Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 kwietnia 2014 r. w sprawie rodzaju i sposobów ewidencjonowania, przechowywania w straży ochrony kolei broni, amunicji i środków przymusu bezpośredniego

1.

Broń, amunicja i środki przymusu bezpośredniego podlegają ewidencjonowaniu odpowiednio

w

1)

książce ewidencji broni, której wzór stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia,

2)

książce ewidencji amunicji, której wzór stanowi załącznik nr 2 do rozporządzenia,

3)

książce ewidencji środków przymusu bezpośredniego, której wzór stanowi załącznik nr

3 do rozporządzenia

- zwanych dalej „książkami ewidencyjnymi”.

2.

Wydawanie broni i środków przymusu bezpośredniego przed rozpoczęciem służby oraz przyjmowanie

ich po zakończeniu służby jest odnotowywane w książce wydania i przyjęcia broni, amunicji

oraz środków przymusu bezpośredniego, której wzór stanowi załącznik nr 4 do rozporządzenia.

3.

Amunicję do celów szkolenia strzeleckiego rozlicza się w karcie rozchodu amunicji,

której wzór stanowi załącznik nr 5 do rozporządzenia.

4.

Książki ewidencyjne, o których mowa w ust. 1, książkę, o której mowa w ust. 2, oraz

kartę, o której mowa w ust. 3, wraz z kopiami dowodu zakupu broni i amunicji przechowuje

się w magazynie broni w siedzibach właściwych jednostek straży ochrony kolei, także

po dokonaniu ostatniego wpisu.

5.

Poszczególne karty książek ewidencyjnych są kolejno numerowane i przeszyte, a całość

jest pieczętowana pieczęcią jednostki straży ochrony kolei.

6.

W książkach ewidencyjnych dopuszcza się dokonywanie zapisów uwzględniających podział

broni, amunicji i środków przymusu bezpośredniego według rodzajów.

7.

W książkach ewidencyjnych nie wolno dokonywać przeprawiania cyfr, nazw, jak również

wycierać lub zamazywać wcześniej omyłkowo wprowadzonych zapisów. W przypadku pomyłki

błędny zapis należy przekreślić jeden raz kolorem czerwonym i dokonać ponownego poprawnego

zapisu z opisem popełnionego błędu w rubryce przeznaczonej do zamieszczania uwag.

1.

Broń, świadectwa broni, amunicję i środki przymusu bezpośredniego, a także futerały

do broni i środków przymusu bezpośredniego przechowuje się przez całą dobę w odpowiednio

przygotowanym do tego celu pomieszczeniu, zwanym dalej „magazynem broni”, umiejscowionym

w siedzibie jednostki organizacyjnej straży ochrony kolei. Osobą odpowiedzialną za

przechowywanie kluczy do magazynu broni jest osoba pełniąca służbę dyżurną.

2.

Magazyn broni powinien

1)

być wyposażony w podręczny sprzęt gaśniczy;

2)

stanowić oddzielne pomieszczenie usytuowane w budynku murowanym, w miarę możliwości

na piętrze;

3)

być pod stałą ochroną fizyczną;

4)

być wyposażony w specjalne zabezpieczenia, w tym

a)

drzwi metalowe lub obite blachą stalową o grubości powyżej 2 mm, posiadające blokadę

przeciwwyważeniową lub założoną od strony wewnętrznej kratę ruchomą wykonaną z prętów

stalowych o średnicy nie mniejszej niż 12 mm lub z płaskowników stalowych o wymiarach

nie mniejszych niż 8 x 30 mm (odstęp pomiędzy prętami nie powinien przekraczać wymiarów

120 x 120 mm, a płaskowników w poziomie 80 mm i w pionie 240 mm) oraz zamknięcie co

najmniej na dwa zamki patentowe i żelazną zasuwę lub sztabę zamykaną na kłódkę patentową,

b)

okna osłonięte siatką metalową o średnicy drutu nie mniejszej niż 1,5 mm i wymiarach

oczek maks. 10 x 10 mm oraz na stałe w murze zamocowanymi na zewnątrz kratami metalowymi

wykonanymi z prętów stalowych lub płaskowników stalowych o wymiarach określonych dla

krat drzwiowych,

c)

drzwi do pomieszczenia, o którym mowa w pkt 2, na czas nieobecności osoby odpowiedzialnej

za prowadzenie gospodarki uzbrojenia powinny być zamknięte i zaplombowane lub zaopatrzone

w inny wskaźnik nieuprawnionego wejścia.

3.

Dopuszcza się stosowanie w otworach okiennych zamiennie z kratami i siatkami szyb

specjalnych o odpowiedniej klasie.

4.

Jeżeli broń, amunicja i środki przymusu bezpośredniego znajdują się w kilku magazynach

broni lub pomieszczeniach, o których mowa w § 3 ust. 2, to w każdym z tych magazynów

i pomieszczeń prowadzi się odrębne książki ewidencyjne, a w każdej właściwej komendzie

straży ochrony kolei - zbiorczą książkę ewidencji broni i książkę ewidencji amunicji.

1.

Broń i amunicję przechowuje się w magazynach broni w szafach stalowych lub sejfach,

spełniających wymagania co najmniej klasy S1 według normy PN-EN 14450 „Pomieszczenia

i urządzenia do przechowywania wartości - Wymagania, klasyfikacja i metody badań odporności

na włamanie - Pojemniki bezpieczne i szafy”.

2.

Dopuszcza się przechowywanie do 5 sztuk broni palnej wraz z amunicją, z wyłączeniem

broni palnej długiej, poza magazynem broni, w innych pomieszczeniach w atestowanych

szafach i sejfach, na trwałe przymocowanych do podłoża, objętych całodobową uzbrojoną

ochroną.

3.

W miejscu ładowania i rozładowywania broni umieszcza się skrzynię z piaskiem lub inne

urządzenie służące do przechwytywania pocisków, z oznaczeniem „TU KIERUJ BROŃ”.

4.

Broń na czas przechowywania powinna być wyjęta z futerału lub opakowań fabrycznych,

rozładowana, zabezpieczona, z odłączonym magazynkiem, kompletna i czysta. Warunki

przechowywania broni powinny uwzględniać wymagania jej producenta.

5.

Amunicję do broni palnej przechowuje się w pudełkach lub pojemnikach, ułożoną w sposób

uniemożliwiający uderzenie w spłonkę naboju. Zabrania się przechowywania amunicji

w magazynkach nabojowych.

Komendant straży ochrony kolei pisemnie wyznacza, spośród funkcjonariuszy posiadających

decyzję właściwego komendanta wojewódzkiego (stołecznego) Policji dopuszczającą do

wykonywania zadań z użyciem broni palnej, osobę lub osoby odpowiedzialne za ewidencjonowanie

broni, amunicji i środków przymusu bezpośredniego.

Prawo wstępu do magazynu broni mają

1)

komendant straży ochrony kolei lub osoby przez niego upoważnione;

2)

przedstawiciel właściwego terytorialnie komendanta wojewódzkiego (stołecznego) Policji

w obecności osoby, o której mowa w pkt 1, na podstawie imiennego upoważnienia określającego

rodzaj kontroli.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.