Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 4 kwietnia 2014 r. w sprawie sposobu obliczania końcowego zużycia energii brutto ze źródeł odnawialnych oraz sposobu obliczania ilości energii elektrycznej i ciepła z takich źródeł

Rozporządzenie określa sposób obliczania

1)

końcowego zużycia energii brutto ze źródeł odnawialnych, będącego sumą końcowego zużycia

energii

a)

elektrycznej brutto ze źródeł odnawialnych,

b)

brutto ze źródeł odnawialnych w ciepłownictwie i chłodnictwie oraz

c)

ze źródeł odnawialnych w transporcie;

2)

znormalizowanej ilości energii elektrycznej wytworzonej w elektrowniach wodnych lub

w farmach wiatrowych;

3)

rzeczywistej ilości ciepła wytworzonego z energii aerotermalnej, geotermalnej lub

hydrotermalnej przez pompy ciepła.

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1)

ustawa - ustawę z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne;

2)

dyrektywa - dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w

sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniającą i w następstwie

uchylającą dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE

(Dz. Urz. UE L 140 z 05.06.2009, str. 16, z późn. zm.);

3)

decyzja - decyzję Komisji z dnia 1 marca 2013 r. ustanawiającą wytyczne dla państw członkowskich

dotyczące obliczania energii odnawialnej z pomp ciepła w odniesieniu do różnych technologii

pomp ciepła na podstawie art. 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE

(Dz. Urz. UE L 62 z 06.03.2013, str. 27, oraz Dz. Urz. UE L 8 z 11.01.2014, str. 32);

4)

energia ze źródeł odnawialnych - energię ze źródeł odnawialnych w rozumieniu art.

20g ustawy;

5)

energia aerotermalna - energię w rozumieniu art. 2 lit. b dyrektywy;

6)

energia geotermalna - energię w rozumieniu art. 2 lit. c dyrektywy;

7)

energia hydrotermalna - energię w rozumieniu art. 2 lit. d dyrektywy;

8)

hydroenergia - energię wytworzoną w elektrowniach wodnych, będącą energią spadku śródlądowych

wód powierzchniowych, z wyłączeniem energii uzyskiwanej z pracy pomp w elektrowniach

szczytowo-pompowych;

9)

instalacja spalania wielopaliwowego - jednostkę wytwórczą w rozumieniu art. 3 pkt

43 ustawy, służącą do wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła, w której biomasa,

biopłyny, biogaz lub biogaz rolniczy są spalane wspólnie z paliwami kopalnymi;

10)

układ pomiarowo-rozliczeniowy - urządzenia pomiarowo-rozliczeniowe oraz inne urządzenia,

a także układy połączeń między nimi, służące do pomiaru ilości energii elektrycznej

lub ciepła wytwarzanych w odnawialnym źródle energii lub ilości biogazu rolniczego

wytworzonego w odnawialnym źródle energii.

1.

Przy obliczaniu końcowego zużycia energii brutto ze źródeł odnawialnych uwzględnia

się wyłącznie niekopalne źródła energii oraz tylko te biopaliwa i biopłyny, które

spełniają kryteria zrównoważonego rozwoju określone w art. 17 dyrektywy.

2.

Przy obliczaniu udziału końcowego zużycia energii ze źródeł odnawialnych w końcowym

zużyciu energii brutto ilość energii ze źródeł odnawialnych, przypadającej na jeden

z rodzajów zużycia energii, uwzględnia się tylko raz i wyraża w jednostkach energii.

1.

Przy obliczaniu końcowego zużycia energii elektrycznej brutto ze źródeł odnawialnych

lub z biopłynów uwzględnia się energię, w tym energię elektryczną, ciepło lub biogaz

rolniczy przeliczany na ekwiwalentną ilość energii elektrycznej w sposób określony

w przepisach wydanych na podstawie art. 9a ust. 11 ustawy, wytworzoną w odnawialnym

źródle energii, z wyłączeniem energii elektrycznej wytworzonej w elektrowniach wodnych

szczytowo-pompowych, chyba że do wpompowania wody pod górę zużyta została energia

elektryczna wytwarzana w odnawialnym źródle energii.

2.

W przypadku wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła w instalacji spalania wielopaliwowego,

przy obliczaniu końcowego zużycia energii brutto ze źródeł odnawialnych zalicza się

tę część energii elektrycznej lub ciepła wytworzonych w tej instalacji, wykazanych

przez układy pomiarowo-rozliczeniowe, która odpowiada procentowemu udziałowi energii

chemicznej biomasy, biogazu lub biogazu rolniczego w energii chemicznej obliczanej

na podstawie rzeczywistych wartości opałowych zużytego paliwa.

1.

Przy obliczaniu końcowego zużycia energii brutto ze źródeł odnawialnych w ciepłownictwie

i chłodnictwie uwzględnia się energię, w tym energię elektryczną lub ciepło, wytworzoną

w odnawialnym źródle energii, zużytą na potrzeby systemów lokalnego ogrzewania lub

chłodzenia, powiększoną o zużytą energię z innych źródeł odnawialnych, dostarczoną

do celów energetycznych przemysłowi, sektorowi transportowemu, gospodarstwom domowym,

sektorowi usługowemu, w tym świadczącemu usługi publiczne, rolnictwu, leśnictwu i

rybołówstwu, łącznie ze zużyciem energii elektrycznej i ciepła przez przemysł energetyczny

na wytwarzanie energii elektrycznej i ciepła oraz łącznie ze stratami energii elektrycznej

i ciepła powstającymi podczas ich przesyłania lub dystrybucji.

2.

Przy obliczaniu końcowego zużycia energii brutto ze źródeł odnawialnych w ciepłownictwie

i chłodnictwie nie uwzględnia się energii elektrycznej i ciepła wytwarzanych przez

systemy energii biernej, w ramach których niższe zużycie energii elektrycznej i ciepła

zyskuje się w sposób bierny dzięki konstrukcji budynku bądź dostarczeniu energii elektrycznej

lub ciepła ze źródeł nieodnawialnych.

3.

Przy obliczaniu końcowego zużycia energii brutto ze źródeł odnawialnych w ciepłownictwie

i chłodnictwie w przypadku, o którym mowa w art. 5 ust. 4 akapit trzeci dyrektywy,

uwzględnia się ciepło pochodzące z pomp ciepła wykorzystujących energię aerotermalną,

geotermalną lub hydrotermalną uznawaną za energię ze źródeł odnawialnych w ilości

obliczanej zgodnie z metodologią określoną w załączniku VII do dyrektywy.

1.

Przy obliczaniu końcowego zużycia energii ze źródeł odnawialnych w transporcie uwzględnia

się nośniki energii, w tym biokomponenty, biopaliwa ciekłe, paliwa ciekłe i inne paliwa

odnawialne, zużyte na potrzeby transportu, oraz energię elektryczną wytworzoną w odnawialnym

źródle energii, zużytą na potrzeby transportu przez wszystkie rodzaje elektrycznych

pojazdów drogowych.

2.

Przy obliczaniu końcowego zużycia energii ze źródeł odnawialnych w transporcie przyjmuje

się wartość opałową paliw w wysokości określonej w załączniku III do dyrektywy.

Przy obliczaniu końcowego zużycia energii elektrycznej brutto ze źródeł odnawialnych

uwzględnia się rzeczywistą produkcję roczną energii elektrycznej wytworzonej w elektrowniach

wodnych wykorzystujących hydroenergię oraz w farmach wiatrowych, przyjmując zasady

normalizacji wyliczeń określone odpowiednio w załączniku II do dyrektywy.

Przy obliczaniu końcowego zużycia energii brutto ze źródeł odnawialnych w ciepłownictwie

i chłodnictwie w przypadku pomp ciepła stosuje się odpowiednio wytyczne dla państw

członkowskich dotyczące obliczania energii odnawialnej z pomp ciepła w odniesieniu

do różnych technologii pomp ciepła na podstawie art. 5 dyrektywy 2009/28/WE, stanowiące

załącznik do decyzji.

W sprawach nieuregulowanych w rozporządzeniu stosuje się odpowiednio przepisy dyrektywy

i decyzji.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.