Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej (DU_2014_1662) | PL

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 1 Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

W ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1502) w art. 229

1)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Wstępnym badaniom lekarskim, z zastrzeżeniem § 1

1)

osoby przyjmowane do pracy;

2)

pracownicy młodociani przenoszeni na inne stanowiska pracy i inni pracownicy przenoszeni

na stanowiska pracy, na których występują czynniki szkodliwe dla zdrowia lub warunki

uciążliwe.

”

;

2)

po § 1 dodaje się § 1

„

§ 1

Wstępnym badaniom lekarskim nie podlegają osoby

1)

przyjmowane ponownie do pracy u tego samego pracodawcy na to samo stanowisko lub na

stanowisko o takich samych warunkach pracy w ciągu 30 dni po rozwiązaniu lub wygaśnięciu

poprzedniego stosunku pracy z tym pracodawcą;

2)

przyjmowane do pracy u innego pracodawcy na dane stanowisko w ciągu 30 dni po rozwiązaniu

lub wygaśnięciu poprzedniego stosunku pracy, jeżeli przedstawią pracodawcy aktualne

orzeczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań do pracy w warunkach pracy

opisanych w skierowaniu na badania lekarskie, a pracodawca ten stwierdzi, że warunki

te odpowiadają warunkom występującym na danym stanowisku pracy, z wyłączeniem osób

przyjmowanych do wykonywania prac szczególnie niebezpiecznych.

§ 1

Przepis § 1

”

;

3)

§ 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Pracodawca nie może dopuścić do pracy pracownika bez aktualnego orzeczenia lekarskiego

stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na określonym stanowisku w warunkach

pracy opisanych w skierowaniu na badania lekarskie.

”

;

4)

po § 4 dodaje się § 4a w brzmieniu

„

§ 4a.

Wstępne, okresowe i kontrolne badania lekarskie przeprowadza się na podstawie skierowania

wydanego przez pracodawcę.

”

;

5)

§ 8 otrzymuje brzmienie

„

§ 8.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy

określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb i zakres badań lekarskich, o których mowa w § 1, 2 i 5, oraz częstotliwość badań

okresowych, a także sposób dokumentowania i kontroli badań lekarskich,

2)

tryb wydawania i przechowywania orzeczeń lekarskich do celów przewidzianych w niniejszej

ustawie i w przepisach wydanych na jej podstawie,

3)

zakres informacji objętych skierowaniem na badania lekarskie i orzeczeniem lekarskim,

a także wzory tych dokumentów,

4)

zakres profilaktycznej opieki zdrowotnej, o której mowa w § 6 zdanie drugie,

5)

dodatkowe wymagania kwalifikacyjne, jakie powinni spełniać lekarze przeprowadzający

badania, o których mowa w § 1, 2 i 5, oraz sprawujący profilaktyczną opiekę zdrowotną,

o której mowa w § 6 zdanie drugie

- uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego przebiegu i kompleksowości badań

lekarskich, o których mowa w § 1, 2 i 5, profilaktycznej opieki zdrowotnej, o której

mowa w § 6 zdanie drugie, a także informacji umożliwiających porównanie warunków pracy

u pracodawcy oraz ochrony danych osobowych osób poddanych badaniom.

”

.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 2 Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

W ustawie z dnia 30 maja 1989 r. o izbach gospodarczych

(Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 710) w art. 12 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Krajowa Izba Gospodarcza poprzez Polską Izbę Handlu Zagranicznego może wystawiać uniwersalne

świadectwa pochodzenia towaru, o których mowa w art. 48 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego

przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy

Kodeks Celny

(Dz. Urz. UE L 253 z 11.10.1993, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 6, str. 3, z późn. zm.).

”

.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 3 Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2-2c, określa

się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego

rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz

czasu i miejsca ich uzyskania.

”

;

2)

w art. 12 po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2c w brzmieniu

„

2a.

Wartość pieniężną nieodpłatnego świadczenia przysługującego pracownikowi z tytułu

wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych ustala się w wysokości

1)

250 zł miesięcznie - dla samochodów o pojemności silnika do 1600 cm

2)

400 zł miesięcznie - dla samochodów o pojemności silnika powyżej 1600 cm

2b.

W przypadku wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych przez część miesiąca

wartość świadczenia ustala się za każdy dzień wykorzystywania samochodu do celów prywatnych

w wysokości 1/30 kwot określonych w ust. 2a.

2c.

Jeżeli świadczenie przysługujące pracownikowi z tytułu wykorzystywania samochodu służbowego

do celów prywatnych jest częściowo odpłatne, to przychodem pracownika jest różnica

pomiędzy wartością określoną w ust. 2a albo ust. 2b i odpłatnością ponoszoną przez

pracownika.

”

;

3)

w art. 14

a)

w ust. 1c wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust.

1e i 1h-1j, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo

częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień

”

,

b)

po ust. 1i dodaje się ust. 1j-1l w brzmieniu

„

1j.

W przypadku pobrania wpłat na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane

w następnych okresach sprawozdawczych, podlegających zarejestrowaniu przy zastosowaniu

kasy rejestrującej zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, za datę powstania przychodu uznaje się dzień pobrania wpłaty, jeżeli podatnicy w

terminie do dnia 20 stycznia roku podatkowego, a w przypadku podatników rozpoczynających

ewidencjonowanie obrotów przy zastosowaniu kasy rejestrującej - w terminie do 20 dnia

miesiąca następującego po miesiącu, w którym rozpoczęli ewidencjonowanie obrotów przy

zastosowaniu kasy rejestrującej, zawiadomią właściwego naczelnika urzędu skarbowego

o wyborze tego sposobu ustalania daty powstania przychodu.

1k.

Wybór sposobu ustalania daty powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1j, dotyczy

również lat następnych, chyba że podatnik w terminie do dnia 20 stycznia roku podatkowego

następującego po roku podatkowym, w którym korzystał z tego sposobu ustalania daty

powstania przychodu, zawiadomi właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji

ze stosowania tego sposobu ustalania daty powstania przychodu.

1l.

W przypadku prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w formie spółki niebędącej

osobą prawną obowiązek zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1j i 1k, dotyczy wszystkich

wspólników.

”

,

c)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Przepisu ust. 3 pkt 1 nie stosuje się do przychodów, o których mowa w ust. 1j.

”

;

4)

w art. 21

a)

w ust. 1

-

po pkt 14 dodaje się pkt 14a w brzmieniu

„

14a)

wartość świadczenia otrzymanego przez pracownika z tytułu organizowanego przez pracodawcę

dowozu pracowników autobusem w rozumieniu art. 2 pkt 41 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, z późn. zm.;

”

,

-

po pkt 117 dodaje się pkt 117a w brzmieniu

„

117a)

wartość nieodpłatnego świadczenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej osobie uprawnionej

i pobierającej świadczenie z pomocy społecznej lub zasiłek rodzinny, przyznane w formie

decyzji administracyjnej na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o pomocy

społecznej oraz w przepisach o świadczeniach rodzinnych;

”

,

b)

dodaje się ust. 34 w brzmieniu

„

34.

Osoba, o której mowa w ust. 1 pkt 117a, jest obowiązana złożyć świadczeniodawcy pisemne

oświadczenie o uprawnieniu i pobieraniu świadczenia z pomocy społecznej lub zasiłku

rodzinnego, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o pomocy społecznej oraz

w przepisach o świadczeniach rodzinnych, podając imię i nazwisko, adres zamieszkania,

numer PESEL oraz numer decyzji, na podstawie której osoba ta pobiera świadczenie z

pomocy społecznej lub zasiłek rodzinny.

”

.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 4 Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 851, z późn. zm. w art. 12

1)

w ust. 3a wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust.

3c-3g, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego

wykonania usługi, nie później niż dzień

”

;

2)

po ust. 3f dodaje się ust. 3g-3i w brzmieniu

„

3g.

W przypadku pobrania wpłat na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane

w następnych okresach sprawozdawczych, podlegających zarejestrowaniu przy zastosowaniu

kasy rejestrującej zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, za datę powstania przychodu uznaje się dzień pobrania wpłaty, jeżeli podatnicy w

terminie do 20. dnia pierwszego miesiąca roku podatkowego, a w przypadku podatników

rozpoczynających ewidencjonowanie obrotów przy zastosowaniu kasy rejestrującej - w

terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym rozpoczęli ewidencjonowanie

obrotów przy zastosowaniu kasy rejestrującej, zawiadomią właściwego naczelnika urzędu

skarbowego o wyborze tego sposobu ustalania daty powstania przychodu.

3h.

Wybór sposobu ustalania daty powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3g, dotyczy

również lat następnych, chyba że podatnik w terminie do 20. dnia pierwszego miesiąca

roku podatkowego następującego po roku podatkowym, w którym korzystał z tego sposobu

ustalania daty powstania przychodu, zawiadomi właściwego naczelnika urzędu skarbowego

o rezygnacji ze stosowania tego sposobu ustalania daty powstania przychodu.

3i.

W przypadku prowadzenia działalności gospodarczej w formie spółki niebędącej osobą

prawną obowiązek zawiadomienia, o którym mowa w ust. 3g i 3h, dotyczy wszystkich wspólników.

”

;

3)

po ust. 4g dodaje się ust. 4h w brzmieniu

„

4h.

Przepisu ust. 4 pkt 1 nie stosuje się do przychodów, o których mowa w ust. 3g.

”

.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 4a Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

Graniczny lekarz weterynarii przeprowadzający weterynaryjną kontrolę graniczną w portach

morskich współpracuje z organami celnymi w zakresie tej kontroli, w szczególności

informuje naczelnika urzędu celnego właściwego dla portu morskiego o terminie, w tym

o godzinie, i miejscu planowanej kontroli. Graniczny lekarz weterynarii przeprowadza

weterynaryjną kontrolę graniczną w portach morskich w sposób pozwalający na zachowanie

terminów, o których mowa w art. 20a ust. 2-5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1404, z późn. zm..

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 5 Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. o gwarantowanych przez Skarb Państwa ubezpieczeniach

eksportowych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 59, poz. 609, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 6 dodaje się art. 6a-6e w brzmieniu

„

Art. 6a.

1.

Produkt lub usługę, eksportowane w ramach kontraktu eksportowego, uznaje się za krajowe,

jeżeli udział składników pochodzenia zagranicznego, w zależności od rodzaju eksportowanych

produktów i usług lub okresu kredytu, w przychodzie netto z realizacji kontraktu eksportowego

wynosi maksymalnie od 50% do 90%.

2.

W przypadku reasekuracji, udział składników pochodzenia zagranicznego w przychodzie

netto z realizacji kontraktu eksportowego oblicza się w stosunku do części kontraktu

eksportowego realizowanej przez krajowego przedsiębiorcę.

Art. 6b.

1.

Ustalenie pochodzenia produktu lub usługi, eksportowanych w ramach kontraktu eksportowego,

następuje na podstawie dowodów przedstawionych przez ubezpieczającego.

2.

Udział składników pochodzenia zagranicznego w przychodzie netto z realizacji kontraktu

eksportowego ustala się w odniesieniu do ogółu produktów lub usług, eksportowanych

w ramach kontraktu eksportowego.

3.

Pochodzenie produktu lub usługi może być wykazane przez udowodnienie minimalnego procentowego

udziału składników pochodzenia krajowego, liczonego jako różnica 100% i wyrażonego

w procentach maksymalnego udziału składników pochodzenia zagranicznego, o którym mowa

w przepisach wydanych na podstawie art. 6e. Minimalny procentowy udział składników

pochodzenia krajowego może być wykazany przez udowodnienie pochodzenia krajowego jedynie

wybranych składników.

Art. 6c.

1.

Składnikami pochodzenia zagranicznego produktu lub usługi są koszty wytworzenia lub

cena nabycia w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2013 r. poz. 330, z późn. zm. poniesione przez przedsiębiorcę w związku z realizacją kontraktu eksportowego na

rzecz

1)

dostawców i usługodawców, będących osobami prawnymi lub jednostkami nieposiadającymi

osobowości prawnej, mającymi siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2)

pracowników, dostawców i usługodawców, będących osobami fizycznymi nieposiadającymi

miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

3)

organów władzy publicznej państw obcych.

2.

Składnikami pochodzenia krajowego produktu lub usługi są

1)

inne niż wymienione w ust. 1 koszty wytworzenia lub cena nabycia w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości,

2)

koszty zakupu surowców lub półfabrykatów, które nie są wydobywane ani wytwarzane na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub których odpowiedniki wydobywane lub wytwarzane

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie posiadają parametrów określonych w kontrakcie

eksportowym

- poniesione przez przedsiębiorcę w związku z realizacją kontraktu eksportowego.

3.

Składnikiem pochodzenia krajowego jest również marża na realizację kontraktu eksportowego

wyliczona jako różnica przychodu netto z realizacji kontraktu eksportowego oraz ogółu

kosztów wytworzenia produktu lub usługi poniesionych w związku z realizacją kontraktu

eksportowego.

Art. 6d.

1.

W przypadku niezrealizowania kontraktu eksportowego w całości pochodzenie produktu

lub usługi, eksportowanych w ramach kontraktu eksportowego, na wniosek ubezpieczającego,

ustala się w odniesieniu do zakładanego w dniu zawierania kontraktu eksportowego ogółu

produktów lub usług, które miały być dostarczone w ramach tego kontraktu.

2.

W przypadku wystąpienia w trakcie realizacji kontraktu eksportowego okoliczności skutkujących

utratą przez eksportowane produkt lub usługę statusu krajowego, które są niezależne

od przedsiębiorcy, pochodzenie produktu lub usługi, eksportowanych w ramach kontraktu

eksportowego, ustala się, na wniosek ubezpieczającego, zgodnie z ust. 1.

3.

Okoliczności, o których mowa w ust. 2, obejmują w szczególności zmianę kursów walutowych,

cen podstawowych surowców, półfabrykatów i usług wykorzystywanych w trakcie realizacji

kontraktu eksportowego.

Art. 6e.

Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia

1)

maksymalny procentowy udział składników pochodzenia zagranicznego w przychodzie netto

z realizacji kontraktu eksportowego, uwzględniając rodzaj eksportowanych produktów

i usług lub okres kredytu, oraz

2)

rodzaje dowodów, na podstawie których ustala się pochodzenie produktu lub usługi,

uwzględniając możliwość ustalenia na ich podstawie udziału procentowego składników

pochodzenia krajowego lub składników pochodzenia zagranicznego w przychodzie netto

z realizacji kontraktu eksportowego.

”

;

2)

w art. 8 uchyla się ust. 2.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 6 Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

W ustawie z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej

(Dz. U. z 2012 r. poz. 591, z 2013 r. poz. 2 oraz z 2014 r. poz. 1161) po art. 30 dodaje się art. 30a w brzmieniu

„

Art. 30a.

Mikroprzedsiębiorca w rozumieniu art. 2 ust. 3 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca

2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu

art. 107 i 108 Traktatu

(Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1) za rok kalendarzowy, w którym uzyskał wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o

Działalności Gospodarczej albo do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym,

podlega obowiązkowi przekazywania informacji i danych statystycznych, o których mowa

w art. 30 pkt 3, jeżeli obowiązek ich przekazywania wynika z umów i zobowiązań międzynarodowych

lub przepisów prawa Unii Europejskiej.

”

.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 6a Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

1.

Produkt lub usługę, eksportowane w ramach kontraktu eksportowego, uznaje się za krajowe,

jeżeli udział składników pochodzenia zagranicznego, w zależności od rodzaju eksportowanych

produktów i usług lub okresu kredytu, w przychodzie netto z realizacji kontraktu eksportowego

wynosi maksymalnie od 50% do 90%.

2.

W przypadku reasekuracji, udział składników pochodzenia zagranicznego w przychodzie

netto z realizacji kontraktu eksportowego oblicza się w stosunku do części kontraktu

eksportowego realizowanej przez krajowego przedsiębiorcę.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 6b Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

1.

Ustalenie pochodzenia produktu lub usługi, eksportowanych w ramach kontraktu eksportowego,

następuje na podstawie dowodów przedstawionych przez ubezpieczającego.

2.

Udział składników pochodzenia zagranicznego w przychodzie netto z realizacji kontraktu

eksportowego ustala się w odniesieniu do ogółu produktów lub usług, eksportowanych

w ramach kontraktu eksportowego.

3.

Pochodzenie produktu lub usługi może być wykazane przez udowodnienie minimalnego procentowego

udziału składników pochodzenia krajowego, liczonego jako różnica 100% i wyrażonego

w procentach maksymalnego udziału składników pochodzenia zagranicznego, o którym mowa

w przepisach wydanych na podstawie art. 6e. Minimalny procentowy udział składników

pochodzenia krajowego może być wykazany przez udowodnienie pochodzenia krajowego jedynie

wybranych składników.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 6c Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

1.

Składnikami pochodzenia zagranicznego produktu lub usługi są koszty wytworzenia lub

cena nabycia w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2013 r. poz. 330, z późn. zm. poniesione przez przedsiębiorcę w związku z realizacją kontraktu eksportowego na

rzecz

1)

dostawców i usługodawców, będących osobami prawnymi lub jednostkami nieposiadającymi

osobowości prawnej, mającymi siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2)

pracowników, dostawców i usługodawców, będących osobami fizycznymi nieposiadającymi

miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

3)

organów władzy publicznej państw obcych.

2.

Składnikami pochodzenia krajowego produktu lub usługi są

1)

inne niż wymienione w ust. 1 koszty wytworzenia lub cena nabycia w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości,

2)

koszty zakupu surowców lub półfabrykatów, które nie są wydobywane ani wytwarzane na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub których odpowiedniki wydobywane lub wytwarzane

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie posiadają parametrów określonych w kontrakcie

eksportowym

- poniesione przez przedsiębiorcę w związku z realizacją kontraktu eksportowego.

3.

Składnikiem pochodzenia krajowego jest również marża na realizację kontraktu eksportowego

wyliczona jako różnica przychodu netto z realizacji kontraktu eksportowego oraz ogółu

kosztów wytworzenia produktu lub usługi poniesionych w związku z realizacją kontraktu

eksportowego.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 6d Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

1.

W przypadku niezrealizowania kontraktu eksportowego w całości pochodzenie produktu

lub usługi, eksportowanych w ramach kontraktu eksportowego, na wniosek ubezpieczającego,

ustala się w odniesieniu do zakładanego w dniu zawierania kontraktu eksportowego ogółu

produktów lub usług, które miały być dostarczone w ramach tego kontraktu.

2.

W przypadku wystąpienia w trakcie realizacji kontraktu eksportowego okoliczności skutkujących

utratą przez eksportowane produkt lub usługę statusu krajowego, które są niezależne

od przedsiębiorcy, pochodzenie produktu lub usługi, eksportowanych w ramach kontraktu

eksportowego, ustala się, na wniosek ubezpieczającego, zgodnie z ust. 1.

3.

Okoliczności, o których mowa w ust. 2, obejmują w szczególności zmianę kursów walutowych,

cen podstawowych surowców, półfabrykatów i usług wykorzystywanych w trakcie realizacji

kontraktu eksportowego.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 6e Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia

1)

maksymalny procentowy udział składników pochodzenia zagranicznego w przychodzie netto

z realizacji kontraktu eksportowego, uwzględniając rodzaj eksportowanych produktów

i usług lub okres kredytu, oraz

2)

rodzaje dowodów, na podstawie których ustala się pochodzenie produktu lub usługi,

uwzględniając możliwość ustalenia na ich podstawie udziału procentowego składników

pochodzenia krajowego lub składników pochodzenia zagranicznego w przychodzie netto

z realizacji kontraktu eksportowego.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 7 Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

W ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1059, z późn. zm. w art. 38a ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

W gwarancjach, o których mowa w ust. 3 pkt 1, gwarant zobowiązuje się na piśmie do

zapłacenia, bezwarunkowo i nieodwołalnie, na każde wezwanie Prezesa URE działającego

z urzędu lub na wniosek właściwego organu zabezpieczonej kwoty należności wraz z odsetkami

za zwłokę, jeżeli jej zapłacenie stanie się wymagalne.

”

.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 7d Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

1.

WIA jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania wyrobu akcyzowego albo samochodu

osobowego akcyzą, organizacji obrotu wyrobami akcyzowymi lub oznaczania znakami akcyzy

tych wyrobów, która określa

1)

klasyfikację wyrobu akcyzowego albo samochodu osobowego w układzie odpowiadającym

Nomenklaturze Scalonej (CN) albo

2)

rodzaj wyrobu akcyzowego przez opis tego wyrobu w takim stopniu szczegółowości, który

jest wystarczający do określenia opodatkowania wyrobu akcyzowego akcyzą, organizacji

obrotu wyrobami akcyzowymi lub oznaczania znakami akcyzy tych wyrobów.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, WIA wydaje się, gdy podanie kodu klasyfikacji

w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) nie jest wystarczające do określenia

opodatkowania wyrobów akcyzowych akcyzą, organizacji obrotu wyrobami akcyzowymi lub

oznaczania znakami akcyzy tych wyrobów.

3.

WIA wiąże organy podatkowe wobec podmiotu, na rzecz którego została wydana, w odniesieniu

do wyrobów akcyzowych albo samochodów osobowych, wobec których czynności podlegające

opodatkowaniu akcyzą zostały dokonane po dniu, w którym została wydana.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 7e Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

1.

WIA jest wydawana na wniosek i obejmuje tylko jeden wyrób akcyzowy albo jeden samochód

osobowy.

2.

Wniosek o wydanie WIA powinien zawierać w szczególności

1)

imię i nazwisko lub nazwę wnioskodawcy, jego adres zamieszkania lub siedziby;

2)

imię, nazwisko i adres zamieszkania pełnomocnika wnioskodawcy, o ile został ustanowiony;

3)

szczegółowy opis wyrobu akcyzowego albo samochodu osobowego pozwalający na taką ich

identyfikację, aby dokonać ich klasyfikacji zgodnej z Nomenklaturą Scaloną (CN) lub

określić rodzaj wyrobu akcyzowego;

4)

opis składu wyrobu akcyzowego oraz metody badań lub analiz stosowanych dla jego określenia,

w przypadku gdy zależy od tego dokonanie jego klasyfikacji lub określenie jego rodzaju.

3.

Do wniosku o wydanie WIA załącza się dokumenty odnoszące się do wyrobów akcyzowych

albo samochodów osobowych, w szczególności próbki, fotografie, plany, schematy, katalogi,

atesty, instrukcje, informacje od producenta, lub inne dostępne dokumenty umożliwiające

organowi podatkowemu dokonanie właściwej klasyfikacji wyrobu akcyzowego albo samochodu

osobowego lub określenie rodzaju wyrobu akcyzowego.

4.

Jeżeli wniosek o wydanie WIA nie spełnia wymogów, o których mowa w ust. 2 i 3, organ

podatkowy wzywa do uzupełnienia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że nieuzupełnienie

wniosku spowoduje pozostawienie go bez rozpatrzenia.

5.

W sprawie pozostawienia wniosku o wydanie WIA bez rozpatrzenia wydaje się postanowienie,

na które służy zażalenie.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór wniosku o wydanie WIA, mając na uwadze zakres danych określonych w ust. 2 oraz

ujednolicenie przekazywanych wniosków.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 7f Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

1.

Wnioskodawca jest obowiązany do uiszczenia opłaty z tytułu przeprowadzonych badań

lub analiz wyrobów akcyzowych albo samochodów osobowych, w przypadku gdy rozpatrzenie

wniosku o wydanie WIA wymaga przeprowadzenia badania lub analizy.

2.

Badania lub analizy wyrobów akcyzowych albo samochodów osobowych mogą być wykonywane

przez laboratoria celne lub inne akredytowane laboratoria, a także przez instytuty

naukowe Polskiej Akademii Nauk, instytuty badawcze lub międzynarodowe instytuty naukowe

utworzone na podstawie odrębnych przepisów, działające na terytorium kraju, dysponujące

wyposażeniem niezbędnym dla danego rodzaju badań lub analiz.

3.

Opłata, o której mowa w ust. 1, pobierana za badania lub analizy wykonywane przez

laboratoria celne stanowi dochód budżetu państwa.

4.

Na wezwanie organu podatkowego wnioskodawca jest obowiązany do uiszczenia, w terminie

nie krótszym niż 7 dni, zaliczki na pokrycie opłaty za badania lub analizy, o których

mowa w ust. 1. W przypadku nieuiszczenia zaliczki w określonym terminie organ podatkowy

wydaje postanowienie o pozostawieniu wniosku o wydanie WIA bez rozpatrzenia.

5.

Kwota opłaty, o której mowa w ust. 1, i termin jej uiszczenia są określane przez organ

podatkowy w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

6.

Kwota opłaty, o której mowa w ust. 1, powinna odpowiadać rzeczywistym wydatkom poniesionym

z tytułu przeprowadzonych badań lub analiz. W przypadku gdy badania lub analizy są

przeprowadzane przez laboratoria celne kwota opłaty, o której mowa w ust. 1, powinna

odpowiadać ryczałtowym stawkom opłat określonym w przepisach wydanych na podstawie

art. 92 ust. 4 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne

(Dz. U. z 2013 r. poz. 727, z późn. zm., jeżeli stawki te zostały określone w tych przepisach.

7.

W przypadku gdy kwota zaliczki uiszczonej na pokrycie opłaty, o której mowa w ust.

1, jest wyższa niż kwota opłaty określona w postanowieniu wydanym na podstawie ust.

5, a także w przypadku gdy opłata jest nienależna, zwrot kwoty nienależnej następuje

nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia zakończenia postępowania w sprawie WIA.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 7g Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

Organ podatkowy wydaje WIA bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3

miesięcy od dnia otrzymania wniosku o wydanie WIA. Do tego terminu nie wlicza się

terminów i okresów, o których mowa w art. 139 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 7h Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

1.

WIA traci ważność w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie akcyzy

odnoszących się do wyrobu akcyzowego albo samochodu osobowego, w wyniku której WIA

staje się niezgodna z tymi przepisami.

2.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIA, która traci ważność zgodnie z ust. 1, może ją

stosować nie dłużej niż przez okres sześciu miesięcy od daty utraty ważności, pod

warunkiem że dotyczy ona wyrobu akcyzowego albo samochodu osobowego, będącego przedmiotem

działalności gospodarczej posiadacza WIA.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 7i Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

Organ podatkowy wydaje decyzję o odmowie wydania WIA, jeżeli wniosek o wydanie WIA

1)

nie dotyczy wyrobu akcyzowego albo samochodu osobowego;

2)

o której mowa w art. 7d ust. 1 pkt 1, dotyczy wyrobu akcyzowego albo samochodu osobowego,

dla którego podmiot, na rzecz którego ma być wydana WIA, posiada obowiązującą wiążącą

informację taryfową, o której mowa w art. 7b ust. 1, i nie zachodzi okoliczność, o

której mowa w art. 7b ust. 2;

3)

dotyczy informacji o rodzaju wyrobu akcyzowego, dla którego podmiot, na rzecz którego

ma być wydana WIA, posiada w tym zakresie interpretację indywidualną w rozumieniu

ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 7j Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

Organ podatkowy w celu wykonywania zadań w zakresie wydawania WIA może przetwarzać

dane zawarte we wniosku o wydanie WIA, z zachowaniem przepisów o ochronie danych osobowych

oraz tajemnic ustawowo chronionych.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 7k Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

WIA wraz z wnioskiem o jej wydanie, po usunięciu danych identyfikujących wnioskodawcę

i inne podmioty wskazane w treści wniosku o wydanie WIA oraz danych objętych tajemnicą

przedsiębiorcy, są zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej organu podatkowego

właściwego w zakresie WIA.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 8 Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

W ustawie z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb

Państwa oraz niektóre osoby prawne

(Dz. U. z 2012 r. poz. 657, z 2013 r. poz. 198 oraz z 2014 r. poz. 84) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 w ust. 1

a)

w pkt 3

-

uchyla się lit. b-d,

-

lit. e otrzymuje brzmienie

„

e)

fundacje, w których fundatorami są osoby prawne, o których mowa w lit. a;

”

,

b)

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

rezydencie - należy przez to rozumieć rezydenta w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. - Prawo dewizowe

(Dz. U. z 2012 r. poz. 826 oraz z 2013 r. poz. 1036);

”

,

c)

pkt 9a otrzymuje brzmienie

„

9a)

mikroprzedsiębiorcy, małym i średnim przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć odpowiednio

mikroprzedsiębiorcę, małego i średniego przedsiębiorcę spełniającego warunki określone

w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre

rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu

(Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1);

”

,

d)

uchyla się pkt 11;

2)

w art. 34d ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Do przekazania akcji (udziałów), o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się przepisów

ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji

(Dz. U. z 2013 r. poz. 216, z późn. zm. dotyczących trybu zbywania akcji i udziałów Skarbu Państwa.

”

.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 9 Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1182) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 12 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

prowadzenie rejestru zbiorów danych oraz rejestru administratorów bezpieczeństwa informacji,

a także udzielanie informacji o zarejestrowanych zbiorach danych i zarejestrowanych

administratorach bezpieczeństwa informacji;

”

;

2)

po art. 19a dodaje się art. 19b w brzmieniu

„

Art. 19b.

1.

Generalny Inspektor może zwrócić się do administratora bezpieczeństwa informacji wpisanego

do rejestru, o którym mowa w art. 46c, o dokonanie sprawdzenia, o którym mowa w art.

36a ust. 2 pkt 1 lit. a, u administratora danych, który go powołał, wskazując zakres

i termin sprawdzenia.

2.

Po dokonaniu sprawdzenia, o którym mowa w art. 36a ust. 2 pkt 1 lit. a, administrator

bezpieczeństwa informacji, za pośrednictwem administratora danych, przedstawia Generalnemu

Inspektorowi sprawozdanie, o którym mowa w art. 36a ust. 2 pkt 1 lit. a.

3.

Dokonanie przez administratora bezpieczeństwa informacji sprawdzenia w przypadku,

o którym mowa w ust. 1, nie wyłącza prawa Generalnego Inspektora do przeprowadzenia

kontroli, o której mowa w art. 12 pkt 1.

”

;

3)

w art. 36 uchyla się ust. 3;

4)

po art. 36 dodaje się art. 36a-36c w brzmieniu

„

Art. 36a.

1.

Administrator danych może powołać administratora bezpieczeństwa informacji.

2.

Do zadań administratora bezpieczeństwa informacji należy

1)

zapewnianie przestrzegania przepisów o ochronie danych osobowych, w szczególności

przez

a)

sprawdzanie zgodności przetwarzania danych osobowych z przepisami o ochronie danych

osobowych oraz opracowanie w tym zakresie sprawozdania dla administratora danych,

b)

nadzorowanie opracowania i aktualizowania dokumentacji, o której mowa w art. 36 ust.

2, oraz przestrzegania zasad w niej określonych,

c)

zapewnianie zapoznania osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych z przepisami

o ochronie danych osobowych;

2)

prowadzenie rejestru zbiorów danych przetwarzanych przez administratora danych, z

wyjątkiem zbiorów, o których mowa w art. 43 ust. 1, zawierającego nazwę zbioru oraz

informacje, o których mowa w art. 41 ust. 1 pkt 2-4a i 7.

3.

Rejestr, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, jest jawny. Przepis art. 42 ust. 2 stosuje

się odpowiednio.

4.

Administrator danych może powierzyć administratorowi bezpieczeństwa informacji wykonywanie

innych obowiązków, jeżeli nie naruszy to prawidłowego wykonywania zadań, o których

mowa w ust. 2.

5.

Administratorem bezpieczeństwa informacji może być osoba, która

1)

ma pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzysta z pełni praw publicznych;

2)

posiada odpowiednią wiedzę w zakresie ochrony danych osobowych;

3)

nie była karana za umyślne przestępstwo.

6.

Administrator danych może powołać zastępców administratora bezpieczeństwa informacji,

którzy spełniają warunki określone w ust. 5.

7.

Administrator bezpieczeństwa informacji podlega bezpośrednio kierownikowi jednostki

organizacyjnej lub osobie fizycznej będącej administratorem danych.

8.

Administrator danych zapewnia środki i organizacyjną odrębność administratora bezpieczeństwa

informacji niezbędne do niezależnego wykonywania przez niego zadań, o których mowa

w ust. 2.

9.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb i sposób realizacji zadań, o których mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a i b,

2)

sposób prowadzenia rejestru zbiorów danych, o którym mowa w ust. 2 pkt 2

- uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowości realizacji zadań administratora

bezpieczeństwa informacji oraz niezależności i organizacyjnej odrębności w wykonywaniu

przez niego zadań.

Art. 36b.

W przypadku niepowołania administratora bezpieczeństwa informacji zadania określone

w art. 36a ust. 2 pkt 1, z wyłączeniem obowiązku sporządzania sprawozdania, o którym

mowa w art. 36a ust. 2 pkt 1 lit. a, wykonuje administrator danych.

Art. 36c.

Sprawozdanie, o którym mowa w art. 36a ust. 2 pkt 1 lit. a, powinno zawierać

1)

oznaczenie administratora danych i adres jego siedziby lub miejsca zamieszkania;

2)

imię i nazwisko administratora bezpieczeństwa informacji;

3)

wykaz czynności podjętych przez administratora bezpieczeństwa informacji w toku sprawdzenia

oraz imiona, nazwiska i stanowiska osób biorących udział w tych czynnościach;

4)

datę rozpoczęcia i zakończenia sprawdzenia;

5)

określenie przedmiotu i zakresu sprawdzenia;

6)

opis stanu faktycznego stwierdzonego w toku sprawdzenia oraz inne informacje mające

istotne znaczenie dla oceny zgodności przetwarzania danych z przepisami o ochronie

danych osobowych;

7)

stwierdzone przypadki naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych w zakresie

objętym sprawdzeniem wraz z planowanymi lub podjętymi działaniami przywracającymi

stan zgodny z prawem;

8)

wyszczególnienie załączników stanowiących składową część sprawozdania;

9)

podpis administratora bezpieczeństwa informacji, a w przypadku sprawozdania w postaci

papierowej - dodatkowo parafy administratora bezpieczeństwa informacji na każdej stronie

sprawozdania;

10)

datę i miejsce podpisania sprawozdania przez administratora bezpieczeństwa informacji.

”

;

5)

tytuł rozdziału 6 otrzymuje brzmienie

„

Rejestracja zbiorów danych osobowych oraz administratorów bezpieczeństwa informacji

”

;

6)

art. 40 otrzymuje brzmienie

„

Art. 40.

Administrator danych jest obowiązany zgłosić zbiór danych do rejestracji Generalnemu

Inspektorowi, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 43 ust. 1 i 1a.

”

;

7)

w art. 43

a)

w ust. 1 w pkt 11 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 12 w brzmieniu

„

12)

przetwarzanych w zbiorach, które nie są prowadzone z wykorzystaniem systemów informatycznych,

z wyjątkiem zbiorów zawierających dane, o których mowa w art. 27 ust. 1.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Obowiązkowi rejestracji zbiorów danych osobowych, z wyjątkiem zbiorów zawierających

dane, o których mowa w art. 27 ust. 1, nie podlega administrator danych, który powołał

administratora bezpieczeństwa informacji i zgłosił go Generalnemu Inspektorowi do

rejestracji, z zastrzeżeniem art. 46e ust. 2.

”

;

8)

po art. 46a dodaje się art. 46b-46f w brzmieniu

„

Art. 46b.

1.

Administrator danych jest obowiązany zgłosić do rejestracji Generalnemu Inspektorowi

powołanie i odwołanie administratora bezpieczeństwa informacji w terminie 30 dni od

dnia jego powołania lub odwołania.

2.

Zgłoszenie powołania administratora bezpieczeństwa informacji do rejestracji powinno

zawierać

1)

oznaczenie administratora danych i adres jego siedziby lub miejsca zamieszkania, w

tym numer identyfikacyjny rejestru podmiotów gospodarki narodowej, jeżeli został mu

nadany;

2)

dane administratora bezpieczeństwa informacji

a)

imię i nazwisko,

b)

numer PESEL lub, gdy ten numer nie został nadany, nazwę i numer dokumentu stwierdzającego

tożsamość,

c)

adres do korespondencji, jeżeli jest inny niż adres, o którym mowa w pkt 1;

3)

datę powołania;

4)

oświadczenie administratora danych o spełnianiu przez administratora bezpieczeństwa

informacji warunków określonych w art. 36a ust. 5 i 7.

3.

Zgłoszenie odwołania administratora bezpieczeństwa informacji powinno zawierać

1)

dane, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i pkt 2 lit. a i b;

2)

datę i przyczynę odwołania.

4.

Na żądanie administratora danych lub administratora bezpieczeństwa informacji Generalny

Inspektor wydaje zaświadczenie o zarejestrowaniu administratora bezpieczeństwa informacji.

5.

Administrator danych jest obowiązany zgłosić Generalnemu Inspektorowi zmianę informacji

objętych zgłoszeniem, o którym mowa w ust. 2, w terminie 14 dni od dnia zmiany. Do

zgłaszania zmian stosuje się odpowiednio przepisy o zgłoszeniu powołania administratora

bezpieczeństwa informacji.

Art. 46c.

Generalny Inspektor prowadzi ogólnokrajowy, jawny rejestr administratorów bezpieczeństwa

informacji, zawierający informacje, o których mowa w art. 46b ust. 2 pkt 1 i pkt 2

lit. a i c.

Art. 46d.

1.

Wykreślenie administratora bezpieczeństwa informacji z rejestru administratorów bezpieczeństwa

informacji następuje po powiadomieniu o jego odwołaniu albo w przypadku jego śmierci.

2.

Generalny Inspektor z urzędu wydaje administratorowi danych decyzję o wykreśleniu

administratora bezpieczeństwa informacji z rejestru administratorów bezpieczeństwa

informacji, jeżeli

1)

administrator bezpieczeństwa informacji nie spełnia warunków określonych w art. 36a

ust. 5 lub 7;

2)

administrator bezpieczeństwa informacji nie wykonuje zadań określonych w art. 36a

ust. 2;

3)

administrator danych nie powiadomił o odwołaniu administratora bezpieczeństwa informacji.

3.

Do administratora danych będącego adresatem decyzji, o której mowa w ust. 2, nie stosuje

się zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1a.

Art. 46e.

1.

W przypadku ponownego zgłoszenia przez administratora danych do rejestracji Generalnemu

Inspektorowi powołania administratora bezpieczeństwa informacji wykreślonego z rejestru

administratorów bezpieczeństwa informacji na podstawie art. 46d ust. 2, Generalny

Inspektor, w drodze decyzji administracyjnej

1)

wpisuje administratora bezpieczeństwa informacji do rejestru administratorów bezpieczeństwa

informacji po stwierdzeniu, że nie zachodzą przyczyny wykreślenia z rejestru, o których

mowa w art. 46d ust. 2 pkt 1 i 2;

2)

odmawia wpisania administratora bezpieczeństwa informacji do rejestru administratorów

bezpieczeństwa informacji, jeżeli nie zostały usunięte przyczyny wykreślenia z rejestru,

o których mowa w art. 46d ust. 2 pkt 1 i 2.

2.

Do administratora danych, który ponownie zgłosił do rejestracji administratora bezpieczeństwa

informacji wykreślonego na podstawie art. 46d ust. 2, zwolnienie z obowiązku rejestracji

zbioru określone w art. 43 ust. 1a stosuje się po wpisaniu zgłoszonego administratora

bezpieczeństwa informacji do rejestru administratorów bezpieczeństwa informacji.

Art. 46f.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia,

wzory zgłoszeń administratora bezpieczeństwa informacji, o których mowa w art. 46b

ust. 2 i 3, uwzględniając konieczność zapewnienia Generalnemu Inspektorowi informacji

niezbędnych do prawidłowego realizowania jego zadań.

”

;

9)

art. 48 otrzymuje brzmienie

„

Art. 48.

1.

W przypadkach innych niż wymienione w art. 47 ust. 2 i 3 przekazanie danych osobowych

do państwa trzeciego, które nie zapewnia na swoim terytorium odpowiedniego poziomu

ochrony danych osobowych, może nastąpić po uzyskaniu zgody Generalnego Inspektora,

wydanej w drodze decyzji administracyjnej, pod warunkiem że administrator danych zapewni

odpowiednie zabezpieczenia w zakresie ochrony prywatności oraz praw i wolności osoby,

której dane dotyczą.

2.

Zgoda Generalnego Inspektora nie jest wymagana, jeżeli administrator danych zapewni

odpowiednie zabezpieczenia w zakresie ochrony prywatności oraz praw i wolności osoby,

której dane dotyczą, przez

1)

standardowe klauzule umowne ochrony danych osobowych, zatwierdzone przez Komisję Europejską

zgodnie z art. 26 ust. 4 dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października

1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych

i swobodnego przepływu tych danych

(Dz. Urz. WE L 281 z 23.11.1995, str. 31, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 15, str. 355, z późn. zm.) lub

2)

prawnie wiążące reguły lub polityki ochrony danych osobowych, zwane dalej „wiążącymi

regułami korporacyjnymi”, które zostały zatwierdzone przez Generalnego Inspektora

zgodnie z ust. 3-5.

3.

Generalny Inspektor zatwierdza, w drodze decyzji administracyjnej, wiążące reguły

korporacyjne przyjęte w ramach grupy przedsiębiorców do celów przekazania danych osobowych

przez administratora danych lub podmiot, o którym mowa w art. 31 ust. 1, do należącego

do tej samej grupy innego administratora danych lub podmiotu, o którym mowa w art.

31 ust. 1, w państwie trzecim.

4.

Generalny Inspektor przed zatwierdzeniem wiążących reguł korporacyjnych może przeprowadzić

konsultacje z właściwymi organami ochrony danych osobowych państw należących do Europejskiego

Obszaru Gospodarczego, na których terytorium mają siedziby przedsiębiorcy należący

do grupy, o której mowa w ust. 3, przekazując im niezbędne informacje w tym celu.

5.

Generalny Inspektor, wydając decyzję, o której mowa w ust. 3, uwzględnia wyniki przeprowadzonych

konsultacji, o których mowa w ust. 4, a jeżeli wiążące reguły korporacyjne były przedmiotem

rozstrzygnięcia organu ochrony danych osobowych innego państwa należącego do Europejskiego

Obszaru Gospodarczego - może uwzględnić to rozstrzygnięcie.

”

.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 10 Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

W ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1442, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 41

a)

uchyla się ust. 7,

b)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

Przepisy ust. 1-8b stosuje się odpowiednio do składek na ubezpieczenie zdrowotne,

z zastrzeżeniem ust. 9a-10a.

”

,

c)

ust. 10 otrzymuje brzmienie

„

10.

Płatnik składek jest zwolniony z obowiązku przekazywania informacji wynikającej z

ust. 9 w przypadku pobierania wyłącznie składek na ubezpieczenie zdrowotne.

”

,

d)

po ust. 10 dodaje się ust. 10a w brzmieniu

„

10a.

Płatnik składek jest obowiązany przekazać informacje wynikające z ust. 9 na żądanie

ubezpieczonego - nie częściej niż raz na miesiąc - za miesiąc poprzedni, z wyłączeniem

przypadków pobierania składek z emerytur i rent.

”

;

2)

w art. 47 ust. 3b otrzymuje brzmienie

„

3b.

W przypadkach, o których mowa w ust. 3 i 3a, stosuje się odpowiednio art. 41 ust.

7a i 7b.

”

;

3)

w art. 98 w ust. 1 uchyla się pkt 6a.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 10 Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

1.

Na pisemny wniosek eksportera lub nadawcy towaru świadectwa pochodzenia towarów wywożonych

z terytorium kraju są wystawiane przez organy celne, chyba że umowy międzynarodowe

stanowią inaczej.

2.

Uniwersalne świadectwa pochodzenia, o których mowa w art. 48 Rozporządzenia Wykonawczego,

towarów wywożonych z terytorium kraju mogą być wystawiane również przez inne podmioty

upoważnione na podstawie odrębnych ustaw.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 11 Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 669 i 1146) w art. 10 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych przeprowadzający kontrolę

graniczną jakości handlowej w portach morskich współpracuje z organami celnymi w zakresie

tej kontroli, w szczególności informuje naczelnika urzędu celnego właściwego dla portu

morskiego o terminie, w tym o godzinie, i miejscu planowanej kontroli. Organ Inspekcji

Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych przeprowadza kontrolę graniczną jakości

handlowej w portach morskich w sposób pozwalający na zachowanie terminów, o których

mowa w art. 20a ust. 2-5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1404, z późn. zm..

”

.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 12 Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1232, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 400h

a)

w ust. 1 w pkt 7 w lit. b kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 8 w brzmieniu

„

8)

ustalanie zasad i trybu udzielania poręczeń, w tym dopuszczalnej łącznej wysokości

udzielanych poręczeń oraz dopuszczalnej wysokości poręczeń za zobowiązania podmiotu

lub grupy podmiotów, oraz trybu i zasad pobierania opłat prowizyjnych od poręczeń.

”

,

b)

uchyla się ust. 3,

c)

w ust. 4 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

zatwierdzanie wniosków zarządu wojewódzkiego funduszu o udzielenie poręczeń, jeżeli

zobowiązanie z tego tytułu przekracza 0,5% przychodów uzyskanych przez ten fundusz

w roku poprzednim;

”

,

d)

dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu

„

5.

Dopuszczalna łączna wysokość udzielanych poręczeń nie może być wyższa niż 60% wartości

funduszu własnego odpowiednio Narodowego Funduszu albo wojewódzkiego funduszu.

6.

Dopuszczalna wysokość poręczeń za zobowiązania podmiotu lub grupy podmiotów nie może

przekroczyć 20% wartości funduszu własnego odpowiednio Narodowego Funduszu albo wojewódzkiego

funduszu.

”

;

2)

w art. 411

a)

w ust. 1 w pkt 2 w lit. d średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. e w

brzmieniu

„

e)

dopłaty do rat lub innych opłat ustalanych w umowach leasingu w rozumieniu przepisów

art. 23a pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm. i art. 17a pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 851, z późn. zm.;

”

,

b)

po ust. 3a dodaje się ust. 3b w brzmieniu

„

3b.

Dopłaty, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. e, stosuje się do rat lub innych opłat

ponoszonych przez korzystających, ustalanych w umowach, których przedmiotem jest leasing

środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji

i służących realizacji celów z zakresu ochrony środowiska lub gospodarki wodnej.

”

,

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Narodowy Fundusz oraz wojewódzkie fundusze mogą udzielać poręczeń

1)

spłaty kredytów lub pożyczek,

2)

spłaty odsetek od kredytów lub pożyczek,

3)

zwrotu przyznanych środków

- pod warunkiem przeznaczenia tych kredytów, pożyczek lub środków na cele z zakresu

ochrony środowiska lub gospodarki wodnej oraz ustanowienia zabezpieczeń odpowiednio

na rzecz Narodowego Funduszu albo wojewódzkich funduszy na wypadek roszczeń wynikających

z tytułu wykonania obowiązków poręczycieli.

”

,

d)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a i 5b w brzmieniu

„

5a.

Poręczenia są terminowe i udzielane do kwoty określonej w umowie.

5b.

Narodowy Fundusz oraz wojewódzkie fundusze pobierają opłatę prowizyjną od poręczeń,

uwzględniając w szczególności kwotę zobowiązania.

”

,

e)

ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

Narodowy Fundusz oraz wojewódzkie fundusze udzielają dotacji, pożyczek, poręczeń oraz

przekazują środki finansowe na podstawie umów cywilnoprawnych.

”

,

f)

ust. 10 i 10a otrzymują brzmienie

„

10.

Narodowy Fundusz oraz wojewódzkie fundusze mogą udostępniać środki finansowe bankom

z przeznaczeniem na udzielanie kredytów bankowych, pożyczek lub dotacji na wskazane

przez siebie programy i przedsięwzięcia z zakresu zadań ochrony środowiska i gospodarki

wodnej oraz potrzeb geologii, a także dopłaty do oprocentowania lub częściowe spłaty

kapitału udzielanych na ten cel kredytów bankowych, lub dopłaty, o których mowa w

ust. 1 pkt 2 lit. e.

10a.

Narodowy Fundusz oraz wojewódzkie fundusze mogą zawierać umowy o udostępnienie środków

finansowych, o których mowa w ust. 10, z bankami wybranymi na podstawie określonych

przez te fundusze procedur, zapewniających poszanowanie zasady przejrzystości i równego

traktowania banków oraz zawarcie umowy z każdym bankiem spełniającym obiektywne, proporcjonalne

i niedyskryminacyjne warunki określone w tych procedurach.

”

,

g)

uchyla się ust. 10b i 10c,

h)

ust. 10d i 10e otrzymują brzmienie

„

10d.

Do wyboru banków, o których mowa w ust. 10a, nie mają zastosowania przepisy o zamówieniach

publicznych.

10e.

Umowy, o których mowa w ust. 10a, określają w szczególności tryb i terminy przekazywania

bankom przez Narodowy Fundusz oraz wojewódzkie fundusze środków finansowych, o których

mowa w ust. 10.

”

.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 13 Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 782) w art. 6 w ust. 1 w pkt 4 w lit. a dodaje się tiret trzecie w brzmieniu

„

-

treść orzeczeń sądów powszechnych, Sądu Najwyższego, sądów administracyjnych, sądów

wojskowych, Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Stanu,

”

.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 14 Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

W ustawie z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 262) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 14 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Przed zawarciem umowy o świadczenie usług certyfikacyjnych, której przedmiotem jest

wydawanie kwalifikowanego certyfikatu, kwalifikowany podmiot świadczący usługi certyfikacyjne

jest obowiązany uzyskać potwierdzenie zapoznania się z informacją, o której mowa w

ust. 2, w formie pisemnej lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu

art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1422).

”

;

2)

w art. 16

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Umowę o świadczenie usług certyfikacyjnych zawiera się w formie pisemnej.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Umowę o świadczenie usług certyfikacyjnych, której przedmiotem jest wydawanie kwalifikowanego

certyfikatu, zawiera się w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

”

,

c)

uchyla się ust. 2;

3)

w art. 24

a)

w ust. 2 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

informacje o kwalifikacjach i doświadczeniu zawodowym oraz zaświadczenie albo oświadczenie

o niekaralności osób, o których mowa w art. 10 ust. 3;

”

,

b)

ust. 2a otrzymuje brzmienie

„

2a.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 2 pkt 4 i 6, składa się pod rygorem odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany

do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności

karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu

o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

”

;

4)

w art. 28 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kwalifikowany podmiot świadczący usługi certyfikacyjne jest obowiązany zawiadamiać

niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od zmiany stanu faktycznego lub prawnego,

ministra właściwego do spraw gospodarki o zmianie danych zawartych we wniosku, o którym

mowa w art. 24 ust. 2.

”

.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 15 Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

W ustawie z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku

cywilnego

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1329, z późn. zm. w art. 10 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Jeżeli roboty strzałowe w ruchu zakładu górniczego albo zakładu będą wykonywane przez

przedsiębiorcę, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, uzyskanie pozwolenia przez

1)

przedsiębiorcę, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 - wyłącza obowiązek uzyskania pozwolenia

w zakresie tych samych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego przez

przedsiębiorcę, o którym mowa w ust. 2 pkt 2;

2)

tego przedsiębiorcę - wyłącza obowiązek uzyskania pozwolenia w zakresie tych samych

materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego przez przedsiębiorcę, o

którym mowa w ust. 2 pkt 1.

”

.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 16 Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1645) w art. 43a

1)

uchyla się ust. 9;

2)

po ust. 9 dodaje się ust. 9a w brzmieniu

„

9a.

Szczegółowe zasady współpracy między organami celnymi a organami wyspecjalizowanymi

mogą zostać określone w drodze porozumienia.

”

.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 17 Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2003 r. o weterynaryjnej kontroli granicznej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 424) po art. 4 dodaje się art. 4a w brzmieniu

„

Art. 4a.

Graniczny lekarz weterynarii przeprowadzający weterynaryjną kontrolę graniczną w portach

morskich współpracuje z organami celnymi w zakresie tej kontroli, w szczególności

informuje naczelnika urzędu celnego właściwego dla portu morskiego o terminie, w tym

o godzinie, i miejscu planowanej kontroli. Graniczny lekarz weterynarii przeprowadza

weterynaryjną kontrolę graniczną w portach morskich w sposób pozwalający na zachowanie

terminów, o których mowa w art. 20a ust. 2-5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1404, z późn. zm..

”

.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 18 Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

W ustawie z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów

(Dz. U. Nr 229, poz. 2275, z późn. zm. w art. 33

1)

uchyla się ust. 4;

2)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Szczegółowe zasady współpracy między organami celnymi a organami, o których mowa w

art. 16 ust. 1, mogą zostać określone w drodze porozumienia.

”

.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 19 Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

W ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin

(Dz. U. z 2014 r. poz. 621, 822 i 907) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 15 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

paszport roślin wydany przez

a)

wojewódzkiego inspektora albo

b)

właściwy organ innego państwa członkowskiego, albo

c)

podmiot upoważniony na podstawie art. 16 ust. 15, lub

”

;

2)

w art. 16

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Paszport roślin wydaje, na wniosek podmiotu wpisanego do rejestru przedsiębiorców,

wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce prowadzenia uprawy, wytwarzania,

składowania lub przechowywania roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów lub miejsce

zakończenia granicznej kontroli fitosanitarnej tych roślin, produktów roślinnych lub

przedmiotów pochodzących z państwa trzeciego, z zastrzeżeniem ust. 15.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Paszport roślin wydaje się dla roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów, jeżeli

zastosowana przez wojewódzkiego inspektora ocena organoleptyczna, badania makroskopowe,

badania laboratoryjne lub kontrola dokumentów potwierdziły, że są one wolne od organizmów

kwarantannowych i spełniają wymagania specjalne, wymagania określone w przepisach

wydanych na podstawie art. 20 ust. 2 i 3 oraz w przepisach o nasiennictwie w zakresie

wytwarzania i oceny oraz obrotu materiałem siewnym.

”

,

c)

po ust. 9 dodaje się ust. 9a w brzmieniu

„

9a.

Informacje, jakie powinien zawierać paszport roślin, które powinny zostać umieszczone

na etykiecie, mogą zostać umieszczone bezpośrednio na opakowaniu roślin, produktów

roślinnych lub przedmiotów albo na etykiecie handlowej przytwierdzonej do roślin,

produktów roślinnych lub przedmiotów albo ich opakowań, jeżeli taka forma paszportu

roślin została określona w przepisach wydanych na podstawie ust. 13.

”

,

d)

uchyla się ust. 11,

e)

ust. 13 otrzymuje brzmienie

„

13.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, minimalne wymagania

dotyczące formy, wymiarów i materiału, z jakiego powinny być wykonane paszporty roślin,

oraz sposób ich wypełniania, uwzględniając zakres informacji, jakie powinny zawierać

paszporty roślin, rodzaje roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów, dla jakich

wydaje się paszporty roślin, oraz ujednolicenie wystawianych paszportów roślin.

”

,

f)

ust. 15 otrzymuje brzmienie

„

15.

Wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce prowadzenia uprawy, wytwarzania,

składowania lub przechowywania roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów przez

podmiot wpisany do rejestru przedsiębiorców może upoważnić ten podmiot, w drodze decyzji,

do wydawania w swoim imieniu paszportów roślin dla tych roślin, produktów roślinnych

lub przedmiotów.

”

,

g)

po ust. 15 dodaje się ust. 15a-15f w brzmieniu

„

15a.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 15, wydaje się na wniosek podmiotu, który

1)

w dniu złożenia wniosku jest wpisany do rejestru przedsiębiorców od co najmniej roku;

2)

daje rękojmię zgodnego z przepisami ustawy wydawania paszportów roślin;

3)

w okresie 2 lat przed dniem złożenia wniosku nie był karany za naruszenie przepisów

o ochronie roślin lub przepisów o nasiennictwie.

15b.

Podmiot upoważniony do wydawania paszportów roślin, na podstawie ust. 15, jest obowiązany

prowadzić dokumentację dotyczącą wydanych paszportów roślin, w postaci papierowej

lub elektronicznej, w sposób umożliwiający wskazanie

1)

numerów partii roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów, dla których zostały wydane

paszporty roślin, lub numerów wydanych paszportów roślin;

2)

łacińskich nazw botanicznych roślin lub nazw produktów roślinnych wraz z łacińską

nazwą botaniczną roślin, z których zostały one wytworzone, lub nazw przedmiotów, dla

których zostały wydane paszporty roślin;

3)

ilości roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów, dla których zostały wydane paszporty

roślin.

15c.

Dokumentację, o której mowa w ust. 15b, przechowuje się przez okres 5 lat, licząc

od końca roku kalendarzowego, w którym została sporządzona.

15d.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 15, nie może być udzielone do wydawania

1)

paszportów zastępczych, o którym mowa w art. 17 ust. 1;

2)

paszportów roślin dla roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów, które stwarzają

szczególne zagrożenie rozprzestrzenienia się organizmów kwarantannowych, określonych

w przepisach wydanych na podstawie ust. 15f.

15e.

Wojewódzki inspektor odmawia, w drodze decyzji, wydania upoważnienia, o którym mowa

w ust. 15

1)

jeżeli podmiot nie spełnia wymagań określonych w ust. 15a lub

2)

w przypadku, o którym mowa w ust. 15d pkt 1 i 2.

15f.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, rośliny, produkty

roślinne lub przedmioty, dla których paszporty roślin nie mogą być wydawane przez

podmioty upoważnione do ich wydawania na podstawie ust. 15, mając na uwadze stwarzane

przez nie szczególne zagrożenie rozprzestrzenienia się organizmów kwarantannowych.

”

,

h)

w ust. 16

-

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

rośliny, produkty roślinne lub przedmioty, dla których paszporty roślin mogą być wydawane

przez upoważniony podmiot.

”

,

-

uchyla się pkt 3,

i)

ust. 18 otrzymuje brzmienie

„

18.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 15, cofa się, w drodze decyzji, jeżeli upoważniony

podmiot

1)

został wykreślony z rejestru przedsiębiorców;

2)

przestał spełniać wymagania określone w ust. 15a pkt 2, w szczególności w związku

z wydawaniem paszportów roślin z naruszeniem przepisów o ochronie roślin;

3)

został ukarany za naruszenie przepisów o ochronie roślin lub przepisów o nasiennictwie.

”

,

j)

po ust. 18 dodaje się ust. 18a i 18b w brzmieniu

„

18a.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 15, cofa się lub określony w tym upoważnieniu zakres

roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów, dla których paszporty roślin mogą być

wydawane przez upoważniony podmiot, zmienia się, jeżeli te rośliny, produkty roślinne

lub przedmioty zostały objęte przepisami wydanymi na podstawie ust. 15f.

18b.

Podmiot, któremu na podstawie ust. 18 cofnięto upoważnienie, o którym mowa w ust.

15, może ponownie ubiegać się o jego udzielenie nie wcześniej niż po upływie 2 lat

od dnia cofnięcia tego upoważnienia.

”

,

k)

uchyla się ust. 19 i 20,

l)

ust. 21 otrzymuje brzmienie

„

21.

Ostateczny nabywca roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów, o których mowa w

ust. 1, zajmujący się zawodowo lub zarobkowo uprawą roślin lub wytwarzaniem produktów

roślinnych lub przedmiotów przechowuje przez rok od dnia nabycia tych roślin, produktów

roślinnych lub przedmiotów paszporty roślin, w które były one zaopatrzone.

”

;

3)

w art. 21

a)

ust. 1-1b otrzymują brzmienie

„

1.

Wprowadzanie bezpośrednio z państw trzecich na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów, które przed wprowadzeniem na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej powinny zostać poddane granicznej kontroli fitosanitarnej

na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1, jest dozwolone przez wyznaczone punkty wwozu, którymi

są: lotnisko w przypadku transportu powietrznego, port w przypadku transportu morskiego

lub rzecznego, stacja w przypadku transportu kolejowego oraz przejście graniczne,

przez które następuje przekroczenie lądowej granicy Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku

innego rodzaju transportu.

1a.

Organ celny, z zastrzeżeniem ust. 1b, nie może nadać roślinom, produktom roślinnym

lub przedmiotom, które przed wprowadzeniem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

powinny zostać poddane granicznej kontroli fitosanitarnej na podstawie art. 22 ust.

1 pkt 1, procedury celnej umożliwiającej ich wprowadzenie na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, jeżeli te rośliny, produkty roślinne lub przedmioty, w przypadku ich wprowadzania

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bezpośrednio z państw trzecich, nie są wprowadzane

przez wyznaczone punkty wwozu.

1b.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do opakowań drewnianych, w których przewożone są towary

inne niż rośliny, produkty roślinne lub przedmioty, które przed wprowadzeniem na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej powinny zostać poddane granicznej kontroli fitosanitarnej

na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1, oraz do drewna używanego do unieruchamiania lub

zabezpieczenia tych towarów.

”

,

b)

po ust. 1b dodaje się ust. 1c w brzmieniu

„

1c.

Minister właściwy do spraw rolnictwa udostępnia na stronie internetowej administrowanej

przez obsługujący go urząd wykaz roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów, które

podlegają granicznej kontroli fitosanitarnej, oraz wykaz roślin, produktów roślinnych

lub przedmiotów, których wprowadzanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub

do określonych stref chronionych jest zabronione, zgodnie z przepisami art. 20 ust.

1 pkt 3 i 5, wraz z odpowiadającą im klasyfikacją towarów według kodów taryfy celnej.

”

;

4)

w art. 22 uchyla się ust. 1c;

5)

w art. 23

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Organy celne współpracują z organami przeprowadzającymi graniczną kontrolę fitosanitarną

w zakresie tej kontroli, w szczególności informują wojewódzkiego inspektora właściwego

dla punktu wwozu albo ze względu na miejsce wprowadzania roślin, produktów roślinnych

lub przedmiotów podlegających granicznej kontroli fitosanitarnej o ich wprowadzeniu

lub zamiarze ich wprowadzenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu

„

3a.

Niezwłocznie po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust. 3, dotyczącej wprowadzania

roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt

2 i 3, przez przejście graniczne niebędące punktem wwozu wojewódzki inspektor właściwy

ze względu na miejsce ich wprowadzania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadza

graniczną kontrolę fitosanitarną. Przepisy art. 25 ust. 2, art. 26 ust. 1 i 2 oraz

art. 27 ust. 3, ust. 4 pkt 1 i ust. 6 stosuje się odpowiednio.

3b.

W przypadku przeprowadzania granicznej kontroli fitosanitarnej w portach morskich

wojewódzki inspektor informuje naczelnika urzędu celnego właściwego dla portu morskiego

o terminie, w tym o godzinie, i miejscu planowanej kontroli. Wojewódzki inspektor

przeprowadza graniczną kontrolę fitosanitarną w portach morskich w sposób pozwalający

na zachowanie terminów, o których mowa w art. 20a ust. 2-5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1404, z późn. zm..

”

;

6)

w art. 24 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Graniczną kontrolę fitosanitarną przeprowadza się

1)

w punkcie wwozu, z zastrzeżeniem ust. 3, 4, 6 i 9, albo

2)

w miejscu wprowadzania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej roślin, produktów roślinnych

lub przedmiotów, niebędącym punktem wwozu, w przypadku

a)

opakowań drewnianych, w których przewożone są towary inne niż rośliny, produkty roślinne

lub przedmioty, które przed wprowadzeniem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

powinny zostać poddane granicznej kontroli fitosanitarnej na podstawie art. 22 ust.

1 pkt 1, lub drewna używanego do unieruchamiania lub zabezpieczenia tych towarów lub

b)

gdy zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2 i 3.

”

;

7)

w art. 79 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

wydawanie świadectw fitosanitarnych, paszportów roślin i zaświadczeń oraz nadzór nad

podmiotami upoważnionymi do wydawania paszportów roślin, w tym w zakresie prawidłowości

ich wydawania;

”

.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 19b Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

1.

Generalny Inspektor może zwrócić się do administratora bezpieczeństwa informacji wpisanego

do rejestru, o którym mowa w art. 46c, o dokonanie sprawdzenia, o którym mowa w art.

36a ust. 2 pkt 1 lit. a, u administratora danych, który go powołał, wskazując zakres

i termin sprawdzenia.

2.

Po dokonaniu sprawdzenia, o którym mowa w art. 36a ust. 2 pkt 1 lit. a, administrator

bezpieczeństwa informacji, za pośrednictwem administratora danych, przedstawia Generalnemu

Inspektorowi sprawozdanie, o którym mowa w art. 36a ust. 2 pkt 1 lit. a.

3.

Dokonanie przez administratora bezpieczeństwa informacji sprawdzenia w przypadku,

o którym mowa w ust. 1, nie wyłącza prawa Generalnego Inspektora do przeprowadzenia

kontroli, o której mowa w art. 12 pkt 1.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 20 Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

W ustawie z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu,

rynku suszu paszowego oraz rynków lnu i konopi uprawianych na włókno

(Dz. U. z 2011 r. Nr 145, poz. 868 oraz z 2012 r. poz. 243 i 1258) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

informację o numerze wnioskodawcy w Krajowym Rejestrze Sądowym;

”

;

2)

w art. 5 w ust. 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

informację o numerze wnioskodawcy w Krajowym Rejestrze Sądowym.

”

;

3)

w art. 6 w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

informację o numerze wnioskodawcy w Krajowym Rejestrze Sądowym.

”

;

4)

w art. 9 w ust. 6 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

informację o numerze wnioskodawcy w Krajowym Rejestrze Sądowym;

”

;

5)

w art. 12 w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

dokumenty wskazujące organy i osoby uprawnione do reprezentowania wnioskodawcy;

”

;

6)

w art. 17 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Handlowiec, który prowadzi działalność gospodarczą, do informacji, o której mowa w

ust. 1 pkt 1, dołącza informację o numerze w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku

osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą - informację o numerze identyfikacji

podatkowej NIP.

”

.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 20a Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

1.

Naczelnik urzędu celnego właściwy dla portu morskiego

1)

informuje organ upoważniony na podstawie przepisów odrębnych do przeprowadzania kontroli

towarów przywożonych z państw trzecich o przywozie na obszar celny Unii Europejskiej

towaru, który podlega obowiązkowi kontroli przeprowadzanej przez ten organ;

2)

ustala termin, w tym godzinę, i miejsce kontroli towarów przywożonych z państw trzecich,

w uzgodnieniu z operatorem portowym i dysponentem towaru, uwzględniając informację

o planowanych kontrolach przekazaną przez organ, o którym mowa w pkt 1.

2.

Z wyłączeniem przypadku gdy zachodzi konieczność przeprowadzenia badań laboratoryjnych

lub poddania towaru kwarantannie lub - w przypadku żywych zwierząt - izolacji, czas

trwania w portach morskich kontroli towarów przywożonych z państw trzecich, w tym

kontroli wykonywanej przez organy Służby Celnej, nie powinien przekraczać 24 godzin

liczonych od chwili przedstawienia towaru do kontroli, złożenia kompletnego wniosku

o dokonanie kontroli do właściwych organów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz przekazania

informacji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, do zwolnienia towaru do procedury celnej.

Termin ten ulega wydłużeniu do 48 godzin w przypadkach uzasadnionych w szczególności

względami bezpieczeństwa publicznego, ochroną życia lub zdrowia ludzi lub zwierząt

lub ochroną środowiska.

3.

Terminy, o których mowa w ust. 2, nie biegną, jeżeli przeprowadzenie kontroli towarów

przywożonych z państw trzecich jest niemożliwe z przyczyn niezależnych od organów,

o których mowa w ust. 1.

4.

Terminy, o których mowa w ust. 2, nie biegną w soboty i dni ustawowo wolne od pracy.

5.

Przepisów ust. 2-4 nie stosuje się, jeżeli przepisy Unii Europejskiej określają inne

terminy dokonywania czynności kontroli towarów przywożonych z państw trzecich, w tym

kontroli wykonywanej przez organy Służby Celnej.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 21 Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

(Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 33a dodaje się ust. 12 w brzmieniu

„

12.

Podatnik, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2, posiadający status upoważnionego

podmiotu gospodarczego w rozumieniu art. 5a rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego

Wspólnotowy Kodeks Celny

1)

działający we własnym imieniu i na własną rzecz lub

2)

w imieniu i na rzecz którego jest składane zgłoszenie celne przez przedstawiciela

bezpośredniego w rozumieniu przepisów celnych

- może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej

składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów.

Przepisy ust. 2-4, 6, 7 oraz 9-11 stosuje się odpowiednio.

”

;

2)

w art. 96 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika jako „podatnika VAT czynnego”, a

w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 - jako „podatnika VAT zwolnionego”,

i na wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.

”

.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 22 Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

W ustawie z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne

(Dz. U. z 2013 r. poz. 727 i 1149 oraz z 2014 r. poz. 768) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 10 otrzymuje brzmienie

„

Art. 10.

1.

Na pisemny wniosek eksportera lub nadawcy towaru świadectwa pochodzenia towarów wywożonych

z terytorium kraju są wystawiane przez organy celne, chyba że umowy międzynarodowe

stanowią inaczej.

2.

Uniwersalne świadectwa pochodzenia, o których mowa w art. 48 Rozporządzenia Wykonawczego,

towarów wywożonych z terytorium kraju mogą być wystawiane również przez inne podmioty

upoważnione na podstawie odrębnych ustaw.

”

;

2)

w art. 52 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

W przypadku instytucji kredytowej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1376, z późn. zm., oraz zakładu ubezpieczeń, który wykonuje działalność na podstawie przepisów działu II rozdziału 7 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 950, z późn. zm., Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje informację, o której mowa w ust. 4, niezwłocznie

po otrzymaniu informacji od właściwego organu nadzoru państwa członkowskiego Unii

Europejskiej.

”

.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 23 Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

W ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1155 oraz z 2014 r. poz. 1322) art. 60 otrzymuje brzmienie

„

Art. 60.

Organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego jest obowiązana złożyć

Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska, w terminie 14 dni od dnia zarejestrowania,

kopię statutu i informację o numerze organizacji w Krajowym Rejestrze Sądowym.

”

.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 24 Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

W ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia

(Dz. U. z 2010 r. Nr 136, poz. 914, z późn. zm. w art. 80 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Państwowy graniczny inspektor sanitarny przeprowadzający graniczną kontrolę sanitarną

w portach morskich współpracuje z organami celnymi w zakresie tej kontroli, w szczególności

informuje naczelnika urzędu celnego właściwego dla portu morskiego o terminie, w tym

o godzinie, i miejscu planowanej kontroli. Państwowy graniczny inspektor sanitarny

przeprowadza graniczną kontrolę sanitarną w portach morskich w sposób pozwalający

na zachowanie terminów, o których mowa w art. 20a ust. 2-5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1404, z późn. zm..

”

.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 25 Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

W ustawie z dnia 22 września 2006 r. o przejrzystości stosunków finansowych pomiędzy

organami publicznymi a przedsiębiorcami publicznymi oraz o przejrzystości finansowej

niektórych przedsiębiorców

(Dz. U. Nr 191, poz. 1411 i Nr 245, poz. 1775) w art. 4 dodaje się ust. 5-7 w brzmieniu

„

5.

Obowiązki, o których mowa w ust. 1 i 4, nie dotyczą przedsiębiorców publicznych, którzy

nie uzyskali przysporzenia ze środków publicznych w ostatnim roku obrotowym i nie

wykorzystywali w ostatnim roku obrotowym przysporzeń ze środków publicznych uzyskanych

w latach poprzednich, jeżeli nie są przedsiębiorcami, o których mowa w art. 17.

6.

Przedsiębiorca publiczny w przypadkach, o których mowa w ust. 5, składa właściwemu

organowi nadzorującemu, w terminie określonym w ust. 1, oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych oświadczeń o nieuzyskaniu i niewykorzystywaniu przysporzeń

określonych w ust. 5. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli

następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego

oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych oświadczeń.

7.

Przedsiębiorca publiczny, o którym mowa w ust. 5, przekazuje właściwemu organowi nadzorującemu

- na jego żądanie, w zakresie i terminie określonych w żądaniu - dokumenty, materiały

i informacje, o których mowa w ust. 1. Przepisy ust. 4 i art. 6 stosuje się odpowiednio.

”

.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 26 Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

W ustawie z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

(Dz. U. z 2014 r. poz. 752 i 1559) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, a także do

wiążących informacji akcyzowych, zwanych dalej „WIA”, stosuje się klasyfikację w układzie

odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury

taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej

(Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.).

”

;

2)

w art. 7b ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wiążąca informacja taryfowa, o której mowa w art. 12 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego

Wspólnotowy Kodeks Celny

(Dz. Urz. UE L 302 z 19.10.1992, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 4, str. 307, z późn. zm.), ma odpowiednio zastosowanie w obrocie wyrobami akcyzowymi i samochodami osobowymi

na terytorium kraju oraz w ich nabyciu wewnątrzwspólnotowym, zgodnie z przepisami

rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego

Wspólnotowy Kodeks Celny oraz rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy

w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy

Kodeks Celny

(Dz. Urz. UE L 253 z 11.10.1993, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 6, str. 3, z późn. zm.).

”

;

3)

po dziale I dodaje się dział Ia w brzmieniu

„

Dział IA

Wiążąca informacja akcyzowa

Art. 7d.

1.

WIA jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania wyrobu akcyzowego albo samochodu

osobowego akcyzą, organizacji obrotu wyrobami akcyzowymi lub oznaczania znakami akcyzy

tych wyrobów, która określa

1)

klasyfikację wyrobu akcyzowego albo samochodu osobowego w układzie odpowiadającym

Nomenklaturze Scalonej (CN) albo

2)

rodzaj wyrobu akcyzowego przez opis tego wyrobu w takim stopniu szczegółowości, który

jest wystarczający do określenia opodatkowania wyrobu akcyzowego akcyzą, organizacji

obrotu wyrobami akcyzowymi lub oznaczania znakami akcyzy tych wyrobów.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, WIA wydaje się, gdy podanie kodu klasyfikacji

w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) nie jest wystarczające do określenia

opodatkowania wyrobów akcyzowych akcyzą, organizacji obrotu wyrobami akcyzowymi lub

oznaczania znakami akcyzy tych wyrobów.

3.

WIA wiąże organy podatkowe wobec podmiotu, na rzecz którego została wydana, w odniesieniu

do wyrobów akcyzowych albo samochodów osobowych, wobec których czynności podlegające

opodatkowaniu akcyzą zostały dokonane po dniu, w którym została wydana.

Art. 7e.

1.

WIA jest wydawana na wniosek i obejmuje tylko jeden wyrób akcyzowy albo jeden samochód

osobowy.

2.

Wniosek o wydanie WIA powinien zawierać w szczególności

1)

imię i nazwisko lub nazwę wnioskodawcy, jego adres zamieszkania lub siedziby;

2)

imię, nazwisko i adres zamieszkania pełnomocnika wnioskodawcy, o ile został ustanowiony;

3)

szczegółowy opis wyrobu akcyzowego albo samochodu osobowego pozwalający na taką ich

identyfikację, aby dokonać ich klasyfikacji zgodnej z Nomenklaturą Scaloną (CN) lub

określić rodzaj wyrobu akcyzowego;

4)

opis składu wyrobu akcyzowego oraz metody badań lub analiz stosowanych dla jego określenia,

w przypadku gdy zależy od tego dokonanie jego klasyfikacji lub określenie jego rodzaju.

3.

Do wniosku o wydanie WIA załącza się dokumenty odnoszące się do wyrobów akcyzowych

albo samochodów osobowych, w szczególności próbki, fotografie, plany, schematy, katalogi,

atesty, instrukcje, informacje od producenta, lub inne dostępne dokumenty umożliwiające

organowi podatkowemu dokonanie właściwej klasyfikacji wyrobu akcyzowego albo samochodu

osobowego lub określenie rodzaju wyrobu akcyzowego.

4.

Jeżeli wniosek o wydanie WIA nie spełnia wymogów, o których mowa w ust. 2 i 3, organ

podatkowy wzywa do uzupełnienia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że nieuzupełnienie

wniosku spowoduje pozostawienie go bez rozpatrzenia.

5.

W sprawie pozostawienia wniosku o wydanie WIA bez rozpatrzenia wydaje się postanowienie,

na które służy zażalenie.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór wniosku o wydanie WIA, mając na uwadze zakres danych określonych w ust. 2 oraz

ujednolicenie przekazywanych wniosków.

Art. 7f.

1.

Wnioskodawca jest obowiązany do uiszczenia opłaty z tytułu przeprowadzonych badań

lub analiz wyrobów akcyzowych albo samochodów osobowych, w przypadku gdy rozpatrzenie

wniosku o wydanie WIA wymaga przeprowadzenia badania lub analizy.

2.

Badania lub analizy wyrobów akcyzowych albo samochodów osobowych mogą być wykonywane

przez laboratoria celne lub inne akredytowane laboratoria, a także przez instytuty

naukowe Polskiej Akademii Nauk, instytuty badawcze lub międzynarodowe instytuty naukowe

utworzone na podstawie odrębnych przepisów, działające na terytorium kraju, dysponujące

wyposażeniem niezbędnym dla danego rodzaju badań lub analiz.

3.

Opłata, o której mowa w ust. 1, pobierana za badania lub analizy wykonywane przez

laboratoria celne stanowi dochód budżetu państwa.

4.

Na wezwanie organu podatkowego wnioskodawca jest obowiązany do uiszczenia, w terminie

nie krótszym niż 7 dni, zaliczki na pokrycie opłaty za badania lub analizy, o których

mowa w ust. 1. W przypadku nieuiszczenia zaliczki w określonym terminie organ podatkowy

wydaje postanowienie o pozostawieniu wniosku o wydanie WIA bez rozpatrzenia.

5.

Kwota opłaty, o której mowa w ust. 1, i termin jej uiszczenia są określane przez organ

podatkowy w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

6.

Kwota opłaty, o której mowa w ust. 1, powinna odpowiadać rzeczywistym wydatkom poniesionym

z tytułu przeprowadzonych badań lub analiz. W przypadku gdy badania lub analizy są

przeprowadzane przez laboratoria celne kwota opłaty, o której mowa w ust. 1, powinna

odpowiadać ryczałtowym stawkom opłat określonym w przepisach wydanych na podstawie

art. 92 ust. 4 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne

(Dz. U. z 2013 r. poz. 727, z późn. zm., jeżeli stawki te zostały określone w tych przepisach.

7.

W przypadku gdy kwota zaliczki uiszczonej na pokrycie opłaty, o której mowa w ust.

1, jest wyższa niż kwota opłaty określona w postanowieniu wydanym na podstawie ust.

5, a także w przypadku gdy opłata jest nienależna, zwrot kwoty nienależnej następuje

nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia zakończenia postępowania w sprawie WIA.

Art. 7g.

Organ podatkowy wydaje WIA bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3

miesięcy od dnia otrzymania wniosku o wydanie WIA. Do tego terminu nie wlicza się

terminów i okresów, o których mowa w art. 139 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

Art. 7h.

1.

WIA traci ważność w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie akcyzy

odnoszących się do wyrobu akcyzowego albo samochodu osobowego, w wyniku której WIA

staje się niezgodna z tymi przepisami.

2.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIA, która traci ważność zgodnie z ust. 1, może ją

stosować nie dłużej niż przez okres sześciu miesięcy od daty utraty ważności, pod

warunkiem że dotyczy ona wyrobu akcyzowego albo samochodu osobowego, będącego przedmiotem

działalności gospodarczej posiadacza WIA.

Art. 7i.

Organ podatkowy wydaje decyzję o odmowie wydania WIA, jeżeli wniosek o wydanie WIA

1)

nie dotyczy wyrobu akcyzowego albo samochodu osobowego;

2)

o której mowa w art. 7d ust. 1 pkt 1, dotyczy wyrobu akcyzowego albo samochodu osobowego,

dla którego podmiot, na rzecz którego ma być wydana WIA, posiada obowiązującą wiążącą

informację taryfową, o której mowa w art. 7b ust. 1, i nie zachodzi okoliczność, o

której mowa w art. 7b ust. 2;

3)

dotyczy informacji o rodzaju wyrobu akcyzowego, dla którego podmiot, na rzecz którego

ma być wydana WIA, posiada w tym zakresie interpretację indywidualną w rozumieniu

ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

Art. 7j.

Organ podatkowy w celu wykonywania zadań w zakresie wydawania WIA może przetwarzać

dane zawarte we wniosku o wydanie WIA, z zachowaniem przepisów o ochronie danych osobowych

oraz tajemnic ustawowo chronionych.

Art. 7k.

WIA wraz z wnioskiem o jej wydanie, po usunięciu danych identyfikujących wnioskodawcę

i inne podmioty wskazane w treści wniosku o wydanie WIA oraz danych objętych tajemnicą

przedsiębiorcy, są zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej organu podatkowego

właściwego w zakresie WIA.

”

;

4)

w art. 14

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Organem podatkowym właściwym w zakresie WIA jest dyrektor izby celnej.

”

,

b)

dodaje się ust. 12 w brzmieniu

„

12.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych wyznaczy, w drodze rozporządzenia,

dyrektora lub dyrektorów izb celnych właściwych do prowadzenia spraw, o których mowa

w ust. 1a, oraz dyrektora izby celnej właściwego do prowadzenia tych spraw jako organ

odwoławczy, uwzględniając potrzebę sprawnego wykonywania zadań oraz zapewnienia jednolitości

postępowania.

”

;

5)

w art. 32 ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Ewidencja, o której mowa w ust. 5 pkt 3, może być prowadzona w postaci papierowej

lub elektronicznej.

”

;

6)

w art. 41 ust. 11 otrzymuje brzmienie

„

11.

Ewidencja, o której mowa w ust. 10, może być prowadzona w postaci papierowej lub elektronicznej.

”

;

7)

w art. 47 uchyla się ust. 5;

8)

w art. 53 ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Ewidencja, o której mowa w ust. 5, może być prowadzona w postaci papierowej lub elektronicznej.

”

;

9)

w art. 59 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Ewidencja, o której mowa w ust. 2, może być prowadzona w postaci papierowej lub elektronicznej.

”

;

10)

w art. 62c ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Ewidencja, o której mowa w ust. 2 pkt 2, może być prowadzona w postaci papierowej

lub elektronicznej.

”

;

11)

w art. 77 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Dostawa wewnątrzwspólnotowa lub nabycie wewnątrzwspólnotowe, na potrzeby wykonywanej

działalności gospodarczej na terytorium kraju, wyrobów akcyzowych, od których została

zapłacona akcyza, są dokonywane na podstawie uproszczonego dokumentu towarzyszącego.

”

;

12)

w art. 78 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Ewidencja, o której mowa w ust. 1 pkt 4, może być prowadzona w postaci papierowej

lub elektronicznej.

”

;

13)

w art. 80 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Ewidencja, o której mowa w ust. 2 pkt 3, może być prowadzona w postaci papierowej

lub elektronicznej.

”

;

14)

w art. 82 w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

potwierdzenie otrzymania wyrobów akcyzowych przez odbiorcę z państwa członkowskiego

Unii Europejskiej na uproszczonym dokumencie towarzyszącym lub na kopii dokumentu

handlowego, o którym mowa w art. 77 ust. 2;

”

;

15)

w art. 89

a)

ust. 8a otrzymuje brzmienie

„

8a.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 5, może być zastąpione oświadczeniem złożonym w

okresowej umowie zawartej między sprzedawcą a nabywcą wyrobów akcyzowych określonych

w ust. 1 pkt 9, 10 i 15 lit. a, które wywiera skutek jedynie w stosunku do nabywanych

wyrobów akcyzowych w ilości wynikającej z tej umowy, zawierającym dane określone w

ust. 6 lub 8, pod warunkiem

1)

przekazania kopii tej umowy właściwemu dla sprzedawcy naczelnikowi urzędu celnego

przed dokonaniem pierwszej sprzedaży tych wyrobów;

2)

potwierdzenia każdej sprzedaży tych wyrobów fakturą.

”

,

b)

ust. 15 i 16 otrzymują brzmienie

„

15.

Miesięczne zestawienie oświadczeń powinno zawierać

1)

w przypadku sprzedawcy, o którym mowa w ust. 14

a)

imię i nazwisko albo nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby podmiotu przekazującego

zestawienie,

b)

ilość i rodzaj oraz przeznaczenie wyrobów, których dotyczy oświadczenie,

c)

datę i miejsce sporządzenia zestawienia oraz czytelny podpis osoby sporządzającej

zestawienie,

d)

w przypadku oświadczeń, o których mowa w

-

ust. 5 pkt 1 - imię i nazwisko albo nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby, a

także NIP lub REGON składającego oświadczenie,

-

ust. 5 pkt 2 - imię i nazwisko, adres zamieszkania oraz numer PESEL składającego oświadczenie;

2)

w przypadku importera, o którym mowa w ust. 13 - dane, o których mowa w pkt 1 lit.

a-c.

16.

W przypadku gdy warunki, o których mowa w ust. 5-12, nie zostały spełnione i w wyniku

postępowania podatkowego, postępowania kontrolnego albo kontroli podatkowej ustalono,

że wyroby, o których mowa w ust. 1 pkt 9, 10 i 15 lit. a, nie zostały użyte do celów

opałowych lub gdy nie ustalono nabywcy tych wyrobów, stosuje się stawkę akcyzy określoną

w ust. 4 pkt 1.

”

;

16)

w art. 91 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Ewidencja, o której mowa w ust. 1 i 2, może być prowadzona w postaci papierowej lub

elektronicznej.

”

;

17)

w art. 91a ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Ewidencja, o której mowa w ust. 1 i 2, może być prowadzona w postaci papierowej lub

elektronicznej.

”

;

18)

w art. 91b ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Ewidencja, o której mowa w ust. 1 i 2, może być prowadzona w postaci papierowej lub

elektronicznej.

”

;

19)

w art. 107 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podmiot, który nabył prawo rozporządzania jak właściciel samochodem osobowym niezarejestrowanym

na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym w momencie dokonywania jego

dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, od którego akcyza została zapłacona na

terytorium kraju, ma prawo do zwrotu akcyzy na wniosek, złożony właściwemu naczelnikowi

urzędu celnego w terminie roku od dnia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej tego

samochodu osobowego albo jego eksportu.

”

;

20)

w art. 116 po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu

„

1b.

Producent wina będący rolnikiem wyrabiającym mniej niż 100 hektolitrów wina w ciągu

roku gospodarczego w rozumieniu ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi

wyrobami i organizacji rynku wina wyłącznie z winogron pochodzących z upraw własnych, który nie złożył zgłoszenia rejestracyjnego,

o którym mowa w art. 16 ust. 1, przed wprowadzeniem wyrobów akcyzowych do obrotu,

ma obowiązek oznaczania tych wyrobów podatkowymi znakami akcyzy.

”

;

21)

w art. 118 ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Ewidencja, o której mowa w ust. 4, może być prowadzona w postaci papierowej lub elektronicznej.

”

;

22)

w art. 125 po ust. 1b dodaje się ust. 1c w brzmieniu

„

1c.

Podatkowe znaki akcyzy otrzymuje również producent wina, o którym mowa w art. 116

ust. 1b.

”

;

23)

w art. 131 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Ewidencja, o której mowa w ust. 1, może być prowadzona w postaci papierowej lub elektronicznej.

”

.

Dz.U. 2014 poz. 1662 inForce

Art. 27 Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej Open official source

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1404, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

użyte w art. 1 w ust. 1, dwukrotnie w art. 2 w ust. 1 w pkt 3, w art. 17 w ust. 4,

dwukrotnie w art. 19 w ust. 1 w pkt 11, w art. 30 w ust. 2 w pkt 1, w art. 39 w ust.

1 i 3, w art. 44 w ust. 1 w pkt 1 i 2, w art. 88 w ust. 1, dwukrotnie w ust. 2 i w

ust. 4, w art. 90 w części wspólnej oraz w art. 100 w ust. 1 w różnych liczbie i przypadku

wyrazy „Wspólnota Europejska” zastępuje się użytymi w odpowiednich liczbie i przypadku wyrazami „Unia Europejska”;

2)

w art. 2 w ust. 1 w pkt 6 lit. d otrzymuje brzmienie

„

d)

przyrodzie, określonych w art. 128 i art. 131 pkt 10 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody

(Dz. U. z 2013 r. poz. 627, z późn. zm.,

”

;

3)

w art. 7 w ust. 4 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

W związku z realizacją zadań Służby Celnej, o których mowa w ust. 1 i 2, organy władzy publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o finansach publicznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm. oraz podmioty prowadzące rejestry, o których mowa w ust. 3, mogą, w drodze decyzji

administracyjnej, wyrazić zgodę na udostępnianie za pomocą urządzeń telekomunikacyjnych

informacji zgromadzonych w rejestrach organom Służby Celnej, bez konieczności składania

pisemnych wniosków, jeżeli jest to uzasadnione rodzajem lub zakresem wykonywanych

zadań albo prowadzonej działalności oraz jeżeli organy Służby Celnej posiadają

”

;

4)

po art. 20 dodaje się art. 20a w brzmieniu

„

Art. 20a.