Umowa międzynarodowa Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Singapuru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz protokół do tej umowy, podpisane w Singapurze dnia 4 listopada 2012 r.

Niniejsza Umowa dotyczy osób, które mają miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym

lub obu Umawiających się Państwach.

1.

Niniejsza Umowa ma zastosowanie do podatków od dochodu, pobieranych na rzecz Umawiającego

się Państwa, jego jednostek terytorialnych lub władz lokalnych, bez względu na sposób

ich poboru.

2.

Za podatki od dochodu uważa się wszystkie podatki pobierane od całego dochodu albo

od części dochodu, włączając w to podatki od zysków z przeniesienia własności majątku

ruchomego lub nieruchomego.

3.

Do obecnie istniejących podatków, których dotyczy Umowa, należą w szczególności

a)

w przypadku Polski

(i)

podatek dochodowy od osób fizycznych oraz

(ii)

podatek dochodowy od osób prawnych,

(zwane dalej „podatkami polskimi”);

b)

w przypadku Singapuru

(i)

podatek dochodowy

(zwany dalej „podatkiem singapurskim”).

4.

Niniejsza Umowa ma także zastosowanie do wszystkich podatków takiego samego lub w

istotnym stopniu podobnego rodzaju, które będą nakładane po dacie podpisania niniejszej

Umowy, obok istniejących podatków lub w ich miejsce. Właściwe organy Umawiających

się Państw będą informowały się wzajemnie o wszelkich znaczących zmianach dokonanych

w ich prawie podatkowym.

1.

W rozumieniu niniejszej Umowy, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej

a)

określenie „Polska” oznacza Rzeczpospolitą Polską, a użyte w znaczeniu geograficznym

oznacza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz każdy rejon przyległy do wód terytorialnych

Rzeczypospolitej Polskiej, w którym na podstawie ustawodawstwa Polski i zgodnie z

prawem międzynarodowym, Polska może wykonywać prawa odnoszące się do badań i wykorzystywania

zasobów naturalnych dna morskiego i jego podglebia;

b)

określenie „Singapur” oznacza Republikę Singapuru, a użyte w znaczeniu geograficznym,

obejmuje terytorium lądowe Republiki Singapuru, wody wewnętrzne i morze terytorialne,

jak również wszelkie obszary morskie położone poza morzem terytorialnym, które na

podstawie ustawodawstwa Singapuru i zgodnie z prawem międzynarodowym, były lub mogą

być w przyszłości uznane za terytorium, w którym Singapur może wykonywać suwerenne

prawa lub jurysdykcję odnośnie do morza, dna morskiego, jego podglebia i zasobów naturalnych;

c)

określenia „Umawiające się Państwo” i „drugie Umawiające się Państwo” oznaczają w

zależności od kontekstu odpowiednio Polskę i Singapur;

d)

określenie „osoba” obejmuje osobę fizyczną, spółkę, a także każde inne zrzeszenie

osób;

e)

określenie „spółka” oznacza jakąkolwiek osobę prawną lub jakikolwiek podmiot, który

jest traktowany jak osoba prawna dla celów podatkowych;

f)

określenia „przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa” i „przedsiębiorstwo drugiego

Umawiającego się Państwa” oznaczają odpowiednio przedsiębiorstwo prowadzone przez

osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym Umawiającym się Państwie i

przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w

drugim Umawiającym się Państwie;

g)

określenie „obywatel”, w odniesieniu do Umawiającego się Państwa, oznacza

(i)

każdą osobę fizyczną mającą obywatelstwo tego Umawiającego się Państwa; oraz

(ii)

każdą osobę prawną, spółkę osobową lub stowarzyszenie, które utworzone zostało na

podstawie ustawodawstwa obowiązującego w tym Umawiającym się Państwie;

h)

określenie „transport międzynarodowy” oznacza wszelki transport statkiem morskim lub

statkiem powietrznym, eksploatowanym przez przedsiębiorstwo, którego faktyczny zarząd

znajduje się w Umawiającym się Państwie, z wyjątkiem przypadku, gdy statek morski

lub statek powietrzny jest eksploatowany wyłącznie między miejscami położonymi w drugim

Umawiającym się Państwie;

i)

określenie „właściwy organ” oznacza

(i)

w przypadku Polski, Ministra Finansów lub jego upoważnionego przedstawiciela;

(ii)

w przypadku Singapuru, Ministra Finansów lub jego upoważnionego przedstawiciela.

2.

W rozumieniu artykułów 10, 11 oraz 12, powiernik (trustee) podlegający opodatkowaniu

w Umawiającym się Państwie z tytułu dywidend, odsetek lub należności licencyjnych

zostanie uznany za rzeczywistego beneficjenta tych dywidend, odsetek lub należności

licencyjnych.

3.

Przy stosowaniu niniejszej Umowy w dowolnym czasie przez Umawiające się Państwo, jeżeli

z kontekstu nie wynika inaczej, każde określenie w niej niezdefiniowane ma takie znaczenie,

jakie w tym czasie ma ono w prawie tego Państwa dla celów podatków, do których ma

zastosowanie niniejsza Umowa, przy czym znaczenie określenia wynikające z ustawodawstwa

podatkowego tego Państwa ma pierwszeństwo przed znaczeniem nadanym temu pojęciu przez

inne przepisy prawne tego Państwa.

1.

W rozumieniu niniejszej Umowy, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę

w Umawiającym się Państwie” oznacza osobę, która według ustawodawstwa tego Państwa

podlega tam opodatkowaniu ze względu na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego

pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również

to Państwo oraz jego jednostkę terytorialną, władze lokalne lub organy ustawowe.

2.

Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania

w obu Umawiających się Państwach, wówczas jej status określa się według następujących

zasad

a)

uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym ma ona

stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Państwach,

wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym

ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);

b)

jeżeli nie jest możliwe ustalenie, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych

albo nie ma ona stałego miejsce zamieszkania w żadnym z Państw, wówczas uważa się

ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym zazwyczaj przebywa;

c)

jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym

z nich, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie,

którego jest obywatelem;

d)

w każdym innym przypadku, właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną sprawę

w drodze wzajemnego porozumienia.

3.

Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1, osoba nie będąca osobą fizyczną ma siedzibę

w obu Umawiających się Państwach, wówczas uważa się ją za mającą siedzibę tylko w

tym Państwie, na terytorium którego znajduje się miejsce jej faktycznego zarządu.

Jeżeli miejsce faktycznego zarządu spółki nie może być ustalone, wówczas właściwe

organy Umawiających się Państw rozstrzygną sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.

1.

W rozumieniu niniejszej Umowy określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, przez którą

całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa.

2.

Określenie „zakład” obejmuje w szczególności

a)

siedzibę zarządu;

b)

filię;

c)

biuro;

d)

fabrykę;

e)

warsztat; oraz

f)

kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom lub każde inne miejsce wydobywania

zasobów naturalnych.

3.

Określenie „zakład” obejmuje również

a)

plac budowy, prace konstrukcyjne, montażowe lub instalacyjne tylko wówczas, gdy trwają

one dłużej niż dwanaście miesięcy.

b)

świadczenie usług, w tym usług konsultacyjnych, przez przedsiębiorstwo Umawiającego

się Państwa za pośrednictwem jego pracowników lub innego personelu zatrudnionego w

tym celu przez to przedsiębiorstwo, jednakże tylko gdy tego typu działania (w ramach

takich samych lub powiązanych prac) na obszarze drugiego Umawiającego się Państwa

trwają przez okres lub okresy wynoszące łącznie powyżej 365 dni w jakimkolwiek piętnastomiesięcznym

okresie.

4.

Bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu, określenie „zakład”

nie obejmuje

a)

użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub dostawy

dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;

b)

utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa, wyłącznie w

celu składowania, wystawiania lub dostawy;

c)

utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa, wyłącznie w

celu przetworzenia przez inne przedsiębiorstwo;

d)

utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów, albo zbierania

informacji dla przedsiębiorstwa;

e)

utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa jakiejkolwiek

innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym;

f)

utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu łącznego prowadzenia któregokolwiek

rodzaju działalności, o których mowa w literach a) - e), pod warunkiem, że całkowita

działalność tej placówki wynikająca z takiego połączenia, ma charakter przygotowawczy

lub pomocniczy.

5.

Bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2, jeżeli osoba - z wyjątkiem niezależnego

przedstawiciela, o którym mowa w ustępie 6 - działa w imieniu przedsiębiorstwa i posiada,

oraz zwyczajowo wykonuje, pełnomocnictwo do zawierania umów w Umawiającym się Państwie

w imieniu przedsiębiorstwa, wówczas uważa się, że to przedsiębiorstwo posiada w tym

Państwie zakład w zakresie każdego rodzaju działalności, którą osoba ta podejmuje

dla przedsiębiorstwa, chyba że czynności wykonywane przez tę osobę ograniczają się

do rodzajów działalności wymienionych w ustępie 4, które gdyby były wykonywane za

pośrednictwem stałej placówki, nie powodowałyby uznania tej placówki za zakład na

podstawie postanowień tego ustępu.

6.

Nie uważa się, że przedsiębiorstwo posiada zakład w Umawiającym się Państwie tylko

z tego powodu, że podejmuje ono w tym Państwie czynności za pośrednictwem pośrednika,

generalnego komisanta albo jakiegokolwiek innego niezależnego przedstawiciela, pod

warunkiem, że osoby te działają w ramach swojej zwykłej działalności.

7.

Fakt, że spółka mająca siedzibę w Umawiającym się Państwie kontroluje lub jest kontrolowana

przez spółkę, która ma siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, albo która prowadzi

działalność w tym drugim Państwie (przez posiadany tam zakład albo w inny sposób),

nie wystarcza, aby którąkolwiek z tych spółek uważać za zakład drugiej spółki.

1.

Dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym

się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochód z gospodarstwa rolnego lub leśnego)

położonego w drugim Umawiającym się Państwie może być opodatkowany w tym drugim Państwie.

2.

Określenie „majątek nieruchomy” ma takie znaczenie, jakie nadaje mu prawo tego Umawiającego

się Państwa, na którego terytorium dany majątek jest położony. Określenie to obejmuje

w każdym przypadku mienie przynależne do majątku nieruchomego, żywy inwentarz oraz

urządzenia użytkowane w gospodarstwach rolnych i leśnych, prawa, do których mają zastosowanie

przepisy prawa powszechnego dotyczące własności ziemi, prawa użytkowania majątku nieruchomego,

jak również prawa do zmiennych lub stałych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa

do eksploatacji złóż mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych; statki morskie

i statki powietrzne nie stanowią majątku nieruchomego.

3.

Postanowienia ustępu 1 stosuje się do dochodu osiągniętego z bezpośredniego korzystania,

dzierżawy lub innych form korzystania z majątku nieruchomego.

4.

Postanowienia ustępów 1 i 3 stosuje się również do dochodu z majątku nieruchomego

przedsiębiorstwa oraz do dochodu z majątku nieruchomego, który służy do wykonywania

wolnego zawodu.

1.

Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym

Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w drugim Umawiającym

się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo prowadzi działalność

gospodarczą w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w tym drugim

Państwie, jednak tylko do takiej wysokości, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.

2.

Z zastrzeżeniem postanowień ustępu 3, jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa

prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład,

to w każdym Umawiającym się Państwie należy przypisać temu zakładowi takie zyski,

jakie mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich

samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie

niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.

3.

Przy ustalaniu zysków zakładu zezwala się na potrącenie wydatków, w tym kosztów zarządzania

i ogólnych kosztów administracyjnych, które zostały poniesione na rzecz zakładu bez

względu na to, czy wydatki te zostały poniesione w Państwie, w którym zakład jest

położony, czy gdzie indziej.

4.

Nie można przypisać zakładowi zysku tylko z tytułu samego zakupu dóbr lub towarów

przez ten zakład dla przedsiębiorstwa.

5.

Przy stosowaniu poprzednich ustępów ustalanie zysków zakładu powinno być dokonywane

rok do roku w taki sam sposób, chyba że istnieją uzasadnione powody, aby postąpić

inaczej.

6.

Jeżeli zyski obejmują części dochodów, które zostały odrębnie uregulowane w innych

artykułach niniejszej Umowy, wówczas postanowienia niniejszego artykułu pozostaną

bez wpływu na postanowienia tych artykułów.

1.

Zyski osiągane z eksploatacji statków morskich lub statków powietrznych w transporcie

międzynarodowym podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym

znajduje się miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa.

2.

W rozumieniu niniejszego artykułu, zyski osiągane z eksploatacji w transporcie międzynarodowym

statków morskich lub statków powietrznych obejmują

a)

zyski osiągane z dzierżawy, bez załogi i wyposażenia, statków morskich lub statków

powietrznych; oraz

b)

zyski osiągane z używania, obsługi lub dzierżawy kontenerów (łącznie z przyczepami

oraz sprzętem związanym z transportem kontenerów), wykorzystywanych w transporcie

dóbr lub towarów;

o ile taka dzierżawa, utrzymywanie lub używanie, w zależności od sytuacji, jest związane

z eksploatacją statku morskiego lub statku powietrznego w transporcie międzynarodowym.

3.

Postanowienia ustępu 1 stosuje się także do zysków pochodzących z uczestnictwa w umowie

poolowej, we wspólnym przedsięwzięciu lub w międzynarodowym związku eksploatacyjnym,

ale tylko do tej części zysków osiągniętych w ten sposób, które mogą zostać przypisane

uczestnikowi w stosunku do jego udziału we wspólnym przedsięwzięciu.

1.

Jeżeli

a)

przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa uczestniczy bezpośrednio lub pośrednio w

zarządzaniu, kontroli lub w kapitale przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwa,

lub

b)

te same osoby uczestniczą bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu, kontroli lub w

kapitale przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa oraz przedsiębiorstwa drugiego

Umawiającego się Państwa,

i jeżeli w jednym i w drugim przypadku między dwoma przedsiębiorstwami w zakresie

ich stosunków handlowych lub finansowych, zostaną umówione lub narzucone warunki,

które różnią się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne przedsiębiorstwa,

wówczas zyski, które osiągnęłoby jedno z przedsiębiorstw bez tych warunków, ale z

powodu tych warunków ich nie osiągnęło, mogą być uznane przez Umawiające się Państwo

za zyski tego przedsiębiorstwa i odpowiednio opodatkowane.

2.

Jeżeli Umawiające się Państwo włącza do zysków przedsiębiorstwa tego Państwa, i odpowiednio

opodatkowuje, zyski przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwa, z tytułu których

przedsiębiorstwo to zostało opodatkowane w tym drugim Państwie, i drugie Umawiające

się Państwo zgadza się, że zyski w ten sposób połączone są zyskami, które osiągnęłoby

przedsiębiorstwo pierwszego wymienionego Państwa, gdyby warunki ustalone między obydwoma

przedsiębiorstwami były takie, jak między przedsiębiorstwami niezależnymi, wtedy to

drugie Państwo dokona odpowiedniej korekty kwoty podatku wymierzonego od tych zysków.

Przy ustalaniu takiej korekty będą odpowiednio uwzględnione inne postanowienia niniejszej

Umowy, a właściwe organy Umawiających się Państw będą w razie konieczności porozumiewać

się ze sobą bezpośrednio.

1.

Dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie osobie

mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie mogą być

opodatkowane w tym drugim Państwie.

2.

Jednakże, dywidendy takie mogą być opodatkowane także w Umawiającym się Państwie,

w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę, i zgodnie z prawem tego Państwa,

ale jeżeli rzeczywisty beneficjent dywidend ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w

drugim Umawiającym się Państwie, to podatek tak ustalony nie może przekroczyć

a)

5% kwoty dywidend brutto, jeżeli rzeczywisty beneficjent jest spółką (nie będącą spółką

osobową) i posiada bezpośrednio w dniu wypłaty dywidend nie mniej niż 10 procent udziałów

(akcji) w kapitale spółki wypłacającej dywidendy i posiada lub będzie posiadał te

udziały (akcje) przez nieprzerwany 24 miesięczny okres, w którym dokonano wypłaty;

b)

10% kwoty dywidend brutto we wszystkich pozostałych przypadkach.

Postanowienia niniejszego ustępu nie dotyczą opodatkowania spółki w odniesieniu do

zysków, z których dywidendy są wypłacane.

3.

Bez względu na postanowienia ustępu 2, dywidendy wypłacane przez spółkę, która ma

siedzibę w Umawiającym się Państwie na rzecz Rządu drugiego Umawiającego się Państwa,

są zwolnione z opodatkowania w pierwszym wymienionym Państwie.

4.

W rozumieniu ustępu 3, określenie „Rząd”

a)

w przypadku Singapuru, oznacza Rząd Singapuru i obejmuje

(i)

Zarząd Monetarny Singapuru;

(ii)

Korporację do spraw Inwestycji Rządu Singapuru sp. z o.o. (the Government of Singapore

lnvestment Corporation Pte Ltd.);

(iii)

organ ustawowy; oraz

(iv)

każdą instytucję, której całkowitym lub głównym właścicielem jest Rząd Singapuru,

która może zostać uzgodniona okresowo przez właściwe organy Umawiających się Państw.

b)

w przypadku Polski, oznacza Rząd Rzeczypospolitej Polskiej i obejmuje

(i)

Narodowy Bank Polski;

(ii)

Bank Gospodarstwa Krajowego;

(iii)

organ ustawowy; oraz

(iv)

każdą instytucję, której wyłącznym lub głównym właścicielem jest Rząd Rzeczypospolitej

Polskiej, która może zostać okresowo uzgodniona przez właściwe organy Umawiających

się Państw.

5.

Określenie „dywidendy” użyte w niniejszym artykule oznacza dochód z udziałów (akcji)

lub z innych praw do udziału w zyskach, z wyjątkiem wierzytelności, jak również dochód

z innych praw w spółce, który zgodnie z prawem podatkowym Umawiającego się Państwa,

w którym spółka wypłacająca te dywidendy ma siedzibę, jest traktowany jak dochód z

udziałów (akcji).

6.

Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli rzeczywisty beneficjent

dywidend, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, prowadzi

w drugim Umawiającym się Państwie, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma siedzibę,

działalność gospodarczą przez zakład w nim położony lub wykonuje w drugim Umawiającym

się Państwie wolny zawód w oparciu o stałą placówkę i gdy udział, z tytułu którego

dywidendy są wypłacane, faktycznie wiąże się z działalnością takiego zakładu lub stałej

placówki. W takim przypadku, w zależności od sytuacji, stosuje się postanowienia artykułu

7 lub artykułu 14.

7.

Jeżeli spółka, której siedziba znajduje się w Umawiającym się Państwie, osiąga zyski

lub dochody w drugim Umawiającym się Państwie, wówczas to drugie Państwo nie może

ani obciążać żadnym podatkiem dywidend wypłacanych przez tę spółkę, z wyjątkiem przypadku,

gdy takie dywidendy są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę

w tym drugim Państwie lub w przypadku, gdy udział, z tytułu którego dywidendy są wypłacane,

faktycznie wiąże się z działalnością zakładu lub stałej placówki położonej w tym drugim

Państwie, ani też obciążać niewydzielonych zysków spółki podatkiem od niewydzielonych

zysków, nawet gdy wypłacone dywidendy lub niewydzielone zyski całkowicie lub częściowo

pochodzą z zysków albo z dochodów osiągniętych w tym drugim Państwie.

8.

Korzyści przewidziane w niniejszym Artykule nie zostaną przyznane jeżeli głównym celem

jakiejkolwiek osoby, do której odnosi się powstanie lub nabycie akcji (udziałów) lub

innych praw w związku z którymi dywidendy są wypłacane jest uzyskanie korzyści z tytułu

tego Artykułu poprzez takie powstanie lub nabycie tych praw.

1.

Odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i są wypłacane osobie mającej miejsce

zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane

w tym drugim Państwie.

2.

Jednakże, takie odsetki mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie,

w którym powstają, i zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli rzeczywisty beneficjent

odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to

podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 5 procent kwoty brutto tych odsetek.

3.

Bez względu na postanowienia ustępu 2 odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie

i są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym

się Państwie, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w drugim Umawiającym się Państwie,

jeżeli odbiorca jest rzeczywistym beneficjentem odsetek, oraz

a)

jest tym Państwem, jego bankiem centralnym, jego jednostką terytorialną, organem władzy

lokalnej lub organem ustawowym;

b)

odsetki zostały wypłacone przez Państwo, w którym powstały, jego jednostkę terytorialną,

organ władzy lokalnej lub organ ustawowy;

c)

jest instytucją której wyłącznym lub w głównym właścicielem jest Umawiające się Państwo,

która zostanie okresowo ustalona przez właściwe organy Umawiających się Państw;

d)

jest Korporacją do Spraw Inwestycji Rządu Singapuru sp. z o.o. (the Government of

Singapore lnvestment Corporation Pte Ltd.);

e)

jest Bankiem Gospodarstwa Krajowego.

4.

Określenie „odsetki” użyte w niniejszym artykule oznacza dochód z wszelkiego rodzaju

wierzytelności zabezpieczonych jak i niezabezpieczonych hipoteką i zawierających bądź

nie prawo do udziału w zyskach osiąganych przez dłużnika, a w szczególności dochody

z pożyczek rządowych oraz dochody z obligacji lub skryptów dłużnych, włącznie z premiami

i nagrodami związanymi z takimi pożyczkami, obligacjami lub skryptami dłużnymi. Opłat

karnych z tytułu opóźnionej zapłaty nie uważa się za odsetki w rozumieniu tego artykułu.

5.

Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli rzeczywisty beneficjent

odsetek, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, prowadzi

w drugim Umawiającym się Państwie, w którym powstają odsetki, działalność gospodarczą

poprzez zakład tam położony lub wykonuje wolny zawód w oparciu o położoną tam stałą

placówkę tam położoną i jeżeli wierzytelność, z tytułu której wypłacane są odsetki,

jest faktycznie związana z takim zakładem lub taką stałą placówką. W takim przypadku,

w zależności od sytuacji, stosuje się odpowiednio postanowienia artykułu 7 lub artykułu

14.

6.

Uważa się, że odsetki powstają w Umawiającym się Państwie, jeżeli osoba je wypłacająca

ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Państwie. Jeżeli jednak osoba wypłacająca

odsetki, bez względu na to, czy ma ona miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym

się Państwie, posiada w Umawiającym się Państwie zakład lub stałą placówkę, w związku

z działalnością której powstało zobowiązanie, z tytułu której są wypłacane odsetki

i zapłata tych odsetek jest pokrywana przez ten zakład lub stałą placówkę, to uważa

się, że odsetki takie powstają w tym Państwie, w którym położony jest zakład lub stała

placówka.

7.

Jeżeli w wyniku szczególnych powiązań między osobą wypłacającą odsetki a rzeczywistym

beneficjentem lub powiązań między tymi osobami a osobą trzecią, kwota odsetek związana

z zadłużeniem, z tytułu którego są wypłacane, przekracza kwotę, która byłaby uzgodniona

pomiędzy płatnikiem a rzeczywistym beneficjentem bez tych powiązań, wówczas postanowienia

niniejszego artykułu mają zastosowanie tylko do ostatniej wymienionej kwoty. W takim

przypadku nadwyżka ponad wymienioną poprzednio kwotę podlega opodatkowaniu zgodnie

z prawem każdego z Umawiających się Państw, z uwzględnieniem innych postanowień niniejszej

Umowy.

8.

Korzyści przewidziane w niniejszym Artykule nie zostaną przyznane jeżeli głównym celem

jakiejkolwiek osoby, do której odnosi się powstanie lub nabycie wierzytelności z tytułu

której odsetki są wypłacane jest uzyskanie korzyści z tytułu tego Artykułu w wyniku

powstania lub nabycia tych wierzytelności.

1.

Należności licencyjne powstające w Umawiającym się Państwie i wypłacane osobie mającej

miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane

w tym drugim Państwie.

2.

Jednakże, takie należności mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie,

w którym spółka wypłacająca należności ma siedzibę i zgodnie z prawem tego Państwa,

ale jeżeli rzeczywisty beneficjent należności ma miejsce zamieszkania lub siedzibę

w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć

a)

2 procent kwoty należności licencyjnych brutto uzyskiwanych w związku z korzystaniem

lub prawem do korzystania z wszelkich urządzeń przemysłowych, handlowych lub naukowych;

oraz

b)

5 procent kwoty należności licencyjnych brutto we wszystkich pozostałych przypadkach.

3.

Określenie „należności licencyjne” użyte w tym artykule oznacza wszelkiego rodzaju

należności uzyskiwane w związku z użytkowaniem lub prawem do użytkowania każdego prawa

autorskiego, oprogramowania komputerowego, patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu,

planu, tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego, a także za użytkowanie lub

prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego lub za informacje

związane z doświadczeniem zawodowym w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej.

4.

Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli rzeczywisty beneficjent

należności licencyjnych, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się

Państwie, prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie, z którego pochodzą należności

licencyjne, działalność gospodarczą poprzez zakład w nim położony lub wykonuje wolny

zawód w oparciu o położoną tam stałą placówkę, a prawa lub majątek, z tytułu których

wypłacane są należności licencyjne faktycznie wiążą się z działalnością tego zakładu

lub stałej placówki. W takim przypadku, w zależności od sytuacji, stosuje się postanowienia

artykułu 7 lub artykułu 14.

5.

Uważa się, że należności licencyjne powstają w Umawiającym się Państwie, jeśli osoba

je wypłacająca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Państwie. Jeżeli jednak

osoba wypłacająca należności licencyjne, bez względu na to, czy ma ona w Umawiającym

się Państwie miejsce zamieszkania lub siedzibę, posiada w Umawiającym się Państwie

zakład lub stałą placówkę, w związku z którymi powstał obowiązek wypłaty należności

licencyjnych i zapłata tych należności jest pokrywana przez ten zakład lub stałą placówkę,

wówczas

uważa się, że należności licencyjne powstają w tym Państwie, w którym zakład lub stała

placówka są położone.

6.

Jeżeli w wyniku szczególnych powiązań między osobą wypłacającą należności licencyjne

a rzeczywistym beneficjentem lub powiązań między tymi osobami a osobą trzecią, kwota

należności licencyjnych, płacona za korzystanie, prawo lub informację, przekracza

kwotę, którą osoba wypłacająca należności i rzeczywisty beneficjent uzgodniliby bez

tych powiązań, wówczas postanowienia tego artykułu stosuje się tylko do tej ostatniej

wymienionej kwoty. W takim przypadku nadwyżka ponad wymienioną poprzednio kwotę podlega

opodatkowaniu zgodnie z prawem każdego Umawiającego się Państwa, z uwzględnieniem

innych postanowień niniejszej Umowy.

7.

Korzyści przewidziane w niniejszym artykule nie zostaną przyznane jeżeli głównym celem

jakiejkolwiek osoby, do której odnosi się powstanie lub nabycie praw z tytułu których

należności licencyjne są wypłacane, jest uzyskanie korzyści z tytułu tego artykułu

w wyniku powstania lub nabycia tych praw.

1.

Zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym

się Państwie z tytułu przeniesienia własności majątku nieruchomego, o którym mowa

w artykule 6, i położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane

w tym drugim Państwie.

2.

Zyski z tytułu przeniesienia własności majątku ruchomego stanowiącego część majątku

zakładu, który przedsiębiorstwo jednego Umawiającego się Państwa posiada w drugim

Umawiającym się Państwie, albo z przeniesienia własności majątku ruchomego należącego

do stałej placówki, którą osoba posiadająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się

Państwie dysponuje w drugim Umawiającym się Państwie w celu wykonywania wolnego zawodu,

łącznie z tymi zyskami, które pochodzą z tytułu przeniesienia własności takiego zakładu (odrębnie

albo z całym przedsiębiorstwem) lub takiej stałej placówki mogą być opodatkowane w

tym drugim Państwie.

3.

Zyski osiągane z tytułu przeniesienia własności statków morskich lub statków powietrznych

eksploatowanych w transporcie międzynarodowym oraz z przeniesienia własności majątku

ruchomego związanego z eksploatacją takich statków morskich lub statków powietrznych,

podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się

miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa.

4.

Zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym

się Państwie z przeniesienia własności akcji (udziałów) spółki, innych niż akcje znajdujące

się w obrocie na uznanej giełdzie papierów wartościowych, których więcej niż 75% wartości

pochodzi bezpośrednio lub pośrednio z majątku nieruchomego, położonego w drugim Umawiającym

się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

5.

Zyski z tytułu przeniesienia własności majątku innego, niż wymieniony w ustępach 1,2,3

oraz 4 podlegają opodatkowaniu wyłącznie w tym Umawiającym się Państwie, w którym

przenoszący własność ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.

1.

Dochód, który osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga

z wykonywania działalności zawodowej lub innej działalności o samodzielnym charakterze,

podlega opodatkowaniu tylko w tym Państwie, z wyjątkiem niżej wymienionych okoliczności,

w których taki dochód może być opodatkowany również w drugim Umawiającym się Państwie

a)

jeżeli osoba ta posiada w drugim Umawiającym się Państwie stałą placówkę, w celu wykonywania

działalności; w takim przypadku dochód może być opodatkowany w drugim Państwie tylko

w takim zakresie, w jakim może być przypisany takiej stałej placówce; lub

b)

jeżeli jej pobyt w drugim Umawiającym się Państwie wynosi łącznie lub przekracza 365

dni w jakimkolwiek piętnastostomiesięcznym okresie; w takim przypadku dochód w tym

drugim Państwie może być opodatkowany tylko w takim zakresie, w jakim jest osiągany

z działalności wykonywanej w tym drugim Państwie.

2.

Określenie „działalność zawodowa” obejmuje samodzielnie wykonywaną działalność naukową,

literacką, artystyczną, wychowawczą lub oświatową, jak również samodzielnie wykonywaną

działalność lekarzy, prawników, inżynierów, architektów, dentystów, i księgowych.

1.

Z zastrzeżeniem postanowień artykułów 16, 18 i 19, pensje, płace oraz inne podobne

wynagrodzenia uzyskane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie

w związku z wykonywaniem pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie,

chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest

tam wykonywana, to otrzymane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim

Państwie.

2.

Bez względu na postanowienia ustępu 1, wynagrodzenia uzyskane przez osobę mającą miejsce

zamieszkania w Umawiającym się Państwie w związku z wykonywaniem pracy najemnej w

drugim Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym

Państwie, jeżeli

a)

odbiorca wynagrodzenia przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające

łącznie 183 dni w jakimkolwiek dwunastomiesięcznym okresie rozpoczynającym się lub

kończącym w danym roku podatkowym; i

b)

wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie

ma miejsca zamieszkania ani siedziby w drugim Państwie; i

c)

wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca

posiada w drugim Państwie.

3.

Bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu, wynagrodzenie uzyskane,

w związku z wykonywaniem pracy najemnej na pokładzie statku morskiego lub statku powietrznego,

eksploatowanego w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo Umawiającego

się Państwa podlega opodatkowaniu tylko w tym Państwie. Jednakże, jeżeli takie wynagrodzenie

jest uzyskiwane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie,

wówczas może ono także być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Wynagrodzenia oraz inne podobne świadczenia uzyskane przez osobę mającą miejsce zamieszkania

w Umawiającym się Państwie z tytułu członkostwa w zarządzie lub w radzie nadzorczej

lub innym podobnym organie spółki mającej siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie,

mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

1.

Bez względu na postanowienia artykułów 14 i 15, dochód osoby mającej miejsce zamieszkania

w Umawiającym się Państwie uzyskany z tytułu działalności artystycznej, na przykład

artysty scenicznego, filmowego, radiowego lub telewizyjnego, jak też muzyka lub sportowca,

osobiście wykonywanej w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym

drugim Państwie.

2.

Jeżeli dochód mający związek z osobiście wykonywaną działalnością artysty lub sportowca,

nie przypada na rzecz tego artysty lub sportowca, lecz innej osobie, wówczas dochód

ten, bez względu na postanowienia artykułów 14 i 15, może być opodatkowany w tym Umawiającym

się Państwie, w którym działalność tego artysty lub sportowca jest wykonywana.

3.

Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania do dochodów z działalności wykonywanej

w Umawiającym się Państwie przez artystów lub sportowców, jeżeli wizyta w tym Państwie

jest w całości lub głównie finansowana z funduszy publicznych jednego lub obu Umawiających

się Państw, jego jednostkę terytorialną lub władze lokalne czy organy ustawowe. W

takim przypadku dochód podlega opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie

w którym artysta lub sportowiec ma miejsce zamieszkania.

Z zastrzeżeniem postanowień artykułu 19 ustęp 2, emerytury, renty i inne podobne świadczenia

wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, ze względu

na uprzednie zatrudnienie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

1.

a)

Pensje, płace oraz inne podobne wynagrodzenia, inne niż emerytury i renty wypłacane

przez Umawiające się Państwo, jego jednostkę terytorialną lub władze lokalne lub organ

ustawowy osobie fizycznej z tytułu usług świadczonych na rzecz tego Państwa, jego

jednostki terytorialnej, władzy lokalnej czy organu, podlegają opodatkowaniu tylko

w tym Państwie.

b)

Jednakże takie pensje, płace oraz inne podobne świadczenia podlegają opodatkowaniu

tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeżeli usługi te są świadczone w tym Państwie

przez osobę, która ma miejsce zamieszkania w tym Państwie i która

(i)

jest obywatelem tego Państwa, lub

(ii)

nie stała się osobą mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie wyłącznie w celu świadczenia

tych usług.

2.

a)

Bez względu na postanowienia ustępu 1, wszelkie emerytury, renty i inne świadczenia

o podobnym charakterze wypłacane lub pochodzące z funduszy utworzonych przez Umawiające

się Państwo, lub jego jednostkę terytorialną, władze lokalne lub organy ustawowe,

osobie fizycznej z tytułu świadczenia usług na rzecz tego Państwa lub jego jednostki

terytorialnej, władz lokalnych lub organów podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

b)

Jednakże, takie emerytury, renty i inne świadczenia o podobnym charakterze, podlegają

opodatkowaniu tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeżeli osoba fizyczna ma w

nim miejsce zamieszkania i jest obywatelem tego Państwa.

3.

Postanowienia artykułów 15-18 mają zastosowanie do pensji, płac, emerytur, rent i

innych podobnych świadczeń wypłacanych z tytułu świadczenia usług pozostających w

związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Umawiające się Państwo, jego

jednostkę terytorialną, władze lokalne lub organ ustawowy.

Świadczenia otrzymywane na utrzymanie, kształcenie lub odbywanie praktyki przez studenta,

ucznia lub praktykanta, który ma lub miał bezpośrednio przed przybyciem do Umawiającego

się Państwa miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie i który przebywa

w pierwszym wymienionym Państwie wyłącznie w celu kształcenia się lub odbywania praktyki,

nie podlegają opodatkowaniu w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli świadczenia te

pochodzą ze źródeł spoza tego Państwa.

1.

Dochody osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie,

bez względu na to gdzie są osiągane, a nieobjęte postanowieniami poprzednich artykułów

podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

2.

Postanowienia ustępu 1 nie mają zastosowania do dochodu innego, niż dochód z majątku

nieruchomego, o którym mowa w artykule 6 ustęp 2, jeżeli osoba osiągająca taki dochód,

mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, prowadzi w drugim

Umawiającym się Państwie działalność gospodarczą przez zakład w nim położony lub wykonuje

w drugim Umawiającym się Państwie wolny zawód w oparciu o stałą placówkę w nim położoną

gdy prawo lub majątek, z tytułu którego dochód jest wypłacany, są faktycznie związane

z działalnością takiego zakładu lub stałej placówki. W takim przypadku, stosuje się

odpowiednio postanowienia artykułu 7 lub 14.

3.

Bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2, dochody osoby mającej miejsce zamieszkania

lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, nieobjęte postanowieniami poprzednich artykułów

niniejszej Umowy i powstające w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane

w tym drugim Państwie.

1.

W przypadku Polski, podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób

a)

jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który

zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy może być opodatkowany w Singapurze, Polska

zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu tej osoby, kwoty równej podatkowi zapłaconemu

w Singapurze. Jednakże, takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku,

obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na dochód lub zyski uzyskane

w Singapurze.

b)

jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem niniejszej Umowy, dochód uzyskany przez

osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce jest zwolniony z opodatkowania

w Polsce, wówczas Polska może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu

takiej osoby, uwzględnić zwolniony dochód.

2.

W przypadku Singapuru, podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób

a)

jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Singapurze osiąga w Polsce

dochód, który zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy, może być opodatkowany w

Polsce, Singapur z uwzględnieniem przepisów ustawodawstwa Singapuru dotyczących zaliczenia

na poczet podatku singapurskiego podatku płatnego w każdym innym państwie niż Singapur,

zezwoli na zaliczenie podatku zapłaconego w sposób bezpośredni lub przez potrącenie

w Polsce, na poczet podatku singapurskiego płatnego z tytułu dochodu takiej osoby.

Jeżeli taki dochód jest dywidendą wypłacaną przez spółkę mającą siedzibę w Polsce,

spółce mającej siedzibę w Singapurze, której bezpośrednio lub pośredni udział w kapitale

akcyjnym pierwszej wymienionej spółki wynosi nie mniej niż 10 % wówczas zaliczenie

powinno objąć podatek zapłacony przez tą spółkę w Polsce proporcjonalnie do zysku

z którego dywidenda jest wypłacana.

b)

jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania w Singapurze osiąga dochód w Polsce, Singapur

z uwzględnieniem przepisów przewidzianych w Singapurskiej Ustawie o Podatku Dochodowym dotyczących spełnienia warunków zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego poza

Singapurem, zwolni taki dochód z opodatkowania w Singapurze.

1.

Obywatele Umawiającego się Państwa nie mogą być poddani w drugim Umawiającym się Państwie

ani opodatkowaniu, ani związanym z nim obowiązkom, które są inne lub bardziej uciążliwe

niż opodatkowanie i związane z nim obowiązki, jakim są lub mogą być poddani w takich

samych okolicznościach obywatele tego drugiego Państwa, w szczególności w odniesieniu

do miejsca zamieszkania lub siedziby.

2.

Opodatkowanie zakładu, który przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa posiada w drugim

Umawiającym się Państwie, nie może być w tym drugim Państwie mniej korzystne, niż

opodatkowanie przedsiębiorstw tego drugiego Państwa prowadzących taką samą działalność.

3.

Z wyjątkiem przypadków stosowania postanowień artykułu 9 ustęp 1, artykułu 11 ustęp

6, artykułu 12 ustęp 6, odsetki, należności licencyjne i inne wypłaty ponoszone przez

przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania

lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, przy określaniu podlegających opodatkowaniu

zysków tego przedsiębiorstwa, podlegają odliczeniu na takich samych warunkach, jakby

były płacone na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym pierwszym

wymienionym Państwie.

4.

Żadne postanowienie zawarte w niniejszym artykule nie może być rozumiane jako zobowiązujące

Umawiające się Państwo do przyznania

a)

osobom mającym miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie jakichkolwiek

osobistych zwolnień, ulg i obniżek podatków, które przyznaje ono osobom mającym miejsce

zamieszkania na jego terytorium; lub

b)

obywatelom drugiego Umawiającego się Państwa takich osobistych zwolnień, ulg i obniżek

podatków, które przyznaje ono swoim obywatelom, którzy nie mają miejsca zamieszkania

na jego terytorium lub innym osobom, które zostaną określone w prawie podatkowym tego

Państwa.

5.

Przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa, których kapitał, w całości lub częściowo,

bezpośrednio lub pośrednio, jest własnością lub jest kontrolowany przez jedną osobę

lub większą liczbę osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym

się Państwie, nie mogą być w pierwszym wymienionym Państwie poddane ani opodatkowaniu,

ani związanym z nim obowiązkom, które są inne lub bardziej uciążliwe aniżeli opodatkowanie

i związane z nim obowiązki, którym są lub mogą być poddane podobne przedsiębiorstwa

pierwszego wymienionego Państwa.

6.

Jeżeli Umawiające się Państwo przyznaje zachęty podatkowe własnym obywatelom w celu

popierania rozwoju gospodarczego lub społecznego zgodnie z jego polityką narodową

i według własnych kryteriów, to nie będzie to rozumiane jako nierówne traktowanie

w rozumieniu niniejszego artykułu.

7.

Postanowienia niniejszego artykułu mają zastosowanie do podatków będących przedmiotem

niniejszej Umowy.

1.

Jeżeli osoba jest zdania, że działania jednego lub obu Umawiających się Państw powodują

lub spowodują dla niej opodatkowanie, które jest niezgodne z niniejszą Umową, wówczas

może ona niezależnie od środków odwoławczych przewidzianych w ustawodawstwie wewnętrznym

tych Państw, przedstawić swoją sprawę właściwemu organowi tego Umawiającego się Państwa,

w którym ma ona miejsce zamieszkania lub siedzibę, lub jeżeli w danej sprawie mają

zastosowanie postanowienia artykułu 23 ustęp 1, właściwemu organowi tego Umawiającego

się Państwa, którego jest obywatelem. Sprawa powinna być przedstawiona w ciągu trzech

lat, licząc od dnia pierwszego zawiadomienia o działaniu powodującym opodatkowanie,

które jest niezgodne z postanowieniami niniejszej Umowy.

2.

Właściwy organ, jeżeli uzna zarzut za uzasadniony i nie może sam spowodować zadowalającego

rozwiązania, podejmie starania, aby przypadek ten uregulować w drodze wzajemnego porozumienia

z właściwym organem drugiego Umawiającego się Państwa tak, aby zapobiec opodatkowaniu

niezgodnemu z niniejszą Umową. Każde osiągnięte w ten sposób porozumienie zostanie

wprowadzone w życie bez względu na terminy przewidziane przez ustawodawstwo wewnętrzne

Umawiających się Państw.

3.

Właściwe organy Umawiających się Państw będą czynić starania, aby w drodze wzajemnego

porozumienia usuwać trudności lub wątpliwości, które mogą powstawać przy interpretacji

lub stosowaniu niniejszej Umowy. Mogą one również wspólnie przeprowadzić konsultacje

w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, w sytuacjach nieuregulowanych niniejszą

Umową.

4.

Właściwe organy Umawiających się Państw mogą kontaktować się ze sobą bezpośrednio

w celu osiągnięcia porozumienia w sprawach objętych postanowieniami poprzednich ustępów.

1.

Właściwe organy Umawiających się Państw będą wymieniały takie informacje, które mogą

mieć istotne znaczenie dla stosowania postanowień niniejszej Umowy albo dla wykonywania

lub wdrażania wewnętrznego ustawodawstwa dotyczącego podatków bez względu na ich rodzaj

i nazwę, nałożonych przez Umawiające się Państwa lub ich jednostki terytorialne albo

władze lokalne w zakresie, w jakim opodatkowanie to nie jest sprzeczne z Umową. Wymiana

informacji nie jest ograniczona postanowieniami artykułów 1 i 2.

2.

Wszelkie informacje uzyskane przez Umawiające się Państwo zgodnie z ustępem 1 będą

stanowiły tajemnicę na takiej samej zasadzie, jak informacje uzyskane zgodnie z ustawodawstwem

wewnętrznym tego Państwa i będą mogły być ujawnione jedynie osobom lub organom (w

tym sądom i organom administracyjnym) zajmującym się wymiarem lub poborem, egzekucją

lub ściganiem albo rozpatrywaniem odwołań w zakresie podatków, których dotyczy ustęp

1, lub sprawowaniem nad nimi nadzoru. Takie osoby lub organy będą wykorzystywać informacje

wyłącznie w takich celach. Mogą one ujawniać te informacje w jawnym postępowaniu sądowym

lub w orzeczeniach sądowych.

3.

Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mogą być w żadnym przypadku interpretowane jako zobowiązujące

Umawiające się Państwo do

a)

stosowania środków administracyjnych, które są sprzeczne z ustawodawstwem lub praktyką

administracyjną tego lub drugiego Umawiającego się Państwa;

b)

udzielania informacji, których uzyskanie nie byłoby możliwe na podstawie własnego

ustawodawstwa albo w ramach normalnej praktyki administracyjnej tego lub drugiego

Umawiającego się Państwa;

c)

udzielania informacji, które ujawniłyby tajemnicę handlową, gospodarczą, przemysłową,

kupiecką lub zawodową albo działalność handlową lub informacji, których udzielanie

byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym (ordre public).

4.

Jeżeli Umawiające się Państwo występuje o informację zgodnie z niniejszym artykułem,

drugie Umawiające się Państwo użyje środków służących zbieraniu informacji, aby ją

uzyskać, nawet jeżeli to drugie Państwo nie potrzebuje tej informacji dla własnych

celów podatkowych. Wymóg, o którym mowa w zdaniu poprzednim podlega ograniczeniom,

o których mowa w ustępie 3, lecz w żadnym przypadku takie ograniczenia nie mogą być

rozumiane jako zezwalające Umawiającemu się Państwu na odmowę dostarczenia informacji

jedynie dlatego, że nie ma ono wewnętrznego interesu w odniesieniu do takiej informacji.

5.

Postanowienia ustępu 3 w żadnym przypadku nie będą interpretowane jako zezwalające

Umawiającemu się Państwu na odmowę dostarczenia informacji wyłącznie z takiego powodu,

że informacja jest w posiadaniu banku, innej instytucji finansowej, przedstawiciela,

agenta lub powiernika albo dotyczy relacji właścicielskich w danym podmiocie.

Postanowienia niniejszej Umowy nie naruszają przywilejów podatkowych przysługujących

członkom misji dyplomatycznych i urzędów konsularnych na podstawie ogólnych zasad

prawa międzynarodowego lub postanowień umów szczególnych.

1.

Jeżeli niniejsza Umowa przewiduje (z zastrzeżeniem lub bez zastrzeżenia innych warunków),

iż dochód ze źródeł położonych w Polsce podlega zwolnieniu od opodatkowania lub może

zostać opodatkowany w Polsce według obniżonej stawki oraz że na mocy ustawodawstwa

podatkowego obowiązującego w Singapurze dany dochód podlega opodatkowaniu w odniesieniu

do kwoty dochodu przekazanego lub otrzymanego w Singapurze, a nie w odniesieniu do

jego pełnej kwoty, wówczas zwolnienie lub opodatkowanie według obniżonej stawki dozwolone

na podstawie niniejszej Umowy w Polsce ma zastosowanie tylko do tej części dochodu,

która została przekazana lub otrzymana w Singapurze.

2.

Jednakże, takie ograniczenie nie ma zastosowania

a)

do dochodu osiąganego przez Rząd Singapuru lub przez każdą osobę uznaną przez właściwy

organ Singapuru na potrzeby niniejszego ustępu. Określenie „Rząd Singapuru” obejmuje

jego agencje oraz organy ustawowe; oraz

b)

jeżeli Singapur zwalnia z opodatkowania dochód o którym mowa w Artykule 22 ustęp 2

(b) uzyskany poza Singapurem. Wówczas zwolnienie lub obniżka podatku, która zgodnie

z postanowieniami niniejszej Umowy została przyznana w Polsce, ma zastosowanie do

całej kwoty dochodu uzyskanego ze źródeł położonych w Polsce, który został zwolniony

z opodatkowania w Singapurze.

1.

Umawiające się Państwa wymienią w drodze dyplomatycznej noty, informując się wzajemnie,

iż zostały spełnione wszystkie procedury wymagane w ich wewnętrznym prawie dla wejścia

wżycie niniejszej Umowy.

2.

Niniejsza Umowa wejdzie w życie w dniu wystawienia późniejszej z not, przy czym będzie

miała zastosowanie

a)

w Polsce

(i)

w odniesieniu do podatków potrącanych u źródła, do kwot dochodu osiągniętego w dniu

1 stycznia lub po tym dniu w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym niniejsza

Umowa wejdzie w życie; oraz

(ii)

w odniesieniu do pozostałych podatków, do kwot dochodu osiągniętego w jakimkolwiek

roku podatkowym rozpoczynającym się w dniu 1 stycznia lub po tym dniu w roku kalendarzowym

następującym po roku, w którym Umowa wejdzie w życie.

b)

w Singapurze

(i)

w odniesieniu do podatku pobieranego za dany rok rozliczeniowy rozpoczynający się

w dniu 1 stycznia lub po tym dniu w drugim roku kalendarzowym następującym po roku,

w którym Umowa wejdzie w życie, oraz

(ii)

we wszystkich pozostałych przypadkach w dniu 1 stycznia lub po tym dniu w roku kalendarzowym

następującym po roku, w którym Umowa wejdzie w życie.

3.

Bez względu na postanowienia niniejszego artykułu, postanowienia artykułów 24 i 25

(Procedura wzajemnego porozumiewania się i Wymiana informacji) będą miały zastosowanie

od daty wejścia w życie niniejszej Umowy, bez względu na okres podatkowy, którego

sprawa dotyczy.

4.

Postanowienia Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Singapuru w sprawie

unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w

zakresie podatków od dochodu, sporządzonej w Singapurze dnia 23 kwietnia 1993 r. przestaną obowiązywać od dnia, w którym niniejsza Umowa znajdzie zastosowanie w odniesieniu

do podatków, do których ma ona zastosowanie zgodnie z postanowieniami ustępów 1, 2

i 3 niniejszego artykułu.

Niniejsza Umowa pozostaje w mocy do czasu jej wypowiedzenia przez jedno z Umawiających

się Państw. Każde Umawiające się Państwo może wypowiedzieć niniejszą Umowę przekazując

notę w drodze dyplomatycznej na co najmniej sześć miesięcy przed końcem każdego roku

kalendarzowego rozpoczynającego się po upływie pięciu lat od dnia, w którym niniejsza

Umowa weszła w życie. W takim przypadku, niniejsza Umowa przestanie mieć zastosowanie

a)

w Polsce

(i)

w odniesieniu do podatków potrącanych u źródła, do dochodu osiągniętego w dniu 1 stycznia

lub po tym dniu w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym nota została przekazana;

oraz

(ii)

w odniesieniu do pozostałych podatków, do dochodu osiągniętego w rok podatkowym rozpoczynającym

się w dniu 1 stycznia lub po tym dniu w roku kalendarzowym następującym po roku, w

którym nota została przekazana.

b)

w Singapurze

(i)

w odniesieniu do podatku pobieranego za dany rok podatkowy rozpoczynający się w dniu

1 stycznia lub po tym dniu w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym nota

została przekazana; oraz

(ii)

we wszystkich pozostałych przypadkach po zakończeniu roku kalendarzowego następującego

po roku, w którym nota zastała przekazana.