Obwieszczenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 marca 2014 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie orzekania o inwalidztwie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego oraz emerytów i rencistów Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego

Rozporządzenie określa

1)

zasady orzekania o inwalidztwie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby

Wywiadu Wojskowego, zwanej dalej „SKW i SWW”, emerytów i rencistów SKW i SWW;

2)

tryb postępowania i właściwość wojskowych komisji lekarskich w sprawach orzekania

o

a)

inwalidztwie funkcjonariuszy SKW i SWW, emerytów i rencistów SKW i SWW, o związku

albo braku związku inwalidztwa ze służbą w SKW i SWW, a także o związku albo braku

związku chorób i ułomności oraz śmierci z tą służbą,

b)

niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji funkcjonariuszy SKW

i SWW oraz emerytów i rencistów SKW i SWW,

c)

zdolności emerytów i rencistów SKW i SWW do służby w SKW i SWW;

3)

sposób przeprowadzania kontrolnych badań lekarskich inwalidów oraz wzywania inwalidów

na te badania.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Sprawy wszczęte i niezakończone przez właściwe wojskowe komisje lekarskie przed dniem

wejścia w życie niniejszego rozporządzenia rozpatrują wojskowe komisje lekarskie według

właściwości określonej w § 3-5 rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu nadanym

niniejszym rozporządzeniem.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o inwalidzie, należy przez to rozumieć funkcjonariusza

zwolnionego z SKW lub SWW, który ze względu na stan zdrowia został uznany za całkowicie

niezdolnego do tej służby.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

1

Do orzekania w sprawach, o których mowa w § 1 pkt 2 i 3, są właściwe

1)

rejonowe wojskowe komisje lekarskie w Bydgoszczy, Ełku, Krakowie, Lublinie, Łodzi,

Szczecinie, Warszawie, Wrocławiu i Żaganiu oraz Rejonowa Wojskowa Komisja Morsko-Lekarska

w Gdańsku,

2)

Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w Warszawie

- zwane dalej „wojskowymi komisjami lekarskimi”.

2.

Właściwość miejscową wojskowej komisji lekarskiej ustala się

1)

w stosunku do funkcjonariuszy SKW lub SWW - ze względu na miejsce jednostki organizacyjnej,

w której pełnią służbę;

2)

w stosunku do emerytów i rencistów - ze względu na miejsce ich zamieszkania.

Do rejonowych wojskowych komisji lekarskich, stosownie do ich właściwości miejscowej,

należy orzekanie w stosunku do

1)

funkcjonariuszy w sprawach, o których mowa w § 1 pkt 2;

2)

emerytów i rencistów w sprawach, o których mowa w § 1 pkt 2 i 3.

(uchylony).

Do Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie należy rozpatrywanie odwołań

od orzeczeń pozostałych wojskowych komisji lekarskich.

1.

Do wojskowej komisji lekarskiej kieruje się z urzędu inwalidów w terminie badania

kontrolnego

1)

wyznaczonym przez wojskową komisję lekarską, zgodnie z art. 21a ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy

Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu

Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży

Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz

ich rodzin, zwanej dalej „ustawą”;

2)

wcześniejszym niż wskazany w pkt 1, jeżeli nastąpiło potwierdzone przez lekarza pogorszenie

stanu zdrowia inwalidy i zachodzi przypuszczenie, że ustalona grupa inwalidztwa może

ulec zmianie.

2.

Do wojskowej komisji lekarskiej kieruje się emerytów i rencistów na ich wniosek, jeżeli

nastąpiło potwierdzone przez lekarza pogorszenie ich stanu zdrowia.

1.

Wojskowa komisja lekarska wyznacza termin pierwszego kontrolnego badania lekarskiego

inwalidy po upływie 3 lat od wydania orzeczenia o inwalidztwie, a następne badania

kontrolne nie rzadziej niż co 5 lat.

2.

Wojskowa komisja lekarska może wyznaczyć termin badania kontrolnego przed upływem

okresu, o którym mowa w ust. 1, jeżeli zachodzi przypuszczenie, że według wiedzy medycznej

ustalona w orzeczeniu grupa inwalidztwa może ulec zmianie.

3.

Wojskowa komisja lekarska może orzec, że badanie kontrolne jest zbędne, lub wyznaczyć

inny termin tego badania niż określony w ust. 1, jeżeli, według wiedzy medycznej,

przebieg choroby powodującej inwalidztwo wskazuje, że zmiana ustalonej grupy inwalidztwa

nie nastąpi w ogóle lub może nastąpić w terminie późniejszym.

Do wojskowej komisji lekarskiej kieruje się zgodnie z właściwością i zasięgiem działania

tych komisji określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 29 ust. 8 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony

Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2012 r. poz. 461, z późn. zm..

1.

O związku lub braku związku chorób i ułomności ze służbą w SKW lub SWW wojskowa komisja

lekarska orzeka, kierując się kryteriami zdrowotnymi określonymi w wykazie chorób

i schorzeń ustalonym w przepisach wydanych na podstawie art. 20 ust. 4 ustawy.

2.

O niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji wojskowa komisja

lekarska orzeka na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1440, z późn. zm..

3.

O zdolności do służby w SKW lub SWW wojskowa komisja lekarska orzeka na zasadach określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy Służby

Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego

(Dz. U. Nr 104, poz. 710, z późn. zm..

Jeżeli przy orzekaniu o niezdolności do służby w SKW lub SWW wojskowa komisja lekarska

stwierdzi u funkcjonariusza przynajmniej jedną chorobę lub ułomność pozostającą w

związku z tą służbą i jednocześnie powodującą niezdolność do tej służby, to niezdolność

do służby ustala się jako pozostającą w związku ze służbą w SKW lub SWW.

Orzekając o związku śmierci funkcjonariusza, emeryta lub rencisty ze służbą w SKW

lub SWW, wojskowa komisja lekarska ustala jednocześnie, czy śmierć jest następstwem

wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby w SKW lub SWW lub choroby powstałej

w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami takiej służby, z tytułu których

przysługują świadczenia odszkodowawcze.

1.

Orzeczenia w sprawach, o których mowa w § 1 pkt 2 i 3, wojskowe komisje lekarskie

wydają na podstawie badania lekarskiego i wyników badań specjalistycznych, dokumentacji

medycznej oraz informacji i dokumentów, wykorzystując w szczególności

1)

odpis przebiegu służby z akt personalnych funkcjonariusza oraz informację o warunkach

jej pełnienia;

2)

informację o warunkach i przebiegu służby dla celów wojskowych komisji lekarskich;

3)

informacje uzyskane w trybie określonym w § 15 ust. 2;

4)

historie chorób z leczenia ambulatoryjnego i szpitalnego;

5)

wyniki pomiarów czynników szkodliwych występujących w środowisku służby;

6)

kartę badań profilaktycznych i okresowych;

7)

informacje zawarte w pisemnym oświadczeniu funkcjonariusza, emeryta lub rencisty.

2.

Informację, o której mowa w ust. 1 pkt 2, uwzględniającą wykryte schorzenia i przebyte

urazy z ich przebiegiem i wynikiem leczenia, a także czynniki ryzyka wynikające ze

szczególnych właściwości lub warunków służby na zajmowanych stanowiskach, sporządza

lekarz jednostki na podstawie badania lekarskiego, karty opisu stanowiska służbowego,

karty badań profilaktycznych i okresowych oraz dokumentacji medycznej i orzeczniczo-lekarskiej

funkcjonariusza.

1.

Orzeczenie o związku śmierci funkcjonariusza, emeryta lub rencisty ze służbą w SKW

lub SWW wskutek wypadku wojskowa komisja lekarska wydaje na podstawie akt postępowania

powypadkowego lub dokumentacji medycznej.

2.

Orzeczenie o związku śmierci funkcjonariusza, emeryta lub rencisty ze służbą w SKW

lub SWW wskutek choroby wojskowa komisja lekarska wydaje na podstawie dokumentacji

medycznej oraz opisu przebiegu i warunków pełnienia przez nich służby.

1.

Wojskowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu niezbędnych

badań lekarskich i skompletowaniu wymaganej dokumentacji.

2.

Jeżeli wojskowa komisja lekarska stwierdzi, że do wydania orzeczenia są niezbędne

dokumenty inne niż określone w ust. 1, w szczególności dotyczące chorób, ułomności

i śmierci oraz ich związku ze służbą w SKW lub SWW, pisemnie wzywa funkcjonariusza,

emeryta lub rencistę, a w razie ich śmierci - członka rodziny do ich dostarczenia

w terminie nieprzekraczającym 14 dni od dnia doręczenia wezwania. W takim przypadku

wojskowa komisja lekarska może wystąpić także do organu, który skierował funkcjonariusza,

emeryta albo rencistę do komisji, oraz do dowódców jednostek organizacyjnych, w których

pełnił on służbę, o dostarczenie niezbędnych dokumentów w terminie nieprzekraczającym

14 dni od dnia doręczenia żądania.

3.

Po bezskutecznym upływie terminu wyznaczonego do dostarczenia dokumentów wojskowa

komisja lekarska może wydać orzeczenie na podstawie posiadanej dokumentacji.

4.

Jeżeli dokumentów nie dostarczył organ, który skierował funkcjonariusza, albo szef

jednostki organizacyjnej, w której funkcjonariusz pełnił służbę, przewodniczący wojskowej

komisji lekarskiej zawiadamia o tym przełożonych tych osób.

1.

Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej zawiera w szczególności

1)

rozpoznanie;

2)

stanowisko komisji w przedmiocie zaliczenia funkcjonariusza, emeryta lub rencisty

do jednej z grup inwalidztwa i ustalenie daty lub okresu powstania inwalidztwa, a

także daty powstania grupy inwalidztwa;

3)

określenie związku lub braku związku inwalidztwa ze służbą w SKW lub SWW oraz ustalenie,

czy inwalidztwo powstało wskutek wypadku lub choroby pozostających w związku z tą

służbą, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze;

4)

ustalenie związku lub braku związku chorób i ułomności ze służbą w SKW lub SWW;

5)

stanowisko komisji w przedmiocie niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej

egzystencji, a w przypadku ustalenia niezdolności do samodzielnej egzystencji - określenie

daty powstania tej niezdolności;

6)

określenie zdolności do służby w SKW lub SWW i zaliczenie funkcjonariusza, emeryta

lub rencisty do jednej z kategorii zdolności do służby w SKW lub SWW;

7)

termin badania kontrolnego inwalidy;

8)

pouczenie o prawie wniesienia odwołania.

2.

Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej dotyczące zmarłego funkcjonariusza, emeryta

lub rencisty zawiera w szczególności

1)

ustalenie przyczyny śmierci;

2)

ustalenie związku lub braku związku śmierci ze służbą w SKW lub SWW;

3)

pouczenie o prawie wniesienia odwołania.

1

Wojskowa komisja lekarska orzeka w składzie trzech lekarzy. Przewodniczącego składu

orzekającego wyznacza przewodniczący wojskowej komisji lekarskiej.

2.

Wojskowa komisja lekarska orzeka większością głosów składu orzekającego.

3.

Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej podpisują wszyscy członkowie składu orzekającego

oraz opatruje się je pieczęcią urzędową wojskowej komisji lekarskiej.

1

Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia rozpatruje odwołanie w składzie trzech

lekarzy. Przewodniczącego składu orzekającego wyznacza przewodniczący wojskowej komisji

lekarskiej wyższego stopnia.

2.

Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia, rozpatrując odwołanie, orzeka na podstawie

dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. W razie potrzeby wojskowa komisja lekarska

wyższego stopnia może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne

oraz skierować funkcjonariusza, emeryta lub rencistę na obserwację szpitalną, a także

przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia materiałów w sprawie.

3.

Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia orzeka w sprawie odwołania większością

głosów składu orzekającego.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia