Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2014 r. w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej oraz zasad lokowania środków Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1)

FUS - Fundusz Ubezpieczeń Społecznych;

2)

Zakład - Zakład Ubezpieczeń Społecznych, o którym mowa w art. 66 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, zwanej dalej „ustawą”.

1.

Roczny plan finansowy FUS, obejmujący wszystkie źródła przychodów i kosztów określone

w ustawie oraz stan FUS na początek i na koniec roku, opracowuje się na okres roku

budżetowego.

2.

Nie dokonuje się podziału planu finansowego FUS na terenowe jednostki organizacyjne.

1.

Wysokość odpisu z FUS, obciążającego fundusze, o których mowa w art. 55 ustawy, stanowiącego

przychód Zakładu ustala się proporcjonalnie do wysokości planowanego przypisu składek

na te fundusze.

2.

Środki finansowe stanowiące przychód Zakładu, o którym mowa w ust. 1, przekazuje się

na rachunek bankowy Zakładu po 10 dniu każdego miesiąca w wysokości 1/12 kwoty zatwierdzonej

w ustawie budżetowej.

1.

Zakład może lokować okresowe nadwyżki środków występujące na rachunku bankowym FUS,

zwane dalej „nadwyżkami”.

2.

Nadwyżki mogą być lokowane w bankach, na zasadach określonych w ust. 3-5.

3.

Lokowanie nadwyżek nie może zagrażać terminowym wypłatom świadczeń, o których mowa

w art. 54 ustawy.

4.

Lokowania nadwyżek dokonuje się, mając na względzie efektywność zarządzania oraz bezpieczeństwo

środków.

5.

Nadwyżki mogą być lokowane wyłącznie

1)

w papierach wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa;

2)

w formie depozytu u Ministra Finansów na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 885, 938 i 1646);

3)

na rachunkach lokat terminowych w bankach mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej spełniających warunki określone w ust. 6.

6.

Banki, w których mogą być lokowane nadwyżki, posiadają fundusze własne w wysokości

co najmniej 50 mln euro, a ich współczynnik wypłacalności wynosi co najmniej 8%.

7.

Maksymalna kwota wszystkich lokat nadwyżek w jednym banku, którego współczynnik wypłacalności

wynosi co najmniej 12%, nie może być wyższa od równowartości w złotych kwoty

1)

50 mln euro, jeżeli fundusze własne banku nie przekraczają 100 mln euro,

2)

150 mln euro, jeżeli fundusze własne banku nie przekraczają 1 mld euro,

3)

500 mln euro, jeżeli fundusze własne banku przekraczają 1 mld euro

- przeliczonej według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego

w ostatnim dniu roboczym miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym są lokowane nadwyżki.

8.

Maksymalna dopuszczalna kwota lokat nadwyżek w bankach o funduszach własnych, o których

mowa w ust. 7, i których współczynnik wypłacalności jest mniejszy niż 12%, jest korygowana

mnożnikiem

1)

0,5, jeżeli współczynnik wypłacalności banku jest mniejszy od 10%;

2)

0,8, jeżeli współczynnik wypłacalności banku wynosi co najmniej 10%.

9.

Banki, o których mowa w ust. 6, ubiegające się o depozyty z nadwyżek przekazują Zakładowi

informację o wysokości funduszy własnych oraz o współczynniku wypłacalności za poprzedni

kwartał.

10.

Banki, w których są lokowane nadwyżki, nie później niż do końca pierwszego miesiąca

każdego kwartału przedkładają Zakładowi informacje o wysokości funduszy własnych oraz

o współczynniku wypłacalności za poprzedni kwartał.

11.

Odsetki od ulokowanych nadwyżek są przychodami funduszu emerytalnego, o którym mowa

w art. 55 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lutego 2014 r.