Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 listopada 2014 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o produktach pochodzenia zwierzęcego

1.

Ustawa określa

1)

właściwość organów w zakresie higieny i kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego,

określonych w przepisach

a)

rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności

pochodzenia zwierzęcego

(Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 55, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 853/2004”, oraz w przepisach Unii Europejskiej

wydanych w trybie tego rozporządzenia,

b)

rozporządzenia (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli

w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez

ludzi

(Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 206, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 854/2004”, oraz w przepisach Unii Europejskiej

wydanych w trybie tego rozporządzenia,

2)

wymagania, jakie powinny spełniać produkty pochodzenia zwierzęcego wprowadzane na

rynek,

3

wymagania, jakie powinny być spełnione przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego

i przez te produkty w zakresie nieuregulowanym w przepisach rozporządzenia nr 853/2004

oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia, w tym wymagania,

jakie powinny być spełnione przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny,

4)

sposób przeprowadzania urzędowych kontroli w zakresie nieuregulowanym w przepisach

rozporządzenia nr 854/2004 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego

rozporządzenia

- z uwzględnieniem zasad, obowiązków i wymagań określonych w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia

2002 r. ustanawiającym ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującym

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającym procedury w zakresie

bezpieczeństwa żywności

(Dz. Urz. WE L 31 z 01.02.2002, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 178/2002”, i rozporządzeniu (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych

(Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 852/2004”.

2

Ustawa określa również właściwość organów Inspekcji Weterynaryjnej w zakresie

1)

urzędowych kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego, określonych w przepisach rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności

z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu

zwierząt

(Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 882/2004”, oraz w przepisach Unii Europejskiej

wydanych w trybie tego rozporządzenia, nieuregulowanym w przepisach o bezpieczeństwie

żywności i żywienia;

2)

nadzoru nad przestrzeganiem przez podmioty przepisów rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r.

ustanawiającego system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczącego etykietowania

wołowiny i produktów z wołowiny oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97

(Dz. Urz. WE L 204 z 11.08.2000, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 3, t. 30, str. 248), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1760/2000”, w zakresie obowiązkowego etykietowania

wołowiny.

Produkty, o których mowa w art. 1, poddaje się dodatkowo urzędowej kontroli, o której

mowa w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności

z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu

zwierząt

(Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 882/2004”, na zasadach w nim określonych.

Ilekroć w ustawie jest mowa o prawodawstwie weterynaryjnym - rozumie się przez to

przepisy Unii Europejskiej dotyczące zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego w zakresie

weterynarii, a także przepisy wdrażające lub wykonujące te przepisy, w szczególności

przepisy o weterynaryjnej kontroli granicznej, kontroli weterynaryjnej w handlu, produktach

pochodzenia zwierzęcego, ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych

zwierząt, a także o ochronie zwierząt.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 9a ust. 5, art. 10 ust. 2, art. 13 ust.

3, art. 18 ust. 3 i art. 21 ust. 5 pkt 2 ustawy wymienionej w art. 1 zachowują moc

do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 9a ust.

5, art. 10 ust. 2, art. 13 ust. 2, art. 18 ust. 7 i art. 21 ust. 5 pkt 2 ustawy wymienionej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Przepisy ustawy nie naruszają przepisów o bezpieczeństwie żywności i żywienia.

Rejestr i wykazy prowadzone na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy wymienionej w art.

1 stają się odpowiednio rejestrem i wykazami prowadzonymi na podstawie art. 20 ust.

1 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Upoważnienia, o których mowa w art. 18 ust. 2 ustawy wymienionej w art. 1, zachowują

ważność na okres, na jaki zostały wydane, a do ich zmiany, uchylenia lub cofnięcia

stosuje się przepisy ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Rejestr i wykazy prowadzone na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy wymienionej w art.

1 uważa się odpowiednio za rejestr i wykazy, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy

wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

3.

Wykazy prowadzone na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy wymienionej w art.

1 uważa się odpowiednio za wykazy, o których mowa w art. 22 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy

wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Sposób postępowania z produktami ubocznymi pochodzenia zwierzęcego, powstającymi przy

produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego, jest określony w przepisach

1

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października

2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia

zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającego rozporządzenie

(WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego)

(Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 1, z późn. zm.) oraz przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia;

2)

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r.

ustanawiającego zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych

gąbczastych encefalopatii

(Dz. Urz. WE L 147 z 31.05.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 32, str. 289).

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy, o której

mowa w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie art. 11 ust. 2 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Do postępowania w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej

stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że prawodawstwo weterynaryjne, w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej

(Dz. U. z 2010 r. Nr 112, poz. 744, z 2011 r. Nr 54, poz. 278 oraz z 2014 r. poz. 29), stanowi inaczej.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki i sposób współpracy

organów Inspekcji Weterynaryjnej z organami celnymi, w tym przy kontroli przemieszczanych

w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym, mając na względzie

zapewnienie sprawnej kontroli przeprowadzanej przez te organy oraz ochronę zdrowia

publicznego.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

produkcja - co najmniej jedną z następujących czynności: pozyskiwanie, chów, wytwarzanie,

oczyszczanie, rozbiór, przetwarzanie, pakowanie, przepakowywanie, przechowywanie lub

transport;

1a

produkcja mięsa przeznaczonego na użytek własny - pozyskiwanie mięsa, utrzymywanych

w gospodarstwie, cieląt do szóstego miesiąca życia, świń, owiec, kóz, drobiu oraz

zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych albo pozyskiwanie przez myśliwego,

w wyniku odstrzału, mięsa zwierząt łownych, przeznaczonego na własne potrzeby;

2)

produkty pochodzenia zwierzęcego - produkty pochodzenia zwierzęcego określone w rozporządzeniu

nr 853/2004 w załączniku I w ust. 8.1;

3)

wprowadzanie na rynek - wprowadzanie na rynek w rozumieniu art. 3 ust. 8 rozporządzenia

nr 178/2002;

4)

sprzedaż bezpośrednia - działalność, o której mowa w art. 1 ust. 3 lit. c-e rozporządzenia

nr 853/2004;

5

produkty pochodzenia zwierzęcego o tradycyjnym charakterze - produkty rolne i środki

spożywcze, o których mowa w przepisach krajowych lub przepisach Unii Europejskiej

dotyczących oznaczeń geograficznych, nazw pochodzenia lub gwarantowanych tradycyjnych

specjalności produktów rolnych i środków spożywczych, lub produkty rolne i środki

spożywcze umieszczone na liście produktów tradycyjnych, prowadzonej przez ministra

właściwego do spraw rynków rolnych.

1.

Powiatowy lekarz weterynarii jest właściwym organem w rozumieniu

1)

art. 2 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 854/2004,

2)

art. 2 pkt 4 rozporządzenia nr 882/2004, w zakresie urzędowych kontroli produktów

pochodzenia zwierzęcego

- chyba że prawodawstwo weterynaryjne stanowi inaczej.

2.

Powiatowy lekarz weterynarii, w zakresie określonym w ustawie i nieuregulowanym w

przepisach rozporządzenia nr 852/2004, rozporządzenia nr 853/2004, rozporządzenia

nr 854/2004 i rozporządzenia nr 882/2004 oraz w przepisach wydanych w trybie tych

rozporządzeń, wykonuje czynności związane ze sprawowaniem nadzoru nad bezpieczeństwem

produktów pochodzenia zwierzęcego, w tym nad spełnianiem wymagań określonych przez

właściwe organy państw trzecich dla zakładów uprawnionych do wysyłki produktów pochodzenia

zwierzęcego do tych państw, chyba że prawodawstwo weterynaryjne stanowi inaczej.

3

Powiatowy lekarz weterynarii, sprawuje nadzór nad stosowaniem przez podmioty podlegające

nadzorowi Inspekcji Weterynaryjnej obowiązkowego systemu znakowania wołowiny, o którym

mowa w rozporządzeniu nr 1760/2000.

1.

Powiatowy lekarz weterynarii albo urzędowy lekarz weterynarii z upoważnienia powiatowego

lekarza weterynarii wydają decyzje administracyjne lub wykonują czynności w celu realizacji

zadań wynikających z przepisów rozporządzenia nr 853/2004, rozporządzenia nr 854/2004

i rozporządzenia nr 882/2004 lub z przepisów Unii Europejskiej wydanych w trybie tych

rozporządzeń.

2.

Od decyzji w sprawie oceny mięsa przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy

złożony na piśmie przed upływem 24 godzin od wydania tej decyzji, za pośrednictwem

urzędowego lekarza weterynarii, do powiatowego lekarza weterynarii. Decyzja powiatowego

lekarza weterynarii jest ostateczna.

3.

Decyzje administracyjne, o których mowa w ust. 1, wydaje się z urzędu, chyba że prawodawstwo

weterynaryjne stanowi inaczej.

4.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sprawy rozstrzygane

w drodze decyzji administracyjnych przez powiatowego lekarza weterynarii albo urzędowego

lekarza weterynarii z upoważnienia powiatowego lekarza weterynarii, wskazując, jakie

decyzje są wydawane z urzędu, a jakie na wniosek, w tym treść tych wniosków, mając

na względzie zapewnienie przeprowadzania urzędowych kontroli produktów pochodzenia

zwierzęcego w jednolity sposób na obszarze całego kraju oraz realizację celów określonych

w przepisach, o których mowa w ust. 1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 17 lit. e, lit. f w zakresie dotyczącym art. 40 ust. 4c pkt 1 i 4 oraz

lit. g w zakresie dotyczącym art. 40 ust. 4d pkt 1 lit. a, które wchodzą w życie z

dniem 1 stycznia 2009 r.;

2)

art. 3, który wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów Unii Europejskiej

wydanych w trybie art. 14 ust. 2 rozporządzenia nr 852/2004, art. 12 ust. 2 rozporządzenia

nr 853/2004, art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 854/2004 lub art. 62 ust. 3 rozporządzenia

nr 882/2004 wynika obowiązek podjęcia lub wykonania przez państwo członkowskie Unii

Europejskiej, właściwy organ, urzędowego lekarza weterynarii lub zatwierdzonego lekarza

weterynarii określonych zadań lub czynności w zakresie higieny lub kontroli produktów

pochodzenia zwierzęcego, określa, w drodze rozporządzenia

1)

rodzaje zadań lub czynności określonych w tych przepisach, wykonywanych przez organy

Inspekcji Weterynaryjnej lub urzędowego lekarza weterynarii, lub sposób ich wykonywania,

lub

2)

szczegółowe wymagania dotyczące higieny lub kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego

w zakresie przekazanym do uregulowania przez Rzeczpospolitą Polską lub państwa członkowskie

Unii Europejskiej

- mając na względzie realizację celów określonych w przepisach Unii Europejskiej w

zakresie prawa żywnościowego, w tym zapewnienie bezpieczeństwa produktów pochodzenia

zwierzęcego oraz skutecznej kontroli tych produktów, a także zapobieganie zagrożeniom

dla zdrowia publicznego, wynikającym z produkcji lub wprowadzania na rynek produktów

pochodzenia zwierzęcego oraz ograniczanie lub eliminowanie tych zagrożeń.

Do postępowania w sprawach

1)

o których mowa w art. 19-21a,

2)

dotyczących uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji wydanej na podstawie

art. 19-21a oraz w sprawach wznowienia postępowania zakończonego wydaniem takiej decyzji

- nie stosuje się przepisów art. 11 ust. 3-9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 672, z późn. zm..

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów Unii Europejskiej

wydanych w trybie art. 14 ust. 2 rozporządzenia nr 852/2004, art. 12 ust. 2 rozporządzenia

nr 853/2004, art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 854/2004 lub art. 62 ust. 3 rozporządzenia

nr 882/2004 wynika możliwość podjęcia lub wykonania przez państwo członkowskie Unii

Europejskiej, właściwy organ, urzędowego lekarza weterynarii lub zatwierdzonego lekarza

weterynarii określonych zadań lub czynności w zakresie higieny lub kontroli produktów

pochodzenia zwierzęcego, może określić, w drodze rozporządzenia

1)

rodzaje zadań lub czynności wykonywanych przez organy Inspekcji Weterynaryjnej lub

urzędowego lekarza weterynarii, lub sposób ich wykonywania, lub

2)

szczegółowe wymagania dotyczące higieny lub kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego

w zakresie, w jakim dopuszcza się możliwość regulacji przez państwo członkowskie Unii

Europejskiej

- mając na względzie realizację celów określonych w przepisach Unii Europejskiej w

zakresie prawa żywnościowego, w tym zapewnienie bezpieczeństwa produktów pochodzenia

zwierzęcego oraz skutecznej kontroli tych produktów, a także zapobieganie zagrożeniom

dla zdrowia publicznego, wynikającym z produkcji lub wprowadzania na rynek produktów

pochodzenia zwierzęcego oraz ograniczanie lub eliminowanie tych zagrożeń.

1

Produkty pochodzenia zwierzęcego mogą być wprowadzane na rynek, jeżeli zostały pozyskane

od zwierząt lub ze zwierząt lub są zwierzętami, które

1)

spełniają wymagania weterynaryjne określone w przepisach o ochronie zdrowia zwierząt

oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt;

2)

były karmione paszami spełniającymi wymagania określone w przepisach o paszach.

2

Produkty pochodzenia zwierzęcego, z wyłączeniem produktów rybołówstwa oraz żywych

małży, mogą być wprowadzane na rynek, jeżeli zostały pozyskane od zwierząt lub ze

zwierząt lub są zwierzętami, które nie pochodzą z gospodarstwa, zakładu lub obszaru

podlegającego ograniczeniom, nakazom lub zakazom, mającym zastosowanie do danych zwierząt

lub produktów, wydanym na podstawie przepisów o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu

chorób zakaźnych zwierząt ze względu na chorobę zakaźną zwierząt wymienioną w przepisach

wydanych na podstawie art. 10 ust. 2.

2a

Produkty pochodzenia zwierzęcego wprowadzane na rynek zaopatruje się w świadectwa

zdrowia lub inne dokumenty, jeżeli wynika to z przepisów wydanych na podstawie art.

11 ust. 2.

3.

Nie wprowadza się na rynek mięsa i produktów mięsnych, które zostały pozyskane ze

zwierząt poddanych ubojowi w rzeźni w czasie, gdy znajdowały się tam

1)

zwierzęta podejrzane o zakażenie lub zakażone, podejrzane o chorobę lub chore na jedną

z chorób zakaźnych zwierząt wymienioną w przepisach wydanych na podstawie art. 10

ust. 2,

2)

tusze lub części tusz zwierząt, o których mowa w pkt 1

- chyba że takie podejrzenie, zakażenie lub choroba zostały wykluczone.

4

Produkty rybołówstwa oraz żywe małże wprowadzane na rynek mogą pochodzić z gospodarstwa

podlegającego ograniczeniom, nakazom lub zakazom wydanym na podstawie przepisów o

ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, jeżeli nie są

rybami i mięczakami wykazującymi kliniczne objawy choroby lub nie pochodzą od lub

z takich zwierząt.

1

Produkty pochodzenia zwierzęcego wywożone z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do

państw trzecich, w tym takie produkty czasowo przechowywane przed wywozem w innym

zakładzie niż zakład produkcji, zaopatruje się w świadectwa zdrowia lub inne dokumenty,

jeżeli są one wymagane przez państwo trzecie miejsca przeznaczenia tych produktów.

2.

Świadectwa zdrowia lub inne dokumenty są dołączane do przesyłki produktów pochodzenia

zwierzęcego i udostępniane na każde żądanie organu celnego.

3

Organ Inspekcji Weterynaryjnej, niezwłocznie po każdym załadowaniu produktów pochodzenia

zwierzęcego, nakłada plombę na środek transportu, kontener lub pojemnik, którymi są

wywożone produkty pochodzenia zwierzęcego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do

państw trzecich, jeżeli taka plomba jest wymagana przez państwo trzecie miejsca przeznaczenia

tych produktów.

4.

Uprawnienie organów Inspekcji Weterynaryjnej do nakładania plomb nie narusza uprawnień

i obowiązków organów celnych związanych z przeprowadzeniem kontroli celnej.

4a

W przypadku zerwania plomby, o której mowa w ust. 3, przez organ celny podczas kontroli,

organ Inspekcji Weterynaryjnej właściwy ze względu na miejsce przeprowadzenia tej

kontroli ponownie nakłada taką plombę na środek transportu, kontener lub pojemnik.

5

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, informacje,

jakie umieszcza się na plombie nakładanej na środek transportu, kontener lub pojemnik,

którymi są wywożone produkty pochodzenia zwierzęcego z terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej do państw trzecich, mając na względzie zapewnienie możliwości identyfikacji

wywożonych produktów pochodzenia zwierzęcego.

1.

Dopuszcza się produkcję produktów pochodzenia zwierzęcego na obszarach podlegających

ograniczeniom, nakazom lub zakazom, wydanym na podstawie przepisów o ochronie zdrowia

zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, oraz produkcję produktów pochodzenia

zwierzęcego pochodzących z tych obszarów i wprowadzanie na rynek takich produktów,

jeżeli

1)

produkty te nie pochodzą z gospodarstwa, w którym podejrzewa się lub stwierdzono chorobę

zakaźną zwierząt wymienioną w przepisach wydanych na podstawie ust. 2;

2)

przy ich produkcji zostały spełnione wymagania określone w przepisach wydanych na

podstawie ust. 2 lub w przepisach o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób

zakaźnych zwierząt.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

wykaz chorób zakaźnych zwierząt, ze względu na które wprowadza się zakaz albo ograniczenie

wprowadzania na rynek produktów pochodzenia zwierzęcego,

2)

wymagania weterynaryjne dla produktów, o których mowa w ust. 1, w szczególności sposób

produkcji i znakowania tych produktów

- mając na uwadze ochronę zdrowia publicznego, w tym zapobieganie przenoszeniu chorób

zakaźnych zwierząt, oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.

1.

Przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego, w zakresie nieuregulowanym w przepisach

rozporządzenia nr 852/2004, rozporządzenia nr 853/2004 i w przepisach Unii Europejskiej

wydanych w trybie tych rozporządzeń, a także w zakresie, w jakim te przepisy upoważniają

państwo członkowskie Unii Europejskiej do wydania odrębnych regulacji prawnych, powinny

być spełnione wymagania zdrowotne, higieniczne, sanitarne, organizacyjne, lokalizacyjne,

techniczne i technologiczne, zwane dalej „wymaganiami weterynaryjnymi”, jeżeli zostały

określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 2, obejmujące w szczególności

1)

wymagania dotyczące zdrowia zwierząt, z których lub od których pozyskuje się te produkty,

lub

2)

wymagania, jakie powinny być spełnione przy uboju lub uboju z konieczności, lub

3)

wymagania, jakie powinny spełniać miejsca pochodzenia lub przebywania zwierząt, lub

4)

wymagania, jakie powinny spełniać te produkty, lub

5

sposób badania

a)

zwierząt gospodarskich kopytnych, drobiu, zajęczaków i zwierząt dzikich utrzymywanych

w warunkach fermowych,

b)

mięsa zwierząt, o których mowa w lit. a, oraz mięsa zwierząt łownych,

c)

produktów rybołówstwa oraz żywych małży, szkarłupni, osłonic i ślimaków morskich,

lub

6)

sposób prowadzenia dokumentacji, w tym sposób dokumentowania pochodzenia zwierząt,

z których lub od których pozyskuje się te produkty, oraz zakres i sposób prowadzenia

rejestru zwierząt, a także sposób dokumentowania pochodzenia tych produktów, w tym

zakres i sposób prowadzenia rejestru tych produktów, lub

7)

wymagania, jakie powinny być spełnione na poszczególnych etapach produkcji, lub

8)

wymagania, jakie powinny spełniać osoby wykonujące czynności pomocnicze pod nadzorem

urzędowego lekarza weterynarii, oraz zakres tych czynności, lub

9)

warunki, tryb i zakres prowadzenia kontroli wewnętrznej w zakładzie, w tym opracowanie,

wdrożenie i realizację systemu analizy zagrożeń i krytycznych punktów kontroli (systemu

HACCP), lub

10)

sposób znakowania i pakowania tych produktów, lub

11)

wymagania, jakim powinny odpowiadać świadectwa zdrowia, handlowe dokumenty identyfikacyjne

lub inne dokumenty dołączone do tych produktów, lub

12)

wymagania, jakie powinny spełniać środki transportu.

2

Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, wymagania

weterynaryjne, jakie powinny być spełnione przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego

lub przez produkty pochodzenia zwierzęcego wprowadzane na rynek, w zakresie nieuregulowanym

w przepisach rozporządzenia nr 852/2004 i rozporządzenia nr 853/2004 oraz w przepisach

Unii Europejskiej wydanych w trybie tych rozporządzeń lub w zakresie, w jakim te przepisy

upoważniają państwo członkowskie Unii Europejskiej do wydania odrębnych regulacji

prawnych, biorąc pod uwagę wielkość produkcji, w tym specyfikę zakładów o małej zdolności

produkcyjnej, oraz ochronę zdrowia publicznego, w tym potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa

produktów pochodzenia zwierzęcego.

1.

Przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny powinny być spełnione wymagania

zdrowotne, higieniczne i sanitarne, zwane dalej „wymaganiami weterynaryjnymi przy

produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny”, obejmujące w szczególności

1)

wymagania dotyczące zdrowia zwierząt, z których pozyskuje się mięso, lub

2)

wymagania, jakie powinny być spełnione przy uboju na terenie gospodarstwa, lub

3)

wymagania dotyczące badania poubojowego mięsa, w tym mięsa pozyskanego w wyniku odstrzału

zwierząt łownych, lub

4)

sposób znakowania mięsa.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wymagania weterynaryjne

przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny, biorąc pod uwagę ochronę zdrowia

publicznego, w tym potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego.

1.

Produkty pochodzenia zwierzęcego mogą być przeznaczone do sprzedaży bezpośredniej,

jeżeli przy ich produkcji zostały spełnione wymagania weterynaryjne określone w przepisach

wydanych na podstawie ust. 2.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

wymagania weterynaryjne, jakie powinny być spełnione przy produkcji produktów i przez

produkty, o których mowa w ust. 1,

2)

wielkość produkcji produktów, o których mowa w ust. 1, jej zakres, obszar i wymagania

weterynaryjne dla miejsc prowadzenia sprzedaży bezpośredniej

- mając na względzie ochronę zdrowia publicznego, w tym potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa

produktów pochodzenia zwierzęcego, oraz realizację celów określonych w przepisach

Unii Europejskiej wydanych w zakresie higieny produktów pochodzenia zwierzęcego.

1.

Do działalności marginalnej, lokalnej i ograniczonej, o której mowa w art. 1 ust.

5 lit. b (ii) rozporządzenia nr 853/2004, stosuje się

1)

przepisy rozporządzenia nr 852/2004 i przepisy wydane w trybie tego rozporządzenia;

2)

wymagania weterynaryjne określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 2.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki pozwalające na uznanie działalności za działalność marginalną,

lokalną i ograniczoną, w tym zakres i obszar produkcji, a także wielkość dostaw produktów

pochodzenia zwierzęcego do zakładów prowadzących handel detaliczny z przeznaczeniem

dla konsumenta końcowego,

2)

wymagania weterynaryjne, jakie powinny być spełnione przy prowadzeniu działalności

marginalnej, lokalnej i ograniczonej

- mając na względzie ochronę zdrowia publicznego, w tym potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa

produktów pochodzenia zwierzęcego.

1.

Produkty pochodzenia zwierzęcego o tradycyjnym charakterze mogą być wprowadzane na

rynek, jeżeli przy ich produkcji zostały spełnione wymagania weterynaryjne określone

w przepisach wydanych na podstawie ust. 2.

2

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wymagania weterynaryjne,

jakie powinny być spełnione przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego o tradycyjnym

charakterze, z zachowaniem trybu i po spełnieniu warunków określonych w art. 10 ust.

5-7 rozporządzenia nr 853/2004, oraz mając na względzie ochronę zdrowia publicznego,

w tym potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa tych produktów, a także realizację celów

określonych w przepisach Unii Europejskiej wydanych w zakresie higieny produktów pochodzenia

zwierzęcego.

1.

Przepisy rozporządzenia nr 854/2004 i rozporządzenia nr 882/2004 w zakresie urzędowych

kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego oraz przepisy Unii Europejskiej wydane

w trybie tych rozporządzeń stosuje się odpowiednio do kontroli wymagań, o których

mowa w art. 11-14.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w zakresie nieuregulowanym w przepisach, o których

mowa w ust. 1, może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje czynności wykonywanych

przez organy Inspekcji Weterynaryjnej lub urzędowych lekarzy weterynarii w ramach

urzędowej kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego i sposób przeprowadzania tej

kontroli, w tym prowadzenia dokumentacji związanej z kontrolą, mając na względzie

zapewnienie właściwego wykonywania czynności urzędowych.

1.

Niedopuszczalne jest podawanie zwierzętom, z których lub od których pozyskuje się

produkty pochodzenia zwierzęcego, substancji niedozwolonych oraz pozyskiwanie takich

produktów od zwierząt lub ze zwierząt, w których tkankach lub narządach stwierdzono

obecność tych substancji.

2

Zakaz, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy zwierząt, którym podawano substancje o

działaniu beta-agonistycznym, hormonalnym lub tyreostatycznym, w celu leczniczym lub

zootechnicznym, jeżeli upłynął okres karencji określony dla tych substancji.

2a

Zakazuje się wprowadzania na rynek produktów pochodzenia zwierzęcego

1)

pozyskanych ze zwierząt lub od zwierząt, którym podawano produkty lecznicze, jeżeli

produkty te pozyskano przed upływem okresu karencji określonego dla danego produktu

leczniczego;

2)

będących zwierzętami, którym podawano produkty lecznicze, jeżeli zwierzęta te są wprowadzane

na rynek przed upływem okresu karencji określonego dla danego produktu leczniczego.

3.

W celu zapewnienia bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego prowadzi się monitorowanie

substancji niedozwolonych, pozostałości chemicznych, biologicznych, produktów leczniczych

i skażeń promieniotwórczych u zwierząt, w ich wydzielinach i wydalinach, w tkankach

lub narządach zwierząt, w produktach pochodzenia zwierzęcego, w wodzie przeznaczonej

do pojenia zwierząt oraz środkach żywienia zwierząt.

4

Za zwierzęta poddane ubojowi w rzeźni, w których tkankach lub narządach stwierdzono

obecność substancji niedozwolonych lub pozostałości produktów leczniczych w ilościach

przekraczających dopuszczalne poziomy, określone na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r.

ustanawiającego wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości

substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego

oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniającego dyrektywę

2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu

Europejskiego i Rady

(Dz. Urz. UE L 152 z 16.06.2009, str. 11), nie przysługuje odszkodowanie.

5.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

wykaz substancji niedozwolonych objętych monitorowaniem, o którym mowa w ust. 3,

2)

zakres badań przeprowadzanych w ramach monitorowania, o którym mowa w ust. 3, rodzaj,

wielkość i sposób pobierania próbek,

3)

sposób postępowania w przypadku stwierdzenia obecności substancji niedozwolonych lub

przekroczenia dopuszczalnego poziomu pozostałości, o których mowa w ust. 3,

4)

sposób dokumentowania wykonywanych czynności,

5)

sposób postępowania w zakładach lub w gospodarstwach w związku z monitorowaniem substancji

niedozwolonych lub pozostałości, o których mowa w ust. 3

- mając na względzie ochronę zdrowia publicznego, w tym potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa

produktów pochodzenia zwierzęcego, oraz przepisy Unii Europejskiej wydane w tym zakresie.

1.

Niedopuszczalny jest ubój poza rzeźnią

1)

bydła i zwierząt jednokopytnych oraz

2)

innych zwierząt w zakresie nieuregulowanym w przepisach rozporządzenia nr 853/2004

oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia, jeżeli

mięso pozyskane z tych zwierząt ma być wprowadzone na rynek.

1a

Dopuszcza się ubój na terenie gospodarstwa cieląt do szóstego miesiąca życia, świń,

owiec, kóz, drobiu oraz zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych, w celu

produkcji mięsa na użytek własny.

2.

Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do małych ilości drobiu lub zajęczaków poddanych

ubojowi przez producenta w gospodarstwie w celu sprzedaży bezpośredniej.

3.

Przepisów ust. 1 nie stosuje się w przypadku poddawania ubojowi z konieczności domowych

zwierząt kopytnych.

1.

Szkolenie osób, o których mowa w rozporządzeniu nr 853/2004 w załączniku III w sekcji

IV w rozdziale I w ust. 1, jest przeprowadzane przez podmiot, który został upoważniony

do prowadzenia takiego szkolenia przez wojewódzkiego lekarza weterynarii, właściwego

ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę tego podmiotu.

2.

Wojewódzki lekarz weterynarii na wniosek podmiotu, o którym mowa w ust. 1, wydaje,

w drodze decyzji administracyjnej, upoważnienie do prowadzenia szkolenia, jeżeli podmiot

przedstawi

1)

program zawierający zagadnienia określone w rozporządzeniu nr 853/2004 w załączniku

III w sekcji IV w rozdziale I w ust. 4;

2)

plan realizacji tego szkolenia;

3)

listę osób, które będą prowadziły to szkolenie.

3.

Wojewódzki lekarz weterynarii może kontrolować podmiot upoważniony do przeprowadzenia

szkolenia w zakresie realizacji programu szkolenia oraz posiadania przez osoby przeprowadzające

szkolenie minimalnych kwalifikacji określonych w przepisach wydanych na podstawie

ust. 7.

4.

Wojewódzki lekarz weterynarii cofa, w drodze decyzji administracyjnej, upoważnienie,

o którym mowa w ust. 2, w przypadku gdy podmiot upoważniony

1)

nie realizuje programu szkolenia lub szkolenie jest przeprowadzane przez osoby nieposiadające

minimalnych kwalifikacji określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 7 lub

2)

nie przeprowadza szkoleń przez okres co najmniej 2 lat.

5.

Jeżeli podmiot zaprzestał prowadzenia szkolenia, o którym mowa w ust. 1, wojewódzki

lekarz weterynarii, na wniosek tego podmiotu, uchyla decyzję administracyjną, o której

mowa w ust. 2.

6.

W przypadku zmiany programu lub planu szkolenia, o których mowa w ust. 2, podmiot

upoważniony do przeprowadzenia szkoleń składa wniosek do wojewódzkiego lekarza weterynarii

o zmianę decyzji administracyjnej, o której mowa w ust. 2.

7.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy zakres tematów, jaki powinien zawierać program szkolenia, o którym mowa

w ust. 2, obejmujący zagadnienia określone w rozporządzeniu nr 853/2004 w załączniku

III w sekcji IV w rozdziale I w ust. 4,

2)

szczegółowe warunki i sposób przeprowadzania szkolenia, o którym mowa w ust. 1, w

tym minimalne kwalifikacje osób przeprowadzających to szkolenie,

3)

wzór zaświadczenia potwierdzającego ukończenie szkolenia, o którym mowa w ust. 1,

4)

wzór oświadczenia, o którym mowa w rozporządzeniu nr 853/2004 w załączniku III w sekcji

IV w rozdziale II w ust. 4 w lit. a,

5)

sposób przekazywania informacji, o których mowa w rozporządzeniu nr 853/2004 w załączniku

III w sekcji IV w rozdziale II w ust. 4 w lit. b oraz w rozdziale III w ust. 2

- mając na względzie ochronę zdrowia publicznego oraz zapewnienie możliwości sprawowania

prawidłowego nadzoru nad produktami pochodzenia zwierzęcego pochodzącymi ze zwierząt

łownych, a także przepisy Unii Europejskiej wydane w tym zakresie.

Dopuszcza się przewóz przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zwierząt wyłącznie

z tych państw trzecich lub ich części, które znajdują się na listach ogłaszanych przez

Komisję Europejską, jeżeli

1)

są spełnione wymagania zdrowotne dla zwierząt określone przy przewozie danego gatunku

zwierząt;

2)

przesyłka zwierząt w rozumieniu przepisów o weterynaryjnej kontroli granicznej jest

zaopatrzona w oryginał świadectwa zdrowia.

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wymagania weterynaryjne,

w tym wymagania zdrowotne dla zwierząt, przy przewozie zwierząt, z uwzględnieniem

ich gatunku i przeznaczenia, biorąc pod uwagę stan bezpieczeństwa epizootycznego i

epidemicznego państwa trzeciego, z którego one pochodzą.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia

1)

wymagania, jakim powinny odpowiadać świadectwa zdrowia przy przewozie zwierząt, i

sposób ich wystawiania lub

2)

wzory świadectw zdrowia przy przewozie zwierząt

- z uwzględnieniem gatunku i przeznaczenia zwierząt oraz mając na względzie obowiązujące

w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Podmioty zamierzające prowadzić działalność w zakresie produkcji produktów pochodzenia

zwierzęcego przed uzyskaniem pozwolenia na budowę zakładu są obowiązane

1)

sporządzić projekt technologiczny zakładu i przesłać go wraz z wnioskiem o zatwierdzenie

tego projektu powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na planowane

miejsce prowadzenia tej działalności;

2)

powiadomić pisemnie powiatowego lekarza weterynarii, o którym mowa w pkt 1, o zakresie

i wielkości produkcji oraz rodzaju produktów pochodzenia zwierzęcego, które mają być

produkowane w tym zakładzie.

2.

Powiatowy lekarz weterynarii zatwierdza, w drodze decyzji administracyjnej, projekt

technologiczny zakładu, jeżeli odpowiada on wymaganiom określonym w przepisach wydanych

na podstawie ust. 5, w terminie 30 dni od dnia wszczęcia postępowania w tej sprawie.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do zmiany sposobu użytkowania zakładu

lub jego części, w szczególności zakresu i wielkości produkcji lub wyposażenia pomieszczeń

produkcyjnych.

4

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do statków rybackich, w tym statków przetwórni

i statków zamrażalni, gospodarstw, na terenie których dokonuje się uboju zwierząt

w celu pozyskania mięsa na użytek własny, oraz podmiotów zamierzających prowadzić

działalność w zakresie transportu lub produkcji podstawowej.

5.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wymagania,

jakie powinien spełniać projekt technologiczny zakładu, mając na względzie zakres

i wielkość produkcji oraz ochronę zdrowia publicznego, w tym potrzebę zapewnienia

bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego.

1.

Powiatowy lekarz weterynarii, na obszarze swojej właściwości

1)

prowadzi

a)

rejestr zakładów obejmujący zakłady prowadzące sprzedaż bezpośrednią produktów pochodzenia

zwierzęcego, zakłady będące gospodarstwami, na terenie których dokonuje się uboju

zwierząt pochodzących z innych gospodarstw w celu pozyskania mięsa na użytek własny,

zakłady, które podlegają rejestracji zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia nr 852/2004,

w tym zakłady zatwierdzone zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 853/2004, ze

wskazaniem zakładów zatwierdzonych korzystających z krajowych środków dostosowujących,

o których mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 853/2004 oraz zakłady prowadzące

działalność marginalną, lokalną i ograniczoną,

b)

wykaz podmiotów podlegających rejestracji, z wyłączeniem podmiotów prowadzących działalność

w zakładach podlegających zatwierdzeniu w trybie i na zasadach określonych w art.

31 ust. 2 rozporządzenia nr 882/2004,

c)

wykaz zakładów zatwierdzonych w trybie i na zasadach określonych w art. 31 ust. 2

rozporządzenia nr 882/2004, ze wskazaniem zakładów zatwierdzonych korzystających z

krajowych środków dostosowujących, o których mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia

nr 853/2004;

2)

wydaje decyzje administracyjne w stosunku do zakładów, o których mowa w pkt 1, w sprawach

a)

wpisu do rejestru,

b)

zatwierdzenia,

c)

warunkowego zatwierdzenia,

d)

przedłużenia warunkowego zatwierdzenia,

e)

zawieszenia zatwierdzenia,

f)

cofnięcia zatwierdzenia,

g)

wykreślenia z rejestru.

2.

Decyzje administracyjne w sprawie zawieszenia i cofnięcia zatwierdzenia zakładów podlegają

natychmiastowemu wykonaniu.

3.

Decyzje administracyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b-d, zatwierdzające zakłady

korzystające z krajowych środków dostosowujących, o których mowa w art. 10 ust. 3

rozporządzenia nr 853/2004, zawierają wskazanie, że produkty pochodzące z tych zakładów

mogą być wprowadzane na rynek wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

Jeżeli prowadzenie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego ogranicza się do produkcji

podstawowej podlegającej wpisowi do rejestru podmiotów prowadzących działalność nadzorowaną,

o którym mowa w przepisach o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych

zwierząt, to działalność taka nie podlega wpisowi do rejestru, o którym mowa w ust.

1 pkt 1 lit. a, z wyłączeniem prowadzenia działalności polegającej na utrzymywaniu

drobiu w celu pozyskiwania jaj konsumpcyjnych przeznaczonych do wprowadzenia na rynek.

1.

Wniosek o wpis do rejestru zakładów oraz wniosek o zatwierdzenie zakładu składa się

w formie pisemnej, w terminie co najmniej 30 dni przed dniem rozpoczęcia planowanej

działalności.

2.

Wniosek zawiera

1)

imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy;

1a

numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo w Centralnej Ewidencji

i Informacji o Działalności Gospodarczej albo numer identyfikacyjny w ewidencji gospodarstw

rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji

gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności - w przypadku pomieszczeń

gospodarstwa, z wyłączeniem gospodarstw rybackich, o ile taki numer posiada;

2)

określenie rodzaju i zakresu działalności, która ma być prowadzona, w tym rodzaju

produktów pochodzenia zwierzęcego, które mają być produkowane w tym zakładzie;

3)

określenie lokalizacji zakładu, w którym ma być prowadzona działalność;

4

wskazanie, czy zakład zamierza korzystać z krajowych środków dostosowujących, o których

mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 853/2004.

3.

Do wniosku dołącza się

1)

(uchylony)

2)

(uchylony)

3

kopię zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE udzielonego przez inne państwo

członkowskie Unii Europejskiej - w przypadku gdy wnioskodawca będący cudzoziemcem,

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. poz. 1650 oraz z 2014 r. poz. 463 i 1004), zamierza prowadzić działalność gospodarczą na podstawie przepisów obowiązujących

w tym zakresie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, albo

4)

(uchylony)

5

oświadczenie podmiotu potwierdzające utrzymywanie pszczół, jeżeli wniosek jest składany

przez podmiot niepodlegający obowiązkowi

a)

wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego,

b)

wpisu do ewidencji działalności gospodarczej,

c)

uzyskania zezwolenia, o którym mowa w pkt 3, albo

6

zaświadczenie albo oświadczenie o nabyciu przez koło łowieckie będące dzierżawcą obwodu

łowieckiego członkostwa w Polskim Związku Łowieckim oraz osobowości prawnej, zgodnie

z przepisami Prawa łowieckiego, albo

7

zaświadczenie albo oświadczenie o prowadzeniu ośrodka hodowli zwierzyny przez zarządcę

obwodu łowieckiego na podstawie decyzji ministra właściwego do spraw środowiska, wydanej

na podstawie przepisów Prawa łowieckiego.

3a

Oświadczenia, o których mowa w ust. 3 pkt 5-7, składa się pod rygorem odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do

zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej

za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

4

Powiatowy lekarz weterynarii, wydając decyzję administracyjną, o której mowa w art.

20 ust. 1 pkt 2 lit. a-c, nadaje zakładowi weterynaryjny numer identyfikacyjny.

5.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób

1)

prowadzenia rejestru zakładów, wykazu podmiotów prowadzących działalność rejestrowaną

oraz wykazu zatwierdzonych zakładów, a także zakres danych i informacji objętych rejestrem

i tymi wykazami, mając na względzie rodzaj działalności objętej rejestracją, możliwość

wpisywania istotnych informacji dotyczących zakładów oraz sprawną aktualizację tych

informacji;

2

ustalania weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego, mając na względzie możliwość identyfikacji

zakładu wpisanego do rejestru, o którym mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 lit. a, miejsca

prowadzenia działalności i rodzaju produktów pochodzenia zwierzęcego.

1.

Jeżeli państwo trzecie uzależnia wysyłkę produktów pochodzenia zwierzęcego do tego

państwa od nadania zakładowi uprawnienia do produkcji na rynek danego państwa trzeciego,

powiatowy lekarz weterynarii, w drodze decyzji, nadaje zakładowi takie uprawnienie.

2.

Powiatowy lekarz weterynarii po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1, w prowadzonym

rejestrze zakładów umieszcza informację o nadaniu uprawnienia danemu zakładowi do

produkcji na rynek państwa trzeciego.

3.

Jeżeli państwo trzecie uzależnia uzyskanie uprawnienia do produkcji na rynek tego

państwa od wyników przeprowadzonej przez właściwy organ tego państwa kontroli, powiatowy

lekarz weterynarii wydaje decyzję, o której mowa w ust. 1, po uzyskaniu przez ten

zakład zatwierdzenia przez właściwy organ państwa trzeciego.

4.

Koszty kontroli, o której mowa w ust. 3, ponosi podmiot ubiegający się o uzyskanie

uprawnienia, chyba że są one ponoszone przez państwo trzecie.

5.

Decyzję w sprawie nadania zakładowi uprawnienia do produkcji na rynek państwa trzeciego

powiatowy lekarz weterynarii wydaje

1)

w terminie 30 dni od dnia złożenia przez podmiot wniosku o nadanie uprawnienia, po

przeprowadzeniu kontroli w zakładzie;

2)

w terminie 14 dni od dnia złożenia przez podmiot wniosku o nadanie uprawnienia, w

przypadku, o którym mowa w ust. 3.

6.

Podmiot prowadzący zakład, który posiada uprawnienie do prowadzenia produkcji na rynek

państwa trzeciego, informuje powiatowego lekarza weterynarii o zaprzestaniu prowadzenia

tej produkcji oraz o każdej zmianie stanu prawnego lub faktycznego związanej z prowadzeniem

tej produkcji, w terminie 7 dni od dnia zaistnienia takiej zmiany.

Produkty pochodzenia zwierzęcego, z wyłączeniem produktów produkcji pierwotnej, stanowiące

surowiec do produkcji w zakładach zatwierdzonych mogą pochodzić tylko z zakładów zatwierdzonych.

Produkty pochodzenia zwierzęcego pochodzące z zakładów zatwierdzonych, które korzystają

z krajowych środków dostosowujących, o których mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia

nr 853/2004 w zakresie konstrukcji, rozplanowania i wyposażenia zakładów oraz produkty

z nich wyprodukowane mogą być wprowadzane na rynek tylko na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

1.

Powiatowy lekarz weterynarii

1)

przekazuje, za pośrednictwem wojewódzkiego lekarza weterynarii, Głównemu Lekarzowi

Weterynarii informacje zawarte w rejestrze i wykazach, o których mowa w art. 20 ust.

1, w tym informacje o każdej zmianie stanu faktycznego lub prawnego ujawnionego w

tym rejestrze albo wykazach;

2)

powiadamia o skreśleniu zakładu z rejestru, o którym mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 lit.

a

a)

państwowego powiatowego inspektora sanitarnego,

b)

wojewódzkiego inspektora inspekcji handlowej.

2

Główny Lekarz Weterynarii, na podstawie informacji przekazywanych przez powiatowego

lekarza weterynarii, o których mowa w ust. 1 pkt 1, sporządza i uaktualnia, w formie

papierowej lub elektronicznej

1)

wykaz podmiotów podlegających rejestracji, z wyłączeniem podmiotów prowadzących działalność

w zatwierdzonych zakładach;

2)

wykaz zatwierdzonych zakładów, ze wskazaniem zakładów zatwierdzonych korzystających

z krajowych środków dostosowujących, o których mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia

nr 853/2004;

3)

wykaz zakładów, o których mowa w art. 21a ust. 1.

3

Główny Lekarz Weterynarii przekazuje Komisji Europejskiej informacje zgodnie z art. 31 rozporządzenia Komisji (WE) nr 589/2008 z dnia 23 czerwca 2008 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w sprawie norm

handlowych w odniesieniu do jaj

(Dz. Urz. UE L 163 z 24.06.2008, str. 6, z późn. zm.).

1.

Jeżeli zostanie stwierdzone, że w zakładach, o których mowa w art. 21a ust. 1, nie

są spełniane wymagania określone przez państwo trzecie, powiatowy lekarz weterynarii,

w zależności od stopnia uchybienia, wydaje decyzję, w której

1)

nakazuje usunięcie uchybień lub

2)

zakazuje produkcji na rynek państwa trzeciego niektórych rodzajów produktów pochodzenia

zwierzęcego, lub

3)

zakazuje wprowadzania partii produktów pochodzenia zwierzęcego na rynek państwa trzeciego,

lub

4)

zakazuje produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego na rynek państwa trzeciego.

2.

W decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, powiatowy lekarz weterynarii może, biorąc

pod uwagę rodzaj uchybień oraz stopień zagrożenia dla zdrowia publicznego lub zdrowia

zwierząt, określić termin usunięcia uchybień.

3.

Powiatowy lekarz weterynarii, wydając decyzję, o której mowa w ust. 1 pkt 4, może

cofnąć uprawnienia do produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego na rynek państwa

trzeciego.

4.

Powiatowy lekarz weterynarii o wydaniu decyzji, o których mowa w ust. 1 pkt 2-4, powiadamia,

za pośrednictwem wojewódzkiego lekarza weterynarii, Głównego Lekarza Weterynarii.

5.

Powiatowy lekarz weterynarii uchyla, w drodze decyzji, zakazy, o których mowa w ust.

1 pkt 2-4, jeżeli przeprowadzona kontrola zakładu, o którym mowa w ust. 1, lub produktów

pochodzenia zwierzęcego pochodzących z tego zakładu potwierdzi spełnianie wymagań

określonych przez państwo trzecie.

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa jest organem właściwym w sprawach

1)

powiadamiania, przyjmowania zawiadomień i przekazywania uwag do Komisji Europejskiej

zgodnie z art. 10 ust. 5 i 6 rozporządzenia nr 853/2004;

2)

notyfikacji Komisji Europejskiej oraz innym państwom członkowskim Unii Europejskiej

krajowych środków, o których mowa w art. 17 ust. 3-5 rozporządzenia nr 854/2004;

3)

przyjmowania powiadomień i przekazywania uwag do Komisji Europejskiej zgodnie z art.

17 ust. 6 rozporządzenia nr 854/2004;

4)

przekazywania Komisji Europejskiej wyników projektów pilotażowych zgodnie z art. 17

ust. 8 rozporządzenia nr 854/2004.

2.

Główny Lekarz Weterynarii jest organem właściwym w zakresie

1)

udostępniania innym państwom członkowskim Unii Europejskiej wykazu zatwierdzonych

zakładów;

2)

przyjmowania notyfikacji oraz zgłaszania uwag i zastrzeżeń dotyczących wykazów zakładów,

o których mowa w art. 12 ust. 4 rozporządzenia nr 854/2004;

3)

powiadamiania oraz składania oświadczeń, o których mowa w art. 15 ust. 2 lit. b (ii)

rozporządzenia nr 854/2004;

4

uzgadniania z właściwą władzą państwa trzeciego wymagań weterynaryjnych, jakie powinny

być spełnione przy przywozie z państwa trzeciego i wywozie do tego państwa produktów

pochodzenia zwierzęcego, w zakresie nieokreślonym w przepisach Unii Europejskiej.

Kto

1

podaje zwierzętom, z których lub od których pozyskuje się produkty pochodzenia zwierzęcego,

substancje niedozwolone, z wyłączeniem substancji o działaniu beta-agonistycznym,

hormonalnym lub tyreostatycznym, podanych w celu leczniczym lub zootechnicznym,

2

wykorzystuje zwierzęta, którym podawano substancje niedozwolone, do produkcji produktów

pochodzenia zwierzęcego, z wyłączeniem zwierząt, o których mowa w art. 16 ust. 2,

2a

wykorzystuje zwierzęta, którym podawano produkty lecznicze, do produkcji produktów

pochodzenia zwierzęcego przed upływem okresu karencji określonego dla tych produktów

leczniczych,

3)

poddaje ubojowi zwierzęta poza rzeźnią, wbrew przepisom art. 17,

4)

wprowadza na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego w sposób niezgodny z rodzajem

działalności określonej dla danego podmiotu w rejestrze prowadzonym przez powiatowego

lekarza weterynarii,

5)

wywozi produkty pochodzenia zwierzęcego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do

państw trzecich środkami transportu, na które nie nałożono plomb w sposób określony

w art. 9a,

6)

usuwa lub niszczy plomby, o których mowa w art. 9a, nie będąc do tego uprawnionym

- podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

1.

Kto

1)

prowadząc przedsiębiorstwo sektora spożywczego

a)

nie wykonuje obowiązków lub narusza wymagania

-

w zakresie dotyczącym produktów pochodzenia zwierzęcego, określone w rozporządzeniu

nr 852/2004 lub w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie art. 14 ust. 2 tego

rozporządzenia, lub

-

określone w rozporządzeniu nr 853/2004 lub w przepisach Unii Europejskiej wydanych

w trybie art. 12 ust. 2 tego rozporządzenia, lub

-

b)

uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie urzędowych kontroli w zakresie określonym

w rozporządzeniu nr 854/2004 lub przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie art.

19 ust. 2 tego rozporządzenia,

2)

prowadząc produkcję produktów pochodzenia zwierzęcego, powoduje zagrożenie dla zdrowia

publicznego, nie zapewniając spełniania

a

przez produkty pochodzenia zwierzęcego wprowadzane na rynek wymagań określonych dla

tych produktów lub

b)

wymagań weterynaryjnych określonych w ustawie lub przepisach wydanych na jej podstawie,

c

wymagań rozporządzenia nr 1760/2000 w zakresie obowiązkowego etykietowania wołowiny

- podlega karze pieniężnej do wysokości nieprzekraczającej trzydziestokrotnego przeciętnego

wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanego

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wysokość kar

pieniężnych za naruszenia, o których mowa w ust. 1, różnicując je w zależności od

rodzaju tych naruszeń, społecznej szkodliwości czynu i stopnia zagrożenia dla bezpieczeństwa

produktów pochodzenia zwierzęcego.

1.

Kary pieniężne wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, powiatowy lekarz weterynarii.

2.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

3.

Termin zapłaty kary pieniężnej wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o której

mowa w ust. 1.

1.

Kary pieniężnej nie nakłada się, jeżeli od dnia popełnienia czynu upłynęło 5 lat.

2.

Wymierzonej kary pieniężnej nie pobiera się po upływie 5 lat od dnia wydania ostatecznej

decyzji o nałożeniu kary.

3.

Bieg przedawnienia, o którym mowa w ust. 2, przerywa się przez dokonanie pierwszej

czynności egzekucyjnej, o której ukarany został powiadomiony.

4.

Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego

po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny.

5.

Kolejne wszczęcie postępowania egzekucyjnego nie przerywa biegu przedawnienia.

Egzekucja wymierzonych kar pieniężnych następuje w trybie przepisów o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji.

Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane na rachunek bankowy powiatowego

inspektoratu weterynarii.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2003 r. o weterynaryjnej kontroli granicznej

(Dz. U. Nr 165, poz. 1590 oraz z 2004 r. Nr 69, poz. 625) wprowadza się następujące zmiany

1)

w tytule odnośnik nr 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

wdrażają postanowienia

a)

dyrektywy Rady 91/496/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. ustanawiającej zasady regulujące

organizację kontroli weterynaryjnych zwierząt wprowadzanych na rynek Wspólnoty z państw

trzecich i zmieniającej dyrektywy 89/662/EWG, 90/425/EWG oraz 90/675/EWG

(Dz. Urz. WE L 268 z 24.09.1991, str. 56; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 12, str. 58),

b)

dyrektywy Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającej zasady regulujące

organizację kontroli weterynaryjnych produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw

trzecich

(Dz. Urz. WE L 24 z 30.01.1998, str. 9; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 22, str. 247);

2)

wykonują postanowienia rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności

z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu

zwierząt

(Dz. Urz. UE L 191 z 30.04.2004, str. 1). Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej

ustawie, dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej - wydanie

specjalne.

”

;

2)

po art. 1 dodaje się art. 1a w brzmieniu

„

Art. 1a.

Produkty, o których mowa w art. 1, poddaje się dodatkowo urzędowej kontroli, o której

mowa w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności

z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu

zwierząt

(Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 882/2004”, na zasadach w nim określonych.

”

;

3)

w art. 2

a)

w ust. 1 pkt 9-11 otrzymują brzmienie

„

9)

produkty - produkty

a)

w rozumieniu przepisów o kontroli weterynaryjnej w handlu,

b)

określone w rozporządzeniu (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października

2002 r. ustanawiającym przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia

zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi

(Dz. Urz. WE L 273 z 10.10.2002, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 37, str. 92),

c)

pozyskane od zwierząt lub ze zwierząt oraz produkty pozyskane z takich produktów,

przeznaczone do spożycia przez ludzi, a także żywe zwierzęta przeznaczone bezpośrednio

do spożycia przez ludzi,

d)

określone w rozporządzeniu (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. ustanawiającym szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli

w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez

ludzi

(Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 206)

- oraz słomę i siano;

10)

przesyłka zwierząt - określoną liczbę zwierząt tego samego gatunku, objętych tym samym

świadectwem weterynaryjnym lub innym dokumentem, transportowanych jednym środkiem

transportu oraz pochodzących z jednego państwa trzeciego lub jego części;

11)

przesyłka produktów - określoną liczbę lub ilość produktów tego samego rodzaju, objętych

tym samym świadectwem weterynaryjnym lub innym dokumentem, transportowanych jednym

środkiem transportu oraz pochodzących z jednego państwa trzeciego lub jego części;

”

,

b)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Urzędowy lekarz weterynarii wykonuje zadania właściwego organu w zakresie przeprowadzania

urzędowej kontroli produktów, o których mowa w art. 1, w sposób określony w rozporządzeniu

nr 882/2004 lub w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia.

”

;

4)

w art. 10

a)

w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

zaopatrzona w oryginał świadectwa weterynaryjnego sporządzonego co najmniej w jednym

z języków urzędowych państwa granicznego posterunku kontroli oraz państwa końcowego

przeznaczenia, wydanego przez właściwą władzę państwa pochodzenia;

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Przesyłka produktów do celów innych niż dopuszczenie do wolnego obrotu może być wprowadzana,

jeżeli jest

1)

zaopatrzona w oryginał świadectwa weterynaryjnego sporządzonego co najmniej w jednym

z języków urzędowych państwa granicznego posterunku kontroli oraz państwa końcowego

przeznaczenia, wydanego przez właściwą władzę państwa pochodzenia;

2)

oznakowana w sposób umożliwiający jej identyfikację.

”

;

5)

w art. 12 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

po przeprowadzeniu weterynaryjnej kontroli granicznej lub po opuszczeniu stacji kwarantanny

przez przesyłkę graniczny lekarz weterynarii potwierdzi, że przesyłka ta spełnia wymagania

określone w ustawie;

”

;

6)

w art. 33 dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Przy wprowadzaniu produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez

załogę i pasażerów w środkach transportu w komunikacji międzynarodowej oraz produktów

pochodzenia zwierzęcego zamawianych za pośrednictwem poczty, telefonu i Internetu

stosuje się wymagania weterynaryjne określone w przepisach wydanych na podstawie art.

25 rozporządzenia nr 882/2004.

”

;

7)

uchyla się art. 39;

8)

w art. 40 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Jeżeli dodatkowa kontrola, o której mowa w ust. 2, potwierdzi naruszenie przepisów

ustawy lub przepisów odrębnych w zakresie weterynaryjnej kontroli granicznej, to przesyłka

lub jej część zostaje odesłana lub zniszczona na zasadach określonych w art. 34.

”

;

9)

w art. 44 w ust. 1

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

odesłaniem przesyłki zwierząt do państwa trzeciego,

”

,

b)

uchyla się pkt 7.

(pominięte).

W ustawie z dnia 10 grudnia 2003 r. o kontroli weterynaryjnej w handlu

(Dz. U. z 2004 r. Nr 16, poz. 145) załącznik nr 2 otrzymuje brzmienie określone w załączniku.

„

Załącznik do ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r.

WYKAZ PRZEPISÓW UNII EUROPEJSKIEJ W ZAKRESIE KONTROLI WETERYNARYJNEJ W HANDLU PRODUKTAMI

Część I

1.

Dyrektywa Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiająca przepisy sanitarne

regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia

zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi

(Dz. Urz. WE L 18 z 23.01.2003, str. 11; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 38, str. 124).

2.

Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności

pochodzenia zwierzęcego

(Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 55).

Część II

1.

Dyrektywa Rady 92/118/EWG z dnia 17 grudnia 1992 r. ustanawiająca warunki zdrowotne

zwierząt i zdrowia publicznego regulujące handel i przywóz do Wspólnoty produktów

nieobjętych wyżej wymienionymi warunkami ustanowionymi w szczególnych zasadach wspólnotowych

określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 89/662/EWG oraz w zakresie czynników

chorobotwórczych do dyrektywy 90/425/EWG

(Dz. Urz. WE L 62 z 15.03.1993, str. 49; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 14, str. 51).

2.

Rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października

2002 r. ustanawiające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia

zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi

(Dz. Urz. WE L 273 z 10.10.2002, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 37, str. 92).

”

W ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej

(Dz. U. Nr 33, poz. 287, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 2 otrzymuje brzmienie

„

Art. 2.

Ilekroć w ustawie jest mowa o prawodawstwie weterynaryjnym - rozumie się przez to

przepisy Unii Europejskiej dotyczące zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego w zakresie

weterynarii, a także przepisy wdrażające lub wykonujące te przepisy, w szczególności

przepisy o weterynaryjnej kontroli granicznej, kontroli weterynaryjnej w handlu, produktach

pochodzenia zwierzęcego, ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych

zwierząt, a także o ochronie zwierząt.

”

;

2)

po art. 4 dodaje się art. 4a w brzmieniu

„

Art. 4a.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki i sposób współpracy

organów Inspekcji Weterynaryjnej z organami celnymi, w tym przy kontroli przemieszczanych

w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym, mając na względzie

zapewnienie sprawnej kontroli przeprowadzanej przez te organy oraz ochronę zdrowia

publicznego.

”

;

3)

w art. 5 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Zadania i czynności zatwierdzonego lekarza weterynarii określone w przepisach Unii

Europejskiej wykonuje urzędowy lekarz weterynarii.

”

.

W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób

zakaźnych zwierząt

(Dz. U. Nr 69, poz. 625 oraz z 2005 r. Nr 23, poz. 188 i Nr 33, poz. 289) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 w pkt 2 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

przywozu zwierząt, niejadalnych produktów pochodzenia zwierzęcego i ubocznych produktów

zwierzęcych (wymagania przywozowe) oraz przewozu zwierząt,

”

;

2)

w art. 2

a)

po pkt 11 dodaje się pkt 11a w brzmieniu

„

11a)

przewóz - tranzyt w rozumieniu przepisów prawa celnego;

”

,

b)

pkt 37 otrzymuje brzmienie

„

37)

miejsce gromadzenia zwierząt - punkt zbiorczy i punkt skupu lub pomieszczenie, w przypadku

owiec i kóz, w których bydło, świnie, owce, kozy i koniowate pochodzące z różnych

gospodarstw są grupowane w celu sformowania przesyłek zwierząt przeznaczonych do handlu,

przy czym w przypadku bydła i świń może to być również gospodarstwo pochodzenia tych

zwierząt;

”

;

3)

w art. 6 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Powiatowy lekarz weterynarii wydając decyzję, o której mowa w ust. 2, nadaje weterynaryjny

numer identyfikacyjny podmiotowi prowadzącemu działalność określoną w art. 4 ust.

3.

”

;

4)

w art. 10 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania

weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego nadawanego podmiotom prowadzącym działalność

nadzorowaną, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. a-l oraz lit. o, mając na względzie

zapewnienie właściwego sprawowania nadzoru nad prowadzeniem danego rodzaju działalności.

”

;

5)

w art. 17

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w przypadku podejrzenia wystąpienia lub wystąpienia

choroby zakaźnej na terytorium państwa trzeciego lub jego części może, w drodze rozporządzenia,

zakazać przywozu zwierząt lub produktów, które mogą przenosić tę chorobę, z całego

terytorium tego państwa lub z jego części, mając na uwadze ochronę zdrowia publicznego

i ochronę zdrowia zwierząt oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Zakaz obowiązuje do czasu wydania przez Komisję Europejską decyzji w sprawie zakazu

przywozu zwierząt lub produktów.

”

;

6)

po rozdziale 3 dodaje się rozdział 3a w brzmieniu

„

Rozdział 3a

Wymagania weterynaryjne dla przewozu zwierząt

Art. 18a.

Dopuszcza się przewóz przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zwierząt wyłącznie

z tych państw trzecich lub ich części, które znajdują się na listach ogłaszanych przez

Komisję Europejską, jeżeli

1)

są spełnione wymagania zdrowotne dla zwierząt określone przy przewozie danego gatunku

zwierząt;

2)

przesyłka zwierząt w rozumieniu przepisów o weterynaryjnej kontroli granicznej jest

zaopatrzona w oryginał świadectwa zdrowia.

Art. 18b.

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wymagania weterynaryjne,

w tym wymagania zdrowotne dla zwierząt, przy przewozie zwierząt, z uwzględnieniem

ich gatunku i przeznaczenia, biorąc pod uwagę stan bezpieczeństwa epizootycznego i

epidemicznego państwa trzeciego, z którego one pochodzą.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia

1)

wymagania, jakim powinny odpowiadać świadectwa zdrowia przy przewozie zwierząt, i

sposób ich wystawiania lub

2)

wzory świadectw zdrowia przy przewozie zwierząt

- z uwzględnieniem gatunku i przeznaczenia zwierząt oraz mając na względzie obowiązujące

w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.

”

;

7)

w art. 24b ust. 10 otrzymuje brzmienie

„

10.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wykaz przejść granicznych,

o których mowa w ust. 1, mając na względzie zapewnienie sprawnej kontroli zwierząt

domowych towarzyszących podróżnym, przemieszczanych w celach niehandlowych.

”

;

8)

w art. 44

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W przypadku zagrożenia wystąpienia choroby zakaźnej zwierząt powiatowy lekarz weterynarii

może, w drodze decyzji

1)

nakazać odosobnienie, strzeżenie lub obserwację zwierząt chorych lub zakażonych albo

podejrzanych o zakażenie lub o chorobę;

2)

zakazać wydawania świadectw zdrowia, dokumentów handlowych lub przewozowych;

3)

nakazać oczyszczenie i odkażenie miejsc oraz środków transportu, a także odkażenie,

zniszczenie lub usunięcie w sposób wykluczający niebezpieczeństwo szerzenia się choroby

zakaźnej zwierząt środków żywienia zwierząt, ściółki, nawozów naturalnych w rozumieniu

przepisów o nawozach i nawożeniu, oraz przedmiotów, z którymi miały kontakt zwierzęta

chore, zakażone lub podejrzane o zakażenie lub o chorobę;

4)

nakazać odkażanie rzeczy osób, które miały lub mogły mieć kontakt ze zwierzętami chorymi,

zakażonymi lub podejrzanymi o zakażenie lub o chorobę;

5)

zakazać karmienia zwierząt określonymi środkami żywienia zwierząt lub pojenia z określonych

zbiorników i ujęć wody;

6)

nakazać

a)

badanie kliniczne zwierząt z pobraniem próbek do badań laboratoryjnych,

b)

przeprowadzenie sekcji zwłok zwierzęcych z pobraniem próbek do badań laboratoryjnych,

c)

wykonywanie określonych zabiegów na zwierzętach, w tym przeprowadzanie szczepień.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Decyzjom, o których mowa w ust. 1 i 1a, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Przepisów ust. 1 pkt 3 i ust. 1a pkt 2 nie stosuje się do wydawania świadectw zdrowia

w przypadku żywych ryb i mięczaków oraz produktów akwakultury, o których mowa w art.

31 ust. 1a.

”

;

9)

w art. 45 w ust. 1 w pkt 9 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 10 w brzmieniu

„

10)

nakazać utrzymywanie zwierząt, w tym ich karmienie lub pojenie, w określony sposób.

”

;

10)

w art. 46 w ust. 3 po pkt 8 dodaje się pkt 8a w brzmieniu

„

8a)

nakazuje utrzymywanie zwierząt, w tym ich karmienie lub pojenie, w określony sposób,

lub

”

;

11)

po art. 48 dodaje się art. 48a w brzmieniu

„

Art. 48a.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów Unii Europejskiej

dotyczących zwalczania chorób zakaźnych zwierząt lub zapobiegania tym chorobom wynika

obowiązek podjęcia lub wykonania przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, właściwy

organ lub urzędowego lekarza weterynarii określonych zadań lub czynności, w tym wydania

nakazów, zakazów lub ograniczeń innych niż określone w art. 44 ust. 1 i ust. 1a, art.

45 ust. 1, art. 46 ust. 3 oraz art. 47 ust. 1, w drodze rozporządzenia

1)

wydaje nakazy, zakazy lub ograniczenia wynikające z przepisów Unii Europejskiej lub

2)

określa rodzaje zadań lub czynności określonych w przepisach Unii Europejskiej, wykonywanych

przez organy Inspekcji Weterynaryjnej lub urzędowego lekarza weterynarii, lub sposób

ich wykonywania

- mając na względzie realizację celów określonych w przepisach Unii Europejskiej dotyczących

zwalczania lub zapobiegania chorobom zakaźnym zwierząt, w tym zapewnienie bezpieczeństwa

epizootycznego, w szczególności zapobieganie, ograniczanie lub eliminowanie zagrożeń

dla zdrowia publicznego, wynikających z występowania lub zagrożenia chorobą zakaźną

zwierząt.

”

;

12)

uchyla się art. 56a;

13)

w art. 61 w pkt 1

a)

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

szczegółowy sposób i tryb zwalczania chorób zakaźnych zwierząt podlegających obowiązkowi

zwalczania lub zapobiegania tym chorobom, a w szczególności

”

,

b)

lit. d otrzymuje brzmienie

„

d)

środki, o których mowa w art. 44 ust. 1 i ust. 1a, art. 45 ust. 1 oraz art. 46 ust.

3, stosowane przy zwalczaniu chorób lub zapobieganiu chorobom, w tym sposób i warunki

określenia ogniska choroby, obszaru zapowietrzonego i zagrożonego,

”

;

14)

w art. 77 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

wbrew zakazowi przywozi produkty pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w przepisach

o produktach pochodzenia zwierzęcego,

”

;

15)

w art. 78

a)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

nie stosuje się do nakazów, zakazów lub ograniczeń wydanych w celu zwalczania choroby

zakaźnej zwierząt lub zapobiegania takiej chorobie, wymienionych w art. 44 ust. 1

pkt 1, 3, 6, 9, pkt 10 lit. c, pkt 12-14, ust. 1a pkt 1, 2 i 6 lit. c, art. 45 ust.

1 pkt 2-6 i 10 oraz art. 46 ust. 3 pkt 2-6 i 8a,

”

,

b)

dodaje się pkt 3 i 4 w brzmieniu

„

3)

nie stosuje się do nakazu przeprowadzenia powszechnych badań, leczenia lub innych

zabiegów na zwierzętach z gatunków wrażliwych wydanego na podstawie art. 47 ust. 1,

4)

nie stosuje się do nakazów, zakazów lub ograniczeń, wydanych na podstawie art. 48

ust. 3 lub art. 48a pkt 1

”

;

16)

w art. 85 w ust. 1

a)

pkt 2a otrzymuje brzmienie

„

2a)

nie stosuje się do zakazu określonego w art. 22 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z

dnia 3 października 2002 r. ustanawiającego przepisy sanitarne dotyczące produktów

ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi

(Dz. Urz. WE L 273 z 10.10.2002, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 37, str. 92),

”

,

b)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

nie stosuje się do nakazów, zakazów lub ograniczeń, wydanych w celu zwalczania choroby

zakaźnej zwierząt lub zapobiegania takiej chorobie, wymienionych w art. 44 ust. 1

pkt 4, 5, 7, 8, pkt 10 lit. a i b, pkt 11, 15 i 16, ust. 1a pkt 3-5 i 6 lit. a i b,

art. 45 ust. 1 pkt 7 i 8 oraz art. 46 ust. 3 pkt 7,

”

.

W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807, z późn. zm. w art. 84 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

nadzorem weterynaryjnym, na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt

(Dz. U. z 2003 r. Nr 106, poz. 1002, z późn. zm., ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. o środkach żywienia zwierząt

(Dz. U. z 2005 r. Nr 255, poz. 2143), ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne

(Dz. U. z 2004 r. Nr 53, poz. 533, z późn. zm., ustawy z dnia 27 sierpnia 2003 r. o weterynaryjnej kontroli granicznej

(Dz. U. Nr 165, poz. 1590, z 2004 r. Nr 69, poz. 625 oraz z 2006 r. Nr 17, poz. 127), ustawy z dnia 10 grudnia 2003 r. o kontroli weterynaryjnej w handlu

(Dz. U. z 2004 r. Nr 16, poz. 145 oraz z 2006 r. Nr 17, poz. 127), ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej

(Dz. U. Nr 33, poz. 287, z późn. zm., ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób

zakaźnych zwierząt

(Dz. U. Nr 69, poz. 625, z 2005 r. Nr 23, poz. 188 i Nr 33, poz. 289 oraz z 2006 r. Nr 17, poz. 127) oraz ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego

(Dz. U. z 2006 r. Nr 17, poz. 127).”.

”

;

Ilekroć w przepisach wdrażających lub wykonujących przepisy Unii Europejskiej lub

ustawach dotyczących ochrony zdrowia zwierząt oraz zdrowia lub życia człowieka w zakresie

weterynarii jest mowa o

1)

umieszczaniu na rynku w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego - należy

przez to rozumieć wprowadzanie na rynek, o którym mowa w art. 5 pkt 3;

2)

wymaganiach weterynaryjnych dla produktów pochodzenia zwierzęcego - należy przez to

rozumieć wymagania określone w rozporządzeniu nr 853/2004 i rozporządzeniu nr 854/2004

lub przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tych rozporządzeń, lub przepisach

wykonawczych wydanych na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 41,

utrzymanych w mocy na podstawie art. 38 ust. 3, lub wymagania, jakie powinny spełniać

produkty pochodzenia zwierzęcego wprowadzane na rynek określone w niniejszej ustawie,

lub wymagania weterynaryjne określone w przepisach wydanych na jej podstawie.

1.

Zakłady, które zostały zakwalifikowane na rynek państw trzecich na podstawie decyzji,

o której mowa w art. 10 ust. 5 pkt 1 ustawy wymienionej w art. 41, zachowują uprawnienia

w tym zakresie do dnia uchylenia, stwierdzenia nieważności lub wygaśnięcia tej decyzji.

2.

Dane zawarte w rejestrze, o którym mowa w art. 14 ust. 2 ustawy wymienionej w art.

41, wykorzystuje się do prowadzenia rejestru i wykazów, o których mowa w art. 20 ust.

1.

1.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 5a ust. 2, art. 6 ust. 3 pkt 1, art.

6 ust. 3 pkt 2, art. 8 ust. 4, art. 9 ust. 4, art. 14 ust. 4, art. 18 ust. 2 i art.

23 ust. 7 ustawy wymienionej w art. 41 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 10 ust. 2, art. 12 ust. 2, art. 14 ust. 2,

art. 16 ust. 5, art. 19 ust. 5, art. 21 ust. 5 pkt 1, art. 21 ust. 5 pkt 2 i art.

18 ust. 3 pkt 4 niniejszej ustawy.

2.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 10 ust. 2, art. 24b ust. 10 i art. 61

pkt 1 ustawy wymienionej w art. 34 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 10 ust. 2, art. 24b ust. 10 i art. 61 pkt

1 ustawy wymienionej w art. 34, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

3.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy, o której mowa w art.

41, zachowują moc w zakresie nieuregulowanym w rozporządzeniu nr 853/2004 i rozporządzeniu

nr 854/2004 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tych rozporządzeń

do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 11 ust.

2 i art. 15 ust. 2.

Do postępowań w sprawach, o których mowa w art. 28 ustawy wymienionej w art. 41, wszczętych

i niezakończonych prawomocnym orzeczeniem sądu do dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

W przypadku naruszenia przepisów, o których mowa w art. 38 ust. 3, stosuje się odpowiednio

art. 26-30.

Traci moc ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. o wymaganiach weterynaryjnych dla produktów pochodzenia

zwierzęcego

(Dz. U. Nr 33, poz. 288 oraz z 2005 r. Nr 10, poz. 68 i Nr 23, poz. 188).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia

Załącznik do ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r.

(pominięty).

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów Unii Europejskiej

dotyczących zwalczania chorób zakaźnych zwierząt lub zapobiegania tym chorobom wynika

obowiązek podjęcia lub wykonania przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, właściwy

organ lub urzędowego lekarza weterynarii określonych zadań lub czynności, w tym wydania

nakazów, zakazów lub ograniczeń innych niż określone w art. 44 ust. 1 i ust. 1a, art.

45 ust. 1, art. 46 ust. 3 oraz art. 47 ust. 1, w drodze rozporządzenia

1)

wydaje nakazy, zakazy lub ograniczenia wynikające z przepisów Unii Europejskiej lub

2)

określa rodzaje zadań lub czynności określonych w przepisach Unii Europejskiej, wykonywanych

przez organy Inspekcji Weterynaryjnej lub urzędowego lekarza weterynarii, lub sposób

ich wykonywania

- mając na względzie realizację celów określonych w przepisach Unii Europejskiej dotyczących

zwalczania lub zapobiegania chorobom zakaźnym zwierząt, w tym zapewnienie bezpieczeństwa

epizootycznego, w szczególności zapobieganie, ograniczanie lub eliminowanie zagrożeń

dla zdrowia publicznego, wynikających z występowania lub zagrożenia chorobą zakaźną

zwierząt.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r., z wyjątkiem

1)

art. 36 pkt 3 i 4, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 44 i art. 103, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2011 r.;

3)

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2014 r., z wyjątkiem art. 470 pkt 3 lit. a w

zakresie art. 3a pkt 3, art. 470 pkt 3 lit. b oraz art. 470 pkt 4, 5 i 11-16, które

wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.