Ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

1.

Ustawa określa zasady działania komisji lekarskich oraz zasady i tryb orzekania przez

te komisje w sprawach

1)

ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej kandydatów do służby w Policji, Straży

Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Biurze Ochrony Rządu, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym

i Służbie Więziennej;

2)

oceny stanu zdrowia funkcjonariuszy służb wskazanych w pkt 1 oraz ustalenia ich zdolności

fizycznej i psychicznej do służby;

3)

ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej kandydatów do pracy w wyodrębnionych komórkach

organizacyjnych kontroli skarbowej, inspektorów i pracowników zatrudnionych w tych

komórkach oraz kandydatów do pracy w wywiadzie skarbowym, a także pracowników wywiadu

skarbowego;

4)

ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy służb wskazanych w pkt 1 doznanego

wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby, zwanego dalej „wypadkiem”,

lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby,

a także związku śmierci funkcjonariusza z wypadkiem lub chorobą pozostającą w związku

ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby;

5)

ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu osób niebędących funkcjonariuszami Policji,

Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej lub Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

które w czasie korzystania lub w związku z korzystaniem przez te służby z ich pomocy

poniosły uszczerbek na zdrowiu oraz związku tego stopnia uszczerbku z tym zdarzeniem

albo związku śmierci z tym zdarzeniem;

6)

ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu strażaków jednostek ochrony przeciwpożarowej

w rozumieniu art. 16a ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej

(Dz. U. z 2009 r. Nr 178, poz. 1380, z późn. zm. oraz członków ochotniczej straży pożarnej, którzy doznali uszczerbku na zdrowiu w

związku z udziałem w działaniach ratowniczych lub ćwiczeniach;

7)

ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu osób udzielających pomocy pracownikom wywiadu

skarbowego w wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych, które w czasie udzielania

tej pomocy lub w związku z jej udzielaniem poniosły uszczerbek na zdrowiu albo związku

śmierci z tym zdarzeniem;

8)

uznania funkcjonariuszy służb wskazanych w pkt 1, funkcjonariuszy zwolnionych z tych

służb za inwalidów lub uznania ich za niezdolnych do samodzielnej egzystencji, jak

również ustalenia związku albo braku związku inwalidztwa ze służbą albo ustalenia

związku albo braku związku śmierci ze służbą funkcjonariuszy i funkcjonariuszy zwolnionych

ze służby;

9)

ustalenia zdolności do pracy funkcjonariuszy służb, o których mowa w pkt 1, zwolnionych

ze służby, w celu określenia grupy inwalidzkiej;

10)

potrzeby udzielenia urlopu zdrowotnego funkcjonariuszowi Policji, Straży Granicznej,

Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej;

11)

kontroli prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby

lub prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego przez funkcjonariuszy służb,

o których mowa w pkt 1.

2.

Komisje lekarskie podlegają ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.

1.

Komisje lekarskie są właściwe do orzekania wobec

1)

kandydatów do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Biurze

Ochrony Rządu, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym i Służbie Więziennej;

2)

funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Biura Ochrony

Rządu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Służby Więziennej;

3)

funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Biura Ochrony

Rządu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Służby Więziennej zwolnionych ze służby

lub których stosunek służbowy wygasł;

4)

emerytów i rencistów.

2.

Komisje lekarskie są właściwe również do orzekania wobec

1)

kandydatów do pracy w wyodrębnionych komórkach organizacyjnych kontroli skarbowej,

inspektorów i pracowników zatrudnionych w tych komórkach oraz kandydatów do pracy

w wywiadzie skarbowym, a także pracowników wywiadu skarbowego;

2)

osób niebędących funkcjonariuszami Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej

lub Centralnego Biura Antykorupcyjnego, które w czasie korzystania lub w związku z

korzystaniem przez te służby z ich pomocy utraciły życie lub poniosły uszczerbek na

zdrowiu;

3)

strażaków jednostek ochrony przeciwpożarowej oraz członków ochotniczej straży pożarnej;

4)

osób udzielających pomocy pracownikom wywiadu skarbowego w wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych,

które w czasie udzielania tej pomocy lub w związku z jej udzieleniem utraciły życie

lub poniosły uszczerbek na zdrowiu.

1.

Komisje lekarskie współdziałają z jednostkami organizacyjnymi służby medycyny pracy.

Współdziałanie polega w szczególności na wymianie informacji o stanie zdrowia funkcjonariuszy

służb, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2, zwłaszcza o stanach chorobowych mogących

mieć związek z zagrożeniami środowiska służby lub sposobem jej pełnienia oraz na udostępnianiu

dokumentacji lub wyników badań i konsultacji.

2.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb współdziałania, o którym

mowa w ust. 1, uwzględniając konieczność zapewnienia właściwej ochrony zdrowia funkcjonariuszy

oraz charakter i specyfikę środowiska służby.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2013 r. poz. 267 oraz z 2014 r. poz. 183 i 1195).

1.

Zdolność fizyczną i psychiczną kandydata do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej

Straży Pożarnej, Biurze Ochrony Rządu, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym i Służbie

Więziennej ustala się przez zaliczenie go do jednej z następujących kategorii zdolności

do służby

1)

kategoria Z - „zdolny”, która oznacza, że jego stan zdrowia nie budzi żadnych zastrzeżeń

albo że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia służby;

2)

kategoria N - „niezdolny”, która oznacza, że stwierdzone choroby lub ułomności uniemożliwiają

mu pełnienie służby.

2.

Przepis ust. 1 dotyczy także funkcjonariusza Policji, Państwowej Straży Pożarnej i

Biura Ochrony Rządu, który odbył służbę kandydacką i chce pozostać w służbie.

3.

Osoba podlegająca obowiązkowi odbycia zasadniczej służby wojskowej skierowana do służby

kandydackiej w Biurze Ochrony Rządu, wobec której właściwa powiatowa komisja lekarska

lub właściwa wojskowa komisja lekarska orzekła kategorię A zdolności do czynnej służby

wojskowej, uzyskuje kategorię Z zdolności do służby w służbach, o których mowa w ust.

1.

4.

Osoba podlegająca obowiązkowi odbycia zasadniczej służby wojskowej skierowana do służby

kandydackiej w Biurze Ochrony Rządu, wobec której właściwa powiatowa komisja lekarska

lub właściwa wojskowa komisja lekarska orzekła kategorię D albo E zdolności do czynnej

służby wojskowej, uzyskuje kategorię N zdolności do służby w służbach, o których mowa

w ust. 1.

5.

Osoba podlegająca obowiązkowi odbycia zasadniczej służby wojskowej, wobec której orzeczona

została kategoria B zdolności do czynnej służby wojskowej, może zostać skierowana

do służby kandydackiej w Biurze Ochrony Rządu po prawomocnym orzeczeniu wobec niej

kategorii A zdolności do czynnej służby wojskowej przez właściwą powiatową komisję

lekarską lub właściwą wojskową komisję lekarską.

1.

Zdolność fizyczną i psychiczną funkcjonariusza do pełnienia służby w Policji, Straży

Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Biurze Ochrony Rządu, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym

i Służbie Więziennej ustala się przez zaliczenie go do jednej z następujących kategorii

zdolności do służby

1)

kategoria A - „zdolny do służby”, która oznacza, że jego stan zdrowia nie budzi żadnych

zastrzeżeń albo że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia

służby;

2)

kategoria B - „zdolny do służby z ograniczeniem”, która oznacza, że stwierdzono choroby

lub ułomności, które zmniejszają jego sprawność fizyczną lub psychiczną i uniemożliwiają

mu pełnienie służby na zajmowanym stanowisku, ale nie stanowią przeszkody do pełnienia

służby na innym stanowisku;

3)

kategoria C - „niezdolny do służby”, która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności,

które uniemożliwiają pełnienie służby.

2.

Orzeczenie o zdolności fizycznej i psychicznej do służby, oprócz jednej z kategorii

zdolności do służby wymienionych w ust. 1, zawiera jedno z następujących określeń

1)

„zdolny do służby”, jeżeli nie stwierdzono żadnych chorób lub ułomności stanowiących

przeciwwskazanie do pełnienia służby;

2)

„trwale niezdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku”, jeżeli stwierdzono

choroby lub ułomności, które zmniejszają zdolność fizyczną lub psychiczną do służby

i nie pozwalają na pełnienie służby na zajmowanym stanowisku, jednak te choroby lub

ułomności nie stanowią przeszkody do dalszego pełnienia służby na innym stanowisku;

w takim przypadku komisja lekarska określa, jakie warunki służby są przeciwwskazane

dla badanego;

3)

„czasowo niezdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku”, jeżeli stwierdzono

choroby lub ułomności, które czasowo zmniejszają zdolność fizyczną lub psychiczną

do służby, ale mogą rokować poprawę stanu zdrowia i odzyskanie pełnej sprawności i

zdolności do służby na zajmowanym stanowisku;

4)

„zdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku”, jeżeli stwierdzono pewne choroby

lub ułomności, które zmniejszają wprawdzie zdolność fizyczną lub psychiczną, ale nie

stanowią przeszkody do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku;

5)

„trwale niezdolny do służby”, jeżeli stwierdzono choroby lub ułomności, które nie

pozwalają na pełnienie służby.

3.

W przypadku orzeczenia, które zawiera określenie wskazane w ust. 2 pkt 3, komisja

lekarska wyznacza termin kolejnego badania w celu wydania ostatecznego orzeczenia

o zdolności do pełnienia służby funkcjonariusza na zajmowanym stanowisku.

W stosunku do kandydatów do pododdziałów antyterrorystycznych Policji lub w stosunku

do funkcjonariuszy pełniących służbę w tych pododdziałach orzeczenie komisji lekarskiej

zawiera również jedno z następujących określeń

1)

zdolny do służby w pododdziale;

2)

czasowo niezdolny do służby w pododdziale;

3)

niezdolny do służby w pododdziale.

1.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wykaz chorób i ułomności,

wraz z kategoriami zdolności do służby, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie

o stanie zdrowia, o zdolności lub niezdolności kandydata do służby w Centralnym Biurze

Antykorupcyjnym albo funkcjonariusza tej służby oraz szczegółowe objaśnienia odnoszące

się do tych chorób i ułomności, jak również zalecane czynności wskazane przy ich ustalaniu

w przypadkach, w których wymaga tego wiedza medyczna, uwzględniając potrzebę ustalenia

w toku badania przez komisję lekarską przydatności i predyspozycji do służby z uwagi

na charakter i warunki tej służby oraz konieczność zapewnienia jednolitego orzecznictwa.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wykaz chorób

i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby, na podstawie którego jest wydawane

orzeczenie o stanie zdrowia, o zdolności lub niezdolności kandydata do służby w Policji,

Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Biurze Ochrony Rządu albo funkcjonariusza

tych służb oraz szczegółowe objaśnienia odnoszące się do tych chorób i ułomności,

jak również zalecane czynności wskazane przy ich ustalaniu w przypadkach, w których

wymaga tego wiedza medyczna, uwzględniając potrzebę ustalenia w toku badania przez

komisję lekarską przydatności i predyspozycji do służby z uwagi na charakter i warunki

tej służby oraz konieczność zapewnienia jednolitego orzecznictwa.

3.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wykaz chorób i ułomności,

wraz z kategoriami zdolności do służby, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie

o stanie zdrowia, o zdolności lub niezdolności kandydata do Służby Więziennej i funkcjonariusza

Służby Więziennej oraz szczegółowe objaśnienia odnoszące się do tych chorób i ułomności,

jak również zalecane czynności wskazane przy ich ustalaniu w przypadkach, w których

wymaga tego wiedza medyczna, uwzględniając potrzebę ustalenia w toku badania przez

komisję lekarską przydatności i predyspozycji do służby z uwagi na charakter i warunki

tej służby oraz konieczność zapewnienia jednolitego orzecznictwa.

1.

Zdolność fizyczną i psychiczną kandydatów do pracy w wyodrębnionych komórkach organizacyjnych

kontroli skarbowej oraz kandydatów do pracy w wywiadzie skarbowym ustala się przez

zaliczenie osoby badanej do jednej z następujących kategorii zdolności do pracy

1)

kategoria „Z” - „zdolny”, która oznacza, że jej stan zdrowia nie budzi żadnych zastrzeżeń

albo że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do wykonywania pracy

w tych komórkach albo w wywiadzie skarbowym;

2)

kategoria „N” - „niezdolny”, która oznacza, że stwierdzone choroby lub ułomności uniemożliwiają

jej wykonywanie pracy w tych komórkach albo w wywiadzie skarbowym.

2.

Zdolność fizyczną i psychiczną inspektorów i pracowników zatrudnionych w wyodrębnionych

komórkach organizacyjnych kontroli skarbowej oraz pracowników wywiadu skarbowego ustala

się przez zaliczenie ich do jednej z następujących kategorii

1)

kategoria „A” - „zdolny do pracy”, która oznacza, że ich stan zdrowia nie budzi żadnych

zastrzeżeń albo że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do wykonywania

pracy;

2)

kategoria „B” - „zdolny do pracy z ograniczeniem”, która oznacza, że stwierdzono choroby

lub ułomności, które trwale lub czasowo zmniejszają ich sprawność fizyczną lub psychiczną

do pracy, ale nie stanowią przeszkody do wykonywania pracy na określonym stanowisku;

3)

kategoria „C” - „całkowicie niezdolny do pracy”, która oznacza, że stwierdzone choroby

lub ułomności fizyczne lub psychiczne uniemożliwiają im wykonywanie pracy.

3.

Orzeczenie komisji lekarskiej, oprócz jednej z kategorii zdolności do pracy wymienionej

w ust. 2, zawiera jedno z następujących określeń

1)

„zdolny do pracy”, jeżeli nie stwierdzono żadnych chorób lub ułomności;

2)

„trwale niezdolny do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku”, jeżeli stwierdzono

choroby lub ułomności, które zmniejszają sprawność fizyczną lub psychiczną do pracy

na zajmowanym stanowisku i uniemożliwiają jej wykonywanie, ale nie stanowią przeszkody

do wykonywania pracy na innym stanowisku;

3)

„czasowo niezdolny do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku”, jeżeli stwierdzono

choroby lub ułomności, które czasowo zmniejszają sprawność fizyczną lub psychiczną,

ale które mogą rokować poprawę stanu zdrowia i odzyskanie pełnej sprawności i zdolności

do pracy na zajmowanym stanowisku;

4)

„zdolny do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku”, jeżeli stwierdzono choroby

lub ułomności, które zmniejszają zdolność fizyczną lub psychiczną, ale nie stanowią

przeszkody do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku;

5)

„całkowicie niezdolny do pracy”, jeżeli stwierdzono choroby lub ułomności, które uniemożliwiają

wykonywanie pracy.

4.

W przypadku orzeczenia, które zawiera określenie wskazane w ust. 3 pkt 3, komisja

lekarska wyznacza termin kolejnego badania w celu wydania ostatecznego orzeczenia

o zdolności osoby badanej do pracy na zajmowanym stanowisku.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wykaz chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do pracy, na podstawie którego

jest wydawane orzeczenie o zdolności lub niezdolności kandydata albo pracownika, o

których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 1, oraz szczegółowe objaśnienia odnoszące się do

tych chorób i ułomności, jak również zalecane czynności wskazane przy ich ustalaniu

w przypadkach, w których wymaga tego wiedza medyczna, uwzględniając potrzebę ustalenia

w toku badania przez komisję lekarską przydatności i predyspozycji do pracy z uwagi

na charakter i warunki tej pracy.

1.

Uznanie funkcjonariusza Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Biura

Ochrony Rządu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Służby Więziennej, funkcjonariusza

zwolnionego z tych służb oraz emeryta i rencisty za inwalidę następuje przez ustalenie

stałego lub długotrwałego naruszenia sprawności organizmu oraz określenie grupy inwalidzkiej,

do której funkcjonariusz, emeryt i rencista zostaje zaliczony.

2.

W celu ustalenia, czy nastąpiło stałe naruszenie sprawności organizmu, komisja lekarska

ocenia, czy rozpoznane choroby lub schorzenia spowodowały takie upośledzenie czynności

organizmu, które nie rokuje poprawy według wiedzy lekarskiej.

3.

W celu ustalenia, czy nastąpiło długotrwałe naruszenie sprawności organizmu, komisja

lekarska ocenia, czy rozpoznane choroby lub schorzenia spowodowały upośledzenie czynności

organizmu na okres przekraczający 12 miesięcy, mogące jednak ulec poprawie według

wiedzy lekarskiej.

4.

Jeżeli przy orzekaniu o stanie zdrowia komisja lekarska stwierdzi u badanego kilka

chorób lub schorzeń pozostających w związku ze służbą i jedno z nich pojedynczo lub

łącznie z innymi jest przyczyną niezdolności do służby, to inwalidztwo pozostaje w

związku ze służbą.

5.

Datę powstania inwalidztwa komisja lekarska ustala na podstawie dokumentacji medycznej.

Za datę powstania inwalidztwa przyjmuje się datę ustaloną przez komisję lekarską.

Jeżeli komisja, nie mogąc ustalić daty powstania inwalidztwa, ustaliła okres, w którym

ono powstało, za datę powstania inwalidztwa przyjmuje się datę końcową tego okresu.

Jeżeli komisja nie mogła ustalić ani daty, ani okresu powstania inwalidztwa, za datę

jego powstania przyjmuje się datę zgłoszenia wniosku o świadczenie.

1.

W celu ustalenia grupy inwalidzkiej komisja lekarska ocenia, czy istnieje zdolność

do pracy.

2.

Przy ocenie zdolności do pracy funkcjonariusza Policji, Straży Granicznej, Państwowej

Straży Pożarnej, Biura Ochrony Rządu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Służby

Więziennej, emeryta i rencisty bierze się pod uwagę, czy i jaką pracę oraz w jakim

wymiarze czasowym mógłby wykonywać, wykorzystując posiadane kwalifikacje ogólne i

przygotowanie zawodowe, przy istniejących przeciwwskazaniach zdrowotnych do zatrudnienia.

3.

Orzekając o całkowitej niezdolności do pracy, komisja lekarska ocenia, czy funkcjonariusz,

o którym mowa w ust. 2, emeryt albo rencista jest niezdolny do wykonywania jakiegokolwiek

zatrudnienia, z wyjątkiem zatrudnienia w warunkach specjalnie stworzonych lub na specjalnych

stanowiskach pracy.

4.

Orzekając o częściowej niezdolności do pracy, komisja lekarska ocenia, czy funkcjonariusz,

o którym mowa w ust. 2, emeryt albo rencista może wykonywać pracę w zmniejszonym zakresie

bądź w warunkach specjalnie stworzonych lub na specjalnych stanowiskach pracy.

Komisja lekarska w szczególności

1)

stwierdza, czy nastąpiło stałe lub długotrwałe naruszenie sprawności organizmu, oraz

ustala datę powstania inwalidztwa;

2)

określa grupę inwalidzką, do której funkcjonariusz zostaje zaliczony;

3)

ustala, czy istnieje konieczność stałej opieki osoby drugiej przy wykonywaniu podstawowych

czynności życiowych;

4)

ustala, czy inwalidztwo powstało wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem

służby lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami

służby;

5)

ustala, czy inwalidztwo pozostaje w związku ze służbą;

6)

ustala, czy istnieje związek śmierci ze służbą;

7)

stwierdza, czy istnieje zdolność do pracy;

8)

ustala wskazania i przeciwwskazania dotyczące zatrudnienia funkcjonariusza niezdolnego

do służby;

9)

ustala termin badania kontrolnego.

1.

Kontrola prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby

polega na sprawdzeniu prawidłowości ustalenia okresu zwolnienia od zajęć służbowych

z powodu przebywania na zwolnieniu lekarskim przez funkcjonariusza Policji, Straży

Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Biura Ochrony Rządu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego

i Służby Więziennej.

2.

Kontrolę, o której mowa w ust. 1, komisja lekarska przeprowadza z urzędu albo na wniosek

przełożonego funkcjonariusza właściwego w sprawach osobowych. Komisja lekarska informuje

przełożonego funkcjonariusza o wyniku kontroli.

3.

Komisja lekarska w toku kontroli może przeprowadzić badanie lekarskie funkcjonariusza

w wyznaczonym miejscu lub w miejscu jego pobytu.

4.

W przypadku ustalenia wcześniejszej daty ustania przyczyny będącej podstawą zwolnienia

od zajęć służbowych niż orzeczona w zaświadczeniu lekarskim zaświadczenie to traci

ważność za okres od tej daty, jednak nie wcześniej niż od dnia badania lekarskiego

przeprowadzonego przez komisję lekarską.

5.

W przypadku gdy funkcjonariusz służby wskazanej w ust. 1 nie podda się badaniom lekarskim

lub uniemożliwia ich przeprowadzenie lub nie dostarcza wyników badań lekarskich mimo

wezwania komisji lekarskiej, zaświadczenie lekarskie traci ważność od dnia następującego

po terminie wskazanym w wezwaniu.

6.

W przypadku, o którym mowa w

1)

ust. 4 - komisja lekarska orzeka o zdolności funkcjonariusza do służby;

2)

ust. 5 - komisja lekarska wydaje orzeczenie, które jest traktowane na równi z orzeczeniem

o zdolności funkcjonariusza do służby.

7.

Komisja lekarska o wydanym orzeczeniu informuje lekarza wystawiającego zaświadczenie

lekarskie, funkcjonariusza oraz jego przełożonego właściwego w sprawach osobowych.

1.

Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego polega na ustaleniu, czy

funkcjonariusz Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Biura Ochrony

Rządu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Służby Więziennej w okresie orzeczonego

zwolnienia od zajęć służbowych, w tym w razie konieczności osobistego sprawowania

opieki nad dzieckiem lub innym chorym członkiem rodziny lub zwolnienia w wyniku decyzji

wydanej przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów o zwalczaniu

chorób zakaźnych albo o zwalczaniu gruźlicy, nie wykonuje pracy zarobkowej lub nie

wykorzystuje zwolnienia lekarskiego w inny sposób niezgodny z jego celem.

2.

Kontrolę, o której mowa w ust. 1, komisja lekarska przeprowadza z urzędu.

3.

Czynności kontrolnych dokonują członkowie komisji lekarskiej, a także inne osoby zatrudnione

w jednostce organizacyjnej, o której mowa w art. 22 ust. 1, upoważnione przez przewodniczącego

komisji lekarskiej.

4.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że funkcjonariusz wykonuje pracę zarobkową

albo wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego celem, osoba

kontrolująca sporządza protokół, w którym wskazuje, na czym polegało nieprawidłowe

wykorzystanie zwolnienia lekarskiego.

5.

Protokół przedstawia się funkcjonariuszowi, który może zgłosić do niego uwagi na piśmie

w terminie 3 dni. W przypadku zgłoszenia uwag przez funkcjonariusza, załącza się je

do protokołu.

6.

W razie niemożności lub odmowy podpisania protokołu przez funkcjonariusza, osoba przeprowadzająca

kontrolę zamieszcza w protokole odpowiednią wzmiankę, podając przyczyny braku podpisu.

7.

O dokonanym ustaleniu komisja lekarska niezwłocznie zawiadamia przełożonego funkcjonariusza

właściwego w sprawach osobowych oraz zainteresowanego funkcjonariusza.

1.

O potrzebie lub braku potrzeby udzielenia urlopu zdrowotnego funkcjonariuszowi Policji,

Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej komisja lekarska

orzeka, w przypadku gdy funkcjonariusz mimo wykorzystania 12 miesięcy zwolnienia od

wykonywania obowiązków służbowych z powodu choroby nie odzyskał zdolności do wykonywania

tych obowiązków, a stan jego zdrowia rokuje poprawę w stopniu umożliwiającym dalsze

pełnienie służby.

2.

Komisja lekarska, orzekając o potrzebie udzielenia urlopu zdrowotnego, wnioskuje o

udzielenie tego urlopu jednorazowo na okres do 2 miesięcy, łącznie w ciągu kolejnych

12 miesięcy na okres do 6 miesięcy.

Komisje lekarskie orzekają w dwóch instancjach

1)

w pierwszej instancji - rejonowe komisje lekarskie;

2)

w drugiej instancji - Centralna Komisja Lekarska.

1.

Właściwość miejscowa rejonowych komisji lekarskich w zakresie orzekania w sprawach,

o których mowa w art. 1 ust. 1, jest określana dla

1)

funkcjonariuszy, inspektorów i pracowników kontroli skarbowej i wywiadu skarbowego

- zgodnie z miejscem pełnienia służby albo pracy;

2)

pozostałych osób - zgodnie z miejscem ich zamieszkania.

2.

Na uzasadniony wniosek podmiotu kierującego do komisji lekarskiej lub osoby ubiegającej

się o wydanie orzeczenia lekarskiego Centralna Komisja Lekarska może wyrazić zgodę

na zmianę właściwości orzekania.

3.

Centralna Komisja Lekarska jest właściwa w zakresie

1)

rozpatrywania odwołań od orzeczeń rejonowych komisji lekarskich;

2)

konsultacji w zakresie orzecznictwa lekarskiego oraz rozstrzygania kwestii spornych

lub nasuwających szczególne wątpliwości;

3)

współpracy z instytucjami naukowo-lekarskimi w celu podnoszenia poziomu orzecznictwa

lekarskiego;

4)

rozpatrywania skarg na działalność rejonowych komisji lekarskich.

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób i

tryb działania komisji lekarskich, uwzględniając konieczność zapewnienia sprawnego

działania tych komisji.

1.

Centralną Komisją Lekarską kieruje jej przewodniczący.

2.

Członków Centralnej Komisji Lekarskiej, w tym przewodniczącego i jego zastępcę, wyznacza

minister właściwy do spraw wewnętrznych spośród kandydatów przedstawionych przez kierownika

jednostki organizacyjnej, o której mowa w art. 22 ust. 1. Kierownik tej jednostki

organizacyjnej zawiera z tak wyznaczonymi osobami umowę o pracę, umowę cywilnoprawną

albo występuje o ich delegowanie do jednostki organizacyjnej.

3.

Siedzibą Centralnej Komisji Lekarskiej jest Warszawa.

4.

Centralna Komisja Lekarska może rozpatrywać sprawy, o których mowa w art. 17 ust.

3 pkt 1, poprzez składy orzekające działające poza jej siedzibą.

5.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze zarządzenia, miejscowości,

w których orzekają składy orzekające Centralnej Komisji Lekarskiej, o których mowa

w ust. 4, oraz obszary ich właściwości terytorialnej, mając na względzie zapewnienie

sprawnego funkcjonowania Centralnej Komisji Lekarskiej.

1.

Rejonową komisją lekarską kieruje jej przewodniczący.

2.

Członków rejonowej komisji lekarskiej, w tym przewodniczącego i jego zastępcę, wyznacza

przewodniczący Centralnej Komisji Lekarskiej spośród kandydatów przedstawionych przez

kierownika jednostki organizacyjnej, o której mowa w art. 22 ust. 1. Kierownik tej

jednostki organizacyjnej zawiera z tak wyznaczonymi osobami umowę o pracę, umowę cywilnoprawną

albo występuje o ich delegowanie do jednostki organizacyjnej.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, siedziby

i obszary właściwości terytorialnej rejonowych komisji lekarskich, biorąc pod uwagę

konieczność zapewnienia szybkiego dostępu do komisji lekarskiej.

Członkiem komisji lekarskiej jest lekarz posiadający specjalizację, w szczególności

w zakresie następujących dziedzin medycyny: chorób wewnętrznych, chirurgii, kardiologii,

neurologii, psychiatrii, medycyny pracy, ortopedii, laryngologii lub neurochirurgii.

1.

Nadzór nad działalnością komisji lekarskich sprawuje minister właściwy do spraw wewnętrznych,

z tym że w zakresie nadzoru nad rejonowymi komisjami lekarskimi - za pośrednictwem

przewodniczącego Centralnej Komisji Lekarskiej.

2.

Nadzór, o którym mowa w ust. 1, polega w szczególności na

1)

zapewnianiu prawidłowości i jednolitości stosowania zasad orzecznictwa przez lekarzy

- członków komisji lekarskich;

2)

koordynowaniu systemu orzecznictwa, w tym udzielaniu komisjom lekarskim wytycznych

w zakresie stosowania zasad orzecznictwa i organizowaniu szkoleń.

1.

Obsługę organizacyjno-administracyjną i biurową komisji lekarskich wykonuje jednostka

organizacyjna zapewniająca realizację zadań przez organ emerytalny określony przez

ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

2.

Działalność komisji lekarskich jest finansowana z budżetu państwa ze środków, których

dysponentem jest organ emerytalny, o którym mowa w ust. 1.

1.

Do pracowników zatrudnionych w jednostce organizacyjnej, o której mowa w art. 22 ust.

1, wykonujących obsługę komisji lekarskich, w szczególności członków komisji lekarskich,

stosuje się przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 269 oraz z 2014 r. poz. 1199).

2.

Do jednostki organizacyjnej, o której mowa w art. 22 ust. 1, w celu zapewnienia działania

komisji lekarskich, mogą być delegowani funkcjonariusze.

3.

Z osobami wchodzącymi w skład komisji lekarskich, o ile nie są zatrudnione lub oddelegowane

do jednostki organizacyjnej, o której mowa w art. 22 ust. 1, mogą być zawierane umowy

na świadczenie usług w zakresie orzekania.

Kierownik jednostki organizacyjnej, o której mowa w art. 22 ust. 1, w celu realizacji zadań komisji lekarskiej zawiera, z wyłączeniem

przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 907, z późn. zm., umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych oraz o świadczenie usług psychologicznych

dla komisji lekarskich, z podmiotami leczniczymi tworzonymi i nadzorowanymi przez

ministra właściwego do spraw wewnętrznych. W przypadku gdy udzielanie określonych

świadczeń zdrowotnych lub świadczenie usług psychologicznych w podmiotach, o których

mowa w zdaniu pierwszym nie jest możliwe, mogą być one zlecane innym podmiotom.

1.

Do komisji lekarskich, zgodnie z ich właściwością, kieruje się z urzędu lub na wniosek

osoby ubiegającej się o wydanie orzeczenia lekarskiego.

2.

Do komisji lekarskiej kieruje się z urzędu

1)

kandydata do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Biurze

Ochrony Rządu, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym i Służbie Więziennej;

2)

funkcjonariusza Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Biura Ochrony

Rządu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Służby Więziennej, którego stan zdrowia

daje podstawę do przypuszczeń, że stopień jego zdolności do służby uległ zasadniczej

zmianie lub że dalsze pełnienie przez niego służby na zajmowanym stanowisku jest niemożliwe;

3)

kandydatów do pracy w wyodrębnionych komórkach organizacyjnych kontroli skarbowej

oraz kandydatów do pracy w wywiadzie skarbowym.

3.

Do komisji lekarskiej kieruje się z urzędu w celu

1)

ustalenia zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej,

Biurze Ochrony Rządu, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym i Służbie Więziennej;

2)

ustalenia zdolności do pracy inspektorów i pracowników zatrudnionych w wyodrębnionych

komórkach organizacyjnych kontroli skarbowej, a także pracowników wywiadu skarbowego;

3)

ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza Policji, Straży Granicznej,

Państwowej Straży Pożarnej, Biura Ochrony Rządu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego

i Służby Więziennej doznanego wskutek wypadku lub choroby pozostającej w związku ze

szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, z tytułu których przysługuje świadczenie

odszkodowawcze;

4)

uznania funkcjonariusza służb wskazanych w pkt 1 oraz funkcjonariusza zwolnionego

z tych służb za inwalidę oraz uznania go za niezdolnego do samodzielnej egzystencji

w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby

Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony

Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin;

5)

w sprawach kontroli prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu

choroby funkcjonariuszy służb wskazanych w pkt 1;

6)

ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu osób, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 2-4;

7)

ustalenia potrzeby udzielenia urlopu zdrowotnego.

1.

Do komisji lekarskiej kieruje

1)

kandydatów do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej lub

Biurze Ochrony Rządu - kierownik komórki organizacyjnej właściwej w sprawach osobowych

danej służby;

2)

funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej lub Państwowej Straży Pożarnej - przełożony

właściwy w sprawach osobowych;

3)

funkcjonariuszy Biura Ochrony Rządu - Szef Biura Ochrony Rządu;

4)

kandydatów do służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym i funkcjonariuszy Centralnego

Biura Antykorupcyjnego - kierownik jednostki organizacyjnej Centralnego Biura Antykorupcyjnego

właściwej w sprawach osobowych;

5)

kandydatów do służby w Służbie Więziennej i funkcjonariuszy Służby Więziennej - kierownik

jednostki organizacyjnej Służby Więziennej;

6)

osoby, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 1 i 4 - kierownik komórki organizacyjnej

urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych właściwej do

spraw wywiadu skarbowego;

7)

osoby, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 2 - kierownik komórki organizacyjnej właściwej

w sprawach osobowych danej służby;

8)

osoby, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 3 - kierownik komórki organizacyjnej Państwowej

Straży Pożarnej.

2.

Do komisji lekarskich kieruje

1)

Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego i jego zastępców - Prezes Rady Ministrów;

2)

Komendanta Głównego Policji, Komendanta Głównego Straży Granicznej, Komendanta Głównego

Państwowej Straży Pożarnej, Szefa Biura Ochrony Rządu i ich zastępców - minister właściwy

do spraw wewnętrznych;

3)

Dyrektora Generalnego Służby Więziennej - Minister Sprawiedliwości.

1.

Funkcjonariusza Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Biura Ochrony

Rządu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Służby Więziennej zwolnionego z tych służb

kieruje do komisji lekarskich kierownik jednostki organizacyjnej odpowiednio: Policji,

Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Biura Ochrony Rządu i Służby Więziennej,

w których ostatnio pełnił on służbę, albo kierownik jednostki organizacyjnej Centralnego

Biura Antykorupcyjnego właściwej w sprawach osobowych.

2.

Jeżeli funkcjonariuszowi, o którym mowa w ust. 1, ustalono prawo do renty inwalidzkiej

lub emerytury, przewidzianych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy

Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu

Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży

Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz

ich rodzin, do komisji lekarskich kieruje go właściwy organ emerytalny w celu ustalenia

aktualnej grupy inwalidzkiej.

1.

W sprawach dotyczących ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza Policji,

Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Biura Ochrony Rządu, Centralnego Biura

Antykorupcyjnego i Służby Więziennej doznanego wskutek wypadku lub choroby pozostającej

w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, z tytułu których przysługuje

świadczenie odszkodowawcze, do komisji lekarskiej kieruje kierownik jednostki organizacyjnej,

w której funkcjonariusz pełnił służbę, albo kierownik jednostki organizacyjnej Centralnego

Biura Antykorupcyjnego właściwej w sprawach osobowych, na podstawie rozkazu personalnego

albo decyzji w celu określenia przez komisję lekarską stopnia uszczerbku na zdrowiu

wskutek wypadku lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami

służby.

2.

W razie uzasadnionego przypuszczenia, że śmierć funkcjonariusza może być następstwem

wypadku lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami

służby, kierownik jednostki organizacyjnej, w której funkcjonariusz pełnił służbę

w chwili wypadku lub ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek choroby,

występuje do komisji lekarskiej z wnioskiem o ustalenie, czy śmierć funkcjonariusza

pozostaje w związku z tym wypadkiem lub chorobą.

1.

Do skierowania do komisji lekarskiej dołącza się w szczególności

1)

posiadane informacje i dokumenty, które dotyczą stanu zdrowia osób, o których mowa

w art. 2 ust. 1;

2)

opis stanowiska, charakteru i warunków służby;

3)

informacje dotyczące dotychczasowych warunków i przebiegu pracy w przypadku skierowania

inspektorów i pracowników zatrudnionych w wyodrębnionych komórkach organizacyjnych

kontroli skarbowej oraz pracowników wywiadu skarbowego;

4)

opinię psychologiczną.

2.

Skierowanie do komisji lekarskiej traci ważność po upływie 30 dni od daty pierwszego

badania wyznaczonego przez komisję lekarską.

1.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza skierowania

do komisji lekarskiej kandydata do służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, funkcjonariusza

Centralnego Biura Antykorupcyjnego, funkcjonariusza zwolnionego ze służby, funkcjonariusza

Centralnego Biura Antykorupcyjnego zwolnionego ze służby, który ma ustalone prawo

do emerytury policyjnej lub do renty policyjnej, oraz osoby niebędącej funkcjonariuszem

Centralnego Biura Antykorupcyjnego, która w czasie korzystania lub w związku z korzystaniem

przez tę służbę z jej pomocy poniosła uszczerbek na zdrowiu lub utraciła życie, uwzględniając

w szczególności potrzebę zawarcia w nim informacji niezbędnych do oceny zdolności

fizycznej i psychicznej funkcjonariuszy do służby.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza

skierowania do komisji lekarskiej kandydata do służby w Policji, Straży Granicznej,

Państwowej Straży Pożarnej i Biurze Ochrony Rządu, funkcjonariusza tych służb oraz

funkcjonariusza zwolnionego z tych służb, funkcjonariusza zwolnionego z tych służb,

który ma ustalone prawo do emerytury policyjnej lub do renty policyjnej, oraz osób

niebędących funkcjonariuszami Policji, Straży Granicznej i Państwowej Straży Pożarnej,

które w czasie korzystania lub w związku z korzystaniem przez te służby z ich pomocy

poniosły uszczerbek na zdrowiu lub utraciły życie, a także wzór skierowania do komisji

lekarskiej osób, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 3, uwzględniając w szczególności

potrzebę zawarcia w nim informacji niezbędnych do oceny zdolności fizycznej i psychicznej

funkcjonariuszy do służby.

3.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza skierowania

do komisji lekarskiej kandydata do Służby Więziennej, funkcjonariusza Służby Więziennej,

funkcjonariusza zwolnionego z tej służby, funkcjonariusza Służby Więziennej zwolnionego

ze służby, który ma ustalone prawo do emerytury policyjnej lub do renty policyjnej,

uwzględniając w szczególności potrzebę zawarcia w nim informacji niezbędnych do oceny

zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariuszy do służby.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór formularza skierowania do komisji lekarskiej osób, o których mowa w art. 2 ust.

2 pkt 1 i 4, uwzględniając potrzebę zawarcia w nim informacji niezbędnych do oceny

ich zdolności fizycznej i psychicznej do pracy.

1.

Komisja lekarska wyznacza termin badania lekarskiego i zawiadamia o tym podmiot kierujący

do komisji lekarskiej oraz osobę skierowaną do komisji lekarskiej.

2.

W przypadku nieusprawiedliwionego niestawienia się na badanie lekarskie osoby skierowanej

do komisji lekarskiej, której wyznaczono termin badania lekarskiego, przewodniczący

komisji lekarskiej zawiadamia o tym podmiot kierujący do komisji lekarskiej.

3.

Komisja lekarska w toku przeprowadzania kontroli prawidłowości orzekania o czasowej

niezdolności do służby z powodu choroby wysyła do funkcjonariusza, za zwrotnym potwierdzeniem

odbioru, wezwanie, w którym określa termin badania przez komisję lekarską lub dostarczenia

posiadanych wyników badania specjalistycznego lub badań dodatkowych. Wezwanie zawiera

informację o skutku, o którym mowa w art. 13 ust. 5.

1.

Rejonowa komisja lekarska przeprowadza badanie lekarskie kandydata do służby, funkcjonariusza

Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Biura Ochrony Rządu, Centralnego

Biura Antykorupcyjnego i Służby Więziennej, funkcjonariusza zwolnionego z tych służb,

emeryta, rencisty, pracownika, kandydata do pracy lub osoby skierowanej do komisji

lekarskiej, zwanych dalej „osobą badaną”, i sporządza protokół badania komisji lekarskiej,

który zawiera wyszczególnienie wszystkich chorób i ułomności, także tych, które nie

obniżają zdolności do służby.

2.

Komisja lekarska może skierować osobę badaną na badanie specjalistyczne, psychologiczne

oraz zlecić wykonanie badań dodatkowych w wyznaczonym terminie.

3.

W przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na

wydanie orzeczenia, a z aktualnej wiedzy medycznej wynika, że do wydania orzeczenia

niezbędna jest obserwacja w podmiocie leczniczym, komisja lekarska może skierować

osobę badaną na taką obserwację. Obserwacja w podmiocie leczniczym może nastąpić po

wyrażeniu zgody przez osobę badaną.

4.

Jeżeli w toku badania lekarskiego powstało uzasadnione podejrzenie, że osoba badana

rozmyślnie spowodowała u siebie uszkodzenie ciała albo chorobę, rejonowa komisja lekarska

orzeka o stanie zdrowia tej osoby zgodnie z wynikami badań lekarskich, a o podejrzeniu

zawiadamia podmiot, który skierował osobę badaną do komisji lekarskiej.

5.

W przypadku stwierdzenia dwóch lub więcej chorób lub ułomności, z których każda ogranicza

zdolność osoby badanej do służby lub pracy rejonowa komisja lekarska rozpatruje wszystkie

te choroby i ułomności łącznie, mając na uwadze ogólną zdolność osoby badanej do służby

albo do pracy.

6.

W przypadku ostrego schorzenia, konieczności rehabilitacji lub ciąży rejonowa komisja

lekarska nie wydaje orzeczenia o zdolności do służby albo pracy do czasu zakończenia

leczenia lub zakończenia urlopu macierzyńskiego. Przewodniczący rejonowej komisji

lekarskiej zawiadamia o tym podmiot, który skierował osobę badaną do komisji lekarskiej.

1.

Rejonowa komisja lekarska dokonuje oceny stanu zdrowia osoby badanej na podstawie

badania lekarskiego, wyników zleconych badań dodatkowych, specjalistycznych i psychologicznych,

wywiadu chorobowego, dokumentacji medycznej będącej wynikiem obserwacji w podmiocie

leczniczym, leczenia ambulatoryjnego i sanatoryjnego oraz innych dokumentów medycznych

istotnych dla dokonania tej oceny oraz protokołów powypadkowych mogących mieć znaczenie

dla treści orzeczenia.

2.

Związek inwalidztwa ze służbą rejonowe komisje lekarskie ustalają także na podstawie

1)

wyników przeprowadzonego dochodzenia lub śledztwa;

2)

wyroków sądowych;

3)

protokołu warunków służby;

4)

oświadczeń przełożonych;

5)

innych dokumentów, jeżeli mają one znaczenie w sprawie.

3.

Rejonowe komisje lekarskie orzekają, posługując się również

1)

w przypadku ustalania zdolności fizycznej lub psychicznej do służby - wykazem chorób

i ułomności, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia osoby

badanej;

2)

w przypadku ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza Policji, Straży

Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Biura Ochrony Rządu i Centralnego Biura Antykorupcyjnego

doznanego wskutek wypadku lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami

lub właściwościami służby, z tytułu których przysługuje świadczenie odszkodowawcze,

oraz w przypadku ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu osób, o których mowa w art.

2 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 pkt 2 i 4 - odpowiednio wykazami chorób pozostających w

związku z pełnieniem służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej,

Biurze Ochrony Rządu i w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym oraz wykazami norm oceny

procentowej uszczerbku na zdrowiu;

3)

w przypadku ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza Służby Więziennej

doznanego wskutek wypadku lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami

lub właściwościami służby, z tytułu których przysługuje świadczenie odszkodowawcze,

oraz w przypadku ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu osób, o których mowa w art.

2 ust. 1 pkt 3 - wykazem chorób pozostających w związku z pełnieniem służby w Służbie

Więziennej oraz wykazem norm oceny procentowej uszczerbku na zdrowiu;

4)

w przypadku uznania funkcjonariusza za inwalidę oraz uznania go za niezdolnego do

samodzielnej egzystencji w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy

Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu

Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży

Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz

ich rodzin - odpowiednio wykazami chorób powstałych w czasie pełnienia służby wydanymi

na podstawie tych przepisów;

5)

w przypadku osób, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 3 - odpowiednio wykazem chorób

powstałych w czasie pełnienia służby w Państwowej Straży Pożarnej oraz wykazem norm

oceny procentowej uszczerbku na zdrowiu.

Rejonowa komisja lekarska, zaliczając funkcjonariusza Policji, Straży Granicznej,

Państwowej Straży Pożarnej, Biura Ochrony Rządu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego

i Służby Więziennej do jednej z kategorii zdolności do służby, bierze pod uwagę charakter

i warunki służby na zajmowanym przez funkcjonariusza stanowisku oraz kryteria zdrowotne.

1.

Funkcjonariusz jest obowiązany poddać się badaniom zleconym przez komisję lekarską,

w tym również badaniom specjalistycznym, psychologicznym i dodatkowym.

2.

W przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na

wydanie orzeczenia, funkcjonariusz może zostać skierowany na obserwację w podmiocie

leczniczym, jeżeli wyraża na to zgodę.

W przypadku orzeczenia niezdolności do służby rejonowa komisja lekarska orzeka również

o grupie inwalidzkiej w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy

Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu

Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży

Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz

ich rodzin.

Orzekając o związku albo braku związku śmierci ze służbą funkcjonariusza Policji,

Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Biura Ochrony Rządu, Centralnego Biura

Antykorupcyjnego i Służby Więziennej, funkcjonariusza tych służb zwolnionego ze służby

lub emeryta i rencisty, rejonowa komisja lekarska ustala jednocześnie, czy śmierć

jest następstwem wypadku lub choroby, z tytułu których przysługuje świadczenie odszkodowawcze.

1.

W toku kontroli prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu

choroby rejonowa komisja lekarska może żądać od wystawiającego zaświadczenie lekarskie

udostępnienia dokumentacji medycznej dotyczącej osoby badanej, stanowiącej podstawę

wydania zaświadczenia lekarskiego, lub udzielenia wyjaśnień i informacji w sprawie.

2.

Osoba badana jest obowiązana udostępnić posiadaną dokumentację medyczną komisji lekarskiej.

1.

Rejonowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu niezbędnych

badań lekarskich i zebraniu niezbędnych dokumentów, w tym dokumentacji medycznej.

2.

Jeżeli do wydania orzeczenia są niezbędne dodatkowe dokumenty, rejonowa komisja lekarska

pisemnie wzywa osobę badaną do ich dostarczenia w terminie 14 dni od dnia doręczenia

wezwania. W takim przypadku rejonowa komisja lekarska może wystąpić także do podmiotu

kierującego do komisji lekarskiej o dostarczenie tych dokumentów w terminie 14 dni

od dnia doręczenia wystąpienia.

3.

Po upływie terminu wyznaczonego do dostarczenia niezbędnych dodatkowych dokumentów,

o których mowa w ust. 2, lub też w przypadku odmowy osoby badanej poddania się obserwacji

w podmiocie leczniczym, rejonowa komisja lekarska może wydać orzeczenie na podstawie

posiadanych dokumentów i oceny stanu zdrowia osoby badanej.

1.

Orzeczenie komisji lekarskiej zawiera rozpoznanie lekarskie w języku polskim według

terminologii klinicznej, z uwzględnieniem lokalizacji i stopnia nasilenia oraz z powołaniem

na odpowiednie pozycje, paragrafy i punkty lub inne jednostki klasyfikacyjne z wykazów,

o których mowa w art. 33 ust. 3.

2.

Orzeczenie komisji lekarskiej dotyczące ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu osoby

badanej, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2-4 oraz ust. 2 pkt 2-4, doznanego wskutek

wypadku lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami

służby zawiera także

1)

określenie stopnia uszkodzenia czynności naruszonego organu, narządu albo układu,

łącznie z towarzyszącymi powikłaniami;

2)

określenie procentowego stopnia uszczerbku na zdrowiu;

3)

ustalenie, czy stwierdzony uszczerbek na zdrowiu, powstały wskutek tego wypadku lub

choroby, pozostaje w związku ze służbą.

3.

Orzeczenie komisji lekarskiej dotyczące zmarłego funkcjonariusza Policji, Straży Granicznej,

Państwowej Straży Pożarnej, Biura Ochrony Rządu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego

i Służby Więziennej określa przyczynę śmierci oraz zawiera ustalenie, czy śmierć funkcjonariusza

jest następstwem wypadku lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami

lub właściwościami służby.

4.

Orzeczenie komisji lekarskiej dotyczące ustalenia inwalidztwa zawiera

1)

określenie grupy inwalidzkiej;

2)

stwierdzenie, czy nastąpiła całkowita utrata zdolności do służby oraz czy istnieje

zdolność do pracy;

3)

ustalenie, czy osoba badana jest niezdolna do samodzielnej egzystencji;

4)

datę powstania inwalidztwa;

5)

datę badania kontrolnego;

6)

ustalenie związku lub braku związku inwalidztwa ze służbą;

7)

uzasadnienie.

5.

Orzeczenia komisji lekarskich, które ustalają

1)

trwałą lub całkowitą niezdolność do służby,

2)

trwałą niezdolność do służby na zajmowanym stanowisku,

3)

związek śmierci ze służbą,

4)

trwały uszczerbek na zdrowiu na skutek wypadku lub choroby pozostającej w związku

ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby,

5)

całkowitą niezdolność do pracy,

6)

trwałą niezdolność do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku

- uzasadnia się szczegółowo.

1.

Rejonowe komisje lekarskie orzekają w składzie co najmniej dwuosobowym. Orzeczenie

wydane przez komisję lekarską podpisują wszyscy członkowie komisji. Komisja podejmuje

rozstrzygnięcie zwykłą większością głosów. W razie równej liczby głosów decyduje głos

przewodniczącego składu.

2.

Członek komisji lekarskiej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu przed komisją

lekarską z urzędu lub na wniosek osoby badanej albo osoby zainteresowanej, o której

mowa w art. 41 ust. 3, jeżeli

1)

wydał zaskarżone orzeczenie;

2)

jest małżonkiem, krewnym lub powinowatym do drugiego stopnia lekarza, który wydał

zaskarżone orzeczenie;

3)

zaskarżone orzeczenie wydał lekarz pozostający z nim w stosunku przysposobienia, opieki

lub kurateli;

4)

zaskarżone orzeczenie wydał lekarz pozostający z nim w stosunku nadrzędności lub podrzędności

służbowej.

3.

Powody wyłączenia członka komisji lekarskiej z udziału w postępowaniu trwają także

po ustaniu małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli.

4.

Członek komisji lekarskiej, który ma zdanie odrębne w sprawie orzeczenia, może wnieść

je na piśmie wraz z uzasadnieniem. Zgłoszenie zdania odrębnego odnotowuje się przy

podpisie złożonym na orzeczeniu przez zamieszczenie odpowiedniej wzmianki. Zdanie

odrębne załącza się do treści orzeczenia.

1.

Funkcjonariusz jest obowiązany poddać się badaniom zleconym przez komisję lekarską,

w tym również badaniom specjalistycznym, psychologicznym i dodatkowym.

2.

W przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na

wydanie orzeczenia, funkcjonariusz może zostać skierowany na obserwację w podmiocie

leczniczym, jeżeli wyraża na to zgodę.

1.

Orzeczenie rejonowej komisji lekarskiej doręcza się niezwłocznie na piśmie wraz z

uzasadnieniem osobie badanej albo osobie zainteresowanej oraz podmiotowi kierującemu

do komisji lekarskiej, a w razie wypadku lub choroby pozostających w związku ze szczególnymi

warunkami lub właściwościami służby - organowi właściwemu do ustalania prawa do świadczenia

odszkodowawczego przysługującego w razie wypadku lub choroby pozostających w związku

ze służbą.

2.

Egzemplarz orzeczenia pozostawia się w aktach rejonowej komisji lekarskiej.

3.

Przez osobę zainteresowaną, o której mowa w ust. 1, należy rozumieć małżonka lub innego

uprawnionego członka rodziny.

1.

Od orzeczenia rejonowej komisji lekarskiej osobie badanej lub podmiotowi kierującemu

tę osobę do rejonowej komisji lekarskiej w celu wydania orzeczenia przysługuje odwołanie.

2.

Prawo odwołania od orzeczenia rejonowej komisji lekarskiej ustalającego związek śmierci

funkcjonariusza służb, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2, ze służbą przysługuje

osobie zainteresowanej, o której mowa w art. 41 ust. 3.

3.

Przedmiotem odwołania może być orzeczenie w całości lub w części. Odwołanie nie wymaga

szczegółowego uzasadnienia.

Zdolność fizyczną i psychiczną kandydatów do pracy w komórkach organizacyjnych, o

których mowa w art. 11g ust. 1, inspektorów i pracowników zatrudnionych w tych komórkach

oraz kandydatów do pracy w wywiadzie skarbowym, a także pracowników wywiadu skarbowego

ustalają komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.

1.

Odwołanie wnosi się na piśmie do Centralnej Komisji Lekarskiej za pośrednictwem rejonowej

komisji lekarskiej, która wydała orzeczenie, w terminie 14 dni od dnia doręczenia

orzeczenia rejonowej komisji lekarskiej.

2.

Odwołanie wniesione po terminie określonym w ust. 1 nie podlega rozpatrzeniu. W przypadku

gdy naruszenie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło z przyczyn niezależnych od

osoby badanej albo osoby zainteresowanej, o której mowa w art. 41 ust. 3, Centralna

Komisja Lekarska, na uzasadniony wniosek tej osoby, rozpatruje odwołanie mimo upływu

terminu do jego wniesienia.

Rejonowa komisja lekarska przesyła odwołanie, również wniesione po terminie, wraz

z dokumentacją medyczną do Centralnej Komisji Lekarskiej w terminie 14 dni od dnia

otrzymania odwołania.

Centralna Komisja Lekarska rozpatruje odwołanie w składzie trzyosobowym.

Centralna Komisja Lekarska rozpatruje odwołanie w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania

albo w terminie 60 dni od dnia jego otrzymania w przypadku konieczności wykonania

dodatkowych badań lub uzyskania dodatkowych dokumentów, po zapoznaniu się ze wszystkimi

dokumentami w sprawie, a w razie potrzeby również po przeprowadzeniu niezbędnych badań

lub po zleceniu przeprowadzenia dodatkowych badań lekarskich, w tym obserwacji w podmiocie

leczniczym, lub po dostarczeniu na jej żądanie dodatkowych dokumentów.

1.

Centralna Komisja Lekarska po rozpatrzeniu odwołania

1)

utrzymuje w mocy zaskarżone orzeczenie albo

2)

uchyla zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i wydaje nowe, albo

3)

uchyla zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez rejonową

komisję lekarską.

2.

Centralna Komisja Lekarska nie może wydać nowego orzeczenia na niekorzyść osoby badanej,

chyba że zaskarżone orzeczenie jest sprzeczne z prawem lub zostało wydane z pominięciem

istotnych okoliczności faktycznych.

3.

Do postępowania odwoławczego prowadzonego przez Centralną Komisję Lekarską stosuje

się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed rejonowymi komisjami lekarskimi.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, Centralna Komisja Lekarska niezwłocznie

zwraca dokumentację orzeczniczą do rejonowej komisji lekarskiej. Rejonowa komisja

lekarska wydaje nowe orzeczenie w terminie 30 dni od dnia otrzymania dokumentacji.

1.

Komisje lekarskie gromadzą, prowadzą i przechowują dokumentację zebraną w toku postępowania.

2.

Podstawowe ustalenia zawarte w protokole badania lekarskiego i w orzeczeniu komisji

lekarskiej wpisuje się do rejestru orzeczeń.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór orzeczenia

komisji lekarskiej oraz wzór rejestru orzeczeń, uwzględniając dokumentację zebraną

w toku postępowania przed komisją lekarską, w tym dokumentację medyczną oraz odpowiednie

wykazy chorób i ułomności.

Dokumentację komisje lekarskie przechowują i udostępniają na zasadach określonych

w ustawie z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta

(Dz. U. z 2012 r. poz. 159 i 742 oraz z 2013 r. poz. 1245).

W ustawie z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. z 2012 r. poz. 461, z późn. zm. w art. 29 w ust. 1a w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w

brzmieniu

„

5)

prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby lub prawidłowości

wykorzystania zwolnienia lekarskiego.

”

.

W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687, ze zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 26 uchyla się ust. 2;

2)

po art. 40 dodaje się art. 40a w brzmieniu

„

Art. 40a.

1.

Funkcjonariusz jest obowiązany poddać się badaniom zleconym przez komisję lekarską,

w tym również badaniom specjalistycznym, psychologicznym i dodatkowym.

2.

W przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na

wydanie orzeczenia, funkcjonariusz może zostać skierowany na obserwację w podmiocie

leczniczym, jeżeli wyraża na to zgodę.

”

;

3)

w art. 41 w ust. 2 po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu

„

7a)

dwukrotnego nieusprawiedliwionego niestawienia się na badania, o których mowa w art.

40a ust. 1, lub niepoddania się im, albo w przypadku dwukrotnego nieusprawiedliwionego

niestawienia się na obserwację w podmiocie leczniczym, w przypadku wyrażenia zgody

przez funkcjonariusza, chyba że skierowanie do komisji lekarskiej nastąpiło na wniosek

funkcjonariusza;

”

;

4)

w art. 121b w ust. 5 po pkt 6 dodaje się przecinek i pkt 7 w brzmieniu

„

7)

przebywania na obserwacji w podmiocie leczniczym w wyniku skierowania przez komisję

lekarską

”

.

W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1402) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 32 uchyla się ust. 1a i 2;

2)

w art. 44

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Funkcjonariusz jest obowiązany poddać się badaniom zleconym przez komisję lekarską,

w tym również badaniom specjalistycznym, psychologicznym i dodatkowym.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

W przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na

wydanie orzeczenia, funkcjonariusz może zostać skierowany na obserwację w podmiocie

leczniczym, jeżeli wyraża na to zgodę.

”

;

3)

w art. 45 w ust. 2 pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

dwukrotnego nieusprawiedliwionego niestawienia się na badania, o których mowa w art.

44 ust. 2, lub niepoddania się im, albo w przypadku dwukrotnego nieusprawiedliwionego

niestawienia się na obserwację w podmiocie leczniczym, w przypadku wyrażenia zgody

przez funkcjonariusza, chyba że skierowanie do komisji lekarskiej nastąpiło na wniosek

funkcjonariusza;

”

;

4)

w art. 125b w ust. 5 po pkt 6 dodaje się przecinek i pkt 7 w brzmieniu

„

7)

przebywania na obserwacji w podmiocie leczniczym w wyniku skierowania przez komisję

lekarską

”

.

W ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1340, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 29 uchyla się ust. 2;

2)

w art. 42 po ust. 2a dodaje się ust. 2b i 2c w brzmieniu

„

2b.

Strażak jest obowiązany poddać się badaniom zleconym przez komisję lekarską, w tym

również badaniom specjalistycznym, psychologicznym i dodatkowym.

2c.

W przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na

wydanie orzeczenia, strażak może zostać skierowany na obserwację w podmiocie leczniczym,

jeżeli wyraża na to zgodę.

”

;

3)

w art. 43 w ust. 3 w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7 w brzmieniu

„

7)

dwukrotnego nieusprawiedliwionego niestawienia się na badania, o których mowa w art.

42 ust. 2b, lub niepoddania się im, albo w przypadku dwukrotnego nieusprawiedliwionego

niestawienia się na obserwację w podmiocie leczniczym, w przypadku wyrażenia zgody

przez strażaka, chyba że skierowanie do komisji lekarskiej nastąpiło na wniosek strażaka.

”

;

4)

w art. 105b w ust. 5 po pkt 6 dodaje się przecinek i pkt 7 w brzmieniu

„

7)

przebywania na obserwacji w podmiocie leczniczym w wyniku skierowania przez komisję

lekarską

”

.

W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej

(Dz. U. z 2011 r. Nr 41, poz. 214, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 42h otrzymuje brzmienie

„

Art. 42h.

Zdolność fizyczną i psychiczną kandydatów do pracy w komórkach organizacyjnych, o

których mowa w art. 11g ust. 1, inspektorów i pracowników zatrudnionych w tych komórkach

oraz kandydatów do pracy w wywiadzie skarbowym, a także pracowników wywiadu skarbowego

ustalają komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.

”

;

2)

w art. 42j

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Inspektorzy i pracownicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani poddać się badaniom

zleconym przez komisję lekarską, w tym również badaniom specjalistycznym, psychologicznym

i dodatkowym.

1b.

W przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na

wydanie orzeczenia, inspektorzy i pracownicy, o których mowa w ust. 1, mogą zostać

skierowani na obserwację w podmiocie leczniczym, jeżeli wyrażą na to zgodę.

”

,

b)

ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do pracownika, o którym mowa w ust. 1, który

dwukrotnie, bez usprawiedliwienia nie stawił się

1)

przed komisją lekarską, do której został skierowany w celu określenia jego stanu zdrowia;

2)

na badania wyznaczone zgodnie z ust. 1a lub na obserwację w podmiocie leczniczym,

o której mowa w ust. 1b, jeżeli wyraził na nią zgodę.

5.

Trwała utrata zdolności do pracy w komórkach organizacyjnych, o których mowa w art.

11g ust. 1, albo w wywiadzie skarbowym orzeczona przez właściwą komisję lekarską,

dwukrotne nieusprawiedliwione niestawienie się przed tą komisją przez inspektora lub

dwukrotne nieusprawiedliwione niestawienie się przez niego na badania wyznaczone zgodnie

z ust. 1a, lub niepoddanie się im lub dwukrotne nieusprawiedliwione niestawienie się

na obserwację w podmiocie leczniczym, jeżeli wyraził na nią zgodę, stanowi podstawę

do przeniesienia inspektora na stanowisko niewymagające takich zdolności w jednostce

organizacyjnej kontroli skarbowej, w której jest zatrudniony.

”

.

W ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,

Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin

(Dz. U. z 2013 r. poz. 667, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 21

a)

w ust. 1 w pkt 2 średnik zastępuje się kropką i uchyla się pkt 3,

b)

uchyla się ust. 1b,

c)

uchyla się ust. 2-5a;

2)

w art. 21a dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu

„

3.

Komisja lekarska może orzec, że badanie kontrolne jest zbędne, jeżeli przebieg choroby

powodującej inwalidztwo wskazuje, że zmiana grupy inwalidzkiej ustalonej w orzeczeniu

nie nastąpi w ogóle.

4.

Inwalida może w każdym czasie zgłosić wniosek o przeprowadzenie badania w celu zaliczenia

go do innej grupy inwalidzkiej, jeżeli lekarz podstawowej opieki zdrowotnej stwierdził

w zaświadczeniu istotne pogorszenie stanu zdrowia.

”

.

W ustawie z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu

(Dz. U. z 2014 r. poz. 170, 502 i 616) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 21 uchyla się ust. 3;

2)

po art. 34 dodaje się art. 34a w brzmieniu

„

Art. 34a.

1.

Funkcjonariusz jest obowiązany poddać się badaniom zleconym przez komisję lekarską,

w tym również badaniom specjalistycznym, psychologicznym i dodatkowym.

2.

W przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na

wydanie orzeczenia, funkcjonariusz może zostać skierowany na obserwację w podmiocie

leczniczym, jeżeli wyraża na to zgodę.

”

;

3)

w art. 35 w ust. 2 po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu

„

4a)

dwukrotnego nieusprawiedliwionego niestawienia się na badania, o których mowa w art.

34a ust. 1, lub niepoddania się im, albo w przypadku dwukrotnego nieusprawiedliwionego

niestawienia się na obserwację w podmiocie leczniczym, w przypadku wyrażenia zgody

przez funkcjonariusza, chyba że skierowanie do komisji lekarskiej nastąpiło na wniosek

funkcjonariusza;

”

;

4)

w art. 108b w ust. 5 po pkt 6 dodaje się przecinek i pkt 7 w brzmieniu

„

7)

przebywania na obserwacji w podmiocie leczniczym w wyniku skierowania przez komisję

lekarską

”

.

W ustawie z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji

Wywiadu

(Dz. U. z 2010 r. Nr 29, poz. 154, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 59 po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Funkcjonariusz jest obowiązany poddać się badaniom zleconym przez komisję lekarską,

w tym również badaniom specjalistycznym, psychologicznym i dodatkowym.

1b.

W przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na

wydanie orzeczenia, funkcjonariusz może zostać skierowany na obserwację w podmiocie

leczniczym, jeżeli wyraża na to zgodę.

”

;

2)

po art. 59 dodaje się art. 59a w brzmieniu

„

Art. 59a.

1.

Komisje lekarskie, o których mowa w art. 59, są również właściwe w sprawach

1)

ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza doznanego wskutek wypadku

pozostającego w związku z pełnieniem służby lub choroby pozostającej w związku ze

szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, a także związku śmierci funkcjonariusza

z wypadkiem lub chorobą pozostającą w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami

służby;

2)

uznania funkcjonariusza, funkcjonariusza zwolnionego ze służby, emeryta i rencisty

policyjnego za inwalidę oraz uznania go za niezdolnego do samodzielnej egzystencji,

a także związku śmierci funkcjonariusza, funkcjonariusza zwolnionego ze służby, emeryta

i rencisty policyjnego ze służbą;

3)

kontroli prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby

lub prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego.

2.

Komisja lekarska może skierować funkcjonariusza na badanie specjalistyczne, psychologiczne

oraz zlecić wykonanie badań dodatkowych w wyznaczonym terminie.

3.

W przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na

wydanie orzeczenia, a z aktualnej wiedzy medycznej wynika, że do wydania orzeczenia

niezbędna jest obserwacja w podmiocie leczniczym, komisja lekarska może skierować

funkcjonariusza na taką obserwację. Obserwacja w podmiocie leczniczym może nastąpić

po wyrażeniu zgody przez funkcjonariusza.

4.

Od orzeczenia komisji lekarskiej przysługuje odwołanie do komisji lekarskiej wyższego

stopnia w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia.

5.

W przypadku orzeczenia niezdolności do służby komisja lekarska orzeka również o grupie

inwalidzkiej w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,

Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.

6.

Kontrola prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby

polega na sprawdzeniu prawidłowości ustalenia okresu zwolnienia od zajęć służbowych

z powodu przebywania na zwolnieniu lekarskim.

7.

W przypadku ustalenia wcześniejszej daty ustania przyczyny będącej podstawą zwolnienia

od zajęć służbowych niż orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, zaświadczenie to traci

ważność za okres od tej daty, jednak nie wcześniej niż od dnia badania lekarskiego

przeprowadzonego przez komisję lekarską.

8.

W przypadku gdy funkcjonariusz nie poddaje się badaniom lekarskim lub uniemożliwia

ich przeprowadzenie lub nie dostarcza wyników badań lekarskich mimo wezwania komisji

lekarskiej, zaświadczenie lekarskie traci ważność od dnia następującego po terminie

wskazanym w wezwaniu.

9.

W przypadkach, o których mowa w ust. 7 i 8, komisja lekarska orzeka o zdolności funkcjonariusza

do służby i informuje o tym lekarza wystawiającego zaświadczenie lekarskie.

10.

Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego polega na ustaleniu, czy

funkcjonariusz w okresie orzeczonego zwolnienia od zajęć służbowych, w tym w razie

konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem lub innym chorym członkiem

rodziny lub zwolnienia w wyniku decyzji wydanej przez właściwy organ albo uprawniony

podmiot na podstawie przepisów o zwalczaniu chorób zakaźnych albo o zwalczaniu gruźlicy,

nie wykonuje pracy zarobkowej lub nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego w inny sposób

niezgodny z jego celem.

11.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego komisja

lekarska niezwłocznie zawiadamia przełożonego funkcjonariusza o dokonanym ustaleniu.

12.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

właściwość i tryb postępowania komisji lekarskich w sprawach, o których mowa w ust.

1;

2)

tryb kierowania do komisji lekarskich oraz podmioty właściwe w tych sprawach;

3)

szczegółowy sposób orzekania w sprawach, o których mowa w ust. 1, w tym niezbędną

dokumentację medyczną i inne dokumenty mogące stanowić podstawę orzeczenia;

4)

wzory orzeczeń komisji lekarskich w tych sprawach.

13.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 12, należy w szczególności uwzględnić potrzebę

zapewnienia sprawności postępowania oraz przejrzystości stosowanych kryteriów oceny

stanu zdrowia funkcjonariusza, jak również jednolitości sposobu orzekania o stanie

zdrowia funkcjonariusza.

”

;

3)

w art. 60 w ust. 2 pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

dwukrotnego nieusprawiedliwionego niestawienia się na badania, o których mowa w art.

59 ust. 1a, lub niepoddania się im, albo w przypadku dwukrotnego nieusprawiedliwionego

niestawienia się na obserwację w podmiocie leczniczym, w przypadku wyrażenia zgody

przez funkcjonariusza, chyba że skierowanie do komisji lekarskiej nastąpiło na wniosek

funkcjonariusza;

”

;

4)

w art. 136b w ust. 5 po pkt 6 dodaje się przecinek i pkt 7 w brzmieniu

„

7)

przebywania na obserwacji w podmiocie leczniczym w wyniku skierowania przez komisję

lekarską

”

.

W ustawie z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących

w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową

(Dz. U. z 2014 r. poz. 213) w art. 29

1)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

O uszczerbku na zdrowiu żołnierzy, o których mowa w ust. 1, na skutek wypadku lub

choroby oraz o stopniu pogorszenia stanu zdrowia orzekają komisje lekarskie podległe

ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych na podstawie wykazu chorób określonego

przez Ministra Obrony Narodowej w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 6.

”

;

2)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw zabezpieczenia społecznego, w drodze rozporządzenia

1)

tryb kierowania do komisji lekarskich, sposób ustalania uszczerbku na zdrowiu żołnierzy,

o których mowa w ust. 1, oraz związku ich śmierci ze służbą wojskową wskutek wypadku

lub choroby, jak również sposób ustalania zwiększenia uszczerbku na zdrowiu, terminy

badań lekarskich, tryb kierowania na te badania,

2)

niezbędną dokumentację lekarską i inne dokumenty, w tym dotyczące przebiegu i warunków

służby wojskowej żołnierzy, o których mowa w ust. 1, mogące stanowić podstawę orzeczenia

komisji lekarskiej,

3)

wykaz norm oceny uszczerbku na zdrowiu oraz wzór skierowania do komisji lekarskich

- kierując się koniecznością ochrony interesów osób poszkodowanych.

”

.

W ustawie z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1414) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5

a)

po ust. 6 dodaje się ust. 6a-6c w brzmieniu

„

6a.

Żołnierz zawodowy jest obowiązany poddać się badaniom zleconym przez wojskową komisję

lekarską, w tym również badaniom specjalistycznym, psychologicznym i dodatkowym.

6b.

W przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na

wydanie orzeczenia, żołnierz zawodowy może zostać skierowany na obserwację w podmiocie

leczniczym, jeżeli wyraża na to zgodę.

6c.

W przypadku odmowy żołnierza zawodowego poddania się obserwacji w podmiocie leczniczym,

wojskowa komisja lekarska może wydać orzeczenie na podstawie posiadanych dokumentów

i oceny stanu zdrowia żołnierza zawodowego.

”

,

b)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Orzeczenie o zaliczeniu danego żołnierza lub innej osoby do jednej z kategorii, o

których mowa w ust. 6, właściwe wojskowe komisje lekarskie wydają na podstawie badania

lekarskiego fizycznej i psychicznej zdolności tej osoby do służby w poszczególnych

rodzajach Sił Zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na poszczególnych stanowiskach służbowych,

z uwzględnieniem wyników badań specjalistycznych, a w razie potrzeby również obserwacji

w podmiocie leczniczym.

”

;

2)

w art. 89a w ust. 3 po pkt 6 dodaje się przecinek i pkt 7 w brzmieniu

„

7)

przebywania na obserwacji w podmiocie leczniczym w wyniku skierowania przez wojskową

komisję lekarską

”

.

1.

Komisje lekarskie, o których mowa w art. 59, są również właściwe w sprawach

1)

ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza doznanego wskutek wypadku

pozostającego w związku z pełnieniem służby lub choroby pozostającej w związku ze

szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, a także związku śmierci funkcjonariusza

z wypadkiem lub chorobą pozostającą w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami

służby;

2)

uznania funkcjonariusza, funkcjonariusza zwolnionego ze służby, emeryta i rencisty

policyjnego za inwalidę oraz uznania go za niezdolnego do samodzielnej egzystencji,

a także związku śmierci funkcjonariusza, funkcjonariusza zwolnionego ze służby, emeryta

i rencisty policyjnego ze służbą;

3)

kontroli prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby

lub prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego.

2.

Komisja lekarska może skierować funkcjonariusza na badanie specjalistyczne, psychologiczne

oraz zlecić wykonanie badań dodatkowych w wyznaczonym terminie.

3.

W przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na

wydanie orzeczenia, a z aktualnej wiedzy medycznej wynika, że do wydania orzeczenia

niezbędna jest obserwacja w podmiocie leczniczym, komisja lekarska może skierować

funkcjonariusza na taką obserwację. Obserwacja w podmiocie leczniczym może nastąpić

po wyrażeniu zgody przez funkcjonariusza.

4.

Od orzeczenia komisji lekarskiej przysługuje odwołanie do komisji lekarskiej wyższego

stopnia w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia.

5.

W przypadku orzeczenia niezdolności do służby komisja lekarska orzeka również o grupie

inwalidzkiej w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,

Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.

6.

Kontrola prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby

polega na sprawdzeniu prawidłowości ustalenia okresu zwolnienia od zajęć służbowych

z powodu przebywania na zwolnieniu lekarskim.

7.

W przypadku ustalenia wcześniejszej daty ustania przyczyny będącej podstawą zwolnienia

od zajęć służbowych niż orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, zaświadczenie to traci

ważność za okres od tej daty, jednak nie wcześniej niż od dnia badania lekarskiego

przeprowadzonego przez komisję lekarską.

8.

W przypadku gdy funkcjonariusz nie poddaje się badaniom lekarskim lub uniemożliwia

ich przeprowadzenie lub nie dostarcza wyników badań lekarskich mimo wezwania komisji

lekarskiej, zaświadczenie lekarskie traci ważność od dnia następującego po terminie

wskazanym w wezwaniu.

9.

W przypadkach, o których mowa w ust. 7 i 8, komisja lekarska orzeka o zdolności funkcjonariusza

do służby i informuje o tym lekarza wystawiającego zaświadczenie lekarskie.

10.

Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego polega na ustaleniu, czy

funkcjonariusz w okresie orzeczonego zwolnienia od zajęć służbowych, w tym w razie

konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem lub innym chorym członkiem

rodziny lub zwolnienia w wyniku decyzji wydanej przez właściwy organ albo uprawniony

podmiot na podstawie przepisów o zwalczaniu chorób zakaźnych albo o zwalczaniu gruźlicy,

nie wykonuje pracy zarobkowej lub nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego w inny sposób

niezgodny z jego celem.

11.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego komisja

lekarska niezwłocznie zawiadamia przełożonego funkcjonariusza o dokonanym ustaleniu.

12.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

właściwość i tryb postępowania komisji lekarskich w sprawach, o których mowa w ust.

1;

2)

tryb kierowania do komisji lekarskich oraz podmioty właściwe w tych sprawach;

3)

szczegółowy sposób orzekania w sprawach, o których mowa w ust. 1, w tym niezbędną

dokumentację medyczną i inne dokumenty mogące stanowić podstawę orzeczenia;

4)

wzory orzeczeń komisji lekarskich w tych sprawach.

13.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 12, należy w szczególności uwzględnić potrzebę

zapewnienia sprawności postępowania oraz przejrzystości stosowanych kryteriów oceny

stanu zdrowia funkcjonariusza, jak również jednolitości sposobu orzekania o stanie

zdrowia funkcjonariusza.

W ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1411) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 25 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Jeżeli w czasie korzystania lub w związku z korzystaniem przez CBA z pomocy osób,

o których mowa w ust. 1, osoby te utraciły życie lub poniosły uszczerbek na zdrowiu,

osobom tym lub ich spadkobiercom przysługuje odszkodowanie.

”

;

2)

w art. 49 uchyla się ust. 2;

3)

w art. 63 po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Funkcjonariusz jest obowiązany poddać się badaniom zleconym przez komisję lekarską,

w tym również badaniom specjalistycznym, psychologicznym i dodatkowym.

1b.

W przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na

wydanie orzeczenia, funkcjonariusz może zostać skierowany na obserwację w podmiocie

leczniczym, jeżeli wyraża na to zgodę.

”

;

4)

w art. 64 w ust. 2 po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu

„

6a)

dwukrotnego nieusprawiedliwionego niestawienia się na badania, o których mowa w art.

63 ust. 1a, lub niepoddania się im, albo w przypadku dwukrotnego nieusprawiedliwionego

niestawienia się na obserwację w podmiocie leczniczym, w przypadku wyrażenia zgody

przez funkcjonariusza, chyba że skierowanie do komisji lekarskiej nastąpiło na wniosek

funkcjonariusza;

”

;

5)

w art. 102b w ust. 5 po pkt 6 dodaje się przecinek i pkt 7 w brzmieniu

„

7)

przebywania na obserwacji w podmiocie leczniczym w wyniku skierowania przez komisję

lekarską

”

;

6)

art. 102h otrzymuje brzmienie

„

Art. 102h.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 98 ust. 1 oraz art. 99.

”

.

W ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego

oraz Służby Wywiadu Wojskowego

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1106) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4

a)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2c w brzmieniu

„

2a.

Komisja lekarska jest również właściwa w sprawach

1)

uznania funkcjonariusza, funkcjonariusza zwolnionego ze służby, emeryta i rencisty

policyjnego za inwalidę oraz uznania go za niezdolnego do samodzielnej egzystencji,

a także związku śmierci funkcjonariusza, funkcjonariusza zwolnionego ze służby, emeryta

i rencisty policyjnego ze służbą;

2)

kontroli prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby

lub prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego.

2b.

Komisja lekarska może skierować funkcjonariusza na badanie specjalistyczne, psychologiczne

oraz zlecić wykonanie badań dodatkowych w wyznaczonym terminie.

2c.

W przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na

wydanie orzeczenia, a z aktualnej wiedzy medycznej wynika, że do wydania orzeczenia

niezbędna jest obserwacja w podmiocie leczniczym, komisja lekarska może skierować

funkcjonariusza na taką obserwację. Obserwacja w podmiocie leczniczym może nastąpić

po wyrażeniu zgody przez funkcjonariusza.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Orzeczenie o zaliczeniu danej osoby do jednej z kategorii, o których mowa w ust. 1,

właściwa komisja lekarska wydaje na podstawie badania lekarskiego fizycznej i psychicznej

zdolności tej osoby do służby, a w razie potrzeby - również obserwacji w podmiocie

leczniczym.

”

,

c)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a-3h w brzmieniu

„

3a.

Od orzeczenia komisji lekarskiej przysługuje odwołanie do komisji lekarskiej wyższego

stopnia w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia.

3b.

W przypadku orzeczenia niezdolności do służby komisja lekarska orzeka również o grupie

inwalidzkiej w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,

Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.

3c.

Kontrola prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby

polega na sprawdzeniu prawidłowości ustalenia okresu zwolnienia od zajęć służbowych

z powodu przebywania na zwolnieniu lekarskim.

3d.

W przypadku ustalenia wcześniejszej daty ustania przyczyny będącej podstawą zwolnienia

od zajęć służbowych niż orzeczona w zaświadczeniu lekarskim zaświadczenie to traci

ważność za okres od tej daty, jednak nie wcześniej niż od dnia badania lekarskiego

przeprowadzonego przez komisję lekarską.

3e.

W przypadku gdy funkcjonariusz nie poddaje się badaniom lekarskim lub uniemożliwia

ich przeprowadzenie lub nie dostarcza wyników badań lekarskich mimo wezwania komisji

lekarskiej, zaświadczenie lekarskie traci ważność od dnia następującego po terminie

wskazanym w wezwaniu.

3f.

W przypadkach, o których mowa w ust. 3d i 3e, komisja lekarska orzeka o zdolności

funkcjonariusza do służby i informuje o tym lekarza wystawiającego zaświadczenie lekarskie.

3g.

Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego polega na ustaleniu, czy

funkcjonariusz w okresie orzeczonego zwolnienia od zajęć służbowych, w tym w razie

konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem lub innym chorym członkiem

rodziny lub zwolnienia w wyniku decyzji wydanej przez właściwy organ albo uprawniony

podmiot na podstawie przepisów o zwalczaniu chorób zakaźnych albo o zwalczaniu gruźlicy,

nie wykonuje pracy zarobkowej lub nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego w inny sposób

niezgodny z jego celem.

3h.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego komisja

lekarska niezwłocznie zawiadamia przełożonego funkcjonariusza o dokonanym ustaleniu.

”

,

d)

w ust. 5

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

właściwość i tryb postępowania komisji lekarskich w sprawach, o których mowa w ust.

2, 2a i 4;

”

,

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

szczegółowe warunki orzekania w sprawach, o których mowa w ust. 2, 2a i 4;

”

;

2)

w art. 18 po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Funkcjonariusz jest obowiązany poddać się badaniom zleconym przez komisję lekarską,

w tym również badaniom specjalistycznym, psychologicznym i dodatkowym.

1b.

W przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na

wydanie orzeczenia, funkcjonariusz może zostać skierowany na obserwację w podmiocie

leczniczym, jeżeli wyraża na to zgodę.

”

;

3)

w art. 19 w ust. 2 pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

dwukrotnego nieusprawiedliwionego niestawienia się na badania, o których mowa w art.

18 ust. 1a, lub niepoddania się im, albo w przypadku dwukrotnego nieusprawiedliwionego

niestawienia się na obserwację w podmiocie leczniczym, w przypadku wyrażenia zgody

przez funkcjonariusza, chyba że skierowanie do komisji lekarskiej nastąpiło na wniosek

funkcjonariusza;

”

;

4)

w art. 96b w ust. 5 po pkt 6 dodaje się przecinek i pkt 7 w brzmieniu

„

7)

przebywania na obserwacji w podmiocie leczniczym w wyniku skierowania przez komisję

lekarską

”

.

W ustawie z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta

(Dz. U. z 2012 r. poz. 159 i 742 oraz z 2013 r. poz. 1245) w art. 26 w ust. 3 po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu

„

7a)

komisjom lekarskim podległym ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, wojskowym

komisjom lekarskim oraz komisjom lekarskim Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub

Agencji Wywiadu, podległym Szefom właściwych Agencji;

”

.

W ustawie z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1415) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 60c w ust. 5 po pkt 6 dodaje się przecinek i pkt 7 w brzmieniu

„

7)

przebywania na obserwacji w podmiocie leczniczym w wyniku skierowania przez komisję

lekarską

”

;

2)

w art. 96 w ust. 2 pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

dwukrotnego nieusprawiedliwionego niestawienia się na badania, o których mowa w art.

111 ust. 2, lub niepoddania się im, albo w przypadku dwukrotnego nieusprawiedliwionego

niestawienia się na obserwację w podmiocie leczniczym, w przypadku wyrażenia zgody

przez funkcjonariusza, chyba że skierowanie do komisji lekarskiej nastąpiło na wniosek

funkcjonariusza;

”

;

3)

w art. 110 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, zakres i sposób przeprowadzania

testu sprawności fizycznej, uwzględniając w szczególności charakter służby oraz warunki

jej pełnienia.

”

;

4)

w art. 111

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Funkcjonariusz jest obowiązany poddać się badaniom zleconym przez komisję lekarską,

w tym również badaniom specjalistycznym, psychologicznym i dodatkowym.

”

,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

W przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na

wydanie orzeczenia, funkcjonariusz może zostać skierowany na obserwację w podmiocie

leczniczym, jeżeli wyraża na to zgodę.

”

;

5)

w art. 118 ust. 19 otrzymuje brzmienie

„

19.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób ustalania stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy, uwzględniając możliwość

wystąpienia wielomiejscowych naruszeń sprawności organizmu oraz wpływ upośledzeń czynności

organizmu mogących istnieć przed wypadkiem lub chorobą na ocenę procentową uszczerbku

na zdrowiu;

2)

wykaz norm oceny procentowej uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy, mając na względzie

aktualny stan wiedzy medycznej.

”

;

6)

w art. 205 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

tryb zwiększenia funduszu na nagrody roczne, nagrody uznaniowe i zapomogi o środki

finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń, o którym mowa w art. 60h,

”

.

Dotychczas stosowane kategorie zdrowia określające stopień zdolności fizycznej i psychicznej

do służby ulegają zmianie

1)

w stosunku do funkcjonariuszy pełniących służbę w Biurze Ochrony Rządu

a)

kategoria „Z” staje się kategorią „A”,

b)

kategoria „C” staje się kategorią „B”,

c)

kategoria „N” staje się kategorią „C”,

2)

w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym

a)

kategoria „Z” z oznaczeniem „A” staje się kategorią „Z” w stosunku do kandydatów i

kategorią „A” w stosunku do funkcjonariuszy,

b)

kategoria „Z” z oznaczeniem „C” staje się kategorią „B” w stosunku do funkcjonariuszy,

c)

kategoria „N” z oznaczeniem „D” staje się kategorią „N” w stosunku do kandydatów i

kategorią „C” w stosunku do funkcjonariuszy,

3)

w stosunku do funkcjonariuszy pełniących służbę w Służbie Więziennej, Policji, Straży

Granicznej oraz Państwowej Straży Pożarnej

a)

kategoria „C” staje się kategorią „B”,

b)

kategoria „D” staje się kategorią „C”,

4)

w stosunku do kandydatów do pracy w wyodrębnionych komórkach organizacyjnych kontroli

skarbowej, inspektorów i pracowników zatrudnionych w tych komórkach oraz kandydatów

do pracy w wywiadzie skarbowym, a także pracowników wywiadu skarbowego

a)

kategoria „C” staje się kategorią „B”,

b)

kategoria „D” staje się kategorią „C”

- w rozumieniu przepisów niniejszej ustawy.

1.

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy znosi się komisje lekarskie podległe ministrowi

właściwemu do spraw wewnętrznych, powołane na podstawie dotychczasowych przepisów,

z wyjątkiem Centralnej Komisji Lekarskiej, okręgowych komisji lekarskich oraz wojewódzkich

komisji lekarskich, które znosi się z dniem 30 czerwca 2015 r.

2.

W okresie od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia 30 czerwca 2015 r.

1)

zadania przewidziane niniejszą ustawą dla rejonowych komisji lekarskich wykonują dotychczasowe

wojewódzkie komisje lekarskie;

2)

zadania przewidziane niniejszą ustawą dla Centralnej Komisji Lekarskiej wykonuje dotychczasowa

Centralna Komisja Lekarska, z wyjątkiem zadania określonego w art. 17 ust. 3 pkt 1,

które wykonują dotychczasowe okręgowe komisje lekarskie.

3.

W okresie od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia 30 czerwca 2015 r. Centralna Komisja

Lekarska, utworzona na podstawie dotychczasowych przepisów działa w jednostce organizacyjnej,

o której mowa w art. 22 ust. 1. Kierownik tej jednostki może zawierać z członkami

komisji, w tym przewodniczącym, umowy o pracę albo umowy cywilnoprawne. Członkowie

Centralnej Komisji Lekarskiej mogą być przez przewodniczącego czasowo wyznaczeni do

orzekania w wojewódzkich lub okręgowych komisjach lekarskich.

4.

Koszty wynagrodzenia za orzeczenia wydane przez komisje lekarskie, o których mowa

w ust. 2, w okresie od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia 30 czerwca 2015 r. są ponoszone

przez jednostkę organizacyjną, o której mowa w art. 22 ust. 1.

1.

Z dniem 1 lipca 2015 r. tworzy się komisje lekarskie, o których mowa w art. 1.

2.

W okresie od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia 30 czerwca 2015 r. kierownik jednostki

organizacyjnej, o której mowa w art. 22 ust. 1, może zawierać umowy na udzielanie

świadczeń zdrowotnych oraz usług psychologicznych dla komisji lekarskich, o których

mowa w ust. 1, zawierać umowy z członkami komisji oraz pracownikami zapewniającymi

działanie komisji, w tym umowy o pracę oraz zawierać umowy najmu lokali dla komisji,

a także dokonywać zakupu wyposażenia dla komisji.

1.

Kierownik jednostki organizacyjnej, o której mowa w art. 22 ust. 1, może zaproponować

do dnia 28 lutego 2015 r. warunki zatrudnienia w komisjach lekarskich, o których mowa

w art. 1, lekarzom orzecznikom oraz innym pracownikom zapewniającym obsługę komisji

lekarskich, o których mowa w art. 65 ust. 2, zatrudnionym w podmiotach leczniczych

tworzonych i nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych na podstawie

umowy o pracę, ze wskazaniem terminu, nie krótszego niż jeden miesiąc, do którego

pracownicy ci mogą złożyć oświadczenie o przyjęciu proponowanych warunków.

2.

W przypadku przyjęcia proponowanych warunków pracy i płacy

1)

z dniem 1 lipca 2015 r. zostaje nawiązany stosunek pracy z jednostką organizacyjną,

o której mowa w art. 22 ust. 1, przy czym w stosunku do osób zatrudnionych na podstawie

umowy o pracę na czas nieokreślony, strony zawierają umowę na czas nieokreślony;

2)

z dniem 30 czerwca 2015 r. dotychczasowy stosunek pracy z podmiotem leczniczym tworzonym

i nadzorowanym przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych ulega rozwiązaniu,

z tym, że rozwiązanie stosunku pracy w tym trybie powoduje dla pracownika skutki,

jakie przepisy prawa pracy wiążą z rozwiązaniem stosunku pracy za porozumieniem stron.

1.

Sprawy wszczęte i niezakończone przed komisjami lekarskimi przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy, prowadzą dalej wojewódzkie komisje lekarskie, okręgowe komisje

lekarskie albo Centralna Komisja Lekarska. Czynności podjęte w tych sprawach do dnia

31 grudnia 2014 r. pozostają w mocy, chyba że są sprzeczne z niniejszą ustawą.

2.

Sprawy w przedmiocie sprzeciwu wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy, podlegają umorzeniu z mocy prawa.

3.

Sprawy wszczęte po dniu 1 stycznia 2015 r. i niezakończone przed dniem 1 lipca 2015 r.

prowadzą dalej komisje lekarskie utworzone na podstawie niniejszej ustawy, z tym że

sprawy prowadzone przez wojewódzkie komisje lekarskie prowadzą w dalszym ciągu rejonowe

komisje lekarskie, a sprawy prowadzone przez okręgowe komisje lekarskie i Centralną

Komisję Lekarską prowadzi w dalszym ciągu Centralna Komisja Lekarska.

4.

Sprawy, o których mowa w ust. 1 i 3, w tym zebrana w toku postępowań dokumentacja,

również wytworzona w formie elektronicznej, zostaną przekazane komisjom lekarskim

utworzonym na podstawie niniejszej ustawy zgodnie z właściwością określoną w przepisach

wydanych na podstawie art. 19 ust. 3 albo Centralnej Komisji Lekarskiej w terminie

do dnia 30 września 2015 r.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie

1)

art. 29 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 58 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 29 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 58, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą,

2)

art. 4 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 61 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 4 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 61, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą,

3)

art. 110 ust. 2, art. 118 ust. 19 i art. 205 ustawy zmienianej w art. 63 zachowują

moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 110

ust. 2, art. 118 ust. 19 i art. 205 ustawy zmienianej w art. 63, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą

- nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r., z wyjątkiem art. 60 pkt 6 i art.

63 pkt 5 i 6, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 98 ust. 1 oraz art. 99.