Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis na uzyskanie certyfikatu wyrobu wymaganego na rynkach zagranicznych

1.

Rozporządzenie określa przeznaczenie, warunki dopuszczalności, tryb udzielania oraz

sposób monitorowania pomocy finansowej, o której mowa w art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju

Przedsiębiorczości, zwanej dalej „pomocą”, dotyczącej uzyskania certyfikatu wyrobu wymaganego na rynkach

zagranicznych.

2.

Przez uzyskanie certyfikatu wyrobu należy rozumieć działania związane z uzyskaniem

oraz przedłużeniem ważności certyfikatów, świadectw, deklaracji zgodności i atestów

wyrobu wymaganych w obrocie towarami na rynkach zagranicznych, z wyłączeniem dokumentów

wymaganych na rynku wewnętrznym Unii Europejskiej.

3.

Pomoc jest udzielana jako pomoc de minimis zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania

art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis

(Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 1).

1.

Pomoc jest udzielana jako dotacja na pokrycie części kosztów związanych z uzyskaniem

przez przedsiębiorcę certyfikatu wyrobu.

2.

Pomoc może być udzielana wyłącznie mikroprzedsiębiorcom, małym i średnim przedsiębiorcom

w rozumieniu załącznika I rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre

rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu

(Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1), wykonującym działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Łączna wartość pomocy de minimis udzielonej jednemu przedsiębiorcy, wyrażona za pomocą ekwiwalentu dotacji brutto,

nie może przekroczyć w bieżącym roku oraz dwóch poprzedzających go latach podatkowych

równowartości 200 000 euro.

Minister właściwy do spraw gospodarki może udzielić pomocy, jeżeli przedsiębiorca

1)

złoży wniosek o dofinansowanie kosztów uzyskania certyfikatu wyrobu, zwany dalej „wnioskiem”,

wraz z informacjami oraz oświadczeniami albo zaświadczeniami, o których mowa w art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących

pomocy publicznej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404, z późn. zm., przed terminem uzyskania certyfikatu wyrobu;

2)

nie ma zaległości podatkowych i zaległości z tytułu składek wobec Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych;

3)

nie otrzymał pomocy publicznej na uzyskanie certyfikatu wyrobu objętego wnioskiem

z innych źródeł;

4)

należycie wypełnia zobowiązania wynikające z umów dotyczących przedsięwzięć w zakresie

promocji eksportu lub sprzedaży na rynku wewnętrznym Unii Europejskiej, zawartych

z ministrem właściwym do spraw gospodarki.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki może udzielić pomocy na dofinansowanie kosztów

uzyskania certyfikatu wyrobu do wyczerpania środków finansowych przeznaczonych na

ten cel w danym roku budżetowym.

2.

O wyczerpaniu środków, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki

informuje pisemnie przedsiębiorcę w terminie 14 dni od dnia doręczenia wniosku.

1.

Przedsiębiorca składa wniosek wraz z wymaganymi dokumentami w jednym egzemplarzu.

2.

Wzór wniosku określa załącznik do rozporządzenia.

3.

W przypadku gdy wniosek lub wymagane dokumenty są niekompletne, minister właściwy

do spraw gospodarki pisemnie wzywa przedsiębiorcę do ich uzupełnienia w terminie 7

dni od dnia doręczenia wezwania.

4.

Wniosek lub wymagane dokumenty, które nie zostały uzupełnione, pozostawia się bez

rozpoznania.

5.

Minister właściwy do spraw gospodarki rozpatruje wniosek w terminie 30 dni od dnia

doręczenia kompletnego wniosku.

Minister właściwy do spraw gospodarki rozpatruje wnioski według kolejności ich wpływu

do urzędu obsługującego tego ministra.

1.

Kosztami kwalifikującymi się do objęcia pomocą są koszty

1)

niezbędnych usług doradczych;

2)

przygotowania i tłumaczenia dokumentacji technicznej;

3)

transportu i ubezpieczenia próbek wyrobu i dokumentacji technicznej wysyłanych do

badań certyfikacyjnych;

4)

przeprowadzenia audytu;

5)

przeprowadzenia badań certyfikacyjnych;

6)

wystawienia i wydania certyfikatu wyrobu.

2.

Poniesione koszty należy udokumentować poświadczonymi za zgodność z oryginałem kopiami

faktur lub rachunków oraz dokumentów potwierdzających dokonanie płatności.

3.

Wielkość pomocy nie może przekroczyć 50% kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą.

Roczny limit pomocy, jaka może zostać udzielona przedsiębiorcy ubiegającemu się o

pomoc, wynosi 50 000 zł.

1.

Podstawą udzielenia pomocy jest umowa zawarta między ministrem właściwym do spraw

gospodarki a przedsiębiorcą.

2.

W umowie, o której mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki zobowiązuje

przedsiębiorcę do złożenia sprawozdania z uzyskania certyfikatu wyrobu.

Termin złożenia wniosku upływa w roku 2021 z dniem 31 maja.

Traci moc rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 31 października 2007 r. w sprawie udzielania

pomocy de minimis na uzyskanie certyfikatu wyrobu wymaganego na rynkach zagranicznych

(Dz. U. Nr 210, poz. 1522, z późn. zm..

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.