Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 grudnia 2014 r. zmieniające rozporządzenie - Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury

W rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 11 września 2014 r. - Regulamin wewnętrznego

urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury

(Dz. U. poz. 1218) wprowadza się następujące zmiany

1)

w § 4

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Podział na komórki organizacyjne w danej jednostce wraz ze wskazaniem zadań, określa

1)

Prokurator Generalny dla Prokuratury Generalnej, uwzględniając zadania, o których

mowa w art. 17 ust. 2 ustawy o prokuraturze oraz § 11;

2)

Prokurator Generalny dla prokuratur apelacyjnych, uwzględniając treść art. 17 ust. 18 ustawy o prokuraturze oraz zadania, o których mowa w art. 17 ust. 4 ustawy o prokuraturze i § 10;

3)

Prokurator Apelacyjny, po uzyskaniu zgody Prokuratora Generalnego, dla prokuratur

okręgowych, uwzględniając zadania, o których mowa w art. 17 ust. 6 ustawy o prokuraturze oraz § 9;

4)

Prokurator Apelacyjny, po uzyskaniu zgody Prokuratora Generalnego, dla prokuratur

rejonowych, uwzględniając zadania, o których mowa w art. 17 ust. 8 ustawy o prokuraturze oraz § 8.

2.

W skład prokuratury rejonowej, okręgowej i apelacyjnej wchodzi co najmniej jedna komórka

organizacyjna zajmująca się łącznie sprawami z zakresu postępowania przygotowawczego

i sądowego. W prokuraturach rejonowych o obsadzie kadrowej nieprzekraczającej dziesięciu

prokuratorów można nie tworzyć komórek organizacyjnych.

”

,

b)

uchyla się ust. 3 i 4;

2)

§ 7-9 otrzymują brzmienie

„

§ 7.

1.

Prokurator Generalny wykonuje zadania przy pomocy Pierwszego Zastępcy Prokuratora

Generalnego, dwóch pozostałych zastępców, Naczelnego Prokuratora Wojskowego oraz Dyrektora

Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

2.

Prokurator Generalny określa zakres nadzoru nad departamentami i biurami Prokuratury

Generalnej wykonywanego przez Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego i dwóch

pozostałych zastępców Prokuratora Generalnego.

§ 8.

1.

Prokuratura rejonowa

1)

prowadzi i nadzoruje postępowania przygotowawcze, z wyłączeniem spraw, o których mowa

w § 9 i § 10;

2)

bierze udział w postępowaniach prowadzonych przed sądami w sprawach, których dotyczy

postępowanie, o którym mowa w pkt 1, z zastrzeżeniem pkt 3, oraz w ramach pomocy prawnej,

z wyjątkiem postępowania przed Sądem Najwyższym;

3)

bierze udział w postępowaniach prowadzonych przed sądami w postępowaniu odwoławczym

w sprawach, których dotyczy postępowanie, o którym mowa w pkt 1, jeśli przemawia za

tym ekonomika i dobro postępowania.

2.

Decyzję o tym, w których sprawach, wymienionych w ust. 1 pkt 3, prowadzonych przed

sądem okręgowym, bierze udział prokurator prokuratury rejonowej, podejmuje prokurator

okręgowy na wniosek prokuratora rejonowego.

3.

Decyzję o tym, w których sprawach, wymienionych w ust. 1 pkt 3, prowadzonych przed

sądem apelacyjnym, bierze udział prokurator prokuratury rejonowej, podejmuje prokurator

apelacyjny na wniosek prokuratora rejonowego.

§ 9.

1.

Prokuratura okręgowa

1)

prowadzi i nadzoruje postępowania przygotowawcze w sprawach o poważne przestępstwa

kryminalne i gospodarcze, w tym

a)

przestępstwa przeciwko obrotowi gospodarczemu, jeżeli przestępstwa dopuszczono się

względem mienia o znacznej wartości;

b)

przestępstwa z art. 189a, art. 252 § 1 i 2, a także z art. 286 § 1 i art. 287 § 1

w związku z art. 294 § 1, jeżeli przestępstwa dopuszczono się względem mienia o wielkiej wartości

oraz art. 310 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm., zwanej dalej „k.k.”,

c)

przestępstwa z art. 171 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1376, z późn. zm., przestępstwa z art. 56a i 57-60 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 197), przestępstwa z art. 43 i 44 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe

(Dz. U. Nr 5, poz. 24, z późn. zm., przestępstwa określone w art. 115-119 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych

(Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631, z późn. zm. oraz przestępstwa z art. 303-305 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1410);

2)

prowadzi i nadzoruje postępowania przygotowawcze w sprawach pozostających we właściwości

prokuratury rejonowej, jeżeli przemawia za tym szczególna waga lub zawiłość sprawy;

3)

bierze udział w postępowaniach prowadzonych przed sądami w sprawach, których dotyczy

postępowanie, o którym mowa w pkt 1 i 2, z zastrzeżeniem pkt 4 oraz w ramach pomocy

prawnej, z wyjątkiem postępowania przed Sądem Najwyższym;

4)

bierze udział w postępowaniach prowadzonych przed sądami apelacyjnymi, jeśli przemawia

za tym ekonomika i dobro postępowania;

5)

bierze udział w postępowaniach odwoławczych przed sądami okręgowymi w sprawach, których

dotyczy postępowanie, o którym mowa w § 8 ust. 1 pkt 1, z zastrzeżeniem § 8 ust. 1

pkt 3;

6)

sprawuje nadzór instancyjny i służbowy nad postępowaniami prowadzonymi w prokuraturach

rejonowych;

7)

prowadzi wizytacje i lustracje prokuratur rejonowych.

2.

Decyzję o tym, w których sprawach, wymienionych w ust. 1 pkt 4, bierze udział prokurator

prokuratury okręgowej, podejmuje prokurator apelacyjny na wniosek prokuratora okręgowego.

”

;

3)

w § 10

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

prowadzi i nadzoruje postępowania przygotowawcze w sprawach

a)

o charakterze terrorystycznym,

b)

dotyczących zorganizowanej przestępczości mającej na celu popełnianie poważnych przestępstw

kryminalnych, gospodarczych lub skarbowych,

c)

o poważne przestępstwa korupcyjne,

d)

o przestępstwa przeciwko obrotowi gospodarczemu, jeżeli przestępstwa dopuszczono się

względem mienia o wielkiej wartości;

”

,

b)

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

bierze udział w postępowaniach odwoławczych przed sądami apelacyjnymi w sprawach,

o których mowa w § 8 ust. 1 pkt 1, z zastrzeżeniem § 8 ust. 1 pkt 3, oraz w sprawach,

o których mowa w § 9 ust. 1 pkt 1 i 2, z zastrzeżeniem § 9 ust. 1 pkt 4;

”

,

c)

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

sprawuje nadzór instancyjny i służbowy nad postępowaniami prowadzonymi w prokuraturach

okręgowych;

”

;

4)

§ 12 otrzymuje brzmienie

„

§ 12.

Prokuratorzy pełniący funkcje kierownicze zapewniają prawidłową i sprawną realizację

zadań służbowych przez podległych im prokuratorów i pracowników prokuratury oraz właściwą

organizację pracy w powierzonych im jednostkach i komórkach organizacyjnych tych jednostek,

poprzez

1)

dobór odpowiednich kadr;

2)

usprawnianie organizacji i techniki pracy prokuratury;

3)

dbałość o sprawność postępowania i należytą kulturę pracy w podległych jednostkach;

4)

dbałość o równomierny rozkład zadań;

5)

bieżącą współpracę z podmiotami uprawnionymi do prowadzenia postępowań przygotowawczych;

6)

sprawowanie nadzoru nad szkoleniem prokuratorów i pracowników prokuratury;

7)

kierowanie wykonaniem odpowiednio do kompetencji: budżetu w części budżetu państwa

odpowiadającej prokuraturze lub planu finansowego;

8)

wykonywanie zarządu majątkiem i zapewnienie oszczędnego gospodarowania mieniem prokuratury;

9)

czuwanie nad przestrzeganiem zasad ochrony i bezpieczeństwa obiektów prokuratury;

10)

zapewnienie ochrony informacji niejawnych;

11)

zapewnienie ochrony danych osobowych.

”

;

5)

uchyla się § 14;

6)

po § 14 dodaje się § 14a i 14b w brzmieniu

„

§ 14a.

1.

Prokurator bezpośrednio przełożony, stwierdzając potrzebę zmiany lub uchylenia decyzji

prokuratora podległego

1)

podejmuje nową decyzję osobiście;

2)

w szczególnie uzasadnionych przypadkach może polecić opracowanie projektu nowej decyzji,

na podstawie pisemnych wytycznych, innemu prokuratorowi.

2.

W przypadkach określonych w ust. 1 pkt 2

1)

nową decyzję podpisuje prokurator bezpośrednio przełożony;

2)

polecenie i wytyczne włącza się do akt głównych sprawy.

§ 14b.

1.

Prokurator przełożony, wydając polecenie, zachowuje drogę służbową. Zachowanie drogi

służbowej obowiązuje również w korespondencji z prokuratorem przełożonym.

2.

Jeżeli polecenie zostało wydane z pominięciem drogi służbowej, wykonujący je prokurator

zawiadamia o tym swojego zwierzchnika służbowego.

”

;

7)

§ 16 otrzymuje brzmienie

„

§ 16.

1.

W sprawach o obszernym materiale dowodowym, a także zawiłych pod względem faktycznym

lub prawnym, kierownik jednostki lub zwierzchnik służbowy może wyznaczyć współreferenta

sprawy, określając zakres postępowania, którym zajmuje się każdy z referentów, i rozstrzygając

ewentualne spory co do tego zakresu. Kierownik jednostki lub zwierzchnik służbowy

może wyznaczyć współreferenta również, gdy potrzeba taka wynika z toku prowadzonego

postępowania.

2.

Współreferent

1)

na bieżąco zapoznaje się z wykonywaniem istotnych czynności procesowych w sprawie,

w której jest współreferentem;

2)

oprócz czynności realizowanych w ramach określonego przez kierownika jednostki lub

zwierzchnika służbowego zakresu postępowania, w sprawach niecierpiących zwłoki, w

przypadku przedłużającej się nieobecności prokuratora prowadzącego sprawę, przeprowadza

w jego zastępstwie czynności.

”

;

8)

w § 17

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

W sprawach, o których mowa w § 16, kierownik jednostki może powołać zespół prokuratorów,

określając zakres postępowania, którym zajmuje się każdy z jego członków, rozstrzygając

ewentualne spory co do tego zakresu.

2.

Kierownik jednostki może powołać kierownika zespołu, który organizuje jego prace,

w tym wyznacza zadania członkom zespołu i określa termin realizacji czynności.

”

,

b)

uchyla się ust. 4;

9)

w § 18

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kierownik jednostki określa podział czynności podległych prokuratorów oraz zasady

organizacji pracy i zastępowania prokuratorów przy wykonywaniu czynności.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Odstąpienie od zasad wymienionych w ust. 1 wymaga zgody zwierzchnika służbowego, a

w przypadkach niecierpiących zwłoki zawiadomienia zwierzchnika służbowego, niezwłocznie

po wykonaniu czynności.

”

,

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

W przypadku prokuratorów pełniących funkcje dopuszcza się zmniejszenie obciążenia

obowiązkami służbowymi w zakresie realizacji zadań, o których mowa w ust. 3, w zakresie

koniecznym do prawidłowego pełnienia funkcji.

”

,

d)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

W szczególnie uzasadnionych wypadkach, uwzględniając obciążenie obowiązkami służbowymi,

prokurator apelacyjny na wniosek kierownika jednostki może zwolnić prokuratora z obowiązku

realizacji zadań, o których mowa w ust. 3, w zakresie koniecznym do prawidłowego pełnienia

przez niego funkcji na czas określony, nie dłuższy niż 12 miesięcy.

”

;

10)

w § 21 dodaje się ust. 7 w brzmieniu

„

7.

Prokurator Generalny ustala podział pomiędzy prokuraturami rejonowymi, okręgowymi

i apelacyjnymi obowiązków związanych z pełnieniem przez prokuratorów dyżurów po godzinach

urzędowania.

”

;

11)

w § 24 w ust. 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

zapoznawania się z aktami sprawy;

2)

żądania ustnych informacji o przebiegu postępowania;

”

;

12)

w § 26

a)

w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

wobec szczególnej zawiłości sprawy lub jej wagi;

”

,

b)

w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

żądać ustnych informacji o przebiegu postępowania bądź kopii wybranych dokumentów

z akt sprawy, w tym również w postaci elektronicznej;

”

,

c)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Prokurator sprawujący nadzór służbowy nie może rozstrzygać zażaleń na decyzje podjęte

w toku nadzorowanego przez niego postępowania przygotowawczego. Do rozstrzygnięcia

zażaleń w tej sprawie wyznacza się innego prokuratora.

”

;

13)

w § 29

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kierownik jednostki informuje kierownika jednostki wyższego stopnia o sprawach o szczególnej

wadze lub zawiłości, wskazujących na potrzebę przejęcia postępowania przez jednostkę

wyższego stopnia lub objęcia prowadzonego postępowania nadzorem służbowym, a także

ze względu na możliwy społeczny oddźwięk sprawy lub przeprowadzonych w toku postępowania

czynności.

”

,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Prokurator Generalny może konsultować sposób prowadzenia sprawy z prokuratorem prowadzącym

sprawę lub kierownikiem tej jednostki. Z przebiegu konsultacji prokurator prowadzący

sprawę lub kierownik tej jednostki sporządzają notatkę.

”

;

14)

po § 31 dodaje się § 31a w brzmieniu

„

§ 31a.

1.

Aprobata, o której mowa w art. 99 ust. 1a ustawy o prokuraturze, lub jej odmowa następuje poprzez zamieszczenie na rękopisie albo odpisie pisma procesowego

odpowiedniej adnotacji, daty i podpisu oraz odciśnięcie pieczęci służbowej lub też

w formie elektronicznej.

2.

W razie odmowy aprobaty informuje się asesora o powodach tej decyzji i udziela mu

wskazówek co do sposobu załatwienia sprawy lub usunięcia stwierdzonych uchybień.

”

;

15)

w § 33 uchyla się ust. 3;

16)

po § 33 dodaje się § 33a w brzmieniu

„

§ 33a.

Zarządzając wizytację lub lustrację, określa się zadania, zakres kontroli i termin

jej przeprowadzenia oraz skład zespołu wizytacyjnego lub lustracyjnego, ze wskazaniem

prokuratora - przewodniczącego zespołu.

”

;

17)

w § 41 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Omówienie wyników wizytacji z prokuratorami wizytowanej jednostki następuje w terminie

do 30 dni od dnia zajęcia stanowiska w przedmiocie uwag lub bezskutecznego upływu

terminu do ich zgłoszenia.

”

;

18)

w dziale I w rozdziale 5 dodaje się § 43a w brzmieniu

„

§ 43a.

1.

Prokurator Generalny, mając na względzie racjonalne wykorzystanie kadr prokuratury,

a zwłaszcza potrzeby wynikające z obciążenia zadaniami poszczególnych jednostek, przydziela

nowe stanowiska prokuratorskie i asesorskie poszczególnym jednostkom.

2.

W razie zwolnienia stanowiska prokuratorskiego prokurator apelacyjny niezwłocznie

zawiadamia o tym Prokuratora Generalnego, który na podstawie kryteriów wymienionych

w ust. 1 przydziela stanowisko do tej jednostki, w której nastąpiło zwolnienie, do

innej jednostki albo stanowisko znosi.

3.

W razie planowanego zwolnienia stanowiska prokuratorskiego przez prokuratora, który

przechodzi w stan spoczynku po osiągnięciu wymaganego wieku, prokurator apelacyjny,

nie później niż na pięć miesięcy przed zwolnieniem stanowiska, zawiadamia o tym Prokuratora

Generalnego.

”

;

19)

w § 45

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

dokonuje podziału etatów asystenta prokuratora oraz etatów pracowników prokuratury

na prokuratury rejonowe i komórki organizacyjne prokuratury okręgowej;

”

,

b)

pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

niezwłocznie zawiadamia Prokuratora Generalnego o zwolnieniu stanowiska prokuratora

prokuratury rejonowej.

”

;

20)

w § 46

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

dokonuje podziału etatów asystenta prokuratora oraz etatów pracowników prokuratury

na prokuratury okręgowe i komórki organizacyjne prokuratury apelacyjnej;

”

,

b)

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

niezwłocznie zawiadamia Prokuratora Generalnego o zwolnieniu stanowiska prokuratora

prokuratury okręgowej lub prokuratury apelacyjnej.

”

;

21)

w § 47 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

dokonuje podziału etatów asystenta prokuratora oraz etatów pracowników prokuratury

na poszczególne okręgi apelacyjne;

”

;

22)

po § 53 dodaje się § 53a w brzmieniu

„

§ 53a.

Szczegółowy tryb pracy zgromadzenia prokuratorów w prokuraturze apelacyjnej określa

uchwalony przez nie regulamin.

”

;

23)

po § 54 dodaje się § 54a-54c w brzmieniu

„

§ 54a.

1.

Zadania i kompetencje dysponenta części budżetowej obejmują

1)

przygotowywanie i przedstawianie ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych

projektu budżetu wraz z uzasadnieniem, a następnie wykonywanie budżetu w części budżetu

państwa odpowiadającej prokuraturze;

2)

opracowywanie i przedkładanie ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych

projektu budżetu w układzie zadaniowym wraz z uzasadnieniem, a następnie wykonywanie

wydatków w układzie zadaniowym w części budżetu państwa odpowiadającej prokuraturze;

3)

opracowywanie, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych,

harmonogramu realizacji budżetu państwa w części odpowiadającej prokuraturze;

4)

wydawanie dyspozycji uruchomienia środków budżetowych z rachunku bieżącego dysponenta

części budżetowej dla podległych dysponentów, w granicach określonych harmonogramem,

o którym mowa w pkt 3;

5)

sprawowanie nadzoru i kontroli nad całością gospodarki finansowej prokuratury, w tym

a)

kontroli nad dokonywaniem przez podległe jednostki organizacyjne wstępnej oceny celowości

poniesionych wydatków oraz realizacją właściwych procedur,

b)

gospodarowaniem mieniem Skarbu Państwa,

c)

funkcjonowaniem adekwatnej, skutecznej i efektywnej kontroli zarządczej,

d)

przestrzeganiem dyscypliny finansów publicznych,

e)

realizacją zadań finansowanych z budżetu państwa,

f)

efektywnością i skutecznością realizacji planów w układzie zadaniowym na podstawie

mierników stopnia realizacji celów,

g)

ustalaniem dla podległych jednostek organizacyjnych sposobu dokonywania wydatków przy

wykorzystaniu służbowych kart płatniczych;

6)

dokonywanie ocen przebiegu wykonania zadań w części budżetu państwa odpowiadającej

prokuraturze oraz dochodów i wydatków jednostek organizacyjnych, w tym: przede wszystkim

prawidłowości i terminowości pobierania dochodów; zgodności wydatków z planowanym

przeznaczeniem; prawidłowości wykorzystania środków finansowych, w tym zakresu zrealizowanych

zadań oraz podejmowanie, w razie potrzeby, działań zmierzających do prawidłowego wykonania

budżetu;

7)

przedstawianie ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych za pośrednictwem

Ministra Sprawiedliwości informacji o realizacji Wieloletniego Planu Finansowego Państwa

w części budżetu państwa odpowiadającej prokuraturze, w tym o stopniu realizacji celów,

w terminach określonych w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm.;

8)

przedstawianie ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych sprawozdania z

wykonania ustawy budżetowej w części budżetu państwa odpowiadającej prokuraturze;

9)

ustalanie szczegółowych zasad i organizowanie przepływu informacji w zakresie realizacji

zadań finansowo-rzeczowych oraz koordynowanie wykonania tych zadań na obszarach apelacji;

10)

opracowywanie (w tym także w układzie zadaniowym), po zasięgnięciu opinii dysponentów

drugiego stopnia, zgodnych ze strategią przyjętą przez Radę Ministrów programów wieloletnich

do realizacji przez jednostki organizacyjne i - po ustanowieniu przez Radę Ministrów

programu wieloletniego - zabezpieczanie środków i limitów środków budżetowych na jego

realizację;

11)

przekazywanie Ministrowi Sprawiedliwości planu działalności prokuratury na rok następny

w terminach umożliwiających sporządzenie przez Ministra Sprawiedliwości planu działalności

kierowanego przez niego działu administracji rządowej;

12)

przekazywanie Ministrowi Sprawiedliwości sprawozdania z wykonania planu działalności

prokuratury oraz oświadczenia o stanie kontroli zarządczej za poprzedni rok w zakresie

prokuratury w terminach umożliwiających sporządzenie przez Ministra Sprawiedliwości

sprawozdania z wykonania planu działalności oraz złożenie oświadczenia o stanie kontroli

zarządczej za poprzedni rok;

13)

inicjowanie i wprowadzanie efektywnych form zarządzania finansami i majątkiem prokuratury

oraz koordynowanie i nadzorowanie tych procesów;

14)

określanie, w uzasadnionych przypadkach, zakresu zadań i kompetencji podległych dysponentów;

15)

wykonywanie obowiązków w zakresie planowania, finansowania i nadzorowania inwestycji

prokuratury.

2.

Dysponent części budżetowej, w toku wykonywania budżetu państwa, stosuje zasady gospodarki

finansowej, w szczególności nadzoruje i dokonuje wydatków w granicach kwot określonych

w palnie finansowym, z uwzględnieniem prawidłowo dokonanych przeniesień, w sposób

celowy i oszczędny, z zachowaniem zasady uzyskiwania najlepszych efektów z danych

nakładów.

§ 54b.

Zadania i kompetencje dysponenta drugiego stopnia obejmują

1)

przygotowywanie przy współpracy z podległymi dysponentami trzeciego stopnia projektu

planu finansowego jednostek na obszarze działania danej prokuratury apelacyjnej i

przedstawianie go dysponentowi głównemu, opracowywanie planu finansowego jednostek

na obszarze działania danej prokuratury apelacyjnej, a następnie wykonywanie planu

finansowego jednostek na obszarze działania danej prokuratury apelacyjnej;

2)

przygotowywanie przy współpracy z podległymi dysponentami trzeciego stopnia projektu

budżetu w układzie zadaniowym na obszarze działania danej prokuratury apelacyjnej,

a następnie wykonywanie wydatków w układzie zadaniowym na obszarze działania danej

prokuratury apelacyjnej;

3)

opracowywanie, w porozumieniu z podległymi dysponentami trzeciego stopnia, harmonogramu

realizacji planów finansowych poszczególnych jednostek na obszarze działania danej

prokuratury apelacyjnej;

4)

dysponowanie rachunkami bieżącymi prokuratury apelacyjnej, z wyodrębnieniem rachunków

dochodów i wydatków;

5)

sprawowanie nadzoru i kontroli przebiegu wykonania zadań określonych w planach finansowych

podległych dysponentów oraz przestrzegania przez nich zasad gospodarki finansowej,

w tym gospodarowania mieniem Skarbu Państwa, przestrzegania dyscypliny finansów publicznych

oraz funkcjonowania adekwatnej, skutecznej i efektywnej kontroli zarządczej;

6)

uczestniczenie w opracowywaniu projektów programów wieloletnich w zakresie dotyczącym

obszaru działania danej prokuratury apelacyjnej;

7)

podejmowanie działań organizacyjnych na rzecz optymalizacji wydatków związanych z

funkcjonowaniem jednostek na obszarze działania danej prokuratury apelacyjnej;

8)

organizowanie na obszarze działania danej prokuratury apelacyjnej właściwego przepływu

informacji w zakresie realizacji zadań oraz dochodów i wydatków, w tym programów wieloletnich,

przez podległe jednostki; dokonywanie ich kwartalnych ocen oraz przekazywanie tych

ocen wraz z niezbędnymi wnioskami dysponentowi głównemu;

9)

wykonywanie obowiązków w zakresie planowania, finansowania i nadzorowania inwestycji

jednostek na obszarze działania danej prokuratury apelacyjnej.

§ 54c.

Zadania i kompetencje dysponenta trzeciego stopnia obejmują

1)

przygotowywanie projektu planu finansowego - odpowiednio Prokuratury Generalnej, prokuratury

apelacyjnej lub prokuratury okręgowej i prokuratur rejonowych na obszarze działania

danej prokuratury okręgowej, a następnie przedstawianie go dysponentowi wyższego stopnia;

przygotowywanie planu finansowego - odpowiednio Prokuratury Generalnej, prokuratury

apelacyjnej lub prokuratury okręgowej i prokuratur rejonowych na obszarze działania

danej prokuratury okręgowej, a następnie wykonywanie planu finansowego danej jednostki

organizacyjnej;

2)

przygotowywanie projektu budżetu w układzie zadaniowym - odpowiednio Prokuratury Generalnej,

prokuratury apelacyjnej lub prokuratury okręgowej i prokuratur rejonowych na obszarze

działania danej prokuratury okręgowej, a następnie wykonywanie wydatków w układzie

zadaniowym;

3)

opracowywanie w porozumieniu z właściwym dysponentem wyższego stopnia harmonogramu

realizacji planu finansowego - odpowiednio Prokuratury Generalnej, prokuratury apelacyjnej

lub prokuratury okręgowej i prokuratur rejonowych na obszarze działania danej prokuratury

okręgowej;

4)

dysponowanie rachunkiem bieżącym - odpowiednio Prokuratury Generalnej, prokuratury

apelacyjnej lub prokuratury okręgowej - z wyodrębnieniem rachunku dochodów i wydatków;

5)

sprawowanie nadzoru i kontroli nad realizacją zadań określonych w planie finansowym

- odpowiednio Prokuratury Generalnej, prokuratury apelacyjnej lub prokuratury okręgowej

i prokuratur rejonowych na obszarze działania danej prokuratury okręgowej, przestrzeganie

zasad gospodarki finansowej, w tym gospodarowania mieniem Skarbu Państwa, przestrzegania

dyscypliny finansów publicznych oraz funkcjonowania adekwatnej, skutecznej i efektywnej

kontroli zarządczej;

6)

organizowanie właściwego przepływu informacji w zakresie realizacji zadań finansowanych

z budżetu państwa, w tym programów wieloletnich - odpowiednio w Prokuraturze Generalnej,

prokuraturze apelacyjnej lub prokuraturze okręgowej i prokuraturach rejonowych na

obszarze działania danej prokuratury okręgowej - oraz dokonywanie ich kwartalnej oceny

i przekazywanie jej wraz z niezbędnymi wnioskami dysponentowi wyższego stopnia;

7)

podejmowanie działań organizacyjnych na rzecz optymalizacji wydatków związanych z

funkcjonowaniem - odpowiednio Prokuratury Generalnej, prokuratury apelacyjnej lub

prokuratury okręgowej i prokuratur rejonowych na obszarze działania danej prokuratury

okręgowej;

8)

prowadzenie działalności inwestycyjnej odpowiednio - Prokuratury Generalnej, prokuratury

apelacyjnej lub prokuratury okręgowej i prokuratur rejonowych na obszarze działania

danej prokuratury okręgowej.

”

;

24)

w § 58

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Postępowanie przygotowawcze prowadzi lub nadzoruje jednostka określona zgodnie z odpowiednio

stosowanymi art. 31-34 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm., zwanej dalej „k.p.k.”.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Przekazanie sprawy według właściwości miejscowej do innej jednostki nie wymaga zarządzenia

ani postanowienia.

”

;

25)

po § 61 dodaje się § 61a w brzmieniu

„

§ 61a.

1.

Wyłączenie do prowadzenia w odrębnym postępowaniu sprawy poszczególnych osób lub o

poszczególne czyny wymaga wydania postanowienia.

2.

W postanowieniu, o którym mowa w ust. 1, określa się

1)

podmiotowy i przedmiotowy zakres wyłączenia;

2)

sposób wyłączenia - przez dokładne wskazanie nazwy i daty przeprowadzonych dowodów

lub innych sporządzonych dokumentów oraz numeru karty lub miejsca złożenia dowodów

rzeczowych z zaznaczeniem, czy dokumenty wydziela się w oryginale czy w odpisie lub

kopii.

3.

Czas trwania postępowania przygotowawczego w wyłączonej sprawie, o której mowa w ust.

1, liczy się od dnia wszczęcia postępowania pierwotnego tylko wtedy, gdy sprawa ta

była objęta zakresem postanowienia o wszczęciu śledztwa albo dochodzenia. W takim

przypadku wyłączona sprawa obejmuje także odpis postanowienia o wszczęciu śledztwa

albo dochodzenia oraz o jego przedłużeniu.

4.

Jeżeli w podlegającej wyłączeniu innej sprawie niż określona w ust. 3 były dokonywane

czynności procesowe, czas trwania postępowania przygotowawczego liczy się od dnia

pierwszej czynności, co określa się w postanowieniu o wyłączeniu sprawy, o którym

mowa w ust. 1.

5.

W wyłączonej sprawie, o której mowa w ust. 1, wydaje się, z zastrzeżeniem ust. 3,

postanowienie o wszczęciu śledztwa albo dochodzenia.

6.

Sprawy wyłączone prowadzi się w jednostce, w której wydano postanowienie o wyłączeniu,

o którym mowa w ust. 1, chyba że przekazanie wyłączonej sprawy innej jednostce w istotny

sposób przyczyni się do przyspieszenia lub usprawnienia postępowania przygotowawczego

w tej sprawie.

”

;

26)

§ 63 otrzymuje brzmienie

„

§ 63.

Jeżeli zachodzi potrzeba pociągnięcia prokuratora do odpowiedzialności karnej, prokurator

prowadzący śledztwo, po dokonaniu niezbędnych czynności dowodowych, występuje do prokuratora

bezpośrednio przełożonego o skierowanie do sądu dyscyplinarnego wniosku o zezwolenie

na ściganie. O skierowaniu wniosku zawiadamia się przełożonego dyscyplinarnego prokuratora,

którego dotyczy wniosek.

”

;

27)

po § 63 dodaje się § 63a i 63b w brzmieniu

„

§ 63a.

Prokurator wyraża zgodę na cofnięcie wniosku o ściganie lub odmawia jej wyrażenia

w drodze zarządzenia.

§ 63b.

Zarządzenie prokuratora w prowadzonym lub nadzorowanym przez niego postępowaniu przygotowawczym

może być wydane ustnie, jeżeli nie przysługuje na nie zażalenie. O wydaniu takiego

zarządzenia prokurator sporządza w aktach podręcznych adnotację.

”

;

28)

§ 64 otrzymuje brzmienie

„

§ 64.

Prokurator przyjmuje ustne zawiadomienie o przestępstwie w sprawach, o których mowa

w art. 309 pkt 2 i 3 k.p.k. niezależnie od właściwości miejscowej.

”

;

29)

po § 64 dodaje się § 64a-64d w brzmieniu

„

§ 64a.

Prokurator jest obowiązany nadać bieg sprawie niezwłocznie, nie później niż w terminie

7 dni od dnia sporządzenia protokołu lub otrzymania pisemnego zawiadomienia o przestępstwie.

§ 64b.

Wszczęcie śledztwa albo dochodzenia na skutek anonimowego zawiadomienia może nastąpić

po uprzednim sprawdzeniu przytoczonych w nim okoliczności. Zawiadomienie takie prokurator

może przekazać Policji lub innemu uprawnionemu organowi albo organom kontroli w celu

sprawdzenia przytoczonych w zawiadomieniu okoliczności albo pozostawić je bez biegu.

W razie niepotwierdzenia się okoliczności wskazanych w treści anonimowego zawiadomienia

pozostawia się je bez biegu i bez wydawania postanowienia o odmowie wszczęcia śledztwa

albo dochodzenia.

§ 64c.

Śledztwo albo dochodzenie wszczęte w sprawie prowadzi się w stosunku do wszystkich

czynów ujawnionych w jego toku.

§ 64d.

Forma śledztwa obowiązuje w stosunku do wszystkich czynów ujawnionych w czasie jego

trwania, objętych jednym postępowaniem ze względu na łączność podmiotową lub przedmiotową

albo podmiotowo-przedmiotową; dotyczy to również spraw poszczególnych osób lub o poszczególne

czyny wyłączonych do odrębnego postępowania, z zastrzeżeniem § 61a ust. 5.

”

;

30)

w § 66 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, gdy nie zachodzą przesłanki z art. 315 § 2 k.p.k., prokurator może zastrzec, że dopuszczenie stron do udziału w czynnościach śledczych

wymaga jego zgody, o ile jest to konieczne dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania

lub prawnie chronionego interesu osób trzecich.

”

;

31)

po § 66 dodaje się § 66a i 66b w brzmieniu

„

§ 66a.

W razie przejęcia dochodzenia do śledztwa okres śledztwa liczy się od dnia wydania

postanowienia o jego wszczęciu, przy czym czasu trwania dochodzenia nie wlicza się

do okresu śledztwa.

§ 66b.

Jeżeli zachodzi potrzeba przedłużenia czasu trwania dochodzenia, wniosek o przedłużenie

czasu trwania dochodzenia, wraz z aktami sprawy, przedkłada się nie później niż na

7 dni przed upływem terminu dochodzenia właściwemu prokuratorowi.

”

;

32)

§ 70 otrzymuje brzmienie

„

§ 70.

W przypadku gdy zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa przez osoby

wymienione w art. 309 pkt 2 i 3 k.p.k., czynności wymienione w art. 308 § 1 k.p.k. są przeprowadzane, w miarę możliwości, przy udziale prokuratora.

”

;

33)

w § 82 uchyla się ust. 1 i 2;

34)

w § 84 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Z wnioskiem, o którym mowa w ust. 3, występuje prokurator, który prowadzi lub nadzoruje

śledztwo.

”

;

35)

po § 86 dodaje się § 86a w brzmieniu

„

§ 86a.

1.

Tymczasowo aresztowany w postępowaniu przygotowawczym pozostaje do dyspozycji prokuratora,

na którego wniosek środek ten został zastosowany po raz pierwszy.

2.

Jeżeli sąd lub inny uprawniony organ zwraca się o wydanie z aresztu śledczego tymczasowo

aresztowanego w celu uczestniczenia w czynnościach procesowych w innej sprawie lub

o udzielenie zgody na przeprowadzenie czynności procesowych z udziałem podejrzanego

na terenie aresztu śledczego, a dobro postępowania nie stoi temu na przeszkodzie,

prokurator udziela zgody na doprowadzenie lub na udział w czynnościach na terenie

aresztu śledczego.

3.

O udzieleniu zgody, o której mowa w ust. 2, zawiadamia się na piśmie nie później niż

na 7 dni przed mającym nastąpić wydaniem lub przeprowadzeniem czynności administrację

aresztu śledczego, w którym podejrzany przebywa. W przypadku nieudzielenia zgody zawiadamia

się o tym organ żądający, ze wskazaniem, kiedy doprowadzenie lub przeprowadzenie czynności

będzie mogło nastąpić.

”

;

36)

w dziale III w rozdziale 3 w oddziale 2 dodaje się § 93a w brzmieniu

„

§ 93a.

Przed wydaniem postanowienia o poszukiwaniu podejrzanego listem gończym prokurator

występuje do sądu z wnioskiem o zastosowanie tymczasowego aresztowania na okres 14

dni od dnia zatrzymania podejrzanego.

”

;

37)

w dziale III w rozdziale 3 w oddziale 3 dodaje się § 95a i § 95b w brzmieniu

„

§ 95a.

W postanowieniu o zabezpieczeniu majątkowym wymienia się wszystkie tytuły zabezpieczenia

mające zastosowanie w sprawie oraz wskazuje się składniki majątkowe podlegające zajęciu.

§ 95b.

Zakres zabezpieczenia na poczet grożącej grzywny, środków karnych i kosztów sądowych

powinien odpowiadać przewidywanemu wymiarowi tej kary, środków karnych i kosztów sądowych.

”

;

38)

§ 101 otrzymuje brzmienie

„

§ 101.

1.

Jeżeli do czasu zakończenia śledztwa lub dochodzenia prowadzonego przeciwko kilku

podejrzanym wobec jednego z nich zachodzi przeszkoda uzasadniająca zawieszenie postępowania,

przed sporządzeniem aktu oskarżenia lub wniosku o warunkowe umorzenie postępowania

albo wniosku przewidzianego w art. 324 § 1 k.p.k. należy wyłączyć sprawę tego podejrzanego do odrębnego postępowania.

2.

W przypadku gdy wobec podejrzanych działających wspólnie odrębne postępowanie ograniczyłoby

w sposób znaczny możliwość wyjaśnienia okoliczności sprawy, przeszkoda, o której mowa

w ust. 1, po stronie jednego z podejrzanych może być podstawą zawieszenia postępowania

w całości.

”

;

39)

uchyla się § 103;

40)

w dziale III w rozdziale 5 dodaje się § 105a-105c w brzmieniu

„

§ 105a.

Umarzając śledztwo albo dochodzenie na podstawie art. 322 k.p.k. jako przyczynę umorzenia można dodatkowo wskazać

1)

niewykrycie sprawcy przestępstwa;

2)

okoliczność, że podejrzany nie popełnił zarzucanego mu przestępstwa;

3)

brak interesu społecznego w kontynuowaniu ścigania z urzędu albo w objęciu ściganiem

z urzędu.

§ 105b.

1.

Śledztwo albo dochodzenie może być umorzone w całości lub w części. Umorzenie w części

może dotyczyć osób, zarzuconych czynów lub zdarzeń objętych postępowaniem.

2.

Jeżeli stwierdzono, że podejrzany nie popełnił zarzuconego mu przestępstwa, a jednocześnie

nie wykryto sprawcy, w postanowieniu wymienia się obie przyczyny umorzenia postępowania.

§ 105c.

1.

W rozstrzygnięciu (sentencji) postanowienia o umorzeniu śledztwa albo dochodzenia

należy przytoczyć opis czynu w postaci ustalonej w toku postępowania, odpowiadającą

mu kwalifikację prawną, a także przyczynę i podstawę prawną umorzenia.

2.

W uzasadnieniu postanowienia o umorzeniu śledztwa albo dochodzenia należy wymienić

osoby, przeciwko którym toczyło się postępowanie, oraz zarzuty albo zdarzenia będące

jego przedmiotem, zwięźle przedstawić czynności, jakich dokonano, i poczynione ustalenia,

ocenić zebrane dowody oraz wskazać podstawy faktyczne i prawne, które zadecydowały

o umorzeniu.

”

;

41)

po § 108 dodaje się § 108a w brzmieniu

„

§ 108a.

Przekazanie tymczasowo aresztowanego do dyspozycji sądu następuje równocześnie z przesłaniem

aktu oskarżenia. O przesłaniu aktu oskarżenia i przekazaniu tymczasowo aresztowanego

do dyspozycji sądu powiadamia się dyrektora zakładu karnego lub aresztu śledczego,

w którym tymczasowo aresztowany przebywa.

”

;

42)

§ 113 i 114 otrzymują brzmienie

„

§ 113.

1.

Podjąć na nowo umorzone postępowanie przygotowawcze może prokurator, który wydał lub

zatwierdził postanowienie o jego umorzeniu, a także prokurator jednostki wyższego

stopnia, który przejmuje sprawę do dalszego prowadzenia, chyba że ze względu na rodzaj

sprawy lub jej związek z innym prowadzonym postępowaniem uzasadnione jest dalsze prowadzenie

postępowania przez dotychczasową jednostkę organizacyjną prokuratury. Prokurator,

który wydał postanowienie o umorzeniu śledztwa albo dochodzenia, może wyłączyć się

od dalszego prowadzenia sprawy.

2.

W przypadku gdy postanowienie o podjęciu na nowo umorzonego postepowania przygotowawczego

wydał Prokurator Generalny lub prokurator wykonujący czynności w Prokuraturze Generalnej,

postępowanie prowadzone jest w jednostce, w której dotychczas prowadzone było umorzone

postępowanie.

3.

O podjęciu na nowo umorzonego postępowania zawiadamia się pokrzywdzonego oraz instytucję

państwową, samorządową lub społeczną, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie,

a o wznowieniu również podejrzanego.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do wznowienia umorzonego postępowania.

5.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio w sprawie, w której odmówiono wszczęcia

śledztwa albo dochodzenia.

§ 114.

1.

Pismo zawierające żądanie wszczęcia albo podjęcia na nowo umorzonego postępowania

przygotowawczego w sprawie, w której uprawomocniło się postanowienie o odmowie wszczęcia

postępowania przygotowawczego albo o jego umorzeniu, jeżeli nie uzasadnia wszczęcia

lub podjęcia na nowo umorzonego postępowania, pozostawia się bez rozpoznania. Odpowiedzi

składającemu pismo udziela kierownik jednostki, w której wydano lub zatwierdzono postanowienie

o odmowie wszczęcia postępowania albo o jego umorzeniu.

2.

W przypadku złożenia ponownego wniosku w tym przedmiocie, właściwy prokurator, nie

uwzględniając żądania, przekazuje pismo prokuratorowi nadrzędnemu nad tym, który wydał

lub zatwierdził postanowienie. Jeżeli wniosek nie zawiera żadnych nowych okoliczności

podważających zasadność podjętej decyzji, prokurator nadrzędny udziela składającemu

pismo odpowiedzi, informując go o braku podstaw do wszczęcia albo podjęcia na nowo

umorzonego postępowania przygotowawczego. Odpowiedź powinna zawierać informację o

pozostawieniu bez biegu następnych pism w tej samej sprawie, jeżeli nie zostaną przedstawione

nowe okoliczności, podważające zasadność prawomocnego postanowienia o odmowie wszczęcia

albo o umorzeniu postępowania przygotowawczego.

3.

Pismo kwestionujące zasadność prawomocnego postanowienia o umorzeniu postępowania

przygotowawczego przeciwko osobie, będące co do istoty wnioskiem o wznowienie postępowania,

przekazuje się do rozpoznania prokuratorowi nadrzędnemu nad prokuratorem, który wydał

lub zatwierdził to postanowienie. Pismo informujące o braku podstaw do wydania postanowienia

w trybie art. 327 § 2 k.p.k. powinno zawierać także informację o możliwości pozostawienia bez biegu następnych

pism w tej sprawie, jeżeli nie zostaną przedstawione w nich nowe okoliczności uzasadniające

wznowienie postępowania.

4.

Jeżeli pismo zawiera wniosek o wydanie postanowienia przewidzianego w art. 328 k.p.k. lub potrzeba taka wyłoni się w toku badania sprawy, pismo wraz z aktami i stosownym

wnioskiem prokuratora apelacyjnego przekazuje się Prokuraturze Generalnej. Pismo informujące

o braku podstaw do wydania postanowienia na podstawie art. 328 k.p.k. podpisuje dyrektor lub zastępca dyrektora właściwego departamentu Prokuratury Generalnej.

”

;

43)

po § 115 dodaje się § 115a w brzmieniu

„

§ 115a.

Spostrzeżenia i uwagi dotyczące sposobu prowadzenia postępowania przygotowawczego,

wynikające z nadzoru, prokurator sprawujący nadzór przekazuje kierownikowi właściwej

jednostki organizacyjnej Policji albo kierownikowi jednostki organizacyjnej innego

uprawnionego organu, a w przypadku nieusprawiedliwionego niewykonania polecenia prokuratora

w postępowaniu przygotowawczym, w wyznaczonym terminie lub zakresie, występuje do

przełożonego funkcjonariusza z żądaniem wszczęcia przeciwko niemu postępowania służbowego

lub dyscyplinarnego.

”

;

44)

§ 117 otrzymuje brzmienie

„

§ 117.

1.

Uznając, że nie ma podstaw do uwzględnienia zażalenia na postanowienie zamykające

drogę do wydania wyroku, prokurator przedstawia je niezwłocznie właściwemu sądowi

wraz z aktami sprawy i wnioskiem zawierającym jego stanowisko co do zasadności zażalenia.

2.

Przed dokonaniem czynności, o których mowa w ust. 1, prokurator może osobiście przedsięwziąć

lub zlecić Policji albo innemu uprawnionemu organowi sprawdzenie nowych istotnych

faktów i dowodów, na które powołuje się wnoszący zażalenie.

”

;

45)

w § 119

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

We wniosku wskazuje się dokładny adres jednostki wraz z numerami telefonu i telefaksu,

sygnaturę sprawy, dane personalne i adresy podejrzanych i świadków, z których udziałem

mają być przeprowadzone czynności, a także określa się zwięźle stan faktyczny sprawy

ze wskazaniem kwalifikacji prawnej czynu, którego postępowanie dotyczy, oraz wskazuje

czynności wraz z uzasadnieniem konieczności ich przeprowadzenia.

”

,

b)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Zawarte we wniosku o udzielenie pomocy prawnej wezwanie osób przebywających za granicą

do osobistego stawiennictwa przed prokuratorem w celu przesłuchania w charakterze

świadka lub biegłego nie może zawierać zagrożenia karą porządkową lub innymi środkami

przymusu, chyba że umowa międzynarodowa stanowi inaczej.

”

;

46)

§ 123 i 124 otrzymują brzmienie

„

§ 123.

1.

Jeżeli umowa międzynarodowa lub porozumienie przewidują bezpośrednią wymianę wniosków

o pomoc prawną pomiędzy właściwymi organami państw obcych, wniosek taki powinien być

zaadresowany do odpowiedniej jednostki prokuratury lub innego właściwego organu za

granicą i powoływać się na postanowienia stosowanej umowy lub porozumienia.

2.

Jeżeli umowa o obrocie prawnym nie przewiduje bezpośredniej wymiany wniosków o pomoc

prawną pomiędzy właściwymi organami państw obcych lub jeśli względy szczególne za

tym przemawiają, wniosek taki przesyła się w dwóch egzemplarzach do Prokuratury Generalnej,

która przesyła go do właściwego organu państwa obcego.

§ 124.

Wniosek o przesłuchanie obywatela polskiego, w charakterze podejrzanego, świadka lub

biegłego, prokurator apelacyjny lub prokurator okręgowy może przesłać bezpośrednio

do właściwego urzędu konsularnego.

”

;

47)

§ 126 otrzymuje brzmienie

„

§ 126.

Doręczanie pism osobom przebywającym na terytorium państwa, z którym Rzeczpospolita

Polska zawarła umowę o obrocie prawnym, odbywa się w trybie przewidzianym w tej umowie.

”

;

48)

§ 129 otrzymuje brzmienie

„

§ 129.

1.

Czynności w ramach pomocy prawnej powinny być przeprowadzone przez prokuratora właściwej

prokuratury apelacyjnej, prokuratora właściwej prokuratury okręgowej albo prokuratora

właściwej prokuratury rejonowej pod nadzorem służbowym prokuratury okręgowej.

2.

Wniosek organu państwa obcego o dopuszczenie do udziału w czynnościach jego przedstawiciela

rozpoznaje prokurator apelacyjny lub prokurator okręgowy właściwy dla miejsca dokonania

tych czynności.

3.

Protokoły z czynności przeprowadzanych w ramach realizacji wniosku sporządza się w

języku polskim, pismem maszynowym, bez skrótów i poprawek, i opatruje pieczęcią urzędową,

ich oryginały przekazuje się stronie wzywającej, zaś odpisy pozostawia się w aktach

podręcznych prokuratora.

”

;

49)

uchyla się § 130;

50)

w dziale IV w rozdziale 2 dodaje się § 132a w brzmieniu

„

§ 132a.

W przypadku przejęcia przez polskie organy wymiaru sprawiedliwości ścigania karnego

na podstawie wniosku skierowanego przez państwo obce, o którym mowa w art. 590 § 1 k.p.k., po zakończeniu postępowania, odpis prawomocnej decyzji należy przesłać bezpośrednio

zagranicznemu organowi sądowemu lub za pośrednictwem Prokuratury Generalnej, gdy taki

tryb porozumiewania się wynika z umowy międzynarodowej.

”

;

51)

w § 133 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

W przypadku akt przekazywanych za granicę za pośrednictwem Prokuratury Generalnej,

należy przygotować dwa egzemplarze odpisów, o których mowa w ust. 2, oraz w razie

wątpliwości uzgodnić z Prokuraturą Generalną sposób przekazywania dowodów rzeczowych.

”

;

52)

§ 134 otrzymuje brzmienie

„

§ 134.

Do akt sprawy przekazywanego postępowania karnego należy dołączyć udokumentowany wniosek

pokrzywdzonego o naprawienie szkody wyrządzonej przestępstwem, o ile taki wniosek

został złożony.

”

;

53)

§ 139 otrzymuje brzmienie

„

§ 139.

Wniosek o wydanie osoby ściganej prokurator apelacyjny lub prokurator okręgowy przesyła

do Prokuratury Generalnej w dwóch egzemplarzach, wraz z załącznikami, w celu nadania

dalszego biegu.

”

;

54)

w § 141 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

O wyjaśnienie wątpliwości w przedmiocie obywatelstwa osoby objętej wnioskiem państwa

obcego o ekstradycję należy zwracać się do właściwego urzędu, a w przypadku stwierdzenia,

że uzyskanie dowodów obywatelstwa polskiego nastąpiło z naruszeniem prawa, występuje

się o unieważnienie właściwych dokumentów.

”

;

55)

§ 143 otrzymuje brzmienie

„

§ 143.

Poza przypadkami określonymi w art. 586 § 1 i art. 613 § 1 aaak.p.k oraz gdy nie nastąpiło pouczenie o treści art.

138 k.p.k., doręczenie pisma stronie i osobie składającej poręczenie majątkowe, a przebywającej

na terytorium państwa, z którym Rzeczpospolita Polska zawarła umowę o obrocie prawnym,

odbywa się w trybie przewidzianym w tej umowie; osobie przebywającej na terytorium

państwa, z którym Rzeczpospolita Polska nie ma zawartej umowy o obrocie prawnym, doręcza

się pismo wraz z tłumaczeniem przesyłką pocztową za zwrotnym pokwitowaniem odbioru.

”

;

56)

w § 144 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

O zastosowaniu przez sąd i uchyleniu tymczasowego aresztowania w odniesieniu do obywateli

państw obcych prokurator apelacyjny lub prokurator okręgowy wysyła, na wniosek tej

osoby, pisemne zawiadomienie bezpośrednio do właściwego terytorialnie urzędu konsularnego

lub do właściwego przedstawicielstwa dyplomatycznego, chyba że umowa międzynarodowa

stanowi inaczej. W odniesieniu do obywateli państw obcych, z którymi Rzeczpospolita

Polska nie utrzymuje stosunków dyplomatycznych, oraz osób korzystających z prawa azylu

zawiadomienie kieruje się do właściwej w sprawach konsularnych komórki organizacyjnej

podległej ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych.

”

;

57)

§ 145 otrzymuje brzmienie

„

§ 145.

1.

Prokurator apelacyjny lub prokurator okręgowy bezzwłocznie powiadamia, za pośrednictwem

Prokuratury Generalnej, właściwą w sprawach protokołu dyplomatycznego komórkę organizacyjną

podległą ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych o wszczęciu postępowania karnego

dotyczącego osoby korzystającej z immunitetu dyplomatycznego lub konsularnego.

2.

Odpis decyzji kończącej postępowanie karne doręcza osobie korzystającej z immunitetu

dyplomatycznego właściwa w sprawach protokołu dyplomatycznego komórka organizacyjna

podległa ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych na wniosek Prokuratury Generalnej.

”

;

58)

w § 146

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Jeżeli miejsce pobytu osoby ściganej jest znane, właściwy prokurator okręgowy lub

apelacyjny po wydaniu przez sąd europejskiego nakazu aresztowania, zwanego dalej „nakazem”,

przekazuje go bezpośrednio organowi sądowemu państwa wykonania nakazu; odpis nakazu

przekazuje Ministrowi Sprawiedliwości.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W przypadku gdy miejsce pobytu osoby ściganej nie jest znane, a istnieje podejrzenie,

że osoba ścigana może przebywać na terytorium państwa uczestniczącego w SIS, przesyła

się, w formie dokumentu elektronicznego, odpis nakazu w formacie PDF i jego tłumaczenie

na język angielski w formacie DOC, TXT lub RTF wraz z wnioskiem o wdrożenie poszukiwań

międzynarodowych, w formacie PDF, w sposób zapewniający poufność i integralność przekazywanych

danych, bezpośrednio na adres poczty elektronicznej Biura SIRENE, po czym dokonuje

się bezzwłocznie wprowadzenia danych tej osoby do SIS. Przepis § 162 ust. 1 stosuje

się odpowiednio.

”

,

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Przejęcia osoby ściganej przekazywanej do Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie nakazu

dokonuje właściwy prokurator po bezpośrednich uzgodnieniach z organem sądowym państwa

wykonania nakazu albo po uzgodnieniach za pośrednictwem Prokuratury Generalnej albo

punktów kontaktowych Europejskiej Sieci Sądowej.

”

;

59)

uchyla się § 148;

60)

w § 156 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

wskazanie osoby do kontaktu ze wskazaniem jej numeru telefonu, telefaksu i adresu

poczty elektronicznej;

”

;

61)

uchyla się § 164;

62)

w § 166 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Do udziału w rozprawie (posiedzeniu) wyznacza się prokuratora, który w danej sprawie

prowadził postępowanie przygotowawcze lub był jej współreferentem, nadzorował postępowanie

przygotowawcze albo sporządził akt oskarżenia. Wyznaczenie innego prokuratora jest

dopuszczalne wyłącznie w uzasadnionych przypadkach; wyznacza się wówczas prokuratora

dobrze zaznajomionego ze sprawą.

”

;

63)

§ 171 otrzymuje brzmienie

„

§ 171.

Do udziału w postępowaniu przed sądem odwoławczym, w którym bierze udział prokurator

prokuratury rejonowej na podstawie decyzji, o której mowa w § 8 ust. 2, lub prokurator

prokuratury okręgowej na podstawie decyzji, o której mowa w § 9 ust. 2, wyznacza się

prokuratora, który mógł zostać wyznaczony na podstawie § 166 do udziału w postępowaniu

przed sądem pierwszej instancji.

”

;

64)

§ 180 otrzymuje brzmienie

„

§ 180.

Prokurator bierze udział w posiedzeniach sądu, gdy sąd pierwszej lub drugiej instancji

rozstrzyga w przedmiocie

1)

odroczenia wykonania kary oraz warunkowego zawieszenia wykonania kary,

2)

wykonania kary pozbawienia wolności po zwolnieniu skazanego ze szpitala psychiatrycznego

lub zakładu leczenia odwykowego,

3)

zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszonej oraz odwołania

warunkowego przedterminowego zwolnienia,

4)

warunkowego przedterminowego zwolnienia

- jeżeli jest to uzasadnione wagą sprawy lub innymi szczególnymi okolicznościami.

”

;

65)

po § 182 dodaje się § 182a w brzmieniu

„

§ 182a.

Niedopuszczalne jest składanie przez prokuratora na posiedzeniu wniosku o pozostawienie

prośby o ułaskawienie bez dalszego biegu, jeżeli o wydanie opinii zwrócił się Prokurator

Generalny na podstawie art. 567 § 1 i 2 k.p.k.

”

;

66)

w § 193 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Przed wytoczeniem powództwa, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się § 192.

”

;

67)

po § 193 dodaje się § 193a-193d w brzmieniu

„

§ 193a.

1.

Zgłoszenie udziału prokuratora w postępowaniu sądowym jest wskazane zwłaszcza w sprawach

1)

których okoliczności wskazują na to, że postępowanie dotyczy oświadczenia woli złożonego

dla pozoru lub dla ukrycia innej czynności prawnej albo że strony mają na celu obejście

ustawy;

2)

przeciwko Skarbowi Państwa, jednostce samorządu terytorialnego lub innej właściwej

osobie prawnej o naprawienie szkody wyrządzonej przy wykonywaniu władzy publicznej;

3)

o stwierdzenie nieważności czynności prawnej skutkującej przeniesieniem własności

lub obciążeniem nieruchomości;

4)

dotyczących ochrony dóbr kultury oraz ochrony praw autorskich lub praw pokrewnych;

5)

o zwolnienie od egzekucji przedmiotów majątkowych zajętych w postępowaniu karnym lub

postępowaniu o przestępstwo skarbowe, chyba że prokurator jest jednym z pozwanych;

6)

dotyczących ochrony rodziny;

7)

o naprawienie szkody na osobie lub mieniu wyrządzonej szczególnie drastycznym działaniem

sprawcy;

8)

dotyczących ochrony środowiska naturalnego.

2.

Prokurator zgłasza udział w sprawie, w której sąd zawiadomił go, na podstawie art. 59 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. z 2014 r. poz. 101, z późn. zm., że uważa jego udział za potrzebny; niezgłoszenie udziału w takiej sprawie może nastąpić

tylko w wyjątkowych przypadkach.

§ 193b.

Wytoczenie przez prokuratora powództwa w sprawach z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego jest wskazane zwłaszcza wtedy, gdy osoba uprawniona wskutek choroby

psychicznej, niedorozwoju umysłowego, nieporadności lub z innych wyjątkowych przyczyn

nie jest w stanie samodzielnie dochodzić swoich roszczeń albo bezpodstawnie uchyla

się od tego ze szkodą dla interesu społecznego lub ważnego interesu prywatnego.

§ 193c.

Udział prokuratora w postępowaniu z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego jest wskazany zwłaszcza w sprawach

1)

o unieważnienie oraz o ustalenie istnienia albo nieistnienia małżeństwa;

2)

o zaprzeczenie ojcostwa lub macierzyństwa oraz o ustalenie bezskuteczności uznania

ojcostwa;

3)

o przysposobienie przez cudzoziemców lub obywateli polskich mających miejsce zamieszkania

lub miejsce zwykłego pobytu za granicą;

4)

o rozwiązanie przysposobienia;

5)

o odebranie osoby podlegającej władzy rodzicielskiej lub pozostającej pod opieką;

6)

o pozbawienie władzy rodzicielskiej;

7)

o orzeczenie zakazu utrzymywania kontaktów z dzieckiem.

§ 193d.

W sprawach ze stosunku pracy i z zakresu ubezpieczeń społecznych wniesienie przez

prokuratora pozwu albo odwołania do sądu oraz zgłoszenie jego udziału w postępowaniu

sądowym jest wskazane zwłaszcza wtedy, gdy

1)

wskutek rażącego naruszenia prawa został narażony ważny interes pracownika, grupy

pracowników lub ubezpieczonego albo sprawa wywołała poruszenie opinii publicznej lub

ma charakter precedensowy;

2)

pracownik lub ubezpieczony wskutek nieporadności lub z innych wyjątkowych przyczyn

nie jest w stanie samodzielnie dochodzić swoich praw;

3)

rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w związku z dyskryminacją w zatrudnieniu lub

ujawnieniem przez pracownika przestępstwa w zakładzie pracy albo z wyrażoną przez

niego uzasadnioną krytyką zakładu pracy lub osób pełniących w tym zakładzie funkcje

kierownicze;

4)

wskutek rażących zaniedbań zakładu pracy pracownik nie otrzymał należnego świadczenia

z ubezpieczenia społecznego albo świadczenia z tytułu wypadku przy pracy lub choroby

zawodowej.

”

;

68)

po § 195 dodaje się § 195a w brzmieniu

„

§ 195a.

Czynności dowodowe, o których mowa w art. 43 ustawy o prokuraturze, przeprowadza się tylko wtedy, gdy jest to niezbędne do zajęcia stanowiska w przedmiocie

zainicjowania postępowania przed sądem lub zgłoszenia w nim udziału. W takim przypadku

nie przesłuchuje się stron czynności prawnej.

”

;

69)

w § 196 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Prokurator okręgowy sporządza i wnosi skargi wymienione w ust. 1 tylko w sprawach,

w których postępowanie zakończone zaskarżonym orzeczeniem zostało zainicjowane przez

niego albo podległego prokuratora rejonowego lub toczyło się z udziałem tych prokuratorów.

”

;

70)

w dziale XI dodaje się § 196a i 196b w brzmieniu

„

§ 196a.

1.

Prokurator inicjuje postępowanie administracyjne i postępowanie przed sądem administracyjnym

oraz bierze udział w tych postępowaniach, jeżeli wymaga tego ochrona praworządności,

a w szczególności, gdy naruszenie prawa lub bezczynność organu narusza interes Rzeczypospolitej

Polskiej lub interes społeczny.

2.

Prokurator może odmówić stronie postępowania administracyjnego podjęcia czynności,

jeżeli przysługują jej środki odwoławcze lub skarga do sądu administracyjnego albo

wniosek o wznowienie postępowania lub wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio, gdy właściwy organ nadzoru podjął z urzędu

czynności w celu przywrócenia stanu zgodnego z prawem.

4.

Jeżeli w sprawie można wnieść zarówno skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego,

jak i sprzeciw, wyboru jednego z tych środków dokonuje się z uwzględnieniem potrzeby

szybkiego i skutecznego załatwienia sprawy.

§ 196b.

1.

Z zastrzeżeniem ust. 3 oraz § 198 ust. 1 i § 199, sprawy prowadzone w postępowaniu

administracyjnym i postępowaniu przed sądem administracyjnym należą do zakresu działania

prokuratury rejonowej lub prokuratury okręgowej, na których obszarze właściwości wszczęto

albo powinno być wszczęte postępowanie administracyjne.

2.

W razie sporu sprawą zajmuje się ta jednostka organizacyjna, właściwa według ust.

1, w której wcześniej zarejestrowano sprawę.

3.

Jeżeli sprawa jest szczególnie zawiła, prokurator rejonowy albo prokurator okręgowy

może przedstawić akta sprawy lub inne materiały z wnioskiem o jej przejęcie odpowiednio

prokuratorowi okręgowemu albo prokuratorowi apelacyjnemu.

”

;

71)

§ 197 otrzymuje brzmienie

„

§ 197.

Sprzeciw i skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego w sprawach, o których mowa

w § 198 ust. 2, oraz skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosi odpowiednio

prokurator okręgowy albo prokurator apelacyjny. W takim przypadku stosuje się odpowiednio

przepis § 198 ust. 1.

”

;

72)

w § 200 uchyla się ust. 2;

73)

po § 200 dodaje się § 200a w brzmieniu

„

§ 200a.

Czynności dowodowe, o których mowa w art. 43 ustawy o prokuraturze, przeprowadza się tylko wtedy, gdy dowody zebrane w postępowaniu administracyjnym

lub zawarte w aktach postępowania karnego albo inne materiały nie wystarczają do oceny,

czy doszło do naruszenia prawa przez organ administracji publicznej.

”

;

74)

§ 202-205 otrzymują brzmienie

„

§ 202.

1.

Skargi i wnioski rozpatruje się bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca

od daty ich wpływu.

2.

Skargi i wnioski dotyczące prokuratorów, w zakresie, w którym są oni niezależni, nie

podlegają rozpatrzeniu. Prokurator kierujący jednostką, do którego taka skarga lub

wniosek zostały skierowane, zawiadamia wnoszącego o przyczynach odmowy rozpatrzenia

skargi lub wniosku.

3.

Jeżeli skarga lub wniosek dotyczy czynności prokuratora podlegającej zaskarżeniu,

prokurator kierujący jednostką niezwłocznie przekazuje skargę lub wniosek do akt postępowania,

którego dotyczy, zawiadamiając o tym wnoszącego.

4.

Jeżeli skarga lub wniosek dotyczy treści czynności prokuratora jeszcze niedokonanych,

należących do zakresu, o którym mowa w ust. 2, podlega niezwłocznemu przekazaniu do

akt postępowania, którego dotyczy.

5.

Jeżeli skarga lub wniosek zawiera treści znieważające lub słowa powszechnie uznawane

za obelżywe, pozostawia się je bez rozpatrzenia, zawiadamiając wnoszącego o przyczynie

pozostawienia skargi lub wniosku bez rozpatrzenia, chyba że skarga lub wniosek dotyczy

czynności prokuratora podlegającej zaskarżeniu.

§ 203.

1.

Skargi lub wnioski dotyczące prokuratora rozpoznaje prokurator bezpośrednio przełożony.

2.

Prokurator kierujący jednostką rozpatruje skargi lub wnioski dotyczące urzędników

i innych pracowników.

§ 204.

Skargę lub wniosek, w zakresie, w jakim zawiera żądanie pociągnięcia prokuratora do

odpowiedzialności dyscyplinarnej, prokurator kierujący jednostką przekazuje właściwemu

rzecznikowi dyscyplinarnemu. O sposobie rozpatrzenia skargi rzecznik dyscyplinarny

zawiadamia skarżącego oraz prokuratora, który przekazał mu skargę lub wniosek.

§ 205.

Ponowne złożenie skargi lub wniosku w sprawach już wyjaśnionych, niezawierające nowych

okoliczności, pozostawia się bez rozpoznania, o czym powiadamia się wnoszącego.

”

;

75)

po § 205 dodaje się § 205a w brzmieniu

„

§ 205a.

W zakresie nieuregulowanym do skarg i wniosków stosuje się przepisy działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2013 r. poz. 267 oraz z 2014 r. poz. 183 i 1195).

”

;

76)

§ 208 otrzymuje brzmienie

„

§ 208.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 14 stycznia 2015 r., z wyjątkiem § 88 ust.

1-3, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2015 r.

”

.

Do dnia określenia podziału na komórki organizacyjne w danej jednostce organizacyjnej

prokuratury wraz ze wskazaniem ich zadań, przez prokuratora, o którym mowa w § 4 ust.

1 w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, utrzymuje się w mocy dotychczasowy

podział na komórki organizacyjne wraz ze wskazaniem ich zadań określony na podstawie

§ 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 marca 2010 r. - Regulamin

wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury

(Dz. U. z 2014 r. poz. 144), nie dłużej jednak niż przez 3 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 31 grudnia 2014 r.

1.

Prokurator Generalny wykonuje zadania przy pomocy Pierwszego Zastępcy Prokuratora

Generalnego, dwóch pozostałych zastępców, Naczelnego Prokuratora Wojskowego oraz Dyrektora

Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

2.

Prokurator Generalny określa zakres nadzoru nad departamentami i biurami Prokuratury

Generalnej wykonywanego przez Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego i dwóch

pozostałych zastępców Prokuratora Generalnego.

1.

Prokuratura rejonowa

1)

prowadzi i nadzoruje postępowania przygotowawcze, z wyłączeniem spraw, o których mowa

w § 9 i § 10;

2)

bierze udział w postępowaniach prowadzonych przed sądami w sprawach, których dotyczy

postępowanie, o którym mowa w pkt 1, z zastrzeżeniem pkt 3, oraz w ramach pomocy prawnej,

z wyjątkiem postępowania przed Sądem Najwyższym;

3)

bierze udział w postępowaniach prowadzonych przed sądami w postępowaniu odwoławczym

w sprawach, których dotyczy postępowanie, o którym mowa w pkt 1, jeśli przemawia za

tym ekonomika i dobro postępowania.

2.

Decyzję o tym, w których sprawach, wymienionych w ust. 1 pkt 3, prowadzonych przed

sądem okręgowym, bierze udział prokurator prokuratury rejonowej, podejmuje prokurator

okręgowy na wniosek prokuratora rejonowego.

3.

Decyzję o tym, w których sprawach, wymienionych w ust. 1 pkt 3, prowadzonych przed

sądem apelacyjnym, bierze udział prokurator prokuratury rejonowej, podejmuje prokurator

apelacyjny na wniosek prokuratora rejonowego.

1.

Prokuratura okręgowa

1)

prowadzi i nadzoruje postępowania przygotowawcze w sprawach o poważne przestępstwa

kryminalne i gospodarcze, w tym

a)

przestępstwa przeciwko obrotowi gospodarczemu, jeżeli przestępstwa dopuszczono się

względem mienia o znacznej wartości;

b)

przestępstwa z art. 189a, art. 252 § 1 i 2, a także z art. 286 § 1 i art. 287 § 1

w związku z art. 294 § 1, jeżeli przestępstwa dopuszczono się względem mienia o wielkiej wartości

oraz art. 310 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm., zwanej dalej „k.k.”,

c)

przestępstwa z art. 171 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1376, z późn. zm., przestępstwa z art. 56a i 57-60 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 197), przestępstwa z art. 43 i 44 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe

(Dz. U. Nr 5, poz. 24, z późn. zm., przestępstwa określone w art. 115-119 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych

(Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631, z późn. zm. oraz przestępstwa z art. 303-305 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1410);

2)

prowadzi i nadzoruje postępowania przygotowawcze w sprawach pozostających we właściwości

prokuratury rejonowej, jeżeli przemawia za tym szczególna waga lub zawiłość sprawy;

3)

bierze udział w postępowaniach prowadzonych przed sądami w sprawach, których dotyczy

postępowanie, o którym mowa w pkt 1 i 2, z zastrzeżeniem pkt 4 oraz w ramach pomocy

prawnej, z wyjątkiem postępowania przed Sądem Najwyższym;

4)

bierze udział w postępowaniach prowadzonych przed sądami apelacyjnymi, jeśli przemawia

za tym ekonomika i dobro postępowania;

5)

bierze udział w postępowaniach odwoławczych przed sądami okręgowymi w sprawach, których

dotyczy postępowanie, o którym mowa w § 8 ust. 1 pkt 1, z zastrzeżeniem § 8 ust. 1

pkt 3;

6)

sprawuje nadzór instancyjny i służbowy nad postępowaniami prowadzonymi w prokuraturach

rejonowych;

7)

prowadzi wizytacje i lustracje prokuratur rejonowych.

2.

Decyzję o tym, w których sprawach, wymienionych w ust. 1 pkt 4, bierze udział prokurator

prokuratury okręgowej, podejmuje prokurator apelacyjny na wniosek prokuratora okręgowego.

Prokuratorzy pełniący funkcje kierownicze zapewniają prawidłową i sprawną realizację

zadań służbowych przez podległych im prokuratorów i pracowników prokuratury oraz właściwą

organizację pracy w powierzonych im jednostkach i komórkach organizacyjnych tych jednostek,

poprzez

1)

dobór odpowiednich kadr;

2)

usprawnianie organizacji i techniki pracy prokuratury;

3)

dbałość o sprawność postępowania i należytą kulturę pracy w podległych jednostkach;

4)

dbałość o równomierny rozkład zadań;

5)

bieżącą współpracę z podmiotami uprawnionymi do prowadzenia postępowań przygotowawczych;

6)

sprawowanie nadzoru nad szkoleniem prokuratorów i pracowników prokuratury;

7)

kierowanie wykonaniem odpowiednio do kompetencji: budżetu w części budżetu państwa

odpowiadającej prokuraturze lub planu finansowego;

8)

wykonywanie zarządu majątkiem i zapewnienie oszczędnego gospodarowania mieniem prokuratury;

9)

czuwanie nad przestrzeganiem zasad ochrony i bezpieczeństwa obiektów prokuratury;

10)

zapewnienie ochrony informacji niejawnych;

11)

zapewnienie ochrony danych osobowych.

1.

Prokurator bezpośrednio przełożony, stwierdzając potrzebę zmiany lub uchylenia decyzji

prokuratora podległego

1)

podejmuje nową decyzję osobiście;

2)

w szczególnie uzasadnionych przypadkach może polecić opracowanie projektu nowej decyzji,

na podstawie pisemnych wytycznych, innemu prokuratorowi.

2.

W przypadkach określonych w ust. 1 pkt 2

1)

nową decyzję podpisuje prokurator bezpośrednio przełożony;

2)

polecenie i wytyczne włącza się do akt głównych sprawy.

1.

Prokurator przełożony, wydając polecenie, zachowuje drogę służbową. Zachowanie drogi

służbowej obowiązuje również w korespondencji z prokuratorem przełożonym.

2.

Jeżeli polecenie zostało wydane z pominięciem drogi służbowej, wykonujący je prokurator

zawiadamia o tym swojego zwierzchnika służbowego.

1.

W sprawach o obszernym materiale dowodowym, a także zawiłych pod względem faktycznym

lub prawnym, kierownik jednostki lub zwierzchnik służbowy może wyznaczyć współreferenta

sprawy, określając zakres postępowania, którym zajmuje się każdy z referentów, i rozstrzygając

ewentualne spory co do tego zakresu. Kierownik jednostki lub zwierzchnik służbowy

może wyznaczyć współreferenta również, gdy potrzeba taka wynika z toku prowadzonego

postępowania.

2.

Współreferent

1)

na bieżąco zapoznaje się z wykonywaniem istotnych czynności procesowych w sprawie,

w której jest współreferentem;

2)

oprócz czynności realizowanych w ramach określonego przez kierownika jednostki lub

zwierzchnika służbowego zakresu postępowania, w sprawach niecierpiących zwłoki, w

przypadku przedłużającej się nieobecności prokuratora prowadzącego sprawę, przeprowadza

w jego zastępstwie czynności.

1.

Aprobata, o której mowa w art. 99 ust. 1a ustawy o prokuraturze, lub jej odmowa następuje poprzez zamieszczenie na rękopisie albo odpisie pisma procesowego

odpowiedniej adnotacji, daty i podpisu oraz odciśnięcie pieczęci służbowej lub też

w formie elektronicznej.

2.

W razie odmowy aprobaty informuje się asesora o powodach tej decyzji i udziela mu

wskazówek co do sposobu załatwienia sprawy lub usunięcia stwierdzonych uchybień.

Zarządzając wizytację lub lustrację, określa się zadania, zakres kontroli i termin

jej przeprowadzenia oraz skład zespołu wizytacyjnego lub lustracyjnego, ze wskazaniem

prokuratora - przewodniczącego zespołu.

1.

Prokurator Generalny, mając na względzie racjonalne wykorzystanie kadr prokuratury,

a zwłaszcza potrzeby wynikające z obciążenia zadaniami poszczególnych jednostek, przydziela

nowe stanowiska prokuratorskie i asesorskie poszczególnym jednostkom.

2.

W razie zwolnienia stanowiska prokuratorskiego prokurator apelacyjny niezwłocznie

zawiadamia o tym Prokuratora Generalnego, który na podstawie kryteriów wymienionych

w ust. 1 przydziela stanowisko do tej jednostki, w której nastąpiło zwolnienie, do

innej jednostki albo stanowisko znosi.

3.

W razie planowanego zwolnienia stanowiska prokuratorskiego przez prokuratora, który

przechodzi w stan spoczynku po osiągnięciu wymaganego wieku, prokurator apelacyjny,

nie później niż na pięć miesięcy przed zwolnieniem stanowiska, zawiadamia o tym Prokuratora

Generalnego.

Szczegółowy tryb pracy zgromadzenia prokuratorów w prokuraturze apelacyjnej określa

uchwalony przez nie regulamin.

1.

Zadania i kompetencje dysponenta części budżetowej obejmują

1)

przygotowywanie i przedstawianie ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych

projektu budżetu wraz z uzasadnieniem, a następnie wykonywanie budżetu w części budżetu

państwa odpowiadającej prokuraturze;

2)

opracowywanie i przedkładanie ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych

projektu budżetu w układzie zadaniowym wraz z uzasadnieniem, a następnie wykonywanie

wydatków w układzie zadaniowym w części budżetu państwa odpowiadającej prokuraturze;

3)

opracowywanie, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych,

harmonogramu realizacji budżetu państwa w części odpowiadającej prokuraturze;

4)

wydawanie dyspozycji uruchomienia środków budżetowych z rachunku bieżącego dysponenta

części budżetowej dla podległych dysponentów, w granicach określonych harmonogramem,

o którym mowa w pkt 3;

5)

sprawowanie nadzoru i kontroli nad całością gospodarki finansowej prokuratury, w tym

a)

kontroli nad dokonywaniem przez podległe jednostki organizacyjne wstępnej oceny celowości

poniesionych wydatków oraz realizacją właściwych procedur,

b)

gospodarowaniem mieniem Skarbu Państwa,

c)

funkcjonowaniem adekwatnej, skutecznej i efektywnej kontroli zarządczej,

d)

przestrzeganiem dyscypliny finansów publicznych,

e)

realizacją zadań finansowanych z budżetu państwa,

f)

efektywnością i skutecznością realizacji planów w układzie zadaniowym na podstawie

mierników stopnia realizacji celów,

g)

ustalaniem dla podległych jednostek organizacyjnych sposobu dokonywania wydatków przy

wykorzystaniu służbowych kart płatniczych;

6)

dokonywanie ocen przebiegu wykonania zadań w części budżetu państwa odpowiadającej

prokuraturze oraz dochodów i wydatków jednostek organizacyjnych, w tym: przede wszystkim

prawidłowości i terminowości pobierania dochodów; zgodności wydatków z planowanym

przeznaczeniem; prawidłowości wykorzystania środków finansowych, w tym zakresu zrealizowanych

zadań oraz podejmowanie, w razie potrzeby, działań zmierzających do prawidłowego wykonania

budżetu;

7)

przedstawianie ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych za pośrednictwem

Ministra Sprawiedliwości informacji o realizacji Wieloletniego Planu Finansowego Państwa

w części budżetu państwa odpowiadającej prokuraturze, w tym o stopniu realizacji celów,

w terminach określonych w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm.;

8)

przedstawianie ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych sprawozdania z

wykonania ustawy budżetowej w części budżetu państwa odpowiadającej prokuraturze;

9)

ustalanie szczegółowych zasad i organizowanie przepływu informacji w zakresie realizacji

zadań finansowo-rzeczowych oraz koordynowanie wykonania tych zadań na obszarach apelacji;

10)

opracowywanie (w tym także w układzie zadaniowym), po zasięgnięciu opinii dysponentów

drugiego stopnia, zgodnych ze strategią przyjętą przez Radę Ministrów programów wieloletnich

do realizacji przez jednostki organizacyjne i - po ustanowieniu przez Radę Ministrów

programu wieloletniego - zabezpieczanie środków i limitów środków budżetowych na jego

realizację;

11)

przekazywanie Ministrowi Sprawiedliwości planu działalności prokuratury na rok następny

w terminach umożliwiających sporządzenie przez Ministra Sprawiedliwości planu działalności

kierowanego przez niego działu administracji rządowej;

12)

przekazywanie Ministrowi Sprawiedliwości sprawozdania z wykonania planu działalności

prokuratury oraz oświadczenia o stanie kontroli zarządczej za poprzedni rok w zakresie

prokuratury w terminach umożliwiających sporządzenie przez Ministra Sprawiedliwości

sprawozdania z wykonania planu działalności oraz złożenie oświadczenia o stanie kontroli

zarządczej za poprzedni rok;

13)

inicjowanie i wprowadzanie efektywnych form zarządzania finansami i majątkiem prokuratury

oraz koordynowanie i nadzorowanie tych procesów;

14)

określanie, w uzasadnionych przypadkach, zakresu zadań i kompetencji podległych dysponentów;

15)

wykonywanie obowiązków w zakresie planowania, finansowania i nadzorowania inwestycji

prokuratury.

2.

Dysponent części budżetowej, w toku wykonywania budżetu państwa, stosuje zasady gospodarki

finansowej, w szczególności nadzoruje i dokonuje wydatków w granicach kwot określonych

w palnie finansowym, z uwzględnieniem prawidłowo dokonanych przeniesień, w sposób

celowy i oszczędny, z zachowaniem zasady uzyskiwania najlepszych efektów z danych

nakładów.

Zadania i kompetencje dysponenta drugiego stopnia obejmują

1)

przygotowywanie przy współpracy z podległymi dysponentami trzeciego stopnia projektu

planu finansowego jednostek na obszarze działania danej prokuratury apelacyjnej i

przedstawianie go dysponentowi głównemu, opracowywanie planu finansowego jednostek

na obszarze działania danej prokuratury apelacyjnej, a następnie wykonywanie planu

finansowego jednostek na obszarze działania danej prokuratury apelacyjnej;

2)

przygotowywanie przy współpracy z podległymi dysponentami trzeciego stopnia projektu

budżetu w układzie zadaniowym na obszarze działania danej prokuratury apelacyjnej,

a następnie wykonywanie wydatków w układzie zadaniowym na obszarze działania danej

prokuratury apelacyjnej;

3)

opracowywanie, w porozumieniu z podległymi dysponentami trzeciego stopnia, harmonogramu

realizacji planów finansowych poszczególnych jednostek na obszarze działania danej

prokuratury apelacyjnej;

4)

dysponowanie rachunkami bieżącymi prokuratury apelacyjnej, z wyodrębnieniem rachunków

dochodów i wydatków;

5)

sprawowanie nadzoru i kontroli przebiegu wykonania zadań określonych w planach finansowych

podległych dysponentów oraz przestrzegania przez nich zasad gospodarki finansowej,

w tym gospodarowania mieniem Skarbu Państwa, przestrzegania dyscypliny finansów publicznych

oraz funkcjonowania adekwatnej, skutecznej i efektywnej kontroli zarządczej;

6)

uczestniczenie w opracowywaniu projektów programów wieloletnich w zakresie dotyczącym

obszaru działania danej prokuratury apelacyjnej;

7)

podejmowanie działań organizacyjnych na rzecz optymalizacji wydatków związanych z

funkcjonowaniem jednostek na obszarze działania danej prokuratury apelacyjnej;

8)

organizowanie na obszarze działania danej prokuratury apelacyjnej właściwego przepływu

informacji w zakresie realizacji zadań oraz dochodów i wydatków, w tym programów wieloletnich,

przez podległe jednostki; dokonywanie ich kwartalnych ocen oraz przekazywanie tych

ocen wraz z niezbędnymi wnioskami dysponentowi głównemu;

9)

wykonywanie obowiązków w zakresie planowania, finansowania i nadzorowania inwestycji

jednostek na obszarze działania danej prokuratury apelacyjnej.

Zadania i kompetencje dysponenta trzeciego stopnia obejmują

1)

przygotowywanie projektu planu finansowego - odpowiednio Prokuratury Generalnej, prokuratury

apelacyjnej lub prokuratury okręgowej i prokuratur rejonowych na obszarze działania

danej prokuratury okręgowej, a następnie przedstawianie go dysponentowi wyższego stopnia;

przygotowywanie planu finansowego - odpowiednio Prokuratury Generalnej, prokuratury

apelacyjnej lub prokuratury okręgowej i prokuratur rejonowych na obszarze działania

danej prokuratury okręgowej, a następnie wykonywanie planu finansowego danej jednostki

organizacyjnej;

2)

przygotowywanie projektu budżetu w układzie zadaniowym - odpowiednio Prokuratury Generalnej,

prokuratury apelacyjnej lub prokuratury okręgowej i prokuratur rejonowych na obszarze

działania danej prokuratury okręgowej, a następnie wykonywanie wydatków w układzie

zadaniowym;

3)

opracowywanie w porozumieniu z właściwym dysponentem wyższego stopnia harmonogramu

realizacji planu finansowego - odpowiednio Prokuratury Generalnej, prokuratury apelacyjnej

lub prokuratury okręgowej i prokuratur rejonowych na obszarze działania danej prokuratury

okręgowej;

4)

dysponowanie rachunkiem bieżącym - odpowiednio Prokuratury Generalnej, prokuratury

apelacyjnej lub prokuratury okręgowej - z wyodrębnieniem rachunku dochodów i wydatków;

5)

sprawowanie nadzoru i kontroli nad realizacją zadań określonych w planie finansowym

- odpowiednio Prokuratury Generalnej, prokuratury apelacyjnej lub prokuratury okręgowej

i prokuratur rejonowych na obszarze działania danej prokuratury okręgowej, przestrzeganie

zasad gospodarki finansowej, w tym gospodarowania mieniem Skarbu Państwa, przestrzegania

dyscypliny finansów publicznych oraz funkcjonowania adekwatnej, skutecznej i efektywnej

kontroli zarządczej;

6)

organizowanie właściwego przepływu informacji w zakresie realizacji zadań finansowanych

z budżetu państwa, w tym programów wieloletnich - odpowiednio w Prokuraturze Generalnej,

prokuraturze apelacyjnej lub prokuraturze okręgowej i prokuraturach rejonowych na

obszarze działania danej prokuratury okręgowej - oraz dokonywanie ich kwartalnej oceny

i przekazywanie jej wraz z niezbędnymi wnioskami dysponentowi wyższego stopnia;

7)

podejmowanie działań organizacyjnych na rzecz optymalizacji wydatków związanych z

funkcjonowaniem - odpowiednio Prokuratury Generalnej, prokuratury apelacyjnej lub

prokuratury okręgowej i prokuratur rejonowych na obszarze działania danej prokuratury

okręgowej;

8)

prowadzenie działalności inwestycyjnej odpowiednio - Prokuratury Generalnej, prokuratury

apelacyjnej lub prokuratury okręgowej i prokuratur rejonowych na obszarze działania

danej prokuratury okręgowej.

1.

Wyłączenie do prowadzenia w odrębnym postępowaniu sprawy poszczególnych osób lub o

poszczególne czyny wymaga wydania postanowienia.

2.

W postanowieniu, o którym mowa w ust. 1, określa się

1)

podmiotowy i przedmiotowy zakres wyłączenia;

2)

sposób wyłączenia - przez dokładne wskazanie nazwy i daty przeprowadzonych dowodów

lub innych sporządzonych dokumentów oraz numeru karty lub miejsca złożenia dowodów

rzeczowych z zaznaczeniem, czy dokumenty wydziela się w oryginale czy w odpisie lub

kopii.

3.

Czas trwania postępowania przygotowawczego w wyłączonej sprawie, o której mowa w ust.

1, liczy się od dnia wszczęcia postępowania pierwotnego tylko wtedy, gdy sprawa ta

była objęta zakresem postanowienia o wszczęciu śledztwa albo dochodzenia. W takim

przypadku wyłączona sprawa obejmuje także odpis postanowienia o wszczęciu śledztwa

albo dochodzenia oraz o jego przedłużeniu.

4.

Jeżeli w podlegającej wyłączeniu innej sprawie niż określona w ust. 3 były dokonywane

czynności procesowe, czas trwania postępowania przygotowawczego liczy się od dnia

pierwszej czynności, co określa się w postanowieniu o wyłączeniu sprawy, o którym

mowa w ust. 1.

5.

W wyłączonej sprawie, o której mowa w ust. 1, wydaje się, z zastrzeżeniem ust. 3,

postanowienie o wszczęciu śledztwa albo dochodzenia.

6.

Sprawy wyłączone prowadzi się w jednostce, w której wydano postanowienie o wyłączeniu,

o którym mowa w ust. 1, chyba że przekazanie wyłączonej sprawy innej jednostce w istotny

sposób przyczyni się do przyspieszenia lub usprawnienia postępowania przygotowawczego

w tej sprawie.

Jeżeli zachodzi potrzeba pociągnięcia prokuratora do odpowiedzialności karnej, prokurator

prowadzący śledztwo, po dokonaniu niezbędnych czynności dowodowych, występuje do prokuratora

bezpośrednio przełożonego o skierowanie do sądu dyscyplinarnego wniosku o zezwolenie

na ściganie. O skierowaniu wniosku zawiadamia się przełożonego dyscyplinarnego prokuratora,

którego dotyczy wniosek.

Prokurator wyraża zgodę na cofnięcie wniosku o ściganie lub odmawia jej wyrażenia

w drodze zarządzenia.

Zarządzenie prokuratora w prowadzonym lub nadzorowanym przez niego postępowaniu przygotowawczym

może być wydane ustnie, jeżeli nie przysługuje na nie zażalenie. O wydaniu takiego

zarządzenia prokurator sporządza w aktach podręcznych adnotację.

Prokurator przyjmuje ustne zawiadomienie o przestępstwie w sprawach, o których mowa

w art. 309 pkt 2 i 3 k.p.k. niezależnie od właściwości miejscowej.

Prokurator jest obowiązany nadać bieg sprawie niezwłocznie, nie później niż w terminie

7 dni od dnia sporządzenia protokołu lub otrzymania pisemnego zawiadomienia o przestępstwie.

Wszczęcie śledztwa albo dochodzenia na skutek anonimowego zawiadomienia może nastąpić

po uprzednim sprawdzeniu przytoczonych w nim okoliczności. Zawiadomienie takie prokurator

może przekazać Policji lub innemu uprawnionemu organowi albo organom kontroli w celu

sprawdzenia przytoczonych w zawiadomieniu okoliczności albo pozostawić je bez biegu.

W razie niepotwierdzenia się okoliczności wskazanych w treści anonimowego zawiadomienia

pozostawia się je bez biegu i bez wydawania postanowienia o odmowie wszczęcia śledztwa

albo dochodzenia.

Śledztwo albo dochodzenie wszczęte w sprawie prowadzi się w stosunku do wszystkich

czynów ujawnionych w jego toku.

Forma śledztwa obowiązuje w stosunku do wszystkich czynów ujawnionych w czasie jego

trwania, objętych jednym postępowaniem ze względu na łączność podmiotową lub przedmiotową

albo podmiotowo-przedmiotową; dotyczy to również spraw poszczególnych osób lub o poszczególne

czyny wyłączonych do odrębnego postępowania, z zastrzeżeniem § 61a ust. 5.

W razie przejęcia dochodzenia do śledztwa okres śledztwa liczy się od dnia wydania

postanowienia o jego wszczęciu, przy czym czasu trwania dochodzenia nie wlicza się

do okresu śledztwa.

Jeżeli zachodzi potrzeba przedłużenia czasu trwania dochodzenia, wniosek o przedłużenie

czasu trwania dochodzenia, wraz z aktami sprawy, przedkłada się nie później niż na

7 dni przed upływem terminu dochodzenia właściwemu prokuratorowi.

W przypadku gdy zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa przez osoby

wymienione w art. 309 pkt 2 i 3 k.p.k., czynności wymienione w art. 308 § 1 k.p.k. są przeprowadzane, w miarę możliwości, przy udziale prokuratora.

1.

Tymczasowo aresztowany w postępowaniu przygotowawczym pozostaje do dyspozycji prokuratora,

na którego wniosek środek ten został zastosowany po raz pierwszy.

2.

Jeżeli sąd lub inny uprawniony organ zwraca się o wydanie z aresztu śledczego tymczasowo

aresztowanego w celu uczestniczenia w czynnościach procesowych w innej sprawie lub

o udzielenie zgody na przeprowadzenie czynności procesowych z udziałem podejrzanego

na terenie aresztu śledczego, a dobro postępowania nie stoi temu na przeszkodzie,

prokurator udziela zgody na doprowadzenie lub na udział w czynnościach na terenie

aresztu śledczego.

3.

O udzieleniu zgody, o której mowa w ust. 2, zawiadamia się na piśmie nie później niż

na 7 dni przed mającym nastąpić wydaniem lub przeprowadzeniem czynności administrację

aresztu śledczego, w którym podejrzany przebywa. W przypadku nieudzielenia zgody zawiadamia

się o tym organ żądający, ze wskazaniem, kiedy doprowadzenie lub przeprowadzenie czynności

będzie mogło nastąpić.

Przed wydaniem postanowienia o poszukiwaniu podejrzanego listem gończym prokurator

występuje do sądu z wnioskiem o zastosowanie tymczasowego aresztowania na okres 14

dni od dnia zatrzymania podejrzanego.

W postanowieniu o zabezpieczeniu majątkowym wymienia się wszystkie tytuły zabezpieczenia

mające zastosowanie w sprawie oraz wskazuje się składniki majątkowe podlegające zajęciu.

Zakres zabezpieczenia na poczet grożącej grzywny, środków karnych i kosztów sądowych

powinien odpowiadać przewidywanemu wymiarowi tej kary, środków karnych i kosztów sądowych.

1.

Jeżeli do czasu zakończenia śledztwa lub dochodzenia prowadzonego przeciwko kilku

podejrzanym wobec jednego z nich zachodzi przeszkoda uzasadniająca zawieszenie postępowania,

przed sporządzeniem aktu oskarżenia lub wniosku o warunkowe umorzenie postępowania

albo wniosku przewidzianego w art. 324 § 1 k.p.k. należy wyłączyć sprawę tego podejrzanego do odrębnego postępowania.

2.

W przypadku gdy wobec podejrzanych działających wspólnie odrębne postępowanie ograniczyłoby

w sposób znaczny możliwość wyjaśnienia okoliczności sprawy, przeszkoda, o której mowa

w ust. 1, po stronie jednego z podejrzanych może być podstawą zawieszenia postępowania

w całości.

Umarzając śledztwo albo dochodzenie na podstawie art. 322 k.p.k. jako przyczynę umorzenia można dodatkowo wskazać

1)

niewykrycie sprawcy przestępstwa;

2)

okoliczność, że podejrzany nie popełnił zarzucanego mu przestępstwa;

3)

brak interesu społecznego w kontynuowaniu ścigania z urzędu albo w objęciu ściganiem

z urzędu.

1.

Śledztwo albo dochodzenie może być umorzone w całości lub w części. Umorzenie w części

może dotyczyć osób, zarzuconych czynów lub zdarzeń objętych postępowaniem.

2.

Jeżeli stwierdzono, że podejrzany nie popełnił zarzuconego mu przestępstwa, a jednocześnie

nie wykryto sprawcy, w postanowieniu wymienia się obie przyczyny umorzenia postępowania.

1.

W rozstrzygnięciu (sentencji) postanowienia o umorzeniu śledztwa albo dochodzenia

należy przytoczyć opis czynu w postaci ustalonej w toku postępowania, odpowiadającą

mu kwalifikację prawną, a także przyczynę i podstawę prawną umorzenia.

2.

W uzasadnieniu postanowienia o umorzeniu śledztwa albo dochodzenia należy wymienić

osoby, przeciwko którym toczyło się postępowanie, oraz zarzuty albo zdarzenia będące

jego przedmiotem, zwięźle przedstawić czynności, jakich dokonano, i poczynione ustalenia,

ocenić zebrane dowody oraz wskazać podstawy faktyczne i prawne, które zadecydowały

o umorzeniu.

Przekazanie tymczasowo aresztowanego do dyspozycji sądu następuje równocześnie z przesłaniem

aktu oskarżenia. O przesłaniu aktu oskarżenia i przekazaniu tymczasowo aresztowanego

do dyspozycji sądu powiadamia się dyrektora zakładu karnego lub aresztu śledczego,

w którym tymczasowo aresztowany przebywa.

1.

Podjąć na nowo umorzone postępowanie przygotowawcze może prokurator, który wydał lub

zatwierdził postanowienie o jego umorzeniu, a także prokurator jednostki wyższego

stopnia, który przejmuje sprawę do dalszego prowadzenia, chyba że ze względu na rodzaj

sprawy lub jej związek z innym prowadzonym postępowaniem uzasadnione jest dalsze prowadzenie

postępowania przez dotychczasową jednostkę organizacyjną prokuratury. Prokurator,

który wydał postanowienie o umorzeniu śledztwa albo dochodzenia, może wyłączyć się

od dalszego prowadzenia sprawy.

2.

W przypadku gdy postanowienie o podjęciu na nowo umorzonego postepowania przygotowawczego

wydał Prokurator Generalny lub prokurator wykonujący czynności w Prokuraturze Generalnej,

postępowanie prowadzone jest w jednostce, w której dotychczas prowadzone było umorzone

postępowanie.

3.

O podjęciu na nowo umorzonego postępowania zawiadamia się pokrzywdzonego oraz instytucję

państwową, samorządową lub społeczną, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie,

a o wznowieniu również podejrzanego.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do wznowienia umorzonego postępowania.

5.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio w sprawie, w której odmówiono wszczęcia

śledztwa albo dochodzenia.

1.

Pismo zawierające żądanie wszczęcia albo podjęcia na nowo umorzonego postępowania

przygotowawczego w sprawie, w której uprawomocniło się postanowienie o odmowie wszczęcia

postępowania przygotowawczego albo o jego umorzeniu, jeżeli nie uzasadnia wszczęcia

lub podjęcia na nowo umorzonego postępowania, pozostawia się bez rozpoznania. Odpowiedzi

składającemu pismo udziela kierownik jednostki, w której wydano lub zatwierdzono postanowienie

o odmowie wszczęcia postępowania albo o jego umorzeniu.

2.

W przypadku złożenia ponownego wniosku w tym przedmiocie, właściwy prokurator, nie

uwzględniając żądania, przekazuje pismo prokuratorowi nadrzędnemu nad tym, który wydał

lub zatwierdził postanowienie. Jeżeli wniosek nie zawiera żadnych nowych okoliczności

podważających zasadność podjętej decyzji, prokurator nadrzędny udziela składającemu

pismo odpowiedzi, informując go o braku podstaw do wszczęcia albo podjęcia na nowo

umorzonego postępowania przygotowawczego. Odpowiedź powinna zawierać informację o

pozostawieniu bez biegu następnych pism w tej samej sprawie, jeżeli nie zostaną przedstawione

nowe okoliczności, podważające zasadność prawomocnego postanowienia o odmowie wszczęcia

albo o umorzeniu postępowania przygotowawczego.

3.

Pismo kwestionujące zasadność prawomocnego postanowienia o umorzeniu postępowania

przygotowawczego przeciwko osobie, będące co do istoty wnioskiem o wznowienie postępowania,

przekazuje się do rozpoznania prokuratorowi nadrzędnemu nad prokuratorem, który wydał

lub zatwierdził to postanowienie. Pismo informujące o braku podstaw do wydania postanowienia

w trybie art. 327 § 2 k.p.k. powinno zawierać także informację o możliwości pozostawienia bez biegu następnych

pism w tej sprawie, jeżeli nie zostaną przedstawione w nich nowe okoliczności uzasadniające

wznowienie postępowania.

4.

Jeżeli pismo zawiera wniosek o wydanie postanowienia przewidzianego w art. 328 k.p.k. lub potrzeba taka wyłoni się w toku badania sprawy, pismo wraz z aktami i stosownym

wnioskiem prokuratora apelacyjnego przekazuje się Prokuraturze Generalnej. Pismo informujące

o braku podstaw do wydania postanowienia na podstawie art. 328 k.p.k. podpisuje dyrektor lub zastępca dyrektora właściwego departamentu Prokuratury Generalnej.

Spostrzeżenia i uwagi dotyczące sposobu prowadzenia postępowania przygotowawczego,

wynikające z nadzoru, prokurator sprawujący nadzór przekazuje kierownikowi właściwej

jednostki organizacyjnej Policji albo kierownikowi jednostki organizacyjnej innego

uprawnionego organu, a w przypadku nieusprawiedliwionego niewykonania polecenia prokuratora

w postępowaniu przygotowawczym, w wyznaczonym terminie lub zakresie, występuje do

przełożonego funkcjonariusza z żądaniem wszczęcia przeciwko niemu postępowania służbowego

lub dyscyplinarnego.

1.

Uznając, że nie ma podstaw do uwzględnienia zażalenia na postanowienie zamykające

drogę do wydania wyroku, prokurator przedstawia je niezwłocznie właściwemu sądowi

wraz z aktami sprawy i wnioskiem zawierającym jego stanowisko co do zasadności zażalenia.

2.

Przed dokonaniem czynności, o których mowa w ust. 1, prokurator może osobiście przedsięwziąć

lub zlecić Policji albo innemu uprawnionemu organowi sprawdzenie nowych istotnych

faktów i dowodów, na które powołuje się wnoszący zażalenie.

1.

Jeżeli umowa międzynarodowa lub porozumienie przewidują bezpośrednią wymianę wniosków

o pomoc prawną pomiędzy właściwymi organami państw obcych, wniosek taki powinien być

zaadresowany do odpowiedniej jednostki prokuratury lub innego właściwego organu za

granicą i powoływać się na postanowienia stosowanej umowy lub porozumienia.

2.

Jeżeli umowa o obrocie prawnym nie przewiduje bezpośredniej wymiany wniosków o pomoc

prawną pomiędzy właściwymi organami państw obcych lub jeśli względy szczególne za

tym przemawiają, wniosek taki przesyła się w dwóch egzemplarzach do Prokuratury Generalnej,

która przesyła go do właściwego organu państwa obcego.

Wniosek o przesłuchanie obywatela polskiego, w charakterze podejrzanego, świadka lub

biegłego, prokurator apelacyjny lub prokurator okręgowy może przesłać bezpośrednio

do właściwego urzędu konsularnego.

Doręczanie pism osobom przebywającym na terytorium państwa, z którym Rzeczpospolita

Polska zawarła umowę o obrocie prawnym, odbywa się w trybie przewidzianym w tej umowie.

1.

Czynności w ramach pomocy prawnej powinny być przeprowadzone przez prokuratora właściwej

prokuratury apelacyjnej, prokuratora właściwej prokuratury okręgowej albo prokuratora

właściwej prokuratury rejonowej pod nadzorem służbowym prokuratury okręgowej.

2.

Wniosek organu państwa obcego o dopuszczenie do udziału w czynnościach jego przedstawiciela

rozpoznaje prokurator apelacyjny lub prokurator okręgowy właściwy dla miejsca dokonania

tych czynności.

3.

Protokoły z czynności przeprowadzanych w ramach realizacji wniosku sporządza się w

języku polskim, pismem maszynowym, bez skrótów i poprawek, i opatruje pieczęcią urzędową,

ich oryginały przekazuje się stronie wzywającej, zaś odpisy pozostawia się w aktach

podręcznych prokuratora.

W przypadku przejęcia przez polskie organy wymiaru sprawiedliwości ścigania karnego

na podstawie wniosku skierowanego przez państwo obce, o którym mowa w art. 590 § 1 k.p.k., po zakończeniu postępowania, odpis prawomocnej decyzji należy przesłać bezpośrednio

zagranicznemu organowi sądowemu lub za pośrednictwem Prokuratury Generalnej, gdy taki

tryb porozumiewania się wynika z umowy międzynarodowej.

Do akt sprawy przekazywanego postępowania karnego należy dołączyć udokumentowany wniosek

pokrzywdzonego o naprawienie szkody wyrządzonej przestępstwem, o ile taki wniosek

został złożony.

Wniosek o wydanie osoby ściganej prokurator apelacyjny lub prokurator okręgowy przesyła

do Prokuratury Generalnej w dwóch egzemplarzach, wraz z załącznikami, w celu nadania

dalszego biegu.

Poza przypadkami określonymi w art. 586 § 1 i art. 613 § 1 aaak.p.k oraz gdy nie nastąpiło pouczenie o treści art.

138 k.p.k., doręczenie pisma stronie i osobie składającej poręczenie majątkowe, a przebywającej

na terytorium państwa, z którym Rzeczpospolita Polska zawarła umowę o obrocie prawnym,

odbywa się w trybie przewidzianym w tej umowie; osobie przebywającej na terytorium

państwa, z którym Rzeczpospolita Polska nie ma zawartej umowy o obrocie prawnym, doręcza

się pismo wraz z tłumaczeniem przesyłką pocztową za zwrotnym pokwitowaniem odbioru.

1.

Prokurator apelacyjny lub prokurator okręgowy bezzwłocznie powiadamia, za pośrednictwem

Prokuratury Generalnej, właściwą w sprawach protokołu dyplomatycznego komórkę organizacyjną

podległą ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych o wszczęciu postępowania karnego

dotyczącego osoby korzystającej z immunitetu dyplomatycznego lub konsularnego.

2.

Odpis decyzji kończącej postępowanie karne doręcza osobie korzystającej z immunitetu

dyplomatycznego właściwa w sprawach protokołu dyplomatycznego komórka organizacyjna

podległa ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych na wniosek Prokuratury Generalnej.

Do udziału w postępowaniu przed sądem odwoławczym, w którym bierze udział prokurator

prokuratury rejonowej na podstawie decyzji, o której mowa w § 8 ust. 2, lub prokurator

prokuratury okręgowej na podstawie decyzji, o której mowa w § 9 ust. 2, wyznacza się

prokuratora, który mógł zostać wyznaczony na podstawie § 166 do udziału w postępowaniu

przed sądem pierwszej instancji.

Prokurator bierze udział w posiedzeniach sądu, gdy sąd pierwszej lub drugiej instancji

rozstrzyga w przedmiocie

1)

odroczenia wykonania kary oraz warunkowego zawieszenia wykonania kary,

2)

wykonania kary pozbawienia wolności po zwolnieniu skazanego ze szpitala psychiatrycznego

lub zakładu leczenia odwykowego,

3)

zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszonej oraz odwołania

warunkowego przedterminowego zwolnienia,

4)

warunkowego przedterminowego zwolnienia

- jeżeli jest to uzasadnione wagą sprawy lub innymi szczególnymi okolicznościami.

Niedopuszczalne jest składanie przez prokuratora na posiedzeniu wniosku o pozostawienie

prośby o ułaskawienie bez dalszego biegu, jeżeli o wydanie opinii zwrócił się Prokurator

Generalny na podstawie art. 567 § 1 i 2 k.p.k.

1.

Zgłoszenie udziału prokuratora w postępowaniu sądowym jest wskazane zwłaszcza w sprawach

1)

których okoliczności wskazują na to, że postępowanie dotyczy oświadczenia woli złożonego

dla pozoru lub dla ukrycia innej czynności prawnej albo że strony mają na celu obejście

ustawy;

2)

przeciwko Skarbowi Państwa, jednostce samorządu terytorialnego lub innej właściwej

osobie prawnej o naprawienie szkody wyrządzonej przy wykonywaniu władzy publicznej;

3)

o stwierdzenie nieważności czynności prawnej skutkującej przeniesieniem własności

lub obciążeniem nieruchomości;

4)

dotyczących ochrony dóbr kultury oraz ochrony praw autorskich lub praw pokrewnych;

5)

o zwolnienie od egzekucji przedmiotów majątkowych zajętych w postępowaniu karnym lub

postępowaniu o przestępstwo skarbowe, chyba że prokurator jest jednym z pozwanych;

6)

dotyczących ochrony rodziny;

7)

o naprawienie szkody na osobie lub mieniu wyrządzonej szczególnie drastycznym działaniem

sprawcy;

8)

dotyczących ochrony środowiska naturalnego.

2.

Prokurator zgłasza udział w sprawie, w której sąd zawiadomił go, na podstawie art. 59 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. z 2014 r. poz. 101, z późn. zm., że uważa jego udział za potrzebny; niezgłoszenie udziału w takiej sprawie może nastąpić

tylko w wyjątkowych przypadkach.

Wytoczenie przez prokuratora powództwa w sprawach z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego jest wskazane zwłaszcza wtedy, gdy osoba uprawniona wskutek choroby

psychicznej, niedorozwoju umysłowego, nieporadności lub z innych wyjątkowych przyczyn

nie jest w stanie samodzielnie dochodzić swoich roszczeń albo bezpodstawnie uchyla

się od tego ze szkodą dla interesu społecznego lub ważnego interesu prywatnego.

Udział prokuratora w postępowaniu z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego jest wskazany zwłaszcza w sprawach

1)

o unieważnienie oraz o ustalenie istnienia albo nieistnienia małżeństwa;

2)

o zaprzeczenie ojcostwa lub macierzyństwa oraz o ustalenie bezskuteczności uznania

ojcostwa;

3)

o przysposobienie przez cudzoziemców lub obywateli polskich mających miejsce zamieszkania

lub miejsce zwykłego pobytu za granicą;

4)

o rozwiązanie przysposobienia;

5)

o odebranie osoby podlegającej władzy rodzicielskiej lub pozostającej pod opieką;

6)

o pozbawienie władzy rodzicielskiej;

7)

o orzeczenie zakazu utrzymywania kontaktów z dzieckiem.

W sprawach ze stosunku pracy i z zakresu ubezpieczeń społecznych wniesienie przez

prokuratora pozwu albo odwołania do sądu oraz zgłoszenie jego udziału w postępowaniu

sądowym jest wskazane zwłaszcza wtedy, gdy

1)

wskutek rażącego naruszenia prawa został narażony ważny interes pracownika, grupy

pracowników lub ubezpieczonego albo sprawa wywołała poruszenie opinii publicznej lub

ma charakter precedensowy;

2)

pracownik lub ubezpieczony wskutek nieporadności lub z innych wyjątkowych przyczyn

nie jest w stanie samodzielnie dochodzić swoich praw;

3)

rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w związku z dyskryminacją w zatrudnieniu lub

ujawnieniem przez pracownika przestępstwa w zakładzie pracy albo z wyrażoną przez

niego uzasadnioną krytyką zakładu pracy lub osób pełniących w tym zakładzie funkcje

kierownicze;

4)

wskutek rażących zaniedbań zakładu pracy pracownik nie otrzymał należnego świadczenia

z ubezpieczenia społecznego albo świadczenia z tytułu wypadku przy pracy lub choroby

zawodowej.

Czynności dowodowe, o których mowa w art. 43 ustawy o prokuraturze, przeprowadza się tylko wtedy, gdy jest to niezbędne do zajęcia stanowiska w przedmiocie

zainicjowania postępowania przed sądem lub zgłoszenia w nim udziału. W takim przypadku

nie przesłuchuje się stron czynności prawnej.

1.

Prokurator inicjuje postępowanie administracyjne i postępowanie przed sądem administracyjnym

oraz bierze udział w tych postępowaniach, jeżeli wymaga tego ochrona praworządności,

a w szczególności, gdy naruszenie prawa lub bezczynność organu narusza interes Rzeczypospolitej

Polskiej lub interes społeczny.

2.

Prokurator może odmówić stronie postępowania administracyjnego podjęcia czynności,

jeżeli przysługują jej środki odwoławcze lub skarga do sądu administracyjnego albo

wniosek o wznowienie postępowania lub wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio, gdy właściwy organ nadzoru podjął z urzędu

czynności w celu przywrócenia stanu zgodnego z prawem.

4.

Jeżeli w sprawie można wnieść zarówno skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego,

jak i sprzeciw, wyboru jednego z tych środków dokonuje się z uwzględnieniem potrzeby

szybkiego i skutecznego załatwienia sprawy.

1.

Z zastrzeżeniem ust. 3 oraz § 198 ust. 1 i § 199, sprawy prowadzone w postępowaniu

administracyjnym i postępowaniu przed sądem administracyjnym należą do zakresu działania

prokuratury rejonowej lub prokuratury okręgowej, na których obszarze właściwości wszczęto

albo powinno być wszczęte postępowanie administracyjne.

2.

W razie sporu sprawą zajmuje się ta jednostka organizacyjna, właściwa według ust.

1, w której wcześniej zarejestrowano sprawę.

3.

Jeżeli sprawa jest szczególnie zawiła, prokurator rejonowy albo prokurator okręgowy

może przedstawić akta sprawy lub inne materiały z wnioskiem o jej przejęcie odpowiednio

prokuratorowi okręgowemu albo prokuratorowi apelacyjnemu.

Sprzeciw i skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego w sprawach, o których mowa

w § 198 ust. 2, oraz skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosi odpowiednio

prokurator okręgowy albo prokurator apelacyjny. W takim przypadku stosuje się odpowiednio

przepis § 198 ust. 1.

Czynności dowodowe, o których mowa w art. 43 ustawy o prokuraturze, przeprowadza się tylko wtedy, gdy dowody zebrane w postępowaniu administracyjnym

lub zawarte w aktach postępowania karnego albo inne materiały nie wystarczają do oceny,

czy doszło do naruszenia prawa przez organ administracji publicznej.

1.

Skargi i wnioski rozpatruje się bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca

od daty ich wpływu.

2.

Skargi i wnioski dotyczące prokuratorów, w zakresie, w którym są oni niezależni, nie

podlegają rozpatrzeniu. Prokurator kierujący jednostką, do którego taka skarga lub

wniosek zostały skierowane, zawiadamia wnoszącego o przyczynach odmowy rozpatrzenia

skargi lub wniosku.

3.

Jeżeli skarga lub wniosek dotyczy czynności prokuratora podlegającej zaskarżeniu,

prokurator kierujący jednostką niezwłocznie przekazuje skargę lub wniosek do akt postępowania,

którego dotyczy, zawiadamiając o tym wnoszącego.

4.

Jeżeli skarga lub wniosek dotyczy treści czynności prokuratora jeszcze niedokonanych,

należących do zakresu, o którym mowa w ust. 2, podlega niezwłocznemu przekazaniu do

akt postępowania, którego dotyczy.

5.

Jeżeli skarga lub wniosek zawiera treści znieważające lub słowa powszechnie uznawane

za obelżywe, pozostawia się je bez rozpatrzenia, zawiadamiając wnoszącego o przyczynie

pozostawienia skargi lub wniosku bez rozpatrzenia, chyba że skarga lub wniosek dotyczy

czynności prokuratora podlegającej zaskarżeniu.

1.

Skargi lub wnioski dotyczące prokuratora rozpoznaje prokurator bezpośrednio przełożony.

2.

Prokurator kierujący jednostką rozpatruje skargi lub wnioski dotyczące urzędników

i innych pracowników.

Skargę lub wniosek, w zakresie, w jakim zawiera żądanie pociągnięcia prokuratora do

odpowiedzialności dyscyplinarnej, prokurator kierujący jednostką przekazuje właściwemu

rzecznikowi dyscyplinarnemu. O sposobie rozpatrzenia skargi rzecznik dyscyplinarny

zawiadamia skarżącego oraz prokuratora, który przekazał mu skargę lub wniosek.

Ponowne złożenie skargi lub wniosku w sprawach już wyjaśnionych, niezawierające nowych

okoliczności, pozostawia się bez rozpoznania, o czym powiadamia się wnoszącego.

W zakresie nieuregulowanym do skarg i wniosków stosuje się przepisy działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2013 r. poz. 267 oraz z 2014 r. poz. 183 i 1195).

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 14 stycznia 2015 r., z wyjątkiem § 88 ust.

1-3, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2015 r.