Ustawa z dnia 24 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o Policji, ustawy o Straży Granicznej, ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, ustawy o Biurze Ochrony Rządu, ustawy o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, ustawy o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego, ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687, ze zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 40 otrzymuje brzmienie

„

Art. 40.

Policjant może być skierowany do komisji lekarskiej podległej ministrowi właściwemu

do spraw wewnętrznych

1)

z urzędu lub na jego wniosek - w celu określenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności

fizycznej i psychicznej do służby, jak również związku poszczególnych chorób ze służbą;

2)

z urzędu - w celu sprawdzenia prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby

z powodu choroby lub prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego.

”

;

2)

w art. 110

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Policjantowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda roczna

w wysokości 1/12 uposażenia otrzymanego w roku kalendarzowym, za który nagroda przysługuje.

”

,

b)

uchyla się ust. 2,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Nagroda roczna przysługuje, jeżeli policjant w danym roku kalendarzowym pełnił służbę

przez okres co najmniej 6 miesięcy kalendarzowych. Okresy służby krótsze od miesiąca

kalendarzowego sumuje się, przyjmując, że każde 30 dni służby stanowi pełny miesiąc

kalendarzowy.

”

,

d)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a-3c w brzmieniu

„

3a.

Do okresu, o którym mowa w ust. 3, nie zalicza się okresów niewykonywania zadań służbowych

z następujących przyczyn

1)

korzystania z urlopu bezpłatnego;

2)

przerw w wykonywaniu obowiązków służbowych, za które policjant nie zachował prawa

do uposażenia, wymienionych w art. 126 ust. 1-3;

3)

zawieszenia w czynnościach służbowych albo tymczasowego aresztowania.

3b.

Przepisu ust. 3a pkt 3 nie stosuje się, jeżeli postępowanie karne w sprawie o przestępstwo

lub przestępstwo skarbowe lub postępowanie dyscyplinarne, w sprawie o czyn pozostający

w związku z aresztowaniem lub zawieszeniem w czynnościach służbowych zostało umorzone

prawomocnym orzeczeniem bądź policjant został uniewinniony na podstawie prawomocnego

wyroku lub orzeczenia o uniewinnieniu w postępowaniu dyscyplinarnym.

3c.

Umorzenie postępowania, o którym mowa w ust. 3b, nie dotyczy warunkowego umorzenia

postępowania karnego lub postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe ani umorzenia

tego postępowania z powodu przedawnienia lub amnestii.

”

,

e)

w ust. 4

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

korzystał z urlopu wychowawczego, urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu macierzyńskiego,

urlopu ojcowskiego, urlopu rodzicielskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego,

dodatkowego urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego;

”

,

-

po pkt 1 dodaje się pkt 1a-1c w brzmieniu

„

1a)

korzystał ze zwolnienia od wykonywania zajęć służbowych, z przyczyn, o których mowa

w art. 185 § 2 lub art. 188 Kodeksu pracy;

1b)

korzystał ze zwolnienia od wykonywania zajęć służbowych w razie urodzenia się dziecka

policjanta, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 298;

1c)

korzystał ze zwolnienia od wykonywania zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego

sprawowania opieki nad dzieckiem, o którym mowa w art. 33 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych

z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

(Dz. U. z 2014 r. poz. 159);

”

,

f)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Do uposażenia, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się uposażenia otrzymanego w okresie

zawieszenia w czynnościach służbowych albo tymczasowego aresztowania. Przepisy ust.

3b i 3c stosuje się.

”

,

g)

po ust. 8 dodaje się ust. 8a-8c w brzmieniu

„

8a.

Okoliczności uzasadniające pozbawienie lub ograniczenie prawa do nagrody rocznej ustala

się na podstawie orzeczeń i decyzji organów właściwych w sprawach karnych o przestępstwo

lub przestępstwo skarbowe, w sprawach dyscyplinarnych oraz w sprawach dotyczących

opiniowania policjantów, a także na podstawie dokumentacji prowadzonej w sprawach

osobowych policjantów.

8b.

Przy obniżaniu nagrody rocznej uwzględnia się całokształt okoliczności sprawy, w szczególności

charakter popełnionego przestępstwa, przestępstwa skarbowego lub przewinienia, jego

skutki, rodzaj i wymiar orzeczonej kary oraz dotychczasowe wyniki policjanta w służbie.

8c.

Od decyzji przełożonego o przyznaniu, obniżeniu lub odmowie przyznania nagrody rocznej

policjantowi służy odwołanie do wyższego przełożonego.

”

,

h)

dodaje się ust. 10-15 w brzmieniu

„

10.

Policjantowi zwalnianemu ze służby nagrodę roczną wypłaca się w terminie 14 dni od

dnia zwolnienia.

11.

W razie śmierci albo zaginięcia policjanta należną mu nagrodę roczną wypłaca się małżonkowi,

a w dalszej kolejności dzieciom oraz rodzicom uprawnionym do renty rodzinnej. Przepis

ust. 10 stosuje się odpowiednio.

12.

W przypadku pełnienia przez policjanta w roku kalendarzowym służby w różnych jednostkach

organizacyjnych Policji nagrodę roczną przyznaje się i wypłaca w jednostce, która

była w danym roku ostatnim miejscem pełnienia przez niego służby.

13.

Nagrody roczne przyznają przełożeni właściwi w sprawach mianowania policjantów na

stanowiska służbowe, przenoszenia oraz zwalniania z tych stanowisk.

14.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych przyznaje nagrody roczne Komendantowi Głównemu

Policji oraz zastępcom Komendanta Głównego Policji.

15.

Komendant Główny Policji przyznaje nagrody roczne komendantom wojewódzkim Policji

(Komendantowi Stołecznemu Policji), komendantom szkół policyjnych i ich zastępcom

oraz rektorowi i prorektorowi Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie.

”

;

3)

art. 110b otrzymuje brzmienie

„

Art. 110b.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

pracy oraz ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb przyznawania policjantom nagród i zapomóg,

o których mowa w art. 110a, tryb postępowania oraz przełożonych właściwych w zakresie

przyznawania tych nagród i zapomóg, sposób tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla

policjantów, jednostki Policji, w których tworzy się fundusz nagród i zapomóg, a także

sposoby ustalania i warunki zwiększania jego wysokości dla poszczególnych dysponentów,

mając na względzie celową i racjonalną politykę w zakresie dysponowania środkami finansowymi.

”

;

4)

art. 121 otrzymuje brzmienie

„

Art. 121.

1.

W razie urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych oraz w okresie pozostawania bez przydziału

służbowego policjant otrzymuje uposażenie zasadnicze, dodatki do uposażenia o charakterze

stałym i inne należności pieniężne należne na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym

- z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia

i innych należności pieniężnych lub na ich wysokość.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

pracy może, w drodze rozporządzenia, ograniczyć w całości lub w części wypłatę niektórych

dodatków do uposażenia w okresie urlopu okolicznościowego albo pozostawania policjanta

bez przydziału służbowego, uwzględniając rodzaje i wysokość dodatków, których wypłata

podlega ograniczeniu w razie urlopu okolicznościowego albo pozostawania policjanta

bez przydziału służbowego, a także właściwość organów w tych sprawach.

”

;

5)

po art. 121a dodaje się art. 121b-121i w brzmieniu

„

Art. 121b.

1.

W okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim policjant otrzymuje 80% uposażenia.

2.

Zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym policjant jest zwolniony od zajęć służbowych

z powodu

1)

choroby policjanta, w tym niemożności wykonywania zajęć służbowych z przyczyn określonych

w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2)

oddawania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby

krwi lub z powodu okresowego badania lekarskiego dawców krwi;

3)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym dzieckiem własnym lub małżonka

policjanta, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie i utrzymanie,

do ukończenia przez nie 14. roku życia;

4)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny; za członków

rodziny uważa się małżonka, rodziców, dziadków, teściów, wnuki, rodzeństwo oraz dzieci

w wieku powyżej 14 lat, jeżeli pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z policjantem

w okresie sprawowania nad nimi opieki;

5)

konieczności osobistego sprawowania opieki na dzieckiem własnym lub małżonka policjanta,

dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie i utrzymanie, do

ukończenia przez nie 8. roku życia w przypadku

a)

nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, przedszkola lub szkoły, do których dziecko uczęszcza,

b)

porodu lub choroby małżonka policjanta stale opiekującego się dzieckiem, jeżeli poród

lub choroba uniemożliwia temu małżonkowi sprawowanie opieki nad dzieckiem,

c)

pobytu małżonka policjanta stale opiekującego się dzieckiem w podmiocie leczniczym

wykonującym działalność polegającą na udzielaniu stacjonarnych i całodobowych świadczeń

zdrowotnych.

3.

Zwolnienie od zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki,

o której mowa w ust. 2 pkt 3 i 5, przysługuje przez okres nie dłuższy niż 60 dni w

roku kalendarzowym, a w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 4 - przez okres nie

dłuższy niż 14 dni w roku kalendarzowym, przy czym okresy te łącznie nie mogą przekroczyć

60 dni w roku kalendarzowym.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się bez względu na liczbę dzieci i innych członków rodziny

wymagających opieki.

5.

Jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym policjant jest zwolniony od zajęć

służbowych z powodu

1)

wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby,

2)

choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby,

3)

wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze służby,

4)

choroby przypadającej w czasie ciąży,

5)

poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców

komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i

narządów,

6)

oddania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi

lub z powodu badania lekarskiego dawców krwi

- zachowuje on prawo do 100% uposażenia.

6.

Prawo do 100% uposażenia przysługuje również wtedy, gdy policjant został zwolniony

od zajęć służbowych

1)

podczas oddelegowania do pełnienia służby poza granicami państwa w kontyngencie policyjnym,

o którym mowa w art. 145a ust. 1 pkt 1-3;

2)

w wyniku popełnienia przez inną osobę umyślnego czynu zabronionego w związku z wykonywaniem

przez policjanta czynności służbowych, stwierdzonego orzeczeniem wydanym przez uprawniony

organ;

3)

na skutek czynów o charakterze bohaterskim dokonanych w szczególnie niebezpiecznych

warunkach, z wykazaniem wyjątkowej odwagi, z narażeniem życia lub zdrowia, w obronie

prawa, nienaruszalności granic państwowych, życia, mienia lub bezpieczeństwa obywateli.

7.

Związek zwolnienia od zajęć służbowych z czynami, o których mowa w ust. 6 pkt 3, stwierdza,

w drodze decyzji, przełożony policjanta.

8.

Od decyzji, o której mowa w ust. 7, policjantowi przysługuje odwołanie do wyższego

przełożonego.

Art. 121c.

1.

Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza zaświadczenie lekarskie wystawione

zgodnie z przepisami art. 55 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa, z tym że

1)

w przypadku poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów

na dawców komórek, tkanek i narządów oraz niezdolności do służby wskutek poddania

się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów - zaświadczenie wystawione przez

lekarza na zwykłym druku zgodnie z przepisem art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2)

w przypadku, o którym mowa w art. 121b ust. 2 pkt 2 - zaświadczenie jednostki organizacyjnej

publicznej służby krwi;

3)

w przypadku, o którym mowa w art. 121b ust. 2 pkt 5 lit. a - oświadczenie policjanta;

4)

w przypadkach, o których mowa w art. 121b ust. 2 pkt 5 lit. b i c - zaświadczenie

lekarskie wystawione przez lekarza na zwykłym druku;

5)

w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z

ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - decyzja wydana przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

2.

W przypadkach uzasadnionych charakterem zadań służbowych wykonywanych przez policjanta

okres jego przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza się w inny sposób niż określony

w ust. 1.

3.

Komendant Główny Policji określi, w drodze zarządzenia, z zachowaniem przepisów o

ochronie informacji niejawnych, sposób stwierdzania przebywania na zwolnieniu lekarskim

policjanta, o którym mowa w ust. 2.

Art. 121d.

1.

Policjant jest obowiązany dostarczyć przełożonemu właściwemu do spraw osobowych zaświadczenie

lekarskie, zaświadczenie jednostki organizacyjnej publicznej służby krwi albo decyzję,

o której mowa w art. 121c ust. 1 pkt 5, w terminie 7 dni od dnia ich otrzymania.

2.

Oświadczenie o wystąpieniu okoliczności, o których mowa w art. 121b ust. 2 pkt 5 lit.

a, policjant jest obowiązany złożyć przełożonemu właściwemu do spraw osobowych w terminie

7 dni od dnia ich zaistnienia.

3.

W przypadku niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1 lub 2, nieobecność w

służbie w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim uznaje się za nieobecność nieusprawiedliwioną,

chyba że niedostarczenie zaświadczenia albo oświadczenia nastąpiło z przyczyn niezależnych

od policjanta.

Art. 121e.

1.

Prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby, prawidłowość

wykorzystania zwolnienia lekarskiego, spełnienie wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz oświadczenie policjanta, o którym mowa w art. 121c ust. 1 pkt 3, może podlegać

kontroli.

2.

Kontrolę przeprowadzają

1)

komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - w zakresie

prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby oraz prawidłowości

wykorzystania zwolnienia lekarskiego;

2)

przełożony policjanta właściwy w sprawach osobowych - w zakresie prawidłowości wykorzystania

zwolnienia lekarskiego i spełnienia wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich oraz

w zakresie oświadczenia policjanta, o którym mowa w art. 121c ust. 1 pkt 3.

3.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia

lekarskiego, policjant traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

4.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że oświadczenie policjanta, o którym mowa

w art. 121c ust. 1 pkt 3, zostało złożone niezgodnie z prawdą, policjant traci prawo

do uposażenia za cały okres zwolnienia.

5.

Jeżeli w wyniku kontroli komisja lekarska ustali datę ustania niezdolności do służby

wcześniejszą niż data orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, policjant traci prawo do

uposażenia za okres od tej daty do końca zwolnienia.

6.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że zwolnienie lekarskie zostało sfałszowane,

policjant traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

7.

Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnień lekarskich polega na ustaleniu, czy

policjant w okresie orzeczonej niezdolności do służby, w tym sprawowania osobistej

opieki nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego

w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności czy nie wykonuje pracy zarobkowej.

8.

Kontrola oświadczenia policjanta, o którym mowa w art. 121c ust. 1 pkt 3, polega na

ustaleniu, czy nastąpiło nieprzewidziane zamknięcie żłobka, przedszkola lub szkoły,

do których uczęszcza dziecko policjanta.

9.

Kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego oraz oświadczenia policjanta,

o którym mowa w art. 121c ust. 1 pkt 3, przeprowadza osoba upoważniona przez przełożonego

policjanta.

10.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że policjant wykonuje pracę zarobkową albo

wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego celem, osoba kontrolująca

sporządza protokół, w którym podaje, na czym polegało nieprawidłowe wykorzystanie

zwolnienia lekarskiego.

11.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że oświadczenie policjanta, o którym mowa

w art. 121c ust. 1 pkt 3, nie jest zgodne z prawdą, osoba kontrolująca sporządza protokół.

12.

Protokół przedstawia się policjantowi w celu wniesienia do niego ewentualnych uwag.

Wniesienie uwag policjant potwierdza własnoręcznym podpisem.

13.

Na podstawie ustaleń zawartych w protokole przełożony stwierdza utratę prawa do uposażenia

za okres, o którym mowa w ust. 3 lub 4. Przepis stosuje się odpowiednio w przypadku

zawiadomienia przez komisję lekarską podległą ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

w wyniku przeprowadzenia przez tę komisję kontroli o nieprawidłowościach w wykorzystaniu

zwolnienia lekarskiego.

14.

Od decyzji, o której mowa w ust. 13, policjantowi służy odwołanie do wyższego przełożonego.

15.

Kontrola wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich polega na sprawdzeniu, czy zaświadczenie

1)

nie zostało sfałszowane;

2)

zostało wydane zgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń

lekarskich.

16.

Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 15 pkt 1, zachodzi podejrzenie, że

zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane, przełożony występuje do lekarza, który

wystawił zaświadczenie lekarskie, o wyjaśnienie sprawy.

17.

W razie podejrzenia, że zaświadczenie lekarskie zostało wydane niezgodnie z przepisami

w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, przełożony występuje o

wyjaśnienie sprawy do terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Art. 121f.

1.

Podstawę uposażenia, o którym mowa w art. 121b, stanowi uposażenie zasadnicze wraz

z dodatkami o charakterze stałym, należne policjantowi na ostatnio zajmowanym stanowisku

służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ na prawo

do uposażenia i innych należności lub ich wysokość.

2.

Przy obliczaniu uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim przyjmuje

się, że uposażenie za jeden dzień przebywania na zwolnieniu lekarskim stanowi 1/30

uposażenia, o którym mowa w art. 121b.

3.

W przypadku gdy policjant pobrał już uposażenie za okres, w którym przebywał na zwolnieniu

lekarskim, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej wypłacie.

4.

Policjantowi, który przebywał na zwolnieniu lekarskim w ostatnim miesiącu pełnienia

służby, potrąca się odpowiednią część uposażenia z należności przysługujących mu z

tytułu zwolnienia ze służby albo policjant ten zwraca odpowiednią część uposażenia

w dniu ustania stosunku służbowego.

Art. 121g.

1.

Środki finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń policjantów w okresie przebywania

na zwolnieniu lekarskim przeznacza się w całości na nagrody za wykonywanie zadań służbowych

w zastępstwie policjantów przebywających na zwolnieniach lekarskich.

2.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, zwiększają fundusz nagród i zapomóg dla

policjantów.

3.

Rozdział środków finansowych, o których mowa w ust. 1, odbywa się po zakończeniu okresu

rozliczeniowego, trwającego nie krócej niż jeden miesiąc kalendarzowy i nie dłużej

niż 3 miesiące kalendarzowe, przy czym wybór okresu rozliczeniowego uzależnia się

od wielkości środków finansowych uzyskanych z tytułu zmniejszenia uposażeń policjantów.

Art. 121h.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 108 ust. 1 pkt 1, 3 i 6 i ust. 2 pkt 2 oraz

art. 117.

Art. 121i.

1.

Komendant Główny Policji sporządza roczne zestawienie zbiorcze przyczyn przebywania

policjantów na zwolnieniach lekarskich, które przekazuje ministrowi właściwemu do

spraw wewnętrznych w terminie do końca marca następnego roku.

2.

W zestawieniu, o którym mowa w ust. 1, wskazuje się łączny okres przebywania policjantów

na zwolnieniach lekarskich, z uwzględnieniem podziału na przyczyny wskazane w art.

121b ust. 2, 5 i 6, oraz średni okres przebywania policjanta na zwolnieniu lekarskim,

w tym średnią roczną liczbę godzin niewykonywania obowiązków przez policjanta.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór zestawienia,

o którym mowa w ust. 1, mając na uwadze potrzebę zapewnienia przejrzystości informacji

zawartych w zestawieniu.

”

.

W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej

(Dz. U. z 2011 r. Nr 116, poz. 675, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 44 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Funkcjonariusz może być skierowany do komisji lekarskiej podległej ministrowi właściwemu

do spraw wewnętrznych

1)

z urzędu lub na jego wniosek - w celu określenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności

fizycznej i psychicznej do służby, jak również związku poszczególnych chorób ze służbą;

2)

z urzędu - w celu sprawdzenia prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby

z powodu choroby lub prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego.

”

;

2)

po art. 113 dodaje się art. 113a w brzmieniu

„

Art. 113a.

1.

Funkcjonariuszowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda

roczna w wysokości 1/12 uposażenia otrzymanego w roku kalendarzowym, za który nagroda

przysługuje.

2.

Do uposażenia, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się uposażenia otrzymanego w okresie

tymczasowego aresztowania albo zawieszenia w czynnościach służbowych, chyba że postępowanie

karne lub dyscyplinarne będące przyczyną aresztowania lub zawieszenia zostało umorzone

prawomocnym orzeczeniem bądź funkcjonariusz został uniewinniony na podstawie prawomocnego

wyroku lub orzeczenia o uniewinnieniu w postępowaniu dyscyplinarnym.

3.

Umorzenie postępowania, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy warunkowego umorzenia

postępowania karnego ani umorzenia tego postępowania z powodu przedawnienia lub amnestii.

4.

Nagrodę roczną obniża się od 20% do 50% za rok kalendarzowy, w którym funkcjonariusz

1)

został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo nieumyślne, ścigane z oskarżenia

publicznego lub przestępstwo skarbowe nieumyślne;

2)

naruszył dyscyplinę służbową lub zasady etyki zawodowej, jeżeli za czyn ten prawomocnym

orzeczeniem wymierzono mu karę dyscyplinarną nie surowszą niż nagana z ostrzeżeniem;

3)

nie wywiązywał się z obowiązków służbowych, co zostało stwierdzone w opinii służbowej.

5.

Nagroda roczna nie przysługuje w przypadku

1)

skazania funkcjonariusza prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne, ścigane

z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe umyślne;

2)

wymierzenia funkcjonariuszowi za czyn, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, kary dyscyplinarnej

a)

wydalenia ze służby,

b)

ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby,

c)

obniżenia stopnia,

d)

wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe,

e)

ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku;

3)

zwolnienia funkcjonariusza ze służby z powodu

a)

skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo nieumyślne, ścigane z oskarżenia

publicznego lub przestępstwo skarbowe nieumyślne,

b)

popełnienia czynu o znamionach przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, jeżeli popełnienie

czynu jest oczywiste i uniemożliwia pozostawanie w służbie,

c)

niewywiązywania się z obowiązków służbowych w okresie odbywania służby stałej, stwierdzonego

w dwóch kolejnych opiniach służbowych, między którymi upłynęło co najmniej 6 miesięcy,

d)

nieprzydatności do służby stwierdzonej w opinii służbowej w okresie odbywania służby

przygotowawczej.

6.

Jeżeli przeciwko funkcjonariuszowi toczy się postępowanie karne lub dyscyplinarne

o czyn popełniony w roku kalendarzowym, za który przyznawana jest nagroda roczna,

do czasu zakończenia tego postępowania nie przyznaje mu się nagrody rocznej.

7.

Nagrodę roczną obniża się lub się jej nie przyznaje w przypadkach, o których mowa

w ust. 4 i 5, za rok kalendarzowy, w którym

1)

funkcjonariusz popełnił czyn będący przedmiotem postępowania karnego lub dyscyplinarnego,

a jeżeli nagroda roczna została wypłacona - za rok, w którym postępowanie zostało

zakończone prawomocnym orzeczeniem lub decyzją;

2)

funkcjonariuszowi wydano opinię służbową, od której nie złożył odwołania, lub ostateczną

opinię służbową w rozumieniu przepisów o okresowym opiniowaniu funkcjonariuszy Straży

Granicznej.

8.

Wypłata nagrody rocznej następuje nie później niż w ciągu trzech pierwszych miesięcy

kalendarzowych następujących po roku, za który przysługuje nagroda.

9.

Funkcjonariuszowi zwalnianemu ze służby należną nagrodę roczną wypłaca się w ostatnim

dniu służby.

10.

Funkcjonariuszowi, o którym mowa w ust. 9, wobec którego toczy się postępowanie karne

lub dyscyplinarne, nagrodę roczną wypłaca się po zakończeniu tego postępowania, z

uwzględnieniem ust. 4.

11.

W przypadku śmierci albo zaginięcia funkcjonariusza pozostających w związku ze służbą

nagrodę roczną wypłaca się niezwłocznie na podstawie skróconego aktu zgonu albo ostatecznej

decyzji o stwierdzeniu zaginięcia funkcjonariusza.

12.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych przyznaje nagrody roczne Komendantowi Głównemu

Straży Granicznej i jego zastępcom.

13.

Komendant Główny Straży Granicznej przyznaje nagrody roczne kierownikowi komórki organizacyjnej

Komendy Głównej Straży Granicznej, komendantowi oddziału Straży Granicznej, komendantowi

ośrodka szkolenia Straży Granicznej, komendantowi ośrodka Straży Granicznej oraz ich

zastępcom. Komendant Główny Straży Granicznej może przyznawać nagrody roczne wszystkim

funkcjonariuszom, z zastrzeżeniem ust. 12.

14.

Kierownik komórki organizacyjnej Komendy Głównej Straży Granicznej, komendant oddziału

Straży Granicznej, komendant ośrodka szkolenia Straży Granicznej, komendant ośrodka

Straży Granicznej przyznają nagrody roczne odpowiednio funkcjonariuszowi pełniącemu

służbę w komórce organizacyjnej Komendy Głównej Straży Granicznej, oddziale Straży

Granicznej, ośrodku szkolenia Straży Granicznej i ośrodku Straży Granicznej.

”

;

3)

w art. 114 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

przyznawania nagród uznaniowych i zapomóg, okoliczności uzasadniające przyznanie funkcjonariuszowi

nagrody uznaniowej lub zapomogi, właściwość przełożonych oraz tryb postępowania w

tych sprawach, mając na względzie celową i racjonalną politykę w zakresie dysponowania

środkami finansowymi.

”

;

4)

art. 125 otrzymuje brzmienie

„

Art. 125.

1.

W razie urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych oraz w okresie pozostawania w dyspozycji

funkcjonariusz otrzymuje uposażenie zasadnicze, dodatki do uposażenia o charakterze

stałym i inne należności pieniężne należne na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym

- z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia

i innych należności pieniężnych lub na ich wysokość.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych może określić, w drodze rozporządzenia, warunki

ograniczenia w całości lub w części wypłaty niektórych dodatków do uposażenia w okresie

urlopu okolicznościowego lub pozostawania w dyspozycji. Rozporządzenie powinno określić

zakres ograniczenia wypłaty dodatków, uwzględniając ich charakter, a także warunki

przyznawania dodatków w szczególnych okolicznościach oraz podmioty właściwe w tych

sprawach.

”

;

5)

po art. 125a dodaje się art. 125b-125i w brzmieniu

„

Art. 125b.

1.

W okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim funkcjonariusz otrzymuje 80% uposażenia.

2.

Zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest zwolniony od zajęć

służbowych z powodu

1)

choroby funkcjonariusza, w tym niemożności wykonywania zajęć służbowych z przyczyn

określonych w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa

(Dz. U. z 2014 r. poz. 159);

2)

oddawania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby

krwi lub z powodu okresowego badania lekarskiego dawców krwi;

3)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym dzieckiem własnym lub małżonka

funkcjonariusza, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie

i utrzymanie, do ukończenia przez nie 14. roku życia;

4)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny; za członków

rodziny uważa się małżonka, rodziców, dziadków, teściów, wnuki, rodzeństwo oraz dzieci

w wieku powyżej 14 lat, jeżeli pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z funkcjonariuszem

w okresie sprawowania nad nimi opieki;

5)

konieczności osobistego sprawowania opieki na dzieckiem własnym lub małżonka funkcjonariusza,

dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie i utrzymanie, do

ukończenia przez nie 8. roku życia w przypadku

a)

nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, przedszkola lub szkoły, do których dziecko uczęszcza,

b)

porodu lub choroby małżonka funkcjonariusza stale opiekującego się dzieckiem, jeżeli

poród lub choroba uniemożliwia temu małżonkowi sprawowanie opieki nad dzieckiem,

c)

pobytu małżonka funkcjonariusza stale opiekującego się dzieckiem w podmiocie leczniczym

wykonującym działalność polegającą na udzielaniu stacjonarnych i całodobowych świadczeń

zdrowotnych.

3.

Zwolnienie od zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki,

o której mowa w ust. 2 pkt 3 i 5, przysługuje przez okres nie dłuższy niż 60 dni w

roku kalendarzowym, a w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 4 - przez okres nie

dłuższy niż 14 dni w roku kalendarzowym, przy czym okresy te łącznie nie mogą przekroczyć

60 dni w roku kalendarzowym.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się bez względu na liczbę dzieci i innych członków rodziny

wymagających opieki.

5.

Jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest zwolniony

od zajęć służbowych z powodu

1)

wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby,

2)

choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby,

3)

wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze służby,

4)

choroby przypadającej w czasie ciąży,

5)

poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców

komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i

narządów,

6)

oddania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi

lub z powodu badania lekarskiego dawców krwi

- zachowuje on prawo do 100% uposażenia.

6.

Prawo do 100% uposażenia przysługuje również wtedy, gdy funkcjonariusz został zwolniony

od zajęć służbowych

1)

podczas oddelegowania do pełnienia służby poza granicami państwa w kontyngencie Straży

Granicznej, o którym mowa w art. 147c pkt 1-3a;

2)

w wyniku popełnienia przez inną osobę umyślnego czynu zabronionego w związku z wykonywaniem

przez funkcjonariusza czynności służbowych, stwierdzonego orzeczeniem wydanym przez

uprawniony organ;

3)

na skutek czynów o charakterze bohaterskim dokonanych w szczególnie niebezpiecznych

warunkach, z wykazaniem wyjątkowej odwagi, z narażeniem życia lub zdrowia, w obronie

prawa, nienaruszalności granic państwowych, życia, mienia lub bezpieczeństwa obywateli.

7.

Związek zwolnienia od zajęć służbowych z czynami, o których mowa w ust. 6 pkt 3, stwierdza,

w drodze decyzji, przełożony funkcjonariusza.

8.

Od decyzji, o której mowa w ust. 7, funkcjonariuszowi przysługuje odwołanie do wyższego

przełożonego.

Art. 125c.

1.

Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza zaświadczenie lekarskie wystawione

zgodnie z przepisami art. 55 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa, z tym że

1)

przyczynę niezdolności do służby wskutek poddania się niezbędnym badaniom lekarskim

przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz niezdolności

do służby wskutek poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów - zaświadczenie

wystawione przez lekarza na zwykłym druku zgodnie z przepisem art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2)

w przypadku, o którym mowa w art. 125b ust. 2 pkt 2 - zaświadczenie jednostki organizacyjnej

publicznej służby krwi;

3)

w przypadku, o którym mowa w art. 125b ust. 2 pkt 5 lit. a - oświadczenie funkcjonariusza;

4)

w przypadkach, o których mowa w art. 125b ust. 2 pkt 5 lit. b i c - zaświadczenie

lekarskie wystawione przez lekarza na zwykłym druku;

5)

w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z

ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - decyzja wydana przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

2.

W przypadkach uzasadnionych charakterem zadań służbowych wykonywanych przez funkcjonariusza

okres jego przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza się w inny sposób niż określony

w ust. 1.

3.

Komendant Główny Straży Granicznej określi, w drodze zarządzenia, z zachowaniem przepisów

o ochronie informacji niejawnych, odmienny sposób stwierdzania przebywania na zwolnieniu

lekarskim funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 2.

Art. 125d.

1.

Funkcjonariusz jest obowiązany dostarczyć przełożonemu właściwemu do spraw osobowych

zaświadczenie lekarskie, zaświadczenie jednostki organizacyjnej publicznej służby

krwi albo decyzję, o której mowa w art. 125c ust. 1 pkt 5, w terminie 7 dni od dnia

ich otrzymania.

2.

Oświadczenie o wystąpieniu okoliczności, o których mowa w art. 125b ust. 2 pkt 5 lit.

a, funkcjonariusz jest obowiązany złożyć przełożonemu właściwemu do spraw osobowych

w terminie 7 dni od dnia ich zaistnienia.

3.

W przypadku niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1 lub 2, nieobecność w

służbie w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim uznaje się za nieobecność nieusprawiedliwioną,

chyba że niedostarczenie zaświadczenia albo oświadczenia nastąpiło z przyczyn niezależnych

od funkcjonariusza.

Art. 125e.

1.

Prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby, prawidłowość

wykorzystania zwolnienia lekarskiego, spełnienie wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz oświadczenie funkcjonariusza, o którym mowa w art. 125c ust. 1 pkt 3, może podlegać

kontroli.

2.

Kontrolę przeprowadzają

1)

komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - w zakresie

prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby oraz prawidłowości

wykorzystania zwolnienia lekarskiego;

2)

przełożony funkcjonariusza właściwy do spraw osobowych - w zakresie prawidłowości

wykorzystania zwolnienia lekarskiego i spełnienia wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz w zakresie oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 125c ust. 1 pkt

3.

3.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia

lekarskiego, funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

4.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym

mowa w art. 125c ust. 1 pkt 3, zostało złożone niezgodnie z prawdą, funkcjonariusz

traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

5.

Jeżeli w wyniku kontroli komisja lekarska ustali datę ustania niezdolności do służby

wcześniejszą niż data orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, funkcjonariusz traci prawo

do uposażenia za okres od tej daty do końca zwolnienia.

6.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że zwolnienie lekarskie zostało sfałszowane,

funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

7.

Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnień lekarskich polega na ustaleniu, czy

funkcjonariusz w okresie orzeczonej niezdolności do służby, w tym sprawowania osobistej

opieki nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego

w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności czy nie wykonuje pracy zarobkowej.

8.

Kontrola oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 125c ust. 1 pkt 3, polega

na ustaleniu, czy nastąpiło nieprzewidziane zamknięcie żłobka, przedszkola lub szkoły,

do których uczęszcza dziecko funkcjonariusza.

9.

Kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego oraz oświadczenia funkcjonariusza,

o którym mowa w art. 125c ust. 1 pkt 3, przeprowadza osoba upoważniona przez przełożonego

funkcjonariusza.

10.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że funkcjonariusz wykonuje pracę zarobkową

albo wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego celem, osoba

kontrolująca sporządza protokół, w którym podaje, na czym polegało nieprawidłowe wykorzystanie

zwolnienia lekarskiego.

11.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym

mowa w art. 125c ust. 1 pkt 3, nie jest zgodne z prawdą, osoba kontrolująca sporządza

protokół.

12.

Protokół przedstawia się funkcjonariuszowi w celu wniesienia do niego ewentualnych

uwag. Wniesienie uwag funkcjonariusz potwierdza własnoręcznym podpisem.

13.

Na podstawie ustaleń zawartych w protokole przełożony stwierdza utratę prawa do uposażenia

za okres, o którym mowa w ust. 3 lub 4. Przepis stosuje się odpowiednio w przypadku

zawiadomienia przez komisję lekarską podległą ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

w wyniku przeprowadzenia przez tę komisję kontroli o nieprawidłowościach w wykorzystaniu

zwolnienia lekarskiego.

14.

Od decyzji, o której mowa w ust. 13, funkcjonariuszowi przysługuje odwołanie do wyższego

przełożonego.

15.

Kontrola wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich polega na sprawdzeniu, czy zaświadczenie

1)

nie zostało sfałszowane;

2)

zostało wydane zgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń

lekarskich.

16.

Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 15 pkt 1, zachodzi podejrzenie, że

zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane, przełożony występuje do lekarza, który

wystawił zaświadczenie lekarskie, o wyjaśnienie sprawy.

17.

W razie podejrzenia, że zaświadczenie lekarskie zostało wydane niezgodnie z przepisami

w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, przełożony występuje o

wyjaśnienie sprawy do terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Art. 125f.

1.

Podstawę uposażenia, o którym mowa w art. 125b, stanowi uposażenie zasadnicze wraz

z dodatkami o charakterze stałym, przysługujące funkcjonariuszowi na ostatnio zajmowanym

stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ

na prawo do uposażenia i innych należności lub ich wysokość.

2.

Przy obliczaniu uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim przyjmuje

się, że uposażenie za jeden dzień przebywania na zwolnieniu lekarskim stanowi 1/30

uposażenia, o którym mowa w art. 125b.

3.

W przypadku gdy funkcjonariusz pobrał już uposażenie za okres, w którym przebywał

na zwolnieniu lekarskim, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej

wypłacie.

4.

Funkcjonariuszowi, który przebywał na zwolnieniu lekarskim w ostatnim miesiącu pełnienia

służby, potrąca się odpowiednią część uposażenia z należności przysługujących mu z

tytułu zwolnienia ze służby albo funkcjonariusz ten zwraca odpowiednią część uposażenia

w dniu ustania stosunku służbowego.

Art. 125g.

1.

Środki finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy w okresie

przebywania na zwolnieniu lekarskim przeznacza się w całości na nagrody uznaniowe

za wykonywanie zadań służbowych w zastępstwie funkcjonariuszy przebywających na zwolnieniach

lekarskich.

2.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, zwiększają fundusz na nagrody roczne, nagrody

uznaniowe i zapomogi.

3.

Rozdział środków finansowych, o których mowa w ust. 1, odbywa się po zakończeniu okresu

rozliczeniowego, trwającego nie krócej niż 1 miesiąc kalendarzowy i nie dłużej niż

3 miesiące kalendarzowe, przy czym wybór okresu rozliczeniowego uzależnia się od wielkości

środków finansowych uzyskanych z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy.

Art. 125h.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 112 ust. 1 pkt 1, 3 i 6 i ust. 2 pkt 2 oraz

art. 121.

Art. 125i.

1.

Komendant Główny Straży Granicznej sporządza roczne zestawienie zbiorcze przyczyn

przebywania funkcjonariuszy na zwolnieniach lekarskich, które przekazuje ministrowi

właściwemu do spraw wewnętrznych w terminie do końca marca następnego roku.

2.

W zestawieniu, o którym mowa w ust. 1, wskazuje się łączny okres przebywania funkcjonariuszy

na zwolnieniach lekarskich, z uwzględnieniem podziału na przyczyny wskazane w art.

125b ust. 2, 5 i 6, oraz średni okres przebywania funkcjonariusza na zwolnieniu lekarskim,

w tym średnią roczną liczbę godzin niewykonywania obowiązków przez funkcjonariusza.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór zestawienia,

o którym mowa w ust. 1, mając na uwadze potrzebę zapewnienia przejrzystości informacji

zawartych w zestawieniu.

”

.

W ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1340 i 1351) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 42 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Strażak może być skierowany do komisji lekarskiej podległej ministrowi właściwemu

do spraw wewnętrznych

1)

z urzędu lub na jego wniosek - w celu określenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności

fizycznej i psychicznej do służby, jak również związku poszczególnych chorób ze służbą;

2)

z urzędu - w celu sprawdzenia prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby

z powodu choroby lub prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego.

”

;

2)

w art. 72a

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W sprawach dotyczących udzielania zwolnień od zajęć służbowych oraz sposobu usprawiedliwiania

nieobecności w służbie w zakresie nieuregulowanym niniejszą ustawą, z zastrzeżeniem

ust. 3, stosuje się odpowiednio przepisy wydane na podstawie art. 298, ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych i ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego

w razie choroby i macierzyństwa

(Dz. U. z 2014 r. poz. 159).

”

,

b)

uchyla się ust. 2;

3)

w art. 95

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Strażakowi za służbę pełnioną nienagannie w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda

roczna w wysokości 1/12 uposażenia otrzymanego w roku kalendarzowym, za który nagroda

przysługuje.

”

,

b)

uchyla się ust. 2 i 3,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Nagroda roczna przysługuje, jeżeli strażak w danym roku kalendarzowym pełnił służbę

przez okres co najmniej 6 miesięcy kalendarzowych.

”

,

d)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a-4e w brzmieniu

„

4a.

Do uposażenia, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się uposażenia otrzymanego w okresie

zawieszenia w czynnościach służbowych albo tymczasowego aresztowania, chyba że prawomocnym

orzeczeniem postępowanie karne w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe

lub postępowanie dyscyplinarne w sprawie o czyn pozostający w związku z aresztowaniem

lub zawieszeniem w czynnościach służbowych zostało umorzone bądź strażak został uniewinniony

na podstawie prawomocnego wyroku lub orzeczenia o uniewinnieniu w postępowaniu dyscyplinarnym.

4b.

Do okresu, o którym mowa w ust. 4, nie zalicza się okresów niewykonywania zadań służbowych

z następujących przyczyn

1)

korzystania z urlopu bezpłatnego;

2)

przerw w wykonywaniu obowiązków służbowych, za które strażak nie zachował prawa do

uposażenia, wymienionych w art. 109;

3)

zawieszenia w czynnościach służbowych albo tymczasowego aresztowania, chyba że prawomocnym

orzeczeniem postępowanie karne w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe

lub postępowanie dyscyplinarne w sprawie o czyn pozostający w związku z aresztowaniem

lub zawieszeniem w czynnościach służbowych zostało umorzone bądź strażak został uniewinniony

na podstawie prawomocnego wyroku lub orzeczenia o uniewinnieniu w postępowaniu dyscyplinarnym.

4c.

Umorzenie postępowania, o którym mowa w ust. 4a i ust. 4b pkt 3, nie dotyczy warunkowego

umorzenia postępowania karnego w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe

ani umorzenia tego postępowania z powodu przedawnienia lub amnestii.

4d.

Uprawnienie do nagrody rocznej zawiesza się na okres toczącego się przeciwko strażakowi

postępowania karnego w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe lub postępowania

dyscyplinarnego, o czyn popełniony w roku kalendarzowym, za który nagroda jest przyznawana.

4e.

W przypadku gdy nagroda roczna została już wypłacona, a postępowanie karne w sprawie

o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe nie zostało zakończone do dnia zwolnienia

strażaka ze służby, zawieszeniu podlega ustalenie uprawnienia do nagrody rocznej za

ostatni rok służby.

”

,

e)

w ust. 5

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

korzystał z urlopu wychowawczego, urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu macierzyńskiego,

urlopu ojcowskiego, urlopu rodzicielskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego,

dodatkowego urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego;

”

,

-

po pkt 1 dodaje się pkt 1a-1c w brzmieniu

„

1a)

korzystał ze zwolnienia od wykonywania zajęć służbowych, z przyczyn, o których mowa

w art. 185 § 2 lub art. 188 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy;

1b)

korzystał ze zwolnienia od wykonywania zajęć służbowych w razie urodzenia się dziecka

strażaka, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 298;

1c)

korzystał ze zwolnienia od wykonywania zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego

sprawowania opieki nad dzieckiem, o którym mowa w art. 33 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych

z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

”

,

f)

po ust. 8 dodaje się ust. 8a w brzmieniu

„

8a.

W przypadku pełnienia przez strażaka w roku kalendarzowym służby w różnych jednostkach

organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej nagrodę roczną przyznaje się i wypłaca

w jednostce, która była w danym roku ostatnim miejscem pełnienia przez niego służby.

”

;

4)

art. 95d otrzymuje brzmienie

„

Art. 95d.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

pracy oraz ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego, kierując się szczególnymi

zadaniami wykonywanymi przez Państwową Straż Pożarną oraz potrzebą zapewnienia rzetelnego

wykonywania tych zadań przez strażaków, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

warunki i tryb przyznawania strażakom nagród i zapomóg, o których mowa w art. 95a,

a także sposób tworzenia funduszu nagród i zapomóg, o którym mowa w art. 95 i art.

95b, jednostki organizacyjne Państwowej Straży Pożarnej, w których tworzy się fundusz

nagród i zapomóg, oraz sposoby ustalania i warunki zwiększania jego wysokości dla

poszczególnych dysponentów, mając na względzie celową i racjonalną politykę w zakresie

dysponowania środkami finansowymi.

”

;

5)

art. 105 otrzymuje brzmienie

„

Art. 105.

1.

W razie urlopu lub zwolnienia od zajęć służbowych strażak otrzymuje uposażenie zasadnicze,

dodatki do uposażenia o charakterze stałym i inne należności pieniężne należne na

ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym - z uwzględnieniem powstałych w tym okresie

zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia i innych należności pieniężnych lub na

ich wysokość.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych może określić, w drodze rozporządzenia, zasady

ograniczenia w całości lub części wypłaty niektórych dodatków do uposażenia w okresie

urlopu okolicznościowego strażaka.

”

;

6)

po art. 105a dodaje się art. 105b-105i w brzmieniu

„

Art. 105b.

1.

W okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim strażak otrzymuje 80% uposażenia.

2.

Zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym strażak jest zwolniony od zajęć służbowych

z powodu

1)

choroby strażaka, w tym niemożności wykonywania zajęć służbowych z przyczyn określonych

w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2)

oddawania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby

krwi lub z powodu okresowego badania lekarskiego dawców krwi;

3)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym dzieckiem własnym lub małżonka

strażaka, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie i utrzymanie,

do ukończenia przez nie 14. roku życia;

4)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny; za członków

rodziny uważa się małżonka, rodziców, dziadków, teściów, wnuki, rodzeństwo oraz dzieci

w wieku powyżej 14 lat, jeżeli pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym ze strażakiem

w okresie sprawowania nad nimi opieki;

5)

konieczności osobistego sprawowania opieki na dzieckiem własnym lub małżonka strażaka,

dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie i utrzymanie, do

ukończenia przez nie 8. roku życia w przypadku

a)

nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, przedszkola lub szkoły, do których dziecko uczęszcza,

b)

porodu lub choroby małżonka strażaka stale opiekującego się dzieckiem, jeżeli poród

lub choroba uniemożliwia temu małżonkowi sprawowanie opieki nad dzieckiem,

c)

pobytu małżonka strażaka stale opiekującego się dzieckiem w podmiocie leczniczym wykonującym

działalność polegającą na udzielaniu stacjonarnych i całodobowych świadczeń zdrowotnych.

3.

Zwolnienie od zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki,

o której mowa w ust. 2 pkt 3 i 5, przysługuje przez okres nie dłuższy niż 60 dni w

roku kalendarzowym, a w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 4 - przez okres nie

dłuższy niż 14 dni w roku kalendarzowym, przy czym okresy te łącznie nie mogą przekroczyć

60 dni w roku kalendarzowym.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się bez względu na liczbę dzieci i innych członków rodziny

wymagających opieki.

5.

Jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym strażak jest zwolniony od zajęć

służbowych z powodu

1)

wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby,

2)

choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby,

3)

wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze służby,

4)

choroby przypadającej w czasie ciąży,

5)

poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców

komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i

narządów,

6)

oddania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi

lub z powodu badania lekarskiego dawców krwi

- zachowuje on prawo do 100% uposażenia.

6.

Prawo do 100% uposażenia przysługuje również wtedy, gdy strażak został zwolniony od

zajęć służbowych

1)

podczas oddelegowania do realizacji zadania poza granicami państwa w grupie ratowniczej,

o której mowa w art. 49b ust. 1 pkt 1;

2)

w wyniku popełnienia przez inną osobę umyślnego czynu zabronionego w związku z wykonywaniem

przez strażaka czynności służbowych, stwierdzonego orzeczeniem wydanym przez uprawniony

organ;

3)

na skutek czynów o charakterze bohaterskim dokonanych w szczególnie niebezpiecznych

warunkach, z wykazaniem wyjątkowej odwagi, z narażeniem życia lub zdrowia, w obronie

prawa, nienaruszalności granic państwowych, życia, mienia lub bezpieczeństwa obywateli.

7.

Związek zwolnienia od zajęć służbowych z czynami, o których mowa w ust. 6 pkt 3, stwierdza,

w drodze decyzji, przełożony strażaka.

8.

Od decyzji, o której mowa w ust. 7, strażakowi przysługuje odwołanie do wyższego przełożonego.

Art. 105c.

Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza zaświadczenie lekarskie wystawione

zgodnie z przepisami art. 55 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa, z tym że

1)

przyczynę niezdolności do służby wskutek poddania się niezbędnym badaniom lekarskim

przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz niezdolności

do służby wskutek poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów - zaświadczenie

wystawione przez lekarza na zwykłym druku zgodnie z przepisem art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2)

w przypadku, o którym mowa w art. 105b ust. 2 pkt 2 - zaświadczenie jednostki organizacyjnej

publicznej służby krwi;

3)

przyczynę niezdolności, o której mowa w art. 105b ust. 2 pkt 5 lit. a - oświadczenie

strażaka;

4)

w przypadkach, o których mowa w art. 105b ust. 2 pkt 5 lit. b i c - zaświadczenie

lekarskie wystawione przez lekarza na zwykłym druku;

5)

w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z

ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - decyzja wydana przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

Art. 105d.

1.

Strażak jest obowiązany dostarczyć właściwemu przełożonemu zaświadczenie lekarskie,

zaświadczenie jednostki organizacyjnej publicznej służby krwi albo decyzję, o której

mowa w art. 105c pkt 5, w terminie 7 dni od dnia ich otrzymania.

2.

Oświadczenie o wystąpieniu okoliczności, o których mowa w art. 105b ust. 2 pkt 5 lit.

a, strażak jest obowiązany złożyć właściwemu przełożonemu w terminie 7 dni od dnia

ich zaistnienia.

3.

W przypadku niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1 lub 2, nieobecność w

służbie w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim uznaje się za nieobecność nieusprawiedliwioną,

chyba że niedostarczenie zaświadczenia albo oświadczenia nastąpiło z przyczyn niezależnych

od strażaka.

Art. 105e.

1.

Prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby, prawidłowość

wykorzystania zwolnienia lekarskiego, spełnienie wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz oświadczenie strażaka, o którym mowa w art. 105c pkt 3, może podlegać kontroli.

2.

Kontrolę przeprowadzają

1)

komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - w zakresie

prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby oraz prawidłowości

wykorzystania zwolnienia lekarskiego;

2)

właściwy przełożony - w zakresie prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego

i spełnienia wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich oraz w zakresie oświadczenia

strażaka, o którym mowa w art. 105c pkt 3.

3.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia

lekarskiego, strażak traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

4.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że oświadczenie strażaka, o którym mowa

w art. 105c pkt 3, zostało złożone niezgodnie z prawdą, strażak traci prawo do uposażenia

za cały okres zwolnienia.

5.

Jeżeli w wyniku kontroli komisja lekarska ustali datę ustania niezdolności do służby

wcześniejszą niż data orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, strażak traci prawo do

uposażenia za okres od tej daty do końca zwolnienia.

6.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że zwolnienie lekarskie zostało sfałszowane,

strażak traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

7.

Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnień lekarskich polega na ustaleniu, czy

strażak w okresie orzeczonej niezdolności do służby, w tym sprawowania osobistej opieki

nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego

w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności czy nie wykonuje pracy zarobkowej.

8.

Kontrola oświadczenia strażaka, o którym mowa w art. 105c pkt 3, polega na ustaleniu,

czy nastąpiło nieprzewidziane zamknięcie żłobka, przedszkola lub szkoły, do których

uczęszcza dziecko strażaka.

9.

Kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego oraz oświadczenia strażaka,

o którym mowa w art. 105c pkt 3, przeprowadza osoba upoważniona przez przełożonego

strażaka.

10.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że strażak wykonuje pracę zarobkową albo

wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego celem, osoba kontrolująca

sporządza protokół, w którym podaje, na czym polegało nieprawidłowe wykorzystanie

zwolnienia lekarskiego.

11.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że oświadczenie strażaka, o którym mowa w

art. 105c pkt 3, nie jest zgodne z prawdą, osoba kontrolująca sporządza protokół.

12.

Protokół przedstawia się strażakowi w celu wniesienia do niego ewentualnych uwag.

Wniesienie uwag strażak potwierdza własnoręcznym podpisem.

13.

Na podstawie ustaleń zawartych w protokole przełożony stwierdza utratę prawa do uposażenia

za okres, o którym mowa w ust. 3 lub 4. Przepis stosuje się odpowiednio w przypadku

zawiadomienia przez komisję lekarską podległą ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

w wyniku przeprowadzenia przez tę komisję kontroli o nieprawidłowościach w wykorzystaniu

zwolnienia lekarskiego.

14.

Od decyzji, o której mowa w ust. 13, strażakowi przysługuje odwołanie do wyższego

przełożonego.

15.

Kontrola wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich polega na sprawdzeniu, czy zaświadczenie

1)

nie zostało sfałszowane;

2)

zostało wydane zgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń

lekarskich.

16.

Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 15 pkt 1, zachodzi podejrzenie, że

zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane, przełożony występuje do lekarza, który

wystawił zaświadczenie lekarskie, o wyjaśnienie sprawy.

17.

W razie podejrzenia, że zaświadczenie lekarskie zostało wydane niezgodnie z przepisami

w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, przełożony występuje o

wyjaśnienie sprawy do terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Art. 105f.

1.

Podstawę uposażenia, o którym mowa w art. 105b, stanowi uposażenie zasadnicze wraz

z dodatkami o charakterze stałym, przysługujące strażakowi na ostatnio zajmowanym

stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ

na prawo do uposażenia i innych należności lub ich wysokość.

2.

Przy obliczaniu uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim przyjmuje

się, że uposażenie za jeden dzień przebywania na zwolnieniu lekarskim stanowi 1/30

uposażenia, o którym mowa w art. 105b.

3.

W przypadku gdy strażak pobrał już uposażenie za okres, w którym przebywał na zwolnieniu

lekarskim, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej wypłacie.

4.

Strażakowi, który przebywał na zwolnieniu lekarskim w ostatnim miesiącu pełnienia

służby, potrąca się odpowiednią część uposażenia z należności przysługujących mu z

tytułu zwolnienia ze służby albo strażak ten zwraca odpowiednią część uposażenia w

dniu ustania stosunku służbowego.

Art. 105g.

1.

Środki finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń strażaków w okresie przebywania

na zwolnieniu lekarskim przeznacza się w całości na nagrody uznaniowe za wykonywanie

zadań służbowych w zastępstwie strażaków przebywających na zwolnieniach lekarskich.

2.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, zwiększają fundusz nagród i zapomóg strażaków.

3.

Rozdział środków finansowych, o których mowa w ust. 1, odbywa się po zakończeniu okresu

rozliczeniowego, trwającego nie krócej niż miesiąc kalendarzowy i nie dłużej niż 3

miesiące kalendarzowe, przy czym wybór okresu rozliczeniowego uzależnia się od wielkości

środków finansowych uzyskanych z tytułu zmniejszenia uposażeń strażaków.

Art. 105h.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 93 ust. 1 pkt 1, 3 i 6, art. 100 ust. 1 oraz

art. 101 ust. 1.

Art. 105i.

1.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej sporządza roczne zestawienie zbiorcze

przyczyn przebywania strażaków na zwolnieniach lekarskich, które przekazuje ministrowi

właściwemu do spraw wewnętrznych w terminie do końca marca następnego roku.

2.

W zestawieniu, o którym mowa w ust. 1, wskazuje się łączny okres przebywania strażaków

na zwolnieniach lekarskich, z uwzględnieniem podziału na przyczyny wskazane w art.

105b ust. 2, 5 i 6, oraz średni okres przebywania strażaka na zwolnieniu lekarskim,

w tym średnią roczną liczbę godzin niewykonywania obowiązków przez strażaka.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór zestawienia,

o którym mowa w ust. 1, mając na uwadze potrzebę zapewnienia przejrzystości informacji

zawartych w zestawieniu.

”

.

W ustawie z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu

(Dz. U. z 2014 r. poz. 170) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 34 otrzymuje brzmienie

„

Art. 34.

Funkcjonariusz może być skierowany do komisji lekarskiej podległej ministrowi właściwemu

do spraw wewnętrznych

1)

z urzędu lub na jego wniosek - w celu określenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności

fizycznej i psychicznej do służby, jak również związku poszczególnych chorób ze służbą;

2)

z urzędu - w celu sprawdzenia prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby

z powodu choroby lub prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego.

”

;

2)

w art. 35 w ust. 2 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

upływu 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby.

”

;

3)

w art. 101

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a-1i w brzmieniu

„

1a.

Funkcjonariuszowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda

roczna w wysokości 1/12 uposażenia otrzymanego w poprzednim roku kalendarzowym.

1b.

Nagrodę roczną przyznaje się za okres roku, w którym jest wypłacana.

1c.

Nagrodę roczną wypłaca się w czerwcu przed dniem święta BOR.

1d.

Nagroda roczna przysługuje, jeżeli funkcjonariusz w danym roku kalendarzowym pełnił

służbę nie mniej niż przez 3 miesiące od dnia mianowania do końca maja tego roku.

1e.

Przepisu ust. 1d nie stosuje się przy ustalaniu uprawnień do nagrody rocznej za rok

kalendarzowy, w którym funkcjonariusz korzystał

1)

z urlopu wychowawczego, z urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu macierzyńskiego,

urlopu ojcowskiego, urlopu rodzicielskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego,

dodatkowego urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego;

2)

ze zwolnienia od wykonywania zajęć służbowych, z przyczyn, o których mowa w art. 185 § 2 lub art. 188 Kodeksu pracy;

3)

ze zwolnienia od wykonywania zajęć służbowych w razie urodzenia się dziecka funkcjonariusza,

zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 298;

4)

ze zwolnienia od wykonywania zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego sprawowania

opieki nad dzieckiem, o którym mowa w art. 33 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych

z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

(Dz. U. z 2014 r. poz. 159).

1f.

Nagrody rocznej nie przyznaje się funkcjonariuszowi, który

1)

został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia

publicznego;

2)

został w ostatnim roku kalendarzowym zwolniony ze służby z powodu skazania prawomocnym

wyrokiem sądu za przestępstwo nieumyślne ścigane z oskarżenia publicznego albo wskutek

otrzymania niedostatecznej ogólnej oceny w opinii służbowej;

3)

został ukarany prawomocnym orzeczeniem kary dyscyplinarnej ostrzeżenia o niepełnej

przydatności do służby na zajmowanym stanowisku, wyznaczenia na niższe stanowisko

służbowe, obniżenia stopnia, ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby albo wydalenia

ze służby.

1g.

Nagrodę roczną przysługującą zmarłemu lub zaginionemu funkcjonariuszowi wypłaca się

małżonkowi lub członkom rodziny, o których mowa w art. 107 ust. 2.

1h.

Nagrody roczne przyznaje funkcjonariuszowi

1)

minister właściwy do spraw wewnętrznych;

2)

Szef BOR.

1i.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych przyznaje nagrody roczne Szefowi BOR i jego

zastępcom.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość

i warunki przyznawania funkcjonariuszom nagród uznaniowych i zapomóg, tryb ich przyznawania

oraz podmioty uprawnione do przyznawania nagród uznaniowych i zapomóg, uwzględniając

prawidłowe dokonywanie wypłat.

”

;

4)

art. 108 otrzymuje brzmienie

„

Art. 108.

W okresie urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych lub pozostawania w dyspozycji funkcjonariusz

zachowuje prawo do pobieranego ostatnio uposażenia i innych należności pieniężnych,

z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ na wysokość uposażenia

zasadniczego lub na prawo do dodatków i innych należności pieniężnych.

”

;

5)

po art. 108a dodaje się art. 108b-108i w brzmieniu

„

Art. 108b.

1.

W okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim funkcjonariusz otrzymuje 80% uposażenia.

2.

Zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest zwolniony od zajęć

służbowych z powodu

1)

choroby funkcjonariusza, w tym niemożności wykonywania zajęć służbowych z przyczyn

określonych w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2)

oddawania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby

krwi lub z powodu okresowego badania lekarskiego dawców krwi;

3)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym dzieckiem własnym lub małżonka

funkcjonariusza, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie

i utrzymanie, do ukończenia przez nie 14. roku życia;

4)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny; za członków

rodziny uważa się małżonka, rodziców, dziadków, teściów, wnuki, rodzeństwo oraz dzieci

w wieku powyżej 14 lat, jeżeli pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z funkcjonariuszem

w okresie sprawowania nad nimi opieki;

5)

konieczności osobistego sprawowania opieki na dzieckiem własnym lub małżonka funkcjonariusza,

dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie i utrzymanie, do

ukończenia przez nie 8. roku życia w przypadku

a)

nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, przedszkola lub szkoły, do których dziecko uczęszcza,

b)

porodu lub choroby małżonka funkcjonariusza stale opiekującego się dzieckiem, jeżeli

poród lub choroba uniemożliwia temu małżonkowi sprawowanie opieki nad dzieckiem,

c)

pobytu małżonka funkcjonariusza stale opiekującego się dzieckiem w podmiocie leczniczym

wykonującym działalność polegającą na udzielaniu stacjonarnych i całodobowych świadczeń

zdrowotnych.

3.

Zwolnienie od zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki,

o której mowa w ust. 2 pkt 3 i 5, przysługuje przez okres nie dłuższy niż 60 dni w

roku kalendarzowym, a w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 4 - przez okres nie

dłuższy niż 14 dni w roku kalendarzowym, przy czym okresy te łącznie nie mogą przekroczyć

60 dni w roku kalendarzowym.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się bez względu na liczbę dzieci i innych członków rodziny

wymagających opieki.

5.

Jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest zwolniony

od zajęć służbowych z powodu

1)

wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby,

2)

choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby,

3)

wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze służby,

4)

choroby przypadającej w czasie ciąży,

5)

poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców

komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i

narządów,

6)

oddania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi

lub z powodu badania lekarskiego dawców krwi

- zachowuje on prawo do 100% uposażenia.

6.

Prawo do 100% uposażenia przysługuje również wtedy, gdy funkcjonariusz został zwolniony

od zajęć służbowych

1)

w wyniku popełnienia przez inną osobę umyślnego czynu zabronionego w związku z wykonywaniem

przez funkcjonariusza czynności służbowych, stwierdzonego orzeczeniem wydanym przez

uprawniony organ;

2)

na skutek czynów o charakterze bohaterskim dokonanych w szczególnie niebezpiecznych

warunkach, z wykazaniem wyjątkowej odwagi, z narażeniem życia lub zdrowia, w obronie

prawa, nienaruszalności granic państwowych, życia, mienia lub bezpieczeństwa obywateli.

7.

Związek zwolnienia od zajęć służbowych z czynami, o których mowa w ust. 6 pkt 2, stwierdza,

w drodze decyzji, przełożony funkcjonariusza.

8.

Od decyzji, o której mowa w ust. 7, funkcjonariuszowi przysługuje odwołanie do wyższego

przełożonego.

Art. 108c.

Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza zaświadczenie lekarskie wystawione

zgodnie z przepisami art. 55 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa, z tym że

1)

przyczynę niezdolności do służby wskutek poddania się niezbędnym badaniom lekarskim

przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz niezdolności

do służby wskutek poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów - zaświadczenie

wystawione przez lekarza na zwykłym druku zgodnie z przepisem art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2)

w przypadku, o którym mowa w art. 108b ust. 2 pkt 2 - zaświadczenie jednostki organizacyjnej

publicznej służby krwi;

3)

przyczynę niezdolności, o której mowa w art. 108b ust. 2 pkt 5 lit. a - oświadczenie

funkcjonariusza;

4)

w przypadkach, o których mowa w art. 108b ust. 2 pkt 5 lit. b i c - zaświadczenie

lekarskie wystawione przez lekarza na zwykłym druku;

5)

w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z

ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - decyzja wydana przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

Art. 108d.

1.

Funkcjonariusz jest obowiązany dostarczyć przełożonemu zaświadczenie lekarskie, zaświadczenie

jednostki organizacyjnej publicznej służby krwi albo decyzję, o której mowa w art.

108c pkt 5, w terminie 7 dni od dnia ich otrzymania.

2.

Oświadczenie o wystąpieniu okoliczności, o których mowa w art. 108b ust. 2 pkt 5 lit.

a, funkcjonariusz jest obowiązany złożyć przełożonemu w terminie 7 dni od dnia ich

zaistnienia.

3.

W przypadku niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1 lub 2, nieobecność w

służbie w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim uznaje się za nieobecność nieusprawiedliwioną,

chyba że niedostarczenie zaświadczenia albo oświadczenia nastąpiło z przyczyn niezależnych

od funkcjonariusza.

Art. 108e.

1.

Prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby, prawidłowość

wykorzystania zwolnienia lekarskiego, spełnienie wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz oświadczenie funkcjonariusza, o którym mowa w art. 108c pkt 3, może podlegać

kontroli.

2.

Kontrolę przeprowadzają

1)

komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - w zakresie

prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby oraz prawidłowości

wykorzystania zwolnienia lekarskiego;

2)

przełożony funkcjonariusza - w zakresie prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego

i spełnienia wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich oraz w zakresie oświadczenia

funkcjonariusza, o którym mowa w art. 108c pkt 3.

3.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia

lekarskiego, funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

4.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym

mowa w art. 108c pkt 3, zostało złożone niezgodnie z prawdą, funkcjonariusz traci

prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

5.

Jeżeli w wyniku kontroli komisja lekarska ustali datę ustania niezdolności do służby

wcześniejszą niż data orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, funkcjonariusz traci prawo

do uposażenia za okres od tej daty do końca zwolnienia.

6.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że zwolnienie lekarskie zostało sfałszowane,

funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

7.

Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnień lekarskich polega na ustaleniu, czy

funkcjonariusz w okresie orzeczonej niezdolności do służby, w tym sprawowania osobistej

opieki nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego

w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności czy nie wykonuje pracy zarobkowej.

8.

Kontrola oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 108c pkt 3, polega na

ustaleniu, czy nastąpiło nieprzewidziane zamknięcie żłobka, przedszkola lub szkoły,

do których uczęszcza dziecko funkcjonariusza.

9.

Kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego oraz oświadczenia funkcjonariusza,

o którym mowa w art. 108c pkt 3, przeprowadza osoba upoważniona przez przełożonego

funkcjonariusza.

10.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że funkcjonariusz wykonuje pracę zarobkową

albo wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego celem, osoba

kontrolująca sporządza protokół, w którym podaje, na czym polegało nieprawidłowe wykorzystanie

zwolnienia lekarskiego.

11.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym

mowa w art. 108c pkt 3, nie jest zgodne z prawdą, osoba kontrolująca sporządza protokół.

12.

Protokół przedstawia się funkcjonariuszowi w celu wniesienia do niego ewentualnych

uwag. Wniesienie uwag funkcjonariusz potwierdza własnoręcznym podpisem.

13.

Na podstawie ustaleń zawartych w protokole przełożony stwierdza utratę prawa do uposażenia

za okres, o którym mowa w ust. 3 lub 4. Przepis stosuje się odpowiednio w przypadku

zawiadomienia przez komisję lekarską podległą ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

w wyniku przeprowadzenia przez tę komisję kontroli o nieprawidłowościach w wykorzystaniu

zwolnienia lekarskiego.

14.

Od decyzji, o której mowa w ust. 13, funkcjonariuszowi przysługuje odwołanie do wyższego

przełożonego.

15.

Kontrola wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich polega na sprawdzeniu, czy zaświadczenie

1)

nie zostało sfałszowane;

2)

zostało wydane zgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń

lekarskich.

16.

Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 15 pkt 1, zachodzi podejrzenie, że

zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane, przełożony występuje do lekarza, który

wystawił zaświadczenie lekarskie, o wyjaśnienie sprawy.

17.

W razie podejrzenia, że zaświadczenie lekarskie zostało wydane niezgodnie z przepisami

w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, przełożony występuje o

wyjaśnienie sprawy do terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Art. 108f.

1.

Podstawę uposażenia, o którym mowa w art. 108b, stanowi uposażenie zasadnicze wraz

z dodatkami o charakterze stałym, przysługujące funkcjonariuszowi na ostatnio zajmowanym

stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ

na prawo do uposażenia i innych należności lub ich wysokość.

2.

Przy obliczaniu uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim przyjmuje

się, że uposażenie za jeden dzień przebywania na zwolnieniu lekarskim stanowi 1/30

uposażenia, o którym mowa w art. 108b.

3.

W przypadku gdy funkcjonariusz pobrał już uposażenie za okres, w którym przebywał

na zwolnieniu lekarskim, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej

wypłacie.

4.

Funkcjonariuszowi, który przebywał na zwolnieniu lekarskim w ostatnim miesiącu pełnienia

służby, potrąca się odpowiednią część uposażenia z należności przysługujących mu z

tytułu zwolnienia ze służby albo funkcjonariusz ten zwraca odpowiednią część uposażenia

w dniu ustania stosunku służbowego.

Art. 108g.

1.

Środki finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy w okresie

przebywania na zwolnieniu lekarskim przeznacza się w całości na nagrody za wykonywanie

zadań służbowych w zastępstwie funkcjonariuszy przebywających na zwolnieniach lekarskich.

2.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, zwiększają fundusz na nagrody i zapomogi.

3.

Rozdział środków finansowych, o których mowa w ust. 1, odbywa się po zakończeniu okresu

rozliczeniowego, trwającego nie krócej niż miesiąc kalendarzowy i nie dłużej niż 3

miesiące kalendarzowe, przy czym wybór okresu rozliczeniowego uzależnia się od wielkości

środków finansowych uzyskanych z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy.

Art. 108h.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru należności, o których mowa w art. 90 ust. 2 pkt 1, 3 i 5 oraz art. 107 ust.

1.

Art. 108i.

1.

Szef BOR sporządza roczne zestawienie zbiorcze przyczyn przebywania funkcjonariuszy

na zwolnieniach lekarskich, które przekazuje ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

w terminie do końca marca następnego roku.

2.

W zestawieniu, o którym mowa w ust. 1, wskazuje się łączny okres przebywania funkcjonariuszy

na zwolnieniach lekarskich, z uwzględnieniem podziału na przyczyny wskazane w art.

108b ust. 2, 5 i 6, oraz średni okres przebywania funkcjonariusza na zwolnieniu lekarskim,

w tym średnią roczną liczbę godzin niewykonywania obowiązków przez funkcjonariusza.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór zestawienia,

o którym mowa w ust. 1, mając na uwadze potrzebę zapewnienia przejrzystości informacji

zawartych w zestawieniu.

”

.

W ustawie z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji

Wywiadu

(Dz. U. z 2010 r. Nr 29, poz. 154, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 59 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Funkcjonariusz może być skierowany do komisji lekarskiej właściwej Agencji

1)

z urzędu lub na jego wniosek - w celu określenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności

fizycznej i psychicznej do służby, jak również związku poszczególnych chorób ze służbą;

2)

z urzędu - w celu sprawdzenia prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby

z powodu choroby lub prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego.

”

;

2)

w art. 60 w ust. 2 w pkt 7 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 8 w brzmieniu

„

8)

upływu 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby.

”

;

3)

w art. 125

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a-1k w brzmieniu

„

1a.

Funkcjonariusz pełniący służbę w danym roku kalendarzowym nabywa prawo do nagrody

rocznej w wysokości 1/12 uposażenia otrzymanego w roku kalendarzowym, za który nagroda

przysługuje.

1b.

Nagrodę roczną przysługującą zmarłemu funkcjonariuszowi, w wysokości ustalonej w sposób

określony w ust. 1a, wypłaca się członkom jego rodziny uprawnionym do policyjnej renty

rodzinnej.

1c.

Do uposażenia, o którym mowa w ust. 1a, nie wlicza się uposażenia otrzymywanego w

okresie

1)

zawieszenia w czynnościach służbowych oraz tymczasowego aresztowania, chyba że postępowanie

będące przyczyną zawieszenia lub aresztowania umorzono albo w jego wyniku funkcjonariusz

został uniewinniony;

2)

w przypadku funkcjonariusza ABW - od uprawomocnienia się wyroku skazującego lub orzeczenia

o ukaraniu karą dyscyplinarną wydalenia ze służby do dnia zwolnienia ze służby;

3)

w przypadku funkcjonariusza AW - niewykonywania obowiązków służbowych z powodu choroby

powstałej lub trwającej nadal po skazaniu funkcjonariusza prawomocnym wyrokiem sądu

lub wymierzeniu mu kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby.

1d.

Nagrodę roczną obniża się nie więcej niż o 50% jej wysokości w przypadku

1)

warunkowego umorzenia prowadzonego przeciwko funkcjonariuszowi postępowania karnego

albo odstąpienia przez sąd od wymierzenia kary;

2)

wymierzenia kary dyscyplinarnej

a)

w przypadku funkcjonariusza ABW - wymienionej w art. 146 ust. 1 pkt 1-5,

b)

w przypadku funkcjonariusza AW - kary dyscyplinarnej nagany z ostrzeżeniem lub surowszej

kary dyscyplinarnej;

3)

skazania funkcjonariusza prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo nieumyślne, ścigane

z oskarżenia publicznego;

4)

nieprzydatności funkcjonariusza ABW na zajmowanym stanowisku służbowym, stwierdzonej

w opinii służbowej w okresie służby przygotowawczej;

5)

niewywiązywania się funkcjonariusza ABW z obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku

służbowym, stwierdzonego w opinii służbowej w okresie służby stałej.

1e.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1d, przy obniżaniu nagrody rocznej kierownik

odpowiednio jednostki organizacyjnej ABW lub AW uwzględnia całokształt okoliczności

sprawy, w szczególności charakter popełnionego przestępstwa lub przewinienia, jego

skutki, rodzaj i wymiar orzeczonej kary oraz dotychczasowe wyniki osiągane przez funkcjonariusza

w służbie.

1f.

Nagroda roczna nie przysługuje w przypadku

1)

skazania funkcjonariusza prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne, ścigane

z oskarżenia publicznego;

2)

wymierzenia kary dyscyplinarnej

a)

w przypadku funkcjonariusza ABW - wymienionej w art. 146 ust. 1 pkt 6-10,

b)

w przypadku funkcjonariusza AW - kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby;

3)

zwolnienia funkcjonariusza ABW ze służby z powodu

a)

nieprzydatności do służby, stwierdzonej w opinii służbowej w okresie służby przygotowawczej,

b)

niewywiązywania się z obowiązków służbowych w okresie służby stałej, stwierdzonego

w dwóch kolejnych opiniach służbowych, między którymi upłynęło co najmniej 6 miesięcy.

1g.

Nagroda roczna jest obniżana lub nie przysługuje funkcjonariuszowi ABW za rok kalendarzowy,

w którym

1)

funkcjonariusz popełnił czyn będący przedmiotem postępowania karnego lub dyscyplinarnego,

a jeżeli nagroda została wypłacona - za rok, w którym postępowanie zostało zakończone

prawomocnym orzeczeniem w przypadkach, o których mowa w ust. 1d pkt 1-3;

2)

funkcjonariuszowi wydano opinię służbową w przypadkach, o których mowa w ust. 1d pkt

4 i 5;

3)

funkcjonariusz popełnił czyn będący przedmiotem postępowania karnego lub dyscyplinarnego,

a jeżeli nagroda została wypłacona - za rok, w którym postępowanie zostało zakończone

prawomocnym orzeczeniem w przypadkach, o których mowa w ust. 1f pkt 1 i 2;

4)

funkcjonariusz został zwolniony ze służby w przypadkach, o których mowa w ust. 1f

pkt 3.

1h.

Nagroda roczna jest obniżana lub nie przysługuje funkcjonariuszowi AW za rok kalendarzowy,

w którym funkcjonariusz popełnił czyn będący przedmiotem postępowania karnego lub

dyscyplinarnego, a jeżeli nagroda została funkcjonariuszowi wypłacona - za rok, w

którym postępowanie zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem lub decyzją.

1i.

W przypadku toczącego się przeciwko funkcjonariuszowi postępowania karnego lub dyscyplinarnego

o czyn popełniony w roku kalendarzowym, za który nagroda roczna jest przyznawana,

ustalenie uprawnień do nagrody rocznej następuje po prawomocnym zakończeniu takiego

postępowania. Nagrodę roczną wypłaca się funkcjonariuszowi nie później niż w terminie

30 dni od dnia zakończenia postępowania karnego lub dyscyplinarnego. W przypadku funkcjonariusza

ABW przepisy ust. 1d-1f stosuje się odpowiednio.

1j.

W przypadku pełnienia służby przez funkcjonariusza w roku kalendarzowym w różnych

jednostkach organizacyjnych ABW nagrodę roczną przyznaje się i wypłaca w jednostce

organizacyjnej ABW, która była w danym roku kalendarzowym ostatnim miejscem pełnienia

służby przez funkcjonariusza.

1k.

Wypłata nagrody rocznej następuje nie później niż w terminie pierwszych 3 miesięcy

kalendarzowych następujących po roku, za który przyznaje się nagrodę roczną, z wyjątkiem

nagrody rocznej, którą wypłaca się funkcjonariuszowi zwalnianemu ze służby, a także

nagrody rocznej przysługującej zmarłemu funkcjonariuszowi, którą wypłaca się odpowiednio

w ostatnim dniu służby lub w dniu stwierdzenia wygaśnięcia stosunku służbowego.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzeń, odrębnie dla każdej Agencji,

warunki przyznawania funkcjonariuszom nagród uznaniowych i zapomóg, okoliczności uzasadniające

przyznanie funkcjonariuszowi nagrody uznaniowej i zapomogi, właściwość przełożonych

oraz tryb postępowania w tych sprawach, mając na względzie celową i racjonalną politykę

w zakresie dysponowania środkami finansowymi.

”

;

4)

w art. 128 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Funkcjonariusz zwolniony ze służby na podstawie art. 54 ust. 3, art. 57 ust. 4 i art.

60 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 1, 3-6 i 8 oraz ust. 3 otrzymuje

”

;

5)

art. 136 otrzymuje brzmienie

„

Art. 136.

W razie urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych oraz w okresie pozostawania w dyspozycji

Szefa ABW albo Szefa AW, na podstawie art. 54 ust. 1, funkcjonariusz otrzymuje uposażenie

zasadnicze, dodatki do uposażenia o charakterze stałym i inne należności pieniężne

przysługujące na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych

w tym okresie zmian mających wpływ na prawo do uposażenia i innych świadczeń pieniężnych

lub na ich wysokość.

”

;

6)

po art. 136a dodaje się art. 136b-136h w brzmieniu

„

Art. 136b.

1.

W okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim funkcjonariusz otrzymuje 80% uposażenia.

2.

Zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest zwolniony od zajęć

służbowych z powodu

1)

choroby funkcjonariusza, w tym niemożności wykonywania zajęć służbowych z przyczyn

określonych w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa

(Dz. U. z 2014 r. poz. 159);

2)

oddawania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby

krwi lub z powodu okresowego badania lekarskiego dawców krwi;

3)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym dzieckiem własnym lub małżonka

funkcjonariusza, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie

i utrzymanie, do ukończenia przez nie 14. roku życia;

4)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny; za członków

rodziny uważa się małżonka, rodziców, dziadków, teściów, wnuki, rodzeństwo oraz dzieci

w wieku powyżej 14 lat, jeżeli pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z funkcjonariuszem

w okresie sprawowania nad nimi opieki;

5)

konieczności osobistego sprawowania opieki na dzieckiem własnym lub małżonka funkcjonariusza,

dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie i utrzymanie, do

ukończenia przez nie 8. roku życia w przypadku

a)

nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, przedszkola lub szkoły, do których dziecko uczęszcza,

b)

porodu lub choroby małżonka funkcjonariusza stale opiekującego się dzieckiem, jeżeli

poród lub choroba uniemożliwia temu małżonkowi sprawowanie opieki nad dzieckiem,

c)

pobytu małżonka funkcjonariusza stale opiekującego się dzieckiem w podmiocie leczniczym

wykonującym działalność polegającą na udzielaniu stacjonarnych i całodobowych świadczeń

zdrowotnych.

3.

Zwolnienie od zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki,

o której mowa w ust. 2 pkt 3 i 5, przysługuje przez okres nie dłuższy niż 60 dni w

roku kalendarzowym, a w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 4 - przez okres nie

dłuższy niż 14 dni w roku kalendarzowym, przy czym okresy te łącznie nie mogą przekroczyć

60 dni w roku kalendarzowym.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się bez względu na liczbę dzieci i innych członków rodziny

wymagających opieki.

5.

Jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest zwolniony

od zajęć służbowych z powodu

1)

wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby,

2)

choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby,

3)

wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze służby,

4)

choroby przypadającej w czasie ciąży,

5)

poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców

komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i

narządów,

6)

oddania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi

lub z powodu badania lekarskiego dawców krwi

- zachowuje on prawo do 100% uposażenia.

6.

Prawo do 100% uposażenia przysługuje również wtedy, gdy funkcjonariusz został zwolniony

od zajęć służbowych

1)

podczas wykonywania zadań poza granicami państwa w państwach określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 85a ust. 2;

2)

w wyniku popełnienia przez inną osobę umyślnego czynu zabronionego w związku z wykonywaniem

przez funkcjonariusza czynności służbowych, stwierdzonego orzeczeniem wydanym przez

uprawniony organ;

3)

na skutek czynów o charakterze bohaterskim dokonanych w szczególnie niebezpiecznych

warunkach, z wykazaniem wyjątkowej odwagi, z narażeniem życia lub zdrowia, w obronie

prawa, nienaruszalności granic państwowych, życia, mienia lub bezpieczeństwa obywateli.

7.

Związek zwolnienia od zajęć służbowych z czynami, o których mowa w ust. 6 pkt 3, stwierdza,

w drodze decyzji, przełożony funkcjonariusza.

8.

Od decyzji, o której mowa w ust. 7, funkcjonariuszowi przysługuje odwołanie do wyższego

przełożonego.

Art. 136c.

1.

Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza zaświadczenie lekarskie wystawione

zgodnie z przepisami art. 55 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa, z tym że

1)

w przypadku poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów

na dawców komórek, tkanek i narządów oraz niezdolności do służby wskutek poddania

się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów - zaświadczenie wystawione przez

lekarza na zwykłym druku zgodnie z przepisem art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2)

w przypadku, o którym mowa w art. 136b ust. 2 pkt 2 - zaświadczenie jednostki organizacyjnej

publicznej służby krwi;

3)

w przypadku, o którym mowa w art. 136b ust. 2 pkt 5 lit. a - oświadczenie funkcjonariusza;

4)

w przypadkach, o których mowa w art. 136b ust. 2 pkt 5 lit. b i c - zaświadczenie

lekarskie wystawione przez lekarza na zwykłym druku;

5)

w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z

ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - decyzja wydana przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

2.

W przypadkach uzasadnionych charakterem, miejscem, sposobem lub rodzajem zadań służbowych

wykonywanych przez funkcjonariusza okres jego przebywania na zwolnieniu lekarskim

stwierdza się w inny sposób niż określony w ust. 1.

3.

Szefowie Agencji, każdy w zakresie swojej właściwości, określą, w drodze zarządzeń,

z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych, sposób stwierdzania przebywania

na zwolnieniu lekarskim funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 2.

Art. 136d.

1.

Funkcjonariusz jest obowiązany dostarczyć przełożonemu posiadającemu uprawnienia w

sprawach osobowych zaświadczenie lekarskie, zaświadczenie jednostki organizacyjnej

publicznej służby krwi albo decyzję, o której mowa w art. 136c ust. 1 pkt 5, w terminie

7 dni od dnia ich otrzymania.

2.

Oświadczenie o wystąpieniu okoliczności, o których mowa w art. 136b ust. 2 pkt 5 lit.

a, funkcjonariusz jest obowiązany złożyć przełożonemu posiadającemu uprawnienia w

sprawach osobowych w terminie 7 dni od dnia ich zaistnienia.

3.

W przypadku niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1 lub 2, nieobecność w

służbie w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim uznaje się za nieobecność nieusprawiedliwioną,

chyba że niedostarczenie zaświadczenia albo oświadczenia nastąpiło z przyczyn niezależnych

od funkcjonariusza.

Art. 136e.

1.

Prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby, prawidłowość

wykorzystania zwolnienia lekarskiego, spełnienie wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz oświadczenie funkcjonariusza, o którym mowa w art. 136c ust. 1 pkt 3, może podlegać

kontroli.

2.

Kontrolę przeprowadzają

1)

komisje lekarskie podległe Szefom właściwej Agencji - w zakresie prawidłowości orzekania

o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby oraz prawidłowości wykorzystania

zwolnienia lekarskiego;

2)

przełożony posiadający uprawnienia w sprawach osobowych - w zakresie prawidłowości

wykorzystania zwolnienia lekarskiego i spełnienia wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz w zakresie oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 136c ust. 1 pkt

3.

3.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia

lekarskiego, funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

4.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym

mowa w art. 136c ust. 1 pkt 3, zostało złożone niezgodnie z prawdą, funkcjonariusz

traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

5.

Jeżeli w wyniku kontroli komisja lekarska ustali datę ustania niezdolności do służby

wcześniejszą niż data orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, funkcjonariusz traci prawo

do uposażenia za okres od tej daty do końca zwolnienia.

6.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że zwolnienie lekarskie zostało sfałszowane,

funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

7.

Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnień lekarskich polega na ustaleniu, czy

funkcjonariusz w okresie orzeczonej niezdolności do służby, w tym sprawowania osobistej

opieki nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego

w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności czy nie wykonuje pracy zarobkowej.

8.

Kontrola oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 136c ust. 1 pkt 3, polega

na ustaleniu, czy nastąpiło nieprzewidziane zamknięcie żłobka, przedszkola lub szkoły,

do których uczęszcza dziecko funkcjonariusza.

9.

Kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego oraz oświadczenia funkcjonariusza,

o którym mowa w art. 136c ust. 1 pkt 3, przeprowadza osoba upoważniona przez przełożonego

funkcjonariusza.

10.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że funkcjonariusz wykonuje pracę zarobkową

albo wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego celem, osoba

kontrolująca sporządza protokół, w którym podaje, na czym polegało nieprawidłowe wykorzystanie

zwolnienia lekarskiego.

11.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym

mowa w art. 136c ust. 1 pkt 3, nie jest zgodne z prawdą, osoba kontrolująca sporządza

protokół.

12.

Protokół przedstawia się funkcjonariuszowi w celu wniesienia do niego ewentualnych

uwag. Wniesienie uwag funkcjonariusz potwierdza własnoręcznym podpisem.

13.

Na podstawie ustaleń zawartych w protokole przełożony stwierdza utratę prawa do uposażenia

za okres, o którym mowa w ust. 3 lub 4. Przepis stosuje się odpowiednio w przypadku

zawiadomienia przez komisję lekarską podległą Szefowi właściwej Agencji w wyniku przeprowadzenia

przez tę komisję kontroli o nieprawidłowościach w wykorzystaniu zwolnienia lekarskiego.

14.

Od decyzji, o której mowa w ust. 13, funkcjonariuszowi przysługuje odwołanie do wyższego

przełożonego.

15.

Kontrola wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich polega na sprawdzeniu, czy zaświadczenie

1)

nie zostało sfałszowane;

2)

zostało wydane zgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń

lekarskich.

16.

Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 15 pkt 1, zachodzi podejrzenie, że

zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane, przełożony występuje do lekarza, który

wystawił zaświadczenie lekarskie, o wyjaśnienie sprawy.

17.

W razie podejrzenia, że zaświadczenie lekarskie zostało wydane niezgodnie z przepisami

w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, przełożony występuje o

wyjaśnienie sprawy do terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Art. 136f.

1.

Podstawę uposażenia, o którym mowa w art. 136b, stanowi uposażenie zasadnicze wraz

z dodatkami o charakterze stałym, przysługujące funkcjonariuszowi na ostatnio zajmowanym

stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ

na prawo do uposażenia i innych należności lub ich wysokość.

2.

Przy obliczaniu uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim przyjmuje

się, że uposażenie za jeden dzień przebywania na zwolnieniu lekarskim stanowi 1/30

uposażenia, o którym mowa w art. 136b.

3.

W przypadku gdy funkcjonariusz pobrał już uposażenie za okres, w którym przebywał

na zwolnieniu lekarskim, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej

wypłacie.

4.

Funkcjonariuszowi, który przebywał na zwolnieniu lekarskim w ostatnim miesiącu pełnienia

służby, potrąca się odpowiednią część uposażenia z należności przysługujących mu z

tytułu zwolnienia ze służby albo funkcjonariusz ten zwraca odpowiednią część uposażenia

w dniu ustania stosunku służbowego.

Art. 136g.

1.

Środki finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy w okresie

przebywania na zwolnieniu lekarskim przeznacza się w całości na nagrody uznaniowe

za wykonywanie zadań służbowych w zastępstwie funkcjonariuszy przebywających na zwolnieniach

lekarskich.

2.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, zwiększają fundusz na nagrody uznaniowe

i zapomogi.

3.

Rozdział środków finansowych, o których mowa w ust. 1, odbywa się po zakończeniu okresu

rozliczeniowego, trwającego nie krócej niż miesiąc kalendarzowy i nie dłużej niż 3

miesiące kalendarzowe, przy czym wybór okresu rozliczeniowego uzależnia się od wielkości

środków finansowych uzyskanych z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy.

Art. 136h.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 123 ust. 1 pkt 1, 3 i 5 i ust. 2 pkt 2 oraz

art. 132 ust. 1.

”

.

1.

Podstawę wymiaru emerytury lub renty inwalidzkiej stanowi uposażenie należne żołnierzowi

zawodowemu w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej, z zastrzeżeniem

ust. 2 i 3 oraz art. 32b.

2.

Podstawę wymiaru emerytury lub renty inwalidzkiej w przypadku żołnierzy, którzy nie

otrzymują uposażenia, o którym mowa w ust. 1, albo otrzymują je w niepełnej wysokości,

stanowi pełna kwota uposażenia należnego żołnierzowi na ostatnio zajmowanym stanowisku

służbowym, z uwzględnieniem zmian mających wpływ na prawo do uposażenia lub jego wysokości

powstałych w okresie, w którym żołnierz nie otrzymywał uposażenia lub otrzymywał je

w niepełnej wysokości.

3.

Jeżeli w okresie między zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej żołnierza zawodowego

a ustaleniem prawa do emerytury i renty inwalidzkiej przypadały waloryzacje emerytur

i rent inwalidzkich, przy ustalaniu podstawy wymiaru tych świadczeń uwzględnia się

wszystkie kolejne waloryzacje przypadające w tym okresie.

W ustawie z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5

a)

w ust. 4 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

w celu sprawdzenia prawidłowości orzekania o jego czasowej niezdolności do służby

z powodu choroby lub prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego.

”

,

b)

w ust. 5 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

dowódca jednostki wojskowej - w przypadkach wymienionych w ust. 2 pkt 1, ust. 3 pkt

1-4 oraz ust. 4 pkt 3-5, a także, po uzgodnieniu z organem właściwym do wyznaczenia

żołnierza zawodowego na stanowisko służbowe, w przypadkach wymienionych w ust. 3 pkt

5 oraz ust. 4 pkt 1 i 2;

”

;

2)

w art. 60a ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Żołnierz zawodowy jest obowiązany uprzedzić bezpośredniego przełożonego o niemożności

stawienia się do służby lub spóźnieniu z przyczyny z góry wiadomej lub możliwej do

przewidzenia oraz określić przewidywany czas trwania nieobecności, w szczególności

uprzedzić o konieczności przebywania na zwolnieniu lekarskim.

”

;

3)

art. 60b otrzymuje brzmienie

„

Art. 60b.

1.

Zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym żołnierz zawodowy jest zwolniony od

zajęć służbowych z powodu

1)

choroby żołnierza zawodowego;

2)

oddawania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby

krwi lub z powodu okresowego badania lekarskiego dawców krwi;

3)

niemożności wykonywania zajęć służbowych z przyczyn określonych w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa

(Dz. U. z 2014 r. poz. 159);

4)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym dzieckiem własnym lub małżonka

żołnierza zawodowego, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie

i utrzymanie, do ukończenia przez nie 14. roku życia;

5)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny; za członków

rodziny uważa się małżonka, rodziców, dziadków, teściów, wnuki, rodzeństwo oraz dzieci

w wieku powyżej 14 lat, jeżeli pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z żołnierzem

zawodowym w okresie sprawowania nad nimi opieki;

6)

konieczności osobistego sprawowania opieki na dzieckiem własnym lub małżonka żołnierza

zawodowego, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie i utrzymanie,

do ukończenia przez nie 8. roku życia w przypadku

a)

nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, przedszkola lub szkoły, do których dziecko uczęszcza,

b)

porodu lub choroby małżonka żołnierza zawodowego stale opiekującego się dzieckiem,

jeżeli poród lub choroba uniemożliwia temu małżonkowi sprawowanie opieki nad dzieckiem,

c)

pobytu małżonka żołnierza zawodowego stale opiekującego się dzieckiem w podmiocie

leczniczym wykonującym działalność polegającą na udzielaniu stacjonarnych i całodobowych

świadczeń zdrowotnych.

2.

Zwolnienie od zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki,

o której mowa w ust. 1 pkt 4 i 6, przysługuje przez okres nie dłuższy niż 60 dni w

roku kalendarzowym, a w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5 - przez okres nie

dłuższy niż 14 dni w roku kalendarzowym, przy czym okresy te łącznie nie mogą przekroczyć

60 dni w roku kalendarzowym.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się bez względu na liczbę dzieci i innych członków rodziny

wymagających opieki.

4.

W razie zbiegu uprawnienia do zwolnienia lekarskiego z uprawnieniem do zwolnienia

od zajęć służbowych lub urlopu okolicznościowego, o których mowa w art. 62 ust. 11

i 12, żołnierz zawodowy jest obowiązany w pierwszej kolejności wykorzystać zwolnienie

lekarskie.

”

;

4)

po art. 60b dodaje się art. 60c-60e w brzmieniu

„

Art. 60c.

Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza zaświadczenie lekarskie wystawione

zgodnie z przepisami art. 55 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa, z tym że

1)

w przypadku poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów

na dawców komórek, tkanek i narządów oraz niezdolności do służby wskutek poddania

się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów - zaświadczenie wystawione przez

lekarza na zwykłym druku zgodnie z przepisem art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2)

w przypadku, o którym mowa w art. 60b ust. 1 pkt 2 - zaświadczenie jednostki organizacyjnej

publicznej służby krwi;

3)

w przypadku, o którym mowa w art. 60b ust. 1 pkt 6 lit. a - oświadczenie żołnierza

zawodowego;

4)

w przypadkach, o których mowa w art. 60b ust. 1 pkt 6 lit. b i c - zaświadczenie lekarskie

wystawione przez lekarza na zwykłym druku;

5)

w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z

ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - decyzja wydana przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

Art. 60d.

1.

Żołnierz zawodowy jest obowiązany dostarczyć dowódcy jednostki wojskowej zaświadczenie

lekarskie, zaświadczenie jednostki organizacyjnej publicznej służby krwi albo decyzję,

o której mowa w art. 60c pkt 5, w terminie 7 dni od dnia ich otrzymania.

2.

Żołnierz zawodowy jest obowiązany złożyć dowódcy jednostki wojskowej oświadczenie

o wystąpieniu okoliczności, o których mowa w art. 60b ust. 1 pkt 6 lit. a, w terminie

7 dni od dnia ich zaistnienia.

3.

W przypadku niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1 lub 2, żołnierz traci

prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia, chyba że niedostarczenie zaświadczenia

albo oświadczenia nastąpiło z przyczyn niezależnych od żołnierza zawodowego.

Art. 60e.

1.

Prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby, prawidłowość

wykorzystania zwolnienia lekarskiego, spełnienie wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz oświadczenie żołnierza zawodowego, o którym mowa w art. 60c pkt 3, może podlegać

kontroli.

2.

Kontrolę przeprowadzają

1)

wojskowe komisje lekarskie - w zakresie prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności

do służby z powodu choroby oraz prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego;

2)

dowódca jednostki wojskowej - w zakresie prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego

przez żołnierza zawodowego i spełnienia wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz w zakresie oświadczenia żołnierza zawodowego, o którym mowa w art. 60c pkt 3.

3.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia

lekarskiego, żołnierz zawodowy traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

4.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że oświadczenie żołnierza zawodowego,

o którym mowa w art. 60c pkt 3, zostało złożone niezgodnie z prawdą, żołnierz zawodowy

traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

5.

Jeżeli w wyniku kontroli wojskowa komisja lekarska ustali datę ustania niezdolności

do służby wcześniejszą niż data orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, żołnierz zawodowy

traci prawo do uposażenia za okres od tej daty do końca zwolnienia.

6.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że zwolnienie lekarskie zostało sfałszowane,

żołnierz zawodowy traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

7.

Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnień lekarskich polega na ustaleniu, czy

żołnierz zawodowy w okresie orzeczonej niezdolności do służby, w tym sprawowania osobistej

opieki nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego

w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności czy nie wykonuje pracy zarobkowej.

8.

Kontrola oświadczenia żołnierza zawodowego, o którym mowa w art. 60c pkt 3, polega

na ustaleniu, czy nastąpiło nieprzewidziane zamknięcie żłobka, przedszkola lub szkoły,

do których uczęszcza dziecko żołnierza zawodowego.

9.

Kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego oraz oświadczenia żołnierza

zawodowego, o którym mowa w art. 60c pkt 3, przeprowadza osoba upoważniona przez dowódcę

jednostki wojskowej.

10.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że żołnierz zawodowy wykonuje pracę zarobkową

albo wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego celem, osoba

kontrolująca sporządza protokół, w którym podaje, na czym polegało nieprawidłowe wykorzystanie

zwolnienia lekarskiego.

11.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że oświadczenie żołnierza zawodowego, o którym

mowa w art. 60c pkt 3, nie jest zgodne z prawdą, osoba kontrolująca sporządza protokół.

12.

Protokół przedstawia się żołnierzowi zawodowemu w celu wniesienia do niego ewentualnych

uwag. Wniesienie uwag żołnierz zawodowy potwierdza własnoręcznym podpisem.

13.

Na podstawie ustaleń zawartych w protokole dowódca jednostki wojskowej stwierdza,

w drodze decyzji, utratę prawa do uposażenia za okres, o którym mowa w ust. 3 lub

4. Przepis stosuje się odpowiednio w przypadku zawiadomienia przez wojskową komisję

lekarską w wyniku przeprowadzenia przez tę komisję kontroli o nieprawidłowościach

w wykorzystaniu zwolnienia lekarskiego.

14.

Od decyzji, o której mowa w ust. 13, żołnierzowi zawodowemu przysługuje odwołanie

do wyższego przełożonego.

15.

Kontrola wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich polega na sprawdzeniu, czy zaświadczenie

1)

nie zostało sfałszowane;

2)

zostało wydane zgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń

lekarskich.

16.

Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 15 pkt 1, zachodzi podejrzenie, że

zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane, dowódca jednostki wojskowej występuje

do lekarza, który wystawił zaświadczenie lekarskie, o wyjaśnienie sprawy.

17.

W razie podejrzenia, że zaświadczenie lekarskie zostało wydane niezgodnie z przepisami

w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, dowódca jednostki wojskowej

występuje o wyjaśnienie sprawy do terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych.

”

;

5)

w art. 62 ust. 12 otrzymuje brzmienie

„

12.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach żołnierzowi zawodowemu, który wykorzystał

zwolnienie od zajęć służbowych w związku z koniecznością sprawowania opieki nad najbliższym

członkiem rodziny i nadal musi tę opiekę sprawować osobiście, może być udzielony urlop

okolicznościowy w wymiarze do pięciu miesięcy.

”

;

6)

w art. 83 ust. 1-5 otrzymują brzmienie

„

1.

Żołnierz zawodowy pełniący zawodową służbę wojskową przez okres całego roku kalendarzowego

nabywa prawo do dodatkowego uposażenia rocznego w wysokości 1/12 uposażenia zasadniczego

wraz z dodatkami o charakterze stałym otrzymanego w roku kalendarzowym, za który dodatkowe

uposażenie roczne przysługuje.

2.

Prawo do dodatkowego uposażenia rocznego nabywa również

1)

żołnierz zawodowy powołany do zawodowej służby wojskowej w trakcie roku kalendarzowego,

jeżeli pełnił zawodową służbę wojskową przez okres co najmniej sześciu miesięcy kalendarzowych,

2)

żołnierz zawodowy, który został zwolniony z zawodowej służby wojskowej w trakcie roku

kalendarzowego

- w wysokości 1/12 uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym otrzymanego

w roku kalendarzowym, za który dodatkowe uposażenie roczne przysługuje.

3.

Żołnierzowi zawodowemu, o którym mowa w art. 20 ust. 1a i art. 65a, który w roku zwolnienia

z zawodowej służby wojskowej nie nabył prawa do dodatkowego uposażenia rocznego, w

przypadku zwolnienia go z zawodowej służby wojskowej w razie spełniania warunków do

przyznania emerytury wojskowej lub wojskowej renty inwalidzkiej, przysługuje dodatkowe

uposażenie roczne w wysokości 1/12 miesięcznego uposażenia przysługującego w ostatnim

miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej.

4.

Dodatkowe uposażenie roczne nie przysługuje w przypadku

1)

nieobecności żołnierza zawodowego w służbie przez okres dłuższy niż dwa dni robocze

w ciągu roku kalendarzowego, która nie została usprawiedliwiona;

2)

zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej w przypadkach, o których mowa w

art. 111 pkt 6 i 11-14.

5.

Dodatkowe uposażenie roczne wypłaca się nie później niż w okresie pierwszych trzech

miesięcy roku kalendarzowego następującego po roku, za który przysługuje to uposażenie.

”

;

7)

w art. 89 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W okresie pozostawania w rezerwie kadrowej lub dyspozycji albo urlopu żołnierz zawodowy

otrzymuje, z zastrzeżeniem art. 90 ust. 1-1d, uposażenie zasadnicze wraz dodatkami

o charakterze stałym, należne na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem

powstałych w tym okresie zmian mających wpływ na prawo do uposażenia lub jego wysokość.

”

;

8)

po art. 89 dodaje się art. 89a-89c w brzmieniu

„

Art. 89a.

1.

W okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim żołnierz zawodowy otrzymuje 80% uposażenia.

2.

Zwolnienie lekarskie obejmuje okres, o którym mowa w art. 60b ust. 1.

3.

Jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym żołnierz zawodowy jest zwolniony

od zajęć służbowych z powodu

1)

wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby,

2)

choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej,

3)

wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze służby,

4)

choroby przypadającej w czasie ciąży,

5)

poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców

komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i

narządów,

6)

oddania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi

lub z powodu badania lekarskiego dawców krwi

- zachowuje on prawo do 100% uposażenia.

4.

Prawo do 100% uposażenia przysługuje również wtedy, gdy żołnierz został zwolniony

od zajęć służbowych

1)

podczas skierowania żołnierza zawodowego do pełnienia służby poza granicami państwa;

2)

w wyniku popełnienia przez inną osobę umyślnego czynu zabronionego w związku z wykonywaniem

przez żołnierza zawodowego czynności służbowych, stwierdzonego orzeczeniem wydanym

przez uprawniony organ;

3)

na skutek czynów o charakterze bohaterskim dokonanych w szczególnie niebezpiecznych

warunkach, z wykazaniem wyjątkowej odwagi, z narażeniem życia lub zdrowia, w obronie

prawa, nienaruszalności granic państwowych, życia, mienia lub bezpieczeństwa obywateli.

5.

Związek zwolnienia od zajęć służbowych z czynami, o których mowa w ust. 4 pkt 3, stwierdza,

w drodze decyzji, dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz zawodowy pełni służbę.

6.

Od decyzji, o której mowa w ust. 5, żołnierzowi zawodowemu przysługuje odwołanie do

wyższego przełożonego.

Art. 89b.

1.

Podstawę uposażenia, o którym mowa w art. 89a, stanowi uposażenie zasadnicze wraz

z dodatkami o charakterze stałym, należne żołnierzowi zawodowemu na ostatnio zajmowanym

stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian mających wpływ

na prawo do uposażenia lub jego wysokość.

2.

Przy obliczaniu uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim przyjmuje

się, że uposażenie za jeden dzień przebywania na zwolnieniu lekarskim stanowi 1/30

uposażenia, o którym mowa w ust. 1.

3.

Potrącenia z uposażenia w związku z przebywaniem żołnierza zawodowego na zwolnieniu

lekarskim w danym miesiącu dokonuje się z mocy prawa z uposażenia przysługującego

w następnym miesiącu kalendarzowym lub z należności określonych w art. 94 i art. 95

pkt 2, 3 i 5.

Art. 89c.

1.

Środki finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń żołnierzy zawodowych w okresie

przebywania na zwolnieniu lekarskim przeznacza się w całości na nagrody uznaniowe

za wykonywanie zadań służbowych w zastępstwie żołnierzy zawodowych przebywających

na zwolnieniach lekarskich.

2.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, zwiększają fundusz na nagrody uznaniowe

i zapomogi.

3.

Rozdział środków finansowych, o których mowa w ust. 1, odbywa się po zakończeniu okresu

rozliczeniowego, trwającego nie krócej niż jeden miesiąc kalendarzowy i nie dłużej

niż trzy miesiące kalendarzowe, przy czym wybór okresu rozliczeniowego uzależnia się

od wielkości środków finansowych uzyskanych z tytułu zmniejszenia uposażeń żołnierzy

zawodowych.

”

;

9)

w art. 90

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Żołnierzowi zawodowemu, któremu udzielono

1)

zwolnienia od zajęć służbowych w razie konieczności sprawowania osobistej opieki nad

najbliższym członkiem rodziny, o którym mowa w art. 62 ust. 11, przysługuje 80%,

2)

urlopu okolicznościowego w związku ze sprawowaniem opieki nad najbliższym członkiem

rodziny, o którym mowa w art. 62 ust. 12, przysługuje 75%

- uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należnego na ostatnio

zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian mających

wpływ na prawo do uposażenia lub jego wysokość oraz inne należności pieniężne.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Należności pieniężne określone w art. 82, art. 85, art. 94, art. 95 pkt 1-3 oraz art.

96-98, przysługujące żołnierzowi zawodowemu, o którym mowa w ust. 1-1c, art. 20 ust.

1a, art. 65a oraz art. 89a ust. 1, albo członkom jego rodziny wypłaca się w ustalonej

wysokości, z uwzględnieniem pełnej kwoty uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami

o charakterze stałym należnego żołnierzowi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym

oraz zmian mających wpływ na prawo do uposażenia lub jego wysokość.

”

;

10)

art. 132 otrzymuje brzmienie

„

Art. 132.

Do żołnierzy pełniących służbę kandydacką stosuje się odpowiednio przepisy art. 5

ust. 1-7, art. 8, art. 8a, art. 18, art. 50a ust. 1-5, art. 51, art. 54, art. 56 ust.

1-4, art. 57, art. 59 ust. 1 i 2, art. 60a, art. 60b ust. 1 pkt 1-3, art. 60c pkt

1, 2 i 5, art. 60d ust. 1, art. 60e ust. 1, 2, 7, 9 i 15-17, art. 67 ust. 1-6, art.

67a ust. 1, art. 67b ust. 1, art. 67c, art. 70 ust. 1-3, art. 91 ust. 1-3, art. 105,

art. 106, art. 107 ust. 1-3, art. 108 ust. 1-3 i art. 108a-110 oraz przepisy wydane

na podstawie art. 5 ust. 8, art. 50a ust. 6, art. 56 ust. 5, art. 59 ust. 3, art.

67 ust. 7, art. 67a ust. 2, art. 67b ust. 2, art. 70 ust. 4, art. 91 ust. 4, art.

107 ust. 4 i art. 108 ust. 4.

”

.

W ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym

(Dz. U. z 2012 r. poz. 621, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 63 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Funkcjonariusz może być skierowany do komisji lekarskiej, o której mowa w art. 49

1)

z urzędu lub na jego wniosek - w celu określenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności

fizycznej i psychicznej do służby, jak również związku poszczególnych chorób ze służbą;

2)

z urzędu - w celu sprawdzenia prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby

z powodu choroby lub prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego.

”

;

2)

w art. 64 w ust. 2 po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu

„

7a)

upływu 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby;

”

;

3)

w art. 93a

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Funkcjonariusz pełniący służbę w danym roku kalendarzowym nabywa prawo do nagrody

rocznej w wysokości 1/12 uposażenia otrzymanego w roku kalendarzowym, za który nagroda

przysługuje.

”

,

b)

uchyla się ust. 2 i 3,

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Do uposażenia, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się uposażenia otrzymanego w okresie

zawieszenia w czynnościach służbowych albo tymczasowego aresztowania, chyba że postępowanie

będące przyczyną zawieszenia lub aresztowania umorzono albo w jego wyniku funkcjonariusz

został uniewinniony.

”

;

4)

art. 102 otrzymuje brzmienie

„

Art. 102.

W przypadku urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych oraz w okresie pozostawania w dyspozycji

Szefa CBA funkcjonariusz otrzymuje uposażenie i inne należności pieniężne przysługujące

na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie

zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia i innych świadczeń pieniężnych lub na

ich wysokość.

”

;

5)

po art. 102a dodaje się art. 102b-102h w brzmieniu

„

Art. 102b.

1.

W okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim funkcjonariusz otrzymuje 80% uposażenia.

2.

Zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest zwolniony od zajęć

służbowych z powodu

1)

choroby funkcjonariusza, w tym niemożności wykonywania zajęć służbowych z przyczyn

określonych w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa

(Dz. U. z 2014 r. poz. 159);

2)

oddawania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby

krwi lub z powodu okresowego badania lekarskiego dawców krwi;

3)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym dzieckiem własnym lub małżonka

funkcjonariusza, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie

i utrzymanie, do ukończenia przez nie 14. roku życia;

4)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny; za członków

rodziny uważa się małżonka, rodziców, dziadków, teściów, wnuki, rodzeństwo oraz dzieci

w wieku powyżej 14 lat, jeżeli pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z funkcjonariuszem

w okresie sprawowania nad nimi opieki;

5)

konieczności osobistego sprawowania opieki na dzieckiem własnym lub małżonka funkcjonariusza,

dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie i utrzymanie, do

ukończenia przez nie 8. roku życia w przypadku

a)

nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, przedszkola lub szkoły, do których dziecko uczęszcza,

b)

porodu lub choroby małżonka funkcjonariusza stale opiekującego się dzieckiem, jeżeli

poród lub choroba uniemożliwia temu małżonkowi sprawowanie opieki nad dzieckiem,

c)

pobytu małżonka funkcjonariusza stale opiekującego się dzieckiem w podmiocie leczniczym

wykonującym działalność polegającą na udzielaniu stacjonarnych i całodobowych świadczeń

zdrowotnych.

3.

Zwolnienie od zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki,

o której mowa w ust. 2 pkt 3 i 5, przysługuje przez okres nie dłuższy niż 60 dni w

roku kalendarzowym, a w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 4 - przez okres nie

dłuższy niż 14 dni w roku kalendarzowym, przy czym okresy te łącznie nie mogą przekroczyć

60 dni w roku kalendarzowym.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się bez względu na liczbę dzieci i innych członków rodziny

wymagających opieki.

5.

Jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest zwolniony

od zajęć służbowych z powodu

1)

wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby,

2)

choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby,

3)

wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze służby,

4)

choroby przypadającej w czasie ciąży,

5)

poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców

komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i

narządów,

6)

oddania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi

lub z powodu badania lekarskiego dawców krwi

- zachowuje on prawo do 100% uposażenia.

6.

Prawo do 100% uposażenia przysługuje również wtedy, gdy funkcjonariusz został zwolniony

od zajęć służbowych

1)

w wyniku popełnienia przez inną osobę umyślnego czynu zabronionego w związku z wykonywaniem

przez funkcjonariusza czynności służbowych, stwierdzonego orzeczeniem wydanym przez

uprawniony organ;

2)

na skutek czynów o charakterze bohaterskim dokonanych w szczególnie niebezpiecznych

warunkach, z wykazaniem wyjątkowej odwagi, z narażeniem życia lub zdrowia, w obronie

prawa, nienaruszalności granic państwowych, życia, mienia lub bezpieczeństwa obywateli.

7.

Związek zwolnienia od zajęć służbowych z czynami, o których mowa w ust. 6 pkt 2, stwierdza,

w drodze decyzji, przełożony funkcjonariusza.

8.

Od decyzji, o której mowa w ust. 7, funkcjonariuszowi przysługuje odwołanie do wyższego

przełożonego.

Art. 102c.

1.

Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza zaświadczenie lekarskie wystawione

przez lekarza na zwykłym druku zgodnie z przepisem art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa, z tym że

1)

w przypadku, o którym mowa w art. 102b ust. 2 pkt 2 - zaświadczenie jednostki organizacyjnej

publicznej służby krwi;

2)

w przypadku, o którym mowa w art. 102b ust. 2 pkt 5 lit. a - oświadczenie funkcjonariusza;

3)

w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z

ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - decyzja wydana przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

2.

W przypadkach uzasadnionych charakterem, miejscem, sposobem lub rodzajem zadań służbowych

wykonywanych przez funkcjonariusza okres jego przebywania na zwolnieniu lekarskim

stwierdza się w inny sposób niż określony w ust. 1.

3.

Szef CBA określi, w drodze zarządzenia, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji

niejawnych, sposób stwierdzania nieobecności w służbie funkcjonariuszy, o których

mowa w ust. 2.

Art. 102d.

1.

Funkcjonariusz jest obowiązany dostarczyć przełożonemu właściwemu do spraw osobowych

zaświadczenie lekarskie, zaświadczenie jednostki organizacyjnej publicznej służby

krwi albo decyzję, o której mowa w art. 102c ust. 1 pkt 3, w terminie 7 dni od dnia

ich otrzymania.

2.

Oświadczenie o wystąpieniu okoliczności, o których mowa w art. 102b ust. 2 pkt 5 lit.

a, funkcjonariusz jest obowiązany złożyć przełożonemu właściwemu do spraw osobowych

w terminie 7 dni od dnia ich zaistnienia.

3.

W przypadku niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1 lub 2, nieobecność w

służbie w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim uznaje się za nieobecność nieusprawiedliwioną,

chyba że niedostarczenie zaświadczenia albo oświadczenia nastąpiło z przyczyn niezależnych

od funkcjonariusza.

Art. 102e.

1.

Prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby, prawidłowość

wykorzystania zwolnienia lekarskiego, spełnienie wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz oświadczenie funkcjonariusza, o którym mowa w art. 102c ust. 1 pkt 2, może podlegać

kontroli.

2.

Kontrolę przeprowadzają

1)

komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - w zakresie

prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby oraz prawidłowości

wykorzystania zwolnienia lekarskiego;

2)

przełożony funkcjonariusza właściwy w sprawach osobowych - w zakresie prawidłowości

wykorzystania zwolnienia lekarskiego i spełnienia wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz w zakresie oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 102c ust. 1 pkt

2.

3.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia

lekarskiego, funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

4.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym

mowa w art. 102c ust. 1 pkt 2, zostało złożone niezgodnie z prawdą, funkcjonariusz

traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

5.

Jeżeli w wyniku kontroli komisja lekarska ustali datę ustania niezdolności do służby

wcześniejszą niż data orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, funkcjonariusz traci prawo

do uposażenia za okres od tej daty do końca zwolnienia.

6.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że zwolnienie lekarskie zostało sfałszowane,

funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

7.

Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnień lekarskich polega na ustaleniu, czy

funkcjonariusz w okresie orzeczonej niezdolności do służby, w tym sprawowania osobistej

opieki nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego

w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności czy nie wykonuje pracy zarobkowej.

8.

Kontrola oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 102c ust. 1 pkt 2, polega

na ustaleniu, czy nastąpiło nieprzewidziane zamknięcie żłobka, przedszkola lub szkoły,

do których uczęszcza dziecko funkcjonariusza.

9.

Kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego oraz oświadczenia funkcjonariusza,

o którym mowa w art. 102c ust. 1 pkt 2, przeprowadza osoba upoważniona przez przełożonego

funkcjonariusza.

10.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że funkcjonariusz wykonuje pracę zarobkową

albo wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego celem, osoba

kontrolująca sporządza protokół, w którym podaje, na czym polegało nieprawidłowe wykorzystanie

zwolnienia lekarskiego.

11.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym

mowa w art. 102c ust. 1 pkt 2, nie jest zgodne z prawdą, osoba kontrolująca sporządza

protokół.

12.

Protokół przedstawia się funkcjonariuszowi w celu wniesienia do niego ewentualnych

uwag. Wniesienie uwag funkcjonariusz potwierdza własnoręcznym podpisem.

13.

Na podstawie ustaleń zawartych w protokole przełożony stwierdza utratę prawa do uposażenia

za okres, o którym mowa w ust. 3 lub 4. Przepis stosuje się odpowiednio w przypadku

zawiadomienia przez komisję lekarską podległą ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

w wyniku przeprowadzenia przez tę komisję kontroli o nieprawidłowościach w wykorzystaniu

zwolnienia lekarskiego.

14.

Od decyzji, o której mowa w ust. 13, funkcjonariuszowi przysługuje odwołanie do wyższego

przełożonego.

15.

Kontrola wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich polega na sprawdzeniu, czy zaświadczenie

1)

nie zostało sfałszowane;

2)

zostało wydane zgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń

lekarskich.

16.

Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 15 pkt 1, zachodzi podejrzenie, że

zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane, przełożony występuje do lekarza, który

wystawił zaświadczenie lekarskie, o wyjaśnienie sprawy.

17.

W razie podejrzenia, że zaświadczenie lekarskie zostało wydane niezgodnie z przepisami

w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, przełożony występuje o

wyjaśnienie sprawy do terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Art. 102f.

1.

Podstawę uposażenia, o którym mowa w art. 102b, stanowi uposażenie przysługujące funkcjonariuszowi

na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie

zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia i innych należności lub ich wysokość.

2.

Przy obliczaniu uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim przyjmuje

się, że uposażenie za jeden dzień przebywania na zwolnieniu lekarskim stanowi 1/30

uposażenia, o którym mowa w art. 102b.

3.

W przypadku gdy funkcjonariusz pobrał już uposażenie za okres, w którym przebywał

na zwolnieniu lekarskim, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej

wypłacie.

4.

Funkcjonariuszowi, który przebywał na zwolnieniu lekarskim w ostatnim miesiącu pełnienia

służby, potrąca się odpowiednią część uposażenia z należności przysługujących mu z

tytułu zwolnienia ze służby albo funkcjonariusz ten zwraca odpowiednią część uposażenia

w dniu ustania stosunku służbowego.

Art. 102g.

1.

Środki finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy w okresie

przebywania na zwolnieniu lekarskim przeznacza się w całości na nagrody za wykonywanie

zadań służbowych w zastępstwie funkcjonariuszy przebywających na zwolnieniach lekarskich.

2.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, zwiększają fundusz na nagrody w ramach

funduszu na nagrody, zapomogi i dodatki mieszkaniowe.

3.

Rozdział środków finansowych, o których mowa w ust. 1, odbywa się po zakończeniu okresu

rozliczeniowego, trwającego nie krócej niż miesiąc kalendarzowy i nie dłużej niż 3

miesiące kalendarzowe, przy czym wybór okresu rozliczeniowego uzależnia się od wielkości

środków finansowych uzyskanych z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy.

Art. 102h.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 98 ust. 1 pkt 1 oraz art. 99.

”

.

W ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego

oraz Służby Wywiadu Wojskowego

(Dz. U. Nr 104, poz. 710, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 18 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Funkcjonariusz może być skierowany do komisji lekarskiej

1)

z urzędu lub na jego wniosek - w celu określenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności

fizycznej i psychicznej do służby, jak również związku poszczególnych chorób ze służbą;

2)

z urzędu - w celu sprawdzenia prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby

z powodu choroby lub prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego.

”

;

2)

w art. 19 w ust. 2 po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu

„

7a)

upływu 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby;

”

;

3)

po art. 44 dodaje się art. 44a w brzmieniu

„

Art. 44a.

Szefowie SKW i SWW, każdy w zakresie swojej właściwości, określą, w drodze zarządzeń,

państwa, których terytoria w całości lub w części zostały uznane za strefę działań

wojennych na podstawie odrębnych przepisów, lub państwa, na których terytoriach występują

warunki stwarzające bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia, z zachowaniem wymogów

dotyczących ochrony informacji niejawnych.

”

;

4)

w art. 85

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a-1j w brzmieniu

„

1a.

Funkcjonariusz pełniący służbę w danym roku kalendarzowym nabywa prawo do nagrody

rocznej w wysokości 1/12 uposażenia otrzymanego w roku kalendarzowym, za który nagroda

przysługuje.

1b.

Nagrodę roczną przysługującą zmarłemu funkcjonariuszowi wypłaca się uprawnionym do

policyjnej renty rodzinnej członkom rodziny po tym funkcjonariuszu.

1c.

Nagrodę roczną wypłaca się nie później niż w ciągu pierwszych 3 miesięcy kalendarzowych

następujących po roku, za który nagroda przysługuje, z wyjątkiem nagrody rocznej przysługującej

funkcjonariuszowi zwalnianemu ze służby oraz nagrody rocznej przysługującej zmarłemu

funkcjonariuszowi, które wypłaca się, odpowiednio, w ostatnim dniu służby lub w dniu

stwierdzenia wygaśnięcia stosunku służbowego.

1d.

Do uposażenia, o którym mowa w ust. 1a, nie wlicza się uposażenia otrzymanego w okresie

1)

zawieszenia w czynnościach służbowych oraz tymczasowego aresztowania, chyba że postępowanie

będące przyczyną zawieszenia lub aresztowania umorzono albo w jego wyniku funkcjonariusz

został uniewinniony;

2)

niewykonywania obowiązków służbowych z powodu choroby powstałej lub trwającej nadal

po skazaniu funkcjonariusza prawomocnym wyrokiem sądu lub wymierzeniu mu kary dyscyplinarnej

wydalenia ze służby.

1e.

Nagrodę roczną obniża się, nie więcej niż o 50% jej wysokości określonej w ust. 1a,

w przypadkach

1)

warunkowego umorzenia postępowania karnego prowadzonego przeciwko funkcjonariuszowi

albo odstąpienia przez sąd od wymierzenia kary;

2)

wymierzenia funkcjonariuszowi kary dyscyplinarnej nagany z ostrzeżeniem lub surowszej

kary dyscyplinarnej;

3)

skazania funkcjonariusza prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo inne niż umyślne,

ścigane z oskarżenia publicznego.

1f.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1e, przy ustalaniu wysokości nagrody rocznej

kierownik odpowiednio jednostki organizacyjnej SKW lub SWW uwzględnia charakter popełnionego

przewinienia, jego skutki, rodzaj i wymiar orzeczonej kary oraz dotychczasowe wyniki

w służbie.

1g.

Nagroda roczna nie przysługuje w przypadkach

1)

skazania funkcjonariusza prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne, ścigane

z oskarżenia publicznego;

2)

wymierzenia funkcjonariuszowi kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby.

1h.

Obniżenie lub nieprzyznanie nagrody rocznej następuje za rok kalendarzowy, w którym

funkcjonariusz popełnił czyn będący przedmiotem postępowania karnego lub dyscyplinarnego,

a jeżeli nagroda została funkcjonariuszowi wypłacona - za rok, w którym postępowanie

zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem lub decyzją.

1i.

Jeżeli przeciwko funkcjonariuszowi toczy się postępowanie karne lub dyscyplinarne

o czyn popełniony w roku kalendarzowym, za który nagroda jest przyznawana, ustalenie

uprawnień do nagrody rocznej następuje po prawomocnym zakończeniu tego postępowania.

1j.

Nagrodę roczną przyznaje

1)

funkcjonariuszowi SKW - kierownik jednostki organizacyjnej SKW właściwy ze względu

na miejsce pełnienia służby przez funkcjonariusza;

2)

funkcjonariuszowi SWW - Szef SWW;

3)

zastępcom Szefa SKW, kierownikom jednostek organizacyjnych SKW oraz ich zastępcom

- Szef SKW;

4)

Szefowi SKW oraz Szefowi SWW - Minister Obrony Narodowej.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzeń, odrębnie dla SKW i SWW,

warunki przyznawania funkcjonariuszom nagród uznaniowych i zapomóg, okoliczności uzasadniające

przyznanie funkcjonariuszowi nagrody uznaniowej i zapomogi, właściwość przełożonych

oraz tryb postępowania w tych sprawach, mając na względzie celową i racjonalną politykę

w zakresie dysponowania środkami finansowymi.

”

;

5)

art. 96 otrzymuje brzmienie

„

Art. 96.

W razie urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych oraz w okresie pozostawania w dyspozycji

Szefa SKW albo Szefa SWW, na podstawie art. 13 ust. 1, funkcjonariusz otrzymuje uposażenie

zasadnicze, dodatki do uposażenia o charakterze stałym i inne należności pieniężne

przysługujące na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych

w tym okresie zmian mających wpływ na prawo do uposażenia i innych świadczeń pieniężnych

lub na ich wysokość.

”

;

6)

po art. 96a dodaje się art. 96b-96h w brzmieniu

„

Art. 96b.

1.

W okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim funkcjonariusz otrzymuje 80% uposażenia.

2.

Zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest zwolniony od zajęć

służbowych z powodu

1)

choroby funkcjonariusza, w tym niemożności wykonywania zajęć służbowych z przyczyn

określonych w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa

(Dz. U. z 2014 r. poz. 159);

2)

oddawania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby

krwi lub z powodu okresowego badania lekarskiego dawców krwi;

3)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym dzieckiem własnym lub małżonka

funkcjonariusza, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie

i utrzymanie, do ukończenia przez nie 14. roku życia;

4)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny; za członków

rodziny uważa się małżonka, rodziców, dziadków, teściów, wnuki, rodzeństwo oraz dzieci

w wieku powyżej 14 lat, jeżeli pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z funkcjonariuszem

w okresie sprawowania nad nimi opieki;

5)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem własnym lub małżonka funkcjonariusza,

dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie i utrzymanie, do

ukończenia przez nie 8. roku życia w przypadku

a)

nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, przedszkola lub szkoły, do których dziecko uczęszcza,

b)

porodu lub choroby małżonka funkcjonariusza stale opiekującego się dzieckiem, jeżeli

poród lub choroba uniemożliwia temu małżonkowi sprawowanie opieki nad dzieckiem,

c)

pobytu małżonka funkcjonariusza stale opiekującego się dzieckiem w podmiocie leczniczym

wykonującym działalność polegającą na udzielaniu stacjonarnych i całodobowych świadczeń

zdrowotnych.

3.

Zwolnienie od zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki,

o której mowa w ust. 2 pkt 3 i 5, przysługuje przez okres nie dłuższy niż 60 dni w

roku kalendarzowym, a w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 4 - przez okres nie

dłuższy niż 14 dni w roku kalendarzowym, przy czym okresy te łącznie nie mogą przekroczyć

60 dni w roku kalendarzowym.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się bez względu na liczbę dzieci i innych członków rodziny

wymagających opieki.

5.

Jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest zwolniony

od zajęć służbowych z powodu

1)

wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby,

2)

choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby,

3)

wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze służby,

4)

choroby przypadającej w czasie ciąży,

5)

poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców

komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i

narządów,

6)

oddania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi

lub z powodu badania lekarskiego dawców krwi

- zachowuje on prawo do 100% uposażenia.

6.

Prawo do 100% uposażenia przysługuje również wtedy, gdy funkcjonariusz został zwolniony

od zajęć służbowych

1)

podczas wykonywania zadań poza granicami państwa w państwach określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 44a;

2)

w wyniku popełnienia przez inną osobę umyślnego czynu zabronionego w związku z wykonywaniem

przez funkcjonariusza czynności służbowych, stwierdzonego orzeczeniem wydanym przez

uprawniony organ;

3)

na skutek czynów o charakterze bohaterskim dokonanych w szczególnie niebezpiecznych

warunkach, z wykazaniem wyjątkowej odwagi, z narażeniem życia lub zdrowia, w obronie

prawa, nienaruszalności granic państwowych, życia, mienia lub bezpieczeństwa obywateli.

7.

Związek zwolnienia od zajęć służbowych z czynami, o których mowa w ust. 6 pkt 3, stwierdza,

w drodze decyzji, przełożony funkcjonariusza.

8.

Od decyzji, o której mowa w ust. 7, funkcjonariuszowi przysługuje odwołanie do wyższego

przełożonego.

Art. 96c.

1.

Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza zaświadczenie lekarskie wystawione

zgodnie z przepisami art. 55 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa, z tym że

1)

w przypadku poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów

na dawców komórek, tkanek i narządów oraz niezdolności do służby wskutek poddania

się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów - zaświadczenie wystawione przez

lekarza na zwykłym druku zgodnie z przepisem art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2)

w przypadku, o którym mowa w art. 96b ust. 2 pkt 2 - zaświadczenie jednostki organizacyjnej

publicznej służby krwi;

3)

w przypadku, o którym mowa w art. 96b ust. 2 pkt 5 lit. a - oświadczenie funkcjonariusza;

4)

w przypadkach, o których mowa w art. 96b ust. 2 pkt 5 lit. b i c - zaświadczenie lekarskie

wystawione przez lekarza na zwykłym druku;

5)

w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z

ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - decyzja wydana przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

2.

W przypadkach uzasadnionych charakterem, miejscem, sposobem lub rodzajem zadań służbowych

wykonywanych przez funkcjonariusza okres jego przebywania na zwolnieniu lekarskim

stwierdza się w inny sposób niż określony w ust. 1.

3.

Szef SKW i Szef SWW, każdy w zakresie swojego działania, określą, w drodze zarządzeń,

z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych, sposób stwierdzania przebywania

na zwolnieniu lekarskim funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 2.

Art. 96d.

1.

Funkcjonariusz jest obowiązany dostarczyć przełożonemu właściwemu w sprawach osobowych

zaświadczenie lekarskie, zaświadczenie jednostki organizacyjnej publicznej służby

krwi albo decyzję, o której mowa w art. 96c ust. 1 pkt 5, w terminie 7 dni od dnia

ich otrzymania.

2.

Oświadczenie o wystąpieniu okoliczności, o których mowa w art. 96b ust. 2 pkt 5 lit.

a, funkcjonariusz jest obowiązany złożyć przełożonemu właściwemu w sprawach osobowych

w terminie 7 dni od dnia ich zaistnienia.

3.

W przypadku niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1 lub 2, nieobecność w

służbie w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim uznaje się za nieobecność nieusprawiedliwioną,

chyba że niedostarczenie zaświadczenia albo oświadczenia nastąpiło z przyczyn niezależnych

od funkcjonariusza.

Art. 96e.

1.

Prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby, prawidłowość

wykorzystania zwolnienia lekarskiego, spełnienie wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz oświadczenie funkcjonariusza, o którym mowa w art. 96c ust. 1 pkt 3, może podlegać

kontroli.

2.

Kontrolę przeprowadzają

1)

wojskowe komisje lekarskie - w zakresie prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności

do służby z powodu choroby oraz prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego;

2)

przełożony funkcjonariusza właściwy w sprawach osobowych - w zakresie prawidłowości

wykorzystania zwolnienia lekarskiego i spełnienia wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz w zakresie oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 96c ust. 1 pkt

3.

3.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia

lekarskiego, funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

4.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym

mowa w art. 96c ust. 1 pkt 3, zostało złożone niezgodnie z prawdą, funkcjonariusz

traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

5.

Jeżeli w wyniku kontroli wojskowa komisja lekarska ustali datę ustania niezdolności

do służby wcześniejszą niż data orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, funkcjonariusz

traci prawo do uposażenia za okres od tej daty do końca zwolnienia.

6.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że zwolnienie lekarskie zostało sfałszowane,

funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

7.

Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnień lekarskich polega na ustaleniu, czy

funkcjonariusz w okresie orzeczonej niezdolności do służby, w tym sprawowania osobistej

opieki nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego

w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności czy nie wykonuje pracy zarobkowej.

8.

Kontrola oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 96c ust. 1 pkt 3, polega

na ustaleniu, czy nastąpiło nieprzewidziane zamknięcie żłobka, przedszkola lub szkoły,

do których uczęszcza dziecko funkcjonariusza.

9.

Kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego oraz oświadczenia funkcjonariusza,

o którym mowa w art. 96c ust. 1 pkt 3, przeprowadza osoba upoważniona przez przełożonego

funkcjonariusza.

10.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że funkcjonariusz wykonuje pracę zarobkową

albo wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego celem, osoba

kontrolująca sporządza protokół, w którym podaje, na czym polegało nieprawidłowe wykorzystanie

zwolnienia lekarskiego.

11.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym

mowa w art. 96c ust. 1 pkt 3, nie jest zgodne z prawdą, osoba kontrolująca sporządza

protokół.

12.

Protokół przedstawia się funkcjonariuszowi w celu wniesienia do niego ewentualnych

uwag. Wniesienie uwag funkcjonariusz potwierdza własnoręcznym podpisem.

13.

Na podstawie ustaleń zawartych w protokole przełożony stwierdza utratę prawa do uposażenia

za okres, o którym mowa w ust. 3 lub 4. Przepis stosuje się odpowiednio w przypadku

zawiadomienia przez wojskową komisję lekarską w wyniku przeprowadzenia przez tę komisję

kontroli o nieprawidłowościach w wykorzystaniu zwolnienia lekarskiego.

14.

Od decyzji, o której mowa w ust. 13, funkcjonariuszowi przysługuje odwołanie do wyższego

przełożonego.

15.

Kontrola wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich polega na sprawdzeniu, czy zaświadczenie

1)

nie zostało sfałszowane;

2)

zostało wydane zgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń

lekarskich.

16.

Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 15 pkt 1, zachodzi podejrzenie, że

zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane, przełożony występuje do lekarza, który

wystawił zaświadczenie lekarskie, o wyjaśnienie sprawy.

17.

W razie podejrzenia, że zaświadczenie lekarskie zostało wydane niezgodnie z przepisami

w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, przełożony występuje o

wyjaśnienie sprawy do terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Art. 96f.

1.

Podstawę uposażenia, o którym mowa w art. 96b, stanowi uposażenie zasadnicze wraz

z dodatkami o charakterze stałym, przysługujące funkcjonariuszowi na ostatnio zajmowanym

stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ

na prawo do uposażenia i innych należności lub ich wysokość.

2.

Przy obliczaniu uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim przyjmuje

się, że uposażenie za jeden dzień przebywania na zwolnieniu lekarskim stanowi 1/30

uposażenia, o którym mowa w art. 96b.

3.

W przypadku gdy funkcjonariusz pobrał już uposażenie za okres, w którym przebywał

na zwolnieniu lekarskim, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej

wypłacie.

4.

Funkcjonariuszowi, który przebywał na zwolnieniu lekarskim w ostatnim miesiącu pełnienia

służby, potrąca się odpowiednią część uposażenia z należności przysługujących mu z

tytułu zwolnienia ze służby albo funkcjonariusz ten zwraca odpowiednią część uposażenia

w dniu ustania stosunku służbowego.

Art. 96g.

1.

Środki finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy w okresie

przebywania na zwolnieniu lekarskim przeznacza się w całości na nagrody za wykonywanie

zadań służbowych w zastępstwie funkcjonariuszy przebywających na zwolnieniach lekarskich.

2.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, zwiększają fundusz na nagrody i zapomogi.

3.

Rozdział środków finansowych, o których mowa w ust. 1, odbywa się po zakończeniu okresu

rozliczeniowego, trwającego nie krócej niż miesiąc kalendarzowy i nie dłużej niż 3

miesiące kalendarzowe, przy czym wybór okresu rozliczeniowego uzależnia się od wielkości

środków finansowych uzyskanych z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy.

Art. 96h.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 1, 3 i 5 i ust. 2 pkt 2, art.

88 ust. 1 pkt 1 oraz art. 92 ust. 1.

”

.

W ustawie z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 173) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 60 otrzymuje brzmienie

„

Art. 60.

W razie urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych oraz w okresie pozostawania w dyspozycji

funkcjonariusz otrzymuje uposażenie zasadnicze oraz dodatki o charakterze stałym i

inne należności pieniężne należne na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem

powstałych w tym okresie zmian mających wpływ na prawo do uposażenia i innych należności

pieniężnych lub na ich wysokość.

”

;

2)

po art. 60b dodaje się art. 60c-60i w brzmieniu

„

Art. 60c.

1.

W okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim funkcjonariusz otrzymuje 80% uposażenia.

2.

Zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest zwolniony od zajęć

służbowych z powodu

1)

choroby funkcjonariusza, w tym niemożności wykonywania zajęć służbowych z przyczyn

określonych w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa

(Dz. U. z 2014 r. poz. 159);

2)

oddawania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby

krwi lub z powodu okresowego badania lekarskiego dawców krwi;

3)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym dzieckiem własnym lub małżonka

funkcjonariusza, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie

i utrzymanie, do ukończenia przez nie 14. roku życia;

4)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny; za członków

rodziny uważa się małżonka, rodziców, dziadków, teściów, wnuki, rodzeństwo oraz dzieci

w wieku powyżej 14 lat, jeżeli pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z funkcjonariuszem

w okresie sprawowania nad nimi opieki;

5)

konieczności osobistego sprawowania opieki na dzieckiem własnym lub małżonka funkcjonariusza,

dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie i utrzymanie, do

ukończenia przez nie 8. roku życia w przypadku

a)

nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, przedszkola lub szkoły, do których dziecko uczęszcza,

b)

porodu lub choroby małżonka funkcjonariusza stale opiekującego się dzieckiem, jeżeli

poród lub choroba uniemożliwia temu małżonkowi sprawowanie opieki nad dzieckiem,

c)

pobytu małżonka funkcjonariusza stale opiekującego się dzieckiem w podmiocie leczniczym

wykonującym działalność polegającą na udzielaniu stacjonarnych i całodobowych świadczeń

zdrowotnych.

3.

Zwolnienie od zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki,

o której mowa w ust. 2 pkt 3 i 5, przysługuje przez okres nie dłuższy niż 60 dni w

roku kalendarzowym, a w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 4 - przez okres nie

dłuższy niż 14 dni w roku kalendarzowym, przy czym okresy te łącznie nie mogą przekroczyć

60 dni w roku kalendarzowym.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się bez względu na liczbę dzieci i innych członków rodziny

wymagających opieki.

5.

Jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest zwolniony

od zajęć służbowych z powodu

1)

wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby,

2)

choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby,

3)

wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze służby,

4)

choroby przypadającej w czasie ciąży,

5)

poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców

komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i

narządów,

6)

oddania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi

lub z powodu badania lekarskiego dawców krwi

- zachowuje on prawo do 100% uposażenia.

6.

Prawo do 100% uposażenia przysługuje również wtedy, gdy funkcjonariusz został zwolniony

od zajęć służbowych

1)

w wyniku popełnienia przez inną osobę umyślnego czynu zabronionego w związku z wykonywaniem

przez funkcjonariusza czynności służbowych, stwierdzonego orzeczeniem wydanym przez

uprawniony organ;

2)

na skutek czynów o charakterze bohaterskim dokonanych w szczególnie niebezpiecznych

warunkach, z wykazaniem wyjątkowej odwagi, z narażeniem życia lub zdrowia, w obronie

prawa, nienaruszalności granic państwowych, życia, mienia lub bezpieczeństwa obywateli.

7.

Związek zwolnienia od zajęć służbowych z czynami, o których mowa w ust. 6 pkt 2, rozstrzyga

przełożony w formie pisemnej.

Art. 60d.

Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza zaświadczenie lekarskie wystawione

zgodnie z przepisami art. 55 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa, z tym że

1)

przyczynę niezdolności do służby wskutek poddania się niezbędnym badaniom lekarskim

przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz niezdolności

do służby wskutek poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów - zaświadczenie

wystawione przez lekarza na zwykłym druku zgodnie z przepisem art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2)

w przypadku, o którym mowa w art. 60c ust. 2 pkt 2 - zaświadczenie jednostki organizacyjnej

publicznej służby krwi;

3)

w przypadku, o którym mowa w art. 60c ust. 2 pkt 5 lit. a - oświadczenie funkcjonariusza;

4)

w przypadkach, o których mowa w art. 60c ust. 2 pkt 5 lit. b i c - zaświadczenie lekarskie

wystawione przez lekarza na zwykłym druku;

5)

w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z

ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - decyzja wydana przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

Art. 60e.

1.

Funkcjonariusz jest obowiązany dostarczyć kierownikowi jednostki organizacyjnej, w

której pełni służbę, zaświadczenie lekarskie, zaświadczenie jednostki organizacyjnej

publicznej służby krwi albo decyzję, o której mowa w art. 60d pkt 5, w terminie 7

dni od dnia ich otrzymania.

2.

Oświadczenie o wystąpieniu okoliczności, o których mowa w art. 60c ust. 2 pkt 5 lit.

a, funkcjonariusz jest obowiązany złożyć kierownikowi jednostki organizacyjnej, w

której funkcjonariusz pełni służbę, w terminie 7 dni od dnia ich zaistnienia.

3.

W przypadku niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1 lub 2, nieobecność w

służbie w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim uznaje się za nieobecność nieusprawiedliwioną,

chyba że niedostarczenie zaświadczenia albo oświadczenia nastąpiło z przyczyn niezależnych

od funkcjonariusza.

Art. 60f.

1.

Prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby, prawidłowość

wykorzystania zwolnienia lekarskiego, spełnienie wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz oświadczenie funkcjonariusza, o którym mowa w art. 60d pkt 3, może podlegać kontroli.

2.

Kontrolę przeprowadzają

1)

komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - w zakresie

prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby oraz prawidłowości

wykorzystania zwolnienia lekarskiego;

2)

kierownik jednostki organizacyjnej, w której funkcjonariusz pełni służbę - w zakresie

prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego i spełnienia wymogów formalnych

zaświadczeń lekarskich oraz w zakresie oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa

w art. 60d pkt 3.

3.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia

lekarskiego, funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

4.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym

mowa w art. 60d pkt 3, zostało złożone niezgodnie z prawdą, funkcjonariusz traci prawo

do uposażenia za cały okres zwolnienia.

5.

Jeżeli w wyniku kontroli komisja lekarska ustali datę ustania niezdolności do służby

wcześniejszą niż data orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, funkcjonariusz traci prawo

do uposażenia za okres od tej daty do końca zwolnienia.

6.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że zwolnienie lekarskie zostało sfałszowane,

funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

7.

Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnień lekarskich polega na ustaleniu, czy

funkcjonariusz w okresie orzeczonej niezdolności do służby, w tym sprawowania osobistej

opieki nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego

w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności czy nie wykonuje pracy zarobkowej.

8.

Kontrola oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 60d pkt 3, polega na ustaleniu,

czy nastąpiło nieprzewidziane zamknięcie żłobka, przedszkola lub szkoły, do których

uczęszcza dziecko funkcjonariusza.

9.

Kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego oraz oświadczenia funkcjonariusza,

o którym mowa w art. 60d pkt 3, przeprowadza osoba upoważniona przez przełożonego

funkcjonariusza.

10.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że funkcjonariusz wykonuje pracę zarobkową

albo wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego celem, osoba

kontrolująca sporządza protokół, w którym podaje, na czym polegało nieprawidłowe wykorzystanie

zwolnienia lekarskiego.

11.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym

mowa w art. 60d pkt 3, nie jest zgodne z prawdą, osoba kontrolująca sporządza protokół.

12.

Protokół przedstawia się funkcjonariuszowi w celu wniesienia do niego ewentualnych

uwag. Wniesienie uwag funkcjonariusz potwierdza własnoręcznym podpisem.

13.

Na podstawie ustaleń zawartych w protokole przełożony stwierdza utratę prawa do uposażenia

za okres, o którym mowa w ust. 3 lub 4. Przepis stosuje się odpowiednio w przypadku

zawiadomienia przez komisję lekarską podległą ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

w wyniku przeprowadzenia przez tę komisję kontroli o nieprawidłowościach w wykorzystaniu

zwolnienia lekarskiego.

14.

Kontrola wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich polega na sprawdzeniu, czy zaświadczenie

1)

nie zostało sfałszowane;

2)

zostało wydane zgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń

lekarskich.

15.

Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 14 pkt 1, zachodzi podejrzenie, że

zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane, przełożony występuje do lekarza, który

wystawił zaświadczenie lekarskie, o wyjaśnienie sprawy.

16.

W razie podejrzenia, że zaświadczenie lekarskie zostało wydane niezgodnie z przepisami

w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, przełożony występuje o

wyjaśnienie sprawy do terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Art. 60g.

1.

Podstawę uposażenia, o którym mowa w art. 60c, stanowi uposażenie zasadnicze wraz

z dodatkami o charakterze stałym, przysługujące funkcjonariuszowi na ostatnio zajmowanym

stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ

na prawo do uposażenia i innych należności lub ich wysokość.

2.

Przy obliczaniu uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim przyjmuje

się, że uposażenie za jeden dzień przebywania na zwolnieniu lekarskim stanowi 1/30

uposażenia, o którym mowa w art. 60c.

3.

W przypadku gdy funkcjonariusz pobrał już uposażenie za okres, w którym przebywał

na zwolnieniu lekarskim, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej

wypłacie.

4.

Funkcjonariuszowi, który przebywał na zwolnieniu lekarskim w ostatnim miesiącu pełnienia

służby, potrąca się odpowiednią część uposażenia z należności przysługujących mu z

tytułu zwolnienia ze służby albo funkcjonariusz ten zwraca odpowiednią część uposażenia

w dniu ustania stosunku służbowego.

Art. 60h.

1.

Środki finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy w okresie

przebywania na zwolnieniu lekarskim przeznacza się w całości na nagrody uznaniowe

za wykonywanie zadań służbowych w zastępstwie funkcjonariuszy przebywających na zwolnieniach

lekarskich.

2.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, zwiększają fundusz na nagrody roczne, nagrody

uznaniowe i zapomogi.

3.

Rozdział środków finansowych, o których mowa w ust. 1, odbywa się po zakończeniu okresu

rozliczeniowego, trwającego nie krócej niż miesiąc kalendarzowy i nie dłużej niż 3

miesiące kalendarzowe, przy czym wybór okresu rozliczeniowego uzależnia się od wielkości

środków finansowych uzyskanych z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy.

Art. 60i.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 100, art. 101 ust. 1, art. 102 ust. 1 oraz

art. 193 ust. 1 pkt 1 i 4.

”

;

3)

w art. 111 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Funkcjonariusz może być skierowany do komisji lekarskiej

1)

z urzędu lub na jego wniosek - w celu określenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności

fizycznej i psychicznej do służby, jak również związku poszczególnych chorób ze służbą;

2)

z urzędu - w celu sprawdzenia prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby

z powodu choroby lub prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego.

”

;

4)

art. 196 otrzymuje brzmienie

„

Art. 196.

1.

Funkcjonariuszowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda

roczna w wysokości 1/12 uposażenia otrzymanego w roku kalendarzowym, za który nagroda

przysługuje.

2.

Nagroda roczna przysługuje, jeżeli funkcjonariusz w danym roku kalendarzowym pełnił

służbę przez okres co najmniej 6 miesięcy kalendarzowych.

3.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się przy ustalaniu uprawnień do nagrody rocznej za rok

kalendarzowy, w którym funkcjonariusz korzystał

1)

z urlopu wypoczynkowego, urlopu wychowawczego, urlopu dodatkowego, urlopu krótkoterminowego,

urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu macierzyńskiego, urlopu ojcowskiego, urlopu

rodzicielskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu na

warunkach urlopu macierzyńskiego;

2)

ze zwolnienia od wykonywania zajęć służbowych, z przyczyn, o których mowa w art. 185 § 2 lub art. 188 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy;

3)

ze zwolnienia od wykonywania zajęć służbowych w razie urodzenia się dziecka funkcjonariusza,

zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 298;

4)

ze zwolnienia od wykonywania zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego sprawowania

opieki nad dzieckiem, o którym mowa w art. 33 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych

z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

4.

Okresy służby krótsze od miesiąca kalendarzowego sumuje się, przyjmując, że każde

30 dni służby stanowi pełny miesiąc kalendarzowy.

5.

Nagroda roczna przysługuje funkcjonariuszowi, który z powodu

1)

śmierci,

2)

zaginięcia,

3)

ustania stosunku służbowego, jeżeli w dniu ustania tego stosunku spełnia warunki do

nabycia prawa do emerytury

- pełnił w danym roku służbę przez część roku kalendarzowego, w wysokości 1/12 uposażenia

otrzymanego w roku kalendarzowym, za który nagroda przysługuje.

6.

Funkcjonariuszowi, o którym mowa w ust. 5, który pełnił w danym roku kalendarzowym

służbę przez okres krótszy od jednego miesiąca kalendarzowego, nagroda roczna przysługuje

w wysokości 1/12 miesięcznego uposażenia.

7.

Funkcjonariuszowi, który na skutek wypadku lub choroby pozostających w związku ze

służbą poniósł śmierć albo którego stosunek służbowy wygasł na podstawie art. 97 ust.

1 pkt 1, nagroda roczna przysługuje za ostatni rok służby w wysokości miesięcznego

uposażenia, bez względu na okres służby pełnionej w tym roku.

8.

Do uposażenia, o którym mowa w ust. 1, nie zalicza się uposażenia otrzymywanego w

okresie zawieszenia w czynnościach służbowych, tymczasowego aresztowania lub wykonywania

kary dyscyplinarnej, od dnia jej prawomocnego wymierzenia do dnia zatarcia.

”

;

5)

uchyla się art. 197;

6)

art. 198 otrzymuje brzmienie

„

Art. 198.

1.

Do okresu służby, o którym mowa w art. 196 ust. 1, nie wlicza się okresów

1)

korzystania z urlopu bezpłatnego;

2)

przerw w wykonywaniu obowiązków służbowych, za które funkcjonariusz nie zachował prawa

do uposażenia, wymienionych w art. 61;

3)

zawieszenia w czynnościach służbowych lub tymczasowego aresztowania;

4)

wykonywania kary dyscyplinarnej od dnia jej prawomocnego wymierzenia do dnia zatarcia.

2.

Przepisu ust. 1 pkt 3 i 4 nie stosuje się, jeżeli postępowanie karne w sprawie o przestępstwo,

przestępstwo skarbowe lub postępowanie dyscyplinarne, w sprawie o czyn pozostający

w związku z aresztowaniem, zawieszeniem w czynnościach służbowych lub postępowaniem

dyscyplinarnym zostało umorzone prawomocnym orzeczeniem, bądź funkcjonariusz został

uniewinniony na podstawie prawomocnego wyroku lub orzeczenia o uniewinnieniu w postępowaniu

dyscyplinarnym.

3.

Umorzenie postępowania, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy warunkowego umorzenia

postępowania karnego lub postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe ani umorzenia

tego postępowania z powodu przedawnienia lub amnestii.

”

;

7)

w art. 202 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Jeżeli przeciwko funkcjonariuszowi wszczęto postępowanie karne o przestępstwo umyślne

ścigane z oskarżenia publicznego, umyślne przestępstwo skarbowe lub postępowanie dyscyplinarne

w roku kalendarzowym, za który nagroda jest przyznawana, ustalenie uprawnień do nagrody

rocznej za ten rok kalendarzowy oraz za lata następne następuje po zakończeniu tego

postępowania.

”

;

8)

art. 205 otrzymuje brzmienie

„

Art. 205.

Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy, określi,

w drodze rozporządzenia

1)

wysokość funduszu na nagrody roczne, nagrody uznaniowe i zapomogi dla funkcjonariuszy,

2)

sposoby ustalania i warunki zwiększania jego wysokości dla poszczególnych jednostek

organizacyjnych,

3)

tryb zwiększenia funduszu na nagrody roczne, nagrody uznaniowe i zapomogi o środki

finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń, o którym mowa w art. 60f,

4)

tryb postępowania oraz właściwość przełożonych w zakresie przyznawania i wypłaty nagród

rocznych, uznaniowych i zapomóg

- mając na względzie celową i racjonalną politykę w zakresie dysponowania środkami

finansowymi.

”

.

W ustawie z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych

oraz ich rodzin

(Dz. U. z 2013 r. poz. 666, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 5 otrzymuje brzmienie

„

Art. 5.

1.

Podstawę wymiaru emerytury lub renty inwalidzkiej stanowi uposażenie należne żołnierzowi

zawodowemu w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej, z zastrzeżeniem

ust. 2 i 3 oraz art. 32b.

2.

Podstawę wymiaru emerytury lub renty inwalidzkiej w przypadku żołnierzy, którzy nie

otrzymują uposażenia, o którym mowa w ust. 1, albo otrzymują je w niepełnej wysokości,

stanowi pełna kwota uposażenia należnego żołnierzowi na ostatnio zajmowanym stanowisku

służbowym, z uwzględnieniem zmian mających wpływ na prawo do uposażenia lub jego wysokości

powstałych w okresie, w którym żołnierz nie otrzymywał uposażenia lub otrzymywał je

w niepełnej wysokości.

3.

Jeżeli w okresie między zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej żołnierza zawodowego

a ustaleniem prawa do emerytury i renty inwalidzkiej przypadały waloryzacje emerytur

i rent inwalidzkich, przy ustalaniu podstawy wymiaru tych świadczeń uwzględnia się

wszystkie kolejne waloryzacje przypadające w tym okresie.

”

;

2)

w art. 32b ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W przypadku ponownego powołania emeryta do zawodowej służby wojskowej i pełnienia

tej służby nieprzerwanie przez okres co najmniej 12 miesięcy, na wniosek emeryta ustala

się nową podstawę wymiaru emerytury, w sposób określony odpowiednio w art. 5 ust.

1 i 2 albo w art. 18f.

”

.

W ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,

Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin

(Dz. U. z 2013 r. poz. 667, z późn. zm. w art. 5 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Przy ustalaniu podstawy wymiaru emerytury lub renty inwalidzkiej nie uwzględnia się

zmniejszenia wysokości uposażenia, o którym mowa w ust. 1, w związku z przebywaniem

na zwolnieniu lekarskim, urlopie macierzyńskim, dodatkowym urlopie macierzyńskim,

urlopie na warunkach urlopu macierzyńskiego, dodatkowym urlopie na warunkach urlopu

macierzyńskiego oraz urlopie rodzicielskim.

”

.

W ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu

Wojskowego

(Dz. U. z 2014 r. poz. 253) w art. 46 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim żołnierzy zawodowych, o których mowa w ust.

1, w przypadkach uzasadnionych charakterem, miejscem, sposobem lub rodzajem wykonywanych

zadań służbowych stwierdza się na zasadach określonych w art. 96b ust. 2 i 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy Służby

Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego.

”

.

1.

Funkcjonariusz lub żołnierz przebywający w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy

na zwolnieniu lekarskim otrzymuje uposażenie za czas przebywania na tym zwolnieniu

na dotychczasowych zasadach do czasu upływu terminu określonego w zaświadczeniu lekarskim.

2.

Funkcjonariusz lub żołnierz przebywający w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy

na zwolnieniu lekarskim może udokumentować czas przebywania na tym zwolnieniu zaświadczeniem

lekarskim wystawionym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Żołnierz zawodowy korzystający w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy ze zwolnienia

od zajęć służbowych lub z urlopu okolicznościowego przewidzianych odpowiednio w art.

62 ust. 11 lub 12 ustawy zmienianej w art. 6 korzysta nadal z tych uprawnień na zasadach

obowiązujących do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, nie dłużej jednak niż do

upływu terminu, na jaki te uprawnienia zostały udzielone.

1.

Funkcjonariuszom, którzy rozpoczęli służbę przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, nagrodę roczną za rok 2014 wylicza się według zasad dotychczasowych, z tym

że do okresu, od którego uzależnione jest przyznanie nagrody rocznej, zalicza się

okresy niewykonywania zadań służbowych z powodu: korzystania z urlopu wychowawczego,

urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu macierzyńskiego, urlopu ojcowskiego, urlopu

rodzicielskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu na

warunkach urlopu macierzyńskiego.

2.

Żołnierzom zawodowym, którzy rozpoczęli służbę przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, dodatkowe uposażenie roczne za rok 2014 wylicza się według zasad dotychczasowych.

Pierwsze zestawienie zbiorcze przyczyn przebywania na zwolnieniach lekarskich właściwe

organy przedstawią za okres liczony od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie

1)

art. 110b ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 110b ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą,

2)

art. 114 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 2 zachowują moc do czasu wejścia w życie

przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 114 ust. 3 ustawy zmienianej w art.

2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

3)

art. 95d ustawy zmienianej w art. 3 zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 95d ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą,

4)

art. 101 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 4 zachowują moc do czasu wejścia w życie

przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 101 ust. 3 ustawy zmienianej w art.

4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

5)

art. 125 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 5 zachowują moc do czasu wejścia w życie

przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 125 ust. 2 ustawy zmienianej w art.

5, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

6)

art. 85 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 8 zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 85 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 8, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą

- nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w stosunku do funkcjonariuszy Policji, Straży

Granicznej i Biura Ochrony Rządu oraz strażaków Państwowej Straży Pożarnej, Minister

Sprawiedliwości w stosunku do funkcjonariuszy Służby Więziennej oraz Minister Obrony

Narodowej w stosunku do żołnierzy zawodowych, po upływie 12 miesięcy od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy, przedstawią Sejmowi ocenę jej funkcjonowania, w szczególności

w zakresie zasadności i skuteczności rozwiązań w niej przewidzianych.

Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie 30 dni od

dnia ogłoszenia.

Funkcjonariusz może być skierowany do komisji lekarskiej podległej ministrowi właściwemu

do spraw wewnętrznych

1)

z urzędu lub na jego wniosek - w celu określenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności

fizycznej i psychicznej do służby, jak również związku poszczególnych chorób ze służbą;

2)

z urzędu - w celu sprawdzenia prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby

z powodu choroby lub prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego.

Policjant może być skierowany do komisji lekarskiej podległej ministrowi właściwemu

do spraw wewnętrznych

1)

z urzędu lub na jego wniosek - w celu określenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności

fizycznej i psychicznej do służby, jak również związku poszczególnych chorób ze służbą;

2)

z urzędu - w celu sprawdzenia prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby

z powodu choroby lub prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego.

Szefowie SKW i SWW, każdy w zakresie swojej właściwości, określą, w drodze zarządzeń,

państwa, których terytoria w całości lub w części zostały uznane za strefę działań

wojennych na podstawie odrębnych przepisów, lub państwa, na których terytoriach występują

warunki stwarzające bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia, z zachowaniem wymogów

dotyczących ochrony informacji niejawnych.

W razie urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych oraz w okresie pozostawania w dyspozycji

funkcjonariusz otrzymuje uposażenie zasadnicze oraz dodatki o charakterze stałym i

inne należności pieniężne należne na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem

powstałych w tym okresie zmian mających wpływ na prawo do uposażenia i innych należności

pieniężnych lub na ich wysokość.

1.

Zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym żołnierz zawodowy jest zwolniony od

zajęć służbowych z powodu

1)

choroby żołnierza zawodowego;

2)

oddawania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby

krwi lub z powodu okresowego badania lekarskiego dawców krwi;

3)

niemożności wykonywania zajęć służbowych z przyczyn określonych w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa

(Dz. U. z 2014 r. poz. 159);

4)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym dzieckiem własnym lub małżonka

żołnierza zawodowego, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie

i utrzymanie, do ukończenia przez nie 14. roku życia;

5)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny; za członków

rodziny uważa się małżonka, rodziców, dziadków, teściów, wnuki, rodzeństwo oraz dzieci

w wieku powyżej 14 lat, jeżeli pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z żołnierzem

zawodowym w okresie sprawowania nad nimi opieki;

6)

konieczności osobistego sprawowania opieki na dzieckiem własnym lub małżonka żołnierza

zawodowego, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie i utrzymanie,

do ukończenia przez nie 8. roku życia w przypadku

a)

nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, przedszkola lub szkoły, do których dziecko uczęszcza,

b)

porodu lub choroby małżonka żołnierza zawodowego stale opiekującego się dzieckiem,

jeżeli poród lub choroba uniemożliwia temu małżonkowi sprawowanie opieki nad dzieckiem,

c)

pobytu małżonka żołnierza zawodowego stale opiekującego się dzieckiem w podmiocie

leczniczym wykonującym działalność polegającą na udzielaniu stacjonarnych i całodobowych

świadczeń zdrowotnych.

2.

Zwolnienie od zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki,

o której mowa w ust. 1 pkt 4 i 6, przysługuje przez okres nie dłuższy niż 60 dni w

roku kalendarzowym, a w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5 - przez okres nie

dłuższy niż 14 dni w roku kalendarzowym, przy czym okresy te łącznie nie mogą przekroczyć

60 dni w roku kalendarzowym.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się bez względu na liczbę dzieci i innych członków rodziny

wymagających opieki.

4.

W razie zbiegu uprawnienia do zwolnienia lekarskiego z uprawnieniem do zwolnienia

od zajęć służbowych lub urlopu okolicznościowego, o których mowa w art. 62 ust. 11

i 12, żołnierz zawodowy jest obowiązany w pierwszej kolejności wykorzystać zwolnienie

lekarskie.

Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza zaświadczenie lekarskie wystawione

zgodnie z przepisami art. 55 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa, z tym że

1)

w przypadku poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów

na dawców komórek, tkanek i narządów oraz niezdolności do służby wskutek poddania

się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów - zaświadczenie wystawione przez

lekarza na zwykłym druku zgodnie z przepisem art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2)

w przypadku, o którym mowa w art. 60b ust. 1 pkt 2 - zaświadczenie jednostki organizacyjnej

publicznej służby krwi;

3)

w przypadku, o którym mowa w art. 60b ust. 1 pkt 6 lit. a - oświadczenie żołnierza

zawodowego;

4)

w przypadkach, o których mowa w art. 60b ust. 1 pkt 6 lit. b i c - zaświadczenie lekarskie

wystawione przez lekarza na zwykłym druku;

5)

w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z

ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - decyzja wydana przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

1.

W okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim funkcjonariusz otrzymuje 80% uposażenia.

2.

Zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest zwolniony od zajęć

służbowych z powodu

1)

choroby funkcjonariusza, w tym niemożności wykonywania zajęć służbowych z przyczyn

określonych w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa

(Dz. U. z 2014 r. poz. 159);

2)

oddawania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby

krwi lub z powodu okresowego badania lekarskiego dawców krwi;

3)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym dzieckiem własnym lub małżonka

funkcjonariusza, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie

i utrzymanie, do ukończenia przez nie 14. roku życia;

4)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny; za członków

rodziny uważa się małżonka, rodziców, dziadków, teściów, wnuki, rodzeństwo oraz dzieci

w wieku powyżej 14 lat, jeżeli pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z funkcjonariuszem

w okresie sprawowania nad nimi opieki;

5)

konieczności osobistego sprawowania opieki na dzieckiem własnym lub małżonka funkcjonariusza,

dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie i utrzymanie, do

ukończenia przez nie 8. roku życia w przypadku

a)

nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, przedszkola lub szkoły, do których dziecko uczęszcza,

b)

porodu lub choroby małżonka funkcjonariusza stale opiekującego się dzieckiem, jeżeli

poród lub choroba uniemożliwia temu małżonkowi sprawowanie opieki nad dzieckiem,

c)

pobytu małżonka funkcjonariusza stale opiekującego się dzieckiem w podmiocie leczniczym

wykonującym działalność polegającą na udzielaniu stacjonarnych i całodobowych świadczeń

zdrowotnych.

3.

Zwolnienie od zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki,

o której mowa w ust. 2 pkt 3 i 5, przysługuje przez okres nie dłuższy niż 60 dni w

roku kalendarzowym, a w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 4 - przez okres nie

dłuższy niż 14 dni w roku kalendarzowym, przy czym okresy te łącznie nie mogą przekroczyć

60 dni w roku kalendarzowym.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się bez względu na liczbę dzieci i innych członków rodziny

wymagających opieki.

5.

Jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest zwolniony

od zajęć służbowych z powodu

1)

wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby,

2)

choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby,

3)

wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze służby,

4)

choroby przypadającej w czasie ciąży,

5)

poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców

komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i

narządów,

6)

oddania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi

lub z powodu badania lekarskiego dawców krwi

- zachowuje on prawo do 100% uposażenia.

6.

Prawo do 100% uposażenia przysługuje również wtedy, gdy funkcjonariusz został zwolniony

od zajęć służbowych

1)

w wyniku popełnienia przez inną osobę umyślnego czynu zabronionego w związku z wykonywaniem

przez funkcjonariusza czynności służbowych, stwierdzonego orzeczeniem wydanym przez

uprawniony organ;

2)

na skutek czynów o charakterze bohaterskim dokonanych w szczególnie niebezpiecznych

warunkach, z wykazaniem wyjątkowej odwagi, z narażeniem życia lub zdrowia, w obronie

prawa, nienaruszalności granic państwowych, życia, mienia lub bezpieczeństwa obywateli.

7.

Związek zwolnienia od zajęć służbowych z czynami, o których mowa w ust. 6 pkt 2, rozstrzyga

przełożony w formie pisemnej.

1.

Żołnierz zawodowy jest obowiązany dostarczyć dowódcy jednostki wojskowej zaświadczenie

lekarskie, zaświadczenie jednostki organizacyjnej publicznej służby krwi albo decyzję,

o której mowa w art. 60c pkt 5, w terminie 7 dni od dnia ich otrzymania.

2.

Żołnierz zawodowy jest obowiązany złożyć dowódcy jednostki wojskowej oświadczenie

o wystąpieniu okoliczności, o których mowa w art. 60b ust. 1 pkt 6 lit. a, w terminie

7 dni od dnia ich zaistnienia.

3.

W przypadku niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1 lub 2, żołnierz traci

prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia, chyba że niedostarczenie zaświadczenia

albo oświadczenia nastąpiło z przyczyn niezależnych od żołnierza zawodowego.

Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza zaświadczenie lekarskie wystawione

zgodnie z przepisami art. 55 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa, z tym że

1)

przyczynę niezdolności do służby wskutek poddania się niezbędnym badaniom lekarskim

przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz niezdolności

do służby wskutek poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów - zaświadczenie

wystawione przez lekarza na zwykłym druku zgodnie z przepisem art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2)

w przypadku, o którym mowa w art. 60c ust. 2 pkt 2 - zaświadczenie jednostki organizacyjnej

publicznej służby krwi;

3)

w przypadku, o którym mowa w art. 60c ust. 2 pkt 5 lit. a - oświadczenie funkcjonariusza;

4)

w przypadkach, o których mowa w art. 60c ust. 2 pkt 5 lit. b i c - zaświadczenie lekarskie

wystawione przez lekarza na zwykłym druku;

5)

w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z

ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - decyzja wydana przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

1.

Prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby, prawidłowość

wykorzystania zwolnienia lekarskiego, spełnienie wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz oświadczenie żołnierza zawodowego, o którym mowa w art. 60c pkt 3, może podlegać

kontroli.

2.

Kontrolę przeprowadzają

1)

wojskowe komisje lekarskie - w zakresie prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności

do służby z powodu choroby oraz prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego;

2)

dowódca jednostki wojskowej - w zakresie prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego

przez żołnierza zawodowego i spełnienia wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz w zakresie oświadczenia żołnierza zawodowego, o którym mowa w art. 60c pkt 3.

3.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia

lekarskiego, żołnierz zawodowy traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

4.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że oświadczenie żołnierza zawodowego,

o którym mowa w art. 60c pkt 3, zostało złożone niezgodnie z prawdą, żołnierz zawodowy

traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

5.

Jeżeli w wyniku kontroli wojskowa komisja lekarska ustali datę ustania niezdolności

do służby wcześniejszą niż data orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, żołnierz zawodowy

traci prawo do uposażenia za okres od tej daty do końca zwolnienia.

6.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że zwolnienie lekarskie zostało sfałszowane,

żołnierz zawodowy traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

7.

Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnień lekarskich polega na ustaleniu, czy

żołnierz zawodowy w okresie orzeczonej niezdolności do służby, w tym sprawowania osobistej

opieki nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego

w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności czy nie wykonuje pracy zarobkowej.

8.

Kontrola oświadczenia żołnierza zawodowego, o którym mowa w art. 60c pkt 3, polega

na ustaleniu, czy nastąpiło nieprzewidziane zamknięcie żłobka, przedszkola lub szkoły,

do których uczęszcza dziecko żołnierza zawodowego.

9.

Kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego oraz oświadczenia żołnierza

zawodowego, o którym mowa w art. 60c pkt 3, przeprowadza osoba upoważniona przez dowódcę

jednostki wojskowej.

10.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że żołnierz zawodowy wykonuje pracę zarobkową

albo wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego celem, osoba

kontrolująca sporządza protokół, w którym podaje, na czym polegało nieprawidłowe wykorzystanie

zwolnienia lekarskiego.

11.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że oświadczenie żołnierza zawodowego, o którym

mowa w art. 60c pkt 3, nie jest zgodne z prawdą, osoba kontrolująca sporządza protokół.

12.

Protokół przedstawia się żołnierzowi zawodowemu w celu wniesienia do niego ewentualnych

uwag. Wniesienie uwag żołnierz zawodowy potwierdza własnoręcznym podpisem.

13.

Na podstawie ustaleń zawartych w protokole dowódca jednostki wojskowej stwierdza,

w drodze decyzji, utratę prawa do uposażenia za okres, o którym mowa w ust. 3 lub

4. Przepis stosuje się odpowiednio w przypadku zawiadomienia przez wojskową komisję

lekarską w wyniku przeprowadzenia przez tę komisję kontroli o nieprawidłowościach

w wykorzystaniu zwolnienia lekarskiego.

14.

Od decyzji, o której mowa w ust. 13, żołnierzowi zawodowemu przysługuje odwołanie

do wyższego przełożonego.

15.

Kontrola wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich polega na sprawdzeniu, czy zaświadczenie

1)

nie zostało sfałszowane;

2)

zostało wydane zgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń

lekarskich.

16.

Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 15 pkt 1, zachodzi podejrzenie, że

zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane, dowódca jednostki wojskowej występuje

do lekarza, który wystawił zaświadczenie lekarskie, o wyjaśnienie sprawy.

17.

W razie podejrzenia, że zaświadczenie lekarskie zostało wydane niezgodnie z przepisami

w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, dowódca jednostki wojskowej

występuje o wyjaśnienie sprawy do terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych.

1.

Funkcjonariusz jest obowiązany dostarczyć kierownikowi jednostki organizacyjnej, w

której pełni służbę, zaświadczenie lekarskie, zaświadczenie jednostki organizacyjnej

publicznej służby krwi albo decyzję, o której mowa w art. 60d pkt 5, w terminie 7

dni od dnia ich otrzymania.

2.

Oświadczenie o wystąpieniu okoliczności, o których mowa w art. 60c ust. 2 pkt 5 lit.

a, funkcjonariusz jest obowiązany złożyć kierownikowi jednostki organizacyjnej, w

której funkcjonariusz pełni służbę, w terminie 7 dni od dnia ich zaistnienia.

3.

W przypadku niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1 lub 2, nieobecność w

służbie w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim uznaje się za nieobecność nieusprawiedliwioną,

chyba że niedostarczenie zaświadczenia albo oświadczenia nastąpiło z przyczyn niezależnych

od funkcjonariusza.

1.

Prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby, prawidłowość

wykorzystania zwolnienia lekarskiego, spełnienie wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz oświadczenie funkcjonariusza, o którym mowa w art. 60d pkt 3, może podlegać kontroli.

2.

Kontrolę przeprowadzają

1)

komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - w zakresie

prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby oraz prawidłowości

wykorzystania zwolnienia lekarskiego;

2)

kierownik jednostki organizacyjnej, w której funkcjonariusz pełni służbę - w zakresie

prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego i spełnienia wymogów formalnych

zaświadczeń lekarskich oraz w zakresie oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa

w art. 60d pkt 3.

3.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia

lekarskiego, funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

4.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym

mowa w art. 60d pkt 3, zostało złożone niezgodnie z prawdą, funkcjonariusz traci prawo

do uposażenia za cały okres zwolnienia.

5.

Jeżeli w wyniku kontroli komisja lekarska ustali datę ustania niezdolności do służby

wcześniejszą niż data orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, funkcjonariusz traci prawo

do uposażenia za okres od tej daty do końca zwolnienia.

6.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że zwolnienie lekarskie zostało sfałszowane,

funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

7.

Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnień lekarskich polega na ustaleniu, czy

funkcjonariusz w okresie orzeczonej niezdolności do służby, w tym sprawowania osobistej

opieki nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego

w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności czy nie wykonuje pracy zarobkowej.

8.

Kontrola oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 60d pkt 3, polega na ustaleniu,

czy nastąpiło nieprzewidziane zamknięcie żłobka, przedszkola lub szkoły, do których

uczęszcza dziecko funkcjonariusza.

9.

Kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego oraz oświadczenia funkcjonariusza,

o którym mowa w art. 60d pkt 3, przeprowadza osoba upoważniona przez przełożonego

funkcjonariusza.

10.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że funkcjonariusz wykonuje pracę zarobkową

albo wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego celem, osoba

kontrolująca sporządza protokół, w którym podaje, na czym polegało nieprawidłowe wykorzystanie

zwolnienia lekarskiego.

11.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym

mowa w art. 60d pkt 3, nie jest zgodne z prawdą, osoba kontrolująca sporządza protokół.

12.

Protokół przedstawia się funkcjonariuszowi w celu wniesienia do niego ewentualnych

uwag. Wniesienie uwag funkcjonariusz potwierdza własnoręcznym podpisem.

13.

Na podstawie ustaleń zawartych w protokole przełożony stwierdza utratę prawa do uposażenia

za okres, o którym mowa w ust. 3 lub 4. Przepis stosuje się odpowiednio w przypadku

zawiadomienia przez komisję lekarską podległą ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

w wyniku przeprowadzenia przez tę komisję kontroli o nieprawidłowościach w wykorzystaniu

zwolnienia lekarskiego.

14.

Kontrola wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich polega na sprawdzeniu, czy zaświadczenie

1)

nie zostało sfałszowane;

2)

zostało wydane zgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń

lekarskich.

15.

Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 14 pkt 1, zachodzi podejrzenie, że

zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane, przełożony występuje do lekarza, który

wystawił zaświadczenie lekarskie, o wyjaśnienie sprawy.

16.

W razie podejrzenia, że zaświadczenie lekarskie zostało wydane niezgodnie z przepisami

w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, przełożony występuje o

wyjaśnienie sprawy do terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

1.

Podstawę uposażenia, o którym mowa w art. 60c, stanowi uposażenie zasadnicze wraz

z dodatkami o charakterze stałym, przysługujące funkcjonariuszowi na ostatnio zajmowanym

stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ

na prawo do uposażenia i innych należności lub ich wysokość.

2.

Przy obliczaniu uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim przyjmuje

się, że uposażenie za jeden dzień przebywania na zwolnieniu lekarskim stanowi 1/30

uposażenia, o którym mowa w art. 60c.

3.

W przypadku gdy funkcjonariusz pobrał już uposażenie za okres, w którym przebywał

na zwolnieniu lekarskim, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej

wypłacie.

4.

Funkcjonariuszowi, który przebywał na zwolnieniu lekarskim w ostatnim miesiącu pełnienia

służby, potrąca się odpowiednią część uposażenia z należności przysługujących mu z

tytułu zwolnienia ze służby albo funkcjonariusz ten zwraca odpowiednią część uposażenia

w dniu ustania stosunku służbowego.

1.

Środki finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy w okresie

przebywania na zwolnieniu lekarskim przeznacza się w całości na nagrody uznaniowe

za wykonywanie zadań służbowych w zastępstwie funkcjonariuszy przebywających na zwolnieniach

lekarskich.

2.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, zwiększają fundusz na nagrody roczne, nagrody

uznaniowe i zapomogi.

3.

Rozdział środków finansowych, o których mowa w ust. 1, odbywa się po zakończeniu okresu

rozliczeniowego, trwającego nie krócej niż miesiąc kalendarzowy i nie dłużej niż 3

miesiące kalendarzowe, przy czym wybór okresu rozliczeniowego uzależnia się od wielkości

środków finansowych uzyskanych z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 100, art. 101 ust. 1, art. 102 ust. 1 oraz

art. 193 ust. 1 pkt 1 i 4.

1.

W okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim żołnierz zawodowy otrzymuje 80% uposażenia.

2.

Zwolnienie lekarskie obejmuje okres, o którym mowa w art. 60b ust. 1.

3.

Jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym żołnierz zawodowy jest zwolniony

od zajęć służbowych z powodu

1)

wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby,

2)

choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej,

3)

wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze służby,

4)

choroby przypadającej w czasie ciąży,

5)

poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców

komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i

narządów,

6)

oddania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi

lub z powodu badania lekarskiego dawców krwi

- zachowuje on prawo do 100% uposażenia.

4.

Prawo do 100% uposażenia przysługuje również wtedy, gdy żołnierz został zwolniony

od zajęć służbowych

1)

podczas skierowania żołnierza zawodowego do pełnienia służby poza granicami państwa;

2)

w wyniku popełnienia przez inną osobę umyślnego czynu zabronionego w związku z wykonywaniem

przez żołnierza zawodowego czynności służbowych, stwierdzonego orzeczeniem wydanym

przez uprawniony organ;

3)

na skutek czynów o charakterze bohaterskim dokonanych w szczególnie niebezpiecznych

warunkach, z wykazaniem wyjątkowej odwagi, z narażeniem życia lub zdrowia, w obronie

prawa, nienaruszalności granic państwowych, życia, mienia lub bezpieczeństwa obywateli.

5.

Związek zwolnienia od zajęć służbowych z czynami, o których mowa w ust. 4 pkt 3, stwierdza,

w drodze decyzji, dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz zawodowy pełni służbę.

6.

Od decyzji, o której mowa w ust. 5, żołnierzowi zawodowemu przysługuje odwołanie do

wyższego przełożonego.

1.

Podstawę uposażenia, o którym mowa w art. 89a, stanowi uposażenie zasadnicze wraz

z dodatkami o charakterze stałym, należne żołnierzowi zawodowemu na ostatnio zajmowanym

stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian mających wpływ

na prawo do uposażenia lub jego wysokość.

2.

Przy obliczaniu uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim przyjmuje

się, że uposażenie za jeden dzień przebywania na zwolnieniu lekarskim stanowi 1/30

uposażenia, o którym mowa w ust. 1.

3.

Potrącenia z uposażenia w związku z przebywaniem żołnierza zawodowego na zwolnieniu

lekarskim w danym miesiącu dokonuje się z mocy prawa z uposażenia przysługującego

w następnym miesiącu kalendarzowym lub z należności określonych w art. 94 i art. 95

pkt 2, 3 i 5.

1.

Środki finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń żołnierzy zawodowych w okresie

przebywania na zwolnieniu lekarskim przeznacza się w całości na nagrody uznaniowe

za wykonywanie zadań służbowych w zastępstwie żołnierzy zawodowych przebywających

na zwolnieniach lekarskich.

2.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, zwiększają fundusz na nagrody uznaniowe

i zapomogi.

3.

Rozdział środków finansowych, o których mowa w ust. 1, odbywa się po zakończeniu okresu

rozliczeniowego, trwającego nie krócej niż jeden miesiąc kalendarzowy i nie dłużej

niż trzy miesiące kalendarzowe, przy czym wybór okresu rozliczeniowego uzależnia się

od wielkości środków finansowych uzyskanych z tytułu zmniejszenia uposażeń żołnierzy

zawodowych.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

pracy oraz ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego, kierując się szczególnymi

zadaniami wykonywanymi przez Państwową Straż Pożarną oraz potrzebą zapewnienia rzetelnego

wykonywania tych zadań przez strażaków, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

warunki i tryb przyznawania strażakom nagród i zapomóg, o których mowa w art. 95a,

a także sposób tworzenia funduszu nagród i zapomóg, o którym mowa w art. 95 i art.

95b, jednostki organizacyjne Państwowej Straży Pożarnej, w których tworzy się fundusz

nagród i zapomóg, oraz sposoby ustalania i warunki zwiększania jego wysokości dla

poszczególnych dysponentów, mając na względzie celową i racjonalną politykę w zakresie

dysponowania środkami finansowymi.

W razie urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych oraz w okresie pozostawania w dyspozycji

Szefa SKW albo Szefa SWW, na podstawie art. 13 ust. 1, funkcjonariusz otrzymuje uposażenie

zasadnicze, dodatki do uposażenia o charakterze stałym i inne należności pieniężne

przysługujące na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych

w tym okresie zmian mających wpływ na prawo do uposażenia i innych świadczeń pieniężnych

lub na ich wysokość.

1.

W okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim funkcjonariusz otrzymuje 80% uposażenia.

2.

Zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest zwolniony od zajęć

służbowych z powodu

1)

choroby funkcjonariusza, w tym niemożności wykonywania zajęć służbowych z przyczyn

określonych w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa

(Dz. U. z 2014 r. poz. 159);

2)

oddawania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby

krwi lub z powodu okresowego badania lekarskiego dawców krwi;

3)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym dzieckiem własnym lub małżonka

funkcjonariusza, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie

i utrzymanie, do ukończenia przez nie 14. roku życia;

4)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny; za członków

rodziny uważa się małżonka, rodziców, dziadków, teściów, wnuki, rodzeństwo oraz dzieci

w wieku powyżej 14 lat, jeżeli pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z funkcjonariuszem

w okresie sprawowania nad nimi opieki;

5)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem własnym lub małżonka funkcjonariusza,

dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie i utrzymanie, do

ukończenia przez nie 8. roku życia w przypadku

a)

nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, przedszkola lub szkoły, do których dziecko uczęszcza,

b)

porodu lub choroby małżonka funkcjonariusza stale opiekującego się dzieckiem, jeżeli

poród lub choroba uniemożliwia temu małżonkowi sprawowanie opieki nad dzieckiem,

c)

pobytu małżonka funkcjonariusza stale opiekującego się dzieckiem w podmiocie leczniczym

wykonującym działalność polegającą na udzielaniu stacjonarnych i całodobowych świadczeń

zdrowotnych.

3.

Zwolnienie od zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki,

o której mowa w ust. 2 pkt 3 i 5, przysługuje przez okres nie dłuższy niż 60 dni w

roku kalendarzowym, a w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 4 - przez okres nie

dłuższy niż 14 dni w roku kalendarzowym, przy czym okresy te łącznie nie mogą przekroczyć

60 dni w roku kalendarzowym.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się bez względu na liczbę dzieci i innych członków rodziny

wymagających opieki.

5.

Jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest zwolniony

od zajęć służbowych z powodu

1)

wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby,

2)

choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby,

3)

wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze służby,

4)

choroby przypadającej w czasie ciąży,

5)

poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców

komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i

narządów,

6)

oddania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi

lub z powodu badania lekarskiego dawców krwi

- zachowuje on prawo do 100% uposażenia.

6.

Prawo do 100% uposażenia przysługuje również wtedy, gdy funkcjonariusz został zwolniony

od zajęć służbowych

1)

podczas wykonywania zadań poza granicami państwa w państwach określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 44a;

2)

w wyniku popełnienia przez inną osobę umyślnego czynu zabronionego w związku z wykonywaniem

przez funkcjonariusza czynności służbowych, stwierdzonego orzeczeniem wydanym przez

uprawniony organ;

3)

na skutek czynów o charakterze bohaterskim dokonanych w szczególnie niebezpiecznych

warunkach, z wykazaniem wyjątkowej odwagi, z narażeniem życia lub zdrowia, w obronie

prawa, nienaruszalności granic państwowych, życia, mienia lub bezpieczeństwa obywateli.

7.

Związek zwolnienia od zajęć służbowych z czynami, o których mowa w ust. 6 pkt 3, stwierdza,

w drodze decyzji, przełożony funkcjonariusza.

8.

Od decyzji, o której mowa w ust. 7, funkcjonariuszowi przysługuje odwołanie do wyższego

przełożonego.

1.

Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza zaświadczenie lekarskie wystawione

zgodnie z przepisami art. 55 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa, z tym że

1)

w przypadku poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów

na dawców komórek, tkanek i narządów oraz niezdolności do służby wskutek poddania

się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów - zaświadczenie wystawione przez

lekarza na zwykłym druku zgodnie z przepisem art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2)

w przypadku, o którym mowa w art. 96b ust. 2 pkt 2 - zaświadczenie jednostki organizacyjnej

publicznej służby krwi;

3)

w przypadku, o którym mowa w art. 96b ust. 2 pkt 5 lit. a - oświadczenie funkcjonariusza;

4)

w przypadkach, o których mowa w art. 96b ust. 2 pkt 5 lit. b i c - zaświadczenie lekarskie

wystawione przez lekarza na zwykłym druku;

5)

w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z

ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - decyzja wydana przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

2.

W przypadkach uzasadnionych charakterem, miejscem, sposobem lub rodzajem zadań służbowych

wykonywanych przez funkcjonariusza okres jego przebywania na zwolnieniu lekarskim

stwierdza się w inny sposób niż określony w ust. 1.

3.

Szef SKW i Szef SWW, każdy w zakresie swojego działania, określą, w drodze zarządzeń,

z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych, sposób stwierdzania przebywania

na zwolnieniu lekarskim funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 2.

1.

Funkcjonariusz jest obowiązany dostarczyć przełożonemu właściwemu w sprawach osobowych

zaświadczenie lekarskie, zaświadczenie jednostki organizacyjnej publicznej służby

krwi albo decyzję, o której mowa w art. 96c ust. 1 pkt 5, w terminie 7 dni od dnia

ich otrzymania.

2.

Oświadczenie o wystąpieniu okoliczności, o których mowa w art. 96b ust. 2 pkt 5 lit.

a, funkcjonariusz jest obowiązany złożyć przełożonemu właściwemu w sprawach osobowych

w terminie 7 dni od dnia ich zaistnienia.

3.

W przypadku niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1 lub 2, nieobecność w

służbie w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim uznaje się za nieobecność nieusprawiedliwioną,

chyba że niedostarczenie zaświadczenia albo oświadczenia nastąpiło z przyczyn niezależnych

od funkcjonariusza.

1.

Prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby, prawidłowość

wykorzystania zwolnienia lekarskiego, spełnienie wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz oświadczenie funkcjonariusza, o którym mowa w art. 96c ust. 1 pkt 3, może podlegać

kontroli.

2.

Kontrolę przeprowadzają

1)

wojskowe komisje lekarskie - w zakresie prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności

do służby z powodu choroby oraz prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego;

2)

przełożony funkcjonariusza właściwy w sprawach osobowych - w zakresie prawidłowości

wykorzystania zwolnienia lekarskiego i spełnienia wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz w zakresie oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 96c ust. 1 pkt

3.

3.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia

lekarskiego, funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

4.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym

mowa w art. 96c ust. 1 pkt 3, zostało złożone niezgodnie z prawdą, funkcjonariusz

traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

5.

Jeżeli w wyniku kontroli wojskowa komisja lekarska ustali datę ustania niezdolności

do służby wcześniejszą niż data orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, funkcjonariusz

traci prawo do uposażenia za okres od tej daty do końca zwolnienia.

6.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że zwolnienie lekarskie zostało sfałszowane,

funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

7.

Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnień lekarskich polega na ustaleniu, czy

funkcjonariusz w okresie orzeczonej niezdolności do służby, w tym sprawowania osobistej

opieki nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego

w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności czy nie wykonuje pracy zarobkowej.

8.

Kontrola oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 96c ust. 1 pkt 3, polega

na ustaleniu, czy nastąpiło nieprzewidziane zamknięcie żłobka, przedszkola lub szkoły,

do których uczęszcza dziecko funkcjonariusza.

9.

Kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego oraz oświadczenia funkcjonariusza,

o którym mowa w art. 96c ust. 1 pkt 3, przeprowadza osoba upoważniona przez przełożonego

funkcjonariusza.

10.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że funkcjonariusz wykonuje pracę zarobkową

albo wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego celem, osoba

kontrolująca sporządza protokół, w którym podaje, na czym polegało nieprawidłowe wykorzystanie

zwolnienia lekarskiego.

11.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym

mowa w art. 96c ust. 1 pkt 3, nie jest zgodne z prawdą, osoba kontrolująca sporządza

protokół.

12.

Protokół przedstawia się funkcjonariuszowi w celu wniesienia do niego ewentualnych

uwag. Wniesienie uwag funkcjonariusz potwierdza własnoręcznym podpisem.

13.

Na podstawie ustaleń zawartych w protokole przełożony stwierdza utratę prawa do uposażenia

za okres, o którym mowa w ust. 3 lub 4. Przepis stosuje się odpowiednio w przypadku

zawiadomienia przez wojskową komisję lekarską w wyniku przeprowadzenia przez tę komisję

kontroli o nieprawidłowościach w wykorzystaniu zwolnienia lekarskiego.

14.

Od decyzji, o której mowa w ust. 13, funkcjonariuszowi przysługuje odwołanie do wyższego

przełożonego.

15.

Kontrola wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich polega na sprawdzeniu, czy zaświadczenie

1)

nie zostało sfałszowane;

2)

zostało wydane zgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń

lekarskich.

16.

Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 15 pkt 1, zachodzi podejrzenie, że

zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane, przełożony występuje do lekarza, który

wystawił zaświadczenie lekarskie, o wyjaśnienie sprawy.

17.

W razie podejrzenia, że zaświadczenie lekarskie zostało wydane niezgodnie z przepisami

w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, przełożony występuje o

wyjaśnienie sprawy do terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

1.

Podstawę uposażenia, o którym mowa w art. 96b, stanowi uposażenie zasadnicze wraz

z dodatkami o charakterze stałym, przysługujące funkcjonariuszowi na ostatnio zajmowanym

stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ

na prawo do uposażenia i innych należności lub ich wysokość.

2.

Przy obliczaniu uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim przyjmuje

się, że uposażenie za jeden dzień przebywania na zwolnieniu lekarskim stanowi 1/30

uposażenia, o którym mowa w art. 96b.

3.

W przypadku gdy funkcjonariusz pobrał już uposażenie za okres, w którym przebywał

na zwolnieniu lekarskim, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej

wypłacie.

4.

Funkcjonariuszowi, który przebywał na zwolnieniu lekarskim w ostatnim miesiącu pełnienia

służby, potrąca się odpowiednią część uposażenia z należności przysługujących mu z

tytułu zwolnienia ze służby albo funkcjonariusz ten zwraca odpowiednią część uposażenia

w dniu ustania stosunku służbowego.

1.

Środki finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy w okresie

przebywania na zwolnieniu lekarskim przeznacza się w całości na nagrody za wykonywanie

zadań służbowych w zastępstwie funkcjonariuszy przebywających na zwolnieniach lekarskich.

2.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, zwiększają fundusz na nagrody i zapomogi.

3.

Rozdział środków finansowych, o których mowa w ust. 1, odbywa się po zakończeniu okresu

rozliczeniowego, trwającego nie krócej niż miesiąc kalendarzowy i nie dłużej niż 3

miesiące kalendarzowe, przy czym wybór okresu rozliczeniowego uzależnia się od wielkości

środków finansowych uzyskanych z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 1, 3 i 5 i ust. 2 pkt 2, art.

88 ust. 1 pkt 1 oraz art. 92 ust. 1.

W przypadku urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych oraz w okresie pozostawania w dyspozycji

Szefa CBA funkcjonariusz otrzymuje uposażenie i inne należności pieniężne przysługujące

na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie

zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia i innych świadczeń pieniężnych lub na

ich wysokość.

1.

W okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim funkcjonariusz otrzymuje 80% uposażenia.

2.

Zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest zwolniony od zajęć

służbowych z powodu

1)

choroby funkcjonariusza, w tym niemożności wykonywania zajęć służbowych z przyczyn

określonych w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa

(Dz. U. z 2014 r. poz. 159);

2)

oddawania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby

krwi lub z powodu okresowego badania lekarskiego dawców krwi;

3)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym dzieckiem własnym lub małżonka

funkcjonariusza, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie

i utrzymanie, do ukończenia przez nie 14. roku życia;

4)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny; za członków

rodziny uważa się małżonka, rodziców, dziadków, teściów, wnuki, rodzeństwo oraz dzieci

w wieku powyżej 14 lat, jeżeli pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z funkcjonariuszem

w okresie sprawowania nad nimi opieki;

5)

konieczności osobistego sprawowania opieki na dzieckiem własnym lub małżonka funkcjonariusza,

dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie i utrzymanie, do

ukończenia przez nie 8. roku życia w przypadku

a)

nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, przedszkola lub szkoły, do których dziecko uczęszcza,

b)

porodu lub choroby małżonka funkcjonariusza stale opiekującego się dzieckiem, jeżeli

poród lub choroba uniemożliwia temu małżonkowi sprawowanie opieki nad dzieckiem,

c)

pobytu małżonka funkcjonariusza stale opiekującego się dzieckiem w podmiocie leczniczym

wykonującym działalność polegającą na udzielaniu stacjonarnych i całodobowych świadczeń

zdrowotnych.

3.

Zwolnienie od zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki,

o której mowa w ust. 2 pkt 3 i 5, przysługuje przez okres nie dłuższy niż 60 dni w

roku kalendarzowym, a w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 4 - przez okres nie

dłuższy niż 14 dni w roku kalendarzowym, przy czym okresy te łącznie nie mogą przekroczyć

60 dni w roku kalendarzowym.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się bez względu na liczbę dzieci i innych członków rodziny

wymagających opieki.

5.

Jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest zwolniony

od zajęć służbowych z powodu

1)

wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby,

2)

choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby,

3)

wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze służby,

4)

choroby przypadającej w czasie ciąży,

5)

poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców

komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i

narządów,

6)

oddania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi

lub z powodu badania lekarskiego dawców krwi

- zachowuje on prawo do 100% uposażenia.

6.

Prawo do 100% uposażenia przysługuje również wtedy, gdy funkcjonariusz został zwolniony

od zajęć służbowych

1)

w wyniku popełnienia przez inną osobę umyślnego czynu zabronionego w związku z wykonywaniem

przez funkcjonariusza czynności służbowych, stwierdzonego orzeczeniem wydanym przez

uprawniony organ;

2)

na skutek czynów o charakterze bohaterskim dokonanych w szczególnie niebezpiecznych

warunkach, z wykazaniem wyjątkowej odwagi, z narażeniem życia lub zdrowia, w obronie

prawa, nienaruszalności granic państwowych, życia, mienia lub bezpieczeństwa obywateli.

7.

Związek zwolnienia od zajęć służbowych z czynami, o których mowa w ust. 6 pkt 2, stwierdza,

w drodze decyzji, przełożony funkcjonariusza.

8.

Od decyzji, o której mowa w ust. 7, funkcjonariuszowi przysługuje odwołanie do wyższego

przełożonego.

1.

Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza zaświadczenie lekarskie wystawione

przez lekarza na zwykłym druku zgodnie z przepisem art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa, z tym że

1)

w przypadku, o którym mowa w art. 102b ust. 2 pkt 2 - zaświadczenie jednostki organizacyjnej

publicznej służby krwi;

2)

w przypadku, o którym mowa w art. 102b ust. 2 pkt 5 lit. a - oświadczenie funkcjonariusza;

3)

w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z

ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - decyzja wydana przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

2.

W przypadkach uzasadnionych charakterem, miejscem, sposobem lub rodzajem zadań służbowych

wykonywanych przez funkcjonariusza okres jego przebywania na zwolnieniu lekarskim

stwierdza się w inny sposób niż określony w ust. 1.

3.

Szef CBA określi, w drodze zarządzenia, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji

niejawnych, sposób stwierdzania nieobecności w służbie funkcjonariuszy, o których

mowa w ust. 2.

1.

Funkcjonariusz jest obowiązany dostarczyć przełożonemu właściwemu do spraw osobowych

zaświadczenie lekarskie, zaświadczenie jednostki organizacyjnej publicznej służby

krwi albo decyzję, o której mowa w art. 102c ust. 1 pkt 3, w terminie 7 dni od dnia

ich otrzymania.

2.

Oświadczenie o wystąpieniu okoliczności, o których mowa w art. 102b ust. 2 pkt 5 lit.

a, funkcjonariusz jest obowiązany złożyć przełożonemu właściwemu do spraw osobowych

w terminie 7 dni od dnia ich zaistnienia.

3.

W przypadku niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1 lub 2, nieobecność w

służbie w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim uznaje się za nieobecność nieusprawiedliwioną,

chyba że niedostarczenie zaświadczenia albo oświadczenia nastąpiło z przyczyn niezależnych

od funkcjonariusza.

1.

Prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby, prawidłowość

wykorzystania zwolnienia lekarskiego, spełnienie wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz oświadczenie funkcjonariusza, o którym mowa w art. 102c ust. 1 pkt 2, może podlegać

kontroli.

2.

Kontrolę przeprowadzają

1)

komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - w zakresie

prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby oraz prawidłowości

wykorzystania zwolnienia lekarskiego;

2)

przełożony funkcjonariusza właściwy w sprawach osobowych - w zakresie prawidłowości

wykorzystania zwolnienia lekarskiego i spełnienia wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz w zakresie oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 102c ust. 1 pkt

2.

3.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia

lekarskiego, funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

4.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym

mowa w art. 102c ust. 1 pkt 2, zostało złożone niezgodnie z prawdą, funkcjonariusz

traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

5.

Jeżeli w wyniku kontroli komisja lekarska ustali datę ustania niezdolności do służby

wcześniejszą niż data orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, funkcjonariusz traci prawo

do uposażenia za okres od tej daty do końca zwolnienia.

6.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że zwolnienie lekarskie zostało sfałszowane,

funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

7.

Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnień lekarskich polega na ustaleniu, czy

funkcjonariusz w okresie orzeczonej niezdolności do służby, w tym sprawowania osobistej

opieki nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego

w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności czy nie wykonuje pracy zarobkowej.

8.

Kontrola oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 102c ust. 1 pkt 2, polega

na ustaleniu, czy nastąpiło nieprzewidziane zamknięcie żłobka, przedszkola lub szkoły,

do których uczęszcza dziecko funkcjonariusza.

9.

Kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego oraz oświadczenia funkcjonariusza,

o którym mowa w art. 102c ust. 1 pkt 2, przeprowadza osoba upoważniona przez przełożonego

funkcjonariusza.

10.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że funkcjonariusz wykonuje pracę zarobkową

albo wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego celem, osoba

kontrolująca sporządza protokół, w którym podaje, na czym polegało nieprawidłowe wykorzystanie

zwolnienia lekarskiego.

11.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym

mowa w art. 102c ust. 1 pkt 2, nie jest zgodne z prawdą, osoba kontrolująca sporządza

protokół.

12.

Protokół przedstawia się funkcjonariuszowi w celu wniesienia do niego ewentualnych

uwag. Wniesienie uwag funkcjonariusz potwierdza własnoręcznym podpisem.

13.

Na podstawie ustaleń zawartych w protokole przełożony stwierdza utratę prawa do uposażenia

za okres, o którym mowa w ust. 3 lub 4. Przepis stosuje się odpowiednio w przypadku

zawiadomienia przez komisję lekarską podległą ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

w wyniku przeprowadzenia przez tę komisję kontroli o nieprawidłowościach w wykorzystaniu

zwolnienia lekarskiego.

14.

Od decyzji, o której mowa w ust. 13, funkcjonariuszowi przysługuje odwołanie do wyższego

przełożonego.

15.

Kontrola wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich polega na sprawdzeniu, czy zaświadczenie

1)

nie zostało sfałszowane;

2)

zostało wydane zgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń

lekarskich.

16.

Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 15 pkt 1, zachodzi podejrzenie, że

zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane, przełożony występuje do lekarza, który

wystawił zaświadczenie lekarskie, o wyjaśnienie sprawy.

17.

W razie podejrzenia, że zaświadczenie lekarskie zostało wydane niezgodnie z przepisami

w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, przełożony występuje o

wyjaśnienie sprawy do terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

1.

Podstawę uposażenia, o którym mowa w art. 102b, stanowi uposażenie przysługujące funkcjonariuszowi

na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie

zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia i innych należności lub ich wysokość.

2.

Przy obliczaniu uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim przyjmuje

się, że uposażenie za jeden dzień przebywania na zwolnieniu lekarskim stanowi 1/30

uposażenia, o którym mowa w art. 102b.

3.

W przypadku gdy funkcjonariusz pobrał już uposażenie za okres, w którym przebywał

na zwolnieniu lekarskim, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej

wypłacie.

4.

Funkcjonariuszowi, który przebywał na zwolnieniu lekarskim w ostatnim miesiącu pełnienia

służby, potrąca się odpowiednią część uposażenia z należności przysługujących mu z

tytułu zwolnienia ze służby albo funkcjonariusz ten zwraca odpowiednią część uposażenia

w dniu ustania stosunku służbowego.

1.

Środki finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy w okresie

przebywania na zwolnieniu lekarskim przeznacza się w całości na nagrody za wykonywanie

zadań służbowych w zastępstwie funkcjonariuszy przebywających na zwolnieniach lekarskich.

2.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, zwiększają fundusz na nagrody w ramach

funduszu na nagrody, zapomogi i dodatki mieszkaniowe.

3.

Rozdział środków finansowych, o których mowa w ust. 1, odbywa się po zakończeniu okresu

rozliczeniowego, trwającego nie krócej niż miesiąc kalendarzowy i nie dłużej niż 3

miesiące kalendarzowe, przy czym wybór okresu rozliczeniowego uzależnia się od wielkości

środków finansowych uzyskanych z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 98 ust. 1 pkt 1 oraz art. 99.

1.

W razie urlopu lub zwolnienia od zajęć służbowych strażak otrzymuje uposażenie zasadnicze,

dodatki do uposażenia o charakterze stałym i inne należności pieniężne należne na

ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym - z uwzględnieniem powstałych w tym okresie

zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia i innych należności pieniężnych lub na

ich wysokość.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych może określić, w drodze rozporządzenia, zasady

ograniczenia w całości lub części wypłaty niektórych dodatków do uposażenia w okresie

urlopu okolicznościowego strażaka.

1.

W okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim strażak otrzymuje 80% uposażenia.

2.

Zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym strażak jest zwolniony od zajęć służbowych

z powodu

1)

choroby strażaka, w tym niemożności wykonywania zajęć służbowych z przyczyn określonych

w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2)

oddawania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby

krwi lub z powodu okresowego badania lekarskiego dawców krwi;

3)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym dzieckiem własnym lub małżonka

strażaka, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie i utrzymanie,

do ukończenia przez nie 14. roku życia;

4)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny; za członków

rodziny uważa się małżonka, rodziców, dziadków, teściów, wnuki, rodzeństwo oraz dzieci

w wieku powyżej 14 lat, jeżeli pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym ze strażakiem

w okresie sprawowania nad nimi opieki;

5)

konieczności osobistego sprawowania opieki na dzieckiem własnym lub małżonka strażaka,

dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie i utrzymanie, do

ukończenia przez nie 8. roku życia w przypadku

a)

nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, przedszkola lub szkoły, do których dziecko uczęszcza,

b)

porodu lub choroby małżonka strażaka stale opiekującego się dzieckiem, jeżeli poród

lub choroba uniemożliwia temu małżonkowi sprawowanie opieki nad dzieckiem,

c)

pobytu małżonka strażaka stale opiekującego się dzieckiem w podmiocie leczniczym wykonującym

działalność polegającą na udzielaniu stacjonarnych i całodobowych świadczeń zdrowotnych.

3.

Zwolnienie od zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki,

o której mowa w ust. 2 pkt 3 i 5, przysługuje przez okres nie dłuższy niż 60 dni w

roku kalendarzowym, a w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 4 - przez okres nie

dłuższy niż 14 dni w roku kalendarzowym, przy czym okresy te łącznie nie mogą przekroczyć

60 dni w roku kalendarzowym.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się bez względu na liczbę dzieci i innych członków rodziny

wymagających opieki.

5.

Jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym strażak jest zwolniony od zajęć

służbowych z powodu

1)

wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby,

2)

choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby,

3)

wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze służby,

4)

choroby przypadającej w czasie ciąży,

5)

poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców

komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i

narządów,

6)

oddania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi

lub z powodu badania lekarskiego dawców krwi

- zachowuje on prawo do 100% uposażenia.

6.

Prawo do 100% uposażenia przysługuje również wtedy, gdy strażak został zwolniony od

zajęć służbowych

1)

podczas oddelegowania do realizacji zadania poza granicami państwa w grupie ratowniczej,

o której mowa w art. 49b ust. 1 pkt 1;

2)

w wyniku popełnienia przez inną osobę umyślnego czynu zabronionego w związku z wykonywaniem

przez strażaka czynności służbowych, stwierdzonego orzeczeniem wydanym przez uprawniony

organ;

3)

na skutek czynów o charakterze bohaterskim dokonanych w szczególnie niebezpiecznych

warunkach, z wykazaniem wyjątkowej odwagi, z narażeniem życia lub zdrowia, w obronie

prawa, nienaruszalności granic państwowych, życia, mienia lub bezpieczeństwa obywateli.

7.

Związek zwolnienia od zajęć służbowych z czynami, o których mowa w ust. 6 pkt 3, stwierdza,

w drodze decyzji, przełożony strażaka.

8.

Od decyzji, o której mowa w ust. 7, strażakowi przysługuje odwołanie do wyższego przełożonego.

Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza zaświadczenie lekarskie wystawione

zgodnie z przepisami art. 55 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa, z tym że

1)

przyczynę niezdolności do służby wskutek poddania się niezbędnym badaniom lekarskim

przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz niezdolności

do służby wskutek poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów - zaświadczenie

wystawione przez lekarza na zwykłym druku zgodnie z przepisem art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2)

w przypadku, o którym mowa w art. 105b ust. 2 pkt 2 - zaświadczenie jednostki organizacyjnej

publicznej służby krwi;

3)

przyczynę niezdolności, o której mowa w art. 105b ust. 2 pkt 5 lit. a - oświadczenie

strażaka;

4)

w przypadkach, o których mowa w art. 105b ust. 2 pkt 5 lit. b i c - zaświadczenie

lekarskie wystawione przez lekarza na zwykłym druku;

5)

w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z

ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - decyzja wydana przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

1.

Strażak jest obowiązany dostarczyć właściwemu przełożonemu zaświadczenie lekarskie,

zaświadczenie jednostki organizacyjnej publicznej służby krwi albo decyzję, o której

mowa w art. 105c pkt 5, w terminie 7 dni od dnia ich otrzymania.

2.

Oświadczenie o wystąpieniu okoliczności, o których mowa w art. 105b ust. 2 pkt 5 lit.

a, strażak jest obowiązany złożyć właściwemu przełożonemu w terminie 7 dni od dnia

ich zaistnienia.

3.

W przypadku niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1 lub 2, nieobecność w

służbie w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim uznaje się za nieobecność nieusprawiedliwioną,

chyba że niedostarczenie zaświadczenia albo oświadczenia nastąpiło z przyczyn niezależnych

od strażaka.

1.

Prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby, prawidłowość

wykorzystania zwolnienia lekarskiego, spełnienie wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz oświadczenie strażaka, o którym mowa w art. 105c pkt 3, może podlegać kontroli.

2.

Kontrolę przeprowadzają

1)

komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - w zakresie

prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby oraz prawidłowości

wykorzystania zwolnienia lekarskiego;

2)

właściwy przełożony - w zakresie prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego

i spełnienia wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich oraz w zakresie oświadczenia

strażaka, o którym mowa w art. 105c pkt 3.

3.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia

lekarskiego, strażak traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

4.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że oświadczenie strażaka, o którym mowa

w art. 105c pkt 3, zostało złożone niezgodnie z prawdą, strażak traci prawo do uposażenia

za cały okres zwolnienia.

5.

Jeżeli w wyniku kontroli komisja lekarska ustali datę ustania niezdolności do służby

wcześniejszą niż data orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, strażak traci prawo do

uposażenia za okres od tej daty do końca zwolnienia.

6.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że zwolnienie lekarskie zostało sfałszowane,

strażak traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

7.

Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnień lekarskich polega na ustaleniu, czy

strażak w okresie orzeczonej niezdolności do służby, w tym sprawowania osobistej opieki

nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego

w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności czy nie wykonuje pracy zarobkowej.

8.

Kontrola oświadczenia strażaka, o którym mowa w art. 105c pkt 3, polega na ustaleniu,

czy nastąpiło nieprzewidziane zamknięcie żłobka, przedszkola lub szkoły, do których

uczęszcza dziecko strażaka.

9.

Kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego oraz oświadczenia strażaka,

o którym mowa w art. 105c pkt 3, przeprowadza osoba upoważniona przez przełożonego

strażaka.

10.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że strażak wykonuje pracę zarobkową albo

wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego celem, osoba kontrolująca

sporządza protokół, w którym podaje, na czym polegało nieprawidłowe wykorzystanie

zwolnienia lekarskiego.

11.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że oświadczenie strażaka, o którym mowa w

art. 105c pkt 3, nie jest zgodne z prawdą, osoba kontrolująca sporządza protokół.

12.

Protokół przedstawia się strażakowi w celu wniesienia do niego ewentualnych uwag.

Wniesienie uwag strażak potwierdza własnoręcznym podpisem.

13.

Na podstawie ustaleń zawartych w protokole przełożony stwierdza utratę prawa do uposażenia

za okres, o którym mowa w ust. 3 lub 4. Przepis stosuje się odpowiednio w przypadku

zawiadomienia przez komisję lekarską podległą ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

w wyniku przeprowadzenia przez tę komisję kontroli o nieprawidłowościach w wykorzystaniu

zwolnienia lekarskiego.

14.

Od decyzji, o której mowa w ust. 13, strażakowi przysługuje odwołanie do wyższego

przełożonego.

15.

Kontrola wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich polega na sprawdzeniu, czy zaświadczenie

1)

nie zostało sfałszowane;

2)

zostało wydane zgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń

lekarskich.

16.

Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 15 pkt 1, zachodzi podejrzenie, że

zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane, przełożony występuje do lekarza, który

wystawił zaświadczenie lekarskie, o wyjaśnienie sprawy.

17.

W razie podejrzenia, że zaświadczenie lekarskie zostało wydane niezgodnie z przepisami

w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, przełożony występuje o

wyjaśnienie sprawy do terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

1.

Podstawę uposażenia, o którym mowa w art. 105b, stanowi uposażenie zasadnicze wraz

z dodatkami o charakterze stałym, przysługujące strażakowi na ostatnio zajmowanym

stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ

na prawo do uposażenia i innych należności lub ich wysokość.

2.

Przy obliczaniu uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim przyjmuje

się, że uposażenie za jeden dzień przebywania na zwolnieniu lekarskim stanowi 1/30

uposażenia, o którym mowa w art. 105b.

3.

W przypadku gdy strażak pobrał już uposażenie za okres, w którym przebywał na zwolnieniu

lekarskim, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej wypłacie.

4.

Strażakowi, który przebywał na zwolnieniu lekarskim w ostatnim miesiącu pełnienia

służby, potrąca się odpowiednią część uposażenia z należności przysługujących mu z

tytułu zwolnienia ze służby albo strażak ten zwraca odpowiednią część uposażenia w

dniu ustania stosunku służbowego.

1.

Środki finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń strażaków w okresie przebywania

na zwolnieniu lekarskim przeznacza się w całości na nagrody uznaniowe za wykonywanie

zadań służbowych w zastępstwie strażaków przebywających na zwolnieniach lekarskich.

2.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, zwiększają fundusz nagród i zapomóg strażaków.

3.

Rozdział środków finansowych, o których mowa w ust. 1, odbywa się po zakończeniu okresu

rozliczeniowego, trwającego nie krócej niż miesiąc kalendarzowy i nie dłużej niż 3

miesiące kalendarzowe, przy czym wybór okresu rozliczeniowego uzależnia się od wielkości

środków finansowych uzyskanych z tytułu zmniejszenia uposażeń strażaków.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 93 ust. 1 pkt 1, 3 i 6, art. 100 ust. 1 oraz

art. 101 ust. 1.

1.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej sporządza roczne zestawienie zbiorcze

przyczyn przebywania strażaków na zwolnieniach lekarskich, które przekazuje ministrowi

właściwemu do spraw wewnętrznych w terminie do końca marca następnego roku.

2.

W zestawieniu, o którym mowa w ust. 1, wskazuje się łączny okres przebywania strażaków

na zwolnieniach lekarskich, z uwzględnieniem podziału na przyczyny wskazane w art.

105b ust. 2, 5 i 6, oraz średni okres przebywania strażaka na zwolnieniu lekarskim,

w tym średnią roczną liczbę godzin niewykonywania obowiązków przez strażaka.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór zestawienia,

o którym mowa w ust. 1, mając na uwadze potrzebę zapewnienia przejrzystości informacji

zawartych w zestawieniu.

W okresie urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych lub pozostawania w dyspozycji funkcjonariusz

zachowuje prawo do pobieranego ostatnio uposażenia i innych należności pieniężnych,

z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ na wysokość uposażenia

zasadniczego lub na prawo do dodatków i innych należności pieniężnych.

1.

W okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim funkcjonariusz otrzymuje 80% uposażenia.

2.

Zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest zwolniony od zajęć

służbowych z powodu

1)

choroby funkcjonariusza, w tym niemożności wykonywania zajęć służbowych z przyczyn

określonych w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2)

oddawania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby

krwi lub z powodu okresowego badania lekarskiego dawców krwi;

3)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym dzieckiem własnym lub małżonka

funkcjonariusza, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie

i utrzymanie, do ukończenia przez nie 14. roku życia;

4)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny; za członków

rodziny uważa się małżonka, rodziców, dziadków, teściów, wnuki, rodzeństwo oraz dzieci

w wieku powyżej 14 lat, jeżeli pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z funkcjonariuszem

w okresie sprawowania nad nimi opieki;

5)

konieczności osobistego sprawowania opieki na dzieckiem własnym lub małżonka funkcjonariusza,

dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie i utrzymanie, do

ukończenia przez nie 8. roku życia w przypadku

a)

nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, przedszkola lub szkoły, do których dziecko uczęszcza,

b)

porodu lub choroby małżonka funkcjonariusza stale opiekującego się dzieckiem, jeżeli

poród lub choroba uniemożliwia temu małżonkowi sprawowanie opieki nad dzieckiem,

c)

pobytu małżonka funkcjonariusza stale opiekującego się dzieckiem w podmiocie leczniczym

wykonującym działalność polegającą na udzielaniu stacjonarnych i całodobowych świadczeń

zdrowotnych.

3.

Zwolnienie od zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki,

o której mowa w ust. 2 pkt 3 i 5, przysługuje przez okres nie dłuższy niż 60 dni w

roku kalendarzowym, a w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 4 - przez okres nie

dłuższy niż 14 dni w roku kalendarzowym, przy czym okresy te łącznie nie mogą przekroczyć

60 dni w roku kalendarzowym.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się bez względu na liczbę dzieci i innych członków rodziny

wymagających opieki.

5.

Jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest zwolniony

od zajęć służbowych z powodu

1)

wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby,

2)

choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby,

3)

wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze służby,

4)

choroby przypadającej w czasie ciąży,

5)

poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców

komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i

narządów,

6)

oddania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi

lub z powodu badania lekarskiego dawców krwi

- zachowuje on prawo do 100% uposażenia.

6.

Prawo do 100% uposażenia przysługuje również wtedy, gdy funkcjonariusz został zwolniony

od zajęć służbowych

1)

w wyniku popełnienia przez inną osobę umyślnego czynu zabronionego w związku z wykonywaniem

przez funkcjonariusza czynności służbowych, stwierdzonego orzeczeniem wydanym przez

uprawniony organ;

2)

na skutek czynów o charakterze bohaterskim dokonanych w szczególnie niebezpiecznych

warunkach, z wykazaniem wyjątkowej odwagi, z narażeniem życia lub zdrowia, w obronie

prawa, nienaruszalności granic państwowych, życia, mienia lub bezpieczeństwa obywateli.

7.

Związek zwolnienia od zajęć służbowych z czynami, o których mowa w ust. 6 pkt 2, stwierdza,

w drodze decyzji, przełożony funkcjonariusza.

8.

Od decyzji, o której mowa w ust. 7, funkcjonariuszowi przysługuje odwołanie do wyższego

przełożonego.

Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza zaświadczenie lekarskie wystawione

zgodnie z przepisami art. 55 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa, z tym że

1)

przyczynę niezdolności do służby wskutek poddania się niezbędnym badaniom lekarskim

przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz niezdolności

do służby wskutek poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów - zaświadczenie

wystawione przez lekarza na zwykłym druku zgodnie z przepisem art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2)

w przypadku, o którym mowa w art. 108b ust. 2 pkt 2 - zaświadczenie jednostki organizacyjnej

publicznej służby krwi;

3)

przyczynę niezdolności, o której mowa w art. 108b ust. 2 pkt 5 lit. a - oświadczenie

funkcjonariusza;

4)

w przypadkach, o których mowa w art. 108b ust. 2 pkt 5 lit. b i c - zaświadczenie

lekarskie wystawione przez lekarza na zwykłym druku;

5)

w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z

ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - decyzja wydana przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

1.

Funkcjonariusz jest obowiązany dostarczyć przełożonemu zaświadczenie lekarskie, zaświadczenie

jednostki organizacyjnej publicznej służby krwi albo decyzję, o której mowa w art.

108c pkt 5, w terminie 7 dni od dnia ich otrzymania.

2.

Oświadczenie o wystąpieniu okoliczności, o których mowa w art. 108b ust. 2 pkt 5 lit.

a, funkcjonariusz jest obowiązany złożyć przełożonemu w terminie 7 dni od dnia ich

zaistnienia.

3.

W przypadku niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1 lub 2, nieobecność w

służbie w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim uznaje się za nieobecność nieusprawiedliwioną,

chyba że niedostarczenie zaświadczenia albo oświadczenia nastąpiło z przyczyn niezależnych

od funkcjonariusza.

1.

Prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby, prawidłowość

wykorzystania zwolnienia lekarskiego, spełnienie wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz oświadczenie funkcjonariusza, o którym mowa w art. 108c pkt 3, może podlegać

kontroli.

2.

Kontrolę przeprowadzają

1)

komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - w zakresie

prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby oraz prawidłowości

wykorzystania zwolnienia lekarskiego;

2)

przełożony funkcjonariusza - w zakresie prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego

i spełnienia wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich oraz w zakresie oświadczenia

funkcjonariusza, o którym mowa w art. 108c pkt 3.

3.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia

lekarskiego, funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

4.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym

mowa w art. 108c pkt 3, zostało złożone niezgodnie z prawdą, funkcjonariusz traci

prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

5.

Jeżeli w wyniku kontroli komisja lekarska ustali datę ustania niezdolności do służby

wcześniejszą niż data orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, funkcjonariusz traci prawo

do uposażenia za okres od tej daty do końca zwolnienia.

6.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że zwolnienie lekarskie zostało sfałszowane,

funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

7.

Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnień lekarskich polega na ustaleniu, czy

funkcjonariusz w okresie orzeczonej niezdolności do służby, w tym sprawowania osobistej

opieki nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego

w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności czy nie wykonuje pracy zarobkowej.

8.

Kontrola oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 108c pkt 3, polega na

ustaleniu, czy nastąpiło nieprzewidziane zamknięcie żłobka, przedszkola lub szkoły,

do których uczęszcza dziecko funkcjonariusza.

9.

Kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego oraz oświadczenia funkcjonariusza,

o którym mowa w art. 108c pkt 3, przeprowadza osoba upoważniona przez przełożonego

funkcjonariusza.

10.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że funkcjonariusz wykonuje pracę zarobkową

albo wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego celem, osoba

kontrolująca sporządza protokół, w którym podaje, na czym polegało nieprawidłowe wykorzystanie

zwolnienia lekarskiego.

11.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym

mowa w art. 108c pkt 3, nie jest zgodne z prawdą, osoba kontrolująca sporządza protokół.

12.

Protokół przedstawia się funkcjonariuszowi w celu wniesienia do niego ewentualnych

uwag. Wniesienie uwag funkcjonariusz potwierdza własnoręcznym podpisem.

13.

Na podstawie ustaleń zawartych w protokole przełożony stwierdza utratę prawa do uposażenia

za okres, o którym mowa w ust. 3 lub 4. Przepis stosuje się odpowiednio w przypadku

zawiadomienia przez komisję lekarską podległą ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

w wyniku przeprowadzenia przez tę komisję kontroli o nieprawidłowościach w wykorzystaniu

zwolnienia lekarskiego.

14.

Od decyzji, o której mowa w ust. 13, funkcjonariuszowi przysługuje odwołanie do wyższego

przełożonego.

15.

Kontrola wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich polega na sprawdzeniu, czy zaświadczenie

1)

nie zostało sfałszowane;

2)

zostało wydane zgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń

lekarskich.

16.

Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 15 pkt 1, zachodzi podejrzenie, że

zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane, przełożony występuje do lekarza, który

wystawił zaświadczenie lekarskie, o wyjaśnienie sprawy.

17.

W razie podejrzenia, że zaświadczenie lekarskie zostało wydane niezgodnie z przepisami

w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, przełożony występuje o

wyjaśnienie sprawy do terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

1.

Podstawę uposażenia, o którym mowa w art. 108b, stanowi uposażenie zasadnicze wraz

z dodatkami o charakterze stałym, przysługujące funkcjonariuszowi na ostatnio zajmowanym

stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ

na prawo do uposażenia i innych należności lub ich wysokość.

2.

Przy obliczaniu uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim przyjmuje

się, że uposażenie za jeden dzień przebywania na zwolnieniu lekarskim stanowi 1/30

uposażenia, o którym mowa w art. 108b.

3.

W przypadku gdy funkcjonariusz pobrał już uposażenie za okres, w którym przebywał

na zwolnieniu lekarskim, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej

wypłacie.

4.

Funkcjonariuszowi, który przebywał na zwolnieniu lekarskim w ostatnim miesiącu pełnienia

służby, potrąca się odpowiednią część uposażenia z należności przysługujących mu z

tytułu zwolnienia ze służby albo funkcjonariusz ten zwraca odpowiednią część uposażenia

w dniu ustania stosunku służbowego.

1.

Środki finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy w okresie

przebywania na zwolnieniu lekarskim przeznacza się w całości na nagrody za wykonywanie

zadań służbowych w zastępstwie funkcjonariuszy przebywających na zwolnieniach lekarskich.

2.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, zwiększają fundusz na nagrody i zapomogi.

3.

Rozdział środków finansowych, o których mowa w ust. 1, odbywa się po zakończeniu okresu

rozliczeniowego, trwającego nie krócej niż miesiąc kalendarzowy i nie dłużej niż 3

miesiące kalendarzowe, przy czym wybór okresu rozliczeniowego uzależnia się od wielkości

środków finansowych uzyskanych z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru należności, o których mowa w art. 90 ust. 2 pkt 1, 3 i 5 oraz art. 107 ust.

1.

1.

Szef BOR sporządza roczne zestawienie zbiorcze przyczyn przebywania funkcjonariuszy

na zwolnieniach lekarskich, które przekazuje ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

w terminie do końca marca następnego roku.

2.

W zestawieniu, o którym mowa w ust. 1, wskazuje się łączny okres przebywania funkcjonariuszy

na zwolnieniach lekarskich, z uwzględnieniem podziału na przyczyny wskazane w art.

108b ust. 2, 5 i 6, oraz średni okres przebywania funkcjonariusza na zwolnieniu lekarskim,

w tym średnią roczną liczbę godzin niewykonywania obowiązków przez funkcjonariusza.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór zestawienia,

o którym mowa w ust. 1, mając na uwadze potrzebę zapewnienia przejrzystości informacji

zawartych w zestawieniu.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

pracy oraz ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb przyznawania policjantom nagród i zapomóg,

o których mowa w art. 110a, tryb postępowania oraz przełożonych właściwych w zakresie

przyznawania tych nagród i zapomóg, sposób tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla

policjantów, jednostki Policji, w których tworzy się fundusz nagród i zapomóg, a także

sposoby ustalania i warunki zwiększania jego wysokości dla poszczególnych dysponentów,

mając na względzie celową i racjonalną politykę w zakresie dysponowania środkami finansowymi.

1.

Funkcjonariuszowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda

roczna w wysokości 1/12 uposażenia otrzymanego w roku kalendarzowym, za który nagroda

przysługuje.

2.

Do uposażenia, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się uposażenia otrzymanego w okresie

tymczasowego aresztowania albo zawieszenia w czynnościach służbowych, chyba że postępowanie

karne lub dyscyplinarne będące przyczyną aresztowania lub zawieszenia zostało umorzone

prawomocnym orzeczeniem bądź funkcjonariusz został uniewinniony na podstawie prawomocnego

wyroku lub orzeczenia o uniewinnieniu w postępowaniu dyscyplinarnym.

3.

Umorzenie postępowania, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy warunkowego umorzenia

postępowania karnego ani umorzenia tego postępowania z powodu przedawnienia lub amnestii.

4.

Nagrodę roczną obniża się od 20% do 50% za rok kalendarzowy, w którym funkcjonariusz

1)

został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo nieumyślne, ścigane z oskarżenia

publicznego lub przestępstwo skarbowe nieumyślne;

2)

naruszył dyscyplinę służbową lub zasady etyki zawodowej, jeżeli za czyn ten prawomocnym

orzeczeniem wymierzono mu karę dyscyplinarną nie surowszą niż nagana z ostrzeżeniem;

3)

nie wywiązywał się z obowiązków służbowych, co zostało stwierdzone w opinii służbowej.

5.

Nagroda roczna nie przysługuje w przypadku

1)

skazania funkcjonariusza prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne, ścigane

z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe umyślne;

2)

wymierzenia funkcjonariuszowi za czyn, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, kary dyscyplinarnej

a)

wydalenia ze służby,

b)

ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby,

c)

obniżenia stopnia,

d)

wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe,

e)

ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku;

3)

zwolnienia funkcjonariusza ze służby z powodu

a)

skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo nieumyślne, ścigane z oskarżenia

publicznego lub przestępstwo skarbowe nieumyślne,

b)

popełnienia czynu o znamionach przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, jeżeli popełnienie

czynu jest oczywiste i uniemożliwia pozostawanie w służbie,

c)

niewywiązywania się z obowiązków służbowych w okresie odbywania służby stałej, stwierdzonego

w dwóch kolejnych opiniach służbowych, między którymi upłynęło co najmniej 6 miesięcy,

d)

nieprzydatności do służby stwierdzonej w opinii służbowej w okresie odbywania służby

przygotowawczej.

6.

Jeżeli przeciwko funkcjonariuszowi toczy się postępowanie karne lub dyscyplinarne

o czyn popełniony w roku kalendarzowym, za który przyznawana jest nagroda roczna,

do czasu zakończenia tego postępowania nie przyznaje mu się nagrody rocznej.

7.

Nagrodę roczną obniża się lub się jej nie przyznaje w przypadkach, o których mowa

w ust. 4 i 5, za rok kalendarzowy, w którym

1)

funkcjonariusz popełnił czyn będący przedmiotem postępowania karnego lub dyscyplinarnego,

a jeżeli nagroda roczna została wypłacona - za rok, w którym postępowanie zostało

zakończone prawomocnym orzeczeniem lub decyzją;

2)

funkcjonariuszowi wydano opinię służbową, od której nie złożył odwołania, lub ostateczną

opinię służbową w rozumieniu przepisów o okresowym opiniowaniu funkcjonariuszy Straży

Granicznej.

8.

Wypłata nagrody rocznej następuje nie później niż w ciągu trzech pierwszych miesięcy

kalendarzowych następujących po roku, za który przysługuje nagroda.

9.

Funkcjonariuszowi zwalnianemu ze służby należną nagrodę roczną wypłaca się w ostatnim

dniu służby.

10.

Funkcjonariuszowi, o którym mowa w ust. 9, wobec którego toczy się postępowanie karne

lub dyscyplinarne, nagrodę roczną wypłaca się po zakończeniu tego postępowania, z

uwzględnieniem ust. 4.

11.

W przypadku śmierci albo zaginięcia funkcjonariusza pozostających w związku ze służbą

nagrodę roczną wypłaca się niezwłocznie na podstawie skróconego aktu zgonu albo ostatecznej

decyzji o stwierdzeniu zaginięcia funkcjonariusza.

12.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych przyznaje nagrody roczne Komendantowi Głównemu

Straży Granicznej i jego zastępcom.

13.

Komendant Główny Straży Granicznej przyznaje nagrody roczne kierownikowi komórki organizacyjnej

Komendy Głównej Straży Granicznej, komendantowi oddziału Straży Granicznej, komendantowi

ośrodka szkolenia Straży Granicznej, komendantowi ośrodka Straży Granicznej oraz ich

zastępcom. Komendant Główny Straży Granicznej może przyznawać nagrody roczne wszystkim

funkcjonariuszom, z zastrzeżeniem ust. 12.

14.

Kierownik komórki organizacyjnej Komendy Głównej Straży Granicznej, komendant oddziału

Straży Granicznej, komendant ośrodka szkolenia Straży Granicznej, komendant ośrodka

Straży Granicznej przyznają nagrody roczne odpowiednio funkcjonariuszowi pełniącemu

służbę w komórce organizacyjnej Komendy Głównej Straży Granicznej, oddziale Straży

Granicznej, ośrodku szkolenia Straży Granicznej i ośrodku Straży Granicznej.

1.

W razie urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych oraz w okresie pozostawania bez przydziału

służbowego policjant otrzymuje uposażenie zasadnicze, dodatki do uposażenia o charakterze

stałym i inne należności pieniężne należne na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym

- z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia

i innych należności pieniężnych lub na ich wysokość.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

pracy może, w drodze rozporządzenia, ograniczyć w całości lub w części wypłatę niektórych

dodatków do uposażenia w okresie urlopu okolicznościowego albo pozostawania policjanta

bez przydziału służbowego, uwzględniając rodzaje i wysokość dodatków, których wypłata

podlega ograniczeniu w razie urlopu okolicznościowego albo pozostawania policjanta

bez przydziału służbowego, a także właściwość organów w tych sprawach.

1.

W okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim policjant otrzymuje 80% uposażenia.

2.

Zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym policjant jest zwolniony od zajęć służbowych

z powodu

1)

choroby policjanta, w tym niemożności wykonywania zajęć służbowych z przyczyn określonych

w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2)

oddawania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby

krwi lub z powodu okresowego badania lekarskiego dawców krwi;

3)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym dzieckiem własnym lub małżonka

policjanta, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie i utrzymanie,

do ukończenia przez nie 14. roku życia;

4)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny; za członków

rodziny uważa się małżonka, rodziców, dziadków, teściów, wnuki, rodzeństwo oraz dzieci

w wieku powyżej 14 lat, jeżeli pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z policjantem

w okresie sprawowania nad nimi opieki;

5)

konieczności osobistego sprawowania opieki na dzieckiem własnym lub małżonka policjanta,

dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie i utrzymanie, do

ukończenia przez nie 8. roku życia w przypadku

a)

nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, przedszkola lub szkoły, do których dziecko uczęszcza,

b)

porodu lub choroby małżonka policjanta stale opiekującego się dzieckiem, jeżeli poród

lub choroba uniemożliwia temu małżonkowi sprawowanie opieki nad dzieckiem,

c)

pobytu małżonka policjanta stale opiekującego się dzieckiem w podmiocie leczniczym

wykonującym działalność polegającą na udzielaniu stacjonarnych i całodobowych świadczeń

zdrowotnych.

3.

Zwolnienie od zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki,

o której mowa w ust. 2 pkt 3 i 5, przysługuje przez okres nie dłuższy niż 60 dni w

roku kalendarzowym, a w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 4 - przez okres nie

dłuższy niż 14 dni w roku kalendarzowym, przy czym okresy te łącznie nie mogą przekroczyć

60 dni w roku kalendarzowym.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się bez względu na liczbę dzieci i innych członków rodziny

wymagających opieki.

5.

Jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym policjant jest zwolniony od zajęć

służbowych z powodu

1)

wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby,

2)

choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby,

3)

wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze służby,

4)

choroby przypadającej w czasie ciąży,

5)

poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców

komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i

narządów,

6)

oddania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi

lub z powodu badania lekarskiego dawców krwi

- zachowuje on prawo do 100% uposażenia.

6.

Prawo do 100% uposażenia przysługuje również wtedy, gdy policjant został zwolniony

od zajęć służbowych

1)

podczas oddelegowania do pełnienia służby poza granicami państwa w kontyngencie policyjnym,

o którym mowa w art. 145a ust. 1 pkt 1-3;

2)

w wyniku popełnienia przez inną osobę umyślnego czynu zabronionego w związku z wykonywaniem

przez policjanta czynności służbowych, stwierdzonego orzeczeniem wydanym przez uprawniony

organ;

3)

na skutek czynów o charakterze bohaterskim dokonanych w szczególnie niebezpiecznych

warunkach, z wykazaniem wyjątkowej odwagi, z narażeniem życia lub zdrowia, w obronie

prawa, nienaruszalności granic państwowych, życia, mienia lub bezpieczeństwa obywateli.

7.

Związek zwolnienia od zajęć służbowych z czynami, o których mowa w ust. 6 pkt 3, stwierdza,

w drodze decyzji, przełożony policjanta.

8.

Od decyzji, o której mowa w ust. 7, policjantowi przysługuje odwołanie do wyższego

przełożonego.

1.

Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza zaświadczenie lekarskie wystawione

zgodnie z przepisami art. 55 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa, z tym że

1)

w przypadku poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów

na dawców komórek, tkanek i narządów oraz niezdolności do służby wskutek poddania

się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów - zaświadczenie wystawione przez

lekarza na zwykłym druku zgodnie z przepisem art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2)

w przypadku, o którym mowa w art. 121b ust. 2 pkt 2 - zaświadczenie jednostki organizacyjnej

publicznej służby krwi;

3)

w przypadku, o którym mowa w art. 121b ust. 2 pkt 5 lit. a - oświadczenie policjanta;

4)

w przypadkach, o których mowa w art. 121b ust. 2 pkt 5 lit. b i c - zaświadczenie

lekarskie wystawione przez lekarza na zwykłym druku;

5)

w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z

ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - decyzja wydana przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

2.

W przypadkach uzasadnionych charakterem zadań służbowych wykonywanych przez policjanta

okres jego przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza się w inny sposób niż określony

w ust. 1.

3.

Komendant Główny Policji określi, w drodze zarządzenia, z zachowaniem przepisów o

ochronie informacji niejawnych, sposób stwierdzania przebywania na zwolnieniu lekarskim

policjanta, o którym mowa w ust. 2.

1.

Policjant jest obowiązany dostarczyć przełożonemu właściwemu do spraw osobowych zaświadczenie

lekarskie, zaświadczenie jednostki organizacyjnej publicznej służby krwi albo decyzję,

o której mowa w art. 121c ust. 1 pkt 5, w terminie 7 dni od dnia ich otrzymania.

2.

Oświadczenie o wystąpieniu okoliczności, o których mowa w art. 121b ust. 2 pkt 5 lit.

a, policjant jest obowiązany złożyć przełożonemu właściwemu do spraw osobowych w terminie

7 dni od dnia ich zaistnienia.

3.

W przypadku niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1 lub 2, nieobecność w

służbie w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim uznaje się za nieobecność nieusprawiedliwioną,

chyba że niedostarczenie zaświadczenia albo oświadczenia nastąpiło z przyczyn niezależnych

od policjanta.

1.

Prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby, prawidłowość

wykorzystania zwolnienia lekarskiego, spełnienie wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz oświadczenie policjanta, o którym mowa w art. 121c ust. 1 pkt 3, może podlegać

kontroli.

2.

Kontrolę przeprowadzają

1)

komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - w zakresie

prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby oraz prawidłowości

wykorzystania zwolnienia lekarskiego;

2)

przełożony policjanta właściwy w sprawach osobowych - w zakresie prawidłowości wykorzystania

zwolnienia lekarskiego i spełnienia wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich oraz

w zakresie oświadczenia policjanta, o którym mowa w art. 121c ust. 1 pkt 3.

3.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia

lekarskiego, policjant traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

4.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że oświadczenie policjanta, o którym mowa

w art. 121c ust. 1 pkt 3, zostało złożone niezgodnie z prawdą, policjant traci prawo

do uposażenia za cały okres zwolnienia.

5.

Jeżeli w wyniku kontroli komisja lekarska ustali datę ustania niezdolności do służby

wcześniejszą niż data orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, policjant traci prawo do

uposażenia za okres od tej daty do końca zwolnienia.

6.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że zwolnienie lekarskie zostało sfałszowane,

policjant traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

7.

Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnień lekarskich polega na ustaleniu, czy

policjant w okresie orzeczonej niezdolności do służby, w tym sprawowania osobistej

opieki nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego

w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności czy nie wykonuje pracy zarobkowej.

8.

Kontrola oświadczenia policjanta, o którym mowa w art. 121c ust. 1 pkt 3, polega na

ustaleniu, czy nastąpiło nieprzewidziane zamknięcie żłobka, przedszkola lub szkoły,

do których uczęszcza dziecko policjanta.

9.

Kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego oraz oświadczenia policjanta,

o którym mowa w art. 121c ust. 1 pkt 3, przeprowadza osoba upoważniona przez przełożonego

policjanta.

10.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że policjant wykonuje pracę zarobkową albo

wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego celem, osoba kontrolująca

sporządza protokół, w którym podaje, na czym polegało nieprawidłowe wykorzystanie

zwolnienia lekarskiego.

11.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że oświadczenie policjanta, o którym mowa

w art. 121c ust. 1 pkt 3, nie jest zgodne z prawdą, osoba kontrolująca sporządza protokół.

12.

Protokół przedstawia się policjantowi w celu wniesienia do niego ewentualnych uwag.

Wniesienie uwag policjant potwierdza własnoręcznym podpisem.

13.

Na podstawie ustaleń zawartych w protokole przełożony stwierdza utratę prawa do uposażenia

za okres, o którym mowa w ust. 3 lub 4. Przepis stosuje się odpowiednio w przypadku

zawiadomienia przez komisję lekarską podległą ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

w wyniku przeprowadzenia przez tę komisję kontroli o nieprawidłowościach w wykorzystaniu

zwolnienia lekarskiego.

14.

Od decyzji, o której mowa w ust. 13, policjantowi służy odwołanie do wyższego przełożonego.

15.

Kontrola wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich polega na sprawdzeniu, czy zaświadczenie

1)

nie zostało sfałszowane;

2)

zostało wydane zgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń

lekarskich.

16.

Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 15 pkt 1, zachodzi podejrzenie, że

zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane, przełożony występuje do lekarza, który

wystawił zaświadczenie lekarskie, o wyjaśnienie sprawy.

17.

W razie podejrzenia, że zaświadczenie lekarskie zostało wydane niezgodnie z przepisami

w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, przełożony występuje o

wyjaśnienie sprawy do terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

1.

Podstawę uposażenia, o którym mowa w art. 121b, stanowi uposażenie zasadnicze wraz

z dodatkami o charakterze stałym, należne policjantowi na ostatnio zajmowanym stanowisku

służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ na prawo

do uposażenia i innych należności lub ich wysokość.

2.

Przy obliczaniu uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim przyjmuje

się, że uposażenie za jeden dzień przebywania na zwolnieniu lekarskim stanowi 1/30

uposażenia, o którym mowa w art. 121b.

3.

W przypadku gdy policjant pobrał już uposażenie za okres, w którym przebywał na zwolnieniu

lekarskim, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej wypłacie.

4.

Policjantowi, który przebywał na zwolnieniu lekarskim w ostatnim miesiącu pełnienia

służby, potrąca się odpowiednią część uposażenia z należności przysługujących mu z

tytułu zwolnienia ze służby albo policjant ten zwraca odpowiednią część uposażenia

w dniu ustania stosunku służbowego.

1.

Środki finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń policjantów w okresie przebywania

na zwolnieniu lekarskim przeznacza się w całości na nagrody za wykonywanie zadań służbowych

w zastępstwie policjantów przebywających na zwolnieniach lekarskich.

2.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, zwiększają fundusz nagród i zapomóg dla

policjantów.

3.

Rozdział środków finansowych, o których mowa w ust. 1, odbywa się po zakończeniu okresu

rozliczeniowego, trwającego nie krócej niż jeden miesiąc kalendarzowy i nie dłużej

niż 3 miesiące kalendarzowe, przy czym wybór okresu rozliczeniowego uzależnia się

od wielkości środków finansowych uzyskanych z tytułu zmniejszenia uposażeń policjantów.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 108 ust. 1 pkt 1, 3 i 6 i ust. 2 pkt 2 oraz

art. 117.

1.

Komendant Główny Policji sporządza roczne zestawienie zbiorcze przyczyn przebywania

policjantów na zwolnieniach lekarskich, które przekazuje ministrowi właściwemu do

spraw wewnętrznych w terminie do końca marca następnego roku.

2.

W zestawieniu, o którym mowa w ust. 1, wskazuje się łączny okres przebywania policjantów

na zwolnieniach lekarskich, z uwzględnieniem podziału na przyczyny wskazane w art.

121b ust. 2, 5 i 6, oraz średni okres przebywania policjanta na zwolnieniu lekarskim,

w tym średnią roczną liczbę godzin niewykonywania obowiązków przez policjanta.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór zestawienia,

o którym mowa w ust. 1, mając na uwadze potrzebę zapewnienia przejrzystości informacji

zawartych w zestawieniu.

1.

W razie urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych oraz w okresie pozostawania w dyspozycji

funkcjonariusz otrzymuje uposażenie zasadnicze, dodatki do uposażenia o charakterze

stałym i inne należności pieniężne należne na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym

- z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia

i innych należności pieniężnych lub na ich wysokość.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych może określić, w drodze rozporządzenia, warunki

ograniczenia w całości lub w części wypłaty niektórych dodatków do uposażenia w okresie

urlopu okolicznościowego lub pozostawania w dyspozycji. Rozporządzenie powinno określić

zakres ograniczenia wypłaty dodatków, uwzględniając ich charakter, a także warunki

przyznawania dodatków w szczególnych okolicznościach oraz podmioty właściwe w tych

sprawach.

1.

W okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim funkcjonariusz otrzymuje 80% uposażenia.

2.

Zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest zwolniony od zajęć

służbowych z powodu

1)

choroby funkcjonariusza, w tym niemożności wykonywania zajęć służbowych z przyczyn

określonych w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa

(Dz. U. z 2014 r. poz. 159);

2)

oddawania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby

krwi lub z powodu okresowego badania lekarskiego dawców krwi;

3)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym dzieckiem własnym lub małżonka

funkcjonariusza, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie

i utrzymanie, do ukończenia przez nie 14. roku życia;

4)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny; za członków

rodziny uważa się małżonka, rodziców, dziadków, teściów, wnuki, rodzeństwo oraz dzieci

w wieku powyżej 14 lat, jeżeli pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z funkcjonariuszem

w okresie sprawowania nad nimi opieki;

5)

konieczności osobistego sprawowania opieki na dzieckiem własnym lub małżonka funkcjonariusza,

dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie i utrzymanie, do

ukończenia przez nie 8. roku życia w przypadku

a)

nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, przedszkola lub szkoły, do których dziecko uczęszcza,

b)

porodu lub choroby małżonka funkcjonariusza stale opiekującego się dzieckiem, jeżeli

poród lub choroba uniemożliwia temu małżonkowi sprawowanie opieki nad dzieckiem,

c)

pobytu małżonka funkcjonariusza stale opiekującego się dzieckiem w podmiocie leczniczym

wykonującym działalność polegającą na udzielaniu stacjonarnych i całodobowych świadczeń

zdrowotnych.

3.

Zwolnienie od zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki,

o której mowa w ust. 2 pkt 3 i 5, przysługuje przez okres nie dłuższy niż 60 dni w

roku kalendarzowym, a w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 4 - przez okres nie

dłuższy niż 14 dni w roku kalendarzowym, przy czym okresy te łącznie nie mogą przekroczyć

60 dni w roku kalendarzowym.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się bez względu na liczbę dzieci i innych członków rodziny

wymagających opieki.

5.

Jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest zwolniony

od zajęć służbowych z powodu

1)

wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby,

2)

choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby,

3)

wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze służby,

4)

choroby przypadającej w czasie ciąży,

5)

poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców

komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i

narządów,

6)

oddania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi

lub z powodu badania lekarskiego dawców krwi

- zachowuje on prawo do 100% uposażenia.

6.

Prawo do 100% uposażenia przysługuje również wtedy, gdy funkcjonariusz został zwolniony

od zajęć służbowych

1)

podczas oddelegowania do pełnienia służby poza granicami państwa w kontyngencie Straży

Granicznej, o którym mowa w art. 147c pkt 1-3a;

2)

w wyniku popełnienia przez inną osobę umyślnego czynu zabronionego w związku z wykonywaniem

przez funkcjonariusza czynności służbowych, stwierdzonego orzeczeniem wydanym przez

uprawniony organ;

3)

na skutek czynów o charakterze bohaterskim dokonanych w szczególnie niebezpiecznych

warunkach, z wykazaniem wyjątkowej odwagi, z narażeniem życia lub zdrowia, w obronie

prawa, nienaruszalności granic państwowych, życia, mienia lub bezpieczeństwa obywateli.

7.

Związek zwolnienia od zajęć służbowych z czynami, o których mowa w ust. 6 pkt 3, stwierdza,

w drodze decyzji, przełożony funkcjonariusza.

8.

Od decyzji, o której mowa w ust. 7, funkcjonariuszowi przysługuje odwołanie do wyższego

przełożonego.

1.

Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza zaświadczenie lekarskie wystawione

zgodnie z przepisami art. 55 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa, z tym że

1)

przyczynę niezdolności do służby wskutek poddania się niezbędnym badaniom lekarskim

przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz niezdolności

do służby wskutek poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów - zaświadczenie

wystawione przez lekarza na zwykłym druku zgodnie z przepisem art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2)

w przypadku, o którym mowa w art. 125b ust. 2 pkt 2 - zaświadczenie jednostki organizacyjnej

publicznej służby krwi;

3)

w przypadku, o którym mowa w art. 125b ust. 2 pkt 5 lit. a - oświadczenie funkcjonariusza;

4)

w przypadkach, o których mowa w art. 125b ust. 2 pkt 5 lit. b i c - zaświadczenie

lekarskie wystawione przez lekarza na zwykłym druku;

5)

w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z

ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - decyzja wydana przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

2.

W przypadkach uzasadnionych charakterem zadań służbowych wykonywanych przez funkcjonariusza

okres jego przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza się w inny sposób niż określony

w ust. 1.

3.

Komendant Główny Straży Granicznej określi, w drodze zarządzenia, z zachowaniem przepisów

o ochronie informacji niejawnych, odmienny sposób stwierdzania przebywania na zwolnieniu

lekarskim funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 2.

1.

Funkcjonariusz jest obowiązany dostarczyć przełożonemu właściwemu do spraw osobowych

zaświadczenie lekarskie, zaświadczenie jednostki organizacyjnej publicznej służby

krwi albo decyzję, o której mowa w art. 125c ust. 1 pkt 5, w terminie 7 dni od dnia

ich otrzymania.

2.

Oświadczenie o wystąpieniu okoliczności, o których mowa w art. 125b ust. 2 pkt 5 lit.

a, funkcjonariusz jest obowiązany złożyć przełożonemu właściwemu do spraw osobowych

w terminie 7 dni od dnia ich zaistnienia.

3.

W przypadku niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1 lub 2, nieobecność w

służbie w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim uznaje się za nieobecność nieusprawiedliwioną,

chyba że niedostarczenie zaświadczenia albo oświadczenia nastąpiło z przyczyn niezależnych

od funkcjonariusza.

1.

Prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby, prawidłowość

wykorzystania zwolnienia lekarskiego, spełnienie wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz oświadczenie funkcjonariusza, o którym mowa w art. 125c ust. 1 pkt 3, może podlegać

kontroli.

2.

Kontrolę przeprowadzają

1)

komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - w zakresie

prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby oraz prawidłowości

wykorzystania zwolnienia lekarskiego;

2)

przełożony funkcjonariusza właściwy do spraw osobowych - w zakresie prawidłowości

wykorzystania zwolnienia lekarskiego i spełnienia wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz w zakresie oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 125c ust. 1 pkt

3.

3.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia

lekarskiego, funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

4.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym

mowa w art. 125c ust. 1 pkt 3, zostało złożone niezgodnie z prawdą, funkcjonariusz

traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

5.

Jeżeli w wyniku kontroli komisja lekarska ustali datę ustania niezdolności do służby

wcześniejszą niż data orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, funkcjonariusz traci prawo

do uposażenia za okres od tej daty do końca zwolnienia.

6.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że zwolnienie lekarskie zostało sfałszowane,

funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

7.

Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnień lekarskich polega na ustaleniu, czy

funkcjonariusz w okresie orzeczonej niezdolności do służby, w tym sprawowania osobistej

opieki nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego

w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności czy nie wykonuje pracy zarobkowej.

8.

Kontrola oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 125c ust. 1 pkt 3, polega

na ustaleniu, czy nastąpiło nieprzewidziane zamknięcie żłobka, przedszkola lub szkoły,

do których uczęszcza dziecko funkcjonariusza.

9.

Kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego oraz oświadczenia funkcjonariusza,

o którym mowa w art. 125c ust. 1 pkt 3, przeprowadza osoba upoważniona przez przełożonego

funkcjonariusza.

10.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że funkcjonariusz wykonuje pracę zarobkową

albo wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego celem, osoba

kontrolująca sporządza protokół, w którym podaje, na czym polegało nieprawidłowe wykorzystanie

zwolnienia lekarskiego.

11.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym

mowa w art. 125c ust. 1 pkt 3, nie jest zgodne z prawdą, osoba kontrolująca sporządza

protokół.

12.

Protokół przedstawia się funkcjonariuszowi w celu wniesienia do niego ewentualnych

uwag. Wniesienie uwag funkcjonariusz potwierdza własnoręcznym podpisem.

13.

Na podstawie ustaleń zawartych w protokole przełożony stwierdza utratę prawa do uposażenia

za okres, o którym mowa w ust. 3 lub 4. Przepis stosuje się odpowiednio w przypadku

zawiadomienia przez komisję lekarską podległą ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

w wyniku przeprowadzenia przez tę komisję kontroli o nieprawidłowościach w wykorzystaniu

zwolnienia lekarskiego.

14.

Od decyzji, o której mowa w ust. 13, funkcjonariuszowi przysługuje odwołanie do wyższego

przełożonego.

15.

Kontrola wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich polega na sprawdzeniu, czy zaświadczenie

1)

nie zostało sfałszowane;

2)

zostało wydane zgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń

lekarskich.

16.

Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 15 pkt 1, zachodzi podejrzenie, że

zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane, przełożony występuje do lekarza, który

wystawił zaświadczenie lekarskie, o wyjaśnienie sprawy.

17.

W razie podejrzenia, że zaświadczenie lekarskie zostało wydane niezgodnie z przepisami

w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, przełożony występuje o

wyjaśnienie sprawy do terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

1.

Podstawę uposażenia, o którym mowa w art. 125b, stanowi uposażenie zasadnicze wraz

z dodatkami o charakterze stałym, przysługujące funkcjonariuszowi na ostatnio zajmowanym

stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ

na prawo do uposażenia i innych należności lub ich wysokość.

2.

Przy obliczaniu uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim przyjmuje

się, że uposażenie za jeden dzień przebywania na zwolnieniu lekarskim stanowi 1/30

uposażenia, o którym mowa w art. 125b.

3.

W przypadku gdy funkcjonariusz pobrał już uposażenie za okres, w którym przebywał

na zwolnieniu lekarskim, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej

wypłacie.

4.

Funkcjonariuszowi, który przebywał na zwolnieniu lekarskim w ostatnim miesiącu pełnienia

służby, potrąca się odpowiednią część uposażenia z należności przysługujących mu z

tytułu zwolnienia ze służby albo funkcjonariusz ten zwraca odpowiednią część uposażenia

w dniu ustania stosunku służbowego.

1.

Środki finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy w okresie

przebywania na zwolnieniu lekarskim przeznacza się w całości na nagrody uznaniowe

za wykonywanie zadań służbowych w zastępstwie funkcjonariuszy przebywających na zwolnieniach

lekarskich.

2.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, zwiększają fundusz na nagrody roczne, nagrody

uznaniowe i zapomogi.

3.

Rozdział środków finansowych, o których mowa w ust. 1, odbywa się po zakończeniu okresu

rozliczeniowego, trwającego nie krócej niż 1 miesiąc kalendarzowy i nie dłużej niż

3 miesiące kalendarzowe, przy czym wybór okresu rozliczeniowego uzależnia się od wielkości

środków finansowych uzyskanych z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 112 ust. 1 pkt 1, 3 i 6 i ust. 2 pkt 2 oraz

art. 121.

1.

Komendant Główny Straży Granicznej sporządza roczne zestawienie zbiorcze przyczyn

przebywania funkcjonariuszy na zwolnieniach lekarskich, które przekazuje ministrowi

właściwemu do spraw wewnętrznych w terminie do końca marca następnego roku.

2.

W zestawieniu, o którym mowa w ust. 1, wskazuje się łączny okres przebywania funkcjonariuszy

na zwolnieniach lekarskich, z uwzględnieniem podziału na przyczyny wskazane w art.

125b ust. 2, 5 i 6, oraz średni okres przebywania funkcjonariusza na zwolnieniu lekarskim,

w tym średnią roczną liczbę godzin niewykonywania obowiązków przez funkcjonariusza.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór zestawienia,

o którym mowa w ust. 1, mając na uwadze potrzebę zapewnienia przejrzystości informacji

zawartych w zestawieniu.

Do żołnierzy pełniących służbę kandydacką stosuje się odpowiednio przepisy art. 5

ust. 1-7, art. 8, art. 8a, art. 18, art. 50a ust. 1-5, art. 51, art. 54, art. 56 ust.

1-4, art. 57, art. 59 ust. 1 i 2, art. 60a, art. 60b ust. 1 pkt 1-3, art. 60c pkt

1, 2 i 5, art. 60d ust. 1, art. 60e ust. 1, 2, 7, 9 i 15-17, art. 67 ust. 1-6, art.

67a ust. 1, art. 67b ust. 1, art. 67c, art. 70 ust. 1-3, art. 91 ust. 1-3, art. 105,

art. 106, art. 107 ust. 1-3, art. 108 ust. 1-3 i art. 108a-110 oraz przepisy wydane

na podstawie art. 5 ust. 8, art. 50a ust. 6, art. 56 ust. 5, art. 59 ust. 3, art.

67 ust. 7, art. 67a ust. 2, art. 67b ust. 2, art. 70 ust. 4, art. 91 ust. 4, art.

107 ust. 4 i art. 108 ust. 4.

W razie urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych oraz w okresie pozostawania w dyspozycji

Szefa ABW albo Szefa AW, na podstawie art. 54 ust. 1, funkcjonariusz otrzymuje uposażenie

zasadnicze, dodatki do uposażenia o charakterze stałym i inne należności pieniężne

przysługujące na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych

w tym okresie zmian mających wpływ na prawo do uposażenia i innych świadczeń pieniężnych

lub na ich wysokość.

1.

W okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim funkcjonariusz otrzymuje 80% uposażenia.

2.

Zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest zwolniony od zajęć

służbowych z powodu

1)

choroby funkcjonariusza, w tym niemożności wykonywania zajęć służbowych z przyczyn

określonych w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa

(Dz. U. z 2014 r. poz. 159);

2)

oddawania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby

krwi lub z powodu okresowego badania lekarskiego dawców krwi;

3)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym dzieckiem własnym lub małżonka

funkcjonariusza, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie

i utrzymanie, do ukończenia przez nie 14. roku życia;

4)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny; za członków

rodziny uważa się małżonka, rodziców, dziadków, teściów, wnuki, rodzeństwo oraz dzieci

w wieku powyżej 14 lat, jeżeli pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z funkcjonariuszem

w okresie sprawowania nad nimi opieki;

5)

konieczności osobistego sprawowania opieki na dzieckiem własnym lub małżonka funkcjonariusza,

dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie i utrzymanie, do

ukończenia przez nie 8. roku życia w przypadku

a)

nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, przedszkola lub szkoły, do których dziecko uczęszcza,

b)

porodu lub choroby małżonka funkcjonariusza stale opiekującego się dzieckiem, jeżeli

poród lub choroba uniemożliwia temu małżonkowi sprawowanie opieki nad dzieckiem,

c)

pobytu małżonka funkcjonariusza stale opiekującego się dzieckiem w podmiocie leczniczym

wykonującym działalność polegającą na udzielaniu stacjonarnych i całodobowych świadczeń

zdrowotnych.

3.

Zwolnienie od zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki,

o której mowa w ust. 2 pkt 3 i 5, przysługuje przez okres nie dłuższy niż 60 dni w

roku kalendarzowym, a w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 4 - przez okres nie

dłuższy niż 14 dni w roku kalendarzowym, przy czym okresy te łącznie nie mogą przekroczyć

60 dni w roku kalendarzowym.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się bez względu na liczbę dzieci i innych członków rodziny

wymagających opieki.

5.

Jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest zwolniony

od zajęć służbowych z powodu

1)

wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby,

2)

choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby,

3)

wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze służby,

4)

choroby przypadającej w czasie ciąży,

5)

poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców

komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i

narządów,

6)

oddania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi

lub z powodu badania lekarskiego dawców krwi

- zachowuje on prawo do 100% uposażenia.

6.

Prawo do 100% uposażenia przysługuje również wtedy, gdy funkcjonariusz został zwolniony

od zajęć służbowych

1)

podczas wykonywania zadań poza granicami państwa w państwach określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 85a ust. 2;

2)

w wyniku popełnienia przez inną osobę umyślnego czynu zabronionego w związku z wykonywaniem

przez funkcjonariusza czynności służbowych, stwierdzonego orzeczeniem wydanym przez

uprawniony organ;

3)

na skutek czynów o charakterze bohaterskim dokonanych w szczególnie niebezpiecznych

warunkach, z wykazaniem wyjątkowej odwagi, z narażeniem życia lub zdrowia, w obronie

prawa, nienaruszalności granic państwowych, życia, mienia lub bezpieczeństwa obywateli.

7.

Związek zwolnienia od zajęć służbowych z czynami, o których mowa w ust. 6 pkt 3, stwierdza,

w drodze decyzji, przełożony funkcjonariusza.

8.

Od decyzji, o której mowa w ust. 7, funkcjonariuszowi przysługuje odwołanie do wyższego

przełożonego.

1.

Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza zaświadczenie lekarskie wystawione

zgodnie z przepisami art. 55 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa, z tym że

1)

w przypadku poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów

na dawców komórek, tkanek i narządów oraz niezdolności do służby wskutek poddania

się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów - zaświadczenie wystawione przez

lekarza na zwykłym druku zgodnie z przepisem art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2)

w przypadku, o którym mowa w art. 136b ust. 2 pkt 2 - zaświadczenie jednostki organizacyjnej

publicznej służby krwi;

3)

w przypadku, o którym mowa w art. 136b ust. 2 pkt 5 lit. a - oświadczenie funkcjonariusza;

4)

w przypadkach, o których mowa w art. 136b ust. 2 pkt 5 lit. b i c - zaświadczenie

lekarskie wystawione przez lekarza na zwykłym druku;

5)

w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z

ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - decyzja wydana przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

2.

W przypadkach uzasadnionych charakterem, miejscem, sposobem lub rodzajem zadań służbowych

wykonywanych przez funkcjonariusza okres jego przebywania na zwolnieniu lekarskim

stwierdza się w inny sposób niż określony w ust. 1.

3.

Szefowie Agencji, każdy w zakresie swojej właściwości, określą, w drodze zarządzeń,

z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych, sposób stwierdzania przebywania

na zwolnieniu lekarskim funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 2.

1.

Funkcjonariusz jest obowiązany dostarczyć przełożonemu posiadającemu uprawnienia w

sprawach osobowych zaświadczenie lekarskie, zaświadczenie jednostki organizacyjnej

publicznej służby krwi albo decyzję, o której mowa w art. 136c ust. 1 pkt 5, w terminie

7 dni od dnia ich otrzymania.

2.

Oświadczenie o wystąpieniu okoliczności, o których mowa w art. 136b ust. 2 pkt 5 lit.

a, funkcjonariusz jest obowiązany złożyć przełożonemu posiadającemu uprawnienia w

sprawach osobowych w terminie 7 dni od dnia ich zaistnienia.

3.

W przypadku niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1 lub 2, nieobecność w

służbie w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim uznaje się za nieobecność nieusprawiedliwioną,

chyba że niedostarczenie zaświadczenia albo oświadczenia nastąpiło z przyczyn niezależnych

od funkcjonariusza.

1.

Prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby, prawidłowość

wykorzystania zwolnienia lekarskiego, spełnienie wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz oświadczenie funkcjonariusza, o którym mowa w art. 136c ust. 1 pkt 3, może podlegać

kontroli.

2.

Kontrolę przeprowadzają

1)

komisje lekarskie podległe Szefom właściwej Agencji - w zakresie prawidłowości orzekania

o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby oraz prawidłowości wykorzystania

zwolnienia lekarskiego;

2)

przełożony posiadający uprawnienia w sprawach osobowych - w zakresie prawidłowości

wykorzystania zwolnienia lekarskiego i spełnienia wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz w zakresie oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 136c ust. 1 pkt

3.

3.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia

lekarskiego, funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

4.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym

mowa w art. 136c ust. 1 pkt 3, zostało złożone niezgodnie z prawdą, funkcjonariusz

traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

5.

Jeżeli w wyniku kontroli komisja lekarska ustali datę ustania niezdolności do służby

wcześniejszą niż data orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, funkcjonariusz traci prawo

do uposażenia za okres od tej daty do końca zwolnienia.

6.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że zwolnienie lekarskie zostało sfałszowane,

funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

7.

Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnień lekarskich polega na ustaleniu, czy

funkcjonariusz w okresie orzeczonej niezdolności do służby, w tym sprawowania osobistej

opieki nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego

w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności czy nie wykonuje pracy zarobkowej.

8.

Kontrola oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 136c ust. 1 pkt 3, polega

na ustaleniu, czy nastąpiło nieprzewidziane zamknięcie żłobka, przedszkola lub szkoły,

do których uczęszcza dziecko funkcjonariusza.

9.

Kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego oraz oświadczenia funkcjonariusza,

o którym mowa w art. 136c ust. 1 pkt 3, przeprowadza osoba upoważniona przez przełożonego

funkcjonariusza.

10.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że funkcjonariusz wykonuje pracę zarobkową

albo wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego celem, osoba

kontrolująca sporządza protokół, w którym podaje, na czym polegało nieprawidłowe wykorzystanie

zwolnienia lekarskiego.

11.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym

mowa w art. 136c ust. 1 pkt 3, nie jest zgodne z prawdą, osoba kontrolująca sporządza

protokół.

12.

Protokół przedstawia się funkcjonariuszowi w celu wniesienia do niego ewentualnych

uwag. Wniesienie uwag funkcjonariusz potwierdza własnoręcznym podpisem.

13.

Na podstawie ustaleń zawartych w protokole przełożony stwierdza utratę prawa do uposażenia

za okres, o którym mowa w ust. 3 lub 4. Przepis stosuje się odpowiednio w przypadku

zawiadomienia przez komisję lekarską podległą Szefowi właściwej Agencji w wyniku przeprowadzenia

przez tę komisję kontroli o nieprawidłowościach w wykorzystaniu zwolnienia lekarskiego.

14.

Od decyzji, o której mowa w ust. 13, funkcjonariuszowi przysługuje odwołanie do wyższego

przełożonego.

15.

Kontrola wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich polega na sprawdzeniu, czy zaświadczenie

1)

nie zostało sfałszowane;

2)

zostało wydane zgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń

lekarskich.

16.

Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 15 pkt 1, zachodzi podejrzenie, że

zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane, przełożony występuje do lekarza, który

wystawił zaświadczenie lekarskie, o wyjaśnienie sprawy.

17.

W razie podejrzenia, że zaświadczenie lekarskie zostało wydane niezgodnie z przepisami

w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, przełożony występuje o

wyjaśnienie sprawy do terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

1.

Podstawę uposażenia, o którym mowa w art. 136b, stanowi uposażenie zasadnicze wraz

z dodatkami o charakterze stałym, przysługujące funkcjonariuszowi na ostatnio zajmowanym

stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ

na prawo do uposażenia i innych należności lub ich wysokość.

2.

Przy obliczaniu uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim przyjmuje

się, że uposażenie za jeden dzień przebywania na zwolnieniu lekarskim stanowi 1/30

uposażenia, o którym mowa w art. 136b.

3.

W przypadku gdy funkcjonariusz pobrał już uposażenie za okres, w którym przebywał

na zwolnieniu lekarskim, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej

wypłacie.

4.

Funkcjonariuszowi, który przebywał na zwolnieniu lekarskim w ostatnim miesiącu pełnienia

służby, potrąca się odpowiednią część uposażenia z należności przysługujących mu z

tytułu zwolnienia ze służby albo funkcjonariusz ten zwraca odpowiednią część uposażenia

w dniu ustania stosunku służbowego.

1.

Środki finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy w okresie

przebywania na zwolnieniu lekarskim przeznacza się w całości na nagrody uznaniowe

za wykonywanie zadań służbowych w zastępstwie funkcjonariuszy przebywających na zwolnieniach

lekarskich.

2.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, zwiększają fundusz na nagrody uznaniowe

i zapomogi.

3.

Rozdział środków finansowych, o których mowa w ust. 1, odbywa się po zakończeniu okresu

rozliczeniowego, trwającego nie krócej niż miesiąc kalendarzowy i nie dłużej niż 3

miesiące kalendarzowe, przy czym wybór okresu rozliczeniowego uzależnia się od wielkości

środków finansowych uzyskanych z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 123 ust. 1 pkt 1, 3 i 5 i ust. 2 pkt 2 oraz

art. 132 ust. 1.

1.

Funkcjonariuszowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda

roczna w wysokości 1/12 uposażenia otrzymanego w roku kalendarzowym, za który nagroda

przysługuje.

2.

Nagroda roczna przysługuje, jeżeli funkcjonariusz w danym roku kalendarzowym pełnił

służbę przez okres co najmniej 6 miesięcy kalendarzowych.

3.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się przy ustalaniu uprawnień do nagrody rocznej za rok

kalendarzowy, w którym funkcjonariusz korzystał

1)

z urlopu wypoczynkowego, urlopu wychowawczego, urlopu dodatkowego, urlopu krótkoterminowego,

urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu macierzyńskiego, urlopu ojcowskiego, urlopu

rodzicielskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu na

warunkach urlopu macierzyńskiego;

2)

ze zwolnienia od wykonywania zajęć służbowych, z przyczyn, o których mowa w art. 185 § 2 lub art. 188 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy;

3)

ze zwolnienia od wykonywania zajęć służbowych w razie urodzenia się dziecka funkcjonariusza,

zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 298;

4)

ze zwolnienia od wykonywania zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego sprawowania

opieki nad dzieckiem, o którym mowa w art. 33 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych

z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

4.

Okresy służby krótsze od miesiąca kalendarzowego sumuje się, przyjmując, że każde

30 dni służby stanowi pełny miesiąc kalendarzowy.

5.

Nagroda roczna przysługuje funkcjonariuszowi, który z powodu

1)

śmierci,

2)

zaginięcia,

3)

ustania stosunku służbowego, jeżeli w dniu ustania tego stosunku spełnia warunki do

nabycia prawa do emerytury

- pełnił w danym roku służbę przez część roku kalendarzowego, w wysokości 1/12 uposażenia

otrzymanego w roku kalendarzowym, za który nagroda przysługuje.

6.

Funkcjonariuszowi, o którym mowa w ust. 5, który pełnił w danym roku kalendarzowym

służbę przez okres krótszy od jednego miesiąca kalendarzowego, nagroda roczna przysługuje

w wysokości 1/12 miesięcznego uposażenia.

7.

Funkcjonariuszowi, który na skutek wypadku lub choroby pozostających w związku ze

służbą poniósł śmierć albo którego stosunek służbowy wygasł na podstawie art. 97 ust.

1 pkt 1, nagroda roczna przysługuje za ostatni rok służby w wysokości miesięcznego

uposażenia, bez względu na okres służby pełnionej w tym roku.

8.

Do uposażenia, o którym mowa w ust. 1, nie zalicza się uposażenia otrzymywanego w

okresie zawieszenia w czynnościach służbowych, tymczasowego aresztowania lub wykonywania

kary dyscyplinarnej, od dnia jej prawomocnego wymierzenia do dnia zatarcia.

1.

Do okresu służby, o którym mowa w art. 196 ust. 1, nie wlicza się okresów

1)

korzystania z urlopu bezpłatnego;

2)

przerw w wykonywaniu obowiązków służbowych, za które funkcjonariusz nie zachował prawa

do uposażenia, wymienionych w art. 61;

3)

zawieszenia w czynnościach służbowych lub tymczasowego aresztowania;

4)

wykonywania kary dyscyplinarnej od dnia jej prawomocnego wymierzenia do dnia zatarcia.

2.

Przepisu ust. 1 pkt 3 i 4 nie stosuje się, jeżeli postępowanie karne w sprawie o przestępstwo,

przestępstwo skarbowe lub postępowanie dyscyplinarne, w sprawie o czyn pozostający

w związku z aresztowaniem, zawieszeniem w czynnościach służbowych lub postępowaniem

dyscyplinarnym zostało umorzone prawomocnym orzeczeniem, bądź funkcjonariusz został

uniewinniony na podstawie prawomocnego wyroku lub orzeczenia o uniewinnieniu w postępowaniu

dyscyplinarnym.

3.

Umorzenie postępowania, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy warunkowego umorzenia

postępowania karnego lub postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe ani umorzenia

tego postępowania z powodu przedawnienia lub amnestii.

Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy, określi,

w drodze rozporządzenia

1)

wysokość funduszu na nagrody roczne, nagrody uznaniowe i zapomogi dla funkcjonariuszy,

2)

sposoby ustalania i warunki zwiększania jego wysokości dla poszczególnych jednostek

organizacyjnych,

3)

tryb zwiększenia funduszu na nagrody roczne, nagrody uznaniowe i zapomogi o środki

finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń, o którym mowa w art. 60f,

4)

tryb postępowania oraz właściwość przełożonych w zakresie przyznawania i wypłaty nagród

rocznych, uznaniowych i zapomóg

- mając na względzie celową i racjonalną politykę w zakresie dysponowania środkami

finansowymi.