Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 marca 2014 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Banku Gospodarstwa Krajowego

Ustawa określa zadania, zakres działalności oraz organizację Banku Gospodarstwa Krajowego.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Bank Gospodarstwa Krajowego, zwany dalej „BGK”, utworzony rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 30 maja 1924 r. o połączeniu (fuzji)

państwowych instytucji kredytowych w Bank Gospodarstwa Krajowego

(Dz. U. z 1936 r. Nr 59, poz. 438), jest bankiem państwowym w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1376, z późn. zm..

2.

Siedzibą BGK jest miasto stołeczne Warszawa.

3.

Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego

1)

organizację wewnętrzną i szczegółowy zakres czynności wykonywanych przez BGK;

2)

szczegółowy zakres działania Rady Nadzorczej i Zarządu;

3)

(uchylony);

4)

fundusze własne BGK i zasady prowadzenia gospodarki finansowej.

4.

Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, nadając statut BGK, zasięga opinii ministrów

właściwych ze względu na nadzór nad funduszami utworzonymi, powierzonymi lub przekazanymi

BGK na podstawie odrębnych ustaw.

1.

Jeżeli przepisy prawa nie stanowią inaczej, do działalności BGK stosuje się przepisy

ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.

2.

Do BGK stosuje się art. 6 pkt 4 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1112, z późn. zm..

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych zapewnia BGK

1)

fundusze własne na poziomie gwarantującym realizację zadań BGK;

2)

środki na utrzymanie norm płynności płatniczej, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.

4.

W przypadku likwidacji BGK, jego mienie i zobowiązania przejmuje z dniem likwidacji

Skarb Państwa.

1.

W celu utrzymania przez BGK norm, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 2, minister właściwy

do spraw finansów publicznych może udzielić, w imieniu Skarbu Państwa, gwarancji spłaty

kredytów oraz linii kredytowych przyznanych BGK przez bank krajowy, bank zagraniczny

lub instytucję kredytową, oraz spełnienia przez emitenta świadczeń pieniężnych wyemitowanych

przez BGK dłużnych papierów wartościowych, w szczególności obligacji lub bankowych

papierów wartościowych.

2.

Termin zapadalności dłużnych papierów wartościowych, o których mowa w ust. 1, nie

może być krótszy niż 1 miesiąc i dłuższy niż 5 lat.

3.

Gwarancja, o której mowa w ust. 1, obejmuje spłatę kredytu lub wykup dłużnych papierów

wartościowych wyemitowanych przez BGK wraz z odsetkami umownymi oraz innymi kosztami

związanymi z tym kredytem lub tymi dłużnymi papierami wartościowymi. Gwarancja nie

może obejmować spłaty kredytu wraz z odsetkami, którego zabezpieczenie stanowią skarbowe

papiery wartościowe oraz papiery wartościowe wyemitowane przez Narodowy Bank Polski

- do wysokości ich wartości nominalnej.

4.

Wypłaty z tytułu gwarancji są pomniejszane o spłaty kredytu lub wykup dłużnych papierów

wartościowych dokonane przez BGK oraz o kwoty uzyskane przez bank krajowy, bank zagraniczny,

instytucję kredytową przyznające kredyt lub właścicieli dłużnych papierów wartościowych

wyemitowanych przez BGK w wyniku zaspokojenia się z przedmiotu zabezpieczenia udzielonego

kredytu lub emisji dłużnych papierów wartościowych.

5.

Od gwarancji, o której mowa w ust. 1, jest pobierana opłata prowizyjna.

6.

Do gwarancji, o której mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb

Państwa oraz niektóre osoby prawne

(Dz. U. z 2012 r. poz. 657, z 2013 r. poz. 198 oraz z 2014 r. poz. 84), z wyjątkiem art. 31.

Do podstawowych celów działalności BGK, w zakresie określonym ustawą oraz odrębnymi

przepisami, należy wspieranie rządowych programów społeczno-gospodarczych oraz programów

samorządności lokalnej i rozwoju regionalnego, obejmujących w szczególności projekty

1

realizowane z wykorzystaniem środków pochodzących z funduszy Unii Europejskiej oraz

międzynarodowych instytucji finansowych w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe,

2)

infrastrukturalne,

3)

związane z rozwojem sektora małych i średnich przedsiębiorstw

- w tym realizowane z wykorzystaniem środków publicznych.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Do zadań BGK należy

1)

wykonywanie czynności określonych ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe;

2)

obsługa funduszy utworzonych, powierzonych lub przekazanych BGK na podstawie odrębnych

ustaw;

3

obsługa transakcji eksportowych z zastosowaniem instrumentów wspierania eksportu oraz

wspieranie eksportu polskich towarów i usług, zgodnie z odrębnymi przepisami lub w

ramach realizacji programów rządowych;

4)

wykonywanie czynności dotyczących instytucji kredytowych zlikwidowanych lub uznanych

za zlikwidowane na podstawie

a)

dekretu z dnia 25 października 1948 r. o zasadach i trybie likwidacji niektórych przedsiębiorstw

bankowych

(Dz. U. Nr 52, poz. 410, z 1949 r. Nr 35, poz. 256 oraz z 1951 r. Nr 31, poz. 240),

b)

dekretu z dnia 25 października 1948 r. o zasadach i trybie likwidacji niektórych instytucyj

kredytu długoterminowego

(Dz. U. Nr 52, poz. 411 oraz z 1951 r. Nr 31, poz. 241),

c)

dekretu z dnia 25 października 1948 r. o reformie bankowej

(Dz. U. z 1951 r. Nr 36, poz. 279 oraz z 1957 r. Nr 31, poz. 136);

5

prowadzenie - bezpośrednio lub pośrednio - działalności gwarancyjnej lub poręczeniowej

w ramach realizacji programów rządowych lub w imieniu i na rachunek Skarbu Państwa

na podstawie ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb

Państwa oraz niektóre osoby prawne, w szczególności dla sektora małych i średnich przedsiębiorstw;

6

wydawanie oświadczeń mających moc dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 95 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, umożliwiających wykreślenie wpisów ujawnionych w działach III i IV ksiąg wieczystych

lub zbiorach dokumentów, dokonanych na rzecz

a)

instytucji kredytowych zlikwidowanych lub uznanych za zlikwidowane na podstawie dekretów,

o których mowa w pkt 4,

b

Skarbu Państwa z tytułu

-

nabycia ziemi i inwentarza z Państwowego Funduszu Ziemi, utworzonego dekretem z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej

(Dz. U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13, z 1957 r. Nr 39, poz. 172 oraz z 1968 r. Nr 3, poz. 6),

-

udzielonych w latach 1945-1990 kredytów i pożyczek na rozbiórkę i naprawę, wykończenie

budowy, nadbudowę, remont i odbudowę budynków, na sprzedaż gruntów pod zabudowę oraz

na sprzedaż przez państwo domów jednorodzinnych i wielorodzinnych,

c)

Skarbu Państwa lub podmiotów, których następcą jest Skarb Państwa, dokonanych przed

dniem 1 września 1939 r.;

7

wspieranie rozwoju budownictwa mieszkaniowego, w szczególności budownictwa mającego

na celu budowę lokali mieszkalnych na wynajem, zgodnie z odrębnymi przepisami lub

w ramach realizacji rządowych programów.

2

Szczegółowy zakres czynności, o których mowa w ust. 1, określają odrębne przepisy

lub umowy zawarte z właściwymi ministrami.

3

Oświadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 6, BGK wydaje na wniosek właścicieli nieruchomości

obciążonych, po dokonaniu przez nich spłaty ujawnionej wierzytelności. BGK w celu

określenia aktualnej wysokości ujawnionej wierzytelności uwzględnia odpowiednie przepisy

dotyczące systemu pieniężnego, w tym przepisy dotyczące denominacji złotego.

4

W celu realizacji programów rządowych, o których mowa w ust. 1 pkt 3, 5 i 7, minister

właściwy do spraw finansów publicznych przekazuje środki na zwiększenie funduszu statutowego

BGK.

5

BGK w celu realizacji programów rządowych, o których mowa w ust. 1 pkt 3, 5 i 7, może

również pozyskiwać środki z innych źródeł, w szczególności zaciągać kredyty i pożyczki

oraz emitować obligacje w kraju i za granicą.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może przekazać skarbowe papiery wartościowe

na zwiększenie funduszu statutowego BGK.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, przez wydanie listu emisyjnego,

warunki emisji skarbowych papierów wartościowych, o których mowa w ust. 1, oraz sposób

realizacji świadczeń z nich wynikających.

3.

List emisyjny zawiera w szczególności

1)

datę emisji;

2)

powołanie podstawy prawnej emisji;

3)

jednostkową wartość nominalną;

4)

walutę, w której może następować emisja, lub sposób określenia waluty emisji;

5)

cenę lub sposób jej ustalenia;

6)

stopę procentową lub sposób jej obliczania;

7)

określenie sposobu i terminów wypłaty należności głównej oraz należności ubocznych;

8)

datę, od której nalicza się oprocentowanie skarbowych papierów wartościowych tej emisji;

9)

termin wykupu oraz zastrzeżenia w przedmiocie możliwości wcześniejszego wykupu.

4.

Emisja skarbowych papierów wartościowych, o których mowa w ust. 1, następuje z dniem

zarejestrowania skarbowych papierów wartościowych w depozycie papierów wartościowych

oraz w kwocie równej wartości nominalnej wyemitowanych papierów wartościowych.

5

Do emisji skarbowych papierów wartościowych, o których mowa w ust. 1, nie stosuje

się przepisów art. 97, art. 98 i art. 102 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm..

6.

Emisji skarbowych papierów wartościowych, o których mowa w ust. 1, nie wlicza się

do limitów określonych w ustawie budżetowej.

7

Wartość nominalną zobowiązań z tytułu wyemitowanych skarbowych papierów wartościowych,

o których mowa w ust. 1, zalicza się do długu Skarbu Państwa, zgodnie z ustawą z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

1

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może udzielić BGK pożyczki ze środków

budżetu państwa, przy zachowaniu wymogów określonych w art. 127 ust. 2 pkt 2 lit. d lub ust. 3 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.

- Prawo bankowe, na zwiększenie funduszy podstawowych lub uzupełniających.

2.

Przez pożyczkę, o której mowa w ust. 1, rozumie się również objęcie przez Skarb Państwa

wyemitowanych przez BGK dłużnych papierów wartościowych.

1.

W przypadku gdy BGK posiada fundusze własne na poziomie wyższym niż poziom, który

BGK jest zobowiązany utrzymywać zgodnie z art. 128 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, Rada Nadzorcza, na wniosek ministra właściwego do spraw instytucji finansowych,

może, w drodze uchwały obniżyć fundusz statutowy.

2.

Obniżenie funduszu statutowego BGK odbywa się poprzez

1)

wpłatę do budżetu państwa środków pieniężnych w wysokości kwoty, o którą obniżono

fundusz statutowy;

2)

nieodpłatne przekazanie na rzecz Skarbu Państwa będących w posiadaniu BGK skarbowych

papierów wartościowych, o których mowa w art. 5a ust. 1;

3)

nieodpłatne przekazanie na rzecz Skarbu Państwa lub innej państwowej osoby prawnej

akcji lub udziałów przekazanych uprzednio do BGK w celu podwyższenia funduszu statutowego.

3.

Uchwała, o której mowa w ust. 1, określa wysokość, o jaką fundusz statutowy ma zostać

obniżony, oraz sposób jego obniżenia.

1.

Zakres działania BGK może obejmować również

1)

obsługę bankową rachunków budżetu państwa;

2)

obsługę budżetów jednostek samorządu terytorialnego;

3)

obsługę rachunków państwowych lub samorządowych osób prawnych utworzonych na podstawie

odrębnych ustaw w celu wykonywania zadań publicznych;

4)

inne czynności określone odrębnymi ustawami;

5)

inne czynności, realizowane z wykorzystaniem środków publicznych, określone umowami

zawartymi z organami administracji rządowej.

2.

Szczegółowy zakres czynności, o których mowa w ust. 1, określają odrębne przepisy

oraz umowy zawarte na ich podstawie.

1.

BGK może dokonywać emisji listów zastawnych, w szczególności w celu realizacji programów

rządowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 7.

2.

W przypadku emisji listów zastawnych, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio

przepisy art. 1-8 oraz art. 17-34 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o listach zastawnych i

bankach hipotecznych

(Dz. U. z 2003 r. Nr 99, poz. 919, z późn. zm..

Organami BGK są Rada Nadzorcza i Zarząd.

1.

Rada Nadzorcza składa się z przewodniczącego oraz od 8 do 12 członków, powoływanych

spośród osób posiadających odpowiednie kwalifikacje z zakresu finansów.

2.

Kadencja Rady Nadzorczej trwa 4 lata.

3.

Przewodniczącego i członków Rady Nadzorczej powołuje minister właściwy do spraw instytucji

finansowych, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, spośród

osób niebędących członkami Zarządu, z zastrzeżeniem ust. 4. Przewodniczącego i członków

Rady Nadzorczej odwołuje minister właściwy do spraw instytucji finansowych.

4.

W skład Rady Nadzorczej wchodzą

1)

przedstawiciel ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa;

2)

przedstawiciel ministra właściwego do spraw gospodarki;

3

przedstawiciel ministra właściwego do spraw budownictwa, lokalnego planowania i zagospodarowania

przestrzennego oraz mieszkalnictwa;

4)

przedstawiciel ministra właściwego do spraw transportu;

5)

przedstawiciel ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego.

5.

Mandat członka Rady Nadzorczej wygasa z upływem kadencji, wskutek śmierci, rezygnacji

albo odwołania go ze składu Rady Nadzorczej.

6.

W przypadku wygaśnięcia mandatu członka Rady Nadzorczej w trakcie trwania kadencji

Rady Nadzorczej powołuje się nowego członka na okres do końca kadencji Rady Nadzorczej.

Przepisy ust. 1, 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

7.

Po upływie kadencji Rady Nadzorczej, członkowie Rady Nadzorczej są zobowiązani do

pełnienia swoich obowiązków do dnia powołania nowej Rady Nadzorczej.

1.

Do zadań Rady Nadzorczej należy w szczególności

1)

sprawowanie nadzoru nad działalnością BGK;

2)

opracowywanie i udzielanie Zarządowi wytycznych dotyczących działalności BGK w związku

z zaleceniami, o których mowa w art. 12;

3)

czuwanie nad zgodnością działalności Zarządu z przepisami prawa i statutem oraz wytycznymi,

o których mowa w pkt 2;

4)

uchwalanie rocznego planu finansowo-rzeczowego BGK;

5)

zatwierdzanie przedstawionego przez Zarząd sprawozdania finansowego;

6)

zatwierdzanie podziału zysku i sposobu pokrycia strat;

7)

przyjmowanie sprawozdania z działalności BGK.

2.

Rada Nadzorcza uchyla uchwały Zarządu niezgodne z przepisami prawa lub statutem BGK.

3.

Rada Nadzorcza może uchylić uchwałę Zarządu niezgodną z wytycznymi, o których mowa

w ust. 1 pkt 2.

1.

Zarząd kieruje działalnością BGK.

2.

Zarząd składa się z nie mniej niż 3 i nie więcej niż 7 członków, w tym prezesa, wiceprezesa

- pierwszego zastępcy prezesa i wiceprezesów.

3

Do składania oświadczeń w imieniu BGK, w tym w zakresie praw i obowiązków majątkowych,

uprawnieni są

1)

prezes Zarządu samodzielnie;

2)

dwaj członkowie Zarządu spośród pozostałych członków Zarządu działający łącznie;

3)

pełnomocnicy - w zakresie otrzymanych pełnomocnictw, działający samodzielnie lub łącznie

z innym pełnomocnikiem lub członkiem Zarządu.

4.

Liczbę wiceprezesów i członków Zarządu określa Rada Nadzorcza.

5.

Prezesa Zarządu powołuje Rada Nadzorcza na wniosek ministra właściwego do spraw instytucji

finansowych, a odwołuje - minister właściwy do spraw instytucji finansowych na wniosek

Rady Nadzorczej.

6.

Wiceprezesa - pierwszego zastępcę prezesa powołuje Rada Nadzorcza na wniosek ministra

właściwego do spraw transportu, a wiceprezesów i pozostałych członków Zarządu powołuje

Rada Nadzorcza na wniosek prezesa Zarządu. Wiceprezesa - pierwszego zastępcę prezesa,

wiceprezesów i pozostałych członków Zarządu odwołuje Rada Nadzorcza.

7.

Powołanie prezesa Zarządu i jednego członka Zarządu następuje za zgodą Komisji Nadzoru

Finansowego. Przepisy art. 22a ust. 2 i art. 22b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe stosuje się odpowiednio.

8.

Prezes Zarządu reprezentuje BGK na zewnątrz, przewodniczy obradom Zarządu oraz organizuje

działalność BGK.

1.

Kadencja Zarządu trwa 5 lat.

2.

Po upływie kadencji Zarządu, członkowie Zarządu są zobowiązani do pełnienia swoich

obowiązków do dnia powołania nowego Zarządu.

3.

Rada Nadzorcza może, z ważnych powodów, zawiesić w czynnościach poszczególnych lub

wszystkich członków Zarządu, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące.

4.

W okresie zawieszenia członek Zarządu otrzymuje połowę przysługującego mu wynagrodzenia.

5.

Rada Nadzorcza może delegować, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, członków Rady

Nadzorczej do wykonywania czynności członków Zarządu

1)

którzy zostali odwołani, złożyli rezygnację albo z innych przyczyn nie mogą sprawować

swoich czynności;

2)

jeżeli uzna takie działanie za niezbędne w celu ostrożnego i stabilnego zarządzania

bankiem.

6.

W okresie delegowania, o którym mowa w ust. 5, mandat członka Rady Nadzorczej ulega

zawieszeniu.

7.

Mandat członka Zarządu wygasa z upływem kadencji, wskutek śmierci, rezygnacji albo

odwołania go ze składu Zarządu.

8.

W przypadku wygaśnięcia mandatu członka Zarządu w trakcie trwania kadencji Zarządu

powołuje się nowego członka na okres do końca kadencji Zarządu. Przepisy art. 10 ust.

5-7 stosuje się odpowiednio.

9.

Do złożenia rezygnacji przez członka Zarządu stosuje się odpowiednio przepisy o wypowiedzeniu

zlecenia przez przyjmującego zlecenie.

W uzasadnionych przypadkach minister właściwy do spraw instytucji finansowych może

udzielać Radzie Nadzorczej wiążących zaleceń w zakresie realizacji rządowych programów

oraz zadań z wykorzystaniem środków publicznych, o których mowa w art. 4-6, zgodnie

z aktualną polityką społeczno-gospodarczą państwa.

W ustawie z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa

mieszkaniowego

(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1070, z 2001 r. Nr 4, poz. 27, Nr 16, poz. 167 i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 153, poz. 1271, Nr 216, poz. 1824 i Nr 240, poz. 2058) w art. 22 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Nadzór nad gospodarowaniem środkami Funduszu sprawuje Rada Nadzorcza Banku Gospodarstwa

Krajowego.

”

.

(pominięte).

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim

(Dz. U. Nr 140, poz. 938, z 1998 r. Nr 160, poz. 1063, z 2000 r. Nr 53, poz. 648, Nr 62, poz. 718 i Nr 119, poz. 1252, z 2001 r. Nr 8, poz. 64, Nr 110, poz. 1189 i Nr 154, poz. 1784 i 1800 oraz z 2002 r. Nr 126, poz. 1070 i Nr 141, poz. 1178) art. 67 otrzymuje brzmienie

„

Art. 67.

Zasady rachunkowości NBP powinny odpowiadać standardom stosowanym w Europejskim Systemie

Banków Centralnych.

”

.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, Nr 126, poz. 1070, Nr 141, poz. 1178, Nr 144, poz. 1208, Nr 153, poz. 1271, Nr 169, poz. 1385 i 1387 i Nr 241, poz. 2074 oraz z 2003 r. Nr 50, poz. 424 i Nr 60, poz. 525) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 127

a)

w ust. 2 w pkt 2 uchyla się lit. c,

b)

w ust. 5 uchyla się pkt 1a;

2)

po art. 128a dodaje się art. 128b w brzmieniu

„

Art. 128b.

Komisja Nadzoru Bankowego może, na wniosek banku państwowego, wyłączyć część działalności

lub całą działalność tego banku, związaną z obsługą funduszy utworzonych, powierzonych

lub przekazanych temu bankowi na podstawie odrębnych ustaw, z obowiązku spełniania

niektórych wymogów i norm, o których mowa w ustawie, pod warunkiem że

1)

działalność ta jest wyodrębniona finansowo, a w szczególności bank nie uczestniczy

w jej finansowaniu,

2)

ryzyko związane z tą działalnością w żaden sposób nie obciąża banku, a w szczególności

bank nie ponosi odpowiedzialności za straty wynikające z tej działalności.

”

;

3)

uchyla się art. 185.

1.

Likwidacji ulegają: Krajowy Fundusz Poręczeń Kredytowych, Fundusz Poręczeń Unijnych

oraz Krajowy Fundusz Mieszkaniowy.

2.

Na dzień likwidacji Funduszy, o których mowa w ust. 1, Bank Gospodarstwa Krajowego

sporządza sprawozdania finansowe tych Funduszy, które podlegają badaniu przez biegłego

rewidenta w ciągu 6 miesięcy od dnia likwidacji Funduszy.

3.

Aktywa netto zlikwidowanych Funduszy, o których mowa w ust. 1, których wartość jest

ustalona na podstawie sprawozdań finansowych sporządzanych na dzień likwidacji, zwiększają

fundusz statutowy Banku Gospodarstwa Krajowego.

W ustawie z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2003 r. Nr 15, poz. 148 i Nr 45, poz. 391) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 107

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Obsługę bankową budżetu państwa w zakresie rachunków bankowych wymienionych w ust.

1 pkt 1, 2 i 4-6 prowadzi Narodowy Bank Polski lub Bank Gospodarstwa Krajowego, z

zastrzeżeniem ust. 2a, 2b i 3.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu

„

2a.

Wyboru podmiotu prowadzącego obsługę rachunków, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i

4, dokonuje Minister Finansów, uwzględniając niezbędne warunki techniczne i organizacyjne,

które muszą być spełnione przez ten podmiot, kwalifikacje zawodowe pracowników, jak

również wpływ na stan finansów publicznych w związku z podjęciem i prowadzeniem obsługi

tych rachunków.

2b.

Bank Gospodarstwa Krajowego może podjąć obsługę rachunków, o których mowa w ust. 1

pkt 1 i 2, nie wcześniej niż z dniem przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii

Gospodarczej i Walutowej.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Obsługę bankową budżetu państwa w zakresie rachunków wymienionych w ust. 1 pkt 5 i

6 oraz rachunków państwowych osób prawnych, o których mowa w art. 5 pkt 11, może prowadzić

Narodowy Bank Polski, Bank Gospodarstwa Krajowego lub inny bank. Wyboru banku innego

niż Narodowy Bank Polski lub Bank Gospodarstwa Krajowego dla obsługi tych rachunków

dokonuje się w trybie przepisów o zamówieniach publicznych.

”

,

d)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady obsługi centralnego

rachunku bieżącego budżetu państwa, zakres informacji dotyczących wykonania budżetu

państwa oraz terminy ich udostępniania w ramach obsługi centralnego rachunku bieżącego

budżetu państwa, uwzględniając szczególny charakter tego rachunku i sposób wykonywania

budżetu państwa, z zastrzeżeniem ust. 6.

”

,

e)

po ust. 5 dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Jeżeli podmiotem prowadzącym obsługę centralnego rachunku bieżącego budżetu państwa

jest Narodowy Bank Polski, Minister Finansów, wydając rozporządzenie, o którym mowa

w ust. 5, zasięga opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego.

”

;

2)

w art. 108 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W uzasadnionych przypadkach Minister Finansów może dokonywać lokat, o których mowa

w ust. 1, w dowolnie wybranym banku.

”

;

3)

w art. 190

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Obsługę bankową budżetu państwa w zakresie rachunków bankowych wymienionych w ust.

1 - z wyłączeniem rachunków państwowych jednostek budżetowych mających siedzibę poza

granicami Rzeczypospolitej Polskiej - prowadzi Narodowy Bank Polski lub Bank Gospodarstwa

Krajowego, z zastrzeżeniem ust. 2a, 2b i 3.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu

„

2a.

Wyboru podmiotu prowadzącego obsługę rachunków, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3

- z wyłączeniem rachunków środków specjalnych - oraz pkt 4 i 5, dokonuje Minister

Finansów, uwzględniając

niezbędne warunki techniczne i organizacyjne, które muszą być spełnione przez ten

podmiot, kwalifikacje zawodowe pracowników, jak również wpływ na stan finansów publicznych

w związku z podjęciem i prowadzeniem obsługi tych rachunków.

2b.

Bank Gospodarstwa Krajowego może podjąć obsługę rachunków, o których mowa w ust. 1

pkt 1 i 3 - z wyłączeniem rachunków środków specjalnych - oraz pkt 4, nie wcześniej

niż z dniem przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Gospodarczej i Walutowej.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Obsługę bankową budżetu państwa w zakresie rachunków wymienionych w ust. 1 pkt 6 i

7, rachunków środków specjalnych jednostek, o których mowa w ust. 1 pkt 3, oraz rachunków

państwowych osób prawnych, o których mowa w art. 5 pkt 11, może prowadzić Narodowy

Bank Polski, Bank Gospodarstwa Krajowego lub inny bank. Wyboru banku innego niż Narodowy

Bank Polski lub Bank Gospodarstwa Krajowego dla obsługi tych rachunków dokonuje się

w trybie przepisów o zamówieniach publicznych.

”

,

d)

w ust. 5 po wyrazach „Narodowy Bank Polski” dodaje się wyrazy „lub Bank Gospodarstwa

Krajowego”,

e)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Minister Finansów określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady obsługi rachunków

bankowych wymienionych w ust. 1 oraz zakres informacji wymienionej w ust. 5 pkt 1

i sprawozdań wymienionych w ust. 5 pkt 2, z zastrzeżeniem ust. 7.

”

,

f)

po ust. 6 dodaje się ust. 7 w brzmieniu

„

7.

Jeżeli podmiotem prowadzącym obsługę centralnego rachunku bieżącego budżetu państwa

jest Narodowy Bank Polski, Minister Finansów, wydając rozporządzenie, o którym mowa

w ust. 6, zasięga opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego.

”

.

Nie nalicza się obowiązkowej opłaty rocznej, o której mowa w ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym

(Dz. U. z 2007 r. Nr 70, poz. 474, z 2008 r. Nr 196, poz. 1214 i Nr 209, poz. 1315 oraz z 2009 r. Nr 53, poz. 434) od aktywów Krajowego Funduszu Poręczeń Kredytowych, Funduszu Poręczeń Unijnych oraz

Krajowego Funduszu Mieszkaniowego przekazanych w wyniku ich likwidacji na fundusz

statutowy Banku Gospodarstwa Krajowego.

W ustawie z dnia 1 marca 2002 r. o zmianach w organizacji i funkcjonowaniu centralnych

organów administracji rządowej i jednostek im podporządkowanych oraz o zmianie niektórych

ustaw

(Dz. U. Nr 25, poz. 253, Nr 93, poz. 820, Nr 200, poz. 1689, Nr 230, poz. 1923 i Nr 240, poz. 2055) w art. 33 w pkt 1 wyrazy „użyte w art. 22 w ust. 1, 2 i 4” zastępuje się wyrazami

„użyte w art. 22 w ust. 2 i 4”.

„4. Bank Gospodarstwa Krajowego jest zobowiązany udzielać kredytów i dokonywać ich

wypłat na podstawie wniosków złożonych do dnia 30 września 2009 r., przez towarzystwa

budownictwa społecznego, spółdzielnie mieszkaniowe oraz gminy na cele i na warunkach

określonych w ustawie zmienianej w art. 5, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy.

5.

Kredytów, o których mowa w ust. 4, Bank Gospodarstwa Krajowego udziela we własnym

imieniu i na własny rachunek.

6.

Do kredytów udzielonych na podstawie ust. 4 przepisy wykonawcze wydane na podstawie

art. 19 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 5, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, stosuje się odpowiednio.

Bank Gospodarstwa Krajowego realizuje programy, o których mowa w art. 15a ust. 1 ustawy

zmienianej w art. 5, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, również przez dokonywanie

dopłat do odsetek od kredytów udzielonych na zasadach obowiązujących przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy i nabytych przez banki hipoteczne lub fundusz sekurytyzacyjny.

1.

Kadencja Rady Nadzorczej BGK powołanej na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów

trwa do czasu powołania Rady Nadzorczej zgodnie z przepisami ustawy.

2.

Członkowie Zarządu BGK powołani na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów pełnią

swoje funkcje do czasu powołania Zarządu na podstawie przepisów ustawy.

W sprawozdaniu finansowym na dzień 31 grudnia 2003 r. BGK uwzględni zmiany wynikające

z przepisów ustawy.

1.

Mandaty członków Rady Nadzorczej Banku Gospodarstwa Krajowego, pełniących funkcję

członków Rady Nadzorczej w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, wygasają z upływem

kadencji, na którą zostali powołani, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Mandaty członków Rady Nadzorczej Banku Gospodarstwa Krajowego będących przedstawicielami

ministra właściwego do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej

oraz ministra właściwego do spraw transportu, pełniących funkcję członków Rady Nadzorczej

w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, wygasają z dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy.

3.

Mandaty członków Rady Nadzorczej Banku Gospodarstwa Krajowego będących przedstawicielami

ministra właściwego do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej,

ministra właściwego do spraw transportu oraz ministra właściwego do spraw rozwoju

regionalnego, powołanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, a przed upływem

kadencji dotychczasowej Rady Nadzorczej, wygasają z upływem kadencji dotychczasowej

Rady Nadzorczej Banku Gospodarstwa Krajowego.

(pominięty).

Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa dostosuje statut BGK do przepisów ustawy

w terminie 45 dni od dnia wejścia w życie ustawy.

1.

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy kadencja Zarządu Banku Gospodarstwa Krajowego

staje się wspólna.

2.

Kadencja Zarządu Banku Gospodarstwa Krajowego, o której mowa w ust. 1, wygasa z dniem

30 czerwca 2012 r.

(pominięty).

1.

Zwolnienie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 37 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób

prawnych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm., stosuje się do dochodów Banku Gospodarstwa Krajowego, o których mowa w tym przepisie,

przeznaczonych a niewydatkowanych do dnia wejścia w życie przepisów likwidujących

Krajowy Fundusz Mieszkaniowy, Krajowy Fundusz Poręczeń Kredytowych i Fundusz Poręczeń

Unijnych na cele w nim określone, w części przekazanej na powiększenie funduszu statutowego

tego banku.

2.

Nie stanowią przychodu Banku Gospodarstwa Krajowego, w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, aktywa pochodzące z Krajowego Funduszu Mieszkaniowego, Krajowego Funduszu Poręczeń

Kredytowych i Funduszu Poręczeń Unijnych przekazane na powiększenie funduszu statutowego

tego banku.

Do czasu nadania statutu BGK, o którym mowa w art. 2 ust. 3, BGK działa na podstawie

dotychczasowego statutu nadanego w trybie art. 19 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 190 ust. 6 ustawy, o której

mowa w art. 16, zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych.

Bank Gospodarstwa Krajowego

1)

spłaca pożyczki zagraniczne przekazane przez ministra właściwego do spraw finansów

publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw budownictwa, gospodarki

przestrzennej i mieszkaniowej, wraz z odsetkami i innymi kosztami ich obsługi;

2)

spłaca pożyczki krajowe i zagraniczne, zaciągnięte na zasilenie Krajowego Funduszu

Mieszkaniowego, wraz z odsetkami i innymi kosztami ich obsługi;

3)

realizuje zobowiązania powstałe z tytułu spłaconych przez Skarb Państwa poręczonych

lub gwarantowanych kredytów i pożyczek, o których mowa w pkt 2.

(pominięty).

Do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 2 ust.

3 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, zachowują moc

przepisy dotychczasowe, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w

życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 45 dni od dnia ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

10, art. 5 pkt 6, art. 15 oraz art. 24, które wchodzą w życie z ostatnim dniem miesiąca,

w którym ustawa weszła w życie.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r., z wyjątkiem art. 54 ust. 2, art.

55 ust. 2 oraz art. 57 ust. 2 i 3, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu

ogłoszenia.

Z dniem 31 grudnia 2007 r.

1)

znosi się Komisję Nadzoru Bankowego;

2)

likwiduje się Generalny Inspektorat Nadzoru Bankowego.

Zasady rachunkowości NBP powinny odpowiadać standardom stosowanym w Europejskim Systemie

Banków Centralnych.

„2. Od dnia 1 stycznia 2008 r. Komisja Nadzoru Finansowego wykonuje zadania należące

dotychczas do Komisji Nadzoru Bankowego.

Postępowania wszczęte i niezakończone do dnia 31 grudnia 2007 r. przed Komisją Nadzoru

Bankowego, z dniem 1 stycznia 2008 r. toczą się przed Komisją Nadzoru Finansowego.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 79, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 25 pkt 1 lit. c i pkt 3 lit. a, art. 27-30, art. 33 pkt 1 i 5-10, art. 34, art.

35 pkt 1, 2 i 4-7, art. 41 pkt 1, art. 42, art. 45, art. 47, art. 49, art. 50 pkt

2 i art. 51, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.

Komisja Nadzoru Bankowego może, na wniosek banku państwowego, wyłączyć część działalności

lub całą działalność tego banku, związaną z obsługą funduszy utworzonych, powierzonych

lub przekazanych temu bankowi na podstawie odrębnych ustaw, z obowiązku spełniania

niektórych wymogów i norm, o których mowa w ustawie, pod warunkiem że

1)

działalność ta jest wyodrębniona finansowo, a w szczególności bank nie uczestniczy

w jej finansowaniu,

2)

ryzyko związane z tą działalnością w żaden sposób nie obciąża banku, a w szczególności

bank nie ponosi odpowiedzialności za straty wynikające z tej działalności.