Obwieszczenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 17 stycznia 2014 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Biura Ochrony Rządu

Rozporządzenie określa

1)

warunki i tryb otrzymywania przez funkcjonariuszy Biura Ochrony Rządu, zwanych dalej

„funkcjonariuszami”, następujących dodatków do uposażenia zasadniczego

a)

dodatku specjalnego,

b)

dodatków uzasadnionych szczególnymi właściwościami, kwalifikacjami, warunkami albo

miejscem pełnienia służby,

zwanych dalej „dodatkami”, oraz ich wysokość;

2)

zakres podmiotowy, warunki i tryb przyznawania, zawieszania i cofania dodatków oraz

terminy ich wypłacania.

Warunki i tryb przyznawania dodatków do uposażenia, określone w rozporządzeniu, o

którym mowa w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, mają zastosowanie

do uposażeń przysługujących funkcjonariuszom Biura Ochrony Rządu od dnia 1 stycznia

2007 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Przepisy rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem,

mają zastosowanie do dodatków do uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Biura Ochrony

Rządu należnych od dnia 1 października 2012 r.

Uposażeniem bazowym w rozumieniu rozporządzenia jest kwota 2146 zł.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

(uchylony).

2.

Kwoty dodatków po wyliczeniu zaokrągla się do pełnego grosza w górę.

1

Funkcjonariusz w służbie stałej i przygotowawczej otrzymuje dodatek specjalny w miesięcznej

wysokości ustalonej w następującej relacji procentowej do kwoty należnego uposażenia

zasadniczego według stanowiska służbowego

1)

Szef Biura Ochrony Rządu i jego zastępcy - 46%;

2)

pozostali funkcjonariusze - 37%.

2.

Dodatek specjalny może być podwyższony w związku z powierzeniem funkcjonariuszowi

nowych lub dodatkowych zadań o wysokim stopniu złożoności i odpowiedzialności, z tym

że zwiększenie dodatku specjalnego nie może być wyższe od kwoty stanowiącej 10% uposażenia

zasadniczego według stanowiska służbowego przysługującego funkcjonariuszowi.

3.

Zwiększenie dodatku, o którym mowa w ust. 2, przyznaje się na czas określony. Wysokość

przyznanego dodatku uzależnia się od charakteru i zakresu powierzonych zadań służbowych

oraz rodzaju i poziomu posiadanych przez funkcjonariusza kwalifikacji zawodowych i

specjalistycznych.

4.

Zwiększenie dodatku, o którym mowa w ust. 2, nie przysługuje w razie ustania przesłanek,

które uzasadniały jego przyznanie, albo może zostać obniżone w razie niewywiązywania

się funkcjonariusza z nowych lub dodatkowych zadań lub obowiązków.

5.

Zwiększenie dodatku, o którym mowa w ust. 2, zawiesza się w razie stwierdzonego w

opinii służbowej faktu niewywiązywania się funkcjonariusza z obowiązków służbowych.

Funkcjonariusze otrzymują następujące dodatki uzasadnione szczególnymi właściwościami,

kwalifikacjami, warunkami albo miejscem pełnienia służby

1)

dodatek za służbę w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych;

2)

dodatek za klasę kwalifikacyjną uzyskaną w ramach specjalności właściwej dla zajmowanego

stanowiska lub funkcji określonej odrębnymi przepisami;

3)

dodatek za specjalizację medyczną;

4

dodatek za służbę w państwach, których terytorium w całości lub części zostało uznane

za strefę działań wojennych na podstawie odrębnych przepisów, lub na terytoriach państw

lub ich części, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 60a ust. 2 ustawy z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu, zwany dalej „dodatkiem zagranicznym”.

1.

Funkcjonariuszowi, który otrzymuje dodatek za służbę w warunkach szkodliwych dla zdrowia

lub uciążliwych w ostatnim miesiącu pełnienia służby, dodatek ten przysługuje

1)

w pełnej wysokości, jeżeli otrzymywał go przez okres co najmniej 10 lat;

2)

w wysokości proporcjonalnej do okresu otrzymywania dodatku, jeżeli otrzymywał go przez

okres krótszy niż 10 lat, z tym że okres 6 miesięcy liczy się jak pełny rok.

2.

W przypadku

1)

zwolnienia funkcjonariusza ze służby wskutek orzeczenia trwałej niezdolności do służby

przez komisję lekarską podległą ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, jeśli

utrata tej zdolności została spowodowana wypadkiem pozostającym w związku z pełnieniem

służby w Biurze Ochrony Rządu lub chorobą powstałą w związku ze szczególnymi warunkami

tej służby,

2)

śmierci funkcjonariusza,

uposażenie funkcjonariusza za ostatni miesiąc pełnienia służby uwzględnia pełną wysokość

dodatku, o którym mowa w ust. 1.

1.

Funkcjonariusz przeniesiony na stanowisko, na którym pobierane dotychczas dodatki

nie przysługują lub przysługują w niższej wysokości, zachowuje prawo do tych dodatków

w pełnej wysokości według stawek obowiązujących przed przeniesieniem, jeżeli przeniesienie

nastąpiło wskutek utraty zdolności do służby na danym stanowisku spowodowanej wypadkiem

pozostającym w związku z pełnieniem służby lub chorobą powstałą w związku ze szczególnymi

warunkami tej służby.

2.

Przepis ust. 1 nie dotyczy podwyższenia dodatku specjalnego, o którym mowa w § 4 ust.

2.

3.

W przypadku ustania warunków uzasadniających otrzymywanie dodatków, o których mowa

w § 9-11, z innych względów niż określone w § 6, prawo do tych dodatków wygasa z upływem

ostatniego dnia miesiąca, w którym ustały warunki uzasadniające ich otrzymywanie.

1.

Szef Biura Ochrony Rządu przyznaje, podwyższa, zawiesza, obniża lub cofa funkcjonariuszowi

dodatek decyzją określającą datę nabycia lub utraty uprawnień do dodatku, jego wysokość

oraz podstawę przyznania, zawieszenia, cofnięcia lub obniżenia dodatku.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych przyznaje, podwyższa, zawiesza, obniża lub

cofa dodatki Szefowi Biura Ochrony Rządu i jego zastępcom decyzją określającą datę

nabycia lub utraty uprawnień do dodatku, jego wysokość oraz podstawę przyznania, zawieszenia,

obniżenia lub cofnięcia dodatku.

3.

Podwyższenie dodatku o charakterze stałym wskutek zmiany stawek uposażenia zasadniczego

nie wymaga wydania odrębnej decyzji.

1.

Funkcjonariusze pełniący służbę w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych

otrzymują, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, dodatek w następującej wysokości miesięcznej

1)

przy pierwszym stopniu szkodliwości lub uciążliwości - 3%,

2)

przy drugim stopniu szkodliwości lub uciążliwości - 4%,

3)

przy trzecim stopniu szkodliwości lub uciążliwości - 6%,

4)

przy czwartym stopniu szkodliwości lub uciążliwości - 9%

- uposażenia bazowego.

2.

Wykaz szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych warunków pełnienia służby stanowi załącznik

do rozporządzenia.

3.

Dodatek, o którym mowa w ust. 1, otrzymują funkcjonariusze pełniący służbę w warunkach

szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych co najmniej przez połowę obowiązującego czasu

służby w miesięcznym okresie rozliczeniowym.

4.

Dodatek, o którym mowa w ust. 1, przyznaje się, jeżeli w środowisku pracy występują

przekroczenia najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla

zdrowia lub innych norm higieniczno-sanitarnych, potwierdzone wynikami badań przeprowadzanych

w sposób i na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

5.

W razie zbiegu uprawnień do dodatku za służbę w warunkach o różnym stopniu szkodliwości

dla zdrowia lub uciążliwości z dwóch lub więcej tytułów funkcjonariusz otrzymuje jeden

dodatek według wyższego stopnia szkodliwości i uciążliwości.

6.

Dodatek cofa się w przypadku osiągnięcia poprawy warunków służby, popartej badaniami

środowiskowymi, lub po wyeliminowaniu czynnika szkodliwego.

Chorążemu i podoficerowi służby stałej lub przygotowawczej albo funkcjonariuszowi

służby kandydackiej, który uzyskał klasę kwalifikacyjną w specjalności właściwej dla

zajmowanego stanowiska służbowego lub pełnionej funkcji, przysługuje dodatek za uzyskanie

klasy kwalifikacyjnej w ramach specjalności właściwej dla zajmowanego stanowiska służbowego

lub funkcji, w następującej wysokości miesięcznej

1)

w razie uzyskania II klasy - 6%,

2)

w razie uzyskania I klasy - 10%,

3)

w razie uzyskania klasy mistrzowskiej - 18%

- uposażenia bazowego.

1.

Funkcjonariuszowi - lekarzowi, lekarzowi stomatologowi lub farmaceucie, który posiada

specjalizację lekarską, lekarsko-stomatologiczną lub farmaceutyczną, przysługuje dodatek

za specjalizację medyczną, w następującej miesięcznej wysokości

1)

20% - specjaliście w szczegółowej dziedzinie medycyny, uzyskanej w specjalności: chirurgia

klatki piersiowej, chirurgia naczyniowa, chirurgia plastyczna, toksykologia kliniczna

lub transfuzjologia kliniczna,

2)

15% - specjaliście

a)

w zakresie innych niż wymienione w pkt 1 szczegółowych dziedzin medycyny,

b)

w podstawowej dziedzinie medycyny, uzyskanej w specjalności: anestezjologia i intensywna

terapia, chirurgia ogólna, chirurgia twarzowo-szczękowa, choroby wewnętrzne, diagnostyka

laboratoryjna, higiena i epidemiologia, medycyna pracy, medycyna ratunkowa, medycyna

rodzinna, medycyna transportu, neurochirurgia, stomatologia ogólna lub zdrowie publiczne,

c)

drugiego stopnia w specjalności: analityka farmaceutyczna, analityka kliniczna, anestezjologia

i intensywna terapia, chirurgia klatki piersiowej, chirurgia ogólna, chirurgia plastyczna,

chirurgia stomatologiczna, choroby wewnętrzne, epidemiologia, farmacja apteczna, higiena

i epidemiologia, higiena, medycyna lotnicza, ochrona radiologiczna, organizacja zaopatrzenia

medycznego, ortopedia i traumatologia, psychiatria, psychologia kliniczna, radiodiagnostyka,

stomatologia ogólna, toksykologia, transfuzjologia,

3)

12% - specjaliście

a)

w zakresie innych niż wymienione w pkt 2 lit. b podstawowych dziedzin medycyny,

b)

drugiego stopnia w innych specjalnościach niż wymienione w pkt 2 lit. c,

4)

10% - specjaliście pierwszego stopnia, uzyskanej w specjalności wymienionej w pkt

2 lit. c,

5)

8% - specjaliście pierwszego stopnia, uzyskanej w innych specjalnościach niż wymienione

w pkt 2 lit. c

- uposażenia bazowego.

2.

Dodatek, o którym mowa w ust. 1, przysługuje także funkcjonariuszowi - psychologowi,

specjaliście w zakresie psychologii klinicznej oraz funkcjonariuszowi zajmującemu

stanowisko lub pełniącemu funkcję objętą specjalizacją medyczną, w razie posiadania

specjalizacji medycznej właściwej dla tego stanowiska. Dodatek przyznaje się w wysokości

określonej w ust. 1, odpowiednio do uzyskanego stopnia specjalizacji.

1.

Dodatek zagraniczny przysługuje w wysokości 90% uposażenia bazowego.

2.

W przypadku ustania wykonywania czynności służbowych w państwach lub ich częściach,

o których mowa w § 5 pkt 4, dodatek zagraniczny cofa się.

1

Dodatek specjalny, dodatek za służbę w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych,

dodatek za klasę kwalifikacyjną uzyskaną w ramach specjalności właściwej dla zajmowanego

stanowiska lub funkcji oraz dodatek za specjalizację medyczną wypłaca się miesięcznie

z góry, w terminach płatności uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy.

2

Dodatek zagraniczny wypłaca się z dołu w wysokości 1/30 wymiaru, o którym mowa w §

11a ust. 1, za każdy dzień służby w państwach lub ich częściach, o których mowa w

§ 5 pkt 4, najpóźniej w terminie płatności uposażenia za miesiąc następujący po miesiącu,

w którym ustalono jego wymiar.

Przepisy rozporządzenia stosuje się do dodatków przyznawanych od dnia 1 kwietnia 2002 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia