Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 10 lutego 2014 r. w sprawie świadectwa maszynisty

Rozporządzenie określa

1)

zakres wiedzy i umiejętności dotyczących pojazdu kolejowego i infrastruktury kolejowej,

objętych szkoleniem i egzaminem, które są niezbędne do uzyskania świadectwa maszynisty;

2)

program oraz czas trwania szkolenia kandydatów na maszynistów ubiegających się o uzyskanie

świadectwa maszynisty;

3)

sposób, formę oraz tryb przygotowania i przeprowadzania egzaminów dla kandydatów na

maszynistów ubiegających się o uzyskanie świadectwa maszynisty oraz tryb pracy komisji

egzaminacyjnej przeprowadzającej te egzaminy;

4)

tryb oraz szczegółowe warunki i minimalną częstotliwość przeprowadzania szkoleń oraz

sprawdzianów wiedzy i umiejętności maszynistów;

5)

zakres danych dotyczących infrastruktury kolejowej ujęty w świadectwie maszynisty;

6)

szczegółowe warunki i sposób prowadzenia rejestru świadectw maszynistów, zakres danych

w nim ujętych, a także okres ich przechowywania, wzór tego rejestru oraz tryb udostępniania

danych ujętych w rejestrze podmiotom, o których mowa w art. 22b ust. 14a ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym, zwanej dalej „ustawą”.

1.

Zakres wiedzy i umiejętności dotyczących pojazdu kolejowego, objętych szkoleniem i

egzaminem, które są niezbędne do uzyskania świadectwa maszynisty, określa załącznik

nr 1 do rozporządzenia.

2.

Zakres wiedzy i umiejętności dotyczących infrastruktury kolejowej, objętych szkoleniem

i egzaminem, które są niezbędne do uzyskania świadectwa maszynisty, określa załącznik

nr 2 do rozporządzenia.

Program oraz czas trwania szkolenia kandydatów na maszynistów ubiegających się o uzyskanie

świadectwa maszynisty określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

1.

Osoba upoważniona przez przedsiębiorcę prowadzącego ośrodek szkolenia i egzaminowania

maszynistów oraz kandydatów na maszynistów

1)

powołuje komisję egzaminacyjną, w skład której wchodzi co najmniej trzech egzaminatorów

wpisanych do wykazu, o którym mowa w art. 22a ust. 8 pkt 1 ustawy, z których jeden

pełni funkcję egzaminatora prowadzącego;

2)

wyznacza sekretarza komisji;

3)

wyznacza termin i miejsce egzaminu;

4)

powiadamia pisemnie Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego, zwanego dalej „Prezesem

UTK”, o terminie i miejscu przeprowadzenia egzaminu oraz o liczbie egzaminowanych,

nie później niż w terminie 14 dni przed planowanym terminem egzaminu;

5)

zapewnia obsługę administracyjną komisji egzaminacyjnej.

2.

Egzaminator prowadzący

1)

powołuje zespoły egzaminacyjne spośród egzaminatorów wchodzących w skład komisji egzaminacyjnej

do przeprowadzenia

a)

części teoretycznej egzaminu,

b)

części praktycznej egzaminu;

2)

zapewnia opracowanie wymaganej liczby testowych pytań egzaminacyjnych;

3)

ustala listę kandydatów na maszynistów dopuszczonych do egzaminu.

3.

Zespół egzaminacyjny do przeprowadzenia części teoretycznej egzaminu składa się z

co najmniej trzech egzaminatorów, z których jeden pełni funkcję egzaminatora prowadzącego

część teoretyczną egzaminu.

4.

Zespół egzaminacyjny do przeprowadzenia części praktycznej egzaminu składa się z co

najmniej dwóch egzaminatorów, z których jeden pełni funkcję egzaminatora prowadzącego

część praktyczną egzaminu.

5.

Egzaminator prowadzący część praktyczną egzaminu powinien posiadać licencję maszynisty

oraz świadectwo maszynisty uprawniające do prowadzenia typu pojazdu kolejowego i określonej

infrastruktury kolejowej, których dotyczy egzamin.

6.

W razie braku możliwości zapewnienia egzaminatora, który posiada uprawnienia, o których

mowa w ust. 5, część praktyczna egzaminu powinna być przeprowadzona przy udziale maszynisty

posiadającego takie uprawnienia.

7.

Przepisów ust. 5 i 6 nie stosuje się w przypadku, gdy egzamin dotyczy

1)

nowego typu pojazdu kolejowego;

2)

zmodernizowanego typu pojazdu kolejowego, dla którego wydawane jest nowe zezwolenie

na dopuszczenie do eksploatacji;

3)

typu pojazdu kolejowego wyłączonego uprzednio z eksploatacji przez okres dłuższy niż

12 miesięcy;

4)

nowo wybudowanej infrastruktury kolejowej;

5)

istniejącej infrastruktury kolejowej o zmienionych parametrach techniczno-eksploatacyjnych;

6)

infrastruktury kolejowej wyłączonej uprzednio z eksploatacji przez okres dłuższy niż

6 miesięcy.

8.

W przypadkach, o których mowa w ust. 7, część praktyczną egzaminu należy przeprowadzić

w porozumieniu z zarządcą infrastruktury kolejowej, po której ma być przeprowadzony

ten egzamin, zapewniając warunki techniczne i organizacyjne niezbędne dla zachowania

bezpieczeństwa ruchu kolejowego.

9.

Funkcji egzaminatora prowadzącego, o którym mowa w ust. 2-4, nie może pełnić egzaminator,

który uprzednio pełnił funkcję instruktora prowadzącego szkolenie dla kandydatów na

maszynistów przystępujących do egzaminu.

10.

W przypadku niezdania którejkolwiek z części egzaminu, egzaminator prowadzący wyznacza

termin egzaminu poprawkowego.

11.

Jeżeli kandydat na maszynistę ubiegający się o świadectwo maszynisty trzykrotnie złożył

egzamin z wynikiem negatywnym, ponownie przechodzi on szkolenie w pełnym wymiarze

godzin określonym w programie szkolenia kandydatów na maszynistów ubiegających się

o świadectwo maszynisty.

1.

Egzamin dla kandydatów na maszynistów ubiegających się o uzyskanie świadectwa maszynisty

składa się z części teoretycznej oraz części praktycznej.

2.

Część teoretyczną egzaminu obejmującą sprawdzenie wiedzy i umiejętności dotyczących

taboru kolejowego i infrastruktury kolejowej przeprowadza się w formie testu pisemnego

składającego się ze 100 pytań, z czego

1)

50 pytań dotyczy infrastruktury kolejowej, ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień

z zakresu techniki prowadzenia ruchu kolejowego i sygnalizacji;

2)

50 pytań dotyczy konstrukcji i obsługi pojazdów kolejowych z napędem.

3.

Do każdego pytania w teście pisemnym przyporządkowane są trzy odpowiedzi, z których

tylko jedna jest prawidłowa. Za każdą prawidłową odpowiedź uzyskuje się 1 punkt.

4.

Część teoretyczna egzaminu trwa 200 minut.

5.

Część teoretyczną egzaminu uważa się za zdaną, jeżeli kandydat na maszynistę uzyskał

z testu pisemnego co najmniej 75 punktów.

6.

Część praktyczna egzaminu polega na sprawdzeniu, za pomocą jazd praktycznych na sieci

kolejowej, umiejętności prowadzenia pojazdu kolejowego oraz wykonywania innych czynności

związanych z obsługą pojazdu kolejowego. Dopuszcza się wykorzystanie symulatora pojazdu

kolejowego w celu oceny stosowania zasad eksploatacji i działań maszynisty w trudnych

sytuacjach.

7.

Część praktyczna egzaminu obejmuje

1)

wykonywanie czynności przygotowania do pracy i zdania po pracy pojazdu kolejowego;

2)

lokalizowanie i wykrywanie usterek w obwodach i urządzeniach pojazdu kolejowego;

3)

wykonywanie oględzin technicznych pociągu i obsługi hamulców kolejowych;

4)

obsługę urządzeń kontrolujących czujność maszynisty, urządzeń kontroli prowadzenia

pociągu, o ile są zabudowane na pojeździe kolejowym, oraz urządzeń radiołączności

pociągowej;

5)

prowadzenie dokumentacji eksploatacyjnej i naprawczej;

6)

obsługę pojazdu kolejowego podczas jazdy;

7)

wykonanie jazdy praktycznej poznanym typem pojazdu kolejowego po poznanej infrastrukturze

kolejowej.

8.

Warunkiem dopuszczenia kandydata na maszynistę do zdawania części praktycznej egzaminu

jest zdanie przez niego części teoretycznej egzaminu.

1.

Po przeprowadzeniu egzaminu komisja egzaminacyjna sporządza protokół, który zawiera

1)

oznaczenie ośrodka szkolenia i egzaminowania przeprowadzającego egzamin;

2)

datę i miejsce przeprowadzenia egzaminu oraz czas rozpoczęcia i zakończenia egzaminu;

3)

datę i miejsce sporządzenia protokołu;

4)

wskazanie składu komisji egzaminacyjnej, w tym zespołów egzaminacyjnych oraz egzaminatorów

prowadzących;

5)

liczbę kandydatów na maszynistów dopuszczonych do

a)

części teoretycznej egzaminu,

b)

części praktycznej egzaminu;

6)

wykaz kandydatów na maszynistów, którzy zdali egzamin;

7)

wskazanie kategorii i podkategorii świadectwa maszynisty oraz typów pojazdów kolejowych,

do prowadzenia których nabyli uprawnienia kandydaci na maszynistów, którzy zdali egzamin;

8)

dane dotyczące infrastruktury kolejowej podlegające wpisowi do świadectwa maszynisty,

o których mowa w § 16 ust. 1;

9)

podpisy członków komisji egzaminacyjnej.

2.

Kopię protokołu ośrodek szkolenia i egzaminowania przekazuje w terminie 14 dni od

dnia jego sporządzenia

1)

przewoźnikowi kolejowemu albo zarządcy infrastruktury, u którego kandydat na maszynistę

jest zatrudniony lub świadczy usługi;

2)

Prezesowi UTK.

Proces szkolenia maszynistów jest realizowany na podstawie przyjętych u przewoźników

kolejowych i zarządców infrastruktury systemów zarządzania kompetencjami opracowanych

na podstawie rozporządzenia Komisji (UE) nr 1158/2010 z dnia 9 grudnia 2010 r. w sprawie wspólnej

metody oceny bezpieczeństwa w odniesieniu do zgodności z wymogami dotyczącymi uzyskania

kolejowych certyfikatów bezpieczeństwa

(Dz. Urz. UE L 326 z 10.12.2010, str. 11) oraz rozporządzenia Komisji (UE) nr 1169/2010 z dnia 10 grudnia 2010 r. w sprawie wspólnej

metody oceny bezpieczeństwa w odniesieniu do zgodności z wymogami dotyczącymi uzyskania

kolejowych autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa

(Dz. Urz. UE L 327 z 11.12.2010, str. 13) i obejmuje w szczególności

1)

pouczenia okresowe;

2)

pouczenia doraźne;

3)

szkolenie przy użyciu symulatora pojazdu kolejowego.

1.

Pouczenia okresowe przeprowadza się nie rzadziej niż trzy razy do roku.

2.

Minimalna roczna liczba godzin szkolenia w ramach pouczeń okresowych wynosi 24, przy

czym godzina szkolenia równa się 45 minutom.

3.

Zajęcia w ramach pouczeń okresowych należy prowadzić w grupach nieprzekraczających

25 maszynistów.

4.

Zakres pouczeń okresowych powinien obejmować co najmniej następującą tematykę

1)

podstawowe akty prawne i regulacje wewnętrzne dotyczące pracy na stanowisku maszynisty

oraz wprowadzone w nich zmiany;

2)

omówienie zaistniałych zdarzeń kolejowych ze wskazaniem przyczyn, skutków oraz zastosowanych

środków zaradczych;

3)

zagadnienia z zakresu wykonywanych czynności na stanowisku maszynisty, w tym dotyczące

spraw dyscypliny i bezpieczeństwa pracy, postępowania w ruchu kolejowym w sytuacjach

standardowych i nadzwyczajnych oraz systemu zarządzania bezpieczeństwem.

5.

Pracownika nieobecnego na pouczeniach okresowych należy poddać indywidualnemu szkoleniu,

które może być wykonane w ramach pouczeń doraźnych.

1.

Pouczenia doraźne są przeprowadzane na stanowisku pracy.

2.

Tematyka pouczeń doraźnych dotyczy czynności wykonywanych przez maszynistę na stanowisku

pracy.

3.

Pouczenia doraźne przeprowadza się w szczególności w przypadku

1)

dokonywania zmian organizacyjnych lub technicznych w działalności przewoźnika kolejowego

lub zarządcy infrastruktury, które mają wpływ na zakres i sposób wykonywania czynności

na stanowisku maszynisty;

2)

wydania zaleceń Państwowej Komisji Badania Wypadków Kolejowych, o których mowa w art.

28l ust. 1 ustawy, wskazujących na konieczność przeprowadzenia pouczeń doraźnych dla

maszynistów.

4.

Podczas pouczeń doraźnych sprawdzana jest praktyczna poprawność obsługi pojazdów kolejowych

oraz znajomość obowiązujących przepisów w zakresie niezbędnym dla bezpiecznego wykonywania

pracy na stanowisku maszynisty.

1.

Szkolenie przy użyciu symulatora pojazdu kolejowego przeprowadza się nie rzadziej

niż raz w roku w wymiarze 3 godzin.

2.

Szkolenie przy użyciu symulatora pojazdu kolejowego powinno umożliwiać ocenę sposobu

obsługi pojazdu kolejowego przez maszynistę, a także jego reakcji w sytuacjach standardowych

i nadzwyczajnych, w różnych porach doby. Szkolenie powinno być przeprowadzane w sposób

umożliwiający odtworzenie różnorodnych scenariuszy eksploatacyjnych, technicznych

i pogodowych.

1.

Sprawdziany wiedzy i umiejętności maszynistów niezbędne dla zachowania ważności świadectwa

maszynisty przeprowadza się w zakresie znajomości

1)

infrastruktury kolejowej - co 3 lata, a także po każdej nieobecności przekraczającej

okres 6 miesięcy na danej części infrastruktury, a jeżeli ruch kolejowy na danej części

infrastruktury jest prowadzony jedynie w niektórych miesiącach roku - po każdej nieobecności

przekraczającej okres 1 roku;

2)

pojazdów kolejowych - co 3 lata, a także po przerwie w prowadzeniu określonego typu

pojazdu kolejowego przekraczającej okres 1 roku;

3)

języka obcego dla maszynistów, którzy prowadzą pociągi w ruchu transgranicznym, z

uwzględnieniem terminologii stosowanej przy prowadzeniu ruchu kolejowego na sieci

kolejowej innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej - co 3 lata, a także po

każdej nieobecności maszynisty na tej sieci kolejowej przekraczającej okres 1 roku.

2.

Niezależnie od terminów określonych w ust. 1 sprawdziany wiedzy i umiejętności maszynistów

przeprowadza się

1)

w przypadku zawieszenia świadectwa maszynisty przez przewoźnika kolejowego albo zarządcę

infrastruktury

a)

na skutek uchybień w pracy mogących spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ruchu kolejowego,

b)

w związku z uczestnictwem maszynisty w poważnym wypadku, wypadku lub incydencie -

w razie uzasadnionego podejrzenia utraty zdolności do wykonywania czynności maszynisty

lub na żądanie komisji kolejowej, o której mowa w art. 28m ust. 1 ustawy,

c)

po przerwie w wykonywaniu czynności na stanowisku maszynisty trwającej co najmniej

6 miesięcy,

d)

po uzyskaniu negatywnego wyniku sprawdzianu, o którym mowa w ust. 1,

e)

po otrzymaniu wniosku Prezesa UTK, o którym mowa w art. 22b ust. 15 ustawy;

2)

przed wydaniem świadectwa maszynisty dla maszynisty, który posiada odpis świadectwa

maszynisty albo świadectwo maszynisty, potwierdzające wykonywanie czynności na tym

stanowisku u innego przewoźnika kolejowego lub zarządcy infrastruktury;

3)

w przypadku rozszerzania uprawnień określonych w świadectwie maszynisty w zakresie

dotyczącym

a)

określonej części infrastruktury kolejowej,

b)

typu pojazdu kolejowego;

4)

po wydaniu zaleceń Państwowej Komisji Badania Wypadków Kolejowych, o których mowa

w art. 28l ust. 1 ustawy, wskazujących na konieczność przeprowadzenia dodatkowych

sprawdzianów wiedzy i umiejętności maszynistów;

5)

jeżeli przewoźnik kolejowy albo zarządca infrastruktury stwierdzi konieczność przeprowadzenia

takich sprawdzianów w celu zminimalizowania zagrożeń związanych z pracą maszynistów

zidentyfikowanych w ramach dokonywanej oceny ryzyka, o której mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 352/2009 z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie przyjęcia

wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w zakresie wyceny i oceny ryzyka, o której mowa

w art. 6 ust. 3 lit. a dyrektywy 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

(Dz. Urz. UE L 108 z 29.04.2009, str. 4).

Sprawdziany wiedzy i umiejętności maszynistów przeprowadza się, uwzględniając doświadczenie

zawodowe, kwalifikacje maszynisty oraz ujęte w świadectwie maszynisty typy pojazdów

kolejowych, do prowadzenia których jest on uprawniony.

1.

Maszynistę poddaje się sprawdzianowi wiedzy i umiejętności, podczas którego prowadzi

on pojazd kolejowy w obecności co najmniej jednego egzaminatora.

2.

Po zakończeniu sprawdzianu, o którym mowa w ust. 1, egzaminator przekazuje przewoźnikowi

kolejowemu albo zarządcy infrastruktury, u którego maszynista jest zatrudniony lub

świadczy usługi, pisemną informację o jego wyniku.

3.

Na podstawie informacji, o której mowa w ust. 2, przewoźnicy kolejowi i zarządcy infrastruktury

odnotowują w rejestrze świadectw maszynistów wynik sprawdzianu wiedzy i umiejętności.

W razie nieobecności, o której mowa w § 11 ust. 1 pkt 1, sprawdzian wiedzy i umiejętności

maszynisty dotyczący określonej infrastruktury kolejowej przeprowadza się po uprzednim

wykonaniu przez maszynistę dwóch jazd w czynnej kabinie pojazdu kolejowego z napędem,

w obrębie tej infrastruktury, przy czym, o ile to możliwe, jedną jazdę należy odbyć

pomiędzy zmierzchem a świtem.

1.

W przypadku, o którym mowa w § 11 ust. 2 pkt 3 lit. a, sprawdzian wiedzy i umiejętności

przeprowadza się po uprzednim wykonaniu przez maszynistę czterech jazd w czynnej kabinie

pojazdu kolejowego z napędem w obrębie infrastruktury kolejowej objętej tym sprawdzianem,

przy czym, o ile to możliwe, dwie jazdy należy odbyć pomiędzy zmierzchem a świtem.

2.

Jeżeli maszynista ubiega się o rozszerzenie uprawnień, o których mowa w § 11 ust.

2 pkt 3 lit. a, wyłącznie w zakresie kategorii A świadectwa maszynisty lub w zakresie

dotyczącym bocznic kolejowych lub okręgów manewrowych, przepisu ust. 1 nie stosuje

się.

1.

W świadectwie maszynisty umieszcza się następujące dane dotyczące infrastruktury kolejowej

1)

nazwę zarządcy infrastruktury zarządzającego infrastrukturą kolejową, po której maszynista

jest uprawniony do prowadzenia pojazdu kolejowego;

2)

linie kolejowe albo odcinki linii kolejowych obejmujące przejścia graniczne z państwami

sąsiadującymi z Rzeczpospolitą Polską;

3)

wykaz urządzeń kontrolujących czujność maszynisty i urządzeń kontroli prowadzenia

pociągu, stosowanych na infrastrukturze kolejowej, po której maszynista jest uprawniony

do prowadzenia pojazdu kolejowego.

2.

Przewoźnik kolejowy i zarządca infrastruktury prowadzi dla każdego maszynisty szczegółowy

wykaz obejmujący linie kolejowe i odcinki linii kolejowych, wchodzące w skład infrastruktury

kolejowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1, wraz ze wskazaniem dnia ostatniej jazdy w

czynnej kabinie pojazdu kolejowego z napędem w każdym miesiącu roku kalendarzowego

(karta znajomości szlaku).

1.

Przewoźnik kolejowy i zarządca infrastruktury prowadzi rejestr świadectw maszynistów

w postaci elektronicznej.

2.

Rejestr świadectw maszynistów zawiera następujące dane

1)

numer licencji maszynisty, a także jej status;

2)

informacje dotyczące aktualnego świadectwa maszynisty oraz dane osobowe maszynisty,

w tym

a)

imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania,

b)

datę i miejsce urodzenia,

c)

zdjęcie i podpis,

d)

datę wydania świadectwa maszynisty, a w przypadku świadectwa maszynisty wydanego na

czas określony, także przewidywany termin upływu ważności,

e)

nazwę i adres przewoźnika kolejowego albo zarządcy infrastruktury, który wydał świadectwo

maszynisty,

f)

numer referencyjny nadany maszyniście przez przewoźnika kolejowego albo zarządcę infrastruktury,

g)

kategorie i podkategorie świadectwa maszynisty,

h)

typy pojazdów kolejowych, do prowadzenia których maszynista jest uprawniony,

i)

infrastrukturę kolejową, w obrębie której maszynista jest uprawniony do prowadzenia

pojazdu kolejowego,

j)

znajomość języków obcych,

k)

informacje dodatkowe;

3)

informacje dotyczące statusu świadectwa maszynisty, w tym

a)

datę wydania,

b)

datę i przyczyny

-

dokonania aktualizacji danych,

-

zawieszenia albo cofnięcia,

c)

datę zgłoszenia zgubienia, kradzieży i zniszczenia oraz wydania duplikatu tego dokumentu;

4)

informacje o uprawnieniach zawartych w świadectwie maszynisty oraz o wynikach sprawdzianów

wiedzy i umiejętności maszynistów.

3.

Rejestr świadectw maszynistów jest prowadzony na warunkach zapewniających zabezpieczenie

danych w nim ujętych przed zniszczeniem, uszkodzeniem, dostępem osób niepowołanych

i kradzieżą.

4.

Dane ujęte w rejestrze świadectw maszynistów przechowuje się przez okres 10 lat od

dnia utraty ważności ostatniego świadectwa maszynisty wpisanego do tego rejestru.

5.

Wzór rejestru świadectw maszynistów, określający rodzaj i strukturę danych, stanowi

załącznik nr 4 do rozporządzenia.

1.

Przewoźnicy kolejowi i zarządcy infrastruktury udostępniają dane zgromadzone w rejestrze

świadectw maszynisty podmiotom, o których mowa w art. 22b ust. 14a ustawy, na podstawie

wniosku złożonego w postaci papierowej lub elektronicznej.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

oznaczenie podmiotu składającego wniosek;

2)

informacje dotyczące osoby wyznaczonej do kontaktów;

3)

zakres wnioskowanych danych ujętych w rejestrze świadectw maszynistów wraz z określeniem

postaci, w jakiej mają być one udostępnione, i częstotliwości ich przekazywania (jednorazowo

albo cyklicznie).

3.

Dane, o których mowa w ust. 1, są udostępniane niezwłocznie, jednak nie później niż

w terminie 5 dni roboczych od dnia złożenia wniosku.

4.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach termin, o którym mowa w ust. 3, może ulec

przedłużeniu, po uprzednim ustaleniu i wyznaczeniu nowego terminu z podmiotem składającym

wniosek.

5.

Dane są udostępniane w postaci papierowej lub elektronicznej.

6.

Dane w postaci elektronicznej przekazuje się na informatycznym nośniku danych lub

z wykorzystaniem systemów teleinformatycznych, o których mowa w art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1422).

1.

Przewoźnicy kolejowi i zarządcy infrastruktury do dnia 29 października 2018 r. wydają

świadectwa maszynisty osobom, które posiadają ważne uprawnienie do prowadzenia pojazdów

kolejowych wydane na podstawie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 16 sierpnia 2004 r. w sprawie wykazu

stanowisk bezpośrednio związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego

i warunków, jakie powinny spełniać osoby zatrudnione na tych stanowiskach oraz prowadzący

pojazdy kolejowe

(Dz. U. Nr 212, poz. 2152, z późn. zm., bez konieczności odbycia szkolenia i złożenia egzaminu, o których mowa w rozdziale

2.

2.

W przypadku osób, o których mowa w ust. 1, w zakresie odnoszącym się do dotychczas

posiadanych uprawnień, do świadectwa maszynisty wpisuje się

1)

typy pojazdów kolejowych, do prowadzenia których maszynista jest uprawniony w chwili

wydania świadectwa maszynisty;

2)

dane dotyczące infrastruktury kolejowej, po której maszynista jest uprawniony do prowadzenia

pojazdów kolejowych w chwili wydania świadectwa maszynisty, określone w § 16 ust.

1.

3.

Pierwszy okresowy sprawdzian wiedzy i umiejętności maszynisty po wydaniu świadectwa

maszynisty dla osób, o których mowa w ust. 1, należy przeprowadzić nie później niż

po upływie 4 lat od dnia przeprowadzenia ostatniego egzaminu okresowego albo weryfikacyjnego

zgodnie z przepisami rozporządzenia, o którym mowa w ust. 1.

Szkolenia w celu uzyskania świadectwa maszynisty, rozpoczęte i niezakończone przed

dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, prowadzi się na podstawie dotychczasowych

programów szkolenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem §

7 pkt 3 i § 10, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.