Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 maja 2014 r. w sprawie przyznawania środków z Krajowego Funduszu Szkoleniowego

Rozporządzenie określa szczegółowy sposób i tryb przyznawania środków na kształcenie

ustawiczne pracowników i pracodawców ze środków Krajowego Funduszu Szkoleniowego,

zwanego dalej „KFS”, w tym

1)

zakres informacji niezbędnych do sporządzenia wniosku o przyznanie środków z KFS;

2)

elementy umowy o finansowanie działań obejmujących kształcenie ustawiczne pracowników i pracodawcy.

Starosta niezwłocznie po uzyskaniu od marszałka województwa informacji o limicie środków

KFS, o którym mowa w art. 109 ust. 2k ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach

rynku pracy, zwanej dalej „ustawą”

1)

określa wysokość środków na realizację przez powiatowy urząd pracy poszczególnych

zadań wymienionych w art. 69a ust. 2 ustawy;

2)

organizuje nabór wniosków pracodawców o przyznanie środków z KFS na sfinansowanie

kosztów kształcenia ustawicznego, o których mowa w art. 69a ust. 2 pkt 1 ustawy, przez

ogłoszenie na tablicy informacyjnej w siedzibie powiatowego urzędu pracy oraz w postaci

elektronicznej z wykorzystaniem stron internetowych urzędu lub systemów teleinformatycznych.

Starosta przekazuje do ministra właściwego do spraw pracy oraz marszałka województwa

informacje o zapotrzebowaniu na środki z KFS do wysokości wyznaczonych limitów sukcesywnie,

w miarę pozytywnie rozpatrzonych wniosków pracodawców.

W przypadku braku do dnia 31 października danego roku budżetowego wniosków ze strony

pracodawców o przyznanie środków z KFS w wysokości zapewniającej wykorzystanie limitów

marszałek województwa informuje ministra właściwego do spraw pracy o braku możliwości

wykorzystania limitów na finansowanie zadań realizowanych w ramach KFS.

1.

Pracodawca zainteresowany uzyskaniem środków na finansowanie kosztów kształcenia ustawicznego

pracowników i pracodawcy składa w powiatowym urzędzie pracy właściwym ze względu na

siedzibę pracodawcy albo miejsce prowadzenia działalności wniosek w postaci papierowej

lub elektronicznej zawierający

1)

dane pracodawcy: nazwę pracodawcy, adres siedziby i miejsce prowadzenia działalności,

numer identyfikacji podatkowej, numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym

podmiotów gospodarki narodowej REGON oraz oznaczenie przeważającego rodzaju prowadzonej

działalności gospodarczej według PKD, informację o liczbie zatrudnionych pracowników,

imię i nazwisko osoby wskazanej przez pracodawcę do kontaktów, numer telefonu oraz

adres poczty elektronicznej;

2)

wskazanie działań, o których mowa w art. 69a ust. 2 pkt 1 ustawy, liczbę osób według

grup wieku 15-24 lata, 25-34 lata, 35-44 lata, 45 lat i więcej, których wydatek dotyczy,

oraz termin realizacji;

3)

określenie całkowitej wysokości wydatków na działania, o których mowa w art. 69a ust.

2 pkt 1 ustawy, wnioskowaną wysokość środków z KFS oraz wysokość wkładu własnego wnoszonego

przez pracodawcę;

4)

uzasadnienie potrzeby odbycia kształcenia ustawicznego, przy uwzględnieniu obecnych

lub przyszłych potrzeb pracodawcy.

2.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, pracodawca dołącza

1)

zaświadczenia lub oświadczenie o pomocy de minimis, w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu

w sprawach dotyczących pomocy publicznej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404, z późn. zm.;

2)

informacje określone w przepisach wydanych na podstawie art. 37 ust. 2a ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących

pomocy publicznej.

1.

Starosta rozpatruje wnioski pracodawców zgodnie z kolejnością ich wpływu i w terminie

30 dni od dnia złożenia wniosku informuje pracodawcę o sposobie jego rozpatrzenia.

W przypadku negatywnego rozpatrzenia wniosku starosta uzasadnia odmowę.

2.

W przypadku gdy wniosek pracodawcy jest nieprawidłowo wypełniony lub niekompletny,

starosta wyznacza pracodawcy co najmniej 7-dniowy termin na jego uzupełnienie.

1.

W przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku starosta zawiera z pracodawcą umowę o

finansowanie działań obejmujących kształcenie ustawiczne pracowników i pracodawcy,

określającą

1)

strony umowy i datę jej zawarcia;

2)

okres obowiązywania umowy;

3)

wysokość środków z KFS na finansowanie działań, o których mowa we wniosku;

4)

numer rachunku bankowego pracodawcy, na które będą przekazywane środki z KFS, oraz

termin ich przekazania;

5)

sposób i termin rozliczenia otrzymanych środków oraz rodzaje dokumentów potwierdzających

wydatkowanie środków;

6)

warunki wypowiedzenia umowy;

7)

warunki zwrotu przez pracodawcę środków w przypadku nieukończenia kształcenia ustawicznego

przez uczestnika, z uwzględnieniem powodów nieukończenia określonych w art. 69b ust.

4 ustawy;

8)

warunki zwrotu przez pracodawcę środków niewykorzystanych lub wykorzystanych niezgodnie

z przeznaczeniem;

9)

sposób kontroli wykonywania umowy i postępowania w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości

w wykonywaniu umowy;

10)

odwołanie do właściwego rozporządzenia Komisji Europejskiej, które określa warunki

dopuszczalności pomocy de minimis;

11)

zobowiązanie pracodawcy do przekazania na żądanie starosty danych dotyczących

a)

liczby osób objętych działaniami finansowanymi z udziałem środków z KFS, w podziale

według płci, grup wieku 15-24 lata, 25-34 lata, 35-44 lata, 45 lat i więcej, poziomu

wykształcenia oraz liczby osób pracujących w szczególnych warunkach lub wykonujących

prace o szczególnym charakterze,

b)

liczby osób, które rozpoczęły kurs, studia podyplomowe lub przystąpiły do egzaminu

- finansowane z udziałem środków z KFS,

c)

liczby osób, które ukończyły z wynikiem pozytywnym kurs, studia podyplomowe lub zdały

egzamin - finansowane z udziałem środków z KFS.

2.

Do umowy dołącza się jako jej integralną część wniosek, o którym mowa w § 5 ust. 1.

Finansowanie kosztów kształcenia ustawicznego pracowników i pracodawcy, udzielane

pracodawcom prowadzącym działalność gospodarczą w rozumieniu prawa konkurencji Unii

Europejskiej, stanowi pomoc de minimis, o której mowa we właściwych przepisach prawa

Unii Europejskiej dotyczących pomocy de minimis oraz pomocy de minimis w rolnictwie

lub rybołówstwie.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 27 maja 2014 r.