Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 19 grudnia 2014 r. w sprawie maksymalnego procentowego udziału składników pochodzenia zagranicznego w przychodzie netto z realizacji kontraktu eksportowego oraz rodzaju dowodów, na podstawie których ustala się pochodzenie produktu lub usługi

Maksymalny procentowy udział składników pochodzenia zagranicznego w przychodzie netto

z realizacji kontraktu eksportowego, uwzględniając rodzaj eksportowanych produktów

i usług lub okres kredytu, ustala się

1)

dla kontraktu eksportowego zawartego na okres kredytu poniżej dwóch lat w wysokości

70% przychodu netto, z wyłączeniem

a)

usług budowlanych, dla których maksymalny procentowy udział składników pochodzenia

zagranicznego wynosi 90% przychodu netto,

b)

systemów komputerowych, urządzeń elektronicznej techniki obliczeniowej, wyrobów przemysłu

elektrotechnicznego, elektronicznego i teletechnicznego, statków powietrznych, statków

morskich i statków żeglugi śródlądowej, dla których maksymalny procentowy udział składników

pochodzenia zagranicznego wynosi 80% przychodu netto;

2)

dla kontraktu eksportowego zawartego na okres kredytu dwóch lub więcej lat w wysokości

60% przychodu netto, z wyłączeniem

a)

usług budowlanych, dla których maksymalny procentowy udział składników pochodzenia

zagranicznego wynosi 90% przychodu netto,

b)

systemów komputerowych, urządzeń elektronicznej techniki obliczeniowej, wyrobów przemysłu

elektrotechnicznego, elektronicznego i teletechnicznego, statków powietrznych, statków

morskich i statków żeglugi śródlądowej, dla których maksymalny procentowy udział składników

pochodzenia zagranicznego wynosi 80% przychodu netto.

1.

Pochodzenie produktu lub usługi, eksportowanych w ramach kontraktu eksportowego, ustala

się w oparciu o kalkulację składników pochodzenia krajowego lub zagranicznego na podstawie

1)

faktur lub innych dokumentów dotyczących sprzedaży przedmiotu kontraktu eksportowego;

2)

dokumentów dotyczących wartości składników pochodzenia zagranicznego, w tym faktur

i innych dokumentów dotyczących kosztów wytworzenia lub ceny nabycia tych składników,

wydruków analitycznych z kont systemu finansowo-księgowego, innych dokumentów oraz

informacji dotyczących poniesionych kosztów wytworzenia lub ceny nabycia produktu

lub usługi, w rozumieniu art. 6c ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o gwarantowanych przez Skarb Państwa

ubezpieczeniach eksportowych, zwanej dalej „ustawą”;

3)

dokumentów dotyczących wartości wybranych przez przedsiębiorcę składników pochodzenia

krajowego, w tym faktur i innych dokumentów dotyczących kosztów wytworzenia lub ceny

nabycia tych składników, wydruków analitycznych z kont systemu finansowo-księgowego,

innych dokumentów i informacji dotyczących poniesionych kosztów wytworzenia lub ceny

nabycia produktu lub usługi, w rozumieniu art. 6c ust. 2 ustawy;

4)

dokumentów dotyczących wartości marży z realizacji kontraktu eksportowego, w rozumieniu

art. 6c ust. 3 ustawy;

5)

dokumentów umożliwiających ustalenie pochodzenia produktu lub usługi.

2.

W przypadku gdy przedsiębiorca nie ponosi kosztów wytworzenia lub ceny nabycia, o

których mowa w art. 6c ust. 1 ustawy, składa oświadczenie w tym zakresie.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.