Ustawa z dnia 14 marca 2014 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

(Dz. U. z 2013 r. poz. 674, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 w ust. 1

a)

w pkt 2 po lit. c dodaje się lit. ca w brzmieniu

„

ca) nie nabyła prawa do emerytury albo renty z tytułu niezdolności do pracy, przyznanej

przez zagraniczny organ emerytalny lub rentowy, w wysokości co najmniej najniższej

emerytury albo renty z tytułu niezdolności do pracy, o których mowa w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,

”

,

b)

pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

bezrobotnym bez kwalifikacji zawodowych - oznacza to bezrobotnego nieposiadającego

kwalifikacji do wykonywania jakiegokolwiek zawodu poświadczonych dyplomem, świadectwem

lub innym dokumentem uprawniającym do wykonywania zawodu;

”

,

c)

po pkt 9a dodaje się pkt 9aa w brzmieniu

„

9aa)

działaniach aktywizacyjnych - oznacza to pakiet działań mających na celu podjęcie

i utrzymanie przez bezrobotnego odpowiedniej pracy lub działalności gospodarczej;

”

,

d)

pkt 9b otrzymuje brzmienie

„

9b)

EURES - oznacza to europejskie służby zatrudnienia państw, o których mowa w art. 1

ust. 3 pkt 2 lit. a-c, realizujące działania obejmujące w szczególności pośrednictwo

pracy wraz z doradztwem w zakresie mobilności na rynku pracy;

”

,

e)

w pkt 13 uchyla się lit. e,

f)

pkt 14 otrzymuje brzmienie

„

14)

nielegalnym wykonywaniu pracy przez cudzoziemca - oznacza to wykonywanie pracy przez

cudzoziemca, który nie jest uprawniony do wykonywania pracy w rozumieniu art. 87 ust.

1 lub nie posiada zezwolenia na pracę, nie będąc zwolnionym na podstawie przepisów

szczególnych z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę, lub którego podstawa pobytu

nie uprawnia do wykonywania pracy, lub który wykonuje pracę na innych warunkach lub

na innym stanowisku niż określone w zezwoleniu na pracę, z zastrzeżeniem art. 88f

ust. 1a-1c, lub który wykonuje pracę na innych warunkach lub na innym stanowisku niż

określone w zezwoleniu na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 114, art. 126, art. 127 lub art. 142 ust. 3, z zastrzeżeniem art. 119 i art.

135 ust. 3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach;

”

,

g)

pkt 21a otrzymuje brzmienie

„

21a)

partnerstwie transgranicznym EURES - oznacza to działania sieci EURES w regionach

przygranicznych Rzeczypospolitej Polskiej, realizowane przez służby zatrudnienia oraz

inne podmioty z państw, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a-c, uprawnione

do realizacji działań sieci EURES;

”

,

h)

po pkt 22 dodaje się pkt 22a w brzmieniu

„

22a)

powierzeniu cudzoziemcowi nielegalnego wykonywania pracy - oznacza to powierzenie

wykonywania pracy cudzoziemcowi, który nie jest uprawniony do wykonywania pracy w

rozumieniu art. 87 ust. 1 lub nie posiada zezwolenia na pracę, nie będąc zwolnionym

na podstawie przepisów szczególnych z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę, lub

którego podstawa pobytu nie uprawnia do wykonywania pracy, lub który wykonuje pracę

na innych warunkach lub na innym stanowisku niż określone w zezwoleniu na pracę, z

zastrzeżeniem art. 88f ust. 1a-1c, lub który wykonuje pracę na innych warunkach lub

na innym stanowisku niż określone w zezwoleniu na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 114, art. 126, art. 127 lub art. 142 ust. 3, z zastrzeżeniem art. 119 i art.

135 ust. 3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, lub bez zawarcia umowy o pracę albo umowy cywilnoprawnej w wymaganej formie;

”

,

i)

pkt 26 i 26a otrzymują brzmienie

„

26)

pracach interwencyjnych - oznacza to zatrudnienie bezrobotnego przez pracodawcę, które

nastąpiło w wyniku umowy zawartej ze starostą i ma na celu wsparcie bezrobotnych;

26a)

projektach współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego - oznacza to projekty

realizowane przez powiatowe urzędy pracy na podstawie umowy zawartej pomiędzy zarządem

województwa a ministrem właściwym do spraw rozwoju regionalnego, prefinansowane w

całości ze środków Funduszu Pracy przeznaczonych w roku budżetowym na realizację przez

samorządy powiatowe programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia

i aktywizacji zawodowej;

”

,

j)

pkt 27a otrzymuje brzmienie

„

27a)

praktycznej nauce zawodu dorosłych - oznacza to formę przygotowania zawodowego dorosłych

umożliwiającą uzyskanie

a)

świadectwa czeladniczego,

b)

świadectw potwierdzających kwalifikacje w zawodzie,

c)

dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe po zdaniu egzaminów potwierdzających

wszystkie kwalifikacje wyodrębnione w danym zawodzie przez osoby posiadające

-

wykształcenie zasadnicze zawodowe albo

-

zdany egzamin eksternistyczny z zakresu wymagań określonych w podstawie programowej

kształcenia ogólnego dla zasadniczej szkoły zawodowej, albo

-

wykształcenie średnie;

”

,

k)

pkt 29b otrzymuje brzmienie

„

29b)

przyuczeniu do pracy dorosłych - oznacza to formę przygotowania zawodowego dorosłych,

umożliwiającą uzyskanie wybranych umiejętności lub kwalifikacji zawodowych potwierdzonych

zaświadczeniem lub świadectwem;

”

,

l)

pkt 32 otrzymuje brzmienie

„

32)

robotach publicznych - oznacza to zatrudnienie bezrobotnego w okresie nie dłuższym

niż 12 miesięcy przy wykonywaniu prac organizowanych przez powiaty - z wyłączeniem

prac organizowanych w urzędach pracy - gminy, organizacje pozarządowe statutowo zajmujące

się problematyką ochrony środowiska, kultury, oświaty, kultury fizycznej i turystyki,

opieki zdrowotnej, bezrobocia oraz pomocy społecznej, a także spółki wodne i ich związki,

jeżeli prace te są finansowane lub dofinansowane ze środków samorządu terytorialnego,

budżetu państwa, funduszy celowych, organizacji pozarządowych, spółek wodnych i ich

związków;

”

,

m)

uchyla się pkt 42;

2)

w art. 3 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Samorząd województwa na podstawie Krajowego Planu Działań, uwzględniając strategie

rozwoju województwa, w tym w zakresie polityki społecznej, o których mowa w przepisach

o samorządzie województwa i przepisach o pomocy społecznej, przygotowuje corocznie

regionalny plan działań na rzecz zatrudnienia, określający priorytetowe grupy bezrobotnych

i innych osób wymagających wsparcia - po zasięgnięciu opinii powiatów wchodzących

w skład województwa oraz wojewódzkiej komisji dialogu społecznego, o której mowa w

ustawie z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych

i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego

(Dz. U. Nr 100, poz. 1080, z późn. zm., zwanej dalej „ustawą o Trójstronnej Komisji”.

”

;

3)

w art. 4

a)

w ust. 1

-

w pkt 2

-

- lit. d otrzymuje brzmienie

„

d)

realizowanie zadań wynikających z prawa swobodnego przepływu pracowników między państwami,

o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a-c, w szczególności działań wynikających

z udziału w sieci EURES, w tym koordynowanie sieci EURES na terenie Rzeczypospolitej

Polskiej poprzez udzielanie akredytacji do prowadzenia pośrednictwa pracy sieci EURES,

zwanej dalej „akredytacją”, przygotowanie, zatwierdzanie, monitorowanie i ocenę realizacji

planów działań sieci EURES oraz sprawozdań z ich realizacji, a także koordynowanie

partnerstw transgranicznych EURES na terenie działania tych partnerstw,

”

,

-

- w lit. f średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. g w brzmieniu

„

g)

upowszechnianie dobrych praktyk w zakresie zlecania działań aktywizacyjnych, o których

mowa w art. 66d;

”

,

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

zapewnianie jednolitości stosowania prawa, w szczególności przez udzielanie wyjaśnień

dotyczących stosowania przepisów ustawy;

”

,

-

w pkt 7

-

- lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

prowadzenie badań i analiz rynku pracy oraz upowszechnianie ich wyników, w tym prowadzenie

corocznej analizy dotyczącej oceny funkcjonowania urzędów pracy w celu poprawy efektywności

ich działania,

”

,

-

- w lit. g średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. h oraz i w brzmieniu

„

h)

realizację zadań związanych z Krajowym Funduszem Szkoleniowym, o którym mowa w art.

69a ust. 1, zwanym dalej „KFS”, w szczególności ustalanie, w porozumieniu z Radą Rynku

Pracy, priorytetów, wzoru podziału środków KFS i planu ich wydatkowania,

i)

podejmowanie decyzji w sprawie priorytetów wydatkowania środków z rezerwy KFS lub

o przeznaczeniu rezerwy KFS, w przypadku gdy Rada Rynku Pracy nie ustali tych priorytetów

lub nie zdecyduje o przeznaczeniu rezerwy KFS w terminie do dnia 30 czerwca danego

roku;

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1

„

1

Minister właściwy do spraw pracy publikuje corocznie na stronie internetowej urzędu

obsługującego ministra

1)

katalog podstawowych form aktywizacji zawodowej, rozumianych jako usługi i instrumenty

rynku pracy finansowane ze środków Funduszu Pracy, dla których w danym roku będą określone

wskaźniki, o których mowa w pkt 2 lit. b i c;

2)

informację, uzyskaną na podstawie badań statystycznych prowadzonych wspólnie przez

ministra właściwego do spraw pracy i Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego zgodnie

z przepisami o statystyce publicznej, o

a)

wydatkach Funduszu Pracy poniesionych na finansowanie przez samorządy powiatowe podstawowych

form aktywizacji zawodowej,

b)

wskaźnikach efektywności zatrudnieniowej podstawowych form aktywizacji zawodowej,

rozumianej jako udział procentowy liczby osób, które w trakcie lub po zakończeniu

udziału w podstawowych formach aktywizacji zawodowej zostały wykazane jako zatrudnione,

w stosunku do liczby osób, które zakończyły udział w podstawowych formach aktywizacji

zawodowej,

c)

wskaźnikach efektywności kosztowej podstawowych form aktywizacji zawodowej, rozumianej

jako stosunek kwoty wydatków Funduszu Pracy poniesionych przez samorządy powiatowe

na finansowanie podstawowych form aktywizacji zawodowej do liczby osób, które w trakcie

lub po zakończeniu udziału w podstawowych formach aktywizacji zawodowej zostały wykazane

jako zatrudnione;

3)

inne opracowania przedstawiające efekty działań urzędów pracy w aktualnej sytuacji

na rynku pracy.

”

;

4)

w art. 8

a)

w ust. 1

-

po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

realizacja zadań związanych z KFS, w szczególności podział środków KFS pomiędzy powiatowe

urzędy pracy, z uwzględnieniem priorytetów określonych przez ministra właściwego do

spraw pracy, w porozumieniu z Radą Rynku Pracy;

”

,

-

pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3)

opracowywanie badań i analiz rynku pracy, w tym prowadzenie monitoringu zawodów deficytowych

i nadwyżkowych oraz badanie zapotrzebowania na pracę w celu podniesienia efektywności

prowadzonych działań na rzecz wzrostu i promocji zatrudnienia;

4)

współdziałanie z wojewódzką radą rynku pracy w określaniu i realizacji regionalnej

polityki rynku pracy i rozwoju zasobów ludzkich;

”

,

-

w pkt 6 w lit. b średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. c w brzmieniu

„

c)

inicjowanie i realizowanie badań i analiz wykorzystywanych w działaniach realizowanych

przez urzędy pracy;

”

,

-

po pkt 7 dodaje się pkt 7a i 7b w brzmieniu

„

7a)

inicjowanie programów regionalnych i ich realizowanie, w porozumieniu z powiatowymi

urzędami pracy;

7b)

zlecanie działań aktywizacyjnych;

”

,

-

w pkt 8

-

- wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

realizowanie zadań wynikających z koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego

państw, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a-c, oraz państw, z którymi Rzeczpospolita

Polska zawarła dwustronne umowy międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym, w zakresie

świadczeń dla bezrobotnych, w szczególności

”

,

-

- lit. c otrzymuje brzmienie

„

c)

wydawanie decyzji w sprawach wymienionych w art. 8a;

”

,

-

w pkt 9 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

wspieranie i realizację działań sieci EURES, w tym koordynowanie realizacji tych działań

przez urzędy pracy na terenie województwa, we współpracy z ministrem właściwym do

spraw pracy, samorządami powiatowymi oraz innymi podmiotami uprawnionymi do realizacji

działań sieci EURES,

”

,

-

pkt 11 otrzymuje brzmienie

„

11)

świadczenie poradnictwa zawodowego oraz jego koordynowanie w publicznych służbach

zatrudnienia na terenie województwa;

”

,

-

pkt 15 otrzymuje brzmienie

„

15)

coroczne określanie i ogłaszanie w wojewódzkim dzienniku urzędowym, w terminie do

dnia 30 kwietnia, po zasięgnięciu opinii wojewódzkiej rady rynku pracy, na podstawie

klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy, o której mowa w art.

4 ust. 1 pkt 7 lit. b, oraz klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego określonej

w przepisach o systemie oświaty, wykazu zawodów, w których za przygotowanie zawodowe

młodocianych pracowników może być dokonywana refundacja, o której mowa w art. 12 ust.

6, przy uwzględnieniu zapotrzebowania na kwalifikacje i umiejętności na rynku pracy;

”

,

-

po pkt 16 dodaje się pkt 16a w brzmieniu

„

16a)

współpraca ze szkołami wyższymi w zakresie wsparcia studentów, absolwentów i doktorantów

szkół wyższych w wejściu na rynek pracy;

”

,

-

po pkt 17 dodaje się pkt 17a w brzmieniu

„

17a)

przetwarzanie informacji o bezrobotnych i poszukujących pracy korzystających z pomocy

określonej w ustawie;

”

,

b)

po ust. 1b dodaje się ust. 1c i 1d w brzmieniu

„

1c.

Informacje o bezrobotnych i poszukujących pracy są udostępniane publicznym służbom

zatrudnienia lub innym podmiotom realizującym zadania na podstawie ustawy lub odrębnych

przepisów albo na skutek powierzenia lub zlecenia przez podmiot publiczny, w zakresie

niezbędnym do prawidłowej realizacji tych zadań.

1d.

Informacje, o których mowa w ust. 1c, są udostępniane w trybie i na zasadach określonych

w ustawie z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne, na podstawie wniosku złożonego w szczególności w formie dokumentu elektronicznego

lub z wykorzystaniem systemów teleinformatycznych, jeżeli wojewódzki urząd pracy oraz

podmioty, o których mowa w ust. 1c, spełniają łącznie następujące warunki

1)

posiadają możliwość identyfikacji osoby uzyskującej informacje w systemie oraz zakresu,

daty i celu ich uzyskania;

2)

posiadają zabezpieczenia uniemożliwiające wykorzystanie informacji niezgodnie z celem

ich uzyskania;

3)

zapewniają, że dostęp do danych osobowych jest nadzorowany i rejestrowany zgodnie

z przepisami o ochronie danych osobowych.

”

,

c)

po ust. 2a dodaje się ust. 2b w brzmieniu

„

2b.

Właściwość miejscowa marszałka województwa nie ulega zmianie w przypadku zmiany przez

bezrobotnego miejsca zamieszkania przed zakończeniem postępowania administracyjnego

dotyczącego spraw, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. c, i niezarejestrowania się

przez niego w powiatowym urzędzie pracy właściwym dla nowego miejsca zamieszkania.

”

,

d)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Marszałek województwa powołuje dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy wyłonionego w

drodze konkursu spośród osób posiadających wykształcenie wyższe oraz co najmniej 3-letni

staż pracy w publicznych służbach zatrudnienia lub co najmniej 5-letni staż pracy

w innych instytucjach rynku pracy. Marszałek województwa odwołuje dyrektora wojewódzkiego

urzędu pracy po uzyskaniu opinii wojewódzkiej rady rynku pracy. Opinia wojewódzkiej

rady rynku pracy nie jest wymagana w przypadkach, o których mowa w art. 52 i art. 53 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, oraz w przypadku odwołania dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy na jego wniosek.

”

,

e)

w ust. 8

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

W ramach wojewódzkiego urzędu pracy funkcjonuje co najmniej jedno centrum informacji

i planowania kariery zawodowej, będące wyspecjalizowaną komórką organizacyjną, która

w szczególności

”

,

-

pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

wspomaga powiatowe urzędy pracy w prowadzeniu poradnictwa zawodowego przez świadczenie

wyspecjalizowanych usług w zakresie planowania kariery zawodowej na rzecz bezrobotnych

i poszukujących pracy, w tym świadczy usługę poradnictwa na odległość z wykorzystaniem

systemów teleinformatycznych;

2)

we współpracy z powiatowymi urzędami pracy opracowuje, aktualizuje i upowszechnia

informacje zawodowe, w szczególności w powiatowych urzędach pracy na terenie województwa;

”

,

-

po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

we współpracy z akademickimi biurami karier opracowuje, aktualizuje i upowszechnia

informacje zawodowe, w szczególności w akademickich biurach karier i powiatowych urzędach

pracy na terenie województwa;

”

,

-

uchyla się pkt 3 i 5,

-

pkt 7-9 otrzymują brzmienie

„

7)

świadczy poradnictwo zawodowe na rzecz pracodawców oraz ich pracowników, wspomagając

powiatowe urzędy pracy w tym zakresie;

8)

udziela informacji o możliwościach i zakresie świadczonej pomocy przez urzędy pracy;

9)

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy opracowuje i aktualizuje informacje

zawodowe oraz inne zasoby informacji pomocne w aktywnym poszukiwaniu pracy o charakterze

ogólnokrajowym;

”

,

-

dodaje się pkt 10 w brzmieniu

„

10)

realizuje działania o charakterze metodyczno-szkoleniowym w zakresie usług rynku pracy

dla pracowników wojewódzkiego i powiatowych urzędów pracy.

”

,

f)

ust. 8a otrzymuje brzmienie

„

8a.

Utworzenie lub likwidacja centrum informacji i planowania kariery zawodowej wymaga

pozytywnej opinii wojewódzkiej rady rynku pracy.

”

;

5)

po art. 8 dodaje się art. 8a w brzmieniu

„

Art. 8a.

1.

W sprawach dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego państw, o których

mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a-c, oraz państw, z którymi Rzeczpospolita Polska

zawarła dwustronne umowy międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym, w zakresie świadczeń

dla bezrobotnych, marszałek województwa rozstrzyga, w drodze decyzji, z zastrzeżeniem

art. 9d, o przyznaniu albo odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, jeżeli

okres ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek spełniony przez bezrobotnego

w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, państwie, o którym mowa w art. 1

ust. 3 pkt 2 lit. b i c, lub państwie, z którym Rzeczpospolita Polska zawarła dwustronną

umowę międzynarodową o zabezpieczeniu społecznym, w zakresie świadczeń dla bezrobotnych,

ma wpływ na nabycie, wysokość lub okres pobierania zasiłku, o którym mowa w art. 73

ust. 1 pkt 2 lit. b.

2.

W sprawach dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego państw, o których

mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a-c, w zakresie świadczeń dla bezrobotnych, marszałek

województwa stwierdza zachowanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych nabytego w Rzeczypospolitej

Polskiej przez bezrobotnego udającego się do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej

lub państwa określonego w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. b i c, w drodze wydania dokumentu,

określonego w przepisach prawa Unii Europejskiej.

3.

W sprawach dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego państw, o których

mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a-c, w zakresie świadczeń dla bezrobotnych, marszałek

województwa rozstrzyga, w drodze decyzji, o odmowie stwierdzenia zachowania prawa

do zasiłku dla bezrobotnych nabytego w Rzeczypospolitej Polskiej przez bezrobotnego

udającego się do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa określonego

w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. b i c.

4.

Marszałek województwa rozstrzyga, w drodze decyzji, w innych sprawach dotyczących

koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego państw, o których mowa w art. 1 ust.

3 pkt 2 lit. a-c, oraz państw, z którymi Rzeczpospolita Polska zawarła dwustronne

umowy międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym, w zakresie świadczeń dla bezrobotnych,

jeżeli podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowi przepis prawa Unii Europejskiej lub

przepis dwustronnej umowy międzynarodowej o zabezpieczeniu społecznym, w zakresie

świadczeń dla bezrobotnych.

”

;

6)

w art. 9

a)

w ust. 1

-

pkt 3 i 3a otrzymują brzmienie

„

3)

udzielanie pomocy bezrobotnym i poszukującym pracy w znalezieniu pracy przez pośrednictwo

pracy i poradnictwo zawodowe;

3a)

udzielanie pomocy pracodawcom w pozyskiwaniu pracowników przez pośrednictwo pracy

i poradnictwo zawodowe;

”

,

-

po pkt 3a dodaje się pkt 3b i 3c w brzmieniu

„

3b)

kierowanie bezrobotnych do realizatora działań aktywizacyjnych, któremu marszałek

województwa zlecił wykonanie działań aktywizacyjnych;

3c)

realizacja zadań związanych z KFS, w szczególności udzielanie pomocy pracodawcom poprzez

finansowanie kształcenia ustawicznego pracowników i pracodawcy;

”

,

-

po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu

„

4a)

ustalanie profili pomocy dla bezrobotnych;

”

,

-

uchyla się pkt 7,

-

pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

opracowywanie badań, analiz i sprawozdań, w tym prowadzenie monitoringu zawodów deficytowych

i nadwyżkowych, oraz dokonywanie ocen dotyczących rynku pracy na potrzeby powiatowej

rady rynku pracy oraz organów zatrudnienia;

”

,

-

pkt 11-12a otrzymują brzmienie

„

11)

współdziałanie z powiatowymi radami rynku pracy w zakresie promocji zatrudnienia oraz

wykorzystania środków Funduszu Pracy;

12)

współpraca z gminami w zakresie upowszechniania ofert pracy i informacji o usługach

poradnictwa zawodowego, szkoleniach, przygotowaniu zawodowym dorosłych, stażach, organizacji

robót publicznych oraz prac społecznie użytecznych, realizacji Programu Aktywizacja

i Integracja, o którym mowa w art. 62a, oraz zatrudnienia socjalnego na podstawie

przepisów o zatrudnieniu socjalnym;

12a)

współpraca z wojewódzkimi urzędami pracy w zakresie świadczenia podstawowych usług

rynku pracy, w tym w opracowywaniu i aktualizacji informacji zawodowych;

”

,

-

pkt 15 otrzymuje brzmienie

„

15)

realizowanie zadań wynikających z koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego

państw, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a-c, oraz państw, z którymi Rzeczpospolita

Polska zawarła dwustronne umowy międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym, w zakresie

świadczeń dla bezrobotnych, w tym realizowanie decyzji, o których mowa w art. 8a;

”

,

-

w pkt 16 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

realizowanie działań sieci EURES we współpracy z ministrem właściwym do spraw pracy,

samorządami województw oraz innymi podmiotami uprawnionymi do realizacji działań sieci

EURES,

”

,

-

po pkt 17 dodaje się pkt 17a w brzmieniu

„

17a)

realizowanie zadań związanych z podejmowaniem przez cudzoziemców pracy na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej;

”

,

-

po pkt 20 dodaje się pkt 20a w brzmieniu

„

20a)

inicjowanie i realizowanie badań i analiz wykorzystywanych w działaniach prowadzonych

przez urzędy pracy;

”

,

-

po pkt 21 dodaje się pkt 21a w brzmieniu

„

21a)

realizowanie programów regionalnych na podstawie porozumienia zawartego z wojewódzkim

urzędem pracy;

”

,

-

pkt 22 otrzymuje brzmienie

„

22)

przetwarzanie informacji o bezrobotnych, poszukujących pracy i cudzoziemcach zamierzających

wykonywać lub wykonujących pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

”

,

b)

ust. 2d otrzymuje brzmienie

„

2d.

Starosta może przeznaczyć środki Funduszu Pracy, w ramach kwoty przyznanej na finansowanie

innych fakultatywnych zadań realizowanych przez powiatowe urzędy pracy, na finansowanie

kosztów zarządzania realizowanymi projektami współfinansowanymi z Europejskiego Funduszu

Społecznego, w szczególności na

1)

pomoc i doradztwo prawne powiatowemu urzędowi pracy w zakresie przygotowania i przeprowadzenia

postępowania o udzielenie zamówienia publicznego bezpośrednio związanego z realizacją

projektów współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego i Funduszu Pracy,

2)

zakup lub amortyzację sprzętu oraz zakup materiałów biurowych dla powiatowego urzędu

pracy, niezbędnych i bezpośrednio związanych z realizacją projektów współfinansowanych

z Europejskiego Funduszu Społecznego i Funduszu Pracy,

3)

koszty wynagrodzeń oraz składek na ubezpieczenia społeczne pracowników nowo zatrudnionych

w powiatowych urzędach pracy do obsługi projektów współfinansowanych z Europejskiego

Funduszu Społecznego

- do wysokości 3% kwoty przyznanej ze środków będących w dyspozycji samorządu województwa

na realizację zadań współfinansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

i Funduszu Pracy.

”

,

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Starosta powołuje dyrektora powiatowego urzędu pracy wyłonionego w drodze konkursu

spośród osób posiadających wykształcenie wyższe oraz co najmniej 3-letni staż pracy

w publicznych służbach zatrudnienia lub co najmniej 5-letni staż pracy w innych instytucjach

rynku pracy. Starosta odwołuje dyrektora powiatowego urzędu pracy po uzyskaniu opinii

powiatowej rady rynku pracy. Opinia powiatowej rady rynku pracy nie jest wymagana

w przypadkach, o których mowa w art. 52 i art. 53 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, oraz w przypadku odwołania dyrektora powiatowego urzędu pracy na jego wniosek.

”

;

7)

po art. 9c dodaje się art. 9d w brzmieniu

„

Art. 9d.

1.

W przypadku gdy bezrobotny spełnia warunki do nabycia zasiłku określone w art. 71,

a okresy jego ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek spełnione w

innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie, o którym mowa w art. 1

ust. 3 pkt 2 lit. b i c, mogą mieć wpływ jedynie na wysokość lub okres pobierania

zasiłku, o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. b, starosta wydaje decyzję na podstawie

art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b, z uwzględnieniem jedynie okresów wymienionych w art.

71 ust. 1 i 2.

2.

Po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1, starosta niezwłocznie przekazuje sprawę

do marszałka województwa w celu ustalenia, czy okresy ubezpieczenia, zatrudnienia

lub pracy na własny rachunek spełnione przez bezrobotnego w innym państwie członkowskim

Unii Europejskiej lub państwie, o którym mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. b i c, mają

wpływ na wysokość lub okres pobierania zasiłku, o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt

2 lit. b.

3.

W przypadku ustalenia, że okresy ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek

spełnione przez bezrobotnego w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie,

o którym mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. b i c, mają wpływ na wysokość lub okres pobierania

zasiłku, o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. b, marszałek województwa wydaje

decyzję na podstawie art. 8a ust. 1.

4.

Wydanie przez marszałka województwa decyzji, o której mowa w ust. 3, oznacza uchylenie

decyzji wydanej na mocy ust. 1, przy czym świadczenia wypłacone na podstawie decyzji,

o której mowa w ust. 1, zalicza się na poczet świadczeń wynikających z decyzji, o

której mowa w ust. 3.

5.

W przypadku ustalenia, że okresy ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek

spełnione przez bezrobotnego w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie,

o którym mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. b i c, nie mają wpływu na wysokość lub okres

pobierania zasiłku, o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. b, marszałek województwa

umarza prowadzone postępowanie administracyjne.

”

;

8)

w art. 10

a)

w ust. 1

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

sposobu prowadzenia przez urzędy pracy usług rynku pracy, o których mowa w art. 35;

”

,

-

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

realizowania przez podmioty, którym udzielono akredytacji, zobowiązań wynikających

z ustawy oraz umowy akredytacyjnej;

”

,

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

prawidłowości zlecania realizacji zadań i usług rynku pracy lub zlecania działań aktywizacyjnych;

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Wojewoda, po zasięgnięciu opinii marszałka województwa oraz wojewódzkiej rady rynku

pracy, ustala kryteria wydawania zezwoleń na pracę cudzoziemców.

”

;

9)

w art. 12

a)

w ust. 5

-

w pkt 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

prowadzą pośrednictwo pracy oraz organizują zatrudnianie dla

”

,

-

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

refundują koszty poniesione przez pracodawcę na wynagrodzenia i składki na ubezpieczenia

społeczne młodocianych pracowników, zatrudnionych na podstawie umowy o pracę w celu

przygotowania zawodowego.

”

,

b)

po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu

„

6a.

Refundacja, o której mowa w ust. 6, stanowi pomoc udzielaną zgodnie z warunkami dopuszczalności

pomocy de minimis.

”

,

c)

po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu

„

7a.

Na podstawie upoważnienia ministra właściwego do spraw pracy Ochotnicze Hufce Pracy

mogą prowadzić, z wykorzystaniem systemów teleinformatycznych, działania mające na

celu upowszechnianie informacji o rynku pracy i ofertach pracy, możliwościach i zakresie

pomocy określonej w ustawie.

”

,

d)

ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki

i tryb refundowania pracodawcom ze środków Funduszu Pracy wynagrodzeń wypłacanych

młodocianym pracownikom oraz składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanych wynagrodzeń,

w szczególności elementy wniosku o zawarcie umowy o refundację, terminy składania

i kryteria rozpatrywania wniosku, podmioty uprawnione do zawarcia umowy o refundację,

elementy umowy o refundację i wniosku o zwrot poniesionych kosztów przez pracodawcę,

mając na względzie zapewnienie młodocianym pracownikom właściwych warunków odbywania

przygotowania zawodowego oraz konieczność zapewnienia zgodności udzielania pomocy

z warunkami dopuszczalności pomocy de minimis.

”

;

10)

w art. 14 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Zadania, o których mowa w art. 12 ust. 1, 2 i 7a, są realizowane przez Komendanta

Głównego Ochotniczych Hufców Pracy, w szczególności przy pomocy

”

;

11)

uchyla się art. 18b;

12)

w art. 18e w ust. 1 pkt 5 i 6 otrzymują brzmienie

„

5)

numer wpisu do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo informację

o wpisie do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej - w przypadku

przedsiębiorcy;

6)

adres poczty elektronicznej, o ile podmiot taki adres posiada.

”

;

13)

art. 18f otrzymuje brzmienie

„

Art. 18f.

Wniosek o wpis do rejestru może być złożony w postaci elektronicznej. Wniosek składany

w postaci elektronicznej zawiera dane w ustalonym formacie elektronicznym, zawarte

we wzorze wniosku, o którym mowa w art. 19k, oraz powinien być opatrzony

1)

bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego

certyfikatu, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 262), albo

2)

podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP, na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne.

”

;

14)

w art. 18h dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Do zaświadczeń i oświadczeń, o których mowa w ust. 1, przepis art. 18f stosuje się

odpowiednio.

”

;

15)

w art. 18m

a)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 oraz pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

postawienia przedsiębiorcy w stan likwidacji lub ogłoszenia upadłości;

”

,

b)

dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przepis art. 18f stosuje się odpowiednio.

”

;

16)

art. 19c i art. 19d otrzymują brzmienie

„

Art. 19c.

Agencja zatrudnienia oraz podmioty, o których mowa w art. 18c, nie mogą dyskryminować

ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, pochodzenie etniczne,

narodowość, orientację seksualną, przekonania polityczne i wyznanie ani ze względu

na przynależność związkową osób, dla których poszukują zatrudnienia lub innej pracy

zarobkowej.

Art. 19d.

1.

Agencja zatrudnienia oraz podmioty, o których mowa w art. 18c

1)

nie mogą pobierać kwot innych niż określone w art. 85 ust. 2 pkt 7 od osób, dla których

poszukują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej lub którym udzielają pomocy w wyborze

odpowiedniego zawodu i miejsca zatrudnienia;

2)

przed skierowaniem osoby do pracy za granicą albo pracy tymczasowej, do podmiotu działającego

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, są obowiązane do przekazania jej na piśmie

informacji o kosztach, opłatach i innych należnościach, w tym określonych w art. 85

ust. 2 pkt 7, związanych z kierowaniem do pracy oraz podjęciem i wykonywaniem pracy

za granicą.

2.

Przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się odpowiednio do osób kierowanych za granicę w celu

nabywania umiejętności praktycznych, w formie odbycia praktyki absolwenckiej, praktyki

lub stażu zawodowego - niebędących zatrudnieniem lub inną pracą zarobkową.

”

;

17)

w art. 19e dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Do informacji, o których mowa w ust. 1, przepis art. 18f stosuje się odpowiednio.

”

;

18)

w art. 19f

a)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 oraz pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

osób skierowanych przez agencję zatrudnienia do wykonywania pracy tymczasowej.

”

,

b)

dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Do informacji, o których mowa w ust. 1, przepis art. 18f stosuje się odpowiednio.

”

;

19)

po art. 19g dodaje się art. 19ga w brzmieniu

„

Art. 19ga.

Agencja zatrudnienia oraz podmioty, o których mowa w art. 18c, są obowiązane do niezwłocznego

zwrócenia osobie, na rzecz której świadczą lub świadczyły usługi z zakresu działalności

agencji zatrudnienia, na jej pisemny wniosek, złożonych przez nią oryginałów dokumentów,

w szczególności dokumentów potwierdzających posiadane wykształcenie, kwalifikacje

oraz doświadczenie zawodowe.

”

;

20)

w art. 20 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Instytucja szkoleniowa może ubiegać się o wpis do rejestru instytucji szkoleniowych

po złożeniu wniosku o wpis wraz z informacją o

1)

tematyce prowadzonych szkoleń i przygotowania zawodowego dorosłych;

2)

kadrze dydaktycznej;

3)

bazie lokalowej, jej wyposażeniu i środkach dydaktycznych;

4)

metodach oceny jakości szkoleń;

5)

liczbie bezrobotnych i poszukujących pracy objętych szkoleniami i przygotowaniem zawodowym

dorosłych w okresie ostatniego roku;

6)

pomocy udzielonej nieodpłatnie uczestnikom i absolwentom szkolenia lub przygotowania

zawodowego dorosłych, polegającej na informowaniu o sytuacji na rynku pracy i zapotrzebowaniu

na kwalifikacje.

4.

Wojewódzki urząd pracy zawiadamia w postaci papierowej lub elektronicznej instytucję

szkoleniową o dokonanym wpisie do rejestru instytucji szkoleniowych oraz przekazuje

tę informację ministrowi właściwemu do spraw pracy.

”

;

21)

w art. 21 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

działalności rad rynku pracy;

”

;

22)

art. 22 i art. 23 otrzymują brzmienie

„

Art. 22.

1.

Rada Rynku Pracy jest organem opiniodawczo-doradczym ministra właściwego do spraw

pracy w sprawach polityki rynku pracy oraz organem stanowiącym w zakresie ustalania

priorytetów wydatkowania środków z rezerwy KFS, o której mowa w art. 109 ust. 2e.

2.

Wojewódzkie rady rynku pracy są organami opiniodawczo-doradczymi marszałka województwa

w sprawach polityki rynku pracy.

3.

Powiatowe rady rynku pracy są organami opiniodawczo-doradczymi starosty w sprawach

polityki rynku pracy.

4.

Do zakresu działania Rady Rynku Pracy należy w szczególności

1)

inspirowanie przedsięwzięć zmierzających do pełnego i produktywnego zatrudnienia i

rozwoju zasobów ludzkich;

2)

opiniowanie projektu Krajowego Planu Działań oraz okresowych sprawozdań z jego realizacji;

3)

opiniowanie przedłożonych przez ministra właściwego do spraw pracy priorytetów, wzoru

podziału środków KFS i planu ich wydatkowania;

4)

ustalanie w układzie branżowym i regionalnym dodatkowych priorytetów wydatkowania

środków z rezerwy KFS oraz decydowanie o przeznaczeniu tych środków zgodnie z przyjętymi

priorytetami;

5)

opiniowanie rocznych sprawozdań z działalności Funduszu Pracy, a także ocena racjonalności

gospodarki środkami tego funduszu;

6)

realizacja zadań określonych w przepisach o ochronie roszczeń pracowniczych w razie

niewypłacalności pracodawcy;

7)

opiniowanie projektów ustaw dotyczących promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków

bezrobocia i aktywizacji zawodowej.

5.

Do zakresu działania wojewódzkich rad rynku pracy należy w szczególności

1)

inspirowanie przedsięwzięć zmierzających do pełnego i produktywnego zatrudnienia w

województwie;

2)

ocena racjonalności gospodarki środkami Funduszu Pracy;

3)

opiniowanie projektu regionalnego planu działań oraz okresowych sprawozdań z jego

realizacji;

4)

opiniowanie kryteriów podziału środków Funduszu Pracy dla samorządów powiatowych danego

województwa na finansowanie programów dotyczących promocji zatrudnienia i finansowanie

innych fakultatywnych zadań oraz opiniowanie opracowanych przez wojewódzkie urzędy

pracy propozycji przeznaczenia środków Funduszu Pracy będących w dyspozycji samorządu

województwa i sprawozdań z ich wykorzystania;

5)

składanie wniosków i wydawanie opinii w sprawach dotyczących kierunków kształcenia,

szkolenia zawodowego oraz zatrudnienia w województwie;

6)

ocenianie okresowych sprawozdań z działalności wojewódzkich urzędów pracy oraz przedstawianie

Radzie Rynku Pracy okresowych sprawozdań i wniosków w sprawach zatrudnienia;

7)

delegowanie przedstawicieli do komisji konkursowej dokonującej wyboru kandydata na

stanowisko dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy;

8)

opiniowanie wniosków o odwołanie dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy;

9)

opiniowanie wojewódzkich kryteriów wydawania zezwoleń na pracę cudzoziemców;

10)

współpraca z wojewódzkimi komisjami dialogu społecznego, w szczególności w zakresie

inicjowania programów i partnerstwa na rzecz wzrostu zatrudnienia i rozwoju rynku

pracy.

6.

Do zakresu działania powiatowych rad rynku pracy stosuje się odpowiednio przepisy

ust. 5.

7.

Powiatowe rady rynku pracy opiniują

1)

celowość realizacji programów specjalnych, biorąc pod uwagę w szczególności

a)

liczbę osób objętych programem i kryteria doboru tych osób,

b)

zakładane rezultaty programu specjalnego, w tym przewidywaną efektywność kosztową

i zatrudnieniową,

c)

koszty realizacji programu specjalnego, w tym poszczególnych przedsięwzięć;

2)

proponowane przez starostę zmiany realizacji programów specjalnych;

3)

celowość realizacji Programu Aktywizacja i Integracja, o którym mowa w art. 62a, biorąc

pod uwagę w szczególności

a)

kryteria doboru bezrobotnych,

b)

zakładane efekty realizacji Programu Aktywizacja i Integracja.

Art. 23.

1.

W skład Rady Rynku Pracy wchodzą osoby powoływane przez ministra właściwego do spraw

pracy spośród przedstawicieli wszystkich organizacji związkowych i organizacji pracodawców,

reprezentatywnych w rozumieniu ustawy o Trójstronnej Komisji, oraz jeden przedstawiciel

Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego, reprezentujący stronę samorządową.

2.

W skład wojewódzkiej rady rynku pracy wchodzą osoby powoływane przez marszałka województwa

spośród działających na terenie województwa wojewódzkich struktur każdej organizacji

związkowej i organizacji pracodawców, reprezentatywnych w rozumieniu ustawy o Trójstronnej

Komisji, społeczno-zawodowych organizacji rolników, w tym związków zawodowych rolników

indywidualnych i izb rolniczych oraz organizacji pozarządowych zajmujących się statutowo

problematyką rynku pracy.

3.

W skład powiatowej rady rynku pracy wchodzą osoby powoływane przez starostę spośród

działających na terenie powiatu terenowych struktur każdej organizacji związkowej

i organizacji pracodawców, reprezentatywnych w rozumieniu ustawy o Trójstronnej Komisji,

społeczno-zawodowych organizacji rolników, w tym związków zawodowych rolników indywidualnych

i izb rolniczych oraz organizacji pozarządowych zajmujących się statutowo problematyką

rynku pracy.

4.

Członków rad rynku pracy, o których mowa w ust. 1-3, powołuje się spośród kandydatów

zgłoszonych przez organy i organizacje, o których mowa odpowiednio w ust. 1-3, zgodnie

z następującym trybem

1)

minister właściwy do spraw pracy (marszałek województwa, starosta) w formie pisemnej

zwraca się do organów i organizacji, o których mowa w ust. 1-3, o zgłoszenie kandydata

do rady rynku pracy w terminie 15 dni roboczych od dnia otrzymania zaproszenia;

2)

do zgłoszenia organy i organizacje załączają opisy kariery zawodowej kandydata oraz

informacje potwierdzające osiągnięcia i doświadczenia w zakresie rynku pracy.

5.

Minister właściwy do spraw pracy (marszałek województwa, starosta) informuje organy

i organizacje, w terminie 30 dni roboczych od dnia zakończenia przyjmowania zgłoszeń,

o terminie posiedzenia inaugurującego.

6.

Minister właściwy do spraw pracy (marszałek województwa, starosta) może powoływać

w skład rady rynku pracy trzech przedstawicieli spośród organów jednostek samorządu

terytorialnego lub nauki o szczególnej wiedzy i autorytecie w obszarze działania tej

rady.

7.

Minister właściwy do spraw pracy (marszałek województwa, starosta) może zapraszać

do udziału w posiedzeniach rady rynku pracy przedstawicieli organów, organizacji i

instytucji niereprezentowanych w radzie rynku pracy, bez prawa udziału w podejmowaniu

rozstrzygnięć.

8.

Rady rynku pracy, o których mowa w ust. 1-3, wybierają spośród swoich członków przewodniczącego

na czas trwania kadencji.

9.

W przypadku gdy powiatowy urząd pracy realizuje zadania z zakresu promocji zatrudnienia,

łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej na obszarze przekraczającym

granice powiatu, tworzy się jedną powiatową radę rynku pracy, która jest powoływana

przez starostę sprawującego zwierzchnictwo nad powiatowym urzędem pracy w porozumieniu

ze starostą powiatu dotującego.

10.

Członek rady rynku pracy może zostać odwołany

1)

na wniosek organu lub organizacji, które zgłosiły jego kandydaturę na członka rady;

2)

z inicjatywy odpowiednio ministra właściwego do spraw pracy, marszałka województwa

lub starosty, po zasięgnięciu opinii organu lub organizacji, które zgłosiły jego kandydaturę

na członka rady.

11.

Kadencja rad rynku pracy trwa 4 lata.

12.

Ze środków Funduszu Pracy mogą być finansowane koszty szkoleń członków rad rynku pracy.

13.

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, organizację i tryb

działania rad rynku pracy oraz tryb finansowania kosztów szkoleń członków rad, mając

na względzie zapewnienie efektywnego dialogu społecznego.

14.

Pracodawca jest obowiązany zwolnić pracownika od pracy w celu wzięcia udziału w posiedzeniach

rady rynku pracy. Za czas zwolnienia pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia ustalonego

według zasad obowiązujących przy obliczaniu wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy.

15.

Na wniosek członków rady rynku pracy zamieszkałych poza miejscowością, w której odbywają

się obrady rady, koszty ich przejazdów są refundowane ze środków Funduszu Pracy odpowiednio

przez ministra właściwego do spraw pracy, marszałka województwa lub starostę, w wysokości

i na zasadach określonych dla podróży krajowej w przepisach w sprawie należności przysługujących

pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej

z tytułu podróży służbowej.

”

;

23)

w art. 24

a)

ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Marszałek województwa lub starosta przy zlecaniu usług rynku pracy, o których mowa

w art. 35 ust. 1, zapewnia ich realizację zgodnie z warunkami, trybem i sposobami

realizacji usług rynku pracy.

”

,

b)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

W okresie udziału bezrobotnego w usługach rynku pracy lub usługach i instrumentach

rynku pracy zlecanych podmiotom, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4, 6 i 7, przez marszałka

województwa lub starostę, powiatowy urząd pracy nie kieruje do bezrobotnego innych

form pomocy, o których mowa w ustawie.

”

;

24)

w art. 33

a)

po ust. 2a dodaje się ust. 2b-2d w brzmieniu

„

2b.

Powiatowy urząd pracy, udzielając bezrobotnemu pomocy, niezwłocznie po rejestracji,

o której mowa w ust. 2, ustala dla bezrobotnego profil pomocy, oznaczający właściwy

ze względu na potrzeby bezrobotnego zakres form pomocy określonych w ustawie.

2c.

Ustanawia się trzy profile pomocy i formy pomocy stosowane w ramach tych profili

1)

profil pomocy I - pośrednictwo pracy, a także w uzasadnionych przypadkach poradnictwo

zawodowe lub formy pomocy, o których mowa w art. 40 ust. 1 i 3a, art. 45, art. 46

ust. 1 pkt 2, art. 60b, art. 61e pkt 2 oraz art. 66k-66n;

2)

profil pomocy II - usługi i instrumenty rynku pracy, działania aktywizacyjne zlecone

przez urząd pracy oraz inne formy pomocy z wyłączeniem Programu Aktywizacja i Integracja,

o którym mowa w art. 62a;

3)

profil pomocy III - Program Aktywizacja i Integracja, o którym mowa w art. 62a, działania

aktywizacyjne zlecone przez urząd pracy, programy specjalne, skierowanie do zatrudnienia

wspieranego u pracodawcy lub podjęcia pracy w spółdzielni socjalnej zakładanej przez

osoby prawne oraz w uzasadnionych przypadkach poradnictwo zawodowe.

2d.

Rejestracja bezrobotnego w urzędzie pracy wyłącza możliwość rejestracji w tym samym

urzędzie pracy jako poszukującego pracy oraz posiadania takiego statusu przez okres

posiadania statusu bezrobotnego.

”

,

b)

w ust. 4

-

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

nie wyraził zgody na ustalenie profilu pomocy; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje

na okres wskazany w pkt 3;

”

,

-

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

otrzymał pożyczkę z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub

instytucji z udziałem środków publicznych na podjęcie działalności pozarolniczej lub

rolniczej albo otrzymał pożyczkę na podjęcie działalności gospodarczej, o której mowa

w art. 61e pkt 2 lit. a, albo otrzymał jednorazowo środki na podjęcie działalności

gospodarczej, o których mowa w art. 46 ust. 1 pkt 2; pozbawienie statusu bezrobotnego

następuje od następnego dnia po dniu otrzymania środków na podjęcie działalności;

”

,

-

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

odmówił bez uzasadnionej przyczyny udziału w działaniach w ramach Programu Aktywizacja

i Integracja, o którym mowa w art. 62a, realizowanych przez powiatowy urząd pracy,

inne podmioty na jego zlecenie lub przez ośrodek pomocy społecznej; pozbawienie statusu

bezrobotnego następuje na okres wskazany w pkt 3;

”

,

-

pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

z własnej winy przerwał szkolenie, staż, realizację indywidualnego planu działania

lub wykonywanie prac, o których mowa w art. 73a, lub inną formę pomocy określoną w

ustawie; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od dnia ich przerwania na okres

wskazany w pkt 3;

”

,

-

w pkt 11 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 12 w brzmieniu

„

12)

z własnej winy przerwał udział w działaniach w ramach Programu Aktywizacja i Integracja,

o którym mowa w art. 62a, realizowanych przez powiatowy urząd pracy, inne podmioty

na jego zlecenie lub przez ośrodek pomocy społecznej; pozbawienie statusu bezrobotnego

następuje na okres wskazany w pkt 3.

”

,

c)

w ust. 4a

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

złożył wniosek o rezygnację z pomocy określonej w ustawie świadczonej przez powiatowy urząd pracy; pozbawienie statusu poszukującego pracy następuje od dnia

złożenia wniosku;

”

,

-

dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

pobierał w Rzeczypospolitej Polskiej, na zasadach określonych w przepisach o koordynacji

systemów zabezpieczenia społecznego państw, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit.

a-c, zasiłek dla bezrobotnych nabyty w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej

lub państwie określonym w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. b i c oraz opuścił terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej lub został pozbawiony tego zasiłku przez właściwą instytucję tego państwa.

”

,

d)

w ust. 4b

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Pozbawienie statusu poszukującego pracy z powodów, o których mowa w ust. 4a pkt 1-3,

następuje na okres 120 dni odpowiednio

”

,

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

od następnego dnia po dniu zaistnienia zdarzenia, o którym mowa w ust. 4a pkt 3.

”

,

e)

po ust. 4b dodaje się ust. 4ba w brzmieniu

„

4ba.

Pozbawienie statusu poszukującego pracy z powodów, o których mowa w ust. 4a pkt 5,

następuje od dnia zaistnienia zdarzenia, o którym mowa w tym przepisie.

”

,

f)

po ust. 4c dodaje się ust. 4ca w brzmieniu

„

4ca.

Decyzji o pozbawieniu statusu bezrobotnego oraz decyzji o pozbawieniu statusu bezrobotnego

i prawa do zasiłku dla bezrobotnych nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

”

,

g)

po ust. 4g dodaje się ust. 4h i 4i w brzmieniu

„

4h.

Dla ustalenia okresu, na który następuje pozbawienie statusu bezrobotnego, uwzględniane

są łącznie wszystkie odmowy, niepodjęcia oraz przerwania form aktywizacji, o których

mowa w ust. 4 pkt 1a, 3, 3a, 7, 8, 11 i 12.

4i.

Wniosek o rezygnację, o którym mowa w ust. 4a pkt 4, złożony przez poszukującego pracy

po skierowaniu do realizacji indywidualnego planu działania, na szkolenie, studia

podyplomowe, do uczestnictwa w przygotowaniu zawodowym dorosłych oraz programie specjalnym,

pozostawia się bez rozpoznania.

”

,

h)

ust. 6 i 7 otrzymują brzmienie

„

6.

Informacje dotyczące bezrobotnych, poszukujących pracy i cudzoziemców zamierzających

wykonywać lub wykonujących pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są przetwarzane

przez powiatowe urzędy pracy, w szczególności z wykorzystaniem systemów teleinformatycznych

i dokumentów elektronicznych.

7.

Informacje, o których mowa w ust. 6, są udostępniane publicznym służbom zatrudnienia

lub innym podmiotom, realizującym zadania na podstawie ustawy lub odrębnych przepisów

albo na skutek powierzenia lub zlecenia przez podmiot publiczny, w zakresie niezbędnym

do prawidłowej realizacji tych zadań, w szczególności jednostkom organizacyjnym pomocy

społecznej oraz jednostkom obsługującym świadczenia rodzinne.

”

,

i)

po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu

„

7a.

Informacje, o których mowa w ust. 6, w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych

w ustawie, mogą być pozyskiwane przez powiatowe urzędy pracy z publicznych służb zatrudnienia

lub innych podmiotów, w szczególności jednostek organizacyjnych pomocy społecznej

oraz jednostek obsługujących świadczenia rodzinne, realizujących zadania na podstawie

ustawy lub odrębnych przepisów albo na skutek powierzenia lub zlecenia przez podmiot

publiczny.

”

,

j)

ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

Informacje, o których mowa w ust. 6, mogą być pozyskiwane, wymieniane lub udostępniane

na wniosek złożony, w szczególności w postaci elektronicznej, w trybie i na zasadach

określonych w ustawie z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne lub z wykorzystaniem systemów teleinformatycznych, jeżeli powiatowy urząd pracy oraz

podmiot, o którym mowa w ust. 7, spełniają łącznie następujące warunki

1)

posiadają możliwość identyfikacji osoby uzyskującej informacje w systemie oraz zakresu,

daty i celu ich uzyskania;

2)

posiadają zabezpieczenia uniemożliwiające wykorzystanie informacji niezgodnie z celem

ich uzyskania;

3)

zapewniają, że dostęp do danych osobowych jest nadzorowany i rejestrowany zgodnie

z przepisami o ochronie danych osobowych.

”

;

25)

w art. 34

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

świadczą usługę poradnictwa zawodowego;

”

,

b)

uchyla się pkt 2;

26)

w art. 34a

a)

ust. 1-3 otrzymują brzmienie

„

1.

Powiatowy urząd pracy, udzielając pomocy określonej w ustawie, przygotowuje indywidualny

plan działania dostosowany do profilu pomocy. Indywidualny plan działania może być

przygotowany również dla poszukującego pracy.

2.

Indywidualny plan działania jest przygotowywany przez doradcę klienta przy udziale

bezrobotnego lub poszukującego pracy i zawiera w szczególności

1)

działania możliwe do zastosowania przez urząd pracy w ramach pomocy określonej w ustawie;

2)

działania planowane do samodzielnej realizacji przez bezrobotnego lub poszukującego

pracy w celu poszukiwania pracy;

3)

planowane terminy realizacji poszczególnych działań;

4)

formy, planowaną liczbę i terminy kontaktów z doradcą klienta lub innym pracownikiem

urzędu pracy;

5)

termin i warunki zakończenia realizacji indywidualnego planu działania.

3.

Przygotowanie indywidualnego planu działania następuje nie później niż w terminie

60 dni od dnia ustalenia profilu pomocy.

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a-3c w brzmieniu

„

3a.

Indywidualny plan działania może być modyfikowany stosownie do zmieniającej się sytuacji

bezrobotnego lub poszukującego pracy.

3b.

Powiatowy urząd pracy może skierować bezrobotnego do centrum informacji i planowania

kariery zawodowej lub do innej instytucji rynku pracy w celu dokonania diagnozy problemów

bezrobotnego na rynku pracy i pomocy w planowaniu kariery zawodowej.

3c.

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania

profilu pomocy oraz postępowanie w ramach profili pomocy, mając na uwadze zwiększenie

szans bezrobotnego na rynku pracy.

”

,

c)

uchyla się ust. 4 i 5;

27)

w art. 35

a)

w ust. 1

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

poradnictwo zawodowe;

”

,

-

uchyla się pkt 4,

b)

uchyla się ust. 2,

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki

realizacji, tryb i sposoby prowadzenia usług rynku pracy przez urzędy pracy, a w części

dotyczącej pośrednictwa pracy w ramach sieci EURES także przez Ochotnicze Hufce Pracy,

uwzględniając zakres usług oraz konieczność zapewnienia respektowania praw osób korzystających

z usług, ujednolicenie usług rynku pracy realizowanych przez urzędy pracy oraz konieczność

zapewnienia zgodności udzielania pomocy dla przedsiębiorców z warunkami dopuszczalności

pomocy de minimis.

”

;

28)

w art. 36 uchyla się ust. 3a;

29)

po art. 36 dodaje się art. 36a-36e w brzmieniu

„

Art. 36a.

1.

Pośrednictwo pracy związane ze swobodnym przepływem pracowników na terenie państw,

o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a-c, może być realizowane w ramach sieci

EURES.

2.

Pośrednictwo pracy w ramach sieci EURES obejmuje działania, o których mowa w art.

36 ust. 1, oraz inne usługi świadczone w ramach tej sieci, określone w przepisach

Unii Europejskiej.

3.

Realizując pośrednictwo pracy w ramach sieci EURES, nie można dyskryminować osób,

dla których poszukuje się zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, ze względu na płeć,

wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, pochodzenie etniczne, narodowość, orientację

seksualną, przekonania polityczne i wyznanie ani ze względu na przynależność związkową.

4.

Pośrednictwo pracy związane ze swobodnym przepływem pracowników na terenie państw,

o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a-c

1)

jest realizowane przez powiatowe i wojewódzkie urzędy pracy oraz Ochotnicze Hufce

Pracy wyłącznie w ramach sieci EURES;

2)

może być realizowane w ramach sieci EURES przez podmioty prowadzące agencje zatrudnienia

oraz podmioty, o których mowa w art. 18c ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 2 pkt 3, po uzyskaniu

akredytacji.

Art. 36b.

1.

Podmiot ubiegający się o udzielenie akredytacji składa do ministra właściwego do spraw

pracy wniosek o udzielenie akredytacji, jeżeli spełnia następujące kryteria

1)

posiada wpis do rejestru, o którym mowa w art. 18 ust. 1, albo jest podmiotem, o którym

mowa w art. 18c ust. 1 pkt 2 albo 3, albo ust. 2 pkt 3;

2)

spełnia warunki określone w art. 19;

3)

posiada systemy teleinformatyczne umożliwiające realizację pośrednictwa pracy w ramach

sieci EURES, w tym stronę internetową oraz elektroniczny rejestr ofert pracy;

4)

wykaże minimum dwuletnie doświadczenie w prowadzeniu pośrednictwa do pracy za granicą;

5)

nie jest prowadzone w stosunku do niego postępowanie, które może skutkować wykreśleniem

z rejestru na podstawie art. 18m.

2.

Wniosek o udzielenie akredytacji zawiera następujące dane

1)

oznaczenie podmiotu;

2)

adres, pod którym podmiot prowadzi działalność, oraz adres, pod którym będzie prowadzone

pośrednictwo pracy w ramach sieci EURES, wraz z nazwą gminy, powiatu i województwa;

3)

oznaczenie formy prawnej prowadzonej działalności;

4)

numer identyfikacji podatkowej NIP - o ile podmiot taki numer posiada;

5)

numer w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON;

6)

numer w Krajowym Rejestrze Sądowym albo informację o wpisie do Centralnej Ewidencji

i Informacji o Działalności Gospodarczej - o ile podmiot taki numer posiada;

7)

adres poczty elektronicznej oraz strony internetowej, a także inne dane teleadresowe.

3.

W przypadku gdy podmiot składający wniosek o udzielenie akredytacji przewiduje prowadzenie

pośrednictwa pracy w ramach sieci EURES we współpracy z podmiotami współpracującymi,

o których mowa w art. 36d ust. 3, we wniosku o udzielenie akredytacji zamieszcza się

następujące dane dotyczące podmiotu współpracującego

1)

oznaczenie podmiotu;

2)

adres, pod którym podmiot prowadzi działalność, oraz adres, pod którym będzie prowadzone

pośrednictwo pracy w ramach sieci EURES, wraz z nazwą gminy, powiatu i województwa;

3)

oznaczenie formy prawnej prowadzonej działalności;

4)

adres poczty elektronicznej oraz strony internetowej, a także inne dane teleadresowe.

4.

Podmiot ubiegający się o udzielenie akredytacji składa we wniosku o udzielenie akredytacji

oświadczenie potwierdzające

1)

spełnianie warunków, o których mowa w art. 19;

2)

znajomość obowiązków wynikających z ustawy oraz przepisów Unii Europejskiej w zakresie

realizacji działań sieci EURES, a także wynikających z umowy akredytacyjnej, o której

mowa w art. 36d ust. 2;

3)

nieprowadzenie w stosunku do podmiotu postępowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 5;

4)

upływ dwóch lat od dnia rozwiązania z podmiotem umowy akredytacyjnej, o której mowa

w art. 36d ust. 2, w drodze wypowiedzenia z przyczyn, o których mowa w art. 36e ust.

2 pkt 2, do dnia złożenia wniosku o udzielenie akredytacji;

5)

posiadanie zasobów finansowych umożliwiających realizację działań sieci EURES wynikających

z ustawy oraz przepisów Unii Europejskiej w zakresie realizacji działań sieci EURES,

a także wynikających z umowy akredytacyjnej, o której mowa w art. 36d ust. 2;

6)

kompletność danych zawartych we wniosku o udzielenie akredytacji oraz ich zgodność

z prawdą.

5.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 4, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych zeznań. Podmiot składający oświadczenie jest obowiązany do

zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych zeznań”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

6.

Wniosek o udzielenie akredytacji może być złożony w postaci papierowej lub elektronicznej.

Wniosek składany w postaci elektronicznej powinien być opatrzony

1)

bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego

certyfikatu, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym, albo

2)

podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP, na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne.

7.

Minister właściwy do spraw pracy ogłasza na stronie internetowej urzędu obsługującego

ministra informacje o terminach składania i rozpatrywania wniosków o udzielenie akredytacji.

Art. 36c.

Minister właściwy do spraw pracy odmawia, w drodze decyzji, udzielenia akredytacji,

w przypadku gdy

1)

podmiot ubiegający się o udzielenie akredytacji nie spełnia kryteriów, o których mowa

w art. 36b ust. 1 lub

2)

podmiot nie przedstawi danych, o których mowa w art. 36b ust. 2 lub 3, lub nie złoży

oświadczenia, o którym mowa w art. 36b ust. 4, lub

3)

podmiotowi ubiegającemu się o udzielenie akredytacji, z przyczyn, o których mowa w

art. 36e ust. 2 pkt 2, została wypowiedziana umowa akredytacyjna, o której mowa w

art. 36d ust. 2, a od dnia rozwiązania tej umowy do dnia złożenia wniosku o udzielenie

akredytacji nie upłynęły dwa lata.

Art. 36d.

1.

Minister właściwy do spraw pracy udziela podmiotowi akredytacji, dokonując wpisu do

rejestru podmiotów, które uzyskały akredytację do prowadzenia na terenie Rzeczypospolitej

Polskiej pośrednictwa pracy w ramach sieci EURES, zwanego dalej „rejestrem akredytacji”,

po uprzednim zawarciu z nim umowy akredytacyjnej.

2.

Umowa akredytacyjna zawiera w szczególności

1)

zakres obowiązków podmiotu, któremu udziela się akredytacji, związanych z realizacją

działań sieci EURES wynikających z ustawy oraz przepisów Unii Europejskiej, w tym

związanych z planowaniem, realizacją, monitorowaniem i sprawozdawczością z działań

sieci EURES;

2)

zakres działań i usług do realizacji w pośrednictwie pracy w ramach sieci EURES;

3)

zobowiązanie podmiotu, któremu udziela się akredytacji, do

a)

współpracy z organami zatrudnienia w celu realizacji polityki rynku pracy oraz europejskiej

strategii zatrudnienia przy realizacji działań sieci EURES,

b)

udziału w systemie wymiany informacji oraz udostępniania ofert pracy Komisji Europejskiej,

zgodnie z modelami, procedurami i standardami określonymi przez Komisję Europejską,

c)

realizacji pośrednictwa pracy w ramach sieci EURES we współpracy wyłącznie z podmiotami

uprawnionymi do realizacji działań sieci EURES z państw, o których mowa w art. 1 ust.

3 pkt 2 lit. a-c,

d)

zapewnienia osób do realizacji pośrednictwa pracy w ramach sieci EURES oraz pozostałych

działań związanych z realizacją zobowiązań wynikających z umowy akredytacyjnej, spełniających

wymagania określone w przepisach Unii Europejskiej, z których co najmniej jedna posiada

znajomość języka angielskiego lub niemieckiego, lub francuskiego wystarczającą do

wykonywania zadań,

e)

zapewnienia dostępu do informacji o pośrednictwie pracy w ramach sieci EURES na stronie

internetowej podmiotu, któremu jest udzielana akredytacja, oraz za pośrednictwem innych

sposobów przepływu informacji stosowanych przez ten podmiot,

f)

używania akronimu oraz znaku towarowego EURES wyłącznie podczas prowadzenia pośrednictwa

pracy w ramach sieci EURES,

g)

umieszczania w dokumentach, ogłoszeniach i ofertach pracy związanych z realizacją

pośrednictwa pracy w ramach sieci EURES numeru wpisu do rejestru akredytacji;

4)

sposoby realizacji pośrednictwa pracy w ramach sieci EURES, w tym zakres danych, które

należy zawrzeć w zgłoszeniach ofert pracy;

5)

zasady określania wysokości opłat pobieranych od pracodawców przez podmiot, któremu

jest udzielana akredytacja za pośrednictwo pracy w ramach sieci EURES, w przypadku

gdy pośrednictwo to jest świadczone z wykorzystaniem wsparcia finansowego ze środków

Unii Europejskiej.

3.

W przypadku gdy podmiot, któremu jest udzielana akredytacja, przewiduje prowadzenie

pośrednictwa pracy w ramach sieci EURES we współpracy z innymi podmiotami nieuprawnionymi

do prowadzenia tego pośrednictwa, zwanymi dalej „podmiotami współpracującymi”, podmiot

ten jest obowiązany do zawarcia umowy z podmiotem współpracującym.

4.

Umowa, o której mowa w ust. 3, zawiera zasady współpracy z podmiotami współpracującymi,

w tym dotyczące

1)

planowania, monitorowania i sprawozdawczości z działań prowadzonych w ramach sieci

EURES;

2)

zakresu działań i usług w pośrednictwie pracy w ramach sieci EURES, do realizacji

których zobowiązuje się podmiot współpracujący.

5.

Podmiot, któremu udzielono akredytacji, finansuje realizację działań sieci EURES,

w tym pośrednictwo pracy prowadzone w ramach tej sieci, z własnych środków oraz, gdy

istnieje taka możliwość, ze środków pozyskanych z zewnętrznych źródeł finansowania,

w tym z Europejskiego Funduszu Społecznego.

6.

Minister właściwy do spraw pracy przekazuje marszałkowi województwa oraz wojewodzie,

właściwym ze względu na siedzibę podmiotu, któremu udzielono akredytacji, kopię umowy

akredytacyjnej.

7.

Minister właściwy do spraw pracy prowadzi rejestr akredytacji. Rejestr jest jawny

i może być prowadzony w postaci elektronicznej.

Art. 36e.

1.

Pozbawienie akredytacji następuje w drodze rozwiązania umowy akredytacyjnej w trybie

wypowiedzenia przez ministra właściwego do spraw pracy lub podmiot, któremu udzielono

akredytacji, lub w przypadku wygaśnięcia tej umowy po zakończeniu okresu, na jaki

została zawarta.

2.

Minister właściwy do spraw pracy

1)

może wypowiedzieć umowę akredytacyjną, wskazując przyczynę jej wypowiedzenia;

2)

wypowiada umowę akredytacyjną, na wniosek wojewody lub marszałka województwa lub na

podstawie powiadomienia Państwowej Inspekcji Pracy, którzy w wyniku kontroli stwierdzili

naruszenie przez podmiot, któremu została udzielona akredytacja, przepisów ustawy

lub umowy akredytacyjnej, a podmiot ten nie usunął tych naruszeń w wyznaczonym terminie.

3.

Minister właściwy do spraw pracy wykreśla podmiot, którego pozbawiono akredytacji,

z rejestru akredytacji niezwłocznie po rozwiązaniu lub wygaśnięciu umowy akredytacyjnej.

4.

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o

udzielenie akredytacji, mając na względzie konieczność podania w tym wniosku informacji

niezbędnych do oceny spełniania przez podmiot ubiegający się o udzielenie akredytacji

kryteriów określonych w ustawie oraz informacji niezbędnych do zawarcia umowy akredytacyjnej

dotyczących planowanego zakresu działań i usług do realizacji w pośrednictwie pracy

w ramach sieci EURES, stanu zatrudnienia w tym podmiocie z uwzględnieniem osób przewidywanych

do realizacji tego pośrednictwa i innych działań wynikających z realizacji umowy akredytacyjnej

oraz poziomu znajomości języków obcych przez te osoby i opłat pobieranych od pracodawców

za pośrednictwo pracy, a także zasadę równości podmiotów realizujących działania sieci

EURES, zapewnienie właściwego poziomu realizacji tych działań oraz zwiększenie dostępu

do pośrednictwa pracy w ramach sieci EURES.

”

;

30)

w art. 38

a)

w ust. 1

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Poradnictwo zawodowe polega na udzielaniu

”

,

-

w pkt 1

-

- wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

bezrobotnym i poszukującym pracy pomocy w wyborze odpowiedniego zawodu lub miejsca

pracy oraz w planowaniu rozwoju kariery zawodowej, a także na przygotowywaniu do lepszego

radzenia sobie w poszukiwaniu i podejmowaniu pracy, w szczególności na

”

,

-

- lit. a i b otrzymują brzmienie

„

a)

udzielaniu informacji o zawodach, rynku pracy, możliwościach szkolenia i kształcenia,

umiejętnościach niezbędnych przy aktywnym poszukiwaniu pracy i samozatrudnieniu,

b)

udzielaniu porad z wykorzystaniem standaryzowanych metod ułatwiających wybór zawodu,

zmianę kwalifikacji, podjęcie lub zmianę pracy, w tym badaniu kompetencji, zainteresowań

i uzdolnień zawodowych,

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W ramach poradnictwa zawodowego są inicjowane, organizowane i prowadzone szkolenia

z zakresu umiejętności poszukiwania pracy.

”

,

c)

w ust. 2

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Poradnictwo zawodowe jest realizowane zgodnie z zasadami

”

,

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

dostępności;

”

,

d)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Poradnictwo zawodowe jest świadczone w formie porady indywidualnej lub grupowej.

”

;

31)

w art. 39 uchyla się ust. 1-5;

32)

art. 39a i art. 39b otrzymują brzmienie

„

Art. 39a.

Z usług rynku pracy, o których mowa w art. 36 ust. 1-5 i 5c-5g oraz w art. 38 ust.

1 pkt 1 lit. a, mogą korzystać osoby niezarejestrowane w powiatowym urzędzie pracy.

Art. 39b.

Z usług rynku pracy świadczonych przez wojewódzki urząd pracy, o których mowa w art.

38 ust. 1 pkt 1 lit. a, b oraz d, mogą korzystać osoby powyżej 18 roku życia niezarejestrowane

w powiatowym urzędzie pracy.

”

;

33)

w art. 40 po ust. 2d dodaje się ust. 2e-2h w brzmieniu

„

2e.

Starosta może organizować szkolenie bezrobotnych na podstawie trójstronnych umów szkoleniowych,

zawieranych pomiędzy starostą, pracodawcą i instytucją szkoleniową.

2f.

W trójstronnej umowie szkoleniowej jest określany w szczególności zakres umiejętności

i kwalifikacji wymaganych przez pracodawcę, będący podstawą przygotowania przez instytucję

szkoleniową programu kształcenia, oraz zobowiązanie pracodawcy do zatrudnienia bezrobotnego

po odbytym szkoleniu.

2g.

Szkolenie bezrobotnych na podstawie trójstronnej umowy szkoleniowej stanowi pomoc

udzielaną zgodnie z warunkami dopuszczalności pomocy de minimis.

2h.

Starosta może sfinansować z Funduszu Pracy koszty związane z organizacją przez powiatowy

urząd pracy szkolenia z zakresu umiejętności poszukiwania pracy, o którym mowa w art.

38 ust. 1a, w wysokości nieprzekraczającej 40% zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust.

1 pkt 1.

”

;

34)

w art. 44 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

finansowanie kosztów przejazdu do pracodawcy zgłaszającego ofertę pracy lub do miejsca

pracy, odbywania stażu, przygotowania zawodowego dorosłych lub odbywania zajęć w zakresie

poradnictwa zawodowego w związku ze skierowaniem przez powiatowy urząd pracy;

”

;

35)

w art. 45

a)

w ust. 1

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Starosta może dokonywać z Funduszu Pracy przez okres do 12 miesięcy zwrotu kosztów

przejazdu z miejsca zamieszkania i powrotu do miejsca zatrudnienia lub innej pracy

zarobkowej, lub przez okres odbywania u pracodawcy stażu, przygotowania zawodowego

dorosłych lub odbywania zajęć z zakresu poradnictwa zawodowego osobie, która spełnia

łącznie następujące warunki

”

,

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

na podstawie skierowania powiatowego urzędu pracy podjęła zatrudnienie lub inną pracę

zarobkową, przygotowanie zawodowe dorosłych, staż lub została skierowana na zajęcia

z zakresu poradnictwa zawodowego i dojeżdża do tych miejsc;

”

,

b)

w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

na podstawie skierowania powiatowego urzędu pracy podjęła zatrudnienie lub inną pracę

zarobkową, staż, przygotowanie zawodowe dorosłych poza miejscem zamieszkania w miejscowości,

do której czas dojazdu i powrotu do miejsca stałego zamieszkania środkami transportu

zbiorowego wynosi łącznie ponad 3 godziny dziennie;

”

;

36)

w art. 46

a)

ust. 1b otrzymuje brzmienie

„

1b.

Przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się również do absolwentów centrum integracji społecznej

oraz absolwentów klubów integracji społecznej, o których mowa w przepisach o zatrudnieniu

socjalnym, jeżeli nie pozostają oni w okresie zgłoszonego do ewidencji działalności

gospodarczej zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Podmiot prowadzący działalność gospodarczą, niepubliczne przedszkole, niepubliczna

szkoła i producent rolny, który otrzymał refundację kosztów wyposażenia lub doposażenia

stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego, jest obowiązany dokonać zwrotu, w

terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty, otrzymanych środków wraz z odsetkami,

jeżeli zatrudniał na utworzonym stanowisku pracy skierowanego lub skierowanych bezrobotnych

w pełnym wymiarze czasu pracy łącznie przez okres krótszy niż 24 miesiące albo naruszył

inne warunki umowy o refundację.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Osoba, która otrzymała z Funduszu Pracy jednorazowo środki na podjęcie działalności

gospodarczej, założenie lub przystąpienie do spółdzielni socjalnej, jest obowiązana

dokonać zwrotu, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty, otrzymanych

środków wraz z odsetkami, jeżeli prowadziła działalność gospodarczą lub była członkiem

spółdzielni socjalnej przez okres krótszy niż 12 miesięcy albo naruszone zostały inne

warunki umowy dotyczące przyznania tych środków.

”

,

d)

ust. 5-5b otrzymują brzmienie

„

5.

Przeciętne wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1-1b, jest przyjmowane w wysokości

obowiązującej w dniu zawarcia umowy z podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą,

niepublicznym przedszkolem, niepubliczną szkołą, producentem rolnym, bezrobotnym,

absolwentem centrum integracji społecznej lub absolwentem klubu integracji społecznej.

5a.

W postępowaniach w przedmiocie przyznawania środków, o których mowa w ust. 1-1b, w

przypadku zastosowania poręczenia osoby fizycznej jako formy zabezpieczenia zwrotu

przyznanych środków, mogą być przetwarzane następujące dane osobowe poręczyciela

1)

imię i nazwisko;

2)

adres zamieszkania;

3)

numer PESEL, jeżeli został nadany, oraz nazwa i numer dokumentu potwierdzającego tożsamość;

4)

uzyskiwane dochody, z podaniem źródła i kwoty dochodu;

5)

aktualne zobowiązania finansowe, z podaniem wysokości miesięcznej spłaty zadłużenia.

5b.

Podmiot prowadzący działalność gospodarczą, niepubliczne przedszkole, niepubliczna

szkoła, producent rolny, bezrobotny, absolwent centrum integracji społecznej i absolwent

klubu integracji społecznej, ubiegający się o przyznanie środków, o których mowa w

ust. 1-1b, składa oświadczenie o niekaralności za przestępstwo przeciwko obrotowi

gospodarczemu, w rozumieniu ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm. lub ustawy z dnia 28 października 2002 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za

czyny zabronione pod groźbą kary

(Dz. U. z 2012 r. poz. 768, z późn. zm., w okresie 2 lat przed wystąpieniem z wnioskiem o przyznanie środków.

”

;

37)

w art. 48 w ust. 4 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

przebywania na urlopie bezpłatnym.

”

;

38)

art. 49 otrzymuje brzmienie

„

Art. 49.

Osobom będącym w szczególnej sytuacji na rynku pracy

1)

bezrobotnym do 30 roku życia,

2)

bezrobotnym długotrwale,

3)

bezrobotnym powyżej 50 roku życia,

4)

bezrobotnym korzystającym ze świadczeń z pomocy społecznej,

5)

bezrobotnym posiadającym co najmniej jedno dziecko do 6 roku życia lub co najmniej

jedno dziecko niepełnosprawne do 18 roku życia,

6)

bezrobotnym niepełnosprawnym

- przysługuje pierwszeństwo w skierowaniu do udziału w programach specjalnych.

”

;

39)

w art. 50

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Bezrobotnym do 25 roku życia powiatowy urząd pracy w okresie do 4 miesięcy od dnia

rejestracji powinien przedstawić propozycję zatrudnienia, innej pracy zarobkowej,

szkolenia, stażu, odbycia przygotowania zawodowego dorosłych, zatrudnienia w ramach

prac interwencyjnych lub robót publicznych albo innej formy pomocy określonej w ustawie.

”

,

b)

w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Bezrobotnym, o których mowa w art. 49 pkt 4, powiatowy urząd pracy w okresie 6 miesięcy

od dnia utraty prawa do zasiłku z powodu upływu okresu jego pobierania, a w przypadku

bezrobotnych bez prawa do zasiłku w okresie 6 miesięcy od dnia rejestracji

”

;

40)

w art. 51

a)

ust. 1-3 otrzymują brzmienie

„

1.

Starosta zwraca pracodawcy, który zatrudnił w ramach prac interwencyjnych na okres

do 6 miesięcy skierowanych bezrobotnych, część kosztów poniesionych na wynagrodzenia,

nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne skierowanych bezrobotnych w wysokości

uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak kwoty ustalonej jako iloczyn liczby

zatrudnionych w miesiącu w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy oraz kwoty zasiłku

określonej w art. 72 ust. 1 pkt 1, obowiązującej w ostatnim dniu zatrudnienia każdego

rozliczanego miesiąca i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia.

2.

Starosta zwraca pracodawcy, który zatrudnił w ramach prac interwencyjnych co najmniej

w połowie wymiaru czasu pracy na okres do 6 miesięcy skierowanych bezrobotnych, część

kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne

skierowanych bezrobotnych w wysokości uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak

połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od

refundowanego wynagrodzenia za każdą osobę bezrobotną.

3.

Starosta może dokonywać, w zakresie i na zasadach określonych w ust. 1, zwrotu poniesionych

przez pracodawcę kosztów z tytułu zatrudnienia na okres do 12 miesięcy skierowanych

bezrobotnych, w ramach prac interwencyjnych, w wysokości uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej

jednak minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od

refundowanego wynagrodzenia za każdego bezrobotnego, jeżeli refundacja obejmuje koszty

poniesione za co drugi miesiąc ich zatrudnienia.

”

,

b)

dodaje się ust. 6-9 w brzmieniu

„

6.

Pracodawca jest obowiązany, stosownie do zawartej umowy, do utrzymania w zatrudnieniu

skierowanego bezrobotnego przez okres 3 miesięcy po zakończeniu refundacji wynagrodzeń

i składek na ubezpieczenia społeczne.

7.

Niewywiązanie się z warunku, o którym mowa w ust. 6, lub naruszenie innych warunków umowy powoduje obowiązek zwrotu uzyskanej pomocy

wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od całości uzyskanej pomocy od dnia otrzymania pierwszej refundacji,

w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty.

8.

W przypadku rozwiązania umowy o pracę przez skierowanego bezrobotnego, rozwiązania

z nim umowy o pracę na podstawie art. 52 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy lub wygaśnięcia stosunku pracy skierowanego bezrobotnego w trakcie okresu objętego

refundacją albo przed upływem okresu 3 miesięcy, o którym mowa w ust. 6, starosta

kieruje na zwolnione stanowisko pracy innego bezrobotnego.

9.

W przypadku odmowy przyjęcia skierowanego bezrobotnego na zwolnione stanowisko pracy,

pracodawca zwraca uzyskaną pomoc w całości wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi

od dnia otrzymania pierwszej refundacji, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania

starosty. W przypadku braku możliwości skierowania bezrobotnego przez urząd pracy

na zwolnione stanowisko pracy, pracodawca nie zwraca uzyskanej pomocy za okres, w

którym uprzednio skierowany bezrobotny pozostawał w zatrudnieniu.

”

;

41)

w art. 53

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Starosta może skierować bezrobotnych do odbycia stażu przez okres nieprzekraczający

6 miesięcy do pracodawcy, rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub pełnoletniej osoby

fizycznej, zamieszkującej i prowadzącej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, osobiście

i na własny rachunek, działalność w zakresie produkcji roślinnej lub zwierzęcej, w

tym ogrodniczej, sadowniczej, pszczelarskiej i rybnej, w pozostającym w jej posiadaniu

gospodarstwie rolnym obejmującym obszar użytków rolnych o powierzchni przekraczającej

2 ha przeliczeniowe lub prowadzącej dział specjalny produkcji rolnej, o którym mowa

w ustawie z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1403, 1623 i 1650).

”

,

b)

uchyla się ust. 1a,

c)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Starosta może skierować do odbycia stażu na okres do 12 miesięcy bezrobotnych, którzy

nie ukończyli 30 roku życia.

”

;

42)

w art. 53a ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Praktyczna nauka zawodu dorosłych trwa od 6 do 12 miesięcy, a przyuczenie do pracy

dorosłych trwa od 3 do 6 miesięcy.

”

;

43)

w art. 53g ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Uczestnikowi przygotowania zawodowego dorosłych przysługuje stypendium w wysokości

120% kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, wypłacane przez starostę;

przepis art. 80 stosuje się odpowiednio. Za okres, za który przysługuje stypendium,

zasiłek nie przysługuje.

”

;

44)

w art. 53l ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Koszty przygotowania zawodowego dorosłych obejmujące

1)

refundację wydatków poniesionych na uczestnika przygotowania zawodowego dorosłych

niezbędnych do realizacji programu, o których mowa w art. 53i,

2)

jednorazową premię przyznawaną pracodawcy, o której mowa w art. 53j,

3)

należność przysługującą instytucji szkoleniowej za przygotowanie i realizację ustalonej

części programu,

4)

koszty badań lekarskich i psychologicznych mających na celu ustalenie zdolności do

udziału w przygotowaniu zawodowym dorosłych,

5)

koszty egzaminów potwierdzających kwalifikacje w zawodzie, egzaminów czeladniczych

lub egzaminów sprawdzających

- są finansowane z Funduszu Pracy.

”

;

45)

art. 56 otrzymuje brzmienie

„

Art. 56.

1.

Starosta może dokonywać z Funduszu Pracy przez okres do 12 miesięcy zwrotu poniesionych

przez pracodawcę z tytułu zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych w pełnym wymiarze

czasu pracy skierowanego bezrobotnego kosztów wypłaconego mu wynagrodzenia, nagród

oraz opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne w wysokości uprzednio uzgodnionej,

nieprzekraczającej jednak kwoty zasiłku określonej w art. 72 ust. 1 pkt 1, obowiązującej

w ostatnim dniu każdego rozliczanego miesiąca i składek na ubezpieczenia społeczne

od refundowanego wynagrodzenia.

2.

Starosta może dokonywać z Funduszu Pracy przez okres do 18 miesięcy zwrotu poniesionych

przez pracodawcę z tytułu zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych w pełnym wymiarze

czasu pracy skierowanego bezrobotnego kosztów wypłaconego mu wynagrodzenia, nagród

oraz opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne w wysokości uprzednio uzgodnionej,

nieprzekraczającej jednak minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia

społeczne od tego wynagrodzenia, jeżeli zwrot obejmuje koszty poniesione za co drugi

miesiąc.

3.

Pracodawca jest obowiązany, stosownie do zawartej umowy, do utrzymania w zatrudnieniu

skierowanego bezrobotnego przez okres objęty refundacją wynagrodzeń i składek na ubezpieczenia

społeczne oraz okres 6 miesięcy po zakończeniu tej refundacji.

4.

Niewywiązanie się z warunku, o którym mowa w ust. 3, lub naruszenie innych warunków zawartej umowy powoduje obowiązek zwrotu uzyskanej

pomocy wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od całości uzyskanej pomocy od dnia otrzymania pierwszej refundacji,

w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty.

5.

W przypadku rozwiązania umowy o pracę przez skierowanego bezrobotnego, rozwiązania

z nim umowy o pracę na podstawie art. 52 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy lub wygaśnięcia stosunku pracy skierowanego bezrobotnego w trakcie okresu objętego

refundacją albo przed upływem okresu 3 miesięcy, o którym mowa w ust. 3, starosta

kieruje na zwolnione stanowisko pracy innego bezrobotnego.

6.

W przypadku odmowy przyjęcia skierowanego bezrobotnego na zwolnione stanowisko pracy,

pracodawca zwraca uzyskaną pomoc w całości wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi

od dnia otrzymania pierwszej refundacji, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania

starosty. W przypadku braku możliwości skierowania bezrobotnego przez urząd pracy

na zwolnione stanowisko pracy, pracodawca nie zwraca uzyskanej pomocy za okres, w

którym uprzednio skierowany bezrobotny pozostawał w zatrudnieniu.

”

;

46)

w art. 57

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Starosta zwraca organizatorowi robót publicznych, który zatrudniał skierowanych bezrobotnych

przez okres do 6 miesięcy, część kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz

składek na ubezpieczenia społeczne bezrobotnych w wysokości uprzednio uzgodnionej,

nieprzekraczającej jednak kwoty ustalonej jako iloczyn liczby zatrudnionych w miesiącu

w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy oraz 50% przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego

w ostatnim dniu zatrudnienia każdego rozliczanego miesiąca i składek na ubezpieczenia

społeczne od refundowanego wynagrodzenia.

2.

Starosta może dokonywać, w zakresie i na zasadach określonych w ust. 1, zwrotu poniesionych

przez organizatora robót publicznych kosztów z tytułu zatrudnienia skierowanych bezrobotnych

na okres do 12 miesięcy, w wysokości uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak

przeciętnego wynagrodzenia i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia

za każdego bezrobotnego, jeżeli refundacja obejmuje koszty poniesione za co drugi

miesiąc ich zatrudnienia.

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Naruszenie warunków umowy w zakresie zatrudniania skierowanego bezrobotnego przez okres trwania robót

publicznych powoduje obowiązek zwrotu uzyskanych refundacji wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od całości uzyskanych refundacji od dnia otrzymania pierwszej refundacji,

w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty. Przepisy art. 51 ust. 8 i

9 stosuje się odpowiednio.

”

,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Bezrobotni będący dłużnikami alimentacyjnymi w rozumieniu przepisów o pomocy osobom

uprawnionym do alimentów mogą zostać skierowani przez starostę, na zasadach dotyczących

robót publicznych, do wykonywania przez okres do 6 miesięcy pracy niezwiązanej z wyuczonym

zawodem, w wymiarze nieprzekraczającym połowy wymiaru czasu pracy, w instytucjach

użyteczności publicznej oraz organizacjach zajmujących się problematyką kultury, oświaty,

sportu i turystyki, opieki zdrowotnej lub pomocy społecznej.

”

,

d)

uchyla się ust. 5;

47)

w art. 59 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Przepisy art. 56 ust. 3-6 stosuje się odpowiednio.

”

;

48)

w art. 59b ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Powiatowy urząd pracy po zakończeniu każdego roku kalendarzowego, w terminie do dnia

31 stycznia, przekazuje właściwej powiatowej radzie rynku pracy zbiorczy wykaz pracodawców

i osób, o których mowa w ust. 1.

”

;

49)

po art. 59b dodaje się art. 59c w brzmieniu

„

Art. 59c.

Pomoc udzielana pracodawcom i przedsiębiorcom w ramach prac interwencyjnych, robót

publicznych lub skierowania na zasadach robót publicznych, o których mowa w art. 51,

art. 56, art. 57 i art. 59 oraz w ramach jednorazowej refundacji kosztów z tytułu

opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, o której mowa w art. 47, jest udzielana

zgodnie z warunkami dopuszczalności pomocy de minimis.

”

;

50)

art. 60 otrzymuje brzmienie

„

Art. 60.

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób

i tryb organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych, jednorazowej refundacji

kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne poniesionych w związku

z zatrudnieniem skierowanego bezrobotnego, treść wniosku o organizowanie robót publicznych,

prac interwencyjnych oraz tryb i warunki zawieranych umów z uprawnionymi pracodawcami,

mając na uwadze prawidłowość wydatkowania środków z Funduszu Pracy, a także konieczność

zapewnienia zgodności udzielania pomocy z warunkami dopuszczalności pomocy de minimis.

”

;

51)

po art. 60 dodaje się art. 60a-60d w brzmieniu

„

Art. 60a.

1.

Starosta może, na podstawie zawartej umowy, przyznać pracodawcy lub przedsiębiorcy

środki Funduszu Pracy, zwane dalej „grantem”, na utworzenie stanowiska pracy w formie

telepracy w rozumieniu art. 67 dla skierowanego bezrobotnego rodzica powracającego na rynek pracy, posiadającego

co najmniej jedno dziecko w wieku do 6 lat, lub bezrobotnego sprawującego opiekę nad

osobą zależną, który w okresie 3 lat przed rejestracją w urzędzie pracy jako bezrobotny

zrezygnował z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej z uwagi na konieczność wychowywania

dziecka lub sprawowania opieki nad osobą zależną.

2.

Grant nie może zostać przyznany na utworzenie stanowiska pracy dla bezrobotnego

1)

małżonka pracodawcy lub przedsiębiorcy;

2)

rodzica pracodawcy lub przedsiębiorcy;

3)

rodzeństwa pracodawcy lub przedsiębiorcy;

4)

dziecka własnego lub przysposobionego: pracodawcy lub przedsiębiorcy, małżonka pracodawcy

lub przedsiębiorcy, rodzeństwa pracodawcy lub przedsiębiorcy.

3.

Grant przysługuje w kwocie określonej w umowie zawartej ze starostą, nie wyższej jednak

niż 6-krotność minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w dniu zawarcia umowy,

za każdego skierowanego bezrobotnego.

4.

Pracodawca lub przedsiębiorca są obowiązani, stosownie do zawartej umowy, do utrzymania

zatrudnienia skierowanego bezrobotnego przez okres 12 miesięcy w pełnym wymiarze czasu

pracy lub przez okres 18 miesięcy w połowie wymiaru czasu pracy.

5.

Niewywiązanie się z warunku, o którym mowa w ust. 4, lub wykorzystanie grantu niezgodnie z umową, lub jego niewykorzystanie powoduje

obowiązek zwrotu grantu wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia otrzymania grantu, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania

starosty.

6.

Zwrot grantu następuje

1)

w kwocie proporcjonalnej do okresu, w którym warunek określony w ust. 4 nie został

spełniony, wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia otrzymania grantu - w przypadku

niewywiązania się z tego warunku;

2)

w całości wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia otrzymania grantu - w przypadku

wykorzystania grantu niezgodnie z umową lub jego niewykorzystania.

7.

W przypadku rozwiązania umowy o pracę przez skierowanego bezrobotnego, rozwiązania

z nim umowy o pracę na podstawie art. 52 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy lub wygaśnięcia stosunku pracy skierowanego bezrobotnego przed upływem okresu odpowiednio

12 lub 18 miesięcy, o którym mowa w ust. 4, starosta kieruje na zwolnione stanowisko

pracy innego bezrobotnego.

8.

W przypadku odmowy przyjęcia skierowanego bezrobotnego na zwolnione stanowisko pracy

pracodawca lub przedsiębiorca zwraca grant w kwocie określonej w ust. 6 pkt 1. W przypadku

braku możliwości skierowania odpowiedniego bezrobotnego przez urząd pracy na zwolnione

stanowisko pracy pracodawca lub przedsiębiorca nie zwraca grantu za okres zatrudniania

skierowanego bezrobotnego.

9.

Grant jest udzielany zgodnie z warunkami dopuszczalności pomocy de minimis.

Art. 60b.

1.

Starosta może, na podstawie zawartej umowy, przyznać pracodawcy świadczenie aktywizacyjne

za zatrudnienie w pełnym wymiarze czasu pracy skierowanego bezrobotnego rodzica powracającego

na rynek pracy po przerwie związanej z wychowywaniem dziecka lub bezrobotnego sprawującego

opiekę nad osobą zależną, który w okresie 3 lat przed rejestracją w urzędzie pracy

jako bezrobotny zrezygnował z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej z uwagi na konieczność

wychowywania dziecka lub sprawowania opieki nad osobą zależną.

2.

Świadczenie aktywizacyjne przysługuje przez okres

1)

12 miesięcy w wysokości połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie za każdego

skierowanego bezrobotnego albo

2)

18 miesięcy w wysokości jednej trzeciej minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie

za każdego skierowanego bezrobotnego.

3.

Pracodawca jest obowiązany do dalszego zatrudniania skierowanego bezrobotnego po upływie

okresu przysługiwania świadczenia aktywizacyjnego, odpowiednio przez okres 6 miesięcy

w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, oraz 9 miesięcy w przypadku, o którym mowa

w ust. 2 pkt 2.

4.

W przypadku rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę w trakcie przysługiwania świadczenia aktywizacyjnego lub niewywiązania

się z warunku utrzymania osoby w zatrudnieniu przez okres odpowiednio 6 lub 9 miesięcy

przypadających po ustaniu prawa do tego świadczenia pracodawca jest obowiązany do

zwrotu wszystkich otrzymanych świadczeń aktywizacyjnych wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od całości kwoty otrzymanych świadczeń aktywizacyjnych od dnia wypłaty

pierwszego świadczenia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty.

5.

W przypadku utrzymania zatrudnienia skierowanego bezrobotnego przez okres uzyskiwania

świadczenia aktywizacyjnego oraz przez co najmniej połowę okresu wymaganego utrzymania

zatrudnienia po upływie prawa do świadczenia pracodawca jest obowiązany do zwrotu

50% łącznej kwoty, o której mowa w ust. 4, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania

starosty.

6.

W przypadku rozwiązania umowy o pracę przez skierowanego bezrobotnego, rozwiązania

z nim umowy o pracę na podstawie art. 52 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy lub wygaśnięcia stosunku pracy skierowanego bezrobotnego w trakcie przysługiwania

świadczenia aktywizacyjnego albo przed upływem okresu odpowiednio 6 lub 9 miesięcy,

o którym mowa w ust. 4, starosta kieruje na zwolnione stanowisko pracy innego bezrobotnego.

7.

W przypadku odmowy przyjęcia skierowanego bezrobotnego na zwolnione stanowisko pracy

pracodawca jest obowiązany do zwrotu wszystkich otrzymanych świadczeń aktywizacyjnych

wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od całości kwoty otrzymanych świadczeń aktywizacyjnych

od dnia wypłaty pierwszego świadczenia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania

starosty. W przypadku braku możliwości skierowania odpowiedniego bezrobotnego przez

urząd pracy na zwolnione stanowisko pracy pracodawca nie zwraca uzyskanych środków

za okres zatrudniania skierowanego bezrobotnego.

8.

Świadczenie aktywizacyjne nie przysługuje w przypadku uzyskania przez pracodawcę prawa

do pożyczki z Funduszu Pracy na utworzenie miejsca pracy dla osoby, która miałaby

być objęta świadczeniem aktywizacyjnym.

9.

Świadczenie aktywizacyjne jest udzielane zgodnie z warunkami dopuszczalności pomocy

de minimis.

Art. 60c.

1.

Starosta może, na podstawie zawartej umowy, refundować pracodawcy koszty poniesione

na składki na ubezpieczenia społeczne należne od pracodawcy za skierowanych do pracy

bezrobotnych do 30 roku życia, którzy podejmują zatrudnienie po raz pierwszy w życiu.

2.

Refundacja kosztów poniesionych na składki na ubezpieczenia społeczne przysługuje

przez okres do 12 miesięcy w kwocie określonej w umowie, nie wyższej jednak niż połowa

minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie obowiązującego w dniu zawarcia umowy,

za każdego zatrudnionego bezrobotnego.

3.

Pracodawca jest obowiązany do dalszego zatrudniania skierowanego bezrobotnego przez

okres 6 miesięcy po zakończeniu okresu refundacji kosztów poniesionych na składki

na ubezpieczenia społeczne.

4.

W przypadku rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę w trakcie przysługiwania refundacji kosztów poniesionych na składki

na ubezpieczenia społeczne lub niewywiązania się z warunku utrzymania osoby w zatrudnieniu

przez okres 6 miesięcy przypadających po ustaniu refundacji pracodawca jest obowiązany

do zwrotu wszystkich otrzymanych środków wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od całości kwoty otrzymanych środków od dnia wypłaty pierwszej refundacji,

w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty.

5.

W przypadku utrzymania zatrudnienia skierowanego bezrobotnego przez okres uzyskiwania

refundacji kosztów poniesionych na składki na ubezpieczenia społeczne oraz przez co

najmniej 3 miesiące po upływie okresu refundacji pracodawca jest obowiązany do zwrotu

50% łącznej kwoty, o której mowa w ust. 4.

6.

W przypadku rozwiązania umowy o pracę przez skierowanego bezrobotnego, rozwiązania

z nim umowy o pracę na podstawie art. 52 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy lub wygaśnięcia stosunku pracy skierowanego bezrobotnego w trakcie okresu objętego

refundacją albo przed upływem okresu 6 miesięcy, o którym mowa w ust. 3, starosta

kieruje na zwolnione stanowisko pracy innego bezrobotnego.

7.

W przypadku odmowy przyjęcia skierowanego bezrobotnego na zwolnione stanowisko pracy

pracodawca jest obowiązany do zwrotu wszystkich otrzymanych środków wraz z odsetkami

ustawowymi naliczonymi od całości kwoty otrzymanych środków od dnia wypłaty pierwszej

refundacji kosztów poniesionych na składki na ubezpieczenia społeczne, w terminie

30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty. W przypadku braku możliwości skierowania

odpowiedniego bezrobotnego przez urząd pracy na zwolnione stanowisko pracy pracodawca

nie zwraca otrzymanych środków za okres zatrudniania skierowanego bezrobotnego.

8.

Refundacja kosztów składek na ubezpieczenia społeczne jest udzielana zgodnie z warunkami

dopuszczalności pomocy de minimis.

Art. 60d.

1.

Starosta może, na podstawie zawartej umowy, przyznać pracodawcy lub przedsiębiorcy

dofinansowanie wynagrodzenia za zatrudnienie skierowanego bezrobotnego, który ukończył

50 rok życia.

2.

Dofinansowanie wynagrodzenia przysługuje przez okres

1)

12 miesięcy - w przypadku zatrudnienia bezrobotnego, który ukończył 50 lat, a nie

ukończył 60 lat lub

2)

24 miesięcy - w przypadku zatrudnienia bezrobotnego, który ukończył 60 lat.

3.

Dofinansowanie wynagrodzenia przysługuje w kwocie określonej w umowie, nie wyższej

jednak niż połowa minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie obowiązującego w

dniu zawarcia umowy, za każdego zatrudnionego bezrobotnego.

4.

Pracodawca lub przedsiębiorca są obowiązani do dalszego zatrudniania skierowanego

bezrobotnego po upływie okresu przysługiwania dofinansowania wynagrodzenia, odpowiednio

przez okres 6 miesięcy w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, oraz 12 miesięcy

w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2.

5.

W przypadku niewywiązania się z warunku, o którym mowa w ust. 4, oraz nieutrzymania

zatrudnienia w okresie przysługiwania dofinansowania wynagrodzenia pracodawca lub

przedsiębiorca są obowiązani do zwrotu wszystkich otrzymanych środków wraz z odsetkami

ustawowymi naliczonymi od całości kwoty otrzymanych środków od dnia wypłaty pierwszego

dofinansowania wynagrodzenia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty.

6.

W przypadku utrzymania zatrudnienia skierowanego bezrobotnego przez okres przysługiwania

dofinansowania wynagrodzenia oraz przez co najmniej połowę okresu, o którym mowa w

ust. 4, pracodawca lub przedsiębiorca są obowiązani do zwrotu 50% łącznej kwoty, o

której mowa w ust. 5, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty.

7.

W przypadku rozwiązania umowy o pracę przez skierowanego bezrobotnego, rozwiązania

z nim umowy o pracę na podstawie art. 52 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy lub wygaśnięcia stosunku pracy skierowanego bezrobotnego w trakcie okresu objętego

dofinansowaniem albo przed upływem okresu odpowiednio 6 lub 12 miesięcy, o którym

mowa w ust. 4, starosta kieruje na zwolnione stanowisko pracy innego bezrobotnego.

8.

W przypadku braku odpowiedniego bezrobotnego w sytuacji określonej w ust. 7 pracodawca

lub przedsiębiorca nie zwracają uzyskanego dofinansowania wynagrodzenia za okres zatrudniania

skierowanego bezrobotnego.

9.

Dofinansowanie wynagrodzenia jest udzielane zgodnie z warunkami dopuszczalności pomocy

de minimis.

”

;

52)

w art. 61b

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Starosta może zawrzeć z agencją zatrudnienia umowę na doprowadzenie skierowanego bezrobotnego

będącego w szczególnej sytuacji na rynku pracy do podjęcia zatrudnienia lub innej

pracy zarobkowej na podstawie umów cywilnoprawnych, stanowiących odpowiednią pracę,

przez okres co najmniej 6 miesięcy.

”

,

b)

w ust. 2

-

uchyla się pkt 1,

-

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

warunki i tryb przekazania środków Funduszu Pracy przysługujących agencji zatrudnienia

z tytułu doprowadzenia skierowanego bezrobotnego do podjęcia zatrudnienia lub innej

pracy zarobkowej na podstawie umów cywilnoprawnych;

”

,

c)

ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4.

W przypadku niewywiązania się agencji zatrudnienia z warunku, o którym mowa w ust.

1, przekazane agencji środki podlegają zwrotowi w wysokości proporcjonalnej do okresu,

w którym wskazany warunek nie został spełniony, w terminie 30 dni od dnia doręczenia

wezwania starosty.

5.

W przypadku rozwiązania ze skierowanym bezrobotnym umowy o pracę z przyczyn, o których

mowa w art. 52 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy albo rozwiązania przez skierowanego bezrobotnego umowy cywilnoprawnej przed upływem

okresu, o którym mowa w ust. 1, agencja zatrudnienia nie jest obowiązana do zwrotu

otrzymanych środków.

”

,

d)

dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

W okresie udziału bezrobotnego w działaniach realizowanych przez agencję zatrudnienia,

zgodnie z umową, o której mowa w ust. 2, powiatowy urząd pracy nie kieruje do bezrobotnego

innych form pomocy, o których mowa w ustawie.

”

;

53)

po rozdziale 11a dodaje się rozdział 11b w brzmieniu

„

Rozdział 11b

Pożyczki na utworzenie stanowiska pracy oraz pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej

Art. 61e.

Ze środków Funduszu Pracy oraz środków, o których mowa w art. 56 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji

(Dz. U. z 2013 r. poz. 216 i 1643), a także ze środków Unii Europejskiej, mogą być finansowane

1)

pożyczki na utworzenie stanowiska pracy dla bezrobotnego, w tym bezrobotnego skierowanego

przez powiatowy urząd pracy

a)

podmiotom, o których mowa w art. 46 ust. 1 pkt 1 i 1a oraz ust. 1a,

b)

żłobkom lub klubom dziecięcym tworzonym i prowadzonym przez osoby fizyczne, osoby

prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, o których mowa

w przepisach o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3;

2)

pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej

a)

bezrobotnym,

b)

poszukującym pracy absolwentom szkół i uczelni, w okresie 48 miesięcy od dnia ukończenia

szkoły lub uzyskania tytułu zawodowego,

c)

studentom ostatniego roku studiów;

3)

usługi doradcze i szkoleniowe skierowane do osób, o których mowa w pkt 2, którym udzielono

pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej.

Art. 61f.

Pożyczki oraz usługi doradcze i szkoleniowe, o których mowa w art. 61e, są przyznawane

zgodnie z warunkami dopuszczalności pomocy de minimis.

Art. 61g.

1.

Pożyczek udzielają oraz usługi doradcze i szkoleniowe zapewniają pośrednicy finansowi

wybierani przez Bank Gospodarstwa Krajowego.

2.

Pośrednikiem finansowym może zostać bank lub instytucja finansowa, w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1376, z późn. zm..

Art. 61h.

1.

Pożyczka na utworzenie stanowiska pracy jest udzielana na podstawie umowy, na wniosek

podmiotu, o którym mowa w art. 61e pkt 1, po przedstawieniu kosztorysu dotyczącego

tworzonego stanowiska pracy, w wysokości określonej w umowie, nie wyższej jednak niż

6-krotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia.

2.

Oprocentowanie pożyczki na utworzenie stanowiska pracy jest stałe i wynosi, w skali

roku, 0,25 stopy redyskonta weksli przyjmowanych przez Narodowy Bank Polski.

3.

Okres spłaty pożyczki na utworzenie stanowiska pracy nie może być dłuższy niż 3 lata,

z zastrzeżeniem art. 61j ust. 3.

4.

Pożyczkobiorcy nie przysługuje prawo do karencji w spłacie pożyczki na utworzenie

stanowiska pracy.

5.

Spłata pożyczki na utworzenie stanowiska pracy jest dokonywana w równych ratach, płatnych

na rachunek bankowy właściwego pośrednika finansowego.

6.

Pożyczkobiorca nie ponosi opłat i kosztów z tytułu udzielonej pożyczki na utworzenie

stanowiska pracy.

Art. 61i.

1.

Pożyczka na podjęcie działalności gospodarczej jest udzielana na podstawie umowy,

na wniosek osoby, o której mowa w art. 61e pkt 2, po przedstawieniu opisu i kosztorysu

zamierzonej działalności gospodarczej, w wysokości określonej w umowie, nie wyższej

jednak niż 20-krotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia.

2.

Pożyczka na podjęcie działalności gospodarczej może stanowić do 100% kosztów jej podjęcia.

3.

Okres spłaty pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej nie może być dłuższy niż

7 lat, z możliwością skorzystania z karencji w spłacie kapitału na okres nie dłuższy

niż 12 miesięcy.

4.

Środki finansowe z tytułu pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej są wypłacane

przez pośrednika finansowego, na podstawie harmonogramu, po zarejestrowaniu przez

pożyczkobiorcę działalności gospodarczej.

5.

Przepisy art. 61h ust. 2, 5 i 6 stosuje się odpowiednio.

Art. 61j.

1.

Podmiotom, którym udzielono pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej, można

udzielić pożyczki na utworzenie stanowiska pracy nie wcześniej niż po upływie co najmniej

3 miesięcy od rozpoczęcia spłaty pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej.

2.

W przypadku gdy pożyczkobiorca korzysta z karencji w spłacie kapitału, bieg trzymiesięcznego

terminu rozpoczyna się po zakończeniu okresu karencji.

3.

Pożyczka na utworzenie stanowiska pracy powiększa kapitał zadłużenia z tytułu pożyczki

udzielonej na podjęcie działalności gospodarczej, a jej spłata następuje zgodnie z

harmonogramem spłaty pożyczki udzielonej na podjęcie działalności gospodarczej.

Art. 61k.

1.

Pożyczka na utworzenie stanowiska pracy może zostać udzielona podmiotom, o których

mowa w art. 61e pkt 1

1)

niezalegającym ze spłatą rat pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej oraz pożyczki

na utworzenie stanowiska pracy;

2)

niezalegającym z opłacaniem należnych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie

zdrowotne, Fundusz Pracy lub Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych;

3)

niezalegającym z opłacaniem innych danin publicznych;

4)

niekaranym, w okresie 2 lat przed wystąpieniem z wnioskiem o pożyczkę, za przestępstwa

przeciwko obrotowi gospodarczemu, w rozumieniu ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny lub ustawy z dnia 28 października 2002 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za

czyny zabronione pod groźbą kary.

2.

Tworzone stanowisko pracy nie może być jednocześnie finansowane w ramach pożyczki

i refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego

bezrobotnego, o której mowa w art. 46 ust. 1.

Art. 61l.

Pożyczka na podjęcie działalności gospodarczej może zostać udzielona osobom, o których

mowa w art. 61e pkt 2

1)

niekaranym, w okresie 2 lat przed wystąpieniem z wnioskiem o pożyczkę, za przestępstwa

przeciwko obrotowi gospodarczemu, w rozumieniu ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny lub ustawy z dnia 28 października 2002 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za

czyny zabronione pod groźbą kary;

2)

niezatrudnionym oraz niewykonującym innej pracy zarobkowej;

3)

nieprowadzącym działalności gospodarczej w okresie 12 miesięcy przed złożeniem wniosku

o udzielenie pożyczki.

Art. 61m.

1.

Formą zabezpieczenia spłaty i zwrotu udzielonych pożyczek, o których mowa w art. 61e

pkt 1 i 2, jest weksel własny in blanco i poręczenie dwóch osób fizycznych.

2.

W zależności od oceny zdolności kredytowej i ryzyka kredytowego zamiast poręczenia

dwóch osób fizycznych może być ustanowione inne zabezpieczenie spłaty i zwrotu udzielonych

pożyczek.

Art. 61n.

Podstawą rozliczenia pożyczek, o których mowa w art. 61e pkt 1 i 2, są opłacone faktury

lub inne równoważne dokumenty księgowe.

Art. 61o.

1.

Pożyczkobiorca jest obowiązany dokonać zwrotu niespłaconej kwoty pożyczki na utworzenie

stanowiska pracy lub pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej wraz z odsetkami

ustawowymi naliczonymi od dnia otrzymania pożyczki, w terminie nie dłuższym niż 6

miesięcy od dnia wezwania do jej zwrotu, jeżeli zatrudniał na utworzonym stanowisku

pracy bezrobotnego lub prowadził działalność gospodarczą przez okres krótszy niż 12

miesięcy albo naruszył inne warunki umowy.

2.

Zwrot niespłaconej kwoty pożyczki, o której mowa w ust. 1, podlega zwiększeniu o kwotę

uzyskanej korzyści wynikającej z różnicy oprocentowania spłaconej części pożyczki

w stosunku do oprocentowania równego stopie referencyjnej obliczonej zgodnie z metodologią

określoną w Komunikacie Komisji w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych

i dyskontowych (Dz. Urz. UE C 14 z 19.01.2008, str. 6) obowiązującego w dniu otrzymania

pożyczki.

3.

W przypadku gdy pożyczkobiorca, z zastrzeżeniem ust. 1, w okresie do 36 miesięcy,

obliczonych od pierwszego miesiąca, w którym podjął działalność gospodarczą z wykorzystaniem

środków pożyczki, o której mowa w art. 61e pkt 2 lub od pierwszego miesiąca, w którym

zatrudnił na utworzonym stanowisku pracy bezrobotnego, w tym skierowanego bezrobotnego

z wykorzystaniem środków pożyczki, o której mowa w art. 61e pkt 1

1)

zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej, lub

2)

zlikwiduje utworzone stanowisko pracy dla bezrobotnego, w tym bezrobotnego skierowanego

przez powiatowy urząd pracy

- spłaca pozostały do spłaty kapitał pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej

lub pozostały do spłaty kapitał pożyczki na utworzenie stanowiska pracy, wraz z odsetkami

równymi stopie referencyjnej obliczonej zgodnie z metodologią określoną w Komunikacie

Komisji w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych, naliczonymi

od dnia zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej lub od dnia likwidacji

utworzonego stanowiska pracy, zgodnie z terminami przyjętymi w harmonogramie spłat

pożyczek.

Art. 61p.

1.

Minister właściwy do spraw pracy może umorzyć jednorazowo należność z tytułu udzielonej

pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej w kwocie pozostałej do spłaty pożyczki

udzielonej na utworzenie pierwszego stanowiska pracy dla bezrobotnego skierowanego

przez powiatowy urząd pracy, pożyczkobiorcy korzystającemu jednocześnie z pożyczki

na podjęcie działalności gospodarczej oraz pożyczki na utworzenie stanowiska pracy

dla bezrobotnego skierowanego przez powiatowy urząd pracy, wraz z odsetkami obliczonymi

na dzień spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1.

2.

Warunkami umorzenia, o którym mowa w ust. 1, są

1)

utrzymanie, przez co najmniej 12 miesięcy, pierwszego stanowiska pracy dla bezrobotnego

skierowanego przez powiatowy urząd pracy;

2)

niezaleganie ze spłatą rat pożyczki na utworzenie stanowiska pracy dla bezrobotnego

skierowanego przez powiatowy urząd pracy oraz pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej.

3.

Kwota należności podlegająca umorzeniu, o którym mowa w ust. 1, nie może przekroczyć

kwoty pozostałej do spłaty wraz z odsetkami z tytułu pożyczki na utworzenie pierwszego

stanowiska pracy.

Art. 61q.

Minister właściwy do spraw pracy może umorzyć w całości lub w części należności z

tytułu niespłaconych pożyczek, o których mowa w art. 61e pkt 1 i 2, jeżeli zachodzą

przesłanki określone w art. 56 lub art. 57 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm..

Art. 61r.

Umorzenie, o którym mowa w art. 61p, a także umorzenie, o którym mowa w art. 61q dokonane

na podstawie przesłanek wynikających z art. 56 pkt 5 i art. 57 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, stanowi pomoc udzielaną zgodnie z warunkami dopuszczalności pomocy de minimis.

Art. 61s.

1.

Pośrednicy finansowi podejmują współpracę z uczelniami, a za ich pośrednictwem z organizacjami

działającymi na rzecz rozwoju przedsiębiorczości, w szczególności akademickimi inkubatorami

przedsiębiorczości, akademickimi biurami karier i centrami informacyjno-doradczymi,

w celu zapewnienia możliwości skorzystania z usług doradczych i szkoleniowych przez

osoby ubiegające się o pożyczkę na podjęcie działalności gospodarczej oraz pożyczkobiorców,

którym takiej pożyczki udzielono.

2.

Pośrednicy finansowi w miejscu obsługi osób ubiegających się o pożyczkę na podjęcie

działalności gospodarczej zapewniają tym osobom dostęp do danych kontaktowych instytucji,

o których mowa w ust. 1, w celu skorzystania z usług doradczych i szkoleniowych w

zakresie przedsiębiorczości, obejmujących w szczególności sporządzanie opisu i kosztorysu

przedsięwzięcia.

3.

Pożyczkobiorcy mogą skorzystać z usług doradczych i szkoleniowych świadczonych przez

instytucje, o których mowa w ust. 1, w szczególności w zakresie

1)

zakładania działalności gospodarczej;

2)

form opodatkowania planowanej działalności gospodarczej;

3)

prowadzenia księgowości.

4.

Usługi doradcze i szkoleniowe świadczone pożyczkobiorcom mogą być finansowane ze środków,

o których mowa w art. 61e, do wysokości 30% przeciętnego wynagrodzenia na jedną uprawnioną

osobę.

Art. 61t.

Bank Gospodarstwa Krajowego zarządza środkami, o których mowa w art. 109e ust. 1,

oraz pełni funkcję koordynatora realizacji pożyczek oraz świadczenia usług doradczych

i szkoleniowych, o których mowa w art. 61e.

Art. 61u.

Do zadań Banku Gospodarstwa Krajowego w zakresie, o którym mowa w art. 61t, należy

w szczególności

1)

dokonywanie wyboru pośredników finansowych i zawieranie z nimi umów;

2)

przekazywanie środków pośrednikom finansowym;

3)

gromadzenie środków z tytułu spłat i zwrotu pożyczek oraz oprocentowania wolnych środków;

4)

monitorowanie realizacji pożyczek oraz zapewnienia świadczenia usług doradczych i

szkoleniowych przez pośredników finansowych;

5)

prowadzenie rozliczeń i sporządzanie sprawozdawczości dla ministra właściwego do spraw

pracy;

6)

opracowywanie jednolitych wzorów wniosków o udzielenie pożyczek oraz wzorów innych

niezbędnych dokumentów;

7)

opracowywanie jednolitych wzorów rozliczeń i sprawozdań w zakresie udzielonych pożyczek;

8)

sprawowanie kontroli realizacji pożyczek przez pośredników finansowych;

9)

opiniowanie wniosków o umorzenie należności z tytułu udzielonych pożyczek przed przekazaniem

ich do ministra właściwego do spraw pracy;

10)

monitorowanie dochodzenia roszczeń z tytułu niespłaconych pożyczek udzielanych przez

pośredników finansowych.

Art. 61v.

Do zadań pośredników finansowych w zakresie, o którym mowa w art. 61g ust. 1, należy

w szczególności

1)

rozpatrywanie wniosków oraz zawieranie umów w sprawie udzielania pożyczek;

2)

monitorowanie realizacji umów dotyczących udzielonych pożyczek;

3)

bieżąca obsługa finansowa pożyczek oraz naliczanie odsetek za zwłokę od nieterminowych

spłat rat pożyczek;

4)

dochodzenie roszczeń z tytułu niespłaconych pożyczek;

5)

opiniowanie, w zakresie finansowym oraz formalnoprawnym, wniosków pożyczkobiorców

w przedmiocie umorzenia udzielonych pożyczek;

6)

opiniowanie wniosków o umorzenie należności z tytułu udzielonych pożyczek;

7)

przekazywanie Bankowi Gospodarstwa Krajowego skompletowanych i zweryfikowanych pod

względem merytorycznym i finansowym wniosków o umorzenie pożyczek;

8)

prowadzenie rozliczeń i sporządzanie sprawozdawczości dla Banku Gospodarstwa Krajowego;

9)

zapewnienie dostępu do usług doradczych i szkoleniowych, o których mowa w art. 61s

ust. 1;

10)

przekazywanie, na wnioski starostów, informacji o wynikach monitorowania zatrudnienia

przez wymagany okres, bezrobotnych skierowanych przez powiatowe urzędy pracy u pożyczkobiorców,

na utworzonych stanowiskach pracy.

Art. 61w.

Do zadań starostów należy współpraca z Bankiem Gospodarstwa Krajowego i pośrednikami

finansowymi, polegająca w szczególności na

1)

opiniowaniu wniosków o udzielenie pożyczki na utworzenie stanowiska pracy dla bezrobotnego

skierowanego przez powiatowy urząd pracy pod względem możliwości danego urzędu pracy

w zakresie skierowania bezrobotnych posiadających kwalifikacje niezbędne do wykonywania

pracy na planowanym do utworzenia stanowisku pracy;

2)

wydawaniu zaświadczeń potwierdzających posiadanie statusu bezrobotnego przez osoby

ubiegające się o pożyczkę na podjęcie działalności gospodarczej;

3)

kierowaniu bezrobotnych na utworzone stanowiska pracy;

4)

monitorowaniu, we współpracy z pośrednikami finansowymi, zatrudnienia przez wymagany

okres, bezrobotnych skierowanych przez powiatowe urzędy pracy u pożyczkobiorców, na

utworzonych stanowiskach pracy.

Art. 61x.

1.

Pożyczkobiorca, któremu została udzielona pożyczka na utworzenie stanowiska pracy

dla bezrobotnego skierowanego przez powiatowy urząd pracy, jest obowiązany poinformować,

z 14-dniowym wyprzedzeniem, powiatowy urząd pracy oraz pośrednika finansowego o terminie

zatrudnienia bezrobotnego oraz potwierdzić zatrudnienie bezrobotnego, w terminie 7

dni od dnia jego zatrudnienia.

2.

Pożyczkobiorca, który otrzymał pożyczkę na utworzenie stanowiska pracy dla bezrobotnego

skierowanego przez powiatowy urząd pracy, jest obowiązany poinformować pośrednika

finansowego oraz powiatowy urząd pracy o rozwiązaniu umowy o pracę ze skierowanym

bezrobotnym, nie później niż w terminie 7 dni od dnia jej rozwiązania.

3.

W przypadku gdy powiatowy urząd pracy w terminie 30 dni od dnia otrzymania informacji,

o której mowa w ust. 2, nie skieruje bezrobotnego spełniającego wymagania utworzonego

stanowiska pracy, pożyczkobiorca może zatrudnić na tym stanowisku bezrobotnego bez

skierowania powiatowego urzędu pracy.

”

;

54)

w art. 62 po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

W przypadku wystąpienia przez rolnika z wnioskiem, o którym mowa w ust. 3, po terminie

wymagalności pierwszej raty kwartalnej, pokrycie składek na ubezpieczenia społeczne

rolników przysługuje za cztery kwartały liczone od następnego kwartału po kwartale,

w którym został złożony wniosek.

”

;

55)

po rozdziale 12 dodaje się rozdział 12a w brzmieniu

„

Rozdział 12a

Program Aktywizacja i Integracja

Art. 62a.

1.

Powiatowy urząd pracy samodzielnie lub we współpracy z ośrodkiem pomocy społecznej

może inicjować działania w zakresie aktywizacji zawodowej i integracji społecznej

bezrobotnych, które są realizowane w ramach Programu Aktywizacja i Integracja.

2.

Do udziału w Programie Aktywizacja i Integracja są kierowani bezrobotni, dla których

jest ustalony profil pomocy III, korzystający ze świadczeń pomocy społecznej, w szczególności

realizujący kontrakt socjalny, o którym mowa w przepisach o pomocy społecznej.

3.

Program Aktywizacja i Integracja, po zaopiniowaniu przez powiatową radę rynku pracy,

jest realizowany przez powiatowy urząd pracy działający we współpracy z ośrodkiem

pomocy społecznej lub podmiotami prowadzącymi działalność statutową na rzecz integracji

i reintegracji zawodowej i społecznej osób zagrożonych wykluczeniem społecznym lub

przeciwdziałania uzależnieniom i patologiom społecznym, zgodnie z przepisami o działalności

pożytku publicznego i o wolontariacie.

4.

Działania w zakresie aktywizacji zawodowej bezrobotnych są realizowane przez powiatowy

urząd pracy w ramach prac społecznie użytecznych, o których mowa w art. 73a.

5.

Działania w zakresie integracji społecznej bezrobotnych, służące kształtowaniu aktywnej

postawy w życiu społecznym i zawodowym, mogą być realizowane w szczególności poprzez

grupowe poradnictwo specjalistyczne, warsztaty trenerskie i grupy wsparcia, w wymiarze

co najmniej 10 godzin tygodniowo.

6.

Działania w zakresie integracji społecznej bezrobotnych mogą być realizowane przez

ośrodek pomocy społecznej lub podmioty, o których mowa w ust. 3.

7.

Realizacja Programu Aktywizacja i Integracja przez ośrodek pomocy społecznej odbywa

się na podstawie porozumienia o realizacji programu zawartego z powiatowym urzędem

pracy, które określa w szczególności

1)

kryteria doboru i liczbę bezrobotnych;

2)

działania w zakresie integracji społecznej bezrobotnych, realizowane przez ośrodek

pomocy społecznej;

3)

okres realizacji i przewidywane efekty, z podaniem mierników pozwalających ocenić

indywidualne efekty;

4)

kwoty i źródła finansowania działań;

5)

sposób kontroli i zakres monitorowania.

8.

Działania w zakresie integracji społecznej bezrobotnych, realizowane przez ośrodek

pomocy społecznej, są finansowane ze środków budżetowych gminy i mogą być współfinansowane

ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego.

9.

W przypadku niezawarcia z ośrodkiem pomocy społecznej porozumienia, o którym mowa

w ust. 7, powiatowy urząd pracy w ramach środków Funduszu Pracy może zlecić realizację

działań w zakresie integracji społecznej bezrobotnych podmiotom, o których mowa w

ust. 3.

10.

Zlecenie realizacji działań w zakresie integracji społecznej bezrobotnych odbywa się

po przeprowadzeniu otwartego konkursu ofert, na zasadach i w trybie określonych w

przepisach o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

11.

Realizacja działań w zakresie integracji społecznej bezrobotnych odbywa się na podstawie

umowy, która określa w szczególności

1)

liczbę bezrobotnych;

2)

zakres działań i okres ich realizacji;

3)

przewidywane efekty, z podaniem mierników pozwalających ocenić indywidualne efekty;

4)

kwotę i tryb przekazania środków Funduszu Pracy przysługujących z tytułu realizacji

działań w zakresie integracji społecznej;

5)

zasady i zakres dokumentowania działań w zakresie integracji społecznej podjętych

wobec bezrobotnych;

6)

sposób kontroli i zakres monitorowania.

12.

W przypadku niezawarcia z ośrodkiem pomocy społecznej porozumienia, o którym mowa

w ust. 7, powiatowy urząd pracy zawiera z ośrodkiem pomocy społecznej porozumienie

o współpracy, w ramach którego strony uzgadniają kryteria doboru bezrobotnych do Programu

Aktywizacja i Integracja oraz zakres i sposób wymiany informacji o jego uczestnikach.

Art. 62b.

1.

Realizacja Programu Aktywizacja i Integracja trwa 2 miesiące.

2.

Po zakończeniu Programu Aktywizacja i Integracja powiatowy urząd pracy może

1)

podjąć decyzję o ponownym skierowaniu bezrobotnego do udziału w Programie Aktywizacja

i Integracja, jednak nie dłużej niż łącznie na okres do 6 miesięcy albo

2)

skierować bezrobotnego, w porozumieniu z ośrodkiem pomocy społecznej, do zatrudnienia

wspieranego u pracodawcy na zasadach określonych w przepisach o zatrudnieniu socjalnym

lub podjęcia pracy w spółdzielni socjalnej zakładanej przez osoby prawne, o której

mowa w przepisach o spółdzielniach socjalnych, albo

3)

ponownie ustalić profil pomocy, a w przypadku zmiany profilu niezwłocznie dostosować

indywidualny plan działania i przedstawić bezrobotnemu propozycję pomocy określoną

w ustawie.

3.

W okresie udziału bezrobotnego w Programie Aktywizacja i Integracja powiatowy urząd

pracy nie kieruje do bezrobotnego innych form pomocy, o których mowa w ustawie.

Art. 62c.

1.

Program Aktywizacja i Integracja jest finansowany ze środków Funduszu Pracy oraz budżetu

gminy.

2.

Wysokość środków Funduszu Pracy na realizację Programu Aktywizacja i Integracja, o

których mowa w art. 109 ust. 8a, może być zwiększona, na wniosek starosty, o środki

z rezerwy Funduszu Pracy będącej w dyspozycji ministra właściwego do spraw pracy.

3.

Kwota wydatków przeznaczonych z Funduszu Pracy na finansowanie działań, o których

mowa w art. 62a ust. 7 pkt 2, jest ustalana z uwzględnieniem stawki godzinowej pracy

trenera z 10-osobową grupą bezrobotnych, w wysokości nie wyższej niż 70 zł.

”

;

56)

w art. 66a

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Programy specjalne są realizowane po zaopiniowaniu przez powiatową radę rynku pracy.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Łączna kwota wydatków poniesionych w roku budżetowym na realizację programów specjalnych

nie może przekroczyć 10% wysokości środków Funduszu Pracy, ustalonych zgodnie z art.

109 ust. 8, z przeznaczeniem na finansowanie w roku poprzednim programów na rzecz

promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej.

”

,

c)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

W przypadku gdy wysokość środków planowanych na realizację programów specjalnych przekracza

10% wysokości środków Funduszu Pracy, określonych w ust. 4, minister właściwy do spraw

pracy może, na wniosek starosty, przyznać dodatkowe środki z rezerwy dysponenta Funduszu

Pracy na realizację programów specjalnych, przy czym wydatkowanie tych środków nie

jest wliczane do wydatków, o których mowa w ust. 4.

”

;

57)

po rozdziale 13a dodaje się rozdziały 13b-13d w brzmieniu

„

Rozdział 13b

Programy regionalne

Art. 66c.

1.

Marszałek województwa inicjuje programy regionalne.

2.

Programy regionalne mogą być inicjowane na wniosek starostów, wojewódzkiej rady rynku

pracy albo wojewódzkiej komisji dialogu społecznego.

3.

Program regionalny jest inicjowany na podstawie diagnozy sytuacji na rynku pracy dokonanej

na podstawie analiz i prognoz dotyczących w szczególności

1)

sytuacji bezrobotnych na rynkach pracy województwa, powiatów i gmin;

2)

zapotrzebowania pracodawców na kwalifikacje na regionalnym rynku pracy;

3)

mobilności siły roboczej.

4.

Program regionalny obejmuje co najmniej jeden z priorytetów przyjętych do realizacji

w ramach regionalnego planu działań na rzecz zatrudnienia, zgodny z priorytetami polityki

państwa w dziedzinie rynku pracy przedstawionymi w Krajowym Planie Działań.

5.

Program regionalny jest realizowany przez wojewódzki urząd pracy w porozumieniu z

powiatowymi urzędami pracy.

6.

Na podstawie diagnozy sytuacji na rynku pracy wojewódzki urząd pracy określa grupy

bezrobotnych, dla których jest konieczne przygotowanie programu regionalnego, oraz

dokonuje wyboru powiatów o najwyższym udziale tych bezrobotnych w ogólnej liczbie

bezrobotnych w powiecie.

7.

Wojewódzki urząd pracy przekazuje powiatowym urzędom pracy przewidzianym do udziału

w programie regionalnym założenia programu regionalnego, obejmujące w szczególności

1)

diagnozę sytuacji na wojewódzkim rynku pracy, z uwzględnieniem sytuacji w poszczególnych

powiatach i gminach;

2)

wykaz powiatów proponowanych do objęcia programem regionalnym;

3)

proponowaną

a)

liczbę i strukturę uczestników programu regionalnego w poszczególnych powiatach,

b)

wysokość środków Funduszu Pracy w przeliczeniu na jednego uczestnika programu regionalnego,

c)

wysokość środków Funduszu Pracy dla poszczególnych powiatów;

4)

oczekiwane wskaźniki efektywności programu regionalnego dla poszczególnych powiatów.

8.

Po akceptacji założeń programu regionalnego przez starostę powiatowy urząd pracy przygotowuje

propozycję działań, którymi zostaną objęci uczestnicy programu regionalnego w powiecie.

9.

Wojewódzki urząd pracy we współpracy z powiatowym urzędem pracy

1)

uzgadnia zakres działań, którymi zostaną objęci uczestnicy programu regionalnego,

oraz przewidywane wskaźniki efektywności programu regionalnego dla powiatu;

2)

dokonuje analizy czynników mogących wpłynąć negatywnie na efektywność programu regionalnego

w powiecie oraz uzgadnia propozycję działań niezbędnych do podjęcia w przypadku wystąpienia

zagrożenia realizacji programu regionalnego w powiecie.

10.

Podstawą wdrożenia programu regionalnego jest porozumienie zawarte pomiędzy wojewódzkim

urzędem pracy a powiatowymi urzędami pracy, które określa w szczególności

1)

wykaz powiatów, na których terenie będzie realizowany program regionalny, i uzasadnienie

wyboru tych powiatów;

2)

liczbę i strukturę uczestników programu regionalnego, ogółem i odrębnie dla poszczególnych

powiatów;

3)

zakres działań planowanych do realizacji w ramach programu regionalnego w poszczególnych

powiatach;

4)

koszt programu regionalnego, ogółem i odrębnie dla poszczególnych powiatów oraz źródła

finansowania;

5)

wskaźniki efektywności, ogółem dla programu regionalnego i odrębnie dla poszczególnych

powiatów;

6)

czynniki mogące wpłynąć negatywnie na efektywność programu regionalnego oraz działania

niezbędne do podjęcia w przypadku wystąpienia zagrożenia realizacji programu regionalnego.

11.

Programy regionalne są finansowane ze środków Funduszu Pracy, o których mowa w art.

109 ust. 2a, oraz mogą być wspierane innymi środkami.

12.

Marszałek województwa monitoruje realizację programu regionalnego w poszczególnych

powiatach, w tym wdrażanie działań niezbędnych do podjęcia w przypadku wystąpienia

zagrożenia realizacji programu regionalnego.

Rozdział 13c

Zlecanie działań aktywizacyjnych

Art. 66d.

1.

Marszałek województwa w ramach środków Funduszu Pracy, o których mowa w art. 109 ust.

2b, może zlecić wykonanie działań aktywizacyjnych agencji zatrudnienia, realizującej

usługę pośrednictwa pracy co najmniej przez poprzedni rok kalendarzowy, potwierdzoną

w złożonej marszałkowi województwa informacji o działalności agencji zatrudnienia,

zwanej dalej „realizatorem”.

2.

Marszałek województwa zawiera z wybranym realizatorem oraz z powiatowymi urzędami

pracy umowę, zwaną dalej „umową o świadczenie działań aktywizacyjnych”.

3.

Działaniami aktywizacyjnymi obejmuje się długotrwale bezrobotnych, w tym bezrobotnych,

dla których jest ustalony profil pomocy II albo profil pomocy III.

4.

Do realizatora kieruje się nie mniej niż 200 bezrobotnych, o których mowa w ust. 3,

zarejestrowanych w jednym powiatowym urzędzie pracy.

5.

Działania aktywizacyjne, świadczone w ramach umowy o świadczenie działań aktywizacyjnych

przez realizatora na rzecz pracodawcy, są finansowane ze środków realizatora.

6.

Wynagrodzenie brutto należne realizatorowi za jednego bezrobotnego nie może przekroczyć

trzykrotności przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w dniu zawarcia umowy o świadczenie

działań aktywizacyjnych.

Art. 66e.

1.

Wojewódzki urząd pracy dokonuje w ramach województwa wyboru powiatów, z których są

kierowani bezrobotni, o których mowa w art. 66d ust. 3, do realizatora w tym województwie.

2.

Do zlecania działań aktywizacyjnych są wybierane w szczególności powiatowe urzędy

pracy, które osiągnęły na dzień 31 grudnia roku poprzedniego wskaźnik procentowego

udziału pracowników powiatowego urzędu pracy pełniących funkcję doradcy klienta w

całkowitym zatrudnieniu na poziomie niższym niż 5 punktów procentowych poniżej średniego

procentowego wskaźnika udziału pracowników uzyskanego we wszystkich powiatowych urzędach

pracy lub osiągnęły wskaźnik liczby bezrobotnych przypadających na jednego pracownika

powiatowego urzędu pracy pełniącego funkcję doradcy klienta na poziomie wyższym niż

15% powyżej średniego wskaźnika liczby bezrobotnych uzyskanego we wszystkich powiatowych

urzędach pracy.

3.

Wojewódzki urząd pracy we współpracy z powiatowymi urzędami pracy uzgadnia zakres

i warunki zlecenia działań aktywizacyjnych, obejmujące w szczególności

1)

grupy, liczbę i strukturę bezrobotnych planowanych do objęcia działaniami aktywizacyjnymi;

2)

warunki i okres realizacji zleconych działań aktywizacyjnych, adekwatne do potrzeb

grupy bezrobotnych.

4.

Wojewódzki urząd pracy przygotowuje i przeprowadza procedurę wyboru realizatora.

Art. 66f.

1.

Umowa o świadczenie działań aktywizacyjnych określa w szczególności

1)

warunki realizowania działań aktywizacyjnych przez realizatora;

2)

liczbę bezrobotnych, którzy będą kierowani do realizatora;

3)

warunki rekrutacji i rekrutacji uzupełniającej bezrobotnych, którzy zostaną skierowani

przez powiatowy urząd pracy do realizatora;

4)

tryb kierowania bezrobotnych przez powiatowe urzędy pracy do realizatora;

5)

zakres danych bezrobotnych, przekazywanych realizatorowi przez powiatowy urząd pracy,

zgodnie z przepisami o ochronie danych osobowych, obejmujący

a)

imię i nazwisko,

b)

numer PESEL,

c)

miejsce zamieszkania,

d)

kwalifikacje, uprawnienia i doświadczenie zawodowe;

6)

okres realizacji działań aktywizacyjnych wobec bezrobotnych;

7)

wysokość wskaźnika skuteczności zatrudnieniowej oraz wysokość wskaźnika utrzymania

w zatrudnieniu, do których osiągnięcia jest obowiązany realizator, oraz obowiązek

zwrotu środków, o którym mowa w art. 66j, w przypadku nieosiągnięcia tych wskaźników;

8)

maksymalną wysokość wynagrodzenia brutto należnego realizatorowi;

9)

warunki i tryb przekazywania środków Funduszu Pracy realizatorowi;

10)

sposób dokumentowania spełniania warunków uprawniających realizatora do otrzymania

wynagrodzenia;

11)

zakres i sposób dokumentowania działań realizowanych przez realizatora wobec bezrobotnych;

12)

sposób przekazywania pomiędzy stronami informacji o przebiegu realizacji zleconych

działań aktywizacyjnych;

13)

działania planowane do podjęcia w przypadku wystąpienia zagrożenia realizacji zlecenia

działań aktywizacyjnych;

14)

zakres odpowiedzialności stron w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania

umowy o świadczenie działań aktywizacyjnych.

2.

Marszałek województwa może kontrolować powiatowe urzędy pracy oraz realizatora w zakresie

przestrzegania postanowień umowy o świadczenie działań aktywizacyjnych.

3.

Realizator jest obowiązany udostępniać marszałkowi województwa dane i dokumenty oraz

udzielać wyjaśnień w sprawach objętych zakresem kontroli, w szczególności dotyczących

dokumentowania działań aktywizacyjnych, spełniania warunków uprawniających do wypłaty

wynagrodzenia, osiągniętych wskaźników skuteczności zatrudnieniowej oraz utrzymania

w zatrudnieniu.

4.

Powiatowy urząd pracy jest obowiązany udostępniać marszałkowi województwa dane i dokumenty

oraz udzielać wyjaśnień w sprawach objętych zakresem kontroli, w szczególności dotyczących

rekrutacji i kierowania bezrobotnych do realizatora.

5.

Do kontroli przeprowadzanej przez marszałka województwa przepisy art. 111 stosuje

się odpowiednio.

6.

Marszałek województwa przesyła ministrowi właściwemu do spraw pracy informację o

1)

przeprowadzonej w województwie procedurze zlecania działań aktywizacyjnych, niezwłocznie

po jej zakończeniu;

2)

zakresie i efektywności zleconych działań aktywizacyjnych i ich wpływie na regionalny

i powiatowe rynki pracy, niezwłocznie po zakończeniu realizacji umowy o świadczenie

działań aktywizacyjnych;

3)

wynikach kontroli, o której mowa w ust. 2, niezwłocznie po jej zakończeniu.

Art. 66g.

1.

Powiatowy urząd pracy dokonuje rekrutacji i kieruje bezrobotnych do realizatora w

trybie i na warunkach określonych w umowie o świadczenie działań aktywizacyjnych.

2.

Skierowanie bezrobotnego do realizatora nie powoduje utraty statusu bezrobotnego.

3.

W okresie udziału bezrobotnego w działaniach świadczonych przez realizatora w ramach

zlecania działań aktywizacyjnych powiatowy urząd pracy nie kieruje do bezrobotnego

innych form pomocy, o których mowa w ustawie.

Art. 66h.

1.

Realizator jest obowiązany do

1)

realizacji działań wobec bezrobotnych zgodnie z umową o świadczenie działań aktywizacyjnych;

2)

zapewnienia obsługi bezrobotnych w miejscowości będącej siedzibą powiatowego urzędu

pracy, w którym są zarejestrowani;

3)

uzyskania wskaźnika skuteczności zatrudnieniowej co najmniej na poziomie wynikającym

z umowy o świadczenie działań aktywizacyjnych, ustalonego jako stosunek liczby bezrobotnych,

którzy w wyniku działań realizatora podjęli i utrzymali odpowiednią pracę lub działalność

gospodarczą przez okres co najmniej 14 dni, do liczby bezrobotnych, którzy na podstawie

skierowania powiatowego urzędu pracy zgłosili się do realizatora; wskaźnik skuteczności

zatrudnieniowej jest ustalany według stanu na pierwszy dzień po upływie 14 dni od

dnia zakończenia realizacji działań aktywizacyjnych, określony w umowie o świadczenie

działań aktywizacyjnych;

4)

uzyskania wskaźnika utrzymania w zatrudnieniu co najmniej na poziomie wynikającym

z umowy o świadczenie działań aktywizacyjnych, ustalonego jako stosunek liczby osób,

które po upływie 90 dni od dnia podjęcia odpowiedniej pracy lub działalności gospodarczej

w wyniku działań realizatora nadal pozostają w zatrudnieniu, do liczby bezrobotnych

skierowanych do zatrudnienia przez realizatora; wskaźnik utrzymania w zatrudnieniu

jest ustalany według stanu na pierwszy dzień po upływie 90 dni od dnia zakończenia

realizacji działań aktywizacyjnych, określony w umowie o świadczenie działań aktywizacyjnych;

5)

niezwłocznego pisemnego przekazywania wojewódzkiemu i powiatowemu urzędowi pracy informacji

mających wpływ na status bezrobotnego.

2.

Realizator w okresie realizacji działań aktywizacyjnych informuje powiatowy urząd

pracy o

1)

stawieniu się lub niestawieniu się bezrobotnego skierowanego przez powiatowy urząd

pracy;

2)

podjęciu przez bezrobotnego odpowiedniej pracy lub działalności gospodarczej;

3)

przerwaniu lub rezygnacji przez bezrobotnego z uczestnictwa w działaniach aktywizacyjnych

oraz o zaistniałych w tych przypadkach przyczynach.

3.

Realizator jest obowiązany do dokumentowania działań aktywizacyjnych podejmowanych

wobec bezrobotnych.

Art. 66i.

1.

Za wykonanie działań aktywizacyjnych realizatorowi przysługuje wynagrodzenie określone

w umowie o świadczenie działań aktywizacyjnych.

2.

Wynagrodzenie brutto za jednego bezrobotnego jest wypłacane maksymalnie w 4 częściach

1)

20% wynagrodzenia brutto - za dokonanie diagnozy sytuacji zawodowej bezrobotnego i

zaprojektowanie działań aktywizacyjnych mających na celu podjęcie przez bezrobotnego

odpowiedniej pracy lub działalności gospodarczej, zwane dalej „I częścią wynagrodzenia”;

2)

20% wynagrodzenia brutto - za doprowadzenie bezrobotnego do podjęcia odpowiedniej

pracy lub działalności gospodarczej trwającej przez okres co najmniej 14 dni, zwane

dalej „II częścią wynagrodzenia”;

3)

30% wynagrodzenia brutto - za utrzymanie przez bezrobotnego odpowiedniej pracy lub

działalności gospodarczej podjętej w wyniku działań realizatora, przez okres minimum

90 dni, zwane dalej „III częścią wynagrodzenia”;

4)

30% wynagrodzenia brutto - za utrzymanie przez bezrobotnego odpowiedniej pracy lub

działalności gospodarczej podjętej w wyniku działań realizatora, przez okres minimum

180 dni, zwane dalej „IV częścią wynagrodzenia”.

3.

Wynagrodzenie jest wypłacane na wniosek realizatora, składany do wojewódzkiego urzędu

pracy wraz z dokumentami potwierdzającymi spełnienie warunku uprawniającego do wypłaty

wynagrodzenia.

4.

Spełnienie warunku uprawniającego do wypłaty wynagrodzenia następuje w przypadku

1)

I części wynagrodzenia - nie później niż do dnia zakończenia realizacji działań aktywizacyjnych,

określonego w umowie o świadczenie działań aktywizacyjnych;

2)

II części wynagrodzenia - nie później niż do 14 dnia od dnia zakończenia realizacji

działań aktywizacyjnych, określonego w umowie o świadczenie działań aktywizacyjnych;

3)

III części wynagrodzenia - nie później niż do 90 dnia od dnia zakończenia realizacji

działań aktywizacyjnych, określonego w umowie o świadczenie działań aktywizacyjnych;

4)

IV części wynagrodzenia - nie później niż do 180 dnia od dnia zakończenia realizacji

działań aktywizacyjnych, określonego w umowie o świadczenie działań aktywizacyjnych.

5.

Wniosek, o którym mowa w ust. 3, jest składany nie częściej niż raz w miesiącu.

Art. 66j.

1.

W przypadku nieosiągnięcia

1)

wskaźnika skuteczności zatrudnieniowej co najmniej na poziomie określonym w umowie

o świadczenie działań aktywizacyjnych, realizator zwraca środki w wysokości ustalonej

według następującego wzoru

Z1 = K1 × (Wsz - Wszo),

gdzie znaczenie poszczególnych symboli jest następujące

Z1 - kwota zwrotu,

K1 - suma I i II części wynagrodzeń otrzymanych przez realizatora,

Wsz - deklarowany wskaźnik skuteczności zatrudnieniowej,

Wszo - osiągnięty wskaźnik skuteczności zatrudnieniowej;

2)

wskaźnika utrzymania w zatrudnieniu co najmniej na poziomie określonym w umowie o

świadczenie działań aktywizacyjnych, realizator zwraca środki w wysokości ustalonej

według następującego wzoru

Z2 = K2 × (Wuz - Wuzo),

gdzie znaczenie poszczególnych symboli jest następujące

Z2 - kwota zwrotu,

K2 - suma III części wynagrodzeń otrzymanych przez realizatora,

Wuz - deklarowany wskaźnik utrzymania w zatrudnieniu,

Wuzo - osiągnięty wskaźnik utrzymania w zatrudnieniu.

2.

Zwrot środków, o których mowa w ust. 1, następuje w terminie 14 dni od dnia doręczenia

wezwania do ich zwrotu.

Rozdział 13d

Dodatkowe instrumenty adresowane do bezrobotnych do 30 roku życia

Art. 66k.

1.

Na wniosek bezrobotnego do 30 roku życia starosta może przyznać bon szkoleniowy stanowiący

gwarancję skierowania bezrobotnego na wskazane przez niego szkolenie oraz opłacenia

kosztów, które zostaną poniesione w związku z podjęciem szkolenia.

2.

Przyznanie i realizacja bonu szkoleniowego następuje na podstawie indywidualnego planu

działania oraz uprawdopodobnienia przez bezrobotnego podjęcia zatrudnienia, innej

pracy zarobkowej lub działalności gospodarczej.

3.

Termin ważności bonu szkoleniowego określa starosta.

4.

W ramach bonu szkoleniowego starosta finansuje bezrobotnemu, do wysokości 100% przeciętnego

wynagrodzenia obowiązującego w dniu przyznania bonu szkoleniowego, koszty

1)

jednego lub kilku szkoleń, w tym kosztów kwalifikacyjnego kursu zawodowego i kursu

nadającego uprawnienia zawodowe - w formie wpłaty na konto instytucji szkoleniowej;

2)

niezbędnych badań lekarskich lub psychologicznych - w formie wpłaty na konto wykonawcy

badania;

3)

przejazdu na szkolenia - w formie ryczałtu wypłacanego bezrobotnemu w wysokości

a)

do 150 zł - w przypadku szkolenia trwającego do 150 godzin,

b)

powyżej 150 zł do 200 zł - w przypadku szkolenia trwającego ponad 150 godzin;

4)

zakwaterowania, jeśli zajęcia odbywają się poza miejscem zamieszkania - w formie ryczałtu

wypłacanego bezrobotnemu w wysokości

a)

do 550 zł - w przypadku szkolenia trwającego poniżej 75 godzin,

b)

powyżej 550 zł do 1100 zł - w przypadku szkolenia trwającego od 75 do 150 godzin,

c)

powyżej 1100 zł do 1500 zł - w przypadku szkolenia trwającego ponad 150 godzin.

5.

Starosta finansuje koszty, o których mowa w ust. 4, do wysokości określonej w bonie

szkoleniowym, a bezrobotny pokrywa koszty przekraczające ten limit.

Art. 66l.

1.

Na wniosek bezrobotnego do 30 roku życia starosta może przyznać bon stażowy stanowiący

gwarancję skierowania do odbycia stażu u pracodawcy wskazanego przez bezrobotnego

na okres 6 miesięcy, o ile pracodawca zobowiąże się do zatrudnienia bezrobotnego po

zakończeniu stażu przez okres 6 miesięcy.

2.

Przyznanie bonu stażowego następuje na podstawie indywidualnego planu działania.

3.

Termin ważności bonu stażowego określa starosta.

4.

Pracodawcy, który zatrudni bezrobotnego przez deklarowany okres 6 miesięcy, starosta

wypłaca premię w wysokości 1500 zł.

5.

Premia stanowi pomoc udzielaną zgodnie z warunkami dopuszczalności pomocy de minimis.

6.

W ramach bonu stażowego starosta finansuje

1)

koszty przejazdu do i z miejsca odbywania stażu - w formie ryczałtu, do wysokości

600 zł, wypłacanego bezrobotnemu w miesięcznych transzach w wysokości do 100 zł, łącznie

ze stypendium;

2)

koszty niezbędnych badań lekarskich lub psychologicznych - w formie wpłaty na konto

wykonawcy badania.

7.

Kwota premii, o której mowa w ust. 4, oraz maksymalna kwota ryczałtu, o której mowa

w ust. 6 pkt 1, podlegają waloryzacji na zasadach określonych w art. 72 ust. 6.

8.

Minister właściwy do spraw pracy, na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu

Statystycznego, ogłasza, w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”, kwoty premii i kosztów przejazdu po waloryzacji.

9.

Do stażu odbywanego w ramach bonu stażowego przepisy art. 53 ust. 1 i ust. 4-8 oraz

art. 61a ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Art. 66m.

1.

Na wniosek bezrobotnego do 30 roku życia starosta może przyznać bon zatrudnieniowy.

2.

Bon zatrudnieniowy stanowi dla pracodawcy gwarancję refundacji części kosztów wynagrodzenia

i składek na ubezpieczenia społeczne w związku z zatrudnieniem bezrobotnego, któremu

powiatowy urząd pracy przyznał ten bon.

3.

Przyznanie bonu zatrudnieniowego następuje na podstawie indywidualnego planu działania.

4.

Termin ważności bonu zatrudnieniowego określa starosta.

5.

Pracodawca w ramach bonu zatrudnieniowego jest obowiązany do zatrudnienia bezrobotnego

przez okres 18 miesięcy.

6.

Realizacja bonu zatrudnieniowego następuje na podstawie umowy zawieranej przez starostę

z pracodawcą.

7.

Starosta refunduje pracodawcy część kosztów wynagrodzenia i składek na ubezpieczenia

społeczne, przez okres 12 miesięcy, w wysokości zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust.

1 pkt 1.

8.

Pracodawca jest obowiązany do dalszego zatrudniania skierowanego bezrobotnego przez

okres 6 miesięcy po zakończeniu okresu refundacji.

9.

W przypadku niewywiązania się pracodawcy z obowiązku zatrudniania bezrobotnego przez

okres 18 miesięcy pracodawca zwraca

1)

kwotę otrzymanej refundacji wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia otrzymania

pierwszej refundacji, jeżeli niespełnienie obowiązku nastąpiło w okresie do 12 miesięcy

od dnia zatrudnienia bezrobotnego lub

2)

kwotę ustaloną proporcjonalnie do okresu nieutrzymania zatrudnienia wraz z odsetkami

ustawowymi naliczonymi od dnia otrzymania pierwszej refundacji, jeżeli niespełnienie

obowiązku nastąpiło w okresie, o którym mowa w ust. 8.

10.

W przypadku rozwiązania umowy o pracę przez skierowanego bezrobotnego, rozwiązania

z nim umowy o pracę na podstawie art. 52 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy lub wygaśnięcia stosunku pracy skierowanego bezrobotnego pracodawca nie zwraca refundacji

otrzymanej za okres zatrudnienia skierowanego bezrobotnego.

11.

Refundacja, o której mowa w ust. 7, stanowi pomoc udzielaną zgodnie z warunkami dopuszczalności

pomocy de minimis.

Art. 66n.

1.

Na wniosek bezrobotnego do 30 roku życia starosta, na podstawie umowy, może przyznać

bon na zasiedlenie w związku z podjęciem przez niego poza miejscem dotychczasowego

zamieszkania zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub działalności gospodarczej, jeżeli

1)

z tytułu ich wykonywania będzie osiągał wynagrodzenie lub przychód w wysokości co

najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę brutto miesięcznie oraz będzie podlegał

ubezpieczeniom społecznym;

2)

odległość od miejsca dotychczasowego zamieszkania do miejscowości, w której bezrobotny

zamieszka w związku z podjęciem zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub działalności

gospodarczej wynosi co najmniej 80 km lub czas dojazdu do tej miejscowości i powrotu

do miejsca dotychczasowego zamieszkania środkami transportu zbiorowego przekracza

łącznie co najmniej 3 godziny dziennie;

3)

będzie pozostawał w zatrudnieniu, wykonywał inną pracę zarobkową lub będzie prowadził

działalność gospodarczą przez okres co najmniej 6 miesięcy.

2.

Środki Funduszu Pracy przyznane w ramach bonu na zasiedlenie, w wysokości określonej

w umowie, nie wyższej jednak niż 200% przeciętnego wynagrodzenia za pracę, przeznacza

się na pokrycie kosztów zamieszkania związanych z podjęciem zatrudnienia, innej pracy

zarobkowej lub działalności gospodarczej.

3.

Bezrobotny, który otrzymał bon na zasiedlenie, jest obowiązany w terminie

1)

do 30 dni od dnia otrzymania bonu na zasiedlenie dostarczyć do powiatowego urzędu

pracy dokument potwierdzający podjęcie zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub działalności

gospodarczej i oświadczenie o spełnieniu warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2;

2)

do 7 dni, odpowiednio od dnia utraty zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub zaprzestania

wykonywania działalności gospodarczej i od dnia podjęcia nowego zatrudnienia, innej

pracy zarobkowej lub działalności gospodarczej, przedstawić powiatowemu urzędowi pracy

oświadczenie o utracie zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub zaprzestaniu wykonywania

działalności gospodarczej i podjęciu nowego zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub

działalności gospodarczej oraz oświadczenie o spełnieniu warunku, o którym mowa w

ust. 1 pkt 2;

3)

do 8 miesięcy od dnia otrzymania bonu na zasiedlenie udokumentować pozostawanie w

zatrudnieniu, wykonywanie innej pracy zarobkowej lub prowadzenie działalności gospodarczej

przez okres 6 miesięcy.

4.

Dokumenty i oświadczenia, o których mowa w ust. 3, mogą być przekazywane w szczególności

za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu przepisów o prawie pocztowym lub

w postaci elektronicznej na elektroniczną skrzynkę podawczą właściwego urzędu pracy.

5.

W przypadku niewywiązania się z obowiązku, o którym mowa w ust. 3

1)

pkt 1 i 2 - kwota bonu na zasiedlenie podlega zwrotowi w całości w terminie 30 dni

od dnia doręczenia wezwania starosty;

2)

pkt 3 - kwota bonu na zasiedlenie podlega zwrotowi proporcjonalnie do udokumentowanego

okresu pozostawania w zatrudnieniu, wykonywania innej pracy zarobkowej lub prowadzenia

działalności gospodarczej w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty.

”

;

58)

uchyla się art. 67-69;

59)

po art. 69 dodaje się art. 69a i art. 69b w brzmieniu

„

Art. 69a.

1.

Środki Funduszu Pracy w formie KFS przeznacza się na finansowanie działań na rzecz

kształcenia ustawicznego pracowników i pracodawców.

2.

Powiatowe urzędy pracy mogą przeznaczyć środki KFS na finansowanie działań obejmujących

1)

kształcenie ustawiczne pracowników i pracodawcy, na które składają się

a)

określenie potrzeb pracodawcy w zakresie kształcenia ustawicznego w związku z ubieganiem

się o sfinansowanie tego kształcenia ze środków KFS,

b)

kursy i studia podyplomowe realizowane z inicjatywy pracodawcy lub za jego zgodą,

c)

egzaminy umożliwiające uzyskanie dokumentów potwierdzających nabycie umiejętności,

kwalifikacji lub uprawnień zawodowych,

d)

badania lekarskie i psychologiczne wymagane do podjęcia kształcenia lub pracy zawodowej

po ukończonym kształceniu,

e)

ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków w związku z podjętym kształceniem;

2)

określanie zapotrzebowania na zawody na rynku pracy;

3)

badanie efektywności wsparcia udzielonego ze środków KFS;

4)

promocję KFS;

5)

konsultacje i poradnictwo dla pracodawców w zakresie korzystania z KFS.

3.

Działania finansowane ze środków KFS, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5, mogą być też

realizowane przez ministra właściwego do spraw pracy lub wojewódzkie urzędy pracy.

Art. 69b.

1.

Na wniosek pracodawcy, na podstawie umowy, starosta może przyznać środki z KFS na

sfinansowanie kosztów, o których mowa w art. 69a ust. 2 pkt 1, w wysokości 80% tych

kosztów, nie więcej jednak niż 300% przeciętnego wynagrodzenia w danym roku na jednego

uczestnika, a w przypadku mikroprzedsiębiorstw w wysokości 100%, nie więcej jednak

niż 300% przeciętnego wynagrodzenia w danym roku na jednego uczestnika.

2.

Środki z KFS przyznane pracodawcy na sfinansowanie kosztów kształcenia ustawicznego

stanowią pomoc udzielaną zgodnie z warunkami dopuszczalności pomocy de minimis.

3.

Pracodawca zawiera z pracownikiem, któremu zostaną sfinansowane koszty kształcenia

ustawicznego, umowę określającą prawa i obowiązki stron.

4.

Pracownik, który nie ukończył kształcenia ustawicznego finansowanego ze środków KFS

z powodu rozwiązania przez niego umowy o pracę lub rozwiązania z nim umowy o pracę

na podstawie art. 52 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, jest obowiązany do zwrotu pracodawcy poniesionych kosztów, na zasadach określonych

w umowie z pracodawcą, o której mowa w ust. 3.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, pracodawca zwraca staroście środki KFS wydane

na kształcenie ustawiczne pracownika, na zasadach określonych w umowie, o której mowa

w ust. 1.

6.

Starosta może przeprowadzać kontrolę u pracodawcy w zakresie przestrzegania postanowień

umowy, o której mowa w ust. 1, wydatkowania środków KFS zgodnie z przeznaczeniem,

właściwego dokumentowania oraz rozliczania otrzymanych i wydatkowanych środków i w

tym celu może żądać danych, dokumentów i udzielania wyjaśnień w sprawach objętych

zakresem kontroli. Do kontroli przeprowadzanej przez starostę przepisy art. 111 stosuje

się odpowiednio.

7.

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób

i tryb przyznawania środków z KFS, w tym

1)

zakres informacji niezbędnych do sporządzenia wniosku o przyznanie środków z KFS,

2)

elementy umowy, o której mowa w ust. 1

- mając na względzie prawidłowość wydatkowania środków, a także konieczność zapewnienia

zgodności udzielanej pomocy z warunkami dopuszczalności pomocy de minimis.

”

;

60)

w art. 70 w ust. 1

a)

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Pracodawca zamierzający zwolnić co najmniej 50 pracowników w okresie 3 miesięcy jest

obowiązany uzgodnić z powiatowym urzędem pracy właściwym dla siedziby tego pracodawcy

lub właściwym ze względu na miejsce wykonywania pracy zakres i formy pomocy dla zwalnianych

pracowników, w tym pracowników niepełnosprawnych, dotyczące w szczególności

”

,

b)

uchyla się pkt 4;

61)

w art. 71

a)

w ust. 1

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy od dnia zarejestrowania

się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art. 75, jeżeli

”

,

-

w pkt 2

-

- wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

w okresie 18 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie

przez okres co najmniej 365 dni

”

,

-

- lit. d i lit. e otrzymują brzmienie

„

d)

opłacał składki na ubezpieczenia społeczne z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności

lub współpracy, z zastrzeżeniem art. 104b ust. 2, przy czym podstawę wymiaru składek

na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej minimalnego

wynagrodzenia za pracę,

e)

wykonywał pracę w okresie tymczasowego aresztowania lub odbywania kary pozbawienia

wolności, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz

Pracy stanowiła kwota co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę,

”

,

-

- lit. h otrzymuje brzmienie

„

h)

był zatrudniony za granicą i przybył do Rzeczypospolitej Polskiej jako repatriant,

”

,

b)

w ust. 2 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6-8 w brzmieniu

„

6)

świadczenia usług na podstawie umowy uaktywniającej, o której mowa w art. 50 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1457);

7)

pobierania renty rodzinnej, w przypadku gdy nastąpił zbieg prawa do tej renty z prawem

do renty z tytułu niezdolności do pracy i wybrano pobieranie renty rodzinnej;

8)

sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem przez osoby, o których mowa w art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1442, z późn. zm..

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnym zwolnionym z zakładów karnych i aresztów

śledczych, zarejestrowanym w okresie 30 dni od dnia zwolnienia, jeżeli suma okresów,

o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2, przypadających w okresie 18 miesięcy przed

ostatnim pozbawieniem wolności oraz wykonywania pracy w okresie pozbawienia wolności

wynosiła co najmniej 365 dni, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia

społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota w wysokości co najmniej minimalnego wynagrodzenia

za pracę. W przypadku pozbawienia wolności w okresie pobierania zasiłku, po zwolnieniu

z zakładu karnego lub aresztu śledczego przysługuje prawo do zasiłku na okres skrócony

o okres pobierania zasiłku przed pozbawieniem wolności i w trakcie przerw w odbywaniu

kary.

”

;

62)

w art. 72 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Wysokość zasiłku wynosi

1)

823,60 zł miesięcznie w okresie pierwszych 90 dni posiadania prawa do zasiłku;

2)

646,70 zł miesięcznie w okresie kolejnych dni posiadania prawa do zasiłku.

2.

Bezrobotnemu, którego łączne okresy wymienione w art. 71 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2

pkt 1, 2, 4 i 5, zwane dalej „okresem uprawniającym do zasiłku”, wynoszą mniej niż

5 lat, przysługuje zasiłek w wysokości 80% kwoty zasiłku określonego w ust. 1.

”

;

63)

w art. 73

a)

w ust. 1

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

180 dni - dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze

powiatu, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego

dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekraczała 150% przeciętnej stopy bezrobocia

w kraju;

”

,

-

w pkt 2

-

- wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

365 dni - dla bezrobotnych

”

,

-

- lit. c otrzymuje brzmienie

„

c)

którzy mają na utrzymaniu co najmniej jedno dziecko w wieku do 15 lat, a małżonek

bezrobotnego jest także bezrobotny i utracił prawo do zasiłku z powodu upływu okresu

jego pobierania po dniu nabycia prawa do zasiłku przez tego bezrobotnego, lub

”

,

-

- dodaje się lit. d w brzmieniu

„

d)

samotnie wychowujących co najmniej jedno dziecko w wieku do 15 lat.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Bezrobotny, który utracił status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni z powodu

podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalności lub uzyskiwania

przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie

i zarejestrował się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny w okresie 14 dni od

dnia ustania zatrudnienia, zaprzestania wykonywania innej pracy zarobkowej, prowadzenia

pozarolniczej działalności, pobierania po ustaniu zatrudnienia zasiłku chorobowego,

macierzyńskiego lub zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego, zaprzestaniu wykonywania

innej pracy zarobkowej, prowadzenia pozarolniczej działalności lub osiągania przychodu

przekraczającego połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie, posiada prawo

do zasiłku na czas skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego

oraz o okresy, o których mowa w ust. 4.

”

;

64)

w art. 73a

a)

ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Do wykonywania prac społecznie użytecznych mogą być kierowane również osoby uczestniczące

w kontrakcie socjalnym, indywidualnym programie usamodzielnienia, lokalnym programie

pomocy społecznej lub indywidualnym programie zatrudnienia socjalnego, jeżeli podjęły

uczestnictwo w tych formach w wyniku skierowania powiatowego urzędu pracy na podstawie

art. 50 ust. 2.

”

,

b)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

Świadczenie, o którym mowa w ust. 3, może być w całości finansowane z budżetu gminy.

”

;

65)

w art. 75

a)

w ust. 1 w pkt 8 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 9 w brzmieniu

„

9)

w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem się w powiatowym urzędzie pracy rozwiązał

stosunek pracy zawarty na podstawie skierowania przez urząd pracy do pracodawcy otrzymującego

w ramach tego skierowania grant, świadczenie aktywizacyjne albo dofinansowanie wynagrodzenia,

przed upływem okresów określonych odpowiednio w art. 60a ust. 4, art. 60b ust. 2 oraz

art. 60d ust. 2.

”

,

b)

w ust. 2

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

po okresie 180 dni od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy - w przypadku

wymienionym w ust. 1 pkt 3 i 9;

”

,

-

w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

po zakończeniu odbywania praktyki absolwenckiej i otrzymywania z tego tytułu miesięcznie

świadczenia pieniężnego w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia

za pracę.

”

;

66)

w art. 76

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Osoba, która pobrała nienależne świadczenie pieniężne, jest obowiązana do zwrotu,

w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji w przedmiocie obowiązku zwrotu nienależnie

pobranego świadczenia pieniężnego, kwoty otrzymanego świadczenia wraz z przekazaną

od tego świadczenia zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką

na ubezpieczenie zdrowotne.

”

,

b)

w ust. 2 pkt 4 i 4a otrzymują brzmienie

„

4)

koszty szkolenia, w przypadku określonym w art. 41 ust. 6 lub w przypadku gdy skierowanie

na szkolenie nastąpiło na podstawie nieprawdziwych oświadczeń lub sfałszowanych dokumentów

albo w innych przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd powiatowego urzędu pracy

przez osobę skierowaną na szkolenie;

4a)

koszty przygotowania zawodowego dorosłych, w przypadku określonym w art. 53h ust.

1 lub w przypadku gdy skierowanie na przygotowanie zawodowe dorosłych nastąpiło na

podstawie nieprawdziwych oświadczeń lub sfałszowanych dokumentów albo w innych przypadkach

świadomego wprowadzenia w błąd powiatowego urzędu pracy przez osobę skierowaną na

przygotowanie zawodowe dorosłych;

”

,

c)

w ust. 7 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Starosta może odroczyć termin płatności lub rozłożyć na raty nienależnie pobrane świadczenie,

zwrot refundacji oraz jednorazowo przyznanych środków w przypadkach, o których mowa

w art. 46 ust. 2 i 3, albo po zasięgnięciu opinii powiatowej rady rynku pracy umorzyć

te należności w całości albo w części, jeżeli wystąpiła jedna z przesłanek

”

,

d)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

Od należności z tytułu zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, refundacji lub przyznanych

jednorazowo środków, o których mowa w art. 46, oraz innych świadczeń finansowanych

z Funduszu Pracy, o których mowa w ust. 7a, których termin płatności odroczono lub

które rozłożono na raty, nie nalicza się odsetek za zwłokę za okres od dnia wydania

decyzji w przedmiocie odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty do dnia

upływu terminu zapłaty określonego w decyzji.

”

,

e)

po ust. 9 dodaje się ust. 9a-9d w brzmieniu

„

9a.

Jeżeli zapłata odroczonej lub rozłożonej na raty należności z tytułu zwrotu nienależnie

pobranego świadczenia nie zostanie dokonana w terminie określonym w decyzji, o której

mowa w ust. 9, pozostała do spłaty kwota staje się natychmiast wymagalna wraz z odsetkami

za zwłokę naliczonymi od terminu płatności określonego w decyzji, o której mowa w

ust. 1.

9b.

Jeżeli zapłata odroczonej lub rozłożonej na raty należności z tytułu zwrotu refundacji

lub przyznanych jednorazowo środków, o których mowa w art. 46, oraz innych świadczeń

finansowanych z Funduszu Pracy, o których mowa w ust. 7a, nie zostanie dokonana w

terminie określonym w decyzji, o której mowa w ust. 9, pozostała do spłaty kwota staje

się natychmiast wymagalna wraz z odsetkami za zwłokę naliczonymi od terminu płatności

określonego w art. 46 ust. 2 i 3.

9c.

Jeżeli zapłata odroczonej lub rozłożonej na raty należności z tytułu zwrotu refundacji

uzyskanej w ramach prac interwencyjnych i robót publicznych nie zostanie dokonana

w terminie określonym w decyzji, o której mowa w ust. 9, pozostała do spłaty kwota

staje się natychmiast wymagalna wraz z odsetkami za zwłokę naliczonymi od terminów

płatności określonych w art. 51, art. 56 i art. 57.

9d.

Przepis ust. 9c stosuje się odpowiednio do zapłaty odroczonej lub rozłożonej na raty

należności z tytułu zwrotu grantu, świadczenia aktywizacyjnego, refundacji, o której

mowa w art. 60c, i dofinansowania, o którym mowa w art. 60d.

”

;

67)

w art. 79 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

okresów wymaganych do nabycia prawa oraz ustalania wysokości i okresu pobierania zasiłku;

”

;

68)

po art. 81 dodaje się art. 81a w brzmieniu

„

Art. 81a.

W przypadku śmierci bezrobotnego lub poszukującego pracy decyzje w przedmiocie statusu

bezrobotnego lub poszukującego pracy oraz decyzje w przedmiocie prawa do zasiłku i

innych świadczeń z tytułu bezrobocia wygasają.

”

;

69)

w art. 85 po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Agencja zatrudnienia jest obowiązana do prowadzenia

1)

wykazu podmiotów, do których są kierowane osoby do pracy za granicą, zawierającego

w szczególności oznaczenie i siedzibę podmiotu oraz nazwę państwa pochodzenia podmiotu;

2)

wykazu osób kierowanych do pracy za granicą, zawierającego imię i nazwisko, adres

zamieszkania osoby oraz w szczególności oznaczenie i siedzibę podmiotu, do którego

skierowano osobę do pracy za granicą, oraz nazwę państwa pochodzenia podmiotu, okresy

zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej.

”

;

70)

w art. 88f

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zezwolenie na pracę jest wydawane dla określonego cudzoziemca. Zezwolenie na pracę

określa podmiot powierzający wykonywanie pracy przez cudzoziemca, stanowisko lub rodzaj

pracy wykonywanej przez cudzoziemca, najniższe wynagrodzenie, które może otrzymywać

cudzoziemiec na danym stanowisku, wymiar czasu pracy oraz okres ważności zezwolenia.

W przypadkach, o których mowa w art. 88 pkt 3 i 4, w zezwoleniu na pracę określany

jest podmiot, do którego cudzoziemiec jest delegowany. Jeżeli zezwolenie dotyczy pracy

cudzoziemca w charakterze pracownika tymczasowego, w zezwoleniu na pracę określany

jest pracodawca użytkownik.

”

,

b)

po ust. 1b dodaje się ust. 1c w brzmieniu

„

1c.

Jeżeli cudzoziemiec posiadający zezwolenie na pracę zostaje objęty obniżonym wymiarem

czasu pracy na zasadach określonych ustawą z dnia 11 października 2013 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z ochroną

miejsc pracy

(Dz. U. poz. 1291), uzyskanie nowego zezwolenia na pracę nie jest wymagane.

”

;

71)

art. 91 otrzymuje brzmienie

„

Art. 91.

1.

Pracownikami publicznych służb zatrudnienia są pracownicy zatrudnieni w tych służbach,

w tym

1)

pośrednicy pracy;

2)

doradcy zawodowi;

3)

specjaliści do spraw rozwoju zawodowego;

4)

specjaliści do spraw programów;

5)

doradcy EURES i asystenci EURES.

2.

Pracownicy, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4, zatrudnieni w powiatowym urzędzie pracy

mogą pełnić funkcję doradcy klienta.

3.

Do zadań doradcy klienta należy

1)

stała opieka nad bezrobotnym lub poszukującym pracy, w szczególności ustalanie profilu

pomocy, przygotowanie i nadzór nad realizacją indywidualnego planu działania, świadczenie

podstawowych usług rynku pracy w formie indywidualnej oraz ułatwianie dostępu do innych

form pomocy określonych w ustawie lub

2)

stała współpraca z pracodawcą w zakresie pomocy określonej w ustawie, w szczególności

ustalanie zapotrzebowania na nowych pracowników i pozyskiwanie ofert pracy w ramach

pośrednictwa pracy oraz ułatwianie dostępu do innych form pomocy określonych w ustawie.

4.

Z pomocy doradcy klienta mogą korzystać podmioty określone w ustawie, w szczególności

przedsiębiorcy, o których mowa w art. 39c.

5.

Doradca klienta wykorzystuje narzędzia i metody, w zakresie których został przeszkolony

lub posiada uprawnienia.

”

;

72)

uchyla się art. 92, art. 94, art. 96-98 i art. 99a;

73)

art. 99b otrzymuje brzmienie

„

Art. 99b.

Pracownicy, o których mowa w art. 91 ust. 1 pkt 1-5, są obowiązani doskonalić kwalifikacje

zawodowe, w szczególności przez uczestnictwo w szkoleniach z wykorzystaniem modułowych

programów szkoleń dla kadr publicznych służb zatrudnienia udostępnianych przez ministra

właściwego do spraw pracy.

”

;

74)

art. 100 otrzymuje brzmienie

„

Art. 100.

1.

Pracownikom wojewódzkich i powiatowych urzędów pracy, o których mowa w art. 91 ust.

1 pkt 1-5, oraz osobom zatrudnionym w Ochotniczych Hufcach Pracy na stanowiskach,

o których mowa w art. 91 ust. 1 pkt 1-5, może być przyznany dodatek do wynagrodzenia

finansowany ze środków Funduszu Pracy, uzależniony od doskonalenia kwalifikacji zawodowych,

jakości wykonywanej pracy oraz zajmowanego stanowiska.

2.

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, wysokość, tryb

oraz warunki przyznawania i wypłacania dodatku do wynagrodzenia pracownikom, o których

mowa w art. 91 ust. 1 pkt 1-5, oraz osobom zatrudnionym w Ochotniczych Hufcach Pracy

na stanowiskach, o których mowa w art. 91 ust. 1 pkt 1-5, mając na uwadze osiągnięcie

zwiększonej efektywności oraz konieczność rozwoju zawodowego pracowników publicznych

służb zatrudnienia.

”

;

75)

uchyla się art. 101;

76)

w art. 104 w ust. 1

a)

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Obowiązkowe składki na Fundusz Pracy, ustalone od kwot stanowiących podstawę wymiaru

składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe bez stosowania ograniczenia, o którym

mowa w art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, wynoszących w przeliczeniu na okres miesiąca, co najmniej minimalne wynagrodzenie

za pracę, w przypadku osób, o których mowa w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za

pracę, co najmniej wynagrodzenie, o którym mowa w tym przepisie, opłacają

”

,

b)

w pkt 3 w lit. i kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. j w brzmieniu

„

j)

osób sprawujących osobistą opiekę nad dzieckiem, o których mowa w art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.

”

;

77)

po art. 104b dodaje się art. 104c w brzmieniu

„

Art. 104c.

Pracodawcy oraz inne jednostki organizacyjne nie opłacają składek na Fundusz Pracy

przez okres 12 miesięcy, począwszy od pierwszego miesiąca po zawarciu umowy o pracę,

za skierowanych zatrudnionych bezrobotnych, którzy nie ukończyli 30 roku życia.

”

;

78)

w art. 106a dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Wydatki publicznych służb zatrudnienia na działania sieci EURES inne niż wydatki,

o których mowa w ust. 2, mogą obejmować

1)

poniesione na terenie Rzeczypospolitej Polskiej koszty rozpowszechniania ofert pracy,

korespondencji, komunikowania się, usług teleinformatycznych, tłumaczeń pisemnych

i ustnych wraz z obsługą techniczną, wynajmu pomieszczeń i powierzchni, w tym powierzchni

wystawienniczych, wynajmu sprzętu, stoisk wystawienniczych, związane z pośrednictwem

pracy, stanowiące wkład własny na realizację projektów dofinansowanych z Europejskiego

Funduszu Społecznego;

2)

refundację kosztów wynagrodzenia i składek na ubezpieczenia społeczne, składek na

Fundusz Pracy oraz odpisów na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych pracownika urzędu

obsługującego ministra właściwego do spraw pracy, wykonującego zadania wynikające

z udziału w sieci EURES.

”

;

79)

w art. 107 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Od składek na Fundusz Pracy nieopłaconych w terminie Zakład Ubezpieczeń Społecznych

pobiera odsetki za zwłokę, na zasadach i w wysokości określonych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.. Składki te oraz należności z tytułu odsetek za zwłokę i dodatkowej opłaty, o których

mowa w ust. 3, nieopłacone w terminie, podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o

postępowaniu egzekucyjnym w administracji lub przepisów o postępowaniu cywilnym. Składki,

należności z tytułu odsetek i dodatkowej opłaty są przekazywane na rachunek bankowy

dysponenta Funduszu Pracy.

”

;

80)

w art. 108

a)

w ust. 1

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

kosztów badań lekarskich, psychologicznych i specjalistycznych, o których mowa w art.

2 ust. 3 i art. 40 ust. 5;

”

,

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

kosztów, o których mowa w art. 109 ust. 7a;

”

,

-

pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

kosztów szkolenia oraz przejazdów członków rad rynku pracy, o których mowa w art.

23 ust. 12 i 15;

”

,

-

po pkt 16 dodaje się pkt 16a-16d w brzmieniu

„

16a)

grantów, o których mowa w art. 60a;

16b)

świadczeń aktywizacyjnych, o których mowa w art. 60b;

16c)

refundacji pracodawcy kosztów składek na ubezpieczenia społeczne za bezrobotnych do

30 roku życia podejmujących pierwszą pracę, o których mowa w art. 60c;

16d)

kosztów dofinansowania wynagrodzenia zatrudnionego bezrobotnego powyżej 50 roku życia,

o którym mowa w art. 60d;

”

,

-

pkt 22 otrzymuje brzmienie

„

22)

świadczeń przysługujących rolnikom zwalnianym z pracy, o których mowa w art. 62, z

wyjątkiem świadczeń, o których mowa w art. 62 ust. 1 pkt 1 lit. a;

”

,

-

po pkt 22 dodaje się pkt 22a-22j w brzmieniu

„

22a)

świadczeń przysługujących rolnikom zwalnianym z pracy, o których mowa w art. 62 ust.

1 pkt 1 lit. a;

22b)

kosztów realizacji zleconych działań w zakresie integracji społecznej bezrobotnych,

o których mowa w art. 62a ust. 9;

22c)

programów regionalnych, o których mowa w art. 66c;

22d)

zlecania działań aktywizacyjnych, o których mowa w art. 66d;

22e)

pożyczek na utworzenie stanowiska pracy lub podjęcie działalności gospodarczej, o

których mowa w art. 61e, wraz z kosztami związanymi z udzielaniem pożyczek oraz usług

doradczych i szkoleniowych;

22f)

wydatków ponoszonych w ramach bonu szkoleniowego, o którym mowa w art. 66k ust. 1;

22g)

wydatków ponoszonych w ramach bonu stażowego, o którym mowa w art. 66l ust. 1;

22h)

refundacji pracodawcy, w ramach bonu zatrudnieniowego, części wynagrodzenia i składek

na ubezpieczenia społeczne, o których mowa w art. 66m ust. 7;

22i)

wydatków ponoszonych w ramach bonu na zasiedlenie, o którym mowa w art. 66n;

22j)

kosztów zadań realizowanych w ramach KFS, o których mowa w art. 69a;

”

,

-

uchyla się pkt 23 i 24,

-

pkt 37 i 38 otrzymują brzmienie

„

37)

kosztów prowadzenia w powiatowych urzędach pracy zajęć, wymagających specjalistycznej

wiedzy, którą nie dysponują pracownicy powiatowego urzędu pracy, w ramach porad grupowych

i szkoleń z zakresu umiejętności poszukiwania pracy, o których mowa w art. 38 ust.

1a i 3, przez osoby niebędące pracownikami powiatowego urzędu pracy, kosztów związanych

z organizacją przez powiatowy urząd pracy szkoleń z zakresu umiejętności poszukiwania

pracy, o których mowa w art. 40 ust. 2h, oraz kosztów wyposażenia akademickich biur

karier, o których mowa w art. 39 ust. 6;

38)

kosztów szkolenia i studiów, w tym studiów podyplomowych, kadr publicznych służb zatrudnienia

i kadr Ochotniczych Hufców Pracy;

”

,

-

po pkt 38a dodaje się pkt 38b w brzmieniu

„

38b)

kosztów szkolenia kadr realizujących działania sieci EURES w podmiotach, którym udzielono

akredytacji, organizowanych przez ministra właściwego do spraw pracy;

”

,

-

po pkt 54 dodaje się pkt 54a w brzmieniu

„

54a)

kosztów przeprowadzania operacyjnego audytu zewnętrznego, o którym mowa w art. 118b;

”

,

b)

po ust. 1f dodaje się ust. 1g-1i w brzmieniu

„

1g.

W celu wsparcia samorządów powiatów w uzyskiwaniu lepszej efektywności działań na

rzecz aktywizacji bezrobotnych minister właściwy do spraw pracy przekazuje w latach

2014-2017 powiatom środki Funduszu Pracy na finansowanie kosztów, o których mowa w

ust. 1h i 1i.

1h.

Minister właściwy do spraw pracy przekazuje w latach 2014-2017 samorządom powiatów

z Funduszu Pracy 5% kwoty środków (limitu) Funduszu Pracy ustalonej na rok poprzedni

na realizację programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia

i aktywizacji zawodowej, o których mowa w art. 109 ust. 2, z wyłączeniem kwot przyznanych

z rezerwy dysponenta Funduszu Pracy, z przeznaczeniem na finansowanie kosztów wynagrodzeń

oraz składek na ubezpieczenia społeczne pracowników powiatowego urzędu pracy pełniących

funkcje doradców klienta.

1i.

Minister właściwy do spraw pracy przekazuje w latach 2014-2017 samorządom powiatów

z Funduszu Pracy 2% kwoty środków (limitu) Funduszu Pracy ustalonej na rok poprzedni

na realizację programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia

i aktywizacji zawodowej, o których mowa w art. 109 ust. 2, z wyłączeniem kwot przyznanych

z rezerwy dysponenta Funduszu Pracy, z przeznaczeniem na finansowanie kosztów nagród

oraz składek na ubezpieczenia społeczne pracowników powiatowego urzędu pracy, w szczególności

pełniących funkcje doradców klienta oraz zajmujących stanowiska kierownicze, z zastrzeżeniem

art. 109 ust. 7h-7j.

”

;

81)

w art. 109

a)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2n w brzmieniu

„

2a.

Marszałek województwa może przeznaczyć w ramach kwoty środków (limitu) Funduszu Pracy,

o której mowa w ust. 2, na realizację programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia

skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej, nie więcej niż 5% kwoty środków (limitu)

Funduszu Pracy z przeznaczeniem na finansowanie realizacji programów regionalnych,

o których mowa w art. 66c.

2b.

Minister właściwy do spraw pracy, na podstawie wniosków marszałków województw, ustala

kwoty środków (limity) Funduszu Pracy, z przeznaczeniem na finansowanie, w danym roku

budżetowym, zlecania działań aktywizacyjnych, o których mowa w art. 66d.

2c.

Kwoty środków (limity) Funduszu Pracy, o których mowa w ust. 2b, mogą zostać zwiększone,

na wniosek marszałka województwa, o środki rezerwy Funduszu Pracy będącej w dyspozycji

ministra właściwego do spraw pracy.

2d.

Środki Funduszu Pracy przeznaczone na finansowanie w danym roku budżetowym zadań realizowanych

w ramach KFS, zwane dalej „środkami KFS”, są określane w planie Funduszu Pracy na

ten rok, w kwocie odpowiadającej wysokości 2% przychodów Funduszu Pracy uzyskanych

z obowiązkowych składek na Fundusz Pracy w roku przed rokiem poprzedzającym rok, dla

którego jest sporządzany plan finansowy Funduszu Pracy.

2e.

Kwoty środków Funduszu Pracy, jakie mogą być wydatkowane w roku budżetowym na finansowanie

w województwie zadań realizowanych przez powiatowe urzędy pracy w ramach środków KFS,

o których mowa w art. 69a ust. 2, z wyłączeniem kwot środków na finansowanie zadań

realizowanych przez ministra właściwego do spraw pracy oraz wojewódzkie urzędy pracy,

a następnie pomniejszone o 20% rezerwę, są określane przez ministra właściwego do

spraw pracy corocznie na podstawie wzoru podziału środków ustalonego przez ministra

właściwego do spraw pracy w porozumieniu z Radą Rynku Pracy.

2f.

Minister właściwy do spraw pracy publikuje corocznie na stronie internetowej urzędu

obsługującego ministra informację o priorytetach, wzorze podziału i planie wydatkowania

środków KFS w danym roku budżetowym, w tym o dodatkowych priorytetach wydatkowania

lub przeznaczeniu środków rezerwy KFS, o których mowa w ust. 2e.

2g.

Minister właściwy do spraw pracy określa w planie wydatkowania środków KFS wysokość

środków na finansowanie zadań, o których mowa w art. 69a ust. 2 pkt 2-5, realizowanych

przez ministra właściwego do spraw pracy i wojewódzkie urzędy pracy.

2h.

Środki, o których mowa w ust. 2g, przeznaczane są w równej wysokości na realizację

działań finansowanych w ramach środków KFS przez urząd obsługujący ministra właściwego

do spraw pracy i każdy wojewódzki urząd pracy.

2i.

Minister właściwy do spraw pracy przekazuje na wniosek marszałka województwa środki,

o których mowa w ust. 2g, na realizację działań finansowanych w ramach KFS przez wojewódzki

urząd pracy, na wyodrębniony rachunek bankowy samorządu województwa.

2j.

Na podstawie zapotrzebowania zgłaszanego przez samorządy powiatów, w ramach priorytetów

ustalonych przez ministra właściwego do spraw pracy, zarząd województwa dokonuje podziału

kwot środków, o których mowa w ust. 2e, na działania na rzecz kształcenia ustawicznego

pracowników i pracodawcy, o których mowa w art. 69 ust. 2.

2k.

Minister właściwy do spraw pracy ustala limity środków KFS na finansowanie działań,

o których mowa w art. 69 ust. 2, na podstawie informacji marszałka województwa o podziale

dokonanym na podstawie ust. 2j.

2l.

Kwoty środków w ramach limitu, o którym mowa w ust. 2k, są przekazywane, na wniosek

starosty powiatu, przez ministra właściwego do spraw pracy, na wyodrębniony rachunek

bankowy samorządu powiatu.

2m.

Samorząd powiatu za pośrednictwem marszałka województwa może wnioskować o dodatkowe

środki z rezerwy, o której mowa w ust. 2e, na finansowanie zadań realizowanych w ramach

KFS, po wyczerpaniu środków przyznanych w ramach limitów, o których mowa w ust. 2k.

2n.

W przypadku przekazania do ministra właściwego do spraw pracy informacji o braku możliwości

wykorzystania w danym roku budżetowym środków Funduszu Pracy na finansowanie zadań

realizowanych w ramach KFS, środki te zwiększają kwotę rezerwy, o której mowa w ust.

2e.

”

.

b)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Podstawę wydatkowania środków Funduszu Pracy na finansowanie w województwie projektów

współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach programów, o których

mowa w przepisach o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, stanowi umowa zawarta między

zarządem województwa a ministrem właściwym do spraw rozwoju regionalnego, po uprzednim

uzgodnieniu treści umowy oraz wysokości środków Funduszu Pracy przeznaczonych na finansowanie

tych projektów, w poszczególnych latach realizacji tych programów, z ministrem właściwym

do spraw pracy. Kopie zawartych umów minister do spraw rozwoju regionalnego przekazuje

niezwłocznie ministrowi właściwemu do spraw pracy.

”

,

c)

po ust. 7 dodaje się ust. 7

„

7

W ramach środków Funduszu Pracy, o których mowa w ust. 7, minister właściwy do spraw

pracy, na wniosek marszałka województwa, przyznaje samorządom powiatów kwoty środków

(limity) z przeznaczeniem na finansowanie projektów współfinansowanych z Europejskiego

Funduszu Społecznego.

”

,

d)

ust. 7a otrzymuje brzmienie

„

7a.

Podstawę wydatkowania w danym roku budżetowym środków Funduszu Pracy na dofinansowanie

części zadań realizowanych przez wojewódzkie urzędy pracy, w tym na

1)

przygotowywanie na zlecenie ministra właściwego do spraw pracy

a)

badań dotyczących rynku pracy, na podstawie jednolitej metodologii,

b)

opracowań, prognoz, ekspertyz, analiz, wydawnictw i konkursów dotyczących rynku pracy,

c)

opracowań informacji zawodowych o charakterze centralnym,

2)

prowadzenie szkoleń pracowników wojewódzkich i powiatowych urzędów pracy w zakresie

realizacji podstawowych usług rynku pracy,

3)

koszty obsługi KFS,

4)

część kosztów wynagrodzeń i składek na ubezpieczenia społeczne, składek na Fundusz

Pracy oraz odpisów na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych pracowników wojewódzkich

urzędów pracy wykonujących zadania wynikające z realizacji w województwie projektów

współfinansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego i Funduszu Pracy

lub realizujących zadania określone w pkt 1

- stanowi umowa zawarta pomiędzy ministrem właściwym do spraw pracy a zarządem województwa.

”

,

e)

uchyla się ust. 7c,

f)

po ust. 7e dodaje się ust. 7f-7m w brzmieniu

„

7f.

Środki Funduszu Pracy na finansowanie przez samorządy powiatowe realizacji programów

na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej

oraz innych fakultatywnych zadań mogą być przeznaczone, jako wkład własny, na realizację

projektów współfinansowanych ze środków Unii Europejskiej.

7g.

Projekty finansowane lub współfinansowane ze źródeł innych niż Fundusz Pracy mogą

być realizowane przez samorządy powiatów tylko wówczas, jeżeli

1)

w ramach tych projektów są realizowane wyłącznie działania zgodne z przepisami ustawy;

2)

ich realizacja, z wyłączeniem projektów współfinansowanych z Europejskiego Funduszu

Społecznego, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 26a, spowoduje uzyskanie dodatkowej

puli środków z przeznaczeniem na aktywizację bezrobotnych lub wspieranie utrzymania

zatrudnienia.

7h.

Kwota środków, o której mowa w art. 108 ust. 1i, w 2014 r. jest przekazywana samorządom

powiatów na wniosek starosty, składany za pośrednictwem marszałka województwa w terminie

do dnia 31 lipca 2014 r., zawierający potwierdzenie spełnienia przez powiatowy urząd

pracy dwóch z trzech następujących warunków

1)

osiągnięcia, na dzień 31 grudnia 2013 r., wskaźnika procentowego udziału pracowników

powiatowego urzędu pracy zatrudnionych na stanowiskach, o których mowa w art. 91 ust.

1 pkt 1-4, w całkowitym zatrudnieniu na poziomie wyższym niż 5 punktów procentowych

poniżej średniego procentowego wskaźnika udziału pracowników uzyskanego we wszystkich

powiatowych urzędach pracy albo osiągnięcia wskaźnika liczby bezrobotnych przypadających

na jednego pracownika powiatowego urzędu pracy zatrudnionego na jednym ze stanowisk,

o których mowa w art. 91 ust. 1 pkt 1-4, na poziomie niższym niż 15% powyżej średniego

wskaźnika liczby bezrobotnych uzyskanego we wszystkich powiatowych urzędach pracy,

przy czym do obliczenia tych wskaźników przyjmuje się łączną liczbę pracowników zatrudnionych

na stanowiskach, o których mowa w art. 91 ust. 1 pkt 1-4;

2)

osiągnięcia, w roku poprzedzającym rok złożenia wniosku, wskaźnika efektywności zatrudnieniowej

podstawowych form aktywizacji zawodowej, o której mowa w art. 4 ust. 1

3)

osiągnięcia, w roku poprzedzającym rok złożenia wniosku, wskaźnika efektywności kosztowej

podstawowych form aktywizacji zawodowej, o której mowa w art. 4 ust. 1

7i.

Minister właściwy do spraw pracy obniży w 2014 r. odpowiednio wskaźnik, o którym mowa

w ust. 7h pkt 2, żeby nie mniej niż 75% ogólnej liczby powiatowych urzędów pracy zostało

objętych finansowaniem z Funduszu Pracy kosztów nagród specjalnych oraz składek na

ubezpieczenia społeczne pracowników powiatowych urzędów pracy, w ramach kwoty, o której

mowa w art. 108 ust. 1i.

7j.

Kwota środków, o której mowa w art. 108 ust. 1i, w latach 2015-2017 jest przekazywana

samorządom powiatów na wniosek starosty, składany za pośrednictwem marszałka województwa

w terminie do dnia 31 lipca danego roku kalendarzowego, zawierający potwierdzenie

spełnienia przez powiatowy urząd pracy dwóch z trzech następujących warunków

1)

osiągnięcia, na dzień 31 grudnia roku poprzedniego, wskaźnika procentowego udziału

pracowników powiatowego urzędu pracy pełniących funkcję doradcy klienta w całkowitym

zatrudnieniu na poziomie wyższym niż średni procentowy wskaźnik udziału pracowników

uzyskany we wszystkich powiatowych urzędach pracy albo osiągnięcia wskaźnika liczby

osób bezrobotnych przypadających na jednego pracownika powiatowego urzędu pracy pełniącego

funkcję doradcy klienta na poziomie niższym niż średni wskaźnik liczby osób bezrobotnych

uzyskany we wszystkich powiatowych urzędach pracy;

2)

osiągnięcia, w roku poprzedzającym rok złożenia wniosku, wskaźnika efektywności zatrudnieniowej

podstawowych form aktywizacji zawodowej, o której mowa w art. 4 ust. 1

3)

osiągnięcia, w roku poprzedzającym rok złożenia wniosku, wskaźnika efektywności kosztowej

podstawowych form aktywizacji zawodowej, o której mowa w art. 4 ust. 1

7k.

Kwota środków, o której mowa w art. 108 ust. 1i, nieprzekazana samorządom powiatów

w związku z niespełnieniem warunków, o których mowa w ust. 7h-7j, pozostaje w dyspozycji

ministra właściwego do spraw pracy z przeznaczeniem dla samorządów powiatów na finansowanie

kosztów nagród specjalnych oraz składek na ubezpieczenia społeczne pracowników powiatowych

urzędów pracy, które uzyskują najlepsze wskaźniki efektywności, o których mowa w art.

4 ust. 1

7l.

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, tryb przyznawania

samorządom powiatów środków Funduszu Pracy na finansowanie kosztów nagród specjalnych

oraz składek na ubezpieczenia społeczne pracowników powiatowych urzędów pracy, które

uzyskują najlepsze wskaźniki efektywności zatrudnieniowej i kosztowej, mając na względzie

dostępność środków oraz zapewnienie wspierania efektywnych działań aktywizujących.

7m.

Kwota środków, o której mowa w art. 108 ust. 1h, jest przekazywana samorządom powiatów

w okresach miesięcznych, w wysokości 1/12 kwoty ustalonej na dany rok.

”

,

g)

ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

Kwoty środków Funduszu Pracy na finansowanie programów na rzecz promocji zatrudnienia,

łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej oraz innych fakultatywnych zadań

realizowanych przez powiaty są ustalane przez zarząd województwa, według kryteriów

określonych przez sejmik województwa, w ramach kwoty, o której mowa w ust. 2. Określając

kryteria, sejmik województwa powinien wziąć pod uwagę w szczególności

1)

liczbę bezrobotnych;

2)

stopę bezrobocia;

3)

strukturę bezrobocia;

4)

kwoty środków Funduszu Pracy przeznaczone w powiecie na realizację projektów współfinansowanych

z Europejskiego Funduszu Społecznego;

5)

efektywność działań urzędów pracy na rzecz aktywizacji bezrobotnych.

”

,

h)

po ust. 8 dodaje się ust. 8a w brzmieniu

„

8a.

W kwocie środków Funduszu Pracy ustalonej zgodnie z ust. 8 dla powiatu na finansowanie

programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji

zawodowej udział środków przeznaczonych na finansowanie realizacji Programu Aktywizacja

i Integracja, o którym mowa w art. 62a, wynosi nie więcej niż 5%.

”

,

i)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

Wyboru form aktywizacji zawodowej bezrobotnych i innych uprawnionych osób, w ramach

łącznej kwoty ustalonej dla powiatu na finansowanie programów na rzecz promocji zatrudnienia,

łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej, dokonuje starosta, po zasięgnięciu

opinii powiatowej rady rynku pracy.

”

,

j)

ust. 11 otrzymuje brzmienie

„

11.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

algorytm, o którym mowa w ust. 2, mając na względzie uzależnienie wysokości kwot środków

na finansowanie programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia

i aktywizacji zawodowej od

a)

liczby bezrobotnych i stopy bezrobocia - w 75%,

b)

efektywności działań na rzecz aktywizacji bezrobotnych - w 25%;

2)

sposób ustalania kwot środków Funduszu Pracy będących w dyspozycji samorządu województwa

z przeznaczeniem na realizację projektów współfinansowanych z Europejskiego Funduszu

Społecznego, mając na względzie zapewnienie finansowania realizacji tych projektów;

3)

wysokość i przeznaczenie rezerwy będącej w dyspozycji ministra właściwego do spraw

pracy, mając na względzie zapewnienie finansowania dodatkowego wsparcia dla realizacji

zadań na rzecz bezrobotnych i innych uprawnionych osób.

”

,

k)

uchyla się ust. 11a,

l)

w ust. 12 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

podmioty oraz osoby, o których mowa w art. 46, stają się ich własnością;

”

,

m)

dodaje się ust. 13 w brzmieniu

„

13.

Specyficzne elementy wspierające zatrudnienie, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt

36a, zakupione ze środków Funduszu Pracy przez powiatowy urząd pracy, mogą stać się

własnością uczestnika programu specjalnego po zakończeniu programu specjalnego lub

po zakończeniu udziału w programie specjalnym z powodu podjęcia zatrudnienia, o ile

są niezbędne do uzyskania lub utrzymania zatrudnienia.

”

;

82)

art. 109a otrzymuje brzmienie

„

Art. 109a.

1.

Koszty szkoleń, o których mowa w art. 108 ust. 1 pkt 9, nie mogą przekroczyć dziesięciokrotności

minimalnego wynagrodzenia za pracę na jedną osobę w okresie kolejnych trzech lat.

2.

Roczny koszt szkoleń i studiów, o których mowa w art. 108 ust. 1 pkt 38, dla jednej

osoby, nie może przekroczyć 150% przeciętnego wynagrodzenia.

3.

Do limitu, o którym mowa w ust. 2, nie wlicza się kosztów szkoleń organizowanych i

finansowanych przez

1)

ministra właściwego do spraw pracy dla pracowników publicznych służb zatrudnienia;

2)

wojewodę dla pracowników wojewódzkich i powiatowych urzędów pracy;

3)

samorząd województwa dla pracowników powiatowych urzędów pracy.

4.

Roczny koszt szkoleń, o których mowa w art. 108 ust. 1 pkt 38b, dla jednej osoby,

finansowanych przez ministra właściwego do spraw pracy, nie może przekroczyć 40% przeciętnego

wynagrodzenia.

5.

Koszty szkoleń, o których mowa w art. 108 ust. 1 pkt 6, nie mogą przekroczyć pięciokrotności

minimalnego wynagrodzenia za pracę na jedną osobę w okresie kolejnych trzech lat.

”

;

83)

po art. 109d dodaje się art. 109e-109g w brzmieniu

„

Art. 109e.

1.

Minister właściwy do spraw pracy przekazuje na wyodrębniony rachunek bankowy w Banku

Gospodarstwa Krajowego środki Funduszu Pracy oraz środki, o których mowa w art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji, na finansowanie

1)

pożyczek na utworzenie stanowiska pracy lub pożyczek na podjęcie działalności gospodarczej

oraz usług doradczych i szkoleniowych, o których mowa w art. 61e;

2)

kosztów związanych z udzielaniem i obsługą pożyczek.

2.

Podstawę przekazywania środków finansowych stanowi umowa zawarta między ministrem

właściwym do spraw pracy a Bankiem Gospodarstwa Krajowego.

3.

Umowa, o której mowa w ust. 2, powinna określać w szczególności

1)

wysokość środków finansowych, o których mowa w art. 61e, przekazywanych przez ministra

właściwego do spraw pracy do Banku Gospodarstwa Krajowego, w tym wynagrodzenie Banku

Gospodarstwa Krajowego;

2)

warunki i tryb przekazywania środków finansowych;

3)

tryb udzielania pożyczek, w tym podział zadań realizowanych przez Bank Gospodarstwa

Krajowego oraz pośredników finansowych, o których mowa w art. 61g;

4)

wymogi, jakie powinien spełniać pośrednik finansowy, o którym mowa w art. 61g ust.

2, w zakresie okresu funkcjonowania na rynku, posiadania doświadczenia dotyczącego

udzielania pożyczek na podjęcie lub rozwój działalności gospodarczej i wysokości posiadanego

kapitału;

5)

sposób świadczenia usług doradczych i szkoleniowych, o których mowa w art. 61e;

6)

sposób realizacji i finansowania działań promocyjno-informacyjnych;

7)

obowiązki związane z udzielaniem pomocy de minimis, o których mowa w art. 37 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy

publicznej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404, z późn. zm.;

8)

warunki i tryb kontroli prawidłowości realizacji umowy, o której mowa w ust. 2, oraz

podmioty uprawnione do jej przeprowadzania;

9)

sposób wykorzystania spłaconego kapitału, odsetek od pożyczek oraz innych przychodów,

w tym środków odzyskanych w wyniku działań windykacyjnych;

10)

zobowiązanie pośredników finansowych do prowadzenia działań windykacyjnych;

11)

sposób wycofywania środków z Banku Gospodarstwa Krajowego;

12)

tryb rozliczania otrzymanych środków oraz sporządzania sprawozdawczości dla ministra

właściwego do spraw pracy.

4.

Środki z tytułu spłaconych i zwróconych pożyczek oraz z tytułu oprocentowania pożyczek

są wykorzystywane na udzielanie kolejnych pożyczek, świadczenie usług doradczych i

szkoleniowych, a także finansowanie kosztów związanych z ich obsługą.

Art. 109f.

Powiatowe urzędy pracy udzielają wsparcia ze środków innych niż środki Funduszu Pracy,

w szczególności w ramach projektów finansowanych ze środków Europejskiego Funduszu

Społecznego, wyłącznie bezrobotnym i poszukującym pracy, w sposób i na zasadach określonych

w ustawie.

Art. 109g.

1.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, w uzgodnieniu z ministrem właściwym

do spraw pracy, może przekazać na rachunek w Banku Gospodarstwa Krajowego środki Unii

Europejskiej na finansowanie pożyczek na utworzenie stanowiska pracy lub pożyczek

na podjęcie działalności gospodarczej oraz usług doradczych i szkoleniowych, a także

kosztów z tym związanych, zgodnie z art. 109e.

2.

Kwota przekazanych środków zwiększa kwotę środków, o których mowa w art. 109e ust.

1.

”

;

84)

po art. 118a dodaje się art. 118b w brzmieniu

„

Art. 118b.

1.

Dysponent Funduszu Pracy może zlecić wybranemu podmiotowi przeprowadzenie operacyjnego

audytu zewnętrznego w powiatowych urzędach pracy uzyskujących efektywność zatrudnieniową

podstawowych form aktywizacji zawodowej, o której mowa w art. 4 ust. 1

2.

Operacyjny audyt zewnętrzny przeprowadza podmiot niezależny od powiatowego urzędu

pracy, posiadający odpowiednie kwalifikacje i doświadczenie z zakresu audytu lub dysponujący

osobami uprawnionymi do przeprowadzenia audytu, z uwzględnieniem międzynarodowych

standardów audytu w zakresie

1)

oceny efektywności zarządzania jednostką;

2)

badania efektywności działania jednostki.

3.

Z przeprowadzonego operacyjnego audytu zewnętrznego jest sporządzane sprawozdanie

zawierające opis ustalonego stanu faktycznego oraz jego ocenę, a także zalecenia lub

wnioski dotyczące usunięcia nieprawidłowości lub usprawnienia funkcjonowania powiatowego

urzędu pracy w zakresie poprawy uzyskiwanych efektów dotyczących wydatkowania środków

Funduszu Pracy na finansowanie realizacji zadań, o których mowa w art. 9 ust. 1.

4.

Sprawozdanie z przeprowadzonego operacyjnego audytu zewnętrznego stanowi podstawę

wystąpienia przez dysponenta Funduszu Pracy do zarządu powiatu z wnioskiem o opracowanie

programu naprawczego.

5.

Powiatowe urzędy pracy, w których jest przeprowadzany operacyjny audyt zewnętrzny,

są obowiązane udostępniać dokumenty i udzielać wyjaśnień w sprawach objętych zakresem

audytu.

”

;

85)

w art. 119 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Sprawca nie podlega karze, jeżeli przed dniem rozpoczęcia kontroli w podmiocie kontrolowanym

obowiązek, o którym mowa w art. 74, został już spełniony.

”

;

86)

w art. 121 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Kto, świadcząc usługi, o których mowa w art. 18 ust. 1 lub w art. 18c ust. 2, pobiera

od osoby, dla której poszukuje zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub której udziela

pomocy w wyborze odpowiedniego zawodu i miejsca zatrudnienia, dodatkowe opłaty inne

niż wymienione w art. 85 ust. 2 pkt 7, podlega karze grzywny nie niższej niż 3000

zł.

3.

Tej samej karze podlega, kto, świadcząc usługi, o których mowa w art. 18 ust. 1 lub

w art. 18c ust. 2, nie przestrzega zasady zakazu dyskryminacji ze względu na płeć,

wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, pochodzenie etniczne, narodowość, orientację

seksualną, przekonania polityczne i wyznanie lub ze względu na przynależność związkową.

”

;

87)

po art. 121b dodaje się art. 121c w brzmieniu

„

Art. 121c.

Kto świadcząc usługi, o których mowa w art. 18 ust. 1 lub w art. 18c ust. 2, osobie

podejmującej za granicą pracę, pracę tymczasową oraz osobie kierowanej za granicę

w celu nabywania umiejętności praktycznych, w formie odbycia praktyki absolwenckiej,

praktyki lub stażu zawodowego - niebędących zatrudnieniem lub inną pracą zarobkową

- nie przedstawia pisemnej informacji, o której mowa w art. 19d ust. 1 pkt 2, lub

przedstawia informację niezgodną ze stanem faktycznym, podlega karze grzywny nie niższej

niż 3000 zł.

”

;

88)

w art. 122 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Sprawca nie podlega karze, jeżeli przed dniem rozpoczęcia kontroli w podmiocie kontrolowanym

zaległe składki na Fundusz Pracy zostały już opłacone w wymaganej wysokości.

”

.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm. w art. 14 w ust. 2 uchyla się pkt 13.

W ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

(Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 39 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Dyrektor szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe, w porozumieniu z organem prowadzącym

szkołę, ustala zawody, w których kształci szkoła, po zasięgnięciu opinii powiatowej

i wojewódzkiej rady rynku pracy co do zgodności z potrzebami rynku pracy.

”

;

2)

w art. 86 w ust. 1b w pkt 4 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

wojewódzkiej lub powiatowej rady rynku pracy wydanymi po uzyskaniu stanowiska wojewódzkiego

lub powiatowego urzędu pracy,

”

.

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, z późn. zm. w art. 12 w ust. 1 uchyla się pkt 5b.

W ustawie z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji

(Dz. U. z 2013 r. poz. 216 i 1643) w art. 56 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Przychody ze sprzedaży należących do Skarbu Państwa akcji i udziałów, stanowiących

do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 1 marca 2002 r. o zmianach w organizacji i funkcjonowaniu centralnych

organów administracji rządowej i jednostek im podporządkowanych oraz o zmianie niektórych

ustaw

(Dz. U. Nr 25, poz. 253, z późn. zm. rezerwę na cele uwłaszczenia, minister właściwy do spraw Skarbu Państwa przekazuje

na wyodrębniony rachunek ministra właściwego do spraw pracy. Środki te przeznacza

się na finansowanie zadań ministra właściwego do spraw pracy na rzecz przeciwdziałania

bezrobociu. Minister właściwy do spraw pracy może przekazać środki do

1)

Funduszu Pracy;

2)

Banku Gospodarstwa Krajowego.

”

.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu

osób niepełnosprawnych

(Dz. U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721, z późn. zm. w art. 11 w ust. 2 w pkt 8 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 9-12

w brzmieniu

„

9)

szkoleń na podstawie trójstronnych umów szkoleniowych zawieranych pomiędzy starostą,

pracodawcą i instytucją szkoleniową;

10)

bonu na zasiedlenie;

11)

bonu szkoleniowego;

12)

bonu stażowego.

”

.

W ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1442, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 41 ust. 10 otrzymuje brzmienie

„

10.

Płatnik składek jest zwolniony z przekazywania informacji wynikającej z ust. 9 w przypadku

pobierania składek na ubezpieczenie zdrowotne

1)

z emerytur i rent;

2)

za bezrobotnych bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych, o których mowa w przepisach

o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

”

;

2)

w art. 50

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Dane zgromadzone na koncie ubezpieczonego, o których mowa w art. 40, i na koncie płatnika

składek, o których mowa w art. 45, mogą być udostępniane sądom, prokuratorom, organom

kontroli skarbowej, organom podatkowym, Państwowej Inspekcji Pracy, Straży Granicznej,

komornikom sądowym, ośrodkom pomocy społecznej, powiatowym centrom pomocy rodzinie,

publicznym służbom zatrudnienia oraz Komisji Nadzoru Finansowego, z uwzględnieniem

przepisów dotyczących ochrony danych osobowych.

”

,

b)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

Dane zgromadzone na kontach, o których mowa w ust. 3, udostępnia się bezpłatnie sądom,

prokuratorom, organom kontroli skarbowej, organom podatkowym, Państwowej Inspekcji

Pracy, Straży Granicznej, ośrodkom pomocy społecznej, powiatowym centrom pomocy rodzinie,

publicznym służbom zatrudnienia oraz Komisji Nadzoru Finansowego, a także w zakresie

niezbędnym do realizacji świadczeń rodzinnych wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi

miasta.

”

,

c)

dodaje się ust. 14-16 w brzmieniu

„

14.

Zakład udostępnia publicznym służbom zatrudnienia, w postaci elektronicznej, dane

zgromadzone na koncie ubezpieczonego, o których mowa w art. 40, obejmujące

1)

imię i nazwisko,

2)

datę urodzenia,

3)

numer PESEL, a w razie gdy nie nadano numeru PESEL - rodzaj, serię i numer dokumentu

tożsamości,

4)

obywatelstwo,

5)

kod i nazwę tytułu ubezpieczenia,

6)

nazwę i dane identyfikacyjne płatnika,

7)

datę powstania obowiązku ubezpieczeń społecznych,

8)

datę zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych lub do ubezpieczenia zdrowotnego,

9)

datę wyrejestrowania z ubezpieczeń społecznych lub z ubezpieczenia zdrowotnego,

10)

rodzaje ubezpieczeń wraz z określeniem, czy dobrowolne, czy obowiązkowe,

11)

wymiar czasu pracy,

12)

informację o podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne,

13)

opłacone składki na ubezpieczenia społeczne za osoby prowadzące pozarolniczą działalność

i osoby z nimi współpracujące,

14)

informację o przekroczeniu rocznej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne

i rentowe,

15)

wykazane w imiennym raporcie miesięcznym przerwy w opłacaniu składek,

16)

wypłacone świadczenia z ubezpieczenia chorobowego i z ubezpieczenia wypadkowego,

17)

wypłacane świadczenia z ubezpieczenia emerytalnego i z ubezpieczeń rentowych,

18)

imię i nazwisko oraz datę uzyskania lub utraty uprawnień do ubezpieczenia zdrowotnego

przez członka rodziny

- w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w przepisach o promocji zatrudnienia

i instytucjach rynku pracy.

15.

Zakład udostępnia powiatowym urzędom pracy i wojewódzkim urzędom pracy, w postaci

elektronicznej, wykaz obejmujący dane osób ubezpieczonych, wymienionych w art. 6 ust.

1 pkt 9-9b, które w poprzednim miesiącu zostały zgłoszone do ubezpieczeń społecznych

lub ubezpieczenia zdrowotnego, także z innych tytułów - w terminie do 10 dnia roboczego

następnego miesiąca.

16.

Dane, o których mowa w ust. 15, obejmują

1)

imię i nazwisko;

2)

datę urodzenia;

3)

numer PESEL, a w razie gdy nie nadano numeru PESEL - rodzaj, serię i numer dokumentu

tożsamości oraz datę urodzenia i obywatelstwo;

4)

datę powstania obowiązku ubezpieczeń społecznych lub ubezpieczenia zdrowotnego z innego

tytułu niż wymienione w art. 6 ust. 1 pkt 9-9b;

5)

datę wyrejestrowania z ubezpieczeń społecznych lub z ubezpieczenia zdrowotnego z innego

tytułu niż wymienione w art. 6 ust. 1 pkt 9-9b;

6)

kod tytułu ubezpieczenia.

”

.

W ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 182, ze zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Brak współdziałania osoby lub rodziny z pracownikiem socjalnym lub asystentem rodziny,

o którym mowa w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, w rozwiązywaniu

trudnej sytuacji życiowej, odmowa zawarcia kontraktu socjalnego, niedotrzymywanie

jego postanowień, nieuzasadniona odmowa podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej

przez osobę bezrobotną lub nieuzasadniona odmowa podjęcia lub przerwanie szkolenia,

stażu, przygotowania zawodowego w miejscu pracy, wykonywania prac interwencyjnych,

robót publicznych, prac społecznie użytecznych, a także odmowa lub przerwanie udziału

w działaniach w zakresie integracji społecznej realizowanych w ramach Programu Aktywizacja

i Integracja, o których mowa w przepisach o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku

pracy, lub nieuzasadniona odmowa podjęcia leczenia odwykowego w zakładzie lecznictwa

odwykowego przez osobę uzależnioną mogą stanowić podstawę do odmowy przyznania świadczenia,

uchylenia decyzji o przyznaniu świadczenia lub wstrzymania świadczeń pieniężnych z

pomocy społecznej.

”

;

2)

w art. 17 w ust. 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

współpraca z powiatowym urzędem pracy w zakresie upowszechniania ofert pracy oraz

informacji o wolnych miejscach pracy, upowszechniania informacji o usługach poradnictwa

zawodowego i o szkoleniach oraz realizacji Programu Aktywizacja i Integracja, o którym

mowa w przepisach o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

”

;

3)

w art. 108 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W przypadku osób bezrobotnych podpisanie kontraktu socjalnego, w ramach którego są

realizowane działania na rzecz wzmocnienia aktywności osoby bezrobotnej, może być

dokonywane na podstawie skierowania powiatowego urzędu pracy na zasadach określonych

w art. 50 ust. 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach

rynku pracy.

”

.

1.

W sprawach dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego państw, o których

mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a-c, oraz państw, z którymi Rzeczpospolita Polska

zawarła dwustronne umowy międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym, w zakresie świadczeń

dla bezrobotnych, marszałek województwa rozstrzyga, w drodze decyzji, z zastrzeżeniem

art. 9d, o przyznaniu albo odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, jeżeli

okres ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek spełniony przez bezrobotnego

w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, państwie, o którym mowa w art. 1

ust. 3 pkt 2 lit. b i c, lub państwie, z którym Rzeczpospolita Polska zawarła dwustronną

umowę międzynarodową o zabezpieczeniu społecznym, w zakresie świadczeń dla bezrobotnych,

ma wpływ na nabycie, wysokość lub okres pobierania zasiłku, o którym mowa w art. 73

ust. 1 pkt 2 lit. b.

2.

W sprawach dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego państw, o których

mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a-c, w zakresie świadczeń dla bezrobotnych, marszałek

województwa stwierdza zachowanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych nabytego w Rzeczypospolitej

Polskiej przez bezrobotnego udającego się do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej

lub państwa określonego w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. b i c, w drodze wydania dokumentu,

określonego w przepisach prawa Unii Europejskiej.

3.

W sprawach dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego państw, o których

mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a-c, w zakresie świadczeń dla bezrobotnych, marszałek

województwa rozstrzyga, w drodze decyzji, o odmowie stwierdzenia zachowania prawa

do zasiłku dla bezrobotnych nabytego w Rzeczypospolitej Polskiej przez bezrobotnego

udającego się do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa określonego

w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. b i c.

4.

Marszałek województwa rozstrzyga, w drodze decyzji, w innych sprawach dotyczących

koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego państw, o których mowa w art. 1 ust.

3 pkt 2 lit. a-c, oraz państw, z którymi Rzeczpospolita Polska zawarła dwustronne

umowy międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym, w zakresie świadczeń dla bezrobotnych,

jeżeli podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowi przepis prawa Unii Europejskiej lub

przepis dwustronnej umowy międzynarodowej o zabezpieczeniu społecznym, w zakresie

świadczeń dla bezrobotnych.

W ustawie z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 170) w art. 2

1)

w ust. 3

a)

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie określonej w ust. 1 po upływie co najmniej

180 dni pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w ustawie o promocji zatrudnienia,

jeżeli osoba ta spełnia łącznie następujące warunki

”

,

b)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

złoży wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym

30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 180-dniowy

okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych.

”

;

2)

w ust. 5

a)

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Do okresu 180 dni pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w ust. 3, wlicza

się

”

,

b)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

okresy zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu przepisów ustawy o promocji

zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych

podjętego w tym okresie; w przypadku gdy zatrudnienie lub inna praca zarobkowa ustanie

po upływie 180-dniowego okresu, o którym mowa w ust. 3 pkt 3, prawo do świadczenia

przedemerytalnego przysługuje, jeżeli wniosek o przyznanie tego świadczenia zostanie

złożony w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia ustania zatrudnienia lub innej

pracy zarobkowej, w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia

w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych.

”

.

Pracodawca, o którym mowa w art. 9, nie opłaca składek na Fundusz przez okres 12 miesięcy,

począwszy od pierwszego miesiąca po zawarciu umowy o pracę, za skierowanych zatrudnionych

bezrobotnych, którzy nie ukończyli 30 roku życia.

1.

W przypadku gdy bezrobotny spełnia warunki do nabycia zasiłku określone w art. 71,

a okresy jego ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek spełnione w

innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie, o którym mowa w art. 1

ust. 3 pkt 2 lit. b i c, mogą mieć wpływ jedynie na wysokość lub okres pobierania

zasiłku, o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. b, starosta wydaje decyzję na podstawie

art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b, z uwzględnieniem jedynie okresów wymienionych w art.

71 ust. 1 i 2.

2.

Po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1, starosta niezwłocznie przekazuje sprawę

do marszałka województwa w celu ustalenia, czy okresy ubezpieczenia, zatrudnienia

lub pracy na własny rachunek spełnione przez bezrobotnego w innym państwie członkowskim

Unii Europejskiej lub państwie, o którym mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. b i c, mają

wpływ na wysokość lub okres pobierania zasiłku, o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt

2 lit. b.

3.

W przypadku ustalenia, że okresy ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek

spełnione przez bezrobotnego w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie,

o którym mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. b i c, mają wpływ na wysokość lub okres pobierania

zasiłku, o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. b, marszałek województwa wydaje

decyzję na podstawie art. 8a ust. 1.

4.

Wydanie przez marszałka województwa decyzji, o której mowa w ust. 3, oznacza uchylenie

decyzji wydanej na mocy ust. 1, przy czym świadczenia wypłacone na podstawie decyzji,

o której mowa w ust. 1, zalicza się na poczet świadczeń wynikających z decyzji, o

której mowa w ust. 3.

5.

W przypadku ustalenia, że okresy ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek

spełnione przez bezrobotnego w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie,

o którym mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. b i c, nie mają wpływu na wysokość lub okres

pobierania zasiłku, o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. b, marszałek województwa

umarza prowadzone postępowanie administracyjne.

W ustawie z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności

pracodawcy

(Dz. U. z 2014 r. poz. 272) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3

a)

w ust. 1 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

zmianie postanowienia o ogłoszeniu upadłości obejmującej likwidację majątku dłużnika

na postanowienie o ogłoszeniu upadłości z możliwością zawarcia układu;

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Datą niewypłacalności jest data wydania postanowienia sądu upadłościowego o ogłoszeniu

upadłości pracodawcy w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, data postanowienia

sądu upadłościowego o oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości pracodawcy w przypadkach,

o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 5, data uprawomocnienia się postanowienia o zmianie

sposobu prowadzenia postępowania upadłościowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 i 3a.

”

;

2)

po art. 9b dodaje się art. 9c w brzmieniu

„

Art. 9c.

Pracodawca, o którym mowa w art. 9, nie opłaca składek na Fundusz przez okres 12 miesięcy,

począwszy od pierwszego miesiąca po zawarciu umowy o pracę, za skierowanych zatrudnionych

bezrobotnych, którzy nie ukończyli 30 roku życia.

”

;

3)

w art. 39 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Organem opiniodawczo-doradczym dysponenta Funduszu w sprawach Funduszu jest Rada Rynku

Pracy, powołana na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku

pracy.

”

.

W ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy

(Dz. U. z 2012 r. poz. 404, 769 i 1544) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 10 w ust. 1 w pkt 3 lit. f otrzymuje brzmienie

„

f)

prowadzenia działalności przez podmioty, o których mowa w art. 18c ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach

rynku pracy

(Dz. U. z 2013 r. poz. 674, z późn. zm., zgodnie z warunkami określonymi w art. 19c, art. 19d, art. 19ga i art. 85 ust. 2

tej ustawy;

”

;

2)

w art. 13 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

podmioty, o których mowa w art. 18c ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach

rynku pracy - w zakresie przestrzegania warunków określonych w art. 19c, art. 19d, art. 19ga

i art. 85 ust. 2 tej ustawy;

”

.

W ustawie z dnia 16 września 2011 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem

skutków powodzi

(Dz. U. Nr 234, poz. 1385, z 2012 r. poz. 908 oraz z 2013 r. poz. 1291) w art. 17 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Umorzenia pożyczki w przypadku, o którym mowa w ust. 1, dokonuje, w drodze decyzji,

starosta na wniosek pożyczkobiorcy złożony w terminie określonym w przepisach wydanych

na podstawie art. 1 ust. 2 lub z urzędu w wypadku śmierci pożyczkobiorcy bez konieczności

uzyskania opinii powiatowej rady rynku pracy.

”

.

Osoby powołane na stanowisko dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy i dyrektora powiatowego

urzędu pracy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują dotychczasowe

stanowiska.

Do dnia powołania Rady Rynku Pracy, wojewódzkich rad rynku pracy i powiatowych rad

rynku pracy zadania tych rad wykonują odpowiednio Naczelna Rada Zatrudnienia, wojewódzkie

rady zatrudnienia i powiatowe rady zatrudnienia, działające w składzie i na zasadach

określonych w przepisach dotychczasowych.

Profil pomocy dla bezrobotnego, o którym mowa w art. 33 ust. 2b ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, dla osoby zarejestrowanej jako bezrobotna

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, powinien być ustalony nie później niż

w terminie do dnia 31 grudnia 2014 r.

Indywidualne plany działania, o których mowa w art. 34a ustawy zmienianej w art. 1,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, dla osób zarejestrowanych przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, opracowuje się na zasadach i w terminach określonych w

przepisach dotychczasowych.

Bezrobotnym do 25 roku życia, o których mowa w art. 50 ust. 1 ustawy zmienianej w

art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, zarejestrowanym przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, powiatowy urząd pracy powinien przedstawić propozycję zatrudnienia,

innej pracy zarobkowej, szkolenia, stażu, odbycia przygotowania zawodowego dorosłych

lub zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych albo innej formy

pomocy określonej w ustawie, w terminie wynikającym z przepisów dotychczasowych.

Do ustalenia w 2014 r. łącznej kwoty wydatków możliwych do poniesienia na realizację

programów specjalnych, o której mowa w art. 66a ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1,

stosuje się przepisy dotychczasowe.

Wniosek o wpis do rejestru może być złożony w postaci elektronicznej. Wniosek składany

w postaci elektronicznej zawiera dane w ustalonym formacie elektronicznym, zawarte

we wzorze wniosku, o którym mowa w art. 19k, oraz powinien być opatrzony

1)

bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego

certyfikatu, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 262), albo

2)

podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP, na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne.

W 2014 r. spełnieniem przez powiatowy urząd pracy warunku, o którym mowa w art. 66e

ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, będzie osiągnięcie

na dzień 31 grudnia 2013 r. wskaźnika procentowego udziału pracowników powiatowego

urzędu pracy zatrudnionych na stanowiskach, o których mowa w art. 91 ust. 1 pkt 1-4

ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w całkowitym zatrudnieniu

na poziomie niższym niż 5 punktów procentowych poniżej średniego procentowego wskaźnika

udziału pracowników uzyskanego we wszystkich powiatowych urzędach pracy lub osiągnięcie

wskaźnika liczby bezrobotnych przypadających na jednego pracownika powiatowego urzędu

pracy zatrudnionego na jednym ze stanowisk, o których mowa w art. 91 ust. 1 pkt 1-4

ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, na poziomie wyższym

niż 15% powyżej średniego wskaźnika liczby bezrobotnych uzyskanego we wszystkich powiatowych

urzędach pracy.

Agencja zatrudnienia oraz podmioty, o których mowa w art. 18c, nie mogą dyskryminować

ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, pochodzenie etniczne,

narodowość, orientację seksualną, przekonania polityczne i wyznanie ani ze względu

na przynależność związkową osób, dla których poszukują zatrudnienia lub innej pracy

zarobkowej.

1.

Agencja zatrudnienia oraz podmioty, o których mowa w art. 18c

1)

nie mogą pobierać kwot innych niż określone w art. 85 ust. 2 pkt 7 od osób, dla których

poszukują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej lub którym udzielają pomocy w wyborze

odpowiedniego zawodu i miejsca zatrudnienia;

2)

przed skierowaniem osoby do pracy za granicą albo pracy tymczasowej, do podmiotu działającego

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, są obowiązane do przekazania jej na piśmie

informacji o kosztach, opłatach i innych należnościach, w tym określonych w art. 85

ust. 2 pkt 7, związanych z kierowaniem do pracy oraz podjęciem i wykonywaniem pracy

za granicą.

2.

Przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się odpowiednio do osób kierowanych za granicę w celu

nabywania umiejętności praktycznych, w formie odbycia praktyki absolwenckiej, praktyki

lub stażu zawodowego - niebędących zatrudnieniem lub inną pracą zarobkową.

Agencja zatrudnienia oraz podmioty, o których mowa w art. 18c, są obowiązane do niezwłocznego

zwrócenia osobie, na rzecz której świadczą lub świadczyły usługi z zakresu działalności

agencji zatrudnienia, na jej pisemny wniosek, złożonych przez nią oryginałów dokumentów,

w szczególności dokumentów potwierdzających posiadane wykształcenie, kwalifikacje

oraz doświadczenie zawodowe.

1.

W 2014 r. minister właściwy do spraw pracy, po uzyskaniu opinii Naczelnej Rady Zatrudnienia,

ustali priorytety, wzór podziału środków Krajowego Funduszu Szkoleniowego i plan ich

wydatkowania oraz dodatkowe priorytety i kryteria podziału środków z rezerwy Krajowego

Funduszu Szkoleniowego, o których mowa w art. 22 ust. 4 pkt 3 i 4 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Środki Krajowego Funduszu Szkoleniowego w latach 2014 i 2015 przeznacza się na wsparcie

kształcenia ustawicznego pracowników i pracodawców w wieku co najmniej 45 lat.

3.

Kwota środków Funduszu Pracy przeznaczonych w 2014 r. na finansowanie zadań realizowanych

w ramach Krajowego Funduszu Szkoleniowego wynosi 40 mln zł.

Do środków zakładowego funduszu szkoleniowego zgromadzonych przed dniem wejścia w

życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Rada Rynku Pracy jest organem opiniodawczo-doradczym ministra właściwego do spraw

pracy w sprawach polityki rynku pracy oraz organem stanowiącym w zakresie ustalania

priorytetów wydatkowania środków z rezerwy KFS, o której mowa w art. 109 ust. 2e.

2.

Wojewódzkie rady rynku pracy są organami opiniodawczo-doradczymi marszałka województwa

w sprawach polityki rynku pracy.

3.

Powiatowe rady rynku pracy są organami opiniodawczo-doradczymi starosty w sprawach

polityki rynku pracy.

4.

Do zakresu działania Rady Rynku Pracy należy w szczególności

1)

inspirowanie przedsięwzięć zmierzających do pełnego i produktywnego zatrudnienia i

rozwoju zasobów ludzkich;

2)

opiniowanie projektu Krajowego Planu Działań oraz okresowych sprawozdań z jego realizacji;

3)

opiniowanie przedłożonych przez ministra właściwego do spraw pracy priorytetów, wzoru

podziału środków KFS i planu ich wydatkowania;

4)

ustalanie w układzie branżowym i regionalnym dodatkowych priorytetów wydatkowania

środków z rezerwy KFS oraz decydowanie o przeznaczeniu tych środków zgodnie z przyjętymi

priorytetami;

5)

opiniowanie rocznych sprawozdań z działalności Funduszu Pracy, a także ocena racjonalności

gospodarki środkami tego funduszu;

6)

realizacja zadań określonych w przepisach o ochronie roszczeń pracowniczych w razie

niewypłacalności pracodawcy;

7)

opiniowanie projektów ustaw dotyczących promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków

bezrobocia i aktywizacji zawodowej.

5.

Do zakresu działania wojewódzkich rad rynku pracy należy w szczególności

1)

inspirowanie przedsięwzięć zmierzających do pełnego i produktywnego zatrudnienia w

województwie;

2)

ocena racjonalności gospodarki środkami Funduszu Pracy;

3)

opiniowanie projektu regionalnego planu działań oraz okresowych sprawozdań z jego

realizacji;

4)

opiniowanie kryteriów podziału środków Funduszu Pracy dla samorządów powiatowych danego

województwa na finansowanie programów dotyczących promocji zatrudnienia i finansowanie

innych fakultatywnych zadań oraz opiniowanie opracowanych przez wojewódzkie urzędy

pracy propozycji przeznaczenia środków Funduszu Pracy będących w dyspozycji samorządu

województwa i sprawozdań z ich wykorzystania;

5)

składanie wniosków i wydawanie opinii w sprawach dotyczących kierunków kształcenia,

szkolenia zawodowego oraz zatrudnienia w województwie;

6)

ocenianie okresowych sprawozdań z działalności wojewódzkich urzędów pracy oraz przedstawianie

Radzie Rynku Pracy okresowych sprawozdań i wniosków w sprawach zatrudnienia;

7)

delegowanie przedstawicieli do komisji konkursowej dokonującej wyboru kandydata na

stanowisko dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy;

8)

opiniowanie wniosków o odwołanie dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy;

9)

opiniowanie wojewódzkich kryteriów wydawania zezwoleń na pracę cudzoziemców;

10)

współpraca z wojewódzkimi komisjami dialogu społecznego, w szczególności w zakresie

inicjowania programów i partnerstwa na rzecz wzrostu zatrudnienia i rozwoju rynku

pracy.

6.

Do zakresu działania powiatowych rad rynku pracy stosuje się odpowiednio przepisy

ust. 5.

7.

Powiatowe rady rynku pracy opiniują

1)

celowość realizacji programów specjalnych, biorąc pod uwagę w szczególności

a)

liczbę osób objętych programem i kryteria doboru tych osób,

b)

zakładane rezultaty programu specjalnego, w tym przewidywaną efektywność kosztową

i zatrudnieniową,

c)

koszty realizacji programu specjalnego, w tym poszczególnych przedsięwzięć;

2)

proponowane przez starostę zmiany realizacji programów specjalnych;

3)

celowość realizacji Programu Aktywizacja i Integracja, o którym mowa w art. 62a, biorąc

pod uwagę w szczególności

a)

kryteria doboru bezrobotnych,

b)

zakładane efekty realizacji Programu Aktywizacja i Integracja.

1.

Zasiłki dla bezrobotnych przyznane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy są

wypłacane przez okres wynikający z przepisów dotychczasowych.

2.

Bezrobotni, będący w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy w okresie 7 dni oczekiwania

na nabycie prawa do zasiłku albo w okresie, o którym mowa w art. 75 ust. 2 ustawy

zmienianej w art. 1, nabywają to prawo na zasadach i na okresy wynikające z przepisów

dotychczasowych.

3.

Dokumentem, o którym mowa w art. 2 ust. 3 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, jest również dokument poświadczający 6-miesięczny okres

pobierania zasiłku dla bezrobotnych przyznanego przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy.

1.

W skład Rady Rynku Pracy wchodzą osoby powoływane przez ministra właściwego do spraw

pracy spośród przedstawicieli wszystkich organizacji związkowych i organizacji pracodawców,

reprezentatywnych w rozumieniu ustawy o Trójstronnej Komisji, oraz jeden przedstawiciel

Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego, reprezentujący stronę samorządową.

2.

W skład wojewódzkiej rady rynku pracy wchodzą osoby powoływane przez marszałka województwa

spośród działających na terenie województwa wojewódzkich struktur każdej organizacji

związkowej i organizacji pracodawców, reprezentatywnych w rozumieniu ustawy o Trójstronnej

Komisji, społeczno-zawodowych organizacji rolników, w tym związków zawodowych rolników

indywidualnych i izb rolniczych oraz organizacji pozarządowych zajmujących się statutowo

problematyką rynku pracy.

3.

W skład powiatowej rady rynku pracy wchodzą osoby powoływane przez starostę spośród

działających na terenie powiatu terenowych struktur każdej organizacji związkowej

i organizacji pracodawców, reprezentatywnych w rozumieniu ustawy o Trójstronnej Komisji,

społeczno-zawodowych organizacji rolników, w tym związków zawodowych rolników indywidualnych

i izb rolniczych oraz organizacji pozarządowych zajmujących się statutowo problematyką

rynku pracy.

4.

Członków rad rynku pracy, o których mowa w ust. 1-3, powołuje się spośród kandydatów

zgłoszonych przez organy i organizacje, o których mowa odpowiednio w ust. 1-3, zgodnie

z następującym trybem

1)

minister właściwy do spraw pracy (marszałek województwa, starosta) w formie pisemnej

zwraca się do organów i organizacji, o których mowa w ust. 1-3, o zgłoszenie kandydata

do rady rynku pracy w terminie 15 dni roboczych od dnia otrzymania zaproszenia;

2)

do zgłoszenia organy i organizacje załączają opisy kariery zawodowej kandydata oraz

informacje potwierdzające osiągnięcia i doświadczenia w zakresie rynku pracy.

5.

Minister właściwy do spraw pracy (marszałek województwa, starosta) informuje organy

i organizacje, w terminie 30 dni roboczych od dnia zakończenia przyjmowania zgłoszeń,

o terminie posiedzenia inaugurującego.

6.

Minister właściwy do spraw pracy (marszałek województwa, starosta) może powoływać

w skład rady rynku pracy trzech przedstawicieli spośród organów jednostek samorządu

terytorialnego lub nauki o szczególnej wiedzy i autorytecie w obszarze działania tej

rady.

7.

Minister właściwy do spraw pracy (marszałek województwa, starosta) może zapraszać

do udziału w posiedzeniach rady rynku pracy przedstawicieli organów, organizacji i

instytucji niereprezentowanych w radzie rynku pracy, bez prawa udziału w podejmowaniu

rozstrzygnięć.

8.

Rady rynku pracy, o których mowa w ust. 1-3, wybierają spośród swoich członków przewodniczącego

na czas trwania kadencji.

9.

W przypadku gdy powiatowy urząd pracy realizuje zadania z zakresu promocji zatrudnienia,

łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej na obszarze przekraczającym

granice powiatu, tworzy się jedną powiatową radę rynku pracy, która jest powoływana

przez starostę sprawującego zwierzchnictwo nad powiatowym urzędem pracy w porozumieniu

ze starostą powiatu dotującego.

10.

Członek rady rynku pracy może zostać odwołany

1)

na wniosek organu lub organizacji, które zgłosiły jego kandydaturę na członka rady;

2)

z inicjatywy odpowiednio ministra właściwego do spraw pracy, marszałka województwa

lub starosty, po zasięgnięciu opinii organu lub organizacji, które zgłosiły jego kandydaturę

na członka rady.

11.

Kadencja rad rynku pracy trwa 4 lata.

12.

Ze środków Funduszu Pracy mogą być finansowane koszty szkoleń członków rad rynku pracy.

13.

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, organizację i tryb

działania rad rynku pracy oraz tryb finansowania kosztów szkoleń członków rad, mając

na względzie zapewnienie efektywnego dialogu społecznego.

14.

Pracodawca jest obowiązany zwolnić pracownika od pracy w celu wzięcia udziału w posiedzeniach

rady rynku pracy. Za czas zwolnienia pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia ustalonego

według zasad obowiązujących przy obliczaniu wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy.

15.

Na wniosek członków rady rynku pracy zamieszkałych poza miejscowością, w której odbywają

się obrady rady, koszty ich przejazdów są refundowane ze środków Funduszu Pracy odpowiednio

przez ministra właściwego do spraw pracy, marszałka województwa lub starostę, w wysokości

i na zasadach określonych dla podróży krajowej w przepisach w sprawie należności przysługujących

pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej

z tytułu podróży służbowej.

Umowy zawarte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie ustawy zmienianej

w art. 1 są realizowane na podstawie przepisów dotychczasowych.

Wnioski pracodawców o refundację z Funduszu Pracy kosztów szkoleń pracowników lub

pracodawcy złożone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy są rozpatrywane na

zasadach wynikających z przepisów dotychczasowych.

1.

Pracownicy urzędów pracy, którzy w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy są zatrudnieni

na stanowisku lidera klubu pracy i posiadają wykształcenie wyższe, z dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy stają się doradcami zawodowymi, z zachowaniem dotychczasowego

wynagrodzenia.

2.

Pracownicy urzędów pracy, którzy w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy są zatrudnieni

na stanowisku lidera klubu pracy i nie posiadają wykształcenia wyższego, z dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy stają się pośrednikami pracy, z zachowaniem dotychczasowego

wynagrodzenia.

W terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy minister właściwy do spraw

pracy przekaże samorządom powiatów środki, o których mowa w art. 108 ust. 1h ustawy

zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, za okres od dnia 1 stycznia

2014 r. do ostatniego dnia miesiąca, w którym niniejsza ustawa weszła w życie.

Kwoty środków Funduszu Pracy, o których mowa w art. 109 ust. 8 ustawy zmienianej w

art. 1, na finansowanie w 2014 r. programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia

skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej oraz innych fakultatywnych zadań realizowanych

przez powiaty są ustalane przez zarząd województwa, według kryteriów określonych przez

sejmik województwa na podstawie przepisów dotychczasowych.

Do ustalania kwot środków Funduszu Pracy na finansowanie w 2014 r. programów na rzecz

promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej oraz

innych fakultatywnych zadań w województwie stosuje się odpowiednio przepisy dotychczasowe.

1.

Minister właściwy do spraw pracy przeprowadzi analizę nowych rozwiązań wprowadzonych

niniejszą ustawą, w szczególności rozwiązań, o których mowa w art. 108 ust. 1g-1i

oraz w art. 109 ust. 7h-7m ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, i przedstawi jej wyniki do końca II kwartału 2016 r. na stronie internetowej

urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw pracy.

2.

Wyniki przeprowadzonej analizy nowych rozwiązań, o których mowa w art. 109 ust. 7j

ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, zostaną przedstawione

do końca II kwartału 2017 r.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 109 ust. 11 ustawy zmienianej

w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 109 ust. 11 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2014 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dnia od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 9 lit. b i d oraz pkt 40, 45-47, 49 i 50, które wchodzą w życie z dniem

1 lipca 2014 r.;

2)

art. 1

a)

pkt 6 lit. b w zakresie art. 9 ust. 2d pkt 3,

b)

pkt 9 lit. a tiret pierwsze,

c)

pkt 29 w zakresie art. 36a ust. 4 pkt 1 w odniesieniu do Ochotniczych Hufców Pracy

i art. 36d ust. 2 pkt 3 lit. b,

d)

pkt 78 w zakresie art. 106a ust. 5 pkt 1,

e)

pkt 81 lit. a w zakresie art. 109 ust. 2c,

f)

pkt 81 lit. c

- które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.;

3)

art. 7 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.

1.

Pośrednictwo pracy związane ze swobodnym przepływem pracowników na terenie państw,

o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a-c, może być realizowane w ramach sieci

EURES.

2.

Pośrednictwo pracy w ramach sieci EURES obejmuje działania, o których mowa w art.

36 ust. 1, oraz inne usługi świadczone w ramach tej sieci, określone w przepisach

Unii Europejskiej.

3.

Realizując pośrednictwo pracy w ramach sieci EURES, nie można dyskryminować osób,

dla których poszukuje się zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, ze względu na płeć,

wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, pochodzenie etniczne, narodowość, orientację

seksualną, przekonania polityczne i wyznanie ani ze względu na przynależność związkową.

4.

Pośrednictwo pracy związane ze swobodnym przepływem pracowników na terenie państw,

o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a-c

1)

jest realizowane przez powiatowe i wojewódzkie urzędy pracy oraz Ochotnicze Hufce

Pracy wyłącznie w ramach sieci EURES;

2)

może być realizowane w ramach sieci EURES przez podmioty prowadzące agencje zatrudnienia

oraz podmioty, o których mowa w art. 18c ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 2 pkt 3, po uzyskaniu

akredytacji.

1.

Podmiot ubiegający się o udzielenie akredytacji składa do ministra właściwego do spraw

pracy wniosek o udzielenie akredytacji, jeżeli spełnia następujące kryteria

1)

posiada wpis do rejestru, o którym mowa w art. 18 ust. 1, albo jest podmiotem, o którym

mowa w art. 18c ust. 1 pkt 2 albo 3, albo ust. 2 pkt 3;

2)

spełnia warunki określone w art. 19;

3)

posiada systemy teleinformatyczne umożliwiające realizację pośrednictwa pracy w ramach

sieci EURES, w tym stronę internetową oraz elektroniczny rejestr ofert pracy;

4)

wykaże minimum dwuletnie doświadczenie w prowadzeniu pośrednictwa do pracy za granicą;

5)

nie jest prowadzone w stosunku do niego postępowanie, które może skutkować wykreśleniem

z rejestru na podstawie art. 18m.

2.

Wniosek o udzielenie akredytacji zawiera następujące dane

1)

oznaczenie podmiotu;

2)

adres, pod którym podmiot prowadzi działalność, oraz adres, pod którym będzie prowadzone

pośrednictwo pracy w ramach sieci EURES, wraz z nazwą gminy, powiatu i województwa;

3)

oznaczenie formy prawnej prowadzonej działalności;

4)

numer identyfikacji podatkowej NIP - o ile podmiot taki numer posiada;

5)

numer w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON;

6)

numer w Krajowym Rejestrze Sądowym albo informację o wpisie do Centralnej Ewidencji

i Informacji o Działalności Gospodarczej - o ile podmiot taki numer posiada;

7)

adres poczty elektronicznej oraz strony internetowej, a także inne dane teleadresowe.

3.

W przypadku gdy podmiot składający wniosek o udzielenie akredytacji przewiduje prowadzenie

pośrednictwa pracy w ramach sieci EURES we współpracy z podmiotami współpracującymi,

o których mowa w art. 36d ust. 3, we wniosku o udzielenie akredytacji zamieszcza się

następujące dane dotyczące podmiotu współpracującego

1)

oznaczenie podmiotu;

2)

adres, pod którym podmiot prowadzi działalność, oraz adres, pod którym będzie prowadzone

pośrednictwo pracy w ramach sieci EURES, wraz z nazwą gminy, powiatu i województwa;

3)

oznaczenie formy prawnej prowadzonej działalności;

4)

adres poczty elektronicznej oraz strony internetowej, a także inne dane teleadresowe.

4.

Podmiot ubiegający się o udzielenie akredytacji składa we wniosku o udzielenie akredytacji

oświadczenie potwierdzające

1)

spełnianie warunków, o których mowa w art. 19;

2)

znajomość obowiązków wynikających z ustawy oraz przepisów Unii Europejskiej w zakresie

realizacji działań sieci EURES, a także wynikających z umowy akredytacyjnej, o której

mowa w art. 36d ust. 2;

3)

nieprowadzenie w stosunku do podmiotu postępowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 5;

4)

upływ dwóch lat od dnia rozwiązania z podmiotem umowy akredytacyjnej, o której mowa

w art. 36d ust. 2, w drodze wypowiedzenia z przyczyn, o których mowa w art. 36e ust.

2 pkt 2, do dnia złożenia wniosku o udzielenie akredytacji;

5)

posiadanie zasobów finansowych umożliwiających realizację działań sieci EURES wynikających

z ustawy oraz przepisów Unii Europejskiej w zakresie realizacji działań sieci EURES,

a także wynikających z umowy akredytacyjnej, o której mowa w art. 36d ust. 2;

6)

kompletność danych zawartych we wniosku o udzielenie akredytacji oraz ich zgodność

z prawdą.

5.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 4, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych zeznań. Podmiot składający oświadczenie jest obowiązany do

zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych zeznań”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

6.

Wniosek o udzielenie akredytacji może być złożony w postaci papierowej lub elektronicznej.

Wniosek składany w postaci elektronicznej powinien być opatrzony

1)

bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego

certyfikatu, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym, albo

2)

podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP, na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne.

7.

Minister właściwy do spraw pracy ogłasza na stronie internetowej urzędu obsługującego

ministra informacje o terminach składania i rozpatrywania wniosków o udzielenie akredytacji.

Minister właściwy do spraw pracy odmawia, w drodze decyzji, udzielenia akredytacji,

w przypadku gdy

1)

podmiot ubiegający się o udzielenie akredytacji nie spełnia kryteriów, o których mowa

w art. 36b ust. 1 lub

2)

podmiot nie przedstawi danych, o których mowa w art. 36b ust. 2 lub 3, lub nie złoży

oświadczenia, o którym mowa w art. 36b ust. 4, lub

3)

podmiotowi ubiegającemu się o udzielenie akredytacji, z przyczyn, o których mowa w

art. 36e ust. 2 pkt 2, została wypowiedziana umowa akredytacyjna, o której mowa w

art. 36d ust. 2, a od dnia rozwiązania tej umowy do dnia złożenia wniosku o udzielenie

akredytacji nie upłynęły dwa lata.

1.

Minister właściwy do spraw pracy udziela podmiotowi akredytacji, dokonując wpisu do

rejestru podmiotów, które uzyskały akredytację do prowadzenia na terenie Rzeczypospolitej

Polskiej pośrednictwa pracy w ramach sieci EURES, zwanego dalej „rejestrem akredytacji”,

po uprzednim zawarciu z nim umowy akredytacyjnej.

2.

Umowa akredytacyjna zawiera w szczególności

1)

zakres obowiązków podmiotu, któremu udziela się akredytacji, związanych z realizacją

działań sieci EURES wynikających z ustawy oraz przepisów Unii Europejskiej, w tym

związanych z planowaniem, realizacją, monitorowaniem i sprawozdawczością z działań

sieci EURES;

2)

zakres działań i usług do realizacji w pośrednictwie pracy w ramach sieci EURES;

3)

zobowiązanie podmiotu, któremu udziela się akredytacji, do

a)

współpracy z organami zatrudnienia w celu realizacji polityki rynku pracy oraz europejskiej

strategii zatrudnienia przy realizacji działań sieci EURES,

b)

udziału w systemie wymiany informacji oraz udostępniania ofert pracy Komisji Europejskiej,

zgodnie z modelami, procedurami i standardami określonymi przez Komisję Europejską,

c)

realizacji pośrednictwa pracy w ramach sieci EURES we współpracy wyłącznie z podmiotami

uprawnionymi do realizacji działań sieci EURES z państw, o których mowa w art. 1 ust.

3 pkt 2 lit. a-c,

d)

zapewnienia osób do realizacji pośrednictwa pracy w ramach sieci EURES oraz pozostałych

działań związanych z realizacją zobowiązań wynikających z umowy akredytacyjnej, spełniających

wymagania określone w przepisach Unii Europejskiej, z których co najmniej jedna posiada

znajomość języka angielskiego lub niemieckiego, lub francuskiego wystarczającą do

wykonywania zadań,

e)

zapewnienia dostępu do informacji o pośrednictwie pracy w ramach sieci EURES na stronie

internetowej podmiotu, któremu jest udzielana akredytacja, oraz za pośrednictwem innych

sposobów przepływu informacji stosowanych przez ten podmiot,

f)

używania akronimu oraz znaku towarowego EURES wyłącznie podczas prowadzenia pośrednictwa

pracy w ramach sieci EURES,

g)

umieszczania w dokumentach, ogłoszeniach i ofertach pracy związanych z realizacją

pośrednictwa pracy w ramach sieci EURES numeru wpisu do rejestru akredytacji;

4)

sposoby realizacji pośrednictwa pracy w ramach sieci EURES, w tym zakres danych, które

należy zawrzeć w zgłoszeniach ofert pracy;

5)

zasady określania wysokości opłat pobieranych od pracodawców przez podmiot, któremu

jest udzielana akredytacja za pośrednictwo pracy w ramach sieci EURES, w przypadku

gdy pośrednictwo to jest świadczone z wykorzystaniem wsparcia finansowego ze środków

Unii Europejskiej.

3.

W przypadku gdy podmiot, któremu jest udzielana akredytacja, przewiduje prowadzenie

pośrednictwa pracy w ramach sieci EURES we współpracy z innymi podmiotami nieuprawnionymi

do prowadzenia tego pośrednictwa, zwanymi dalej „podmiotami współpracującymi”, podmiot

ten jest obowiązany do zawarcia umowy z podmiotem współpracującym.

4.

Umowa, o której mowa w ust. 3, zawiera zasady współpracy z podmiotami współpracującymi,

w tym dotyczące

1)

planowania, monitorowania i sprawozdawczości z działań prowadzonych w ramach sieci

EURES;

2)

zakresu działań i usług w pośrednictwie pracy w ramach sieci EURES, do realizacji

których zobowiązuje się podmiot współpracujący.

5.

Podmiot, któremu udzielono akredytacji, finansuje realizację działań sieci EURES,

w tym pośrednictwo pracy prowadzone w ramach tej sieci, z własnych środków oraz, gdy

istnieje taka możliwość, ze środków pozyskanych z zewnętrznych źródeł finansowania,

w tym z Europejskiego Funduszu Społecznego.

6.

Minister właściwy do spraw pracy przekazuje marszałkowi województwa oraz wojewodzie,

właściwym ze względu na siedzibę podmiotu, któremu udzielono akredytacji, kopię umowy

akredytacyjnej.

7.

Minister właściwy do spraw pracy prowadzi rejestr akredytacji. Rejestr jest jawny

i może być prowadzony w postaci elektronicznej.

1.

Pozbawienie akredytacji następuje w drodze rozwiązania umowy akredytacyjnej w trybie

wypowiedzenia przez ministra właściwego do spraw pracy lub podmiot, któremu udzielono

akredytacji, lub w przypadku wygaśnięcia tej umowy po zakończeniu okresu, na jaki

została zawarta.

2.

Minister właściwy do spraw pracy

1)

może wypowiedzieć umowę akredytacyjną, wskazując przyczynę jej wypowiedzenia;

2)

wypowiada umowę akredytacyjną, na wniosek wojewody lub marszałka województwa lub na

podstawie powiadomienia Państwowej Inspekcji Pracy, którzy w wyniku kontroli stwierdzili

naruszenie przez podmiot, któremu została udzielona akredytacja, przepisów ustawy

lub umowy akredytacyjnej, a podmiot ten nie usunął tych naruszeń w wyznaczonym terminie.

3.

Minister właściwy do spraw pracy wykreśla podmiot, którego pozbawiono akredytacji,

z rejestru akredytacji niezwłocznie po rozwiązaniu lub wygaśnięciu umowy akredytacyjnej.

4.

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o

udzielenie akredytacji, mając na względzie konieczność podania w tym wniosku informacji

niezbędnych do oceny spełniania przez podmiot ubiegający się o udzielenie akredytacji

kryteriów określonych w ustawie oraz informacji niezbędnych do zawarcia umowy akredytacyjnej

dotyczących planowanego zakresu działań i usług do realizacji w pośrednictwie pracy

w ramach sieci EURES, stanu zatrudnienia w tym podmiocie z uwzględnieniem osób przewidywanych

do realizacji tego pośrednictwa i innych działań wynikających z realizacji umowy akredytacyjnej

oraz poziomu znajomości języków obcych przez te osoby i opłat pobieranych od pracodawców

za pośrednictwo pracy, a także zasadę równości podmiotów realizujących działania sieci

EURES, zapewnienie właściwego poziomu realizacji tych działań oraz zwiększenie dostępu

do pośrednictwa pracy w ramach sieci EURES.

Z usług rynku pracy, o których mowa w art. 36 ust. 1-5 i 5c-5g oraz w art. 38 ust.

1 pkt 1 lit. a, mogą korzystać osoby niezarejestrowane w powiatowym urzędzie pracy.

Z usług rynku pracy świadczonych przez wojewódzki urząd pracy, o których mowa w art.

38 ust. 1 pkt 1 lit. a, b oraz d, mogą korzystać osoby powyżej 18 roku życia niezarejestrowane

w powiatowym urzędzie pracy.

Osobom będącym w szczególnej sytuacji na rynku pracy

1)

bezrobotnym do 30 roku życia,

2)

bezrobotnym długotrwale,

3)

bezrobotnym powyżej 50 roku życia,

4)

bezrobotnym korzystającym ze świadczeń z pomocy społecznej,

5)

bezrobotnym posiadającym co najmniej jedno dziecko do 6 roku życia lub co najmniej

jedno dziecko niepełnosprawne do 18 roku życia,

6)

bezrobotnym niepełnosprawnym

- przysługuje pierwszeństwo w skierowaniu do udziału w programach specjalnych.

1.

Starosta może dokonywać z Funduszu Pracy przez okres do 12 miesięcy zwrotu poniesionych

przez pracodawcę z tytułu zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych w pełnym wymiarze

czasu pracy skierowanego bezrobotnego kosztów wypłaconego mu wynagrodzenia, nagród

oraz opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne w wysokości uprzednio uzgodnionej,

nieprzekraczającej jednak kwoty zasiłku określonej w art. 72 ust. 1 pkt 1, obowiązującej

w ostatnim dniu każdego rozliczanego miesiąca i składek na ubezpieczenia społeczne

od refundowanego wynagrodzenia.

2.

Starosta może dokonywać z Funduszu Pracy przez okres do 18 miesięcy zwrotu poniesionych

przez pracodawcę z tytułu zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych w pełnym wymiarze

czasu pracy skierowanego bezrobotnego kosztów wypłaconego mu wynagrodzenia, nagród

oraz opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne w wysokości uprzednio uzgodnionej,

nieprzekraczającej jednak minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia

społeczne od tego wynagrodzenia, jeżeli zwrot obejmuje koszty poniesione za co drugi

miesiąc.

3.

Pracodawca jest obowiązany, stosownie do zawartej umowy, do utrzymania w zatrudnieniu

skierowanego bezrobotnego przez okres objęty refundacją wynagrodzeń i składek na ubezpieczenia

społeczne oraz okres 6 miesięcy po zakończeniu tej refundacji.

4.

Niewywiązanie się z warunku, o którym mowa w ust. 3, lub naruszenie innych warunków zawartej umowy powoduje obowiązek zwrotu uzyskanej

pomocy wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od całości uzyskanej pomocy od dnia otrzymania pierwszej refundacji,

w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty.

5.

W przypadku rozwiązania umowy o pracę przez skierowanego bezrobotnego, rozwiązania

z nim umowy o pracę na podstawie art. 52 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy lub wygaśnięcia stosunku pracy skierowanego bezrobotnego w trakcie okresu objętego

refundacją albo przed upływem okresu 3 miesięcy, o którym mowa w ust. 3, starosta

kieruje na zwolnione stanowisko pracy innego bezrobotnego.

6.

W przypadku odmowy przyjęcia skierowanego bezrobotnego na zwolnione stanowisko pracy,

pracodawca zwraca uzyskaną pomoc w całości wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi

od dnia otrzymania pierwszej refundacji, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania

starosty. W przypadku braku możliwości skierowania bezrobotnego przez urząd pracy

na zwolnione stanowisko pracy, pracodawca nie zwraca uzyskanej pomocy za okres, w

którym uprzednio skierowany bezrobotny pozostawał w zatrudnieniu.

Pomoc udzielana pracodawcom i przedsiębiorcom w ramach prac interwencyjnych, robót

publicznych lub skierowania na zasadach robót publicznych, o których mowa w art. 51,

art. 56, art. 57 i art. 59 oraz w ramach jednorazowej refundacji kosztów z tytułu

opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, o której mowa w art. 47, jest udzielana

zgodnie z warunkami dopuszczalności pomocy de minimis.

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób

i tryb organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych, jednorazowej refundacji

kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne poniesionych w związku

z zatrudnieniem skierowanego bezrobotnego, treść wniosku o organizowanie robót publicznych,

prac interwencyjnych oraz tryb i warunki zawieranych umów z uprawnionymi pracodawcami,

mając na uwadze prawidłowość wydatkowania środków z Funduszu Pracy, a także konieczność

zapewnienia zgodności udzielania pomocy z warunkami dopuszczalności pomocy de minimis.

1.

Starosta może, na podstawie zawartej umowy, przyznać pracodawcy lub przedsiębiorcy

środki Funduszu Pracy, zwane dalej „grantem”, na utworzenie stanowiska pracy w formie

telepracy w rozumieniu art. 67 dla skierowanego bezrobotnego rodzica powracającego na rynek pracy, posiadającego

co najmniej jedno dziecko w wieku do 6 lat, lub bezrobotnego sprawującego opiekę nad

osobą zależną, który w okresie 3 lat przed rejestracją w urzędzie pracy jako bezrobotny

zrezygnował z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej z uwagi na konieczność wychowywania

dziecka lub sprawowania opieki nad osobą zależną.

2.

Grant nie może zostać przyznany na utworzenie stanowiska pracy dla bezrobotnego

1)

małżonka pracodawcy lub przedsiębiorcy;

2)

rodzica pracodawcy lub przedsiębiorcy;

3)

rodzeństwa pracodawcy lub przedsiębiorcy;

4)

dziecka własnego lub przysposobionego: pracodawcy lub przedsiębiorcy, małżonka pracodawcy

lub przedsiębiorcy, rodzeństwa pracodawcy lub przedsiębiorcy.

3.

Grant przysługuje w kwocie określonej w umowie zawartej ze starostą, nie wyższej jednak

niż 6-krotność minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w dniu zawarcia umowy,

za każdego skierowanego bezrobotnego.

4.

Pracodawca lub przedsiębiorca są obowiązani, stosownie do zawartej umowy, do utrzymania

zatrudnienia skierowanego bezrobotnego przez okres 12 miesięcy w pełnym wymiarze czasu

pracy lub przez okres 18 miesięcy w połowie wymiaru czasu pracy.

5.

Niewywiązanie się z warunku, o którym mowa w ust. 4, lub wykorzystanie grantu niezgodnie z umową, lub jego niewykorzystanie powoduje

obowiązek zwrotu grantu wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia otrzymania grantu, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania

starosty.

6.

Zwrot grantu następuje

1)

w kwocie proporcjonalnej do okresu, w którym warunek określony w ust. 4 nie został

spełniony, wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia otrzymania grantu - w przypadku

niewywiązania się z tego warunku;

2)

w całości wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia otrzymania grantu - w przypadku

wykorzystania grantu niezgodnie z umową lub jego niewykorzystania.

7.

W przypadku rozwiązania umowy o pracę przez skierowanego bezrobotnego, rozwiązania

z nim umowy o pracę na podstawie art. 52 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy lub wygaśnięcia stosunku pracy skierowanego bezrobotnego przed upływem okresu odpowiednio

12 lub 18 miesięcy, o którym mowa w ust. 4, starosta kieruje na zwolnione stanowisko

pracy innego bezrobotnego.

8.

W przypadku odmowy przyjęcia skierowanego bezrobotnego na zwolnione stanowisko pracy

pracodawca lub przedsiębiorca zwraca grant w kwocie określonej w ust. 6 pkt 1. W przypadku

braku możliwości skierowania odpowiedniego bezrobotnego przez urząd pracy na zwolnione

stanowisko pracy pracodawca lub przedsiębiorca nie zwraca grantu za okres zatrudniania

skierowanego bezrobotnego.

9.

Grant jest udzielany zgodnie z warunkami dopuszczalności pomocy de minimis.

1.

Starosta może, na podstawie zawartej umowy, przyznać pracodawcy świadczenie aktywizacyjne

za zatrudnienie w pełnym wymiarze czasu pracy skierowanego bezrobotnego rodzica powracającego

na rynek pracy po przerwie związanej z wychowywaniem dziecka lub bezrobotnego sprawującego

opiekę nad osobą zależną, który w okresie 3 lat przed rejestracją w urzędzie pracy

jako bezrobotny zrezygnował z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej z uwagi na konieczność

wychowywania dziecka lub sprawowania opieki nad osobą zależną.

2.

Świadczenie aktywizacyjne przysługuje przez okres

1)

12 miesięcy w wysokości połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie za każdego

skierowanego bezrobotnego albo

2)

18 miesięcy w wysokości jednej trzeciej minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie

za każdego skierowanego bezrobotnego.

3.

Pracodawca jest obowiązany do dalszego zatrudniania skierowanego bezrobotnego po upływie

okresu przysługiwania świadczenia aktywizacyjnego, odpowiednio przez okres 6 miesięcy

w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, oraz 9 miesięcy w przypadku, o którym mowa

w ust. 2 pkt 2.

4.

W przypadku rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę w trakcie przysługiwania świadczenia aktywizacyjnego lub niewywiązania

się z warunku utrzymania osoby w zatrudnieniu przez okres odpowiednio 6 lub 9 miesięcy

przypadających po ustaniu prawa do tego świadczenia pracodawca jest obowiązany do

zwrotu wszystkich otrzymanych świadczeń aktywizacyjnych wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od całości kwoty otrzymanych świadczeń aktywizacyjnych od dnia wypłaty

pierwszego świadczenia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty.

5.

W przypadku utrzymania zatrudnienia skierowanego bezrobotnego przez okres uzyskiwania

świadczenia aktywizacyjnego oraz przez co najmniej połowę okresu wymaganego utrzymania

zatrudnienia po upływie prawa do świadczenia pracodawca jest obowiązany do zwrotu

50% łącznej kwoty, o której mowa w ust. 4, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania

starosty.

6.

W przypadku rozwiązania umowy o pracę przez skierowanego bezrobotnego, rozwiązania

z nim umowy o pracę na podstawie art. 52 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy lub wygaśnięcia stosunku pracy skierowanego bezrobotnego w trakcie przysługiwania

świadczenia aktywizacyjnego albo przed upływem okresu odpowiednio 6 lub 9 miesięcy,

o którym mowa w ust. 4, starosta kieruje na zwolnione stanowisko pracy innego bezrobotnego.

7.

W przypadku odmowy przyjęcia skierowanego bezrobotnego na zwolnione stanowisko pracy

pracodawca jest obowiązany do zwrotu wszystkich otrzymanych świadczeń aktywizacyjnych

wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od całości kwoty otrzymanych świadczeń aktywizacyjnych

od dnia wypłaty pierwszego świadczenia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania

starosty. W przypadku braku możliwości skierowania odpowiedniego bezrobotnego przez

urząd pracy na zwolnione stanowisko pracy pracodawca nie zwraca uzyskanych środków

za okres zatrudniania skierowanego bezrobotnego.

8.

Świadczenie aktywizacyjne nie przysługuje w przypadku uzyskania przez pracodawcę prawa

do pożyczki z Funduszu Pracy na utworzenie miejsca pracy dla osoby, która miałaby

być objęta świadczeniem aktywizacyjnym.

9.

Świadczenie aktywizacyjne jest udzielane zgodnie z warunkami dopuszczalności pomocy

de minimis.

1.

Starosta może, na podstawie zawartej umowy, refundować pracodawcy koszty poniesione

na składki na ubezpieczenia społeczne należne od pracodawcy za skierowanych do pracy

bezrobotnych do 30 roku życia, którzy podejmują zatrudnienie po raz pierwszy w życiu.

2.

Refundacja kosztów poniesionych na składki na ubezpieczenia społeczne przysługuje

przez okres do 12 miesięcy w kwocie określonej w umowie, nie wyższej jednak niż połowa

minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie obowiązującego w dniu zawarcia umowy,

za każdego zatrudnionego bezrobotnego.

3.

Pracodawca jest obowiązany do dalszego zatrudniania skierowanego bezrobotnego przez

okres 6 miesięcy po zakończeniu okresu refundacji kosztów poniesionych na składki

na ubezpieczenia społeczne.

4.

W przypadku rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę w trakcie przysługiwania refundacji kosztów poniesionych na składki

na ubezpieczenia społeczne lub niewywiązania się z warunku utrzymania osoby w zatrudnieniu

przez okres 6 miesięcy przypadających po ustaniu refundacji pracodawca jest obowiązany

do zwrotu wszystkich otrzymanych środków wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od całości kwoty otrzymanych środków od dnia wypłaty pierwszej refundacji,

w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty.

5.

W przypadku utrzymania zatrudnienia skierowanego bezrobotnego przez okres uzyskiwania

refundacji kosztów poniesionych na składki na ubezpieczenia społeczne oraz przez co

najmniej 3 miesiące po upływie okresu refundacji pracodawca jest obowiązany do zwrotu

50% łącznej kwoty, o której mowa w ust. 4.

6.

W przypadku rozwiązania umowy o pracę przez skierowanego bezrobotnego, rozwiązania

z nim umowy o pracę na podstawie art. 52 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy lub wygaśnięcia stosunku pracy skierowanego bezrobotnego w trakcie okresu objętego

refundacją albo przed upływem okresu 6 miesięcy, o którym mowa w ust. 3, starosta

kieruje na zwolnione stanowisko pracy innego bezrobotnego.

7.

W przypadku odmowy przyjęcia skierowanego bezrobotnego na zwolnione stanowisko pracy

pracodawca jest obowiązany do zwrotu wszystkich otrzymanych środków wraz z odsetkami

ustawowymi naliczonymi od całości kwoty otrzymanych środków od dnia wypłaty pierwszej

refundacji kosztów poniesionych na składki na ubezpieczenia społeczne, w terminie

30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty. W przypadku braku możliwości skierowania

odpowiedniego bezrobotnego przez urząd pracy na zwolnione stanowisko pracy pracodawca

nie zwraca otrzymanych środków za okres zatrudniania skierowanego bezrobotnego.

8.

Refundacja kosztów składek na ubezpieczenia społeczne jest udzielana zgodnie z warunkami

dopuszczalności pomocy de minimis.

1.

Starosta może, na podstawie zawartej umowy, przyznać pracodawcy lub przedsiębiorcy

dofinansowanie wynagrodzenia za zatrudnienie skierowanego bezrobotnego, który ukończył

50 rok życia.

2.

Dofinansowanie wynagrodzenia przysługuje przez okres

1)

12 miesięcy - w przypadku zatrudnienia bezrobotnego, który ukończył 50 lat, a nie

ukończył 60 lat lub

2)

24 miesięcy - w przypadku zatrudnienia bezrobotnego, który ukończył 60 lat.

3.

Dofinansowanie wynagrodzenia przysługuje w kwocie określonej w umowie, nie wyższej

jednak niż połowa minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie obowiązującego w

dniu zawarcia umowy, za każdego zatrudnionego bezrobotnego.

4.

Pracodawca lub przedsiębiorca są obowiązani do dalszego zatrudniania skierowanego

bezrobotnego po upływie okresu przysługiwania dofinansowania wynagrodzenia, odpowiednio

przez okres 6 miesięcy w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, oraz 12 miesięcy

w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2.

5.

W przypadku niewywiązania się z warunku, o którym mowa w ust. 4, oraz nieutrzymania

zatrudnienia w okresie przysługiwania dofinansowania wynagrodzenia pracodawca lub

przedsiębiorca są obowiązani do zwrotu wszystkich otrzymanych środków wraz z odsetkami

ustawowymi naliczonymi od całości kwoty otrzymanych środków od dnia wypłaty pierwszego

dofinansowania wynagrodzenia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty.

6.

W przypadku utrzymania zatrudnienia skierowanego bezrobotnego przez okres przysługiwania

dofinansowania wynagrodzenia oraz przez co najmniej połowę okresu, o którym mowa w

ust. 4, pracodawca lub przedsiębiorca są obowiązani do zwrotu 50% łącznej kwoty, o

której mowa w ust. 5, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty.

7.

W przypadku rozwiązania umowy o pracę przez skierowanego bezrobotnego, rozwiązania

z nim umowy o pracę na podstawie art. 52 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy lub wygaśnięcia stosunku pracy skierowanego bezrobotnego w trakcie okresu objętego

dofinansowaniem albo przed upływem okresu odpowiednio 6 lub 12 miesięcy, o którym

mowa w ust. 4, starosta kieruje na zwolnione stanowisko pracy innego bezrobotnego.

8.

W przypadku braku odpowiedniego bezrobotnego w sytuacji określonej w ust. 7 pracodawca

lub przedsiębiorca nie zwracają uzyskanego dofinansowania wynagrodzenia za okres zatrudniania

skierowanego bezrobotnego.

9.

Dofinansowanie wynagrodzenia jest udzielane zgodnie z warunkami dopuszczalności pomocy

de minimis.

Ze środków Funduszu Pracy oraz środków, o których mowa w art. 56 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji

(Dz. U. z 2013 r. poz. 216 i 1643), a także ze środków Unii Europejskiej, mogą być finansowane

1)

pożyczki na utworzenie stanowiska pracy dla bezrobotnego, w tym bezrobotnego skierowanego

przez powiatowy urząd pracy

a)

podmiotom, o których mowa w art. 46 ust. 1 pkt 1 i 1a oraz ust. 1a,

b)

żłobkom lub klubom dziecięcym tworzonym i prowadzonym przez osoby fizyczne, osoby

prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, o których mowa

w przepisach o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3;

2)

pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej

a)

bezrobotnym,

b)

poszukującym pracy absolwentom szkół i uczelni, w okresie 48 miesięcy od dnia ukończenia

szkoły lub uzyskania tytułu zawodowego,

c)

studentom ostatniego roku studiów;

3)

usługi doradcze i szkoleniowe skierowane do osób, o których mowa w pkt 2, którym udzielono

pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej.

Pożyczki oraz usługi doradcze i szkoleniowe, o których mowa w art. 61e, są przyznawane

zgodnie z warunkami dopuszczalności pomocy de minimis.

1.

Pożyczek udzielają oraz usługi doradcze i szkoleniowe zapewniają pośrednicy finansowi

wybierani przez Bank Gospodarstwa Krajowego.

2.

Pośrednikiem finansowym może zostać bank lub instytucja finansowa, w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1376, z późn. zm..

1.

Pożyczka na utworzenie stanowiska pracy jest udzielana na podstawie umowy, na wniosek

podmiotu, o którym mowa w art. 61e pkt 1, po przedstawieniu kosztorysu dotyczącego

tworzonego stanowiska pracy, w wysokości określonej w umowie, nie wyższej jednak niż

6-krotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia.

2.

Oprocentowanie pożyczki na utworzenie stanowiska pracy jest stałe i wynosi, w skali

roku, 0,25 stopy redyskonta weksli przyjmowanych przez Narodowy Bank Polski.

3.

Okres spłaty pożyczki na utworzenie stanowiska pracy nie może być dłuższy niż 3 lata,

z zastrzeżeniem art. 61j ust. 3.

4.

Pożyczkobiorcy nie przysługuje prawo do karencji w spłacie pożyczki na utworzenie

stanowiska pracy.

5.

Spłata pożyczki na utworzenie stanowiska pracy jest dokonywana w równych ratach, płatnych

na rachunek bankowy właściwego pośrednika finansowego.

6.

Pożyczkobiorca nie ponosi opłat i kosztów z tytułu udzielonej pożyczki na utworzenie

stanowiska pracy.

1.

Pożyczka na podjęcie działalności gospodarczej jest udzielana na podstawie umowy,

na wniosek osoby, o której mowa w art. 61e pkt 2, po przedstawieniu opisu i kosztorysu

zamierzonej działalności gospodarczej, w wysokości określonej w umowie, nie wyższej

jednak niż 20-krotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia.

2.

Pożyczka na podjęcie działalności gospodarczej może stanowić do 100% kosztów jej podjęcia.

3.

Okres spłaty pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej nie może być dłuższy niż

7 lat, z możliwością skorzystania z karencji w spłacie kapitału na okres nie dłuższy

niż 12 miesięcy.

4.

Środki finansowe z tytułu pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej są wypłacane

przez pośrednika finansowego, na podstawie harmonogramu, po zarejestrowaniu przez

pożyczkobiorcę działalności gospodarczej.

5.

Przepisy art. 61h ust. 2, 5 i 6 stosuje się odpowiednio.

1.

Podmiotom, którym udzielono pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej, można

udzielić pożyczki na utworzenie stanowiska pracy nie wcześniej niż po upływie co najmniej

3 miesięcy od rozpoczęcia spłaty pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej.

2.

W przypadku gdy pożyczkobiorca korzysta z karencji w spłacie kapitału, bieg trzymiesięcznego

terminu rozpoczyna się po zakończeniu okresu karencji.

3.

Pożyczka na utworzenie stanowiska pracy powiększa kapitał zadłużenia z tytułu pożyczki

udzielonej na podjęcie działalności gospodarczej, a jej spłata następuje zgodnie z

harmonogramem spłaty pożyczki udzielonej na podjęcie działalności gospodarczej.

1.

Pożyczka na utworzenie stanowiska pracy może zostać udzielona podmiotom, o których

mowa w art. 61e pkt 1

1)

niezalegającym ze spłatą rat pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej oraz pożyczki

na utworzenie stanowiska pracy;

2)

niezalegającym z opłacaniem należnych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie

zdrowotne, Fundusz Pracy lub Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych;

3)

niezalegającym z opłacaniem innych danin publicznych;

4)

niekaranym, w okresie 2 lat przed wystąpieniem z wnioskiem o pożyczkę, za przestępstwa

przeciwko obrotowi gospodarczemu, w rozumieniu ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny lub ustawy z dnia 28 października 2002 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za

czyny zabronione pod groźbą kary.

2.

Tworzone stanowisko pracy nie może być jednocześnie finansowane w ramach pożyczki

i refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego

bezrobotnego, o której mowa w art. 46 ust. 1.

Pożyczka na podjęcie działalności gospodarczej może zostać udzielona osobom, o których

mowa w art. 61e pkt 2

1)

niekaranym, w okresie 2 lat przed wystąpieniem z wnioskiem o pożyczkę, za przestępstwa

przeciwko obrotowi gospodarczemu, w rozumieniu ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny lub ustawy z dnia 28 października 2002 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za

czyny zabronione pod groźbą kary;

2)

niezatrudnionym oraz niewykonującym innej pracy zarobkowej;

3)

nieprowadzącym działalności gospodarczej w okresie 12 miesięcy przed złożeniem wniosku

o udzielenie pożyczki.

1.

Formą zabezpieczenia spłaty i zwrotu udzielonych pożyczek, o których mowa w art. 61e

pkt 1 i 2, jest weksel własny in blanco i poręczenie dwóch osób fizycznych.

2.

W zależności od oceny zdolności kredytowej i ryzyka kredytowego zamiast poręczenia

dwóch osób fizycznych może być ustanowione inne zabezpieczenie spłaty i zwrotu udzielonych

pożyczek.

Podstawą rozliczenia pożyczek, o których mowa w art. 61e pkt 1 i 2, są opłacone faktury

lub inne równoważne dokumenty księgowe.

1.

Pożyczkobiorca jest obowiązany dokonać zwrotu niespłaconej kwoty pożyczki na utworzenie

stanowiska pracy lub pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej wraz z odsetkami

ustawowymi naliczonymi od dnia otrzymania pożyczki, w terminie nie dłuższym niż 6

miesięcy od dnia wezwania do jej zwrotu, jeżeli zatrudniał na utworzonym stanowisku

pracy bezrobotnego lub prowadził działalność gospodarczą przez okres krótszy niż 12

miesięcy albo naruszył inne warunki umowy.

2.

Zwrot niespłaconej kwoty pożyczki, o której mowa w ust. 1, podlega zwiększeniu o kwotę

uzyskanej korzyści wynikającej z różnicy oprocentowania spłaconej części pożyczki

w stosunku do oprocentowania równego stopie referencyjnej obliczonej zgodnie z metodologią

określoną w Komunikacie Komisji w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych

i dyskontowych (Dz. Urz. UE C 14 z 19.01.2008, str. 6) obowiązującego w dniu otrzymania

pożyczki.

3.

W przypadku gdy pożyczkobiorca, z zastrzeżeniem ust. 1, w okresie do 36 miesięcy,

obliczonych od pierwszego miesiąca, w którym podjął działalność gospodarczą z wykorzystaniem

środków pożyczki, o której mowa w art. 61e pkt 2 lub od pierwszego miesiąca, w którym

zatrudnił na utworzonym stanowisku pracy bezrobotnego, w tym skierowanego bezrobotnego

z wykorzystaniem środków pożyczki, o której mowa w art. 61e pkt 1

1)

zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej, lub

2)

zlikwiduje utworzone stanowisko pracy dla bezrobotnego, w tym bezrobotnego skierowanego

przez powiatowy urząd pracy

- spłaca pozostały do spłaty kapitał pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej

lub pozostały do spłaty kapitał pożyczki na utworzenie stanowiska pracy, wraz z odsetkami

równymi stopie referencyjnej obliczonej zgodnie z metodologią określoną w Komunikacie

Komisji w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych, naliczonymi

od dnia zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej lub od dnia likwidacji

utworzonego stanowiska pracy, zgodnie z terminami przyjętymi w harmonogramie spłat

pożyczek.

1.

Minister właściwy do spraw pracy może umorzyć jednorazowo należność z tytułu udzielonej

pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej w kwocie pozostałej do spłaty pożyczki

udzielonej na utworzenie pierwszego stanowiska pracy dla bezrobotnego skierowanego

przez powiatowy urząd pracy, pożyczkobiorcy korzystającemu jednocześnie z pożyczki

na podjęcie działalności gospodarczej oraz pożyczki na utworzenie stanowiska pracy

dla bezrobotnego skierowanego przez powiatowy urząd pracy, wraz z odsetkami obliczonymi

na dzień spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1.

2.

Warunkami umorzenia, o którym mowa w ust. 1, są

1)

utrzymanie, przez co najmniej 12 miesięcy, pierwszego stanowiska pracy dla bezrobotnego

skierowanego przez powiatowy urząd pracy;

2)

niezaleganie ze spłatą rat pożyczki na utworzenie stanowiska pracy dla bezrobotnego

skierowanego przez powiatowy urząd pracy oraz pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej.

3.

Kwota należności podlegająca umorzeniu, o którym mowa w ust. 1, nie może przekroczyć

kwoty pozostałej do spłaty wraz z odsetkami z tytułu pożyczki na utworzenie pierwszego

stanowiska pracy.

Minister właściwy do spraw pracy może umorzyć w całości lub w części należności z

tytułu niespłaconych pożyczek, o których mowa w art. 61e pkt 1 i 2, jeżeli zachodzą

przesłanki określone w art. 56 lub art. 57 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm..

Umorzenie, o którym mowa w art. 61p, a także umorzenie, o którym mowa w art. 61q dokonane

na podstawie przesłanek wynikających z art. 56 pkt 5 i art. 57 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, stanowi pomoc udzielaną zgodnie z warunkami dopuszczalności pomocy de minimis.

1.

Pośrednicy finansowi podejmują współpracę z uczelniami, a za ich pośrednictwem z organizacjami

działającymi na rzecz rozwoju przedsiębiorczości, w szczególności akademickimi inkubatorami

przedsiębiorczości, akademickimi biurami karier i centrami informacyjno-doradczymi,

w celu zapewnienia możliwości skorzystania z usług doradczych i szkoleniowych przez

osoby ubiegające się o pożyczkę na podjęcie działalności gospodarczej oraz pożyczkobiorców,

którym takiej pożyczki udzielono.

2.

Pośrednicy finansowi w miejscu obsługi osób ubiegających się o pożyczkę na podjęcie

działalności gospodarczej zapewniają tym osobom dostęp do danych kontaktowych instytucji,

o których mowa w ust. 1, w celu skorzystania z usług doradczych i szkoleniowych w

zakresie przedsiębiorczości, obejmujących w szczególności sporządzanie opisu i kosztorysu

przedsięwzięcia.

3.

Pożyczkobiorcy mogą skorzystać z usług doradczych i szkoleniowych świadczonych przez

instytucje, o których mowa w ust. 1, w szczególności w zakresie

1)

zakładania działalności gospodarczej;

2)

form opodatkowania planowanej działalności gospodarczej;

3)

prowadzenia księgowości.

4.

Usługi doradcze i szkoleniowe świadczone pożyczkobiorcom mogą być finansowane ze środków,

o których mowa w art. 61e, do wysokości 30% przeciętnego wynagrodzenia na jedną uprawnioną

osobę.

Bank Gospodarstwa Krajowego zarządza środkami, o których mowa w art. 109e ust. 1,

oraz pełni funkcję koordynatora realizacji pożyczek oraz świadczenia usług doradczych

i szkoleniowych, o których mowa w art. 61e.

Do zadań Banku Gospodarstwa Krajowego w zakresie, o którym mowa w art. 61t, należy

w szczególności

1)

dokonywanie wyboru pośredników finansowych i zawieranie z nimi umów;

2)

przekazywanie środków pośrednikom finansowym;

3)

gromadzenie środków z tytułu spłat i zwrotu pożyczek oraz oprocentowania wolnych środków;

4)

monitorowanie realizacji pożyczek oraz zapewnienia świadczenia usług doradczych i

szkoleniowych przez pośredników finansowych;

5)

prowadzenie rozliczeń i sporządzanie sprawozdawczości dla ministra właściwego do spraw

pracy;

6)

opracowywanie jednolitych wzorów wniosków o udzielenie pożyczek oraz wzorów innych

niezbędnych dokumentów;

7)

opracowywanie jednolitych wzorów rozliczeń i sprawozdań w zakresie udzielonych pożyczek;

8)

sprawowanie kontroli realizacji pożyczek przez pośredników finansowych;

9)

opiniowanie wniosków o umorzenie należności z tytułu udzielonych pożyczek przed przekazaniem

ich do ministra właściwego do spraw pracy;

10)

monitorowanie dochodzenia roszczeń z tytułu niespłaconych pożyczek udzielanych przez

pośredników finansowych.

Do zadań pośredników finansowych w zakresie, o którym mowa w art. 61g ust. 1, należy

w szczególności

1)

rozpatrywanie wniosków oraz zawieranie umów w sprawie udzielania pożyczek;

2)

monitorowanie realizacji umów dotyczących udzielonych pożyczek;

3)

bieżąca obsługa finansowa pożyczek oraz naliczanie odsetek za zwłokę od nieterminowych

spłat rat pożyczek;

4)

dochodzenie roszczeń z tytułu niespłaconych pożyczek;

5)

opiniowanie, w zakresie finansowym oraz formalnoprawnym, wniosków pożyczkobiorców

w przedmiocie umorzenia udzielonych pożyczek;

6)

opiniowanie wniosków o umorzenie należności z tytułu udzielonych pożyczek;

7)

przekazywanie Bankowi Gospodarstwa Krajowego skompletowanych i zweryfikowanych pod

względem merytorycznym i finansowym wniosków o umorzenie pożyczek;

8)

prowadzenie rozliczeń i sporządzanie sprawozdawczości dla Banku Gospodarstwa Krajowego;

9)

zapewnienie dostępu do usług doradczych i szkoleniowych, o których mowa w art. 61s

ust. 1;

10)

przekazywanie, na wnioski starostów, informacji o wynikach monitorowania zatrudnienia

przez wymagany okres, bezrobotnych skierowanych przez powiatowe urzędy pracy u pożyczkobiorców,

na utworzonych stanowiskach pracy.

Do zadań starostów należy współpraca z Bankiem Gospodarstwa Krajowego i pośrednikami

finansowymi, polegająca w szczególności na

1)

opiniowaniu wniosków o udzielenie pożyczki na utworzenie stanowiska pracy dla bezrobotnego

skierowanego przez powiatowy urząd pracy pod względem możliwości danego urzędu pracy

w zakresie skierowania bezrobotnych posiadających kwalifikacje niezbędne do wykonywania

pracy na planowanym do utworzenia stanowisku pracy;

2)

wydawaniu zaświadczeń potwierdzających posiadanie statusu bezrobotnego przez osoby

ubiegające się o pożyczkę na podjęcie działalności gospodarczej;

3)

kierowaniu bezrobotnych na utworzone stanowiska pracy;

4)

monitorowaniu, we współpracy z pośrednikami finansowymi, zatrudnienia przez wymagany

okres, bezrobotnych skierowanych przez powiatowe urzędy pracy u pożyczkobiorców, na

utworzonych stanowiskach pracy.

1.

Pożyczkobiorca, któremu została udzielona pożyczka na utworzenie stanowiska pracy

dla bezrobotnego skierowanego przez powiatowy urząd pracy, jest obowiązany poinformować,

z 14-dniowym wyprzedzeniem, powiatowy urząd pracy oraz pośrednika finansowego o terminie

zatrudnienia bezrobotnego oraz potwierdzić zatrudnienie bezrobotnego, w terminie 7

dni od dnia jego zatrudnienia.

2.

Pożyczkobiorca, który otrzymał pożyczkę na utworzenie stanowiska pracy dla bezrobotnego

skierowanego przez powiatowy urząd pracy, jest obowiązany poinformować pośrednika

finansowego oraz powiatowy urząd pracy o rozwiązaniu umowy o pracę ze skierowanym

bezrobotnym, nie później niż w terminie 7 dni od dnia jej rozwiązania.

3.

W przypadku gdy powiatowy urząd pracy w terminie 30 dni od dnia otrzymania informacji,

o której mowa w ust. 2, nie skieruje bezrobotnego spełniającego wymagania utworzonego

stanowiska pracy, pożyczkobiorca może zatrudnić na tym stanowisku bezrobotnego bez

skierowania powiatowego urzędu pracy.

1.

Powiatowy urząd pracy samodzielnie lub we współpracy z ośrodkiem pomocy społecznej

może inicjować działania w zakresie aktywizacji zawodowej i integracji społecznej

bezrobotnych, które są realizowane w ramach Programu Aktywizacja i Integracja.

2.

Do udziału w Programie Aktywizacja i Integracja są kierowani bezrobotni, dla których

jest ustalony profil pomocy III, korzystający ze świadczeń pomocy społecznej, w szczególności

realizujący kontrakt socjalny, o którym mowa w przepisach o pomocy społecznej.

3.

Program Aktywizacja i Integracja, po zaopiniowaniu przez powiatową radę rynku pracy,

jest realizowany przez powiatowy urząd pracy działający we współpracy z ośrodkiem

pomocy społecznej lub podmiotami prowadzącymi działalność statutową na rzecz integracji

i reintegracji zawodowej i społecznej osób zagrożonych wykluczeniem społecznym lub

przeciwdziałania uzależnieniom i patologiom społecznym, zgodnie z przepisami o działalności

pożytku publicznego i o wolontariacie.

4.

Działania w zakresie aktywizacji zawodowej bezrobotnych są realizowane przez powiatowy

urząd pracy w ramach prac społecznie użytecznych, o których mowa w art. 73a.

5.

Działania w zakresie integracji społecznej bezrobotnych, służące kształtowaniu aktywnej

postawy w życiu społecznym i zawodowym, mogą być realizowane w szczególności poprzez

grupowe poradnictwo specjalistyczne, warsztaty trenerskie i grupy wsparcia, w wymiarze

co najmniej 10 godzin tygodniowo.

6.

Działania w zakresie integracji społecznej bezrobotnych mogą być realizowane przez

ośrodek pomocy społecznej lub podmioty, o których mowa w ust. 3.

7.

Realizacja Programu Aktywizacja i Integracja przez ośrodek pomocy społecznej odbywa

się na podstawie porozumienia o realizacji programu zawartego z powiatowym urzędem

pracy, które określa w szczególności

1)

kryteria doboru i liczbę bezrobotnych;

2)

działania w zakresie integracji społecznej bezrobotnych, realizowane przez ośrodek

pomocy społecznej;

3)

okres realizacji i przewidywane efekty, z podaniem mierników pozwalających ocenić

indywidualne efekty;

4)

kwoty i źródła finansowania działań;

5)

sposób kontroli i zakres monitorowania.

8.

Działania w zakresie integracji społecznej bezrobotnych, realizowane przez ośrodek

pomocy społecznej, są finansowane ze środków budżetowych gminy i mogą być współfinansowane

ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego.

9.

W przypadku niezawarcia z ośrodkiem pomocy społecznej porozumienia, o którym mowa

w ust. 7, powiatowy urząd pracy w ramach środków Funduszu Pracy może zlecić realizację

działań w zakresie integracji społecznej bezrobotnych podmiotom, o których mowa w

ust. 3.

10.

Zlecenie realizacji działań w zakresie integracji społecznej bezrobotnych odbywa się

po przeprowadzeniu otwartego konkursu ofert, na zasadach i w trybie określonych w

przepisach o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

11.

Realizacja działań w zakresie integracji społecznej bezrobotnych odbywa się na podstawie

umowy, która określa w szczególności

1)

liczbę bezrobotnych;

2)

zakres działań i okres ich realizacji;

3)

przewidywane efekty, z podaniem mierników pozwalających ocenić indywidualne efekty;

4)

kwotę i tryb przekazania środków Funduszu Pracy przysługujących z tytułu realizacji

działań w zakresie integracji społecznej;

5)

zasady i zakres dokumentowania działań w zakresie integracji społecznej podjętych

wobec bezrobotnych;

6)

sposób kontroli i zakres monitorowania.

12.

W przypadku niezawarcia z ośrodkiem pomocy społecznej porozumienia, o którym mowa

w ust. 7, powiatowy urząd pracy zawiera z ośrodkiem pomocy społecznej porozumienie

o współpracy, w ramach którego strony uzgadniają kryteria doboru bezrobotnych do Programu

Aktywizacja i Integracja oraz zakres i sposób wymiany informacji o jego uczestnikach.

1.

Realizacja Programu Aktywizacja i Integracja trwa 2 miesiące.

2.

Po zakończeniu Programu Aktywizacja i Integracja powiatowy urząd pracy może

1)

podjąć decyzję o ponownym skierowaniu bezrobotnego do udziału w Programie Aktywizacja

i Integracja, jednak nie dłużej niż łącznie na okres do 6 miesięcy albo

2)

skierować bezrobotnego, w porozumieniu z ośrodkiem pomocy społecznej, do zatrudnienia

wspieranego u pracodawcy na zasadach określonych w przepisach o zatrudnieniu socjalnym

lub podjęcia pracy w spółdzielni socjalnej zakładanej przez osoby prawne, o której

mowa w przepisach o spółdzielniach socjalnych, albo

3)

ponownie ustalić profil pomocy, a w przypadku zmiany profilu niezwłocznie dostosować

indywidualny plan działania i przedstawić bezrobotnemu propozycję pomocy określoną

w ustawie.

3.

W okresie udziału bezrobotnego w Programie Aktywizacja i Integracja powiatowy urząd

pracy nie kieruje do bezrobotnego innych form pomocy, o których mowa w ustawie.

1.

Program Aktywizacja i Integracja jest finansowany ze środków Funduszu Pracy oraz budżetu

gminy.

2.

Wysokość środków Funduszu Pracy na realizację Programu Aktywizacja i Integracja, o

których mowa w art. 109 ust. 8a, może być zwiększona, na wniosek starosty, o środki

z rezerwy Funduszu Pracy będącej w dyspozycji ministra właściwego do spraw pracy.

3.

Kwota wydatków przeznaczonych z Funduszu Pracy na finansowanie działań, o których

mowa w art. 62a ust. 7 pkt 2, jest ustalana z uwzględnieniem stawki godzinowej pracy

trenera z 10-osobową grupą bezrobotnych, w wysokości nie wyższej niż 70 zł.

1.

Marszałek województwa inicjuje programy regionalne.

2.

Programy regionalne mogą być inicjowane na wniosek starostów, wojewódzkiej rady rynku

pracy albo wojewódzkiej komisji dialogu społecznego.

3.

Program regionalny jest inicjowany na podstawie diagnozy sytuacji na rynku pracy dokonanej

na podstawie analiz i prognoz dotyczących w szczególności

1)

sytuacji bezrobotnych na rynkach pracy województwa, powiatów i gmin;

2)

zapotrzebowania pracodawców na kwalifikacje na regionalnym rynku pracy;

3)

mobilności siły roboczej.

4.

Program regionalny obejmuje co najmniej jeden z priorytetów przyjętych do realizacji

w ramach regionalnego planu działań na rzecz zatrudnienia, zgodny z priorytetami polityki

państwa w dziedzinie rynku pracy przedstawionymi w Krajowym Planie Działań.

5.

Program regionalny jest realizowany przez wojewódzki urząd pracy w porozumieniu z

powiatowymi urzędami pracy.

6.

Na podstawie diagnozy sytuacji na rynku pracy wojewódzki urząd pracy określa grupy

bezrobotnych, dla których jest konieczne przygotowanie programu regionalnego, oraz

dokonuje wyboru powiatów o najwyższym udziale tych bezrobotnych w ogólnej liczbie

bezrobotnych w powiecie.

7.

Wojewódzki urząd pracy przekazuje powiatowym urzędom pracy przewidzianym do udziału

w programie regionalnym założenia programu regionalnego, obejmujące w szczególności

1)

diagnozę sytuacji na wojewódzkim rynku pracy, z uwzględnieniem sytuacji w poszczególnych

powiatach i gminach;

2)

wykaz powiatów proponowanych do objęcia programem regionalnym;

3)

proponowaną

a)

liczbę i strukturę uczestników programu regionalnego w poszczególnych powiatach,

b)

wysokość środków Funduszu Pracy w przeliczeniu na jednego uczestnika programu regionalnego,

c)

wysokość środków Funduszu Pracy dla poszczególnych powiatów;

4)

oczekiwane wskaźniki efektywności programu regionalnego dla poszczególnych powiatów.

8.

Po akceptacji założeń programu regionalnego przez starostę powiatowy urząd pracy przygotowuje

propozycję działań, którymi zostaną objęci uczestnicy programu regionalnego w powiecie.

9.

Wojewódzki urząd pracy we współpracy z powiatowym urzędem pracy

1)

uzgadnia zakres działań, którymi zostaną objęci uczestnicy programu regionalnego,

oraz przewidywane wskaźniki efektywności programu regionalnego dla powiatu;

2)

dokonuje analizy czynników mogących wpłynąć negatywnie na efektywność programu regionalnego

w powiecie oraz uzgadnia propozycję działań niezbędnych do podjęcia w przypadku wystąpienia

zagrożenia realizacji programu regionalnego w powiecie.

10.

Podstawą wdrożenia programu regionalnego jest porozumienie zawarte pomiędzy wojewódzkim

urzędem pracy a powiatowymi urzędami pracy, które określa w szczególności

1)

wykaz powiatów, na których terenie będzie realizowany program regionalny, i uzasadnienie

wyboru tych powiatów;

2)

liczbę i strukturę uczestników programu regionalnego, ogółem i odrębnie dla poszczególnych

powiatów;

3)

zakres działań planowanych do realizacji w ramach programu regionalnego w poszczególnych

powiatach;

4)

koszt programu regionalnego, ogółem i odrębnie dla poszczególnych powiatów oraz źródła

finansowania;

5)

wskaźniki efektywności, ogółem dla programu regionalnego i odrębnie dla poszczególnych

powiatów;

6)

czynniki mogące wpłynąć negatywnie na efektywność programu regionalnego oraz działania

niezbędne do podjęcia w przypadku wystąpienia zagrożenia realizacji programu regionalnego.

11.

Programy regionalne są finansowane ze środków Funduszu Pracy, o których mowa w art.

109 ust. 2a, oraz mogą być wspierane innymi środkami.

12.

Marszałek województwa monitoruje realizację programu regionalnego w poszczególnych

powiatach, w tym wdrażanie działań niezbędnych do podjęcia w przypadku wystąpienia

zagrożenia realizacji programu regionalnego.

1.

Marszałek województwa w ramach środków Funduszu Pracy, o których mowa w art. 109 ust.

2b, może zlecić wykonanie działań aktywizacyjnych agencji zatrudnienia, realizującej

usługę pośrednictwa pracy co najmniej przez poprzedni rok kalendarzowy, potwierdzoną

w złożonej marszałkowi województwa informacji o działalności agencji zatrudnienia,

zwanej dalej „realizatorem”.

2.

Marszałek województwa zawiera z wybranym realizatorem oraz z powiatowymi urzędami

pracy umowę, zwaną dalej „umową o świadczenie działań aktywizacyjnych”.

3.

Działaniami aktywizacyjnymi obejmuje się długotrwale bezrobotnych, w tym bezrobotnych,

dla których jest ustalony profil pomocy II albo profil pomocy III.

4.

Do realizatora kieruje się nie mniej niż 200 bezrobotnych, o których mowa w ust. 3,

zarejestrowanych w jednym powiatowym urzędzie pracy.

5.

Działania aktywizacyjne, świadczone w ramach umowy o świadczenie działań aktywizacyjnych

przez realizatora na rzecz pracodawcy, są finansowane ze środków realizatora.

6.

Wynagrodzenie brutto należne realizatorowi za jednego bezrobotnego nie może przekroczyć

trzykrotności przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w dniu zawarcia umowy o świadczenie

działań aktywizacyjnych.

1.

Wojewódzki urząd pracy dokonuje w ramach województwa wyboru powiatów, z których są

kierowani bezrobotni, o których mowa w art. 66d ust. 3, do realizatora w tym województwie.

2.

Do zlecania działań aktywizacyjnych są wybierane w szczególności powiatowe urzędy

pracy, które osiągnęły na dzień 31 grudnia roku poprzedniego wskaźnik procentowego

udziału pracowników powiatowego urzędu pracy pełniących funkcję doradcy klienta w

całkowitym zatrudnieniu na poziomie niższym niż 5 punktów procentowych poniżej średniego

procentowego wskaźnika udziału pracowników uzyskanego we wszystkich powiatowych urzędach

pracy lub osiągnęły wskaźnik liczby bezrobotnych przypadających na jednego pracownika

powiatowego urzędu pracy pełniącego funkcję doradcy klienta na poziomie wyższym niż

15% powyżej średniego wskaźnika liczby bezrobotnych uzyskanego we wszystkich powiatowych

urzędach pracy.

3.

Wojewódzki urząd pracy we współpracy z powiatowymi urzędami pracy uzgadnia zakres

i warunki zlecenia działań aktywizacyjnych, obejmujące w szczególności

1)

grupy, liczbę i strukturę bezrobotnych planowanych do objęcia działaniami aktywizacyjnymi;

2)

warunki i okres realizacji zleconych działań aktywizacyjnych, adekwatne do potrzeb

grupy bezrobotnych.

4.

Wojewódzki urząd pracy przygotowuje i przeprowadza procedurę wyboru realizatora.

1.

Umowa o świadczenie działań aktywizacyjnych określa w szczególności

1)

warunki realizowania działań aktywizacyjnych przez realizatora;

2)

liczbę bezrobotnych, którzy będą kierowani do realizatora;

3)

warunki rekrutacji i rekrutacji uzupełniającej bezrobotnych, którzy zostaną skierowani

przez powiatowy urząd pracy do realizatora;

4)

tryb kierowania bezrobotnych przez powiatowe urzędy pracy do realizatora;

5)

zakres danych bezrobotnych, przekazywanych realizatorowi przez powiatowy urząd pracy,

zgodnie z przepisami o ochronie danych osobowych, obejmujący

a)

imię i nazwisko,

b)

numer PESEL,

c)

miejsce zamieszkania,

d)

kwalifikacje, uprawnienia i doświadczenie zawodowe;

6)

okres realizacji działań aktywizacyjnych wobec bezrobotnych;

7)

wysokość wskaźnika skuteczności zatrudnieniowej oraz wysokość wskaźnika utrzymania

w zatrudnieniu, do których osiągnięcia jest obowiązany realizator, oraz obowiązek

zwrotu środków, o którym mowa w art. 66j, w przypadku nieosiągnięcia tych wskaźników;

8)

maksymalną wysokość wynagrodzenia brutto należnego realizatorowi;

9)

warunki i tryb przekazywania środków Funduszu Pracy realizatorowi;

10)

sposób dokumentowania spełniania warunków uprawniających realizatora do otrzymania

wynagrodzenia;

11)

zakres i sposób dokumentowania działań realizowanych przez realizatora wobec bezrobotnych;

12)

sposób przekazywania pomiędzy stronami informacji o przebiegu realizacji zleconych

działań aktywizacyjnych;

13)

działania planowane do podjęcia w przypadku wystąpienia zagrożenia realizacji zlecenia

działań aktywizacyjnych;

14)

zakres odpowiedzialności stron w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania

umowy o świadczenie działań aktywizacyjnych.

2.

Marszałek województwa może kontrolować powiatowe urzędy pracy oraz realizatora w zakresie

przestrzegania postanowień umowy o świadczenie działań aktywizacyjnych.

3.

Realizator jest obowiązany udostępniać marszałkowi województwa dane i dokumenty oraz

udzielać wyjaśnień w sprawach objętych zakresem kontroli, w szczególności dotyczących

dokumentowania działań aktywizacyjnych, spełniania warunków uprawniających do wypłaty

wynagrodzenia, osiągniętych wskaźników skuteczności zatrudnieniowej oraz utrzymania

w zatrudnieniu.

4.

Powiatowy urząd pracy jest obowiązany udostępniać marszałkowi województwa dane i dokumenty

oraz udzielać wyjaśnień w sprawach objętych zakresem kontroli, w szczególności dotyczących

rekrutacji i kierowania bezrobotnych do realizatora.

5.

Do kontroli przeprowadzanej przez marszałka województwa przepisy art. 111 stosuje

się odpowiednio.

6.

Marszałek województwa przesyła ministrowi właściwemu do spraw pracy informację o

1)

przeprowadzonej w województwie procedurze zlecania działań aktywizacyjnych, niezwłocznie

po jej zakończeniu;

2)

zakresie i efektywności zleconych działań aktywizacyjnych i ich wpływie na regionalny

i powiatowe rynki pracy, niezwłocznie po zakończeniu realizacji umowy o świadczenie

działań aktywizacyjnych;

3)

wynikach kontroli, o której mowa w ust. 2, niezwłocznie po jej zakończeniu.

1.

Powiatowy urząd pracy dokonuje rekrutacji i kieruje bezrobotnych do realizatora w

trybie i na warunkach określonych w umowie o świadczenie działań aktywizacyjnych.

2.

Skierowanie bezrobotnego do realizatora nie powoduje utraty statusu bezrobotnego.

3.

W okresie udziału bezrobotnego w działaniach świadczonych przez realizatora w ramach

zlecania działań aktywizacyjnych powiatowy urząd pracy nie kieruje do bezrobotnego

innych form pomocy, o których mowa w ustawie.

1.

Realizator jest obowiązany do

1)

realizacji działań wobec bezrobotnych zgodnie z umową o świadczenie działań aktywizacyjnych;

2)

zapewnienia obsługi bezrobotnych w miejscowości będącej siedzibą powiatowego urzędu

pracy, w którym są zarejestrowani;

3)

uzyskania wskaźnika skuteczności zatrudnieniowej co najmniej na poziomie wynikającym

z umowy o świadczenie działań aktywizacyjnych, ustalonego jako stosunek liczby bezrobotnych,

którzy w wyniku działań realizatora podjęli i utrzymali odpowiednią pracę lub działalność

gospodarczą przez okres co najmniej 14 dni, do liczby bezrobotnych, którzy na podstawie

skierowania powiatowego urzędu pracy zgłosili się do realizatora; wskaźnik skuteczności

zatrudnieniowej jest ustalany według stanu na pierwszy dzień po upływie 14 dni od

dnia zakończenia realizacji działań aktywizacyjnych, określony w umowie o świadczenie

działań aktywizacyjnych;

4)

uzyskania wskaźnika utrzymania w zatrudnieniu co najmniej na poziomie wynikającym

z umowy o świadczenie działań aktywizacyjnych, ustalonego jako stosunek liczby osób,

które po upływie 90 dni od dnia podjęcia odpowiedniej pracy lub działalności gospodarczej

w wyniku działań realizatora nadal pozostają w zatrudnieniu, do liczby bezrobotnych

skierowanych do zatrudnienia przez realizatora; wskaźnik utrzymania w zatrudnieniu

jest ustalany według stanu na pierwszy dzień po upływie 90 dni od dnia zakończenia

realizacji działań aktywizacyjnych, określony w umowie o świadczenie działań aktywizacyjnych;

5)

niezwłocznego pisemnego przekazywania wojewódzkiemu i powiatowemu urzędowi pracy informacji

mających wpływ na status bezrobotnego.

2.

Realizator w okresie realizacji działań aktywizacyjnych informuje powiatowy urząd

pracy o

1)

stawieniu się lub niestawieniu się bezrobotnego skierowanego przez powiatowy urząd

pracy;

2)

podjęciu przez bezrobotnego odpowiedniej pracy lub działalności gospodarczej;

3)

przerwaniu lub rezygnacji przez bezrobotnego z uczestnictwa w działaniach aktywizacyjnych

oraz o zaistniałych w tych przypadkach przyczynach.

3.

Realizator jest obowiązany do dokumentowania działań aktywizacyjnych podejmowanych

wobec bezrobotnych.

1.

Za wykonanie działań aktywizacyjnych realizatorowi przysługuje wynagrodzenie określone

w umowie o świadczenie działań aktywizacyjnych.

2.

Wynagrodzenie brutto za jednego bezrobotnego jest wypłacane maksymalnie w 4 częściach

1)

20% wynagrodzenia brutto - za dokonanie diagnozy sytuacji zawodowej bezrobotnego i

zaprojektowanie działań aktywizacyjnych mających na celu podjęcie przez bezrobotnego

odpowiedniej pracy lub działalności gospodarczej, zwane dalej „I częścią wynagrodzenia”;

2)

20% wynagrodzenia brutto - za doprowadzenie bezrobotnego do podjęcia odpowiedniej

pracy lub działalności gospodarczej trwającej przez okres co najmniej 14 dni, zwane

dalej „II częścią wynagrodzenia”;

3)

30% wynagrodzenia brutto - za utrzymanie przez bezrobotnego odpowiedniej pracy lub

działalności gospodarczej podjętej w wyniku działań realizatora, przez okres minimum

90 dni, zwane dalej „III częścią wynagrodzenia”;

4)

30% wynagrodzenia brutto - za utrzymanie przez bezrobotnego odpowiedniej pracy lub

działalności gospodarczej podjętej w wyniku działań realizatora, przez okres minimum

180 dni, zwane dalej „IV częścią wynagrodzenia”.

3.

Wynagrodzenie jest wypłacane na wniosek realizatora, składany do wojewódzkiego urzędu

pracy wraz z dokumentami potwierdzającymi spełnienie warunku uprawniającego do wypłaty

wynagrodzenia.

4.

Spełnienie warunku uprawniającego do wypłaty wynagrodzenia następuje w przypadku

1)

I części wynagrodzenia - nie później niż do dnia zakończenia realizacji działań aktywizacyjnych,

określonego w umowie o świadczenie działań aktywizacyjnych;

2)

II części wynagrodzenia - nie później niż do 14 dnia od dnia zakończenia realizacji

działań aktywizacyjnych, określonego w umowie o świadczenie działań aktywizacyjnych;

3)

III części wynagrodzenia - nie później niż do 90 dnia od dnia zakończenia realizacji

działań aktywizacyjnych, określonego w umowie o świadczenie działań aktywizacyjnych;

4)

IV części wynagrodzenia - nie później niż do 180 dnia od dnia zakończenia realizacji

działań aktywizacyjnych, określonego w umowie o świadczenie działań aktywizacyjnych.

5.

Wniosek, o którym mowa w ust. 3, jest składany nie częściej niż raz w miesiącu.

1.

W przypadku nieosiągnięcia

1)

wskaźnika skuteczności zatrudnieniowej co najmniej na poziomie określonym w umowie

o świadczenie działań aktywizacyjnych, realizator zwraca środki w wysokości ustalonej

według następującego wzoru

Z1 = K1 × (Wsz - Wszo),

gdzie znaczenie poszczególnych symboli jest następujące

Z1 - kwota zwrotu,

K1 - suma I i II części wynagrodzeń otrzymanych przez realizatora,

Wsz - deklarowany wskaźnik skuteczności zatrudnieniowej,

Wszo - osiągnięty wskaźnik skuteczności zatrudnieniowej;

2)

wskaźnika utrzymania w zatrudnieniu co najmniej na poziomie określonym w umowie o

świadczenie działań aktywizacyjnych, realizator zwraca środki w wysokości ustalonej

według następującego wzoru

Z2 = K2 × (Wuz - Wuzo),

gdzie znaczenie poszczególnych symboli jest następujące

Z2 - kwota zwrotu,

K2 - suma III części wynagrodzeń otrzymanych przez realizatora,

Wuz - deklarowany wskaźnik utrzymania w zatrudnieniu,

Wuzo - osiągnięty wskaźnik utrzymania w zatrudnieniu.

2.

Zwrot środków, o których mowa w ust. 1, następuje w terminie 14 dni od dnia doręczenia

wezwania do ich zwrotu.

1.

Na wniosek bezrobotnego do 30 roku życia starosta może przyznać bon szkoleniowy stanowiący

gwarancję skierowania bezrobotnego na wskazane przez niego szkolenie oraz opłacenia

kosztów, które zostaną poniesione w związku z podjęciem szkolenia.

2.

Przyznanie i realizacja bonu szkoleniowego następuje na podstawie indywidualnego planu

działania oraz uprawdopodobnienia przez bezrobotnego podjęcia zatrudnienia, innej

pracy zarobkowej lub działalności gospodarczej.

3.

Termin ważności bonu szkoleniowego określa starosta.

4.

W ramach bonu szkoleniowego starosta finansuje bezrobotnemu, do wysokości 100% przeciętnego

wynagrodzenia obowiązującego w dniu przyznania bonu szkoleniowego, koszty

1)

jednego lub kilku szkoleń, w tym kosztów kwalifikacyjnego kursu zawodowego i kursu

nadającego uprawnienia zawodowe - w formie wpłaty na konto instytucji szkoleniowej;

2)

niezbędnych badań lekarskich lub psychologicznych - w formie wpłaty na konto wykonawcy

badania;

3)

przejazdu na szkolenia - w formie ryczałtu wypłacanego bezrobotnemu w wysokości

a)

do 150 zł - w przypadku szkolenia trwającego do 150 godzin,

b)

powyżej 150 zł do 200 zł - w przypadku szkolenia trwającego ponad 150 godzin;

4)

zakwaterowania, jeśli zajęcia odbywają się poza miejscem zamieszkania - w formie ryczałtu

wypłacanego bezrobotnemu w wysokości

a)

do 550 zł - w przypadku szkolenia trwającego poniżej 75 godzin,

b)

powyżej 550 zł do 1100 zł - w przypadku szkolenia trwającego od 75 do 150 godzin,

c)

powyżej 1100 zł do 1500 zł - w przypadku szkolenia trwającego ponad 150 godzin.

5.

Starosta finansuje koszty, o których mowa w ust. 4, do wysokości określonej w bonie

szkoleniowym, a bezrobotny pokrywa koszty przekraczające ten limit.

1.

Na wniosek bezrobotnego do 30 roku życia starosta może przyznać bon stażowy stanowiący

gwarancję skierowania do odbycia stażu u pracodawcy wskazanego przez bezrobotnego

na okres 6 miesięcy, o ile pracodawca zobowiąże się do zatrudnienia bezrobotnego po

zakończeniu stażu przez okres 6 miesięcy.

2.

Przyznanie bonu stażowego następuje na podstawie indywidualnego planu działania.

3.

Termin ważności bonu stażowego określa starosta.

4.

Pracodawcy, który zatrudni bezrobotnego przez deklarowany okres 6 miesięcy, starosta

wypłaca premię w wysokości 1500 zł.

5.

Premia stanowi pomoc udzielaną zgodnie z warunkami dopuszczalności pomocy de minimis.

6.

W ramach bonu stażowego starosta finansuje

1)

koszty przejazdu do i z miejsca odbywania stażu - w formie ryczałtu, do wysokości

600 zł, wypłacanego bezrobotnemu w miesięcznych transzach w wysokości do 100 zł, łącznie

ze stypendium;

2)

koszty niezbędnych badań lekarskich lub psychologicznych - w formie wpłaty na konto

wykonawcy badania.

7.

Kwota premii, o której mowa w ust. 4, oraz maksymalna kwota ryczałtu, o której mowa

w ust. 6 pkt 1, podlegają waloryzacji na zasadach określonych w art. 72 ust. 6.

8.

Minister właściwy do spraw pracy, na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu

Statystycznego, ogłasza, w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”, kwoty premii i kosztów przejazdu po waloryzacji.

9.

Do stażu odbywanego w ramach bonu stażowego przepisy art. 53 ust. 1 i ust. 4-8 oraz

art. 61a ust. 1 stosuje się odpowiednio.

1.

Na wniosek bezrobotnego do 30 roku życia starosta może przyznać bon zatrudnieniowy.

2.

Bon zatrudnieniowy stanowi dla pracodawcy gwarancję refundacji części kosztów wynagrodzenia

i składek na ubezpieczenia społeczne w związku z zatrudnieniem bezrobotnego, któremu

powiatowy urząd pracy przyznał ten bon.

3.

Przyznanie bonu zatrudnieniowego następuje na podstawie indywidualnego planu działania.

4.

Termin ważności bonu zatrudnieniowego określa starosta.

5.

Pracodawca w ramach bonu zatrudnieniowego jest obowiązany do zatrudnienia bezrobotnego

przez okres 18 miesięcy.

6.

Realizacja bonu zatrudnieniowego następuje na podstawie umowy zawieranej przez starostę

z pracodawcą.

7.

Starosta refunduje pracodawcy część kosztów wynagrodzenia i składek na ubezpieczenia

społeczne, przez okres 12 miesięcy, w wysokości zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust.

1 pkt 1.

8.

Pracodawca jest obowiązany do dalszego zatrudniania skierowanego bezrobotnego przez

okres 6 miesięcy po zakończeniu okresu refundacji.

9.

W przypadku niewywiązania się pracodawcy z obowiązku zatrudniania bezrobotnego przez

okres 18 miesięcy pracodawca zwraca

1)

kwotę otrzymanej refundacji wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia otrzymania

pierwszej refundacji, jeżeli niespełnienie obowiązku nastąpiło w okresie do 12 miesięcy

od dnia zatrudnienia bezrobotnego lub

2)

kwotę ustaloną proporcjonalnie do okresu nieutrzymania zatrudnienia wraz z odsetkami

ustawowymi naliczonymi od dnia otrzymania pierwszej refundacji, jeżeli niespełnienie

obowiązku nastąpiło w okresie, o którym mowa w ust. 8.

10.

W przypadku rozwiązania umowy o pracę przez skierowanego bezrobotnego, rozwiązania

z nim umowy o pracę na podstawie art. 52 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy lub wygaśnięcia stosunku pracy skierowanego bezrobotnego pracodawca nie zwraca refundacji

otrzymanej za okres zatrudnienia skierowanego bezrobotnego.

11.

Refundacja, o której mowa w ust. 7, stanowi pomoc udzielaną zgodnie z warunkami dopuszczalności

pomocy de minimis.

1.

Na wniosek bezrobotnego do 30 roku życia starosta, na podstawie umowy, może przyznać

bon na zasiedlenie w związku z podjęciem przez niego poza miejscem dotychczasowego

zamieszkania zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub działalności gospodarczej, jeżeli

1)

z tytułu ich wykonywania będzie osiągał wynagrodzenie lub przychód w wysokości co

najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę brutto miesięcznie oraz będzie podlegał

ubezpieczeniom społecznym;

2)

odległość od miejsca dotychczasowego zamieszkania do miejscowości, w której bezrobotny

zamieszka w związku z podjęciem zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub działalności

gospodarczej wynosi co najmniej 80 km lub czas dojazdu do tej miejscowości i powrotu

do miejsca dotychczasowego zamieszkania środkami transportu zbiorowego przekracza

łącznie co najmniej 3 godziny dziennie;

3)

będzie pozostawał w zatrudnieniu, wykonywał inną pracę zarobkową lub będzie prowadził

działalność gospodarczą przez okres co najmniej 6 miesięcy.

2.

Środki Funduszu Pracy przyznane w ramach bonu na zasiedlenie, w wysokości określonej

w umowie, nie wyższej jednak niż 200% przeciętnego wynagrodzenia za pracę, przeznacza

się na pokrycie kosztów zamieszkania związanych z podjęciem zatrudnienia, innej pracy

zarobkowej lub działalności gospodarczej.

3.

Bezrobotny, który otrzymał bon na zasiedlenie, jest obowiązany w terminie

1)

do 30 dni od dnia otrzymania bonu na zasiedlenie dostarczyć do powiatowego urzędu

pracy dokument potwierdzający podjęcie zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub działalności

gospodarczej i oświadczenie o spełnieniu warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2;

2)

do 7 dni, odpowiednio od dnia utraty zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub zaprzestania

wykonywania działalności gospodarczej i od dnia podjęcia nowego zatrudnienia, innej

pracy zarobkowej lub działalności gospodarczej, przedstawić powiatowemu urzędowi pracy

oświadczenie o utracie zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub zaprzestaniu wykonywania

działalności gospodarczej i podjęciu nowego zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub

działalności gospodarczej oraz oświadczenie o spełnieniu warunku, o którym mowa w

ust. 1 pkt 2;

3)

do 8 miesięcy od dnia otrzymania bonu na zasiedlenie udokumentować pozostawanie w

zatrudnieniu, wykonywanie innej pracy zarobkowej lub prowadzenie działalności gospodarczej

przez okres 6 miesięcy.

4.

Dokumenty i oświadczenia, o których mowa w ust. 3, mogą być przekazywane w szczególności

za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu przepisów o prawie pocztowym lub

w postaci elektronicznej na elektroniczną skrzynkę podawczą właściwego urzędu pracy.

5.

W przypadku niewywiązania się z obowiązku, o którym mowa w ust. 3

1)

pkt 1 i 2 - kwota bonu na zasiedlenie podlega zwrotowi w całości w terminie 30 dni

od dnia doręczenia wezwania starosty;

2)

pkt 3 - kwota bonu na zasiedlenie podlega zwrotowi proporcjonalnie do udokumentowanego

okresu pozostawania w zatrudnieniu, wykonywania innej pracy zarobkowej lub prowadzenia

działalności gospodarczej w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty.

1.

Środki Funduszu Pracy w formie KFS przeznacza się na finansowanie działań na rzecz

kształcenia ustawicznego pracowników i pracodawców.

2.

Powiatowe urzędy pracy mogą przeznaczyć środki KFS na finansowanie działań obejmujących

1)

kształcenie ustawiczne pracowników i pracodawcy, na które składają się

a)

określenie potrzeb pracodawcy w zakresie kształcenia ustawicznego w związku z ubieganiem

się o sfinansowanie tego kształcenia ze środków KFS,

b)

kursy i studia podyplomowe realizowane z inicjatywy pracodawcy lub za jego zgodą,

c)

egzaminy umożliwiające uzyskanie dokumentów potwierdzających nabycie umiejętności,

kwalifikacji lub uprawnień zawodowych,

d)

badania lekarskie i psychologiczne wymagane do podjęcia kształcenia lub pracy zawodowej

po ukończonym kształceniu,

e)

ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków w związku z podjętym kształceniem;

2)

określanie zapotrzebowania na zawody na rynku pracy;

3)

badanie efektywności wsparcia udzielonego ze środków KFS;

4)

promocję KFS;

5)

konsultacje i poradnictwo dla pracodawców w zakresie korzystania z KFS.

3.

Działania finansowane ze środków KFS, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5, mogą być też

realizowane przez ministra właściwego do spraw pracy lub wojewódzkie urzędy pracy.

1.

Na wniosek pracodawcy, na podstawie umowy, starosta może przyznać środki z KFS na

sfinansowanie kosztów, o których mowa w art. 69a ust. 2 pkt 1, w wysokości 80% tych

kosztów, nie więcej jednak niż 300% przeciętnego wynagrodzenia w danym roku na jednego

uczestnika, a w przypadku mikroprzedsiębiorstw w wysokości 100%, nie więcej jednak

niż 300% przeciętnego wynagrodzenia w danym roku na jednego uczestnika.

2.

Środki z KFS przyznane pracodawcy na sfinansowanie kosztów kształcenia ustawicznego

stanowią pomoc udzielaną zgodnie z warunkami dopuszczalności pomocy de minimis.

3.

Pracodawca zawiera z pracownikiem, któremu zostaną sfinansowane koszty kształcenia

ustawicznego, umowę określającą prawa i obowiązki stron.

4.

Pracownik, który nie ukończył kształcenia ustawicznego finansowanego ze środków KFS

z powodu rozwiązania przez niego umowy o pracę lub rozwiązania z nim umowy o pracę

na podstawie art. 52 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, jest obowiązany do zwrotu pracodawcy poniesionych kosztów, na zasadach określonych

w umowie z pracodawcą, o której mowa w ust. 3.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, pracodawca zwraca staroście środki KFS wydane

na kształcenie ustawiczne pracownika, na zasadach określonych w umowie, o której mowa

w ust. 1.

6.

Starosta może przeprowadzać kontrolę u pracodawcy w zakresie przestrzegania postanowień

umowy, o której mowa w ust. 1, wydatkowania środków KFS zgodnie z przeznaczeniem,

właściwego dokumentowania oraz rozliczania otrzymanych i wydatkowanych środków i w

tym celu może żądać danych, dokumentów i udzielania wyjaśnień w sprawach objętych

zakresem kontroli. Do kontroli przeprowadzanej przez starostę przepisy art. 111 stosuje

się odpowiednio.

7.

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób

i tryb przyznawania środków z KFS, w tym

1)

zakres informacji niezbędnych do sporządzenia wniosku o przyznanie środków z KFS,

2)

elementy umowy, o której mowa w ust. 1

- mając na względzie prawidłowość wydatkowania środków, a także konieczność zapewnienia

zgodności udzielanej pomocy z warunkami dopuszczalności pomocy de minimis.

W przypadku śmierci bezrobotnego lub poszukującego pracy decyzje w przedmiocie statusu

bezrobotnego lub poszukującego pracy oraz decyzje w przedmiocie prawa do zasiłku i

innych świadczeń z tytułu bezrobocia wygasają.

1.

Pracownikami publicznych służb zatrudnienia są pracownicy zatrudnieni w tych służbach,

w tym

1)

pośrednicy pracy;

2)

doradcy zawodowi;

3)

specjaliści do spraw rozwoju zawodowego;

4)

specjaliści do spraw programów;

5)

doradcy EURES i asystenci EURES.

2.

Pracownicy, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4, zatrudnieni w powiatowym urzędzie pracy

mogą pełnić funkcję doradcy klienta.

3.

Do zadań doradcy klienta należy

1)

stała opieka nad bezrobotnym lub poszukującym pracy, w szczególności ustalanie profilu

pomocy, przygotowanie i nadzór nad realizacją indywidualnego planu działania, świadczenie

podstawowych usług rynku pracy w formie indywidualnej oraz ułatwianie dostępu do innych

form pomocy określonych w ustawie lub

2)

stała współpraca z pracodawcą w zakresie pomocy określonej w ustawie, w szczególności

ustalanie zapotrzebowania na nowych pracowników i pozyskiwanie ofert pracy w ramach

pośrednictwa pracy oraz ułatwianie dostępu do innych form pomocy określonych w ustawie.

4.

Z pomocy doradcy klienta mogą korzystać podmioty określone w ustawie, w szczególności

przedsiębiorcy, o których mowa w art. 39c.

5.

Doradca klienta wykorzystuje narzędzia i metody, w zakresie których został przeszkolony

lub posiada uprawnienia.

Pracownicy, o których mowa w art. 91 ust. 1 pkt 1-5, są obowiązani doskonalić kwalifikacje

zawodowe, w szczególności przez uczestnictwo w szkoleniach z wykorzystaniem modułowych

programów szkoleń dla kadr publicznych służb zatrudnienia udostępnianych przez ministra

właściwego do spraw pracy.

1.

Pracownikom wojewódzkich i powiatowych urzędów pracy, o których mowa w art. 91 ust.

1 pkt 1-5, oraz osobom zatrudnionym w Ochotniczych Hufcach Pracy na stanowiskach,

o których mowa w art. 91 ust. 1 pkt 1-5, może być przyznany dodatek do wynagrodzenia

finansowany ze środków Funduszu Pracy, uzależniony od doskonalenia kwalifikacji zawodowych,

jakości wykonywanej pracy oraz zajmowanego stanowiska.

2.

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, wysokość, tryb

oraz warunki przyznawania i wypłacania dodatku do wynagrodzenia pracownikom, o których

mowa w art. 91 ust. 1 pkt 1-5, oraz osobom zatrudnionym w Ochotniczych Hufcach Pracy

na stanowiskach, o których mowa w art. 91 ust. 1 pkt 1-5, mając na uwadze osiągnięcie

zwiększonej efektywności oraz konieczność rozwoju zawodowego pracowników publicznych

służb zatrudnienia.

Pracodawcy oraz inne jednostki organizacyjne nie opłacają składek na Fundusz Pracy

przez okres 12 miesięcy, począwszy od pierwszego miesiąca po zawarciu umowy o pracę,

za skierowanych zatrudnionych bezrobotnych, którzy nie ukończyli 30 roku życia.

1.

Koszty szkoleń, o których mowa w art. 108 ust. 1 pkt 9, nie mogą przekroczyć dziesięciokrotności

minimalnego wynagrodzenia za pracę na jedną osobę w okresie kolejnych trzech lat.

2.

Roczny koszt szkoleń i studiów, o których mowa w art. 108 ust. 1 pkt 38, dla jednej

osoby, nie może przekroczyć 150% przeciętnego wynagrodzenia.

3.

Do limitu, o którym mowa w ust. 2, nie wlicza się kosztów szkoleń organizowanych i

finansowanych przez

1)

ministra właściwego do spraw pracy dla pracowników publicznych służb zatrudnienia;

2)

wojewodę dla pracowników wojewódzkich i powiatowych urzędów pracy;

3)

samorząd województwa dla pracowników powiatowych urzędów pracy.

4.

Roczny koszt szkoleń, o których mowa w art. 108 ust. 1 pkt 38b, dla jednej osoby,

finansowanych przez ministra właściwego do spraw pracy, nie może przekroczyć 40% przeciętnego

wynagrodzenia.

5.

Koszty szkoleń, o których mowa w art. 108 ust. 1 pkt 6, nie mogą przekroczyć pięciokrotności

minimalnego wynagrodzenia za pracę na jedną osobę w okresie kolejnych trzech lat.

1.

Minister właściwy do spraw pracy przekazuje na wyodrębniony rachunek bankowy w Banku

Gospodarstwa Krajowego środki Funduszu Pracy oraz środki, o których mowa w art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji, na finansowanie

1)

pożyczek na utworzenie stanowiska pracy lub pożyczek na podjęcie działalności gospodarczej

oraz usług doradczych i szkoleniowych, o których mowa w art. 61e;

2)

kosztów związanych z udzielaniem i obsługą pożyczek.

2.

Podstawę przekazywania środków finansowych stanowi umowa zawarta między ministrem

właściwym do spraw pracy a Bankiem Gospodarstwa Krajowego.

3.

Umowa, o której mowa w ust. 2, powinna określać w szczególności

1)

wysokość środków finansowych, o których mowa w art. 61e, przekazywanych przez ministra

właściwego do spraw pracy do Banku Gospodarstwa Krajowego, w tym wynagrodzenie Banku

Gospodarstwa Krajowego;

2)

warunki i tryb przekazywania środków finansowych;

3)

tryb udzielania pożyczek, w tym podział zadań realizowanych przez Bank Gospodarstwa

Krajowego oraz pośredników finansowych, o których mowa w art. 61g;

4)

wymogi, jakie powinien spełniać pośrednik finansowy, o którym mowa w art. 61g ust.

2, w zakresie okresu funkcjonowania na rynku, posiadania doświadczenia dotyczącego

udzielania pożyczek na podjęcie lub rozwój działalności gospodarczej i wysokości posiadanego

kapitału;

5)

sposób świadczenia usług doradczych i szkoleniowych, o których mowa w art. 61e;

6)

sposób realizacji i finansowania działań promocyjno-informacyjnych;

7)

obowiązki związane z udzielaniem pomocy de minimis, o których mowa w art. 37 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy

publicznej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404, z późn. zm.;

8)

warunki i tryb kontroli prawidłowości realizacji umowy, o której mowa w ust. 2, oraz

podmioty uprawnione do jej przeprowadzania;

9)

sposób wykorzystania spłaconego kapitału, odsetek od pożyczek oraz innych przychodów,

w tym środków odzyskanych w wyniku działań windykacyjnych;

10)

zobowiązanie pośredników finansowych do prowadzenia działań windykacyjnych;

11)

sposób wycofywania środków z Banku Gospodarstwa Krajowego;

12)

tryb rozliczania otrzymanych środków oraz sporządzania sprawozdawczości dla ministra

właściwego do spraw pracy.

4.

Środki z tytułu spłaconych i zwróconych pożyczek oraz z tytułu oprocentowania pożyczek

są wykorzystywane na udzielanie kolejnych pożyczek, świadczenie usług doradczych i

szkoleniowych, a także finansowanie kosztów związanych z ich obsługą.

Powiatowe urzędy pracy udzielają wsparcia ze środków innych niż środki Funduszu Pracy,

w szczególności w ramach projektów finansowanych ze środków Europejskiego Funduszu

Społecznego, wyłącznie bezrobotnym i poszukującym pracy, w sposób i na zasadach określonych

w ustawie.

1.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, w uzgodnieniu z ministrem właściwym

do spraw pracy, może przekazać na rachunek w Banku Gospodarstwa Krajowego środki Unii

Europejskiej na finansowanie pożyczek na utworzenie stanowiska pracy lub pożyczek

na podjęcie działalności gospodarczej oraz usług doradczych i szkoleniowych, a także

kosztów z tym związanych, zgodnie z art. 109e.

2.

Kwota przekazanych środków zwiększa kwotę środków, o których mowa w art. 109e ust.

1.

1.

Dysponent Funduszu Pracy może zlecić wybranemu podmiotowi przeprowadzenie operacyjnego

audytu zewnętrznego w powiatowych urzędach pracy uzyskujących efektywność zatrudnieniową

podstawowych form aktywizacji zawodowej, o której mowa w art. 4 ust. 1

2.

Operacyjny audyt zewnętrzny przeprowadza podmiot niezależny od powiatowego urzędu

pracy, posiadający odpowiednie kwalifikacje i doświadczenie z zakresu audytu lub dysponujący

osobami uprawnionymi do przeprowadzenia audytu, z uwzględnieniem międzynarodowych

standardów audytu w zakresie

1)

oceny efektywności zarządzania jednostką;

2)

badania efektywności działania jednostki.

3.

Z przeprowadzonego operacyjnego audytu zewnętrznego jest sporządzane sprawozdanie

zawierające opis ustalonego stanu faktycznego oraz jego ocenę, a także zalecenia lub

wnioski dotyczące usunięcia nieprawidłowości lub usprawnienia funkcjonowania powiatowego

urzędu pracy w zakresie poprawy uzyskiwanych efektów dotyczących wydatkowania środków

Funduszu Pracy na finansowanie realizacji zadań, o których mowa w art. 9 ust. 1.

4.

Sprawozdanie z przeprowadzonego operacyjnego audytu zewnętrznego stanowi podstawę

wystąpienia przez dysponenta Funduszu Pracy do zarządu powiatu z wnioskiem o opracowanie

programu naprawczego.

5.

Powiatowe urzędy pracy, w których jest przeprowadzany operacyjny audyt zewnętrzny,

są obowiązane udostępniać dokumenty i udzielać wyjaśnień w sprawach objętych zakresem

audytu.

Kto świadcząc usługi, o których mowa w art. 18 ust. 1 lub w art. 18c ust. 2, osobie

podejmującej za granicą pracę, pracę tymczasową oraz osobie kierowanej za granicę

w celu nabywania umiejętności praktycznych, w formie odbycia praktyki absolwenckiej,

praktyki lub stażu zawodowego - niebędących zatrudnieniem lub inną pracą zarobkową

- nie przedstawia pisemnej informacji, o której mowa w art. 19d ust. 1 pkt 2, lub

przedstawia informację niezgodną ze stanem faktycznym, podlega karze grzywny nie niższej

niż 3000 zł.