Ustawa z dnia 23 października 2014 r. o zmianie ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego

W ustawie z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1115) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2

a)

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

liczbie mieszkańców - rozumie się przez to liczbę mieszkańców zamieszkałych na obszarze

danej jednostki samorządu terytorialnego lub obszarze kraju, według stanu na dzień

31 grudnia roku poprzedzającego rok bazowy, ustaloną przez Prezesa Głównego Urzędu

Statystycznego do dnia 31 maja roku bazowego;

”

,

b)

pkt 10 otrzymuje brzmienie

„

10)

stopie bezrobocia i liczbie bezrobotnych - rozumie się przez to stopę bezrobocia i

liczbę bezrobotnych, według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok bazowy,

ustalone przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego do dnia 31 maja roku bazowego;

”

;

2)

w art. 24

a)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Kwotę uzupełniającą otrzymuje województwo, w którym wskaźnik W jest niższy od 125%

wskaźnika Ww i liczba mieszkańców nie przekracza 3 milionów.

”

,

b)

dodaje się ust. 9 w brzmieniu

„

9.

Część wyrównawcza subwencji ogólnej dla danego województwa nie może być wyższa niż

kwota stanowiąca różnicę pomiędzy kwotą ustaloną jako iloczyn 125% wskaźnika Ww i

liczby mieszkańców tego województwa a dochodami podatkowymi za rok poprzedzający rok

bazowy.

”

;

3)

uchyla się art. 25;

4)

uchyla się art. 31;

5)

w art. 32 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Podstawę do wyliczenia kwot, o których mowa w art. 21a ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art.

23a ust. 1 pkt 1 i 2, stanowią wydatki wykazane za rok poprzedzający rok bazowy w

sprawozdaniach jednostek samorządu terytorialnego, których obowiązek sporządzania

wynika z przepisów o finansach publicznych w zakresie sprawozdawczości budżetowej,

z uwzględnieniem korekt złożonych do właściwych regionalnych izb obrachunkowych, w

terminie do dnia 30 czerwca roku bazowego.

”

;

6)

art. 35 otrzymuje brzmienie

„

Art. 35.

1.

Jednostki samorządu terytorialnego dokonują wpłat określonych w art. 29, art. 30 i

art. 70a na rachunek budżetu państwa w dwunastu równych ratach w terminie do 15 dnia

każdego miesiąca, z zastrzeżeniem art. 91. Od kwot niewpłaconych w tym terminie nalicza

się odsetki ustalone jak dla zaległości podatkowych.

2.

Jeżeli jednostka samorządu terytorialnego, mimo ciążącego na niej obowiązku, nie dokonała

w terminie - w całości lub w części - wpłat określonych w art. 29, art. 30 i art.

70a, minister właściwy do spraw finansów publicznych wydaje decyzję, w której określa

wysokość zobowiązania z tytułu wpłat wraz z odsetkami ustalonymi jak dla zaległości

podatkowych.

3.

Do wpłat określonych w art. 29, art. 30 i art. 70a stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z zastrzeżeniem ust. 4.

4.

Do wpłat określonych w art. 29, art. 30 i art. 70a nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa dotyczących odraczania terminu płatności podatku lub zapłaty zaległości podatkowej,

rozkładania na raty podatku lub zapłaty zaległości podatkowej, a także umarzania zaległości

podatkowej oraz odsetek za zwłokę.

5.

Do egzekucji wpłat określonych w art. 29, art. 30 i art. 70a stosuje się przepisy

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

”

;

7)

w art. 36

a)

w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

W przypadku gdy ustalona dla jednostki samorządu terytorialnego część wyrównawcza,

równoważąca lub regionalna subwencji ogólnej jest wyższa od należnej lub wpłata, o

której mowa w art. 29, art. 30 i art. 70a, została ustalona w kwocie niższej od należnej,

minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze decyzji

”

,

b)

w ust. 6 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

od dnia następnego po dniu, w którym obciążono rachunek bankowy budżetu państwa na

podstawie polecenia przelewu z tytułu każdej kolejnej zawyżonej raty odpowiedniej

części subwencji ogólnej, a w przypadku wpłat określonych w art. 29, art. 30 i art.

70a - od dnia następnego po dniu, w którym wpłata powinna być dokonana w prawidłowej

wysokości;

”

,

c)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Jeżeli jednostka samorządu terytorialnego, z przyczyn od siebie niezależnych, otrzymała

część wyrównawczą, równoważącą lub regionalną subwencji ogólnej, w kwocie wyższej

od należnej lub dokonała wpłat określonych w art. 29, art. 30 i art. 70a, w kwocie

niższej od należnej, nie nalicza się odsetek, o których mowa w ust. 1.

”

,

d)

ust. 10 otrzymuje brzmienie

„

10.

W przypadku stwierdzenia, że jednostka samorządu terytorialnego otrzymała część wyrównawczą,

równoważącą lub regionalną subwencji ogólnej, w kwocie niższej od należnej lub dokonała

wpłat określonych w art. 29, art. 30 i art. 70a, w kwocie wyższej od należnej - jednostce

tej nie przysługuje zwiększenie odpowiedniej części subwencji ogólnej lub zmniejszenie

wpłat.

”

;

8)

w art. 36a w ust. 6 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

województw - dochody podatkowe, o których mowa w art. 24 ust. 3, za rok bazowy, powiększone

o część wyrównawczą i część regionalną subwencji ogólnej ustalone na rok budżetowy

i pomniejszone o wpłaty, o których mowa w art. 70a, ustalone na rok budżetowy.

”

;

9)

po rozdziale 8 dodaje się rozdział 8a w brzmieniu

„

Rozdział 8a

Zasady ustalania dla województw w roku 2015 części regionalnej subwencji ogólnej,

wpłat do budżetu państwa oraz dotacji celowej

Art. 70a.

1.

W roku 2015 wpłat do budżetu państwa, z przeznaczeniem na część regionalną subwencji

ogólnej dla województw, dokonują województwa, w których wskaźnik W jest większy niż

125% wskaźnika Ww.

2.

Kwotę rocznej wpłaty oblicza się mnożąc liczbę mieszkańców województwa przez kwotę

wynoszącą

1)

49% nadwyżki wskaźnika W ponad 125% wskaźnika Ww - dla województw, w których wskaźnik

W jest nie większy niż 150% wskaźnika Ww;

2)

12,25% wskaźnika Ww, powiększoną o 59% nadwyżki wskaźnika W ponad 150% wskaźnika Ww

- dla województw, w których wskaźnik W jest większy niż 150% wskaźnika Ww.

3.

Kwota rocznej wpłaty, obliczona w sposób określony w ust. 2, nie może przekroczyć

35% dochodów podatkowych województwa z roku poprzedzającego rok bazowy.

4.

Jeżeli dochody województwa dokonującego wpłat, o których mowa w ust. 1, z tytułu udziału

we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych i we wpływach z podatku dochodowego

od osób prawnych ustalone jako suma tych dochodów uzyskanych w drugim półroczu roku

bazowego i w pierwszym półroczu roku budżetowego będą niższe o więcej niż 10% w porównaniu

do tych dochodów uzyskanych łącznie w drugim półroczu roku poprzedzającego rok bazowy

i w pierwszym półroczu roku bazowego, województwo dokonuje wpłat niższych o 10%.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w terminie do dnia 30 września roku

budżetowego

1)

dokonuje porównania dochodów, o których mowa w ust. 4, wykazanych w sprawozdaniach,

których obowiązek sporządzenia wynika z przepisów o finansach publicznych w zakresie

sprawozdawczości budżetowej, oraz w informacjach posiadanych przez ministra właściwego

do spraw finansów publicznych;

2)

informuje województwa spełniające warunek, o którym mowa w ust. 4, o obniżonej kwocie

wpłat.

Art. 70b.

1.

W roku 2015 część regionalną subwencji ogólnej dla województw ustala się w wysokości

łącznej kwoty wpłat województw ustalonych zgodnie z art. 70a ust. 1-3.

2.

Kwotę części regionalnej, o której mowa w ust. 1, otrzymują województwa, w których

dochody podatkowe powiększone o część wyrównawczą subwencji ogólnej, w przeliczeniu

na jednego mieszkańca, są niższe od 125% wskaźnika Ww.

3.

Kwotę stanowiącą 52% części regionalnej, o której mowa w ust. 1, dzieli się między

województwa, w których stopa bezrobocia jest wyższa niż 110% średniej stopy bezrobocia

w kraju.

4.

Wysokość należnej województwu kwoty, o której mowa w ust. 3, oblicza się w następujący

sposób

1)

ustala się województwa, w których stopa bezrobocia jest wyższa niż 110% średniej stopy

bezrobocia w kraju;

2)

oblicza się - dla kraju - procentowy udział w ogólnej liczbie bezrobotnych liczby

bezrobotnych w następujących przedziałach wiekowych

a)

przedział I - do 24 lat,

b)

przedział II - 25-34 lat,

c)

przedział III - 35-44 lat,

d)

przedział IV - 45-54 lat,

e)

przedział V - 55 i więcej lat

- zwanych dalej „przedziałami”;

3)

oblicza się - dla każdego z województw ustalonych zgodnie z pkt 1 - procentowy udział

w ogólnej liczbie bezrobotnych w tym województwie liczby bezrobotnych w poszczególnych

przedziałach;

4)

ustala się - dla każdego z województw ustalonych zgodnie z pkt 1 - przedziały, w których

procentowy udział liczby bezrobotnych w określonym wieku w ogólnej liczbie bezrobotnych

jest większy niż ustalony dla kraju, odrębnie dla każdego przedziału, udział procentowy

bezrobotnych w danym przedziale w ogólnej liczbie bezrobotnych;

5)

ustala się - dla każdego z województw ustalonych zgodnie z pkt 1 - przeliczeniową

liczbę bezrobotnych w województwie dla przedziałów ustalonych zgodnie z pkt 4

a)

dla przedziału I - obliczoną jako iloczyn wskaźnika 1,75 i liczby bezrobotnych w tym

przedziale w województwie,

b)

dla przedziału II - obliczoną jako iloczyn wskaźnika 1,65 i liczby bezrobotnych w

tym przedziale w województwie,

c)

dla przedziału III - obliczoną jako iloczyn wskaźnika 1,45 i liczby bezrobotnych w

tym przedziale w województwie,

d)

dla przedziału IV - obliczoną jako iloczyn wskaźnika 1,25 i liczby bezrobotnych w

tym przedziale w województwie,

e)

dla przedziału V - równą liczbie bezrobotnych w tym przedziale w województwie;

6)

ustala się - dla każdego z województw ustalonych zgodnie z pkt 1 - ogólną przeliczeniową

liczbę bezrobotnych, stanowiącą sumę przeliczeniowych liczb bezrobotnych w przedziałach,

ustalonych zgodnie z pkt 4;

7)

ustala się - dla województw ustalonych zgodnie z pkt 1 - łączną przeliczeniową liczbę

bezrobotnych, stanowiącą sumę ogólnych przeliczeniowych liczb bezrobotnych;

8)

ustala się - dla każdego z województw ustalonych zgodnie z pkt 1 - z dokładnością

do dziesiątego miejsca po przecinku współczynnik udziału ogólnej przeliczeniowej liczby

bezrobotnych w łącznej przeliczeniowej liczbie bezrobotnych;

9)

współczynnik udziału obliczony dla danego województwa mnoży się przez wskaźnik 0,52

i łączną kwotę części regionalnej, o której mowa w ust. 1;

10)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 9 jest wyższa od różnicy między kwotą

ustaloną jako iloczyn 125% wskaźnika Ww i liczby mieszkańców tego województwa a dochodami

podatkowymi za rok poprzedzający rok bazowy, powiększonymi o część wyrównawczą subwencji

ogólnej, wyliczoną na rok budżetowy w sposób określony w art. 24, to wysokość należnej

województwu kwoty jest równa tej różnicy, a nadwyżkę środków dzieli się między wszystkie

województwa w sposób określony w ust. 6;

11)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 9 jest niższa od różnicy między kwotą

ustaloną jako iloczyn 125% wskaźnika Ww i liczby mieszkańców tego województwa a dochodami

podatkowymi za rok poprzedzający rok bazowy, powiększonymi o część wyrównawczą subwencji

ogólnej, wyliczoną na rok budżetowy w sposób określony w art. 24, to wysokość należnej

województwu kwoty jest równa kwocie obliczonej w sposób określony w pkt 9.

5.

Kwotę stanowiącą 48% części regionalnej, o której mowa w ust. 1, dzieli się między

województwa, w których dochody podatkowe za rok poprzedzający rok bazowy, powiększone

o część wyrównawczą subwencji ogólnej, wyliczoną na rok budżetowy w sposób określony

w art. 24, i kwotę części regionalnej, wyliczoną na rok budżetowy zgodnie z ust. 4,

w przeliczeniu na jednego mieszkańca, są niższe od 125% wskaźnika Ww.

6.

Wysokość należnej województwu kwoty, o której mowa w ust. 5, oblicza się w następujący

sposób

1)

dla danego województwa oblicza się kwotę stanowiącą sumę dochodów podatkowych za rok

poprzedzający rok bazowy, części wyrównawczej subwencji ogólnej wyliczonej na rok

budżetowy i kwoty części regionalnej wyliczonej na rok budżetowy zgodnie z ust. 4,

w przeliczeniu na jednego mieszkańca;

2)

dla województw spełniających warunek, o którym mowa w ust. 5, oblicza się różnicę

między 125% wskaźnika Ww a kwotą obliczoną zgodnie z pkt 1;

3)

oblicza się iloczyn różnicy dochodów wyliczonej w sposób określony w pkt 2 i liczby

mieszkańców województwa, zwany dalej „kwotą dochodów do uzupełnienia”;

4)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, współczynnik udziału

kwoty wyliczonej w sposób określony w pkt 3 w łącznej kwocie dochodów do uzupełnienia

województw spełniających warunek, o którym mowa w ust. 5;

5)

współczynnik udziału, obliczony w sposób określony w pkt 4, mnoży się przez wskaźnik

0,48 i łączną kwotę części regionalnej, o której mowa w ust. 1;

6)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 5 jest wyższa od kwoty dochodów do

uzupełnienia, to wysokość kwoty należnej województwu jest równa kwocie dochodów do

uzupełnienia obliczonej dla województwa w sposób określony w pkt 5, a pozostałe środki

przeznaczone są na zmniejszenie wpłat wyliczonych zgodnie z art. 70a, proporcjonalnie

do udziału kwoty wpłat danego województwa w łącznej kwocie wpłat województw;

7)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 5 jest niższa od kwoty dochodów do

uzupełnienia, to wysokość kwoty należnej województwu jest równa kwocie wyliczonej

w sposób określony w pkt 5.

7.

Część regionalna subwencji ogólnej dla danego województwa stanowi sumę kwot obliczonych

zgodnie z ust. 4 i 6.

Art. 70c.

1.

W roku 2015 w budżecie państwa tworzy się rezerwę celową przeznaczoną na dotacje dla

województw na dofinansowanie budowy, przebudowy, remontu, utrzymania, ochrony dróg

wojewódzkich i zarządzania tymi drogami, którą dysponuje minister właściwy do spraw

finansów publicznych.

2.

Rezerwę, o której mowa w ust. 1, ustala się w wysokości 268 000 tys. zł.

3.

Rezerwę, o której mowa w ust. 1, rozdziela minister właściwy do spraw finansów publicznych

w sposób określony w ust. 4, między województwa, w których powierzchnia dróg wojewódzkich,

w przeliczeniu na jednego mieszkańca województwa, jest wyższa od powierzchni dróg

wojewódzkich w kraju, w przeliczeniu na jednego mieszkańca kraju, i które w roku budżetowym

nie są objęte obowiązkiem dokonywania wpłat, o których mowa w art. 70a.

4.

Kwotę, o której mowa w ust. 1, rozdziela się między województwa w następujący sposób

1)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, wskaźnik równy ilorazowi

powierzchni dróg wojewódzkich w kraju i liczby mieszkańców kraju;

2)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, dla danego województwa

wskaźnik równy ilorazowi powierzchni dróg wojewódzkich w województwie i liczby mieszkańców

tego województwa;

3)

ustala się województwa, dla których wskaźnik określony w pkt 2 jest wyższy niż wskaźnik

określony w pkt 1;

4)

oblicza się - dla województw ustalonych zgodnie z pkt 3 - sumę wskaźników, o których

mowa w pkt 2;

5)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku - dla każdego z województw

ustalonych zgodnie z pkt 3 - współczynnik udziału wskaźnika, o którym mowa w pkt 2,

w sumie wskaźników obliczonej zgodnie z pkt 4;

6)

wysokość kwoty należnej województwu oblicza się jako iloczyn współczynnika udziału,

obliczonego w sposób określony w pkt 5, i kwoty, o której mowa w ust. 2.

5.

Środki rezerwy, o której mowa w ust. 1, są przekazywane dla województw w formie dotacji

celowej, której wysokość nie może stanowić więcej niż 98% kosztów realizacji zadań.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych informuje o wysokości dotacji celowej

właściwe województwa oraz wojewodów w terminach określonych w art. 33 ust. 1 pkt 1

i 2.

7.

Wojewoda, po otrzymaniu informacji o rocznej kwocie dotacji celowej wynikającej z

ustawy budżetowej, sporządza i przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów

publicznych wniosek o uruchomienie środków budżetu państwa.

8.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych na podstawie wniosku, o którym mowa

w ust. 7, dokonuje zwiększenia wydatków w części budżetu państwa będącej w dyspozycji

wojewody.

9.

Wojewoda udziela województwu dotacji celowej w kwocie nie wyższej niż określona w

informacji przekazanej w terminie, o którym mowa w art. 33 ust. 1 pkt 2. Do rozliczenia

i zwrotu dotacji udzielonej województwom stosuje się przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm..

”

.

1.

Dla województw, które w roku 2015 nie są obowiązane do dokonywania wpłat, o których

mowa w art. 70a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

ustala się różnicę pomiędzy sumą

1)

części wyrównawczej subwencji ogólnej, wyliczonej na rok 2015 zgodnie z art. 24 ustawy

zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

2)

części regionalnej subwencji ogólnej, wyliczonej na rok 2015 zgodnie z art. 70b ustawy

zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

3)

dotacji celowej, wyliczonej na rok 2015 zgodnie z art. 70c ustawy zmienianej w art.

1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą

a sumą części wyrównawczej i części regionalnej subwencji ogólnej, wyliczonych na

rok 2015 zgodnie z art. 24 i art. 25 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Jeżeli dla danego województwa różnica, wyliczona zgodnie z ust. 1, jest kwotą dodatnią,

część regionalna subwencji ogólnej, o której mowa w art. 70b ustawy zmienianej w art.

1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, podlega zmniejszeniu o tę kwotę.

3.

Kwotę stanowiącą sumę zmniejszeń, o których mowa w ust. 2, rozdziela się między województwa,

dla których różnica, wyliczona zgodnie z ust. 1, ma wartość ujemną, w następujący

sposób

1)

dla danego województwa oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku,

udział ujemnej różnicy, wyliczonej zgodnie z ust. 1, w łącznej kwocie ujemnych różnic

dla wszystkich województw;

2)

współczynnik udziału, obliczony w sposób określony w pkt 1, mnoży się przez kwotę

stanowiącą sumę zmniejszeń, o których mowa w ust. 2;

3)

jeżeli kwota wyliczona dla danego województwa zgodnie z pkt 2 jest niższa od wartości

bezwzględnej z ujemnej różnicy, wyliczonej dla tego województwa zgodnie z ust. 1 -

wysokość kwoty zwiększającej część regionalną subwencji ogólnej, o której mowa w art.

70b ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jest równa kwocie

wyliczonej zgodnie z pkt 2;

4)

jeżeli kwota wyliczona dla danego województwa zgodnie z pkt 2 jest wyższa od wartości

bezwzględnej z ujemnej różnicy, wyliczonej dla tego województwa zgodnie z ust. 1 -

wysokość kwoty zwiększającej część regionalną subwencji ogólnej, o której mowa w art.

70b ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jest równa wartości

bezwzględnej z ujemnej różnicy, wyliczonej zgodnie z ust. 1, a pozostałe środki przeznaczone

są na zwiększenie części regionalnej subwencji ogólnej dla województw, o których mowa

w ust. 2, proporcjonalnie do udziału kwoty zmniejszenia dla województwa części regionalnej

subwencji ogólnej w kwocie stanowiącej sumę zmniejszeń, o których mowa w ust. 2.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w terminach określonych w art. 33

ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 1, informuje województwa o części regionalnej

subwencji ogólnej w wysokości 90% kwoty, o której mowa w art. 70b ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, skorygowanej zgodnie z ust. 2 i 3.

5.

W przypadku gdy kwota wpłat województw do budżetu państwa nie zostanie zmniejszona

w sposób określony w art. 70a ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w terminie do dnia

30 września 2015 r., informuje województwa o odpowiednim zwiększeniu kwoty części

regionalnej, o której mowa w ust. 4.

1.

Przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje

się po raz pierwszy do

1)

ustalenia na rok 2015 części wyrównawczej i regionalnej subwencji ogólnej dla województw,

wpłat województw do budżetu państwa i rezerwy celowej, o której mowa w art. 70c ustawy

zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;

2)

opracowania projektu ustawy budżetowej i projektów uchwał budżetowych na rok 2015;

3)

ustawy budżetowej i uchwał budżetowych na rok 2015.

2.

Na potrzeby opracowania wieloletniej prognozy finansowej, o której mowa w art. 226 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm., na rok 2015 i lata następne, samorządy województw przyjmują kwoty wpłat do budżetu

państwa, o których mowa w art. 70a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, i kwoty części regionalnej subwencji ogólnej, o których mowa w art.

2 ust. 4, ustalone na rok 2015.

W sprawach dotyczących wpłat województw do budżetu państwa przeznaczonych na część

regionalną subwencji ogólnej dla województw oraz części regionalnej subwencji ogólnej

dla województw, ustalonych na rok 2014 i lata wcześniejsze, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1

pkt 3-8, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.

1.

Jednostki samorządu terytorialnego dokonują wpłat określonych w art. 29, art. 30 i

art. 70a na rachunek budżetu państwa w dwunastu równych ratach w terminie do 15 dnia

każdego miesiąca, z zastrzeżeniem art. 91. Od kwot niewpłaconych w tym terminie nalicza

się odsetki ustalone jak dla zaległości podatkowych.

2.

Jeżeli jednostka samorządu terytorialnego, mimo ciążącego na niej obowiązku, nie dokonała

w terminie - w całości lub w części - wpłat określonych w art. 29, art. 30 i art.

70a, minister właściwy do spraw finansów publicznych wydaje decyzję, w której określa

wysokość zobowiązania z tytułu wpłat wraz z odsetkami ustalonymi jak dla zaległości

podatkowych.

3.

Do wpłat określonych w art. 29, art. 30 i art. 70a stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z zastrzeżeniem ust. 4.

4.

Do wpłat określonych w art. 29, art. 30 i art. 70a nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa dotyczących odraczania terminu płatności podatku lub zapłaty zaległości podatkowej,

rozkładania na raty podatku lub zapłaty zaległości podatkowej, a także umarzania zaległości

podatkowej oraz odsetek za zwłokę.

5.

Do egzekucji wpłat określonych w art. 29, art. 30 i art. 70a stosuje się przepisy

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

1.

W roku 2015 wpłat do budżetu państwa, z przeznaczeniem na część regionalną subwencji

ogólnej dla województw, dokonują województwa, w których wskaźnik W jest większy niż

125% wskaźnika Ww.

2.

Kwotę rocznej wpłaty oblicza się mnożąc liczbę mieszkańców województwa przez kwotę

wynoszącą

1)

49% nadwyżki wskaźnika W ponad 125% wskaźnika Ww - dla województw, w których wskaźnik

W jest nie większy niż 150% wskaźnika Ww;

2)

12,25% wskaźnika Ww, powiększoną o 59% nadwyżki wskaźnika W ponad 150% wskaźnika Ww

- dla województw, w których wskaźnik W jest większy niż 150% wskaźnika Ww.

3.

Kwota rocznej wpłaty, obliczona w sposób określony w ust. 2, nie może przekroczyć

35% dochodów podatkowych województwa z roku poprzedzającego rok bazowy.

4.

Jeżeli dochody województwa dokonującego wpłat, o których mowa w ust. 1, z tytułu udziału

we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych i we wpływach z podatku dochodowego

od osób prawnych ustalone jako suma tych dochodów uzyskanych w drugim półroczu roku

bazowego i w pierwszym półroczu roku budżetowego będą niższe o więcej niż 10% w porównaniu

do tych dochodów uzyskanych łącznie w drugim półroczu roku poprzedzającego rok bazowy

i w pierwszym półroczu roku bazowego, województwo dokonuje wpłat niższych o 10%.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w terminie do dnia 30 września roku

budżetowego

1)

dokonuje porównania dochodów, o których mowa w ust. 4, wykazanych w sprawozdaniach,

których obowiązek sporządzenia wynika z przepisów o finansach publicznych w zakresie

sprawozdawczości budżetowej, oraz w informacjach posiadanych przez ministra właściwego

do spraw finansów publicznych;

2)

informuje województwa spełniające warunek, o którym mowa w ust. 4, o obniżonej kwocie

wpłat.

1.

W roku 2015 część regionalną subwencji ogólnej dla województw ustala się w wysokości

łącznej kwoty wpłat województw ustalonych zgodnie z art. 70a ust. 1-3.

2.

Kwotę części regionalnej, o której mowa w ust. 1, otrzymują województwa, w których

dochody podatkowe powiększone o część wyrównawczą subwencji ogólnej, w przeliczeniu

na jednego mieszkańca, są niższe od 125% wskaźnika Ww.

3.

Kwotę stanowiącą 52% części regionalnej, o której mowa w ust. 1, dzieli się między

województwa, w których stopa bezrobocia jest wyższa niż 110% średniej stopy bezrobocia

w kraju.

4.

Wysokość należnej województwu kwoty, o której mowa w ust. 3, oblicza się w następujący

sposób

1)

ustala się województwa, w których stopa bezrobocia jest wyższa niż 110% średniej stopy

bezrobocia w kraju;

2)

oblicza się - dla kraju - procentowy udział w ogólnej liczbie bezrobotnych liczby

bezrobotnych w następujących przedziałach wiekowych

a)

przedział I - do 24 lat,

b)

przedział II - 25-34 lat,

c)

przedział III - 35-44 lat,

d)

przedział IV - 45-54 lat,

e)

przedział V - 55 i więcej lat

- zwanych dalej „przedziałami”;

3)

oblicza się - dla każdego z województw ustalonych zgodnie z pkt 1 - procentowy udział

w ogólnej liczbie bezrobotnych w tym województwie liczby bezrobotnych w poszczególnych

przedziałach;

4)

ustala się - dla każdego z województw ustalonych zgodnie z pkt 1 - przedziały, w których

procentowy udział liczby bezrobotnych w określonym wieku w ogólnej liczbie bezrobotnych

jest większy niż ustalony dla kraju, odrębnie dla każdego przedziału, udział procentowy

bezrobotnych w danym przedziale w ogólnej liczbie bezrobotnych;

5)

ustala się - dla każdego z województw ustalonych zgodnie z pkt 1 - przeliczeniową

liczbę bezrobotnych w województwie dla przedziałów ustalonych zgodnie z pkt 4

a)

dla przedziału I - obliczoną jako iloczyn wskaźnika 1,75 i liczby bezrobotnych w tym

przedziale w województwie,

b)

dla przedziału II - obliczoną jako iloczyn wskaźnika 1,65 i liczby bezrobotnych w

tym przedziale w województwie,

c)

dla przedziału III - obliczoną jako iloczyn wskaźnika 1,45 i liczby bezrobotnych w

tym przedziale w województwie,

d)

dla przedziału IV - obliczoną jako iloczyn wskaźnika 1,25 i liczby bezrobotnych w

tym przedziale w województwie,

e)

dla przedziału V - równą liczbie bezrobotnych w tym przedziale w województwie;

6)

ustala się - dla każdego z województw ustalonych zgodnie z pkt 1 - ogólną przeliczeniową

liczbę bezrobotnych, stanowiącą sumę przeliczeniowych liczb bezrobotnych w przedziałach,

ustalonych zgodnie z pkt 4;

7)

ustala się - dla województw ustalonych zgodnie z pkt 1 - łączną przeliczeniową liczbę

bezrobotnych, stanowiącą sumę ogólnych przeliczeniowych liczb bezrobotnych;

8)

ustala się - dla każdego z województw ustalonych zgodnie z pkt 1 - z dokładnością

do dziesiątego miejsca po przecinku współczynnik udziału ogólnej przeliczeniowej liczby

bezrobotnych w łącznej przeliczeniowej liczbie bezrobotnych;

9)

współczynnik udziału obliczony dla danego województwa mnoży się przez wskaźnik 0,52

i łączną kwotę części regionalnej, o której mowa w ust. 1;

10)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 9 jest wyższa od różnicy między kwotą

ustaloną jako iloczyn 125% wskaźnika Ww i liczby mieszkańców tego województwa a dochodami

podatkowymi za rok poprzedzający rok bazowy, powiększonymi o część wyrównawczą subwencji

ogólnej, wyliczoną na rok budżetowy w sposób określony w art. 24, to wysokość należnej

województwu kwoty jest równa tej różnicy, a nadwyżkę środków dzieli się między wszystkie

województwa w sposób określony w ust. 6;

11)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 9 jest niższa od różnicy między kwotą

ustaloną jako iloczyn 125% wskaźnika Ww i liczby mieszkańców tego województwa a dochodami

podatkowymi za rok poprzedzający rok bazowy, powiększonymi o część wyrównawczą subwencji

ogólnej, wyliczoną na rok budżetowy w sposób określony w art. 24, to wysokość należnej

województwu kwoty jest równa kwocie obliczonej w sposób określony w pkt 9.

5.

Kwotę stanowiącą 48% części regionalnej, o której mowa w ust. 1, dzieli się między

województwa, w których dochody podatkowe za rok poprzedzający rok bazowy, powiększone

o część wyrównawczą subwencji ogólnej, wyliczoną na rok budżetowy w sposób określony

w art. 24, i kwotę części regionalnej, wyliczoną na rok budżetowy zgodnie z ust. 4,

w przeliczeniu na jednego mieszkańca, są niższe od 125% wskaźnika Ww.

6.

Wysokość należnej województwu kwoty, o której mowa w ust. 5, oblicza się w następujący

sposób

1)

dla danego województwa oblicza się kwotę stanowiącą sumę dochodów podatkowych za rok

poprzedzający rok bazowy, części wyrównawczej subwencji ogólnej wyliczonej na rok

budżetowy i kwoty części regionalnej wyliczonej na rok budżetowy zgodnie z ust. 4,

w przeliczeniu na jednego mieszkańca;

2)

dla województw spełniających warunek, o którym mowa w ust. 5, oblicza się różnicę

między 125% wskaźnika Ww a kwotą obliczoną zgodnie z pkt 1;

3)

oblicza się iloczyn różnicy dochodów wyliczonej w sposób określony w pkt 2 i liczby

mieszkańców województwa, zwany dalej „kwotą dochodów do uzupełnienia”;

4)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, współczynnik udziału

kwoty wyliczonej w sposób określony w pkt 3 w łącznej kwocie dochodów do uzupełnienia

województw spełniających warunek, o którym mowa w ust. 5;

5)

współczynnik udziału, obliczony w sposób określony w pkt 4, mnoży się przez wskaźnik

0,48 i łączną kwotę części regionalnej, o której mowa w ust. 1;

6)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 5 jest wyższa od kwoty dochodów do

uzupełnienia, to wysokość kwoty należnej województwu jest równa kwocie dochodów do

uzupełnienia obliczonej dla województwa w sposób określony w pkt 5, a pozostałe środki

przeznaczone są na zmniejszenie wpłat wyliczonych zgodnie z art. 70a, proporcjonalnie

do udziału kwoty wpłat danego województwa w łącznej kwocie wpłat województw;

7)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 5 jest niższa od kwoty dochodów do

uzupełnienia, to wysokość kwoty należnej województwu jest równa kwocie wyliczonej

w sposób określony w pkt 5.

7.

Część regionalna subwencji ogólnej dla danego województwa stanowi sumę kwot obliczonych

zgodnie z ust. 4 i 6.

1.

W roku 2015 w budżecie państwa tworzy się rezerwę celową przeznaczoną na dotacje dla

województw na dofinansowanie budowy, przebudowy, remontu, utrzymania, ochrony dróg

wojewódzkich i zarządzania tymi drogami, którą dysponuje minister właściwy do spraw

finansów publicznych.

2.

Rezerwę, o której mowa w ust. 1, ustala się w wysokości 268 000 tys. zł.

3.

Rezerwę, o której mowa w ust. 1, rozdziela minister właściwy do spraw finansów publicznych

w sposób określony w ust. 4, między województwa, w których powierzchnia dróg wojewódzkich,

w przeliczeniu na jednego mieszkańca województwa, jest wyższa od powierzchni dróg

wojewódzkich w kraju, w przeliczeniu na jednego mieszkańca kraju, i które w roku budżetowym

nie są objęte obowiązkiem dokonywania wpłat, o których mowa w art. 70a.

4.

Kwotę, o której mowa w ust. 1, rozdziela się między województwa w następujący sposób

1)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, wskaźnik równy ilorazowi

powierzchni dróg wojewódzkich w kraju i liczby mieszkańców kraju;

2)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, dla danego województwa

wskaźnik równy ilorazowi powierzchni dróg wojewódzkich w województwie i liczby mieszkańców

tego województwa;

3)

ustala się województwa, dla których wskaźnik określony w pkt 2 jest wyższy niż wskaźnik

określony w pkt 1;

4)

oblicza się - dla województw ustalonych zgodnie z pkt 3 - sumę wskaźników, o których

mowa w pkt 2;

5)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku - dla każdego z województw

ustalonych zgodnie z pkt 3 - współczynnik udziału wskaźnika, o którym mowa w pkt 2,

w sumie wskaźników obliczonej zgodnie z pkt 4;

6)

wysokość kwoty należnej województwu oblicza się jako iloczyn współczynnika udziału,

obliczonego w sposób określony w pkt 5, i kwoty, o której mowa w ust. 2.

5.

Środki rezerwy, o której mowa w ust. 1, są przekazywane dla województw w formie dotacji

celowej, której wysokość nie może stanowić więcej niż 98% kosztów realizacji zadań.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych informuje o wysokości dotacji celowej

właściwe województwa oraz wojewodów w terminach określonych w art. 33 ust. 1 pkt 1

i 2.

7.

Wojewoda, po otrzymaniu informacji o rocznej kwocie dotacji celowej wynikającej z

ustawy budżetowej, sporządza i przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów

publicznych wniosek o uruchomienie środków budżetu państwa.

8.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych na podstawie wniosku, o którym mowa

w ust. 7, dokonuje zwiększenia wydatków w części budżetu państwa będącej w dyspozycji

wojewody.

9.

Wojewoda udziela województwu dotacji celowej w kwocie nie wyższej niż określona w

informacji przekazanej w terminie, o którym mowa w art. 33 ust. 1 pkt 2. Do rozliczenia

i zwrotu dotacji udzielonej województwom stosuje się przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm..