Ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych

(Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274, z 2008 r. Nr 118, poz. 746 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 7 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

po jednym przedstawicielu: ministra właściwego do spraw gospodarki, ministra właściwego

do spraw finansów publicznych oraz Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

- jako przedstawicieli Skarbu Państwa;

”

;

2)

w art. 8

a)

w ust. 1 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 i 6 w brzmieniu

„

5)

podejmowanie działań zmierzających do powstawania klastrów;

6)

współpraca w zakresie uwzględniania w procesie kształcenia potrzeb rynku pracy w strefie

a)

ze szkołami ponadgimnazjalnymi, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

(Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.,

b)

z uczelniami, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. z 2012 r. poz. 572, z późn. zm..

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Zarządzający realizując zadania określone planem rozwoju, o którym mowa w art. 9,

nie świadczy usług o charakterze powszechnym. Zarządzający może zlecić wykonywanie

zadań osobom trzecim z zachowaniem jawności i uczciwej konkurencji, w szczególności

w trybie przetargu w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. z 2014 r. poz. 121 i 827).

”

;

3)

w art. 12 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu

„

Zwolnienie to stanowi pomoc publiczną, przy czym wielkość tej pomocy nie może przekroczyć

jej maksymalnej wielkości określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust.

4.

”

;

4)

po art. 12 dodaje się art. 12a-12c w brzmieniu

„

Art. 12a.

1.

Przedsiębiorcy korzystający z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, obowiązani

do prowadzenia ksiąg podatkowych - przechowują księgi i związane z ich prowadzeniem

dokumenty, a przedsiębiorcy korzystający z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z

ustawą, z tytułu tworzenia nowych miejsc pracy - dodatkowo przechowują dokumenty związane

z poborem podatków oraz innych dochodów budżetu państwa, a także przychodów państwowych

funduszy celowych.

2.

Księgi oraz dokumenty określone w ust. 1 są przechowywane do czasu upływu okresu przedawnienia

roszczeń związanych ze zwrotem pomocy publicznej.

Art. 12b.

1.

W przypadku cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przedsiębiorca jest

obowiązany do zwrotu pomocy publicznej, udzielonej zgodnie z ustawą. Do dnia zwrotu

tej pomocy przedsiębiorcy nie może zostać udzielone nowe zezwolenie.

2.

W przypadku cofnięcia albo stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia, o którym mowa w art.

16 ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki przekazuje naczelnikowi urzędu skarbowego

właściwemu dla przedsiębiorcy w sprawach podatku dochodowego kopię wydanej decyzji

w terminie 14 dni, licząc od dnia, w którym decyzja ta stała się prawomocna.

3.

W przypadku cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, naczelnik urzędu

skarbowego, o którym mowa w ust. 2, określa w drodze decyzji kwotę pomocy podlegającą

zwrotowi pomniejszoną o kwotę należnego podatku ustalonego zgodnie z art. 21 ust. 5b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm. lub art. 17 ust. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 851, z późn. zm..

4.

W kwocie pomocy podlegającej zwrotowi, o której mowa w ust. 3, uwzględnia się odsetki

liczone jak dla zaległości podatkowej. Odsetki te należne są za okres od dnia udzielenia

pomocy do dnia jej zwrotu.

Art. 12c.

Roszczenia związane ze zwrotem pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, przedawniają

się z upływem 10 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym przedsiębiorca

skorzystał z tej pomocy.

”

;

5)

po art. 17 dodaje się art. 17a w brzmieniu

„

Art. 17a.

1.

Wniosek o przyznanie pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest składany

w ramach przetargu lub rokowań, o których mowa w art. 17 ust. 1.

2.

Wniosek o przyznanie pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, może być również

złożony do ministra właściwego do spraw gospodarki przez dużego przedsiębiorcę w rozumieniu

art. 2 pkt 24 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego

niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i

108 Traktatu

(Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1), zamierzającego podjąć przedsięwzięcie gospodarcze na gruncie, o którym mowa w art.

5 ust. 3, nieobjętym strefą w dniu złożenia wniosku. Do wniosku przedsiębiorca załącza

dokumentację wykazującą wystąpienie efektu zachęty, o którym mowa w art. 6 ust. 3

tego rozporządzenia. Po potwierdzeniu efektu zachęty przez ministra właściwego do

spraw gospodarki przedsiębiorca może rozpocząć przedsięwzięcie gospodarcze na tym

gruncie.

3.

Dużemu przedsiębiorcy nie przysługują żadne roszczenia w przypadku niewłączenia gruntu,

o którym mowa w ust. 2, do strefy albo nieuzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności

gospodarczej na tym gruncie.

”

;

6)

art. 18 otrzymuje brzmienie

„

Art. 18.

Minister właściwy do spraw gospodarki wykonuje kontrolę działalności gospodarczej

prowadzonej na terenie strefy w zakresie i na zasadach określonych w art. 57 oraz rozdziale 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 672, z późn. zm..

”

;

7)

w art. 19

a)

w ust. 3

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

nie usunął uchybień stwierdzonych w toku kontroli, o której mowa w art. 18, w terminie

do ich usunięcia wyznaczonym w wezwaniu ministra właściwego do spraw gospodarki, lub

”

,

-

dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

wystąpił z wnioskiem o cofnięcie zezwolenia albo ograniczenie zakresu lub przedmiotu

działalności określonego w zezwoleniu.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Minister właściwy do spraw gospodarki stwierdza wygaśnięcie zezwolenia na wniosek

przedsiębiorcy, który nie skorzystał z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą,

na podstawie tego zezwolenia lub przedsiębiorcy, który korzystał z pomocy publicznej

udzielonej zgodnie z ustawą i spełnił wszystkie warunki określone w zezwoleniu oraz

warunki udzielania pomocy publicznej, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie

art. 4 ust. 4.

”

,

c)

dodaje się ust. 6 i 7 w brzmieniu

„

6.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 5, przedsiębiorca dołącza oświadczenie o niekorzystaniu

z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, na podstawie zezwolenia, którego

wniosek dotyczy lub oświadczenie o realizacji warunków udzielenia pomocy publicznej,

o których mowa w ust. 5.

7.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 6, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia

w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

”

;

8)

uchyla się art. 19a.

W ustawie z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych

i niektórych ustaw

(Dz. U. Nr 188, poz. 1840, z późn. zm. w art. 10 dodaje się ust. 11 w brzmieniu

„

11.

W przypadku cofnięcia albo stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia, zmienionego stosownie

do przepisów art. 6, przedsiębiorcy, do którego stosuje się art. 5 ust. 2, minister

właściwy do spraw gospodarki przekazuje wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta)

właściwemu dla przedsiębiorcy w sprawach podatku od nieruchomości kopię wydanej decyzji

w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja ta stała się prawomocna.

”

.

W ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych

(Dz. U. Nr 118, poz. 746) w art. 4 uchyla się ust. 2.

Rada nadzorcza spółki, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1,

działa w dotychczasowym składzie do dnia powołania rady nadzorczej w nowym składzie,

zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

dotyczących stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia, zmiany lub cofnięcia zezwolenia stosuje

się przepisy dotychczasowe.

2.

Do pomocy publicznej udzielonej, na podstawie ustawy wymienionej w art. 1, przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy niniejszej ustawy, w przypadku

gdy roszczenie związane ze zwrotem tej pomocy nie uległo przedawnieniu przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

Do pomocy publicznej, o której mowa w ust. 2, przepisu art. 12b ust. 4 ustawy wymienionej

w art. 1 nie stosuje się.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Przedsiębiorcy korzystający z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, obowiązani

do prowadzenia ksiąg podatkowych - przechowują księgi i związane z ich prowadzeniem

dokumenty, a przedsiębiorcy korzystający z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z

ustawą, z tytułu tworzenia nowych miejsc pracy - dodatkowo przechowują dokumenty związane

z poborem podatków oraz innych dochodów budżetu państwa, a także przychodów państwowych

funduszy celowych.

2.

Księgi oraz dokumenty określone w ust. 1 są przechowywane do czasu upływu okresu przedawnienia

roszczeń związanych ze zwrotem pomocy publicznej.

1.

W przypadku cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przedsiębiorca jest

obowiązany do zwrotu pomocy publicznej, udzielonej zgodnie z ustawą. Do dnia zwrotu

tej pomocy przedsiębiorcy nie może zostać udzielone nowe zezwolenie.

2.

W przypadku cofnięcia albo stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia, o którym mowa w art.

16 ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki przekazuje naczelnikowi urzędu skarbowego

właściwemu dla przedsiębiorcy w sprawach podatku dochodowego kopię wydanej decyzji

w terminie 14 dni, licząc od dnia, w którym decyzja ta stała się prawomocna.

3.

W przypadku cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, naczelnik urzędu

skarbowego, o którym mowa w ust. 2, określa w drodze decyzji kwotę pomocy podlegającą

zwrotowi pomniejszoną o kwotę należnego podatku ustalonego zgodnie z art. 21 ust. 5b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm. lub art. 17 ust. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 851, z późn. zm..

4.

W kwocie pomocy podlegającej zwrotowi, o której mowa w ust. 3, uwzględnia się odsetki

liczone jak dla zaległości podatkowej. Odsetki te należne są za okres od dnia udzielenia

pomocy do dnia jej zwrotu.

Roszczenia związane ze zwrotem pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, przedawniają

się z upływem 10 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym przedsiębiorca

skorzystał z tej pomocy.

1.

Wniosek o przyznanie pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest składany

w ramach przetargu lub rokowań, o których mowa w art. 17 ust. 1.

2.

Wniosek o przyznanie pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, może być również

złożony do ministra właściwego do spraw gospodarki przez dużego przedsiębiorcę w rozumieniu

art. 2 pkt 24 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego

niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i

108 Traktatu

(Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1), zamierzającego podjąć przedsięwzięcie gospodarcze na gruncie, o którym mowa w art.

5 ust. 3, nieobjętym strefą w dniu złożenia wniosku. Do wniosku przedsiębiorca załącza

dokumentację wykazującą wystąpienie efektu zachęty, o którym mowa w art. 6 ust. 3

tego rozporządzenia. Po potwierdzeniu efektu zachęty przez ministra właściwego do

spraw gospodarki przedsiębiorca może rozpocząć przedsięwzięcie gospodarcze na tym

gruncie.

3.

Dużemu przedsiębiorcy nie przysługują żadne roszczenia w przypadku niewłączenia gruntu,

o którym mowa w ust. 2, do strefy albo nieuzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności

gospodarczej na tym gruncie.

Minister właściwy do spraw gospodarki wykonuje kontrolę działalności gospodarczej

prowadzonej na terenie strefy w zakresie i na zasadach określonych w art. 57 oraz rozdziale 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 672, z późn. zm..