Legislator Case Law & Legislation
DU_2014_1496 PL

Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 14 października 2014 r. w sprawie sposobu obliczania kosztu netto usługi telekomunikacyjnej wchodzącej w skład usługi powszechnej

10 Articles / Provisions · Poland
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Table of Provisions (10)

Statutory Text (10 Articles)

Dz.U. 2014 poz. 1496 inForce

Rozporządzenie określa sposób obliczania kosztu netto usługi telekomunikacyjnej, o

której mowa w art. 81 ust. 3 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne, zwanej dalej „ustawą”, z uwzględnieniem

1)

kosztów bezpośrednio związanych ze świadczeniem tej usługi;

2)

przychodów ze świadczenia tej usługi, zwanych dalej „przychodami”;

3)

korzyści pośrednich związanych ze świadczeniem tej usługi, zwanych dalej „korzyściami

pośrednimi”.

Dz.U. 2014 poz. 1496 inForce

Określenia użyte w rozporządzeniu oznaczają

1)

centrala lokalna - centralę telefoniczną, do której przyłączone są bezpośrednio lub

pośrednio łącza abonenckie, zapewniającą komutację i taryfikację połączeń telefonicznych;

2)

grupa usług - usługi telekomunikacyjne, o których mowa w art. 81 ust. 3 pkt 1-3 ustawy,

świadczone na obszarze nierentownym lub niezyskownym abonentom;

3)

nierentowny aparat publiczny lub inny nierentowny punkt dostępowy umożliwiający komunikację

głosową - aparat publiczny lub inny punkt dostępowy umożliwiający komunikację głosową

zlokalizowany na obszarze nierentownym, w tym przystosowany dla osób niepełnosprawnych;

4)

niezyskowny abonent - abonenta na obszarze rentownym, któremu przedsiębiorca wyznaczony

nie świadczyłby usług telekomunikacyjnych, o których mowa w art. 81 ust. 3 pkt 1-3

ustawy, gdyby nie miał obowiązku ich świadczenia;

5)

obszar nierentowny

a)

w przypadku świadczenia usług telekomunikacyjnych, o których mowa w art. 81 ust. 3

pkt 1-3 ustawy - obszar nie mniejszy niż obszar obsługiwany przez centralę lokalną,

na którym różnica pomiędzy kosztami bezpośrednio związanymi ze świadczeniem tych usług

a przychodami z ich świadczenia przyjmuje wartość dodatnią,

b)

w przypadku świadczenia usługi telekomunikacyjnej, o której mowa w art. 81 ust. 3

pkt 6 ustawy - gminę, w której różnica pomiędzy kosztami bezpośrednio związanymi ze

świadczeniem tej usługi a przychodami z jej świadczenia przyjmuje wartość dodatnią;

6)

połączenia zastępcze - połączenia rozpoczęte i zakończone w innych zakończeniach sieci

przedsiębiorcy wyznaczonego niż zakończenia, w których przedsiębiorca ten zaprzestał

świadczenia

a)

grupy usług,

b)

usługi, o której mowa w art. 81 ust. 3 pkt 6 ustawy, za pomocą nierentownych aparatów

publicznych lub innych nierentownych punktów dostępowych umożliwiających komunikację

głosową.

Dz.U. 2014 poz. 1496 inForce

Koszt netto świadczenia usługi telekomunikacyjnej, o której mowa w art. 81 ust. 3

ustawy, zwany dalej „kosztem netto”, oblicza się jako różnicę pomiędzy kosztami bezpośrednio

związanymi ze świadczeniem tej usługi, których przedsiębiorca wyznaczony, o którym

mowa w art. 82 ust. 4 albo art. 83 ustawy, nie poniósłby, a przychodami i korzyściami

pośrednimi, których nie osiągnąłby - gdyby nie miał obowiązku jej świadczenia.

Dz.U. 2014 poz. 1496 inForce

Koszt netto oblicza się odrębnie dla

1)

grupy usług świadczonych na obszarze nierentownym;

2)

grupy usług świadczonych niezyskownym abonentom;

3)

usługi, o której mowa w art. 81 ust. 3 pkt 4 ustawy;

4)

usługi, o której mowa w art. 81 ust. 3 pkt 5 ustawy;

5)

usługi, o której mowa w art. 81 ust. 3 pkt 6 ustawy, świadczonej za pomocą nierentownych

aparatów publicznych lub innych nierentownych punktów dostępowych umożliwiających

komunikację głosową.

Dz.U. 2014 poz. 1496 inForce

1.

Koszt netto świadczenia usługi, o której mowa w § 4 pkt 3-5, zwanej dalej „składnikiem”,

lub grupy usług oblicza się tak, aby uniknąć podwójnego naliczenia jakiegokolwiek

kosztu bezpośrednio związanego ze świadczeniem tego składnika lub tej grupy usług,

przychodu ze świadczenia tego składnika lub tej grupy usług oraz korzyści pośredniej

związanej ze świadczeniem tego składnika lub tej grupy usług.

2.

Koszt netto oblicza się na dzień kończący rok kalendarzowy, w którym zgodnie z oświadczeniem

przedsiębiorcy wyznaczonego ten koszt wystąpił.

Dz.U. 2014 poz. 1496 inForce

1.

Koszty bezpośrednio związane ze świadczeniem składnika lub grupy usług przypisuje

się zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 51 ustawy.

2.

Koszty bezpośrednio związane ze świadczeniem składnika lub grupy usług obejmują wyłącznie

koszty, których przedsiębiorca wyznaczony nie poniósłby, gdyby nie miał obowiązku

świadczenia tego składnika lub tej grupy usług.

3.

Do kalkulacji kosztów bezpośrednio związanych ze świadczeniem składnika lub grupy

usług stosuje się zorientowany przyszłościowo długookresowy koszt przyrostowy określony

w przepisach wydanych na podstawie art. 51 ustawy.

4.

W kalkulacji kosztów bezpośrednio związanych ze świadczeniem składnika lub grupy usług

uwzględnia się poniesione koszty środków trwałych, których przedsiębiorca wyznaczony

mógłby uniknąć, gdyby zrezygnował ze świadczenia usług na obszarach nierentownych

lub niezyskownym abonentom.

5.

Przedsiębiorca wyznaczony dokonuje aktualizacji wartości początkowej środków trwałych

oraz wartości niematerialnych i prawnych w odniesieniu do wartości bieżących zgodnie

z przepisami wydanymi na podstawie art. 51 ustawy.

Dz.U. 2014 poz. 1496 inForce

1.

Przychodami są wszystkie przychody ze świadczenia składnika lub grupy usług, uzyskiwane

w szczególności od przedsiębiorców telekomunikacyjnych - w tym przychody uzyskiwane

z tytułu współpracy związanej z dostępem telekomunikacyjnym oraz od użytkowników końcowych,

w tym przychody ze świadczenia

1)

grupy usług na nierentownym obszarze, w szczególności

a)

jednorazowa opłata za przyłączenie rozliczana w równych częściach przez okres 15 lat,

b)

abonament i przychody z tytułu połączeń wychodzących,

c)

przychody z tytułu połączeń przychodzących,

d)

przychody z tytułu połączeń płatnych przez wywoływanego abonenta,

e)

przychody z tytułu rozliczeń międzyoperatorskich;

2)

grupy usług niezyskownym abonentom, w szczególności

a)

jednorazowa opłata za przyłączenie rozliczana w równych częściach przez okres 15 lat,

b)

abonament i przychody z tytułu połączeń wychodzących,

c)

przychody z tytułu połączeń przychodzących,

d)

przychody z tytułu połączeń płatnych przez wywoływanego abonenta,

e)

przychody z tytułu rozliczeń międzyoperatorskich;

3)

składnika, o którym mowa w § 4 pkt 3, w szczególności przychody z tytułu

a)

udzielania informacji o numerach telefonicznych,

b)

rozliczeń międzyoperatorskich;

4)

składnika, o którym mowa w § 4 pkt 4, w szczególności przychody z tytułu

a)

sprzedaży spisów abonentów,

b)

publikacji spisów abonentów, a w szczególności przychody z tytułu rozszerzania danych

abonenta,

c)

zamieszczania reklam w spisie abonentów;

5)

składnika, o którym mowa w § 4 pkt 5, w szczególności przychody z tytułu

a)

połączeń wychodzących,

b)

połączeń płatnych przez wywoływanego abonenta,

c)

połączeń przychodzących,

d)

rozliczeń międzyoperatorskich.

2.

Przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i 5, pomniejsza się o przychody z połączeń

zastępczych.

3.

Do kalkulacji przychodów uzyskiwanych od użytkowników końcowych przyjmuje się ceny

usług określone w cennikach przedsiębiorcy wyznaczonego, z zastrzeżeniem, że w przypadku

stosowania cen okresowo obniżonych do obliczania przychodu stosuje się cenę obowiązującą

przed okresem obniżki.

Dz.U. 2014 poz. 1496 inForce

1.

Korzyści pośrednie ustala się, szacując korzyści niematerialne związane ze świadczeniem

składnika lub grupy usług, które uzyskuje lub może uzyskać przedsiębiorca telekomunikacyjny

z tytułu pozycji przedsiębiorcy wyznaczonego.

2.

Do korzyści pośrednich zalicza się w szczególności

1)

znajomość przedsiębiorcy wyznaczonego na obszarze świadczenia składnika lub grupy

usług, mierzoną jego kosztami kampanii promocyjnych i reklamowych, które nie dotyczą

konkretnego składnika lub konkretnej grupy usług, ale związane są z jego firmą, logo

lub wizerunkiem;

2)

reputację przedsiębiorcy wyznaczonego rozumianą jako większą lojalność abonentów pozostających

na obszarze rentownym;

3)

efekt wszechobecności związany z lojalnością abonenta przedsiębiorcy wyznaczonego,

który zmienia miejsce zamieszkania, siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności

z obszaru nierentownego na obszar rentowny i nadal pozostaje abonentem przedsiębiorcy

wyznaczonego mimo dostępności w nowej lokalizacji tańszej oferty innego przedsiębiorcy;

4)

efekt „cyklu życia” polegający na poprawie

a)

zyskowności niezyskownych abonentów,

b)

rentowności obszarów nierentownych albo nierentownych aparatów publicznych lub innych

nierentownych punktów dostępowych umożliwiających komunikację głosową;

5)

dostęp przedsiębiorcy wyznaczonego do danych o abonentach, w szczególności przejawiający

się lepszym zrozumieniem i przewidywaniem trendów rynkowych oraz lepszym wykorzystaniem

kanałów dystrybucji przy sprzedaży innych usług;

6)

dodatkowe możliwości przedsiębiorcy wyznaczonego w zakresie reklamy działalności,

w szczególności na aparatach publicznych lub w innych punktach dostępowych umożliwiających

komunikację głosową i na kartach telefonicznych oraz poprzez dostarczanie własnych

reklam wraz z rachunkami telefonicznymi.

3.

Korzyści pośrednie przypisuje się do składnika lub grupy usług zgodnie z przepisami

wydanymi na podstawie art. 51 ustawy.

Dz.U. 2014 poz. 1496 inForce

1.

Koszt netto składnika lub grupy usług oblicza się zgodnie z § 3 z uwzględnieniem §

5-8, z tym że dla składnika, o którym mowa w § 4 pkt 5, koszt netto oblicza się dla

- określonej w decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, o której mowa w

art. 88 ustawy - minimalnej liczby aparatów publicznych lub innych punktów dostępowych

umożliwiających komunikację głosową, w tym przystosowanych dla osób niepełnosprawnych

na obszarze danej gminy.

2.

Jeżeli liczba aparatów publicznych lub innych punktów dostępowych umożliwiających

komunikację głosową zainstalowanych na obszarze danej gminy przez przedsiębiorcę wyznaczonego

jest większa od minimalnej liczby, o której mowa w ust. 1, do obliczenia kosztu netto

minimalnej liczby aparatów publicznych lub innych punktów dostępowych umożliwiających

komunikację głosową przyjmuje się średni koszt netto wszystkich aparatów publicznych

lub innych punktów dostępowych umożliwiających komunikację głosową zainstalowanych

przez tego przedsiębiorcę na obszarze tej gminy.

Need to analyze how this provision applies to your matter?

Cross-reference this statute against case law, commentaries, and related legislative provisions inside Legislator AI.

Open in Legislator →