosztowności

nastąpi przy udziale biegłego skarbowego.

3.

Protokół, o którym mowa w ust. 1, spisuje się w trzech egzemplarzach, z których jeden

otrzymuje zobowiązany, jeden pozostaje przy kosztownościach, a jeden - w aktach egzekucyjnych.

4.

Po dokonaniu opisu zajętych kosztowności egzekutor lub poborca skarbowy wkłada je

w obecności zobowiązanego lub dwóch świadków do koperty wraz z jednym egzemplarzem

protokołu zajęcia i umieszcza na sklejeniach koperty podpis i odcisk imiennej pieczęci.

Zobowiązany lub świadkowie umieszczają na sklejeniach koperty podpis.

5.

Po dokonaniu czynności określonych w ust. 1-4 egzekutor lub poborca skarbowy niezwłocznie

przekazuje organowi egzekucyjnemu zapieczętowaną kopertę zawierającą kosztowności,

którą składa się do kasy pancernej lub skrytki bankowej będącej w wyłącznej dyspozycji

organu egzekucyjnego. Na egzemplarzu protokołu zajęcia przechowywanego w aktach egzekucyjnych,

egzekutor lub poborca skarbowy zamieszcza adnotację o złożeniu koperty w kasie pancernej

lub skrytce bankowej.

1.

Każdorazowe otwarcie koperty zawierającej kosztowności następuje w obecności kierownika

komórki organizacyjnej prowadzącej egzekucję administracyjną lub osoby zastępującej

oraz dwóch pracowników organu egzekucyjnego.

2.

Organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o wyznaczonym terminie otwarcia koperty

oraz możliwości jego obecności przy tej czynności.

3.

Po otwarciu koperty zawierającej kosztowności spisuje się protokół dotyczący nienaruszenia

pieczęci i zgodności znajdujących się w niej kosztowności, z których jeden otrzymuje

zobowiązany, jeden pozostaje przy kosztownościach, a jeden - w aktach egzekucyjnych.

Biegły skarbowy sporządza protokół oszacowania kosztowności, w którym wymienia odrębnie

każdą kosztowność, podając jej cechy zewnętrzne, materiał, z którego została wytworzona,

oraz oszacowaną jej wartość. W protokole oszacowania podaje się również wartość materiału,

z którego kosztowności te zostały wytworzone. Przepis § 4 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Kosztowności sprzedaje się po cenie oszacowania ich wartości podmiotowi prowadzącemu

działalność handlową w zakresie tego rodzaju kosztowności albo przekazuje się podmiotowi

prowadzącemu sprzedaż komisową tego rodzaju kosztowności. Cena sprzedaży nie może

być niższa od ceny oszacowania wartości kosztowności. Z uzyskanej ceny sprzedaży potrąca

się prowizję komisową.

W przypadku gdy sprzedaż nie dojdzie do skutku w sposób określony w § 7, kosztowności

sprzedaje się w drodze licytacji publicznej lub przetargu ofert. Cena wywołania kosztowności

nie może być niższa niż wartość materiału, z którego kosztowność została wytworzona.

W przypadku niesprzedania kosztowności w drodze licytacji publicznej albo w drodze

przetargu ofert, sprzedaje się je na złom jednostkom prowadzącym skup przedmiotów

używanych lub surowców wtórnych.

1.

Do ruchomości zajętych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia mają zastosowanie

przepisy dotychczasowe, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2.

Do ruchomości łatwo psujących się, które na podstawie odrębnych przepisów nie zostały

dopuszczone do użytku lub spożycia przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, stosuje

się § 3 ust. 3.

3.

Do kosztowności zajętych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się §

5.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.