Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 września 2014 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Narodowym Planie Rozwoju

Ustawa określa sposób przygotowania i realizacji Narodowego Planu Rozwoju 2004-2006,

w tym

1)

zasady koordynacji i współdziałania organów administracji rządowej, organów administracji

samorządowej i partnerów społecznych i gospodarczych;

2)

zasady współdziałania z instytucjami Wspólnot Europejskich oraz organizacjami międzynarodowymi;

3)

instrumenty finansowe;

4)

system instytucjonalny;

5)

system programowania, monitorowania, sprawozdawczości, oceny i kontroli.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

beneficjent - osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą

osobowości prawnej, korzystające z publicznych środków wspólnotowych i publicznych

środków krajowych na podstawie umowy o dofinansowanie projektu albo decyzji, o której

mowa w art. 11 ust. 7;

2)

instytucja płatnicza - ministra właściwego do spraw finansów publicznych;

3)

instytucja pośrednicząca - instytucję, do której instytucja zarządzająca deleguje

część funkcji związanych z zarządzaniem, kontrolą i monitorowaniem programu operacyjnego

albo strategii wykorzystania Funduszu Spójności, odnoszącą się do priorytetu operacyjnego,

działania albo projektu;

4)

instytucja wdrażająca - podmiot publiczny lub prywatny, odpowiedzialny za realizację

działania w ramach programu operacyjnego na podstawie umowy z instytucją zarządzającą;

4a

instytucja właściwa do spraw prowadzenia kontroli wyrywkowej - Generalnego Inspektora

Kontroli Skarbowej;

4b

instytucja właściwa do spraw wystawienia deklaracji zamknięcia pomocy - Generalnego

Inspektora Kontroli Skarbowej;

5

instytucja zarządzająca - właściwego ministra odpowiedzialnego za przygotowanie i

realizację programu operacyjnego albo za przygotowanie i nadzorowanie realizacji strategii

wykorzystania Funduszu Spójności, o których mowa w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. ustanawiającym przepisy

ogólne w sprawie funduszy strukturalnych

(Dz. Urz. WE L 161 z 26.06.1999, L 198 z 21.07.2001 oraz L 158 z 27.06.2003; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 14, t. 1, str. 31) oraz w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1164/1994 z dnia 16 maja 1994 r. ustanawiającym Fundusz

Spójności

(Dz. Urz. WE L 130 z 25.05.1994, L 161 z 26.06.1999; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 14, t. 1, str. 9);

5a

Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty - ministra właściwego do spraw

rozwoju regionalnego;

6)

monitorowanie - proces systematycznego gromadzenia i analizowania informacji dotyczących

realizacji projektów, programów operacyjnych, strategii wykorzystania Funduszu Spójności

i Narodowego Planu Rozwoju oraz Podstaw Wsparcia Wspólnoty;

7)

okres programowania - wieloletni okres planowania budżetów Wspólnot Europejskich;

8

partnerzy społeczni i gospodarczy - organizacje przedsiębiorców i pracodawców, związki

zawodowe, samorządy zawodowe, organizacje pozarządowe oraz jednostki naukowe w rozumieniu

art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki

(Dz. U. z 2008 r. Nr 169, poz. 1049)

9)

projekt - przedsięwzięcie realizowane w ramach działania, będące przedmiotem umowy

o dofinansowanie projektu między beneficjentem a instytucją zarządzającą, instytucją

wdrażającą albo działającą w imieniu instytucji zarządzającej instytucją pośredniczącą,

albo decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 7, lub współfinansowane ze środków pochodzących

z Funduszu Spójności;

10)

publiczne środki krajowe - środki finansowe pochodzące z budżetu państwa oraz państwowych

funduszy celowych, środki budżetów jednostek samorządu terytorialnego, środki innych

jednostek sektora finansów publicznych, a także inne środki jednostek oraz form organizacyjno-prawnych

sektora finansów publicznych;

11)

publiczne środki wspólnotowe - środki finansowe pochodzące z budżetu Wspólnot Europejskich,

a w szczególności z funduszy strukturalnych, o których mowa w przepisach Unii Europejskiej

w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, w sprawie Europejskiego Funduszu

Społecznego, w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu

Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOiGR) oraz zmieniających i uchylających niektóre

rozporządzenia, rozporządzeniu w sprawie Instrumentu Finansowego Wspierania Rybołówstwa

oraz rozporządzeniu ustanawiającym Fundusz Spójności, ujęte w załączniku do ustawy

budżetowej, służące realizacji Narodowego Planu Rozwoju;

12

regionalny program operacyjny - dokument służący realizacji Narodowego Planu Rozwoju,

składający się ze spójnego zestawienia priorytetów operacyjnych i działań, odnoszący

się do województwa albo województw, przygotowany przez zarząd województwa albo zarządy

województw działające w porozumieniu, albo przez ministra właściwego do spraw rozwoju

regionalnego;

13)

sektorowy program operacyjny - dokument służący realizacji Narodowego Planu Rozwoju,

składający się ze spójnego zestawienia priorytetów operacyjnych i działań, odnoszący

się do sektora gospodarki, przygotowany przez właściwego ministra;

14)

strategia wykorzystania Funduszu Spójności - dokument określający kierunki wydatkowania

środków z Funduszu Spójności, uzgodniony z Komisją Europejską, przygotowany przez

ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego;

15)

system realizacji - zasady i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące we wdrażaniu

Narodowego Planu Rozwoju, programów operacyjnych i strategii wykorzystania Funduszu

Spójności, obejmujące monitorowanie, sprawozdawczość, kontrolę i ocenę;

16)

wkład własny - określoną w umowie o dofinansowanie projektu albo decyzji, o której

mowa w art. 11 ust. 7, część nakładów ponoszonych przez beneficjenta na jego realizację,

niepodlegającą zwrotowi;

17)

(uchylony).

1

Narodowy Plan Rozwoju 2004-2006, zwany dalej „Planem”, jest dokumentem określającym

cele rozwoju społeczno-gospodarczego kraju, w tym wspierane cele rozwoju regionalnego,

oraz sposoby ich osiągania w okresie zgodnym z okresem programowania obejmującym lata

2004-2006.

2.

W odniesieniu do specyficznych problemów rozwojowych o charakterze społecznym, gospodarczym

i przestrzennym, cele szczegółowe Planu mogą być realizowane na wyodrębnionym obszarze

określonym w programach, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 2, współfinansowanych

z publicznych środków wspólnotowych, oraz w art. 8 ust. 1, finansowanych z publicznych

środków krajowych.

W przypadku gdy w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy instytucją wdrażającą jest

fundacja, której jedynym fundatorem jest Skarb Państwa, pełni ona tę funkcję po tym

dniu. W tym przypadku art. 22 ust. 2 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą nie stosuje się.

1.

Plan określa

1)

(uchylony);

2)

diagnozę sytuacji społeczno-gospodarczej kraju, w tym zróżnicowań regionalnych;

3)

cel główny i cele szczegółowe rozwoju społeczno-gospodarczego kraju;

4)

kierunki rozwoju, w ramach których określa się programy i strategię wykorzystania

Funduszu Spójności, o których mowa w art. 8;

5)

szacunkowy plan finansowy, w tym wieloletnie limity zobowiązań i wieloletnie limity

wydatków, o których mowa w art. 25 ust. 2 i 3, w kolejnych latach realizacji Planu,

uwzględniający publiczne środki krajowe, publiczne środki wspólnotowe oraz środki

prywatne, w tym wkład międzynarodowych instytucji finansowych;

6)

wieloletnie limity środków finansowych przeznaczonych na realizację kontraktów wojewódzkich,

o których mowa w art. 32 ust. 1;

7)

kryteria wyboru beneficjentów, którzy mogą uzyskać dofinansowanie wkładu własnego,

o którym mowa w art. 30 ust. 1, uwzględniające możliwości wyrównywania poziomu rozwoju

społeczno-gospodarczego i zapewnienia spójności terytorialnej;

8)

system zarządzania i realizacji Planu, z określeniem listy organów i instytucji, o

których mowa w rozdziale 3.

2.

Do Planu załącza się prognozę oddziaływania Planu na środowisko, ocenę przewidywanego

efektu makroekonomicznego realizacji Planu, ocenę przewidywanego wpływu Planu na rynek

pracy oraz ocenę przewidywanego wpływu Planu na konkurencyjność gospodarki, w tym

innowacyjność przedsiębiorstw.

1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 28 oraz art. 47 ust. 3

ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują moc do dnia ich uchylenia.

2.

Właściwy minister uchyli, w drodze rozporządzenia, akty wykonawcze wydane na podstawie

art. 28 oraz art. 47 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 1, zachowane czasowo w mocy

zgodnie z ust. 1.

Przy opracowywaniu Planu uwzględnia się cele zawarte w

1)

(uchylony);

2)

strategiach sektorowych;

3)

strategiach rozwoju województw;

4

programach wieloletnich, o których mowa w art. 99 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 249, poz. 2104, z późn. zm.

5)

koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju;

6)

założeniach polityki naukowej i naukowo-technicznej państwa oraz założeniach polityki

innowacyjnej państwa.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy, o której

mowa w art. 1, zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych na podstawie

art. 47 ust. 2 oraz art. 56 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

1.

(uchylony).

2.

(uchylony).

Zarządzenia wydane na podstawie art. 23 ust. 2 i 3 ustawy, o której mowa w art. 1,

zachowują moc do czasu ich uchylenia przez właściwego ministra.

(uchylony).

Komitety monitorujące powołane na podstawie dotychczasowych przepisów wykonują swoje

zadania do czasu powołania komitetów monitorujących na podstawie art. 42 ust. 1 i

ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

W celu realizacji Planu tworzy się

1)

sektorowe programy operacyjne;

2)

regionalne programy operacyjne;

3)

inne programy operacyjne;

4)

strategię wykorzystania Funduszu Spójności.

2.

Programy, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, są finansowane z publicznych środków krajowych

lub współfinansowane z publicznych środków wspólnotowych.

3.

Strategia wykorzystania Funduszu Spójności jest współfinansowana z publicznych środków

wspólnotowych.

4.

Programy i strategia wykorzystania Funduszu Spójności, o których mowa w ust. 1, mogą

być również współfinansowane ze środków prywatnych.

Programy, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1-3, finansowane z publicznych środków

krajowych, obejmują okres realizacji Planu i zawierają

1)

diagnozę sytuacji społeczno-gospodarczej sektora bądź województwa, którego dotyczą,

z uwzględnieniem zróżnicowań przestrzennych;

2)

cel główny i cele szczegółowe zgodne z celami określonymi w Planie;

3)

priorytety operacyjne i działania;

4)

szacunkowy plan finansowy w podziale na priorytety operacyjne;

5)

system realizacji.

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy mają zastosowanie

przepisy dotychczasowe.

1.

Strategia wykorzystania Funduszu Spójności obejmuje okres realizacji Planu i zawiera

1)

diagnozę sytuacji dziedzin, których strategia dotyczy;

2)

cel główny i cele szczegółowe;

3)

szacunkowy plan finansowy uwzględniający publiczne środki krajowe i publiczne środki

wspólnotowe oraz środki prywatne, w tym wkład międzynarodowych instytucji finansowych;

4)

szczegółowe rozwiązania dotyczące jej realizacji;

5)

prognozę jej oddziaływania na środowisko.

2.

Cel główny i cele szczegółowe strategii wykorzystania Funduszu Spójności są zgodne

z celami określonymi w Planie.

3.

Do strategii wykorzystania Funduszu Spójności dołącza się wstępną listę projektów

przewidzianych do finansowania w jej ramach.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Właściwy minister albo zarząd województwa, dla programów, o których mowa w art. 8

ust. 1 pkt 1-3, przygotowują, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw

rozwoju regionalnego, uzupełnienie programu uszczegółowiające system realizacji programu.

2.

Uzupełnienie programu, dla programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 2, finansowanych

z publicznych środków krajowych zawiera

1)

listę i opis działań;

2)

wstępną ocenę działań wykazującą ich spójność z celami priorytetów operacyjnych;

3)

wskaźniki monitorowania odnoszące się do programu, priorytetów operacyjnych i działań;

4)

rodzaje potencjalnych beneficjentów;

5)

szacunkowy plan finansowy odnoszący się do programu, priorytetów operacyjnych i działań;

6)

szczegółowe zasady udzielania dofinansowania i jego maksymalną wysokość w ramach działań.

3.

Właściwy minister albo zarząd województwa załącza, do uzupełnienia programu

1)

zasady kwalifikacji wydatków, określane w odniesieniu do terminów ich ponoszenia,

podmiotu, który je ponosi, oraz kategorii wydatków związanych z realizacją projektu;

2)

zasady wyboru projektów w ramach działań, uwzględniające skalę i trwałość korzyści

społecznych, gospodarczych i przestrzennych oraz efektywność wykorzystania środków

finansowych.

4.

Właściwi ministrowie oraz zarządy województw przedkładają uzupełnienia programów do

zatwierdzenia przez właściwy komitet monitorujący program, o którym mowa w art. 42.

5.

Uzupełnienie programu jest przyjmowane w drodze rozporządzenia właściwego ministra

albo w drodze uchwały zarządu województwa.

6.

Na podstawie uzupełnienia programu dokonuje się wyboru projektów i zawiera umowy o

dofinansowanie projektów z beneficjentami przez instytucję zarządzającą, instytucję

wdrażającą lub działającą w imieniu instytucji zarządzającej instytucję pośredniczącą,

z zastrzeżeniem ust. 7.

7.

W przypadku kiedy instytucja zarządzająca albo instytucja pośrednicząca jest jednocześnie

beneficjentem, podstawą dofinansowania projektu jest decyzja podjęta odpowiednio przez

właściwego ministra, jeśli pełni funkcję instytucji zarządzającej albo instytucji

pośredniczącej, albo przez wojewodę, jeśli pełni funkcję instytucji pośredniczącej.

Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty

1)

przygotowuje Plan;

2)

koordynuje przygotowania programów i strategii wykorzystania Funduszu Spójności, o

których mowa w art. 8 ust. 1, oraz zapewnia ich spójność z Planem;

3)

nadzoruje realizację Planu;

4)

koordynuje realizację programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1-3;

5)

zarządza Podstawami Wsparcia Wspólnoty;

6)

zarządza strategią wykorzystania Funduszu Spójności;

7)

formułuje propozycje zmian dotyczących Planu, wynikających z przebiegu jego realizacji;

8)

zapewnia zgodność z Planem zmian wprowadzanych w programach oraz strategii wykorzystania

Funduszu Spójności.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.

1.

Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty

2.

Plan jest opiniowany przez Komisję Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego oraz zarządy

województw.

3.

Plan jest konsultowany z jednostkami samorządu terytorialnego oraz partnerami społecznymi

i gospodarczymi.

4.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb i terminy

1)

konsultacji, o których mowa w ust. 3,

2)

współdziałania, o którym mowa w art. 14 ust. 3,

3)

współpracy i konsultacji programów oraz strategii wykorzystania Funduszu Spójności,

o których mowa w art. 18 ust. 2 i 3

- kierując się zasadą partnerstwa.

1.

Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty

2.

Przyjęty przez Radę Ministrów Plan stanowi podstawę do rozpoczęcia, przez Instytucję

Zarządzającą Podstawami Wsparcia Wspólnoty

3.

Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty

4.

Rada Ministrów przyjmuje Plan w drodze rozporządzenia, po zakończeniu negocjacji z

Komisją Europejską i zakończeniu rokowań z samorządami województw w sprawie zawarcia

kontraktów wojewódzkich, o których mowa w art. 32 ust. 1, mając na uwadze ich ustalenia.

(uchylony).

(uchylony).

1.

W terminie do dnia 30 czerwca roku poprzedzającego pierwszy rok obowiązywania Planu,

w celu przyjęcia przez Radę Ministrów w drodze uchwały

1)

właściwi ministrowie, po zasięgnięciu opinii Instytucji Zarządzającej Podstawami Wsparcia

Wspólnoty

2)

Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty

3)

Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty

2.

Właściwy minister prowadzi z Komisją Europejską negocjacje w sprawie programów, o

których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3, współfinansowanych z publicznych środków wspólnotowych,

informując o postępach w negocjacjach i ich ustaleniach Instytucję Zarządzającą Podstawami

Wsparcia Wspólnoty

3.

Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty

4.

Organy administracji rządowej oraz zarządy województw, na podstawie informacji o postępach

negocjacji, o których mowa w ust. 2 i 3, mogą zgłaszać w każdym czasie wnioski oraz

opinie Instytucji Zarządzającej Podstawami Wsparcia Wspólnoty

5.

Właściwy minister, w porozumieniu z Instytucją Zarządzającą Podstawami Wsparcia Wspólnoty

6.

Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 5 pkt 3, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.;

2)

art. 6 pkt 21 lit. a tiret czwarte i pkt 28 oraz art. 13, które wchodzą w życie po

upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1

Za przygotowanie i realizację programów albo za przygotowanie i nadzór nad realizacją

strategii wykorzystania Funduszu Spójności, a w szczególności za wydawanie wytycznych

dotyczących wdrażania programów i strategii wykorzystania Funduszu Spójności, o których

mowa w art. 8 ust. 1, skierowanych do podmiotów uczestniczących w realizacji danego

programu, są odpowiedzialne właściwe instytucje zarządzające.

2.

Instytucja zarządzająca współpracuje przy opracowywaniu programów, o których mowa

w art. 8 ust. 1 pkt 1-3, z właściwymi organami administracji rządowej i jednostkami

samorządu terytorialnego oraz konsultuje je z partnerami społecznymi i gospodarczymi

w trybie określonym w art. 13 ust. 4.

3.

Instytucja zarządzająca, w porozumieniu z instytucjami pośredniczącymi, opracowuje

strategię wykorzystania Funduszu Spójności, współpracując z właściwymi organami administracji

rządowej i jednostkami samorządu terytorialnego oraz konsultuje ją z partnerami społecznymi

i gospodarczymi w trybie określonym w art. 13 ust. 4.

Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty koordynuje proces wdrażania

funduszy strukturalnych w Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności

1)

wydaje wytyczne dotyczące funkcjonowania systemu wdrażania funduszy strukturalnych

w zakresie zarządzania programami operacyjnymi, sprawozdawczości, kwalifikowalności

wydatków, monitorowania procesu wdrażania funduszy, skierowane do instytucji uczestniczących

w realizacji Planu, w celu zachowania jednolitości zasad wdrażania Planu;

2)

wydaje w porozumieniu z instytucją płatniczą wytyczne dotyczące funkcjonowania kontroli

finansowej i organizacji przepływów finansowych;

3)

organizuje prace Komitetu Monitorującego, o którym mowa w art. 39 ust. 1;

4)

sporządza sprawozdania z postępów wdrażania funduszy strukturalnych dla Komisji Europejskiej

oraz właściwych organów i instytucji;

5)

negocjuje z Komisją Europejską ewentualne zmiany Podstaw Wsparcia Wspólnoty;

6)

koordynuje politykę informacyjną i promocyjną w obszarze funduszy strukturalnych oraz

strategii wykorzystania Funduszu Spójności;

7)

organizuje i koordynuje proces ewaluacji Podstaw Wsparcia Wspólnoty.

1.

Instytucja zarządzająca może przekazać, w drodze porozumienia, zarządzanie, monitorowanie

i kontrolę poszczególnych priorytetów operacyjnych, działań lub projektów instytucjom

pośredniczącym.

2.

Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, określa szczegółowy zakres przekazanych instytucji

pośredniczącej kompetencji w zarządzaniu, monitorowaniu i kontroli oraz prawa i obowiązki

stron w tym zakresie.

3.

Porozumienie może przewidywać możliwość przekazania elementów zarządzania innym instytucjom

określonym w Planie.

4.

W przypadku przekazania przez instytucję zarządzającą kompetencji, o których mowa

w ust. 1, instytucja zarządzająca ponosi pełną odpowiedzialność za skuteczność i prawidłowość

zarządzania programem.

W odniesieniu do programów i projektów realizowanych w ramach Narodowego Planu Rozwoju,

o którym mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju

(Dz. U. Nr 116, poz. 1206, z 2005 r. Nr 90, poz. 759 i Nr 267, poz. 2251 oraz z 2006 r. Nr 149, poz. 1074), środków przedakcesyjnych i środków przejściowych stosuje się przepisy ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

a w zakresie prefinansowania programów i projektów wspófinansowanych środkami pochodzącymi

z budżetu Unii Europejskiej - także akty wykonawcze wydane na ich podstawie, z wyjątkiem

art. 42, art. 43, art. 97 ust. 1 pkt 10, art. 100 ust. 2, art. 120 ust. 3, 3a i 5,

art. 124 pkt 9, art. 133 ust. 1 i 2a, art. 137 ust. 1 pkt 5 i 6, art. 144 ust. 1,

art. 148 ust. 1a, art. 157 ust. 8a i 8b i art. 208 ust. 3 ustawy zmienianej w art.

1, które stosuje się w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Prawa i obowiązki beneficjenta, związane z realizacją projektu, w zakresie zarządzania,

monitorowania, sprawozdawczości i kontroli określa umowa o dofinansowanie projektu

albo decyzja, o której mowa w art. 11 ust. 7.

1.

Działania objęte programami, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3, mogą być realizowane

przez instytucje wdrażające ustanawiane dla poszczególnych działań.

2.

Działania objęte programami, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2, mogą być realizowane

przez instytucje wdrażające ustanawiane dla poszczególnych działań przez zarząd województwa,

po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego.

3.

Projekty współfinansowane ze środków pochodzących z Funduszu Spójności są realizowane

przez beneficjentów Funduszu Spójności.

4

Instytucje wdrażające, o których mowa w ust. 1, ustanawia właściwa instytucja zarządzająca

w porozumieniu z Instytucją Zarządzającą Podstawami Wsparcia Wspólnoty, jeżeli program

tak stanowi.

5.

Umowa zawarta z instytucją zarządzającą programem lub instytucją pośredniczącą określa

szczegółowe zadania instytucji wdrażających, o których mowa ust. 1 i 2, zasady i warunki

realizacji działań oraz uprawnienia i obowiązki stron w tym zakresie.

Do czasu zakończenia realizacji

1)

programów finansowanych z udziałem Środków Przejściowych, o których mowa w art. 34

Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej,

Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej,

Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej

oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE

L 236 z 23.09.2003, str. 33),

2)

programów realizowanych w ramach Narodowego Planu Rozwoju, o którym mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju

- z budżetu państwa mogą być udzielane nieoprocentowane pożyczki na zapewnienie płynności

finansowej przy realizacji tych programów.

1.

Instytucja zarządzająca albo zarząd województwa mogą dokonać wyboru instytucji wdrażających

niebędących jednostkami sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych

2.

Do wyboru instytucji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 907, z późn. zm..

(uchylony).

Do zadań wojewody związanych z realizacją regionalnego programu operacyjnego, o którym

mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2, należy

1)

kontrola realizacji projektów, w tym trwałości projektów, ich rezultatów i oddziaływania;

2)

przygotowywanie sprawozdań z realizacji projektów i programu operacyjnego w województwie

oraz wniosków o płatność, w tym sprawozdania końcowego z realizacji programu operacyjnego

w województwie i wniosków o płatność końcową;

3)

odzyskiwanie od beneficjentów nieprawidłowo wykorzystanego lub pobranego dofinansowania;

4)

nadzór nad przestrzeganiem przez beneficjentów zasad dotyczących informacji i promocji;

5)

archiwizacja dokumentów związanych z wdrażaniem programu operacyjnego, w tym przechowywanie

zabezpieczeń wnoszonych przez beneficjentów, przez okres wymagany zgodnie z umową

o dofinansowanie;

6)

przygotowywanie i udostępnianie informacji, związanych z programem operacyjnym, podmiotom

uprawnionym do wykonywania czynności kontrolnych i ewaluacyjnych.

1.

Realizacja Planu jest finansowana w szczególności z

1)

publicznych środków krajowych;

2)

publicznych środków wspólnotowych;

3)

środków publicznych pochodzących z Europejskiego Banku Inwestycyjnego oraz środków

publicznych o charakterze bezzwrotnym pochodzących z innych międzynarodowych instytucji

finansowych;

4)

środków prywatnych.

2.

Wydatki finansowane w ramach Planu, w celu zapewnienia jego sprawnego monitorowania,

sprawozdawczości, kontroli i oceny, są identyfikowane według kategorii interwencji

stosowanej dla publicznych środków wspólnotowych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem art. 20 oraz art. 23

ust. 2, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów

1)

art. 1 pkt 4 lit. d i pkt 11 lit. a tiret szóste, art. 6 pkt 1 lit. c, art. 7 pkt

2-4 i 7 i art. 22, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;

2)

art. 6 pkt 1 lit. b, który wchodzi w życie po upływie 3 lat od dnia ogłoszenia.

1.

Plan jest uwzględniany przy opracowywaniu projektu budżetu państwa w kolejnych latach

obowiązywania Planu.

2.

Limity wydatków w pierwszym roku i kolejnych latach obowiązywania Planu są ujmowane

w wykazie stanowiącym załącznik do ustawy budżetowej.

3.

Limity, o których mowa w ust. 2, dotyczą poszczególnych programów operacyjnych, o

których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1-3, oraz strategii wykorzystania Funduszu Spójności,

a w części finansowanej publicznymi środkami wspólnotowymi - także wkładu poszczególnych

funduszy Unii Europejskiej.

4.

W przypadku gdy wydatki poniesione w danym roku na realizację programów, o których

mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1-3, są niższe od limitu określonego w załączniku, o którym

mowa w ust. 2, różnica pomiędzy tym limitem a poniesionymi wydatkami zwiększa odpowiednio

limit wydatków na rok następny.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Ubiegający się o dofinansowanie ze środków, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 2,

projektów w ramach programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1-3, składa wniosek

do instytucji zarządzającej, instytucji wdrażającej albo zarządu województwa, zgodnie

z systemem realizacji określonym w tych programach.

2

Dofinansowanie projektów zgłoszonych do realizacji w ramach programów, o których mowa

w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3, przyznaje instytucja zarządzająca, działająca w jej imieniu

instytucja wdrażająca albo instytucja pośrednicząca, jeżeli tak stanowi system realizacji

danego programu.

3

Dofinansowanie projektów zgłoszonych do realizacji w ramach programów, o których mowa

w art. 8 ust. 1 pkt 2, przyznaje zgodnie z systemem realizacji danego programu instytucja

zarządzająca, instytucja pośrednicząca albo instytucja wdrażająca.

4.

Wnioski o dofinansowanie projektów, które rodzą skutki finansowe dla budżetu państwa,

w części, której dysponentami są organy administracji rządowej, przed ich złożeniem

wymagają uzyskania akceptacji tych organów.

5.

Warunki dofinansowania, o którym mowa w ust. 1-3, określa umowa o dofinansowanie projektu,

zawarta z beneficjentami przez instytucję zarządzającą programem, instytucję wdrażającą

lub działającą w imieniu instytucji zarządzającej instytucję pośredniczącą, albo decyzja,

o której mowa w art. 11 ust. 7.

6

Właściwe instytucje zarządzające dokonują wyboru projektów w ramach strategii wykorzystania

Funduszu Spójności zgodnie z kierunkami i priorytetami Planu, a następnie przekazują

je ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego celem przedłożenia Komisji

Europejskiej.

1

Dofinansowanie projektów z publicznych środków wspólnotowych polega na zwrocie określonej

w umowie o dofinansowanie projektu albo decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 7, części

kwalifikowalnych wydatków poniesionych przez beneficjenta lub wypłacie premii.

2.

Programy, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1-3, współfinansowane z publicznych środków

wspólnotowych, określają początkową datę możliwości zwrotu wydatków poniesionych przez

beneficjenta.

3.

W odniesieniu do projektów, umowa o dofinansowanie projektu albo decyzja, o której

mowa w art. 11 ust. 7, może określać późniejszą niż określona w ust. 2, początkową

datę możliwości zwrotu wydatków poniesionych przez beneficjenta.

1.

Instytucja zarządzająca przygotowuje i podaje do publicznej wiadomości, w szczególności

na swojej stronie internetowej, wzór wniosku o dofinansowanie realizacji projektu

oraz wzór umowy o dofinansowanie projektu, a także zmiany tych wzorów.

2.

We wzorze wniosku należy wskazać, jakie dane powinien podać wnioskodawca, w szczególności

1)

imię, nazwisko i adres albo nazwę i adres siedziby wnioskodawcy;

2)

określenie adresata wniosku;

3)

nazwę programu i działania, w ramach którego projekt miałby być współfinansowany;

4)

tytuł projektu;

5)

opis projektu;

6)

wartość całkowitą projektu;

7)

sumę całkowitych wydatków kwalifikowalnych;

8)

poziom współfinansowania projektu, o jaki ubiega się wnioskodawca;

9)

harmonogram realizacji projektu.

3.

We wzorach umów należy wskazać, jakie dane powinna zawierać umowa o dofinansowanie

projektu, w szczególności

1)

imię, nazwisko i adres albo nazwę i adres siedziby beneficjenta;

2)

nazwę i adres siedziby instytucji zawierającej umowę z beneficjentem;

3)

tytuł projektu;

4)

wartość całkowitą projektu;

5)

sumę całkowitych wydatków kwalifikowalnych;

6)

zatwierdzony poziom współfinansowania projektu;

7)

harmonogram realizacji projektu;

8)

sposób dokonywania rozliczeń pomiędzy beneficjentem a instytucją przekazującą środki.

4.

Instytucja zarządzająca ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski” komunikat o

1)

miejscu publikacji wzorów, o których mowa w ust. 1, oraz ich zmian;

2)

terminie, od którego wzory, o których mowa w ust. 1, albo ich zmiany będą stosowane.

1.

Wysokość wkładu środków finansowych, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1, na realizację

projektów w ramach programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1-3, współfinansowanych

z publicznych środków wspólnotowych, może być zróżnicowana w zależności od

1)

skali i nasilenia problemów społecznych, gospodarczych i przestrzennych określonych

w szczególności w oparciu o poziom produktu krajowego brutto, poziom i strukturę bezrobocia,

poziom wykształcenia oraz strukturę zatrudnienia;

2)

wpływu na możliwość realizacji celów i priorytetów operacyjnych Planu, mierzonego

spójnością założeń projektu z celami i priorytetami operacyjnymi Planu;

3)

możliwości realizacji projektu przez beneficjenta, określonych w oparciu o możliwości

wniesienia wkładu własnego.

2.

Wkład środków finansowych, o których mowa w art. 24 ust. 1, na realizację projektów

w ramach działań określa uzupełnienie programu, o którym mowa w art. 11 ust. 1 i 2.

1

W odniesieniu do projektów realizowanych w ramach programów, o których mowa w art.

8 ust. 1, współfinansowanych z publicznych środków wspólnotowych oraz projektów w

ramach strategii wykorzystania Funduszu Spójności, beneficjent może uzyskać dofinansowanie

wkładu własnego z budżetu państwa, jeżeli przewidują to odpowiednio programy, o których

mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1-3, albo strategia wykorzystania Funduszu Spójności, w oparciu

o kryteria, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 7, albo wynika to z przepisów ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o finansowaniu infrastruktury transportu lądowego

(Dz. U. Nr 267, poz. 2251, z 2007 r. Nr 23, poz. 136 oraz z 2009 r. Nr 19, poz. 100), ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu

Drogowym

(Dz. U. z 2012 r. poz. 931, z późn. zm., ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1594, z późn. zm., ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne

(Dz. U. z 2012 r. poz. 145, z późn. zm. lub ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o ustanowieniu programu wieloletniego „Program dla Odry

- 2006”

(Dz. U. Nr 98, poz. 1067, z późn. zm..

2.

Przyznanie środków z budżetu państwa na uzupełnienie wkładu własnego jest dokonywane

zgodnie z zasadami określonymi w ustawie z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych

1.

W zakresie, w którym finansowanie projektów w ramach programów, o których mowa w art.

8 ust. 1 pkt 1-3, stanowi pomoc spełniającą przesłanki określone w art. 87 ust. 1

Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, do tego finansowania mają zastosowanie

szczegółowe warunki i tryb udzielania pomocy.

2.

Podmiotami udzielającymi pomocy, o której mowa w ust. 1, są instytucje zarządzające,

instytucje pośredniczące albo instytucje wdrażające.

3.

Właściwy minister określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb udzielania

pomocy, o której mowa w ust. 1, mając na uwadze w szczególności konieczność zapewnienia

zgodności udzielanej pomocy z warunkami jej dopuszczalności.

1.

Kontrakt wojewódzki, zwany dalej „kontraktem”, określa zakres i tryb oraz warunki

realizacji działań wynikających z programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2.

2.

W zakresie nieuregulowanym w przepisach niniejszego rozdziału do kontraktu stosuje

się przepisy Kodeksu cywilnego.

3.

Stronami kontraktu są Rada Ministrów i samorząd województwa.

4.

W trakcie rokowań związanych z zawarciem kontraktu oraz ze zmianą kontraktu Rada Ministrów

jest reprezentowana przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, a samorząd

województwa przez marszałka województwa.

5.

Rokowania dotyczące kontraktu oraz jego zmian przeprowadza się przy uwzględnieniu

limitów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 6, przewidzianych w Planie zatwierdzonym

przez Radę Ministrów oraz programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2.

6.

Kontrakt jest podpisywany przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego

oraz marszałka województwa, po uzyskaniu uprzedniej zgody na tę czynność odpowiednio

Rady Ministrów oraz sejmiku województwa.

Koszty rokowań kontraktu ponoszą solidarnie strony prowadzące rokowania, chyba że

postanowią inaczej.

1.

Kontrakt określa

1)

działania objęte kontraktem;

2)

prawa i obowiązki stron;

3)

tryb i harmonogram wykonania działań, a także zasady nadzoru nad ich wykonywaniem;

4)

łączne nakłady na wykonanie działań objętych kontraktem w podziale na programy, o

których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2, działania, lata oraz źródła finansowania;

5)

sposób i terminy rozliczeń finansowych;

6)

zakres i tryb sprawozdawczości, w tym zakres sprawozdań, o których mowa w art. 49

ust. 1;

7)

zasady oceny i sposób kontroli wykonania działań, w tym kontroli finansowej;

8)

postępowanie w przypadku wykrycia nieprawidłowości w wykonaniu lub finansowaniu działań;

9)

zasady i tryb rozwiązywania sporów oraz zaspokajania roszczeń stron kontraktu, w tym

roszczeń finansowych.

2.

Do kontraktu dołącza się informacje na temat uczestnictwa województwa w programach

operacyjnych, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 3, współfinansowanych z publicznych

środków wspólnotowych.

3.

Kontrakt zawiera się na okres zgodny z okresem obowiązywania Planu.

4.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określi, w drodze rozporządzenia,

wzór kontraktu wojewódzkiego oraz wzór wniosku zarządu województwa, o którym mowa

w art. 35 ust. 1, mając na uwadze konieczność efektywnej realizacji kontraktu.

1.

Zarząd województwa przedstawia ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego

wniosek o przyznanie środków na realizację regionalnego programu operacyjnego, o którym

mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2.

2.

Do wniosku zarząd województwa załącza

1)

programy operacyjne, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2;

2)

informacje o przewidywanych wydatkach na programy, o których mowa w art. 8 ust. 1

pkt 3;

3)

informację o planowanych wydatkach na realizację inwestycji wieloletnich w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych

4)

strategię rozwoju województwa i odpowiednie programy wojewódzkie, o których mowa w

ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa

(Dz. U. z 2013 r. poz. 596, z późn. zm.;

5)

ocenę, o której mowa w art. 59 ust. 3.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zarząd województwa składa po zatwierdzeniu Planu

przez Radę Ministrów.

4.

Po otrzymaniu wniosku, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rozwoju

regionalnego zawiadamia niezwłocznie marszałka województwa o możliwości podjęcia rokowań

mających na celu zawarcie kontraktu, określając datę i miejsce pierwszego spotkania

stron oraz przedkłada projekt regulaminu negocjacji.

1.

Kontrakt może zostać zmieniony

1)

na podstawie zgodnego oświadczenia stron;

2)

na wezwanie jednej ze stron.

2.

Podjęcie rokowań w sprawie zmiany kontraktu następuje nie później niż w terminie 30

dni od dnia otrzymania wezwania, o którym mowa w ust. 1 pkt 2. Rokowania ulegają zakończeniu

w terminie 30 dni od dnia ich podjęcia.

3.

Na czas trwania rokowań, o których mowa w ust. 2, realizacja postanowień kontraktu

ulega zawieszeniu.

4.

Kontrakt może zostać rozwiązany

1)

na podstawie zgodnego oświadczenia stron;

2)

z upływem okresu wypowiedzenia dokonanego przez jedną ze stron, o którym mowa w ust.

7;

3)

w przypadku naruszenia przez jedną ze stron istotnych postanowień kontraktu.

5.

Rada Ministrów może rozwiązać kontrakt, w drodze uchwały wypowiadającej jego warunki,

podjętej na wniosek ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego.

6.

Samorząd województwa może rozwiązać kontrakt, w drodze uchwały wypowiadającej jego

warunki, podjętej przez sejmik województwa na wniosek zarządu województwa.

7.

Jeżeli strony nie postanowią inaczej, okres wypowiedzenia kontraktu wynosi miesiąc,

licząc od dnia

1)

podjęcia przez Radę Ministrów uchwały, o której mowa w ust. 5;

2)

podjęcia przez sejmik województwa uchwały, o której mowa w ust. 6.

8.

W przypadku rozwiązania kontraktu w trybie przewidzianym w ust. 5 albo ust. 6, zobowiązania

stron kontraktu wobec beneficjentów, realizujących projekty zgodnie z postanowieniami

kontraktu, uznaje się do wysokości określonych w umowach o dofinansowanie projektów

albo decyzjach, o których mowa w art. 11 ust. 7.

Działania z zakresu rozwoju regionalnego, nieujęte w kontrakcie, mogą być finansowane

z dotacji celowych z budżetu państwa wyłącznie w przypadkach realizacji

1)

programów interwencyjnych tworzonych i realizowanych w razie klęsk żywiołowych, nagłych

sytuacji kryzysowych, w szczególności na rynku pracy i w gospodarce;

2)

programów pilotażowych testujących nowe rozwiązania i instrumenty rozwoju regionalnego;

3)

programów doradczych i informacyjnych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2011 r., z wyjątkiem

1)

przepisów art. 1 pkt 68-70, pkt 71 w zakresie dotyczącym art. 94b i 94c, pkt 73-79,

pkt 81 w zakresie dotyczącym art. 103 ust. 2, pkt 106, pkt 147, pkt 154 w zakresie

dotyczącym art. 209 ust. 6, art. 4 pkt 1 lit. b i d oraz pkt 2 lit. b, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.;

2)

przepisów art. 1 pkt 71 w zakresie dotyczącym art. 94a, pkt 82, pkt 119, pkt 122 w

zakresie dotyczącym art. 173 ust. 1 pkt 4 i 5, pkt 127, pkt 129 w zakresie dotyczącym

art. 181 ust. 2, pkt 131 lit. b tiret drugie, pkt 133, pkt 144 w zakresie dotyczącym

art. 199 ust. 3 i pkt 145, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2012 r.;

3)

przepisu art. 20 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2012 r.;

4)

przepisu art. 1 pkt 83 w zakresie dotyczącym art. 105, który wchodzi w życie z dniem

1 stycznia 2013 r.;

5)

przepisu art. 1 pkt 92, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2013 r.

1.

Przebieg, sposób i efekty realizacji Planu podlegają monitorowaniu.

2.

Za monitorowanie przebiegu, sposobu i efektów realizacji Planu jest odpowiedzialna

Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty

1.

Prezes Rady Ministrów na wniosek Instytucji Zarządzającej Podstawami Wsparcia Wspólnoty

2.

Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty

3.

Komitet Monitorujący Plan

1)

wyraża opinie i wnioski w zakresie dostosowań i zmian w kierunkach i sposobach realizacji

Planu;

2)

rozpatruje i zatwierdza, przed przedłożeniem Radzie Ministrów, roczne sprawozdania

i sprawozdanie końcowe, o których mowa w art. 49;

3)

monitoruje przebieg oraz ocenia efektywność i skuteczność realizacji Planu;

4)

zgłasza Instytucji Zarządzającej Podstawami Wsparcia Wspólnoty

5)

opiniuje zgłoszone przez Instytucję Zarządzającą Podstawami Wsparcia Wspólnoty

6)

zajmuje się innymi sprawami zgłoszonymi przez przewodniczącego albo członków Komitetu

Monitorującego Plan.

4.

W skład Komitetu Monitorującego Plan wchodzą

1)

ze strony rządowej - po jednym przedstawicielu

a)

instytucji zarządzających,

b)

właściwych ministrów ze względu na rodzaj działalności objętej Planem, którzy nie

pełnią funkcji instytucji zarządzających programami,

c)

instytucji płatniczej,

d

ministra właściwego do spraw członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej,

e)

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego,

f)

(uchylona);

2)

ze strony samorządowej

a)

marszałkowie województw albo ich przedstawiciele,

b

przedstawiciele ogólnopolskich organizacji jednostek samorządu terytorialnego, o których

mowa w art. 5 ustawy z dnia 6 maja 2005 r. o Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego

oraz o przedstawicielach Rzeczypospolitej Polskiej w Komitecie Regionów Unii Europejskiej

(Dz. U. Nr 90, poz. 759), zwanych dalej „ogólnopolskimi organizacjami”;

3)

przedstawiciele partnerów społecznych i gospodarczych

a)

organizacji pracowników i organizacji pracodawców wyłonionych na podstawie ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych

i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego

(Dz. U. Nr 100, poz. 1080, z późn. zm.,

b)

organizacji pozarządowych - wskazanych przez Radę Działalności Pożytku Publicznego,

c

środowiska naukowego - wskazanych przez Radę Główną Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

5.

Organ powołujący Komitet Monitorujący Plan powinien zapewnić, aby przedstawiciele

1)

strony samorządowej - stanowili 1/3 składu;

2)

partnerów społecznych i gospodarczych - stanowili 1/3 składu.

6.

W posiedzeniach Komitetu Monitorującego Plan mogą uczestniczyć w charakterze obserwatorów

1)

wojewodowie albo ich przedstawiciele;

2)

przedstawiciel Prezesa Najwyższej Izby Kontroli;

3)

przedstawiciel Krajowej Rady Regionalnych Izb Obrachunkowych;

4)

przedstawiciel kontroli skarbowej;

5)

przedstawiciel Związku Banków Polskich;

6)

przedstawiciel Komisji Europejskiej;

7)

przedstawiciel Europejskiego Banku Inwestycyjnego.

7.

Jeżeli zakres omawianych spraw tego wymaga, w obradach Komitetu Monitorującego Plan,

na pisemne zaproszenie przewodniczącego, mogą uczestniczyć, bez prawa do głosowania,

eksperci oraz przedstawiciele innych instytucji lub grup społecznych i zawodowych.

8.

Komitet Monitorujący Plan jest powoływany na okres realizacji Planu.

9.

Posiedzenie Komitetu Monitorującego Plan zwołuje przewodniczący nie rzadziej niż raz

na 6 miesięcy.

10.

Tryb pracy Komitetu Monitorującego Plan określa regulamin, którego projekt przygotowuje

Przewodniczący Komitetu Monitorującego Plan, przyjęty zwykłą większością głosów na

pierwszym posiedzeniu przez Komitet Monitorujący Plan.

11.

Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty

1.

W ramach Komitetu Monitorującego Plan działają podkomitety monitorujące, określone

w Planie.

2.

Zakres prac, skład oraz tryb pracy podkomitetów monitorujących określa, w drodze uchwały,

Komitet Monitorujący Plan.

1.

Za monitorowanie przebiegu i sposobu realizacji programów i projektów w ramach strategii

wykorzystania Funduszu Spójności, o których mowa w art. 8 ust. 1, odpowiadają instytucje

zarządzające.

2.

Monitorowanie realizacji programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1-3, odbywa

się z wykorzystaniem wskaźników rzeczowych i finansowych określonych w tych programach

lub ich uzupełnieniach, z uwzględnieniem danych opublikowanych przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego.

3.

Wskaźniki, o których mowa w ust. 2, odnoszą się do celów, priorytetów i działań.

1.

Właściwy minister pełniący funkcję instytucji zarządzającej powołuje, w drodze zarządzenia,

komitet monitorujący program, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3.

2.

W skład komitetu, o którym mowa w ust. 1, wchodzą

1)

ze strony rządowej - przedstawiciele

a)

Instytucji Zarządzającej Podstawami Wsparcia Wspólnoty,

b)

instytucji zarządzającej programem,

c)

właściwych ministrów ze względu na rodzaj działalności objętej programem, którzy nie

pełnią funkcji instytucji zarządzającej albo instytucji pośredniczącej,

d)

instytucji pośredniczącej, jeżeli została wyznaczona,

e)

instytucji płatniczej;

2)

ze strony samorządu terytorialnego przedstawiciele

a)

konwentu marszałków,

b)

ogólnopolskich organizacji;

3)

przedstawiciele partnerów społecznych i gospodarczych

a)

organizacji pracowników i organizacji pracodawców wyłonionych na podstawie ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych

i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego,

b)

organizacji pozarządowych - wskazanych przez Radę Działalności Pożytku Publicznego,

c

środowiska naukowego - wskazanych przez Radę Główną Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

3.

W posiedzeniach komitetu, o którym mowa w ust. 1, mogą uczestniczyć w charakterze

obserwatorów

1)

wojewodowie albo ich przedstawiciele;

2)

przedstawiciele instytucji wdrażających;

3)

przedstawiciele beneficjentów;

4)

przedstawiciele podmiotów, o których mowa w art. 39 ust. 6 pkt 2 i 4-7.

4.

Komitet monitorujący program, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3, finansowany

z publicznych środków krajowych

1)

rozpatruje i zatwierdza kryteria wyboru projektów w ramach każdego działania;

2)

rozpatruje i zatwierdza uzupełnienie programu oraz propozycje jego zmian;

3)

okresowo bada postęp w zakresie osiągnięcia szczegółowych celów, określonych w programie

i uzupełnieniu programu;

4)

bada rezultaty realizacji programu, w tym osiągnięcie celów programu wyznaczonych

dla poszczególnych działań;

5)

rozpatruje i zatwierdza przygotowane przez instytucję zarządzającą programem sprawozdania

okresowe, roczne oraz sprawozdanie końcowe, o których mowa w art. 46 ust. 1;

6)

rozpatruje i zatwierdza zmiany w programie;

7)

zgłasza instytucji zarządzającej programem propozycje zmian w ramach programu;

8)

rozpatruje i zatwierdza plan działań promocyjnych w ramach programu oraz proponuje

jego zmiany.

5.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego powołuje, w drodze zarządzenia, komitet

monitorujący program, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2, współfinansowany ze wspólnotowych

środków publicznych.

6.

W skład komitetu, o którym mowa w ust. 5, wchodzą przedstawiciele

1)

Instytucji Zarządzającej Podstawami Wsparcia Wspólnoty;

2)

instytucji zarządzającej programem;

3)

instytucji płatniczej;

4)

ministrów właściwych ze względu na rodzaj działalności objętej programem, którzy nie

pełnią funkcji instytucji zarządzającej programem;

5)

16 wojewodów;

6)

16 marszałków województw;

7)

ogólnopolskich organizacji partnerów społecznych i gospodarczych;

8)

ogólnopolskich organizacji.

7.

W posiedzeniu komitetu, o którym mowa w ust. 5, mogą uczestniczyć, w charakterze obserwatorów,

przedstawiciele

1)

Prezesa Najwyższej Izby Kontroli;

2)

organów kontroli skarbowej;

3)

Europejskiego Banku Inwestycyjnego;

4)

Komisji Europejskiej.

8.

Komitet, o którym mowa w ust. 5, realizuje zadania, o których mowa w art. 35 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. ustanawiającego

przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych.

9.

Organ powołujący komitet monitorujący program powinien zapewnić, aby przedstawiciele

1)

strony samorządowej - stanowili 1/3 składu;

2)

partnerów społecznych i gospodarczych - stanowili 1/3 składu.

10.

Właściwy minister albo jego przedstawiciel przewodniczy komitetowi monitorującemu

program.

11.

Przewodniczący zwołuje posiedzenia komitetu monitorującego program nie rzadziej niż

raz na sześć miesięcy.

12.

Do posiedzeń komitetu monitorującego program stosuje się odpowiednio przepis art.

39 ust. 7.

13.

Komitet monitorujący program, w zależności od potrzeb, może tworzyć podkomitety oraz

grupy robocze.

14.

Tryb pracy komitetu monitorującego program, z uwzględnieniem trybu tworzenia podkomitetów

oraz grup roboczych, określa regulamin, którego projekt przygotowuje właściwy minister.

Regulamin przyjmowany jest zwykłą większością głosów przez komitet monitorujący program.

15.

Właściwy minister zapewnia obsługę administracyjną komitetu monitorującego program.

(uchylony).

1.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego powołuje, w drodze zarządzenia, Komitet

Monitorujący strategię wykorzystania Funduszu Spójności, określając jego skład, szczegółowe

zadania oraz tryb pracy.

2.

Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty

3.

W skład Komitetu Monitorującego strategię wykorzystania Funduszu Spójności wchodzą

po jednym przedstawicielu

1)

instytucji zarządzającej strategią wykorzystania Funduszu Spójności;

2)

instytucji płatniczej;

3)

właściwych ministrów ze względu na rodzaj działalności objętej strategią wykorzystania

Funduszu Spójności;

4)

Komisji Europejskiej.

4.

Jeżeli zakres omawianych spraw tego wymaga, w obradach Komitetu Monitorującego strategię

wykorzystania Funduszu Spójności, na pisemne zaproszenie przewodniczącego, mogą uczestniczyć

eksperci, przedstawiciele beneficjentów oraz innych instytucji, grup społecznych i

zawodowych.

5.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego zapewnia obsługę administracyjną Komitetu

Monitorującego strategię wykorzystania Funduszu Spójności.

1.

Wojewoda, w celu zapewnienia sprawnej i efektywnej realizacji kontraktów, powołuje,

w drodze zarządzenia, komitet monitorujący kontrakt wojewódzki.

2.

Wojewoda przewodniczy komitetowi monitorującemu kontrakt wojewódzki. Zastępcą przewodniczącego

jest marszałek województwa.

3.

Komitet monitorujący kontrakt wojewódzki

1)

monitoruje przebieg oraz ocenia efektywność i skuteczność realizacji kontraktu i podejmowanych

w jego ramach programów, działań i projektów;

2)

w oparciu o informacje od instytucji zarządzającej Planem ocenia i formułuje opinie

oraz wnioski mające na celu zapewnienie spójności działań i projektów realizowanych

w ramach kontraktu z działaniami i projektami realizowanymi na terenie województwa

w ramach programów operacyjnych, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3, a także

przez ministrów właściwych na podstawie odrębnych przepisów;

3)

ocenia i wyraża opinie oraz wnioski dotyczące podejmowania działań w zakresie promocji

i upowszechniania informacji o kontrakcie;

4)

rozpatruje i zatwierdza sprawozdania, o których mowa w art. 46 ust. 1, przed ich przekazaniem

ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego.

4.

W skład komitetu monitorującego kontrakt wojewódzki wchodzą przedstawiciele

1)

ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego;

2)

instytucji zarządzających programami objętymi kontraktem;

3)

właściwych ministrów ze względu na rodzaj działalności objętej programem, którzy nie

pełnią funkcji instytucji zarządzającej programem;

4)

instytucji wdrażających w ramach programów objętych kontraktem;

5)

wojewody;

6)

zarządu województwa;

7)

zainteresowanych współdziałaniem w efektywnej realizacji kontraktu, znajdujących się

na obszarze województwa

a)

jednostek samorządu terytorialnego reprezentujący gminy, powiaty i miasta będące siedzibami

wojewódzkich władz samorządowych,

b)

partnerów społecznych i gospodarczych, w tym organizacji pozarządowych.

5.

Przedstawiciele Regionalnej Izby Obrachunkowej i delegatury Najwyższej Izby Kontroli

mogą uczestniczyć w pracach komitetu monitorującego kontrakt wojewódzki w charakterze

obserwatorów, bez prawa do głosowania.

6.

Organ powołujący komitet monitorujący kontrakt wojewódzki powinien zapewnić, aby przedstawiciele

1)

jednostek samorządu terytorialnego, o których mowa w ust. 4 pkt 7 lit. a - stanowili

1/3 składu;

2)

partnerów społecznych i gospodarczych - stanowili 1/3 składu.

7.

Do posiedzeń komitetu monitorującego kontrakt wojewódzki stosuje się odpowiednio przepisy

art. 39 ust. 7 i 8 oraz art. 42 ust. 9.

8

Przewodniczący komitetu monitorującego kontrakt wojewódzki zwołuje jego posiedzenie

nie rzadziej niż raz na sześć miesięcy.

9.

Tryb pracy komitetu monitorującego kontrakt wojewódzki, z uwzględnieniem trybu tworzenia

podkomitetów oraz grup roboczych, określa regulamin przygotowany przez wojewodę i

przyjęty zwykłą większością głosów na pierwszym posiedzeniu przez komitet monitorujący

kontrakt wojewódzki.

10.

Wojewoda zapewnia obsługę administracyjną komitetu monitorującego kontrakt wojewódzki.

1.

W ramach realizacji programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1-3, oraz kontraktów

sporządza się następujące sprawozdania

1

okresowe;

2)

roczne;

3)

końcowe.

2.

W ramach realizacji Planu sporządza się sprawozdania, o których mowa w ust. 1 pkt

2 i 3.

1.

Sprawozdania, o których mowa w art. 46 ust. 1, sporządza

1)

minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego - w odniesieniu do Planu;

2)

wojewoda - w odniesieniu do kontraktu;

3)

instytucja zarządzająca - w odniesieniu do programu;

4)

instytucja pośrednicząca - w odniesieniu do priorytetu albo działania;

5)

instytucja wdrażająca - w odniesieniu do działania;

6)

beneficjent - w odniesieniu do projektu, jeżeli tak stanowi system realizacji danego

działania.

2

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb, terminy i zakres sprawozdawczości dotyczącej realizacji Planu w odniesieniu

do projektów, działań i programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1-3,

2)

tryb i zakres rozliczeń w odniesieniu do projektów, działań i programów, o których

mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1-3

- mając na uwadze efektywne i skuteczne wykorzystanie środków służących realizacji

Planu.

3

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, powinno zawierać w szczególności

1)

tytuł projektu;

2)

nazwę beneficjenta;

3)

określenie okresu, którego dotyczy sprawozdanie.

3a

Instytucja zarządzająca opracowuje i podaje do publicznej wiadomości, w szczególności

na swojej stronie internetowej, wzory sprawozdań dla beneficjentów oraz ich zmiany,

dla przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt 6.

3b

Instytucja zarządzająca ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski” komunikat o

1)

miejscu publikacji wzorów, o których mowa w ust. 3a, oraz ich zmian;

2)

terminie, od którego wzory, o których mowa w ust. 3a, albo ich zmiany będą stosowane.

Wojewoda przygotowuje i przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego,

w terminie do dnia 15 marca roku następującego po roku realizacji Planu, sprawozdanie

roczne z realizacji kontraktu, sporządzone na podstawie sprawozdań okresowych z realizacji

kontraktu, sporządzanych nie częściej niż raz na 3 miesiące, a po zakończeniu okresu

wydatkowania środków określonych w ustawie budżetowej i objętych kontraktem - sprawozdanie

końcowe z realizacji kontraktu.

1.

Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty corocznie, w terminie do dnia

30 czerwca roku następującego po roku realizacji Planu, na podstawie otrzymywanych

od instytucji zarządzających sprawozdań rocznych z realizacji programów, o których

mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3, oraz sprawozdań rocznych z realizacji kontraktów,

sporządza sprawozdanie roczne obejmujące

1)

analizę realizacji Planu;

2)

analizę realizacji kontraktów;

3)

informację o wynikach kontroli, o których mowa w rozdziale 9.

2.

Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty przedkłada niezwłocznie sprawozdanie,

o którym mowa w ust. 1, Komitetowi Monitorującemu Plan.

3.

Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty sporządza w terminie do dnia

30 czerwca roku następującego po zakończeniu realizacji Planu, na podstawie sprawozdań

końcowych z realizacji programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3, oraz kontraktów,

sprawozdanie końcowe z realizacji Planu i przedkłada je Radzie Ministrów. Rada Ministrów

przyjmuje sprawozdanie końcowe z realizacji Planu w drodze uchwały.

4.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego przedstawia corocznie Sejmowi sprawozdanie,

o którym mowa w ust. 1, w ciągu miesiąca od dnia przyjęcia tego sprawozdania przez

Radę Ministrów, oraz po zakończeniu realizacji Planu - sprawozdanie, o którym mowa

w ust. 3.

Kontrolę programów i projektów współfinansowanych z funduszy strukturalnych lub Funduszu

Spójności wykonują instytucje, o których mowa w art. 2 pkt 2 i pkt 4a-5.

Kontrola programów i projektów współfinansowanych ze wspólnotowych środków publicznych

obejmuje

1)

sprawdzenie dostarczenia współfinansowanych towarów i usług, prawdziwości i kwalifikowalności

poniesionych wydatków w projektach oraz ich zgodności z prawem i politykami horyzontalnymi

Unii Europejskiej;

2)

sprawdzenie przestrzegania procedur i sprawności funkcjonowania systemu wdrażania

we wszystkich elementach programów operacyjnych i strategii wykorzystania Funduszu

Spójności.

1.

Instytucja zarządzająca przeprowadza kontrolę w zakresie, o którym mowa w art. 51

pkt 1, w odniesieniu do projektów realizowanych w ramach programu operacyjnego lub

strategii wykorzystania Funduszu Spójności.

2.

Kontrola, o której mowa w art. 51 pkt 1, polega na sprawdzeniu dowodów poświadczających

poniesienie wydatków w projekcie, dokumentujących zawartość składanych wniosków o

płatność lub weryfikacji poniesionych wydatków, postępów i efektów realizacji projektu

na miejscu jego realizacji.

3.

Kontrola, o której mowa w art. 51 pkt 1, może być przeprowadzana na próbie dowodów

poświadczających poniesienie wydatków lub na próbie projektów.

4.

Instytucja zarządzająca może powierzyć przeprowadzenie kontroli w zakresie, o którym

mowa w art. 51 pkt 1, instytucjom pośredniczącym lub wdrażającym.

1.

Instytucja zarządzająca przeprowadza kontrolę w zakresie, o którym mowa w art. 51

pkt 2, w instytucjach, o których mowa w art. 2 pkt 3 i 4.

2.

Instytucja zarządzająca może powierzyć instytucji pośredniczącej przeprowadzenie kontroli

w zakresie, o którym mowa w art. 51 pkt 2, instytucji wdrażającej.

1.

Na każdy kolejny rok kalendarzowy realizacji programu, instytucja zarządzająca przygotowuje

plan kontroli w ramach programu operacyjnego i strategii wykorzystania Funduszu Spójności.

2.

Instytucja zarządzająca przedkłada projekt planu kontroli do akceptacji Komitetu,

o którym mowa w art. 56b, do dnia 15 listopada roku poprzedzającego rok, na który

sporządzany jest plan kontroli.

1.

Instytucja właściwa do spraw prowadzenia kontroli wyrywkowej przeprowadza kontrolę

wyrywkową, o której mowa w art. 10 rozporządzenia Komisji (WE) nr 438/2001 z dnia 2 marca 2001 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 dotyczącego zarządzania

i systemów kontroli pomocy udzielanej w ramach funduszy strukturalnych

(Dz. Urz. WE L 063 z 03.03.2001, L 351 z 28.12.2002; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 14, t. 1, str. 132 oraz 187) oraz w art. 9 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1386/2002 z dnia 29 lipca 2002 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1164/94 w zakresie systemów

zarządzania i kontroli pomocy przyznanej z Funduszu Spójności i procedury dokonywania

korekt finansowych

(Dz. Urz. WE L 201 z 31.07.2002).

2.

Kontrola, o której mowa w ust. 1, służy w szczególności do weryfikacji wyników kontroli,

o których mowa w art. 52 i 53.

3.

Kontrola, o której mowa w ust. 1, obejmuje co najmniej 5% wydatków dokonanych w każdym

z programów operacyjnych oraz 15% wydatków w ramach Funduszu Spójności w okresie wdrażania

programu.

4.

Kontrola, o której mowa w ust. 1, przeprowadzana jest w oparciu o roczny plan kontroli,

przygotowany przez instytucję właściwą do spraw prowadzenia kontroli wyrywkowej.

5.

Instytucja właściwa do spraw prowadzenia kontroli wyrywkowej niezwłocznie informuje

instytucję płatniczą o wynikach przeprowadzonej przez siebie kontroli.

W celu spełnienia wymogu, o którym mowa w art. 9 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 438/2001 z dnia 2 marca 2001 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 dotyczącego zarządzania

i systemów kontroli pomocy udzielanej w ramach Funduszy Strukturalnych oraz w art. 8 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1386/2002 z dnia 29 lipca 2002 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1164/94 w zakresie systemów

zarządzania i kontroli pomocy przyznanej z Funduszu Spójności i procedury dokonywania

korekt finansowych, instytucja płatnicza wykonuje kontrolę, o której mowa w art. 50, z uwzględnieniem

wyników kontroli przeprowadzonych przez instytucję zarządzającą oraz instytucję właściwą

do spraw prowadzenia kontroli wyrywkowej, o których mowa w art. 52, 53 i 55 ust. 1.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określi, w drodze rozporządzenia,

tryb przeprowadzania kontroli, o których mowa w art. 52 i 53, mając na uwadze potrzebę

zapewnienia prawidłowego wydatkowania środków z funduszy strukturalnych i Funduszu

Spójności.

Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty, instytucja płatnicza oraz instytucja

właściwa do spraw wystawienia deklaracji zamknięcia pomocy, o której mowa w art. 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 438/2001 z dnia 2 marca 2001 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 dotyczącego zarządzania

i systemów kontroli pomocy udzielanej w ramach Funduszy Strukturalnych, oraz deklaracji zamknięcia projektów, o której mowa w art. 13 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1386/2002 z dnia 29 lipca 2002 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1164/94 w zakresie systemów

zarządzania i kontroli pomocy przyznanej z Funduszu Spójności i procedury dokonywania

korekt finansowych, może zwrócić się do instytucji właściwej do spraw kontroli wyrywkowej lub do instytucji

zarządzającej programem, albo zlecić podmiotom zewnętrznym, przeprowadzenie dodatkowych

kontroli lub audytów systemu wdrażania w sytuacji, w której

1)

pojawią się uzasadnione wątpliwości co do sprawności, skuteczności lub prawidłowości

działania systemu wdrażania funduszy strukturalnych lub strategii wykorzystania Funduszu

Spójności;

2)

wyniki kontroli, o których mowa w niniejszym rozdziale, uznane zostaną za niewystarczające

dla wystawienia deklaracji zamknięcia pomocy.

1.

Koordynację działań kontrolnych w ramach Podstaw Wsparcia Wspólnoty zapewnia Komitet

do spraw Kontroli i Audytu Funduszy Strukturalnych i Funduszu Spójności.

2.

Do zadań Komitetu, o którym mowa w ust. 1, należy w szczególności

1)

przegląd i opiniowanie rocznych planów kontroli instytucji właściwej do spraw prowadzenia

kontroli wyrywkowej oraz akceptowanie rocznych planów kontroli instytucji zarządzających;

2)

koordynacja kontroli realizowanych w obszarze funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności

przez instytucje, o których mowa w ustawie, oraz inne państwowe organy kontroli;

3)

ocena efektywności kontroli realizowanych na podstawie ustawy;

4)

opiniowanie sprawozdań i raportów z wyników kontroli w obszarze funduszy strukturalnych

i Funduszu Spójności przekazywanych do Komisji Europejskiej.

3.

W skład Komitetu, o którym mowa w ust. 1, wchodzą przedstawiciele

1)

Instytucji Zarządzającej Podstawami Wsparcia Wspólnoty;

2)

instytucji zarządzających;

3)

instytucji właściwej do spraw prowadzenia kontroli wyrywkowej;

4)

instytucji właściwej do spraw wystawienia deklaracji zamknięcia pomocy;

5)

instytucji płatniczej.

4

W posiedzeniach komitetu, o którym mowa w ust. 1, mogą uczestniczyć w charakterze

obserwatorów przedstawiciele Prezesa Najwyższej Izby Kontroli oraz ministra właściwego

do spraw finansów publicznych.

5.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego może powołać w skład Komitetu, o którym

mowa w ust. 1, przedstawicieli instytucji innych niż wymienione w ust. 3.

6.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego powołuje Komitet, o którym mowa w

ust. 1, w drodze zarządzenia, określając tryb jego działania.

7.

Obsługę prac Komitetu, o którym mowa w ust. 1, zapewnia Instytucja Zarządzająca Podstawami

Wsparcia Wspólnoty.

1.

W przypadku gdy instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca,

na skutek przeprowadzonej kontroli lub na podstawie informacji uzyskanych od innego

organu kontrolującego, stwierdzi nieprawidłowości polegające na wykorzystaniu przez

beneficjenta przekazanych środków finansowych, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt

1-3, niezgodnie z ich przeznaczeniem lub umową o dofinansowanie projektu albo decyzją,

o której mowa w art. 11 ust. 7, beneficjent niezwłocznie zwraca tę część środków finansowych,

która została wykorzystana niezgodnie z ich przeznaczeniem, wraz z odsetkami w wysokości

określonej jak dla zaległości podatkowych, naliczonej od dnia przekazania tej części

środków.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca

lub instytucja wdrażająca może wstrzymać dalsze finansowanie projektu.

3.

Jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli, o której mowa w ust. 1, lub na podstawie

informacji uzyskanych od innego organu kontrolującego, instytucja zarządzająca lub

instytucja pośrednicząca stwierdzi niemożność dalszej realizacji projektu, zaprzestaje

jego finansowania.

Instytucja zarządzająca ustala i nakłada korekty finansowe, o których mowa w art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. ustanawiającego

przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych

(Dz. Urz. WE L 161 z 26.06.1999, L 198 z 21.07.2001 oraz L 158 z 27.06.2003; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 14, t. 1, str. 31).

1.

Efektywność i skuteczność realizacji Planu, programów, o których mowa w art. 8 ust.

1 pkt 1-3, finansowanych z publicznych środków krajowych, oraz kontraktów podlegają

ocenie

1)

szacunkowej - przed rozpoczęciem realizacji;

2)

(uchylony);

3)

pełnej - po zakończeniu realizacji.

2.

Ocena, o której mowa w ust. 1, uwzględnia

1)

kompleksowe oddziaływanie realizacji Planu, programów oraz kontraktów na podnoszenie

poziomu spójności społecznej, gospodarczej i przestrzennej z krajami i regionami Wspólnoty

Europejskiej oraz osiąganie celów zdefiniowanych w Planie, programach i kontraktach;

2)

skutki oddziaływania realizacji Planu, programów i kontraktów na sytuację społeczno-gospodarczą

kraju, województw i sektorów gospodarki objętych programami operacyjnymi.

3.

Komitet Monitorujący Plan, komitety monitorujące programy i komitety monitorujące

kontrakty wojewódzkie mogą zdecydować o podjęciu uzupełniających ocen Planu, programów,

o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1-3, finansowanych z publicznych środków krajowych,

i kontraktów.

4.

Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty

1.

Obowiązki związane z oceną Planu, o której mowa w art. 57 ust. 1, wykonuje krajowa

jednostka oceny, współpracując w tym zakresie z instytucjami zarządzającymi, instytucjami

pośredniczącymi oraz zarządami województw.

2.

Krajową jednostkę oceny wyodrębnia się w ministerstwie obsługującym ministra właściwego

do spraw rozwoju regionalnego.

1.

Ocena szacunkowa - przed rozpoczęciem realizacji Planu, programów, o których mowa

w art. 8 ust. 1 pkt 1-3, finansowanych z publicznych środków krajowych, i kontraktów

obejmuje analizę mocnych i słabych stron państwa, regionu lub sektora, w tym w szczególności

1)

ocenę sytuacji społeczno-gospodarczej, sytuacji na krajowym rynku pracy z uwzględnieniem

szans zawodowych kobiet i mężczyzn;

2)

ocenę stanu środowiska naturalnego wraz z rozwiązaniami zapewniającymi zgodność z

krajową i wspólnotową polityką w tym zakresie.

2.

Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty

3.

Właściwy zarząd województwa zapewnia przeprowadzenie oceny szacunkowej przed rozpoczęciem

realizacji kontraktu.

(uchylony).

1.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego w przypadku Planu, a instytucje zarządzające

w przypadku programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3, finansowanych z publicznych

środków krajowych, zapewnią przeprowadzenie pełnej oceny po zakończeniu ich realizacji.

2

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego we współpracy z zarządami województw

zapewnia przeprowadzenie pełnej oceny po zakończeniu realizacji kontraktów z wykorzystaniem

rezultatów ocen, o których mowa w ust. 3 oraz w art. 59 ust. 1.

3

Pełna ocena obejmuje w szczególności badanie

1)

efektywności wykorzystania środków;

2)

skuteczności w zakresie osiągania założonych celów;

3)

oddziaływania na sytuację społeczno-gospodarczą, w tym na zatrudnienie;

4)

funkcjonowania systemu realizacji.

4.

Pełna ocena po zakończeniu realizacji Planu i programów, o których mowa w art. 8 ust.

1 pkt 1 i 3, finansowanych z publicznych środków krajowych, oraz kontraktów, jest

przeprowadzona nie później niż w ciągu roku następującego po zakończeniu ich realizacji.

W ustawie z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów

(Dz. U. z 2003 r. Nr 178, poz. 1749) w art. 3 wprowadza się następujące zmiany

1)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Postępowanie scaleniowe lub wymienne przeprowadza starosta, jako zadanie z zakresu

administracji rządowej ze środków budżetu państwa, z zastrzeżeniem ust. 5-7 oraz art.

4 ust. 2. Organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do starosty w sprawach z tego zakresu jest wojewoda.

”

;

2)

po ust. 3 dodaje się ust. 4-7 w brzmieniu

„

4.

Prace scaleniowo-wymienne koordynuje i wykonuje samorząd województwa przy pomocy jednostek

organizacyjnych przekazanych mu na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające

ustawy reformujące administrację publiczną

(Dz. U. Nr 133, poz. 872, z późn. zm..

5.

W finansowanie prac, o których mowa w ust. 4, oraz w finansowanie zagospodarowania

poscaleniowego mogą być włączone publiczne środki wspólnotowe w rozumieniu ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju

(Dz. U. Nr 116, poz. 1206).

6.

W finansowanie zagospodarowania poscaleniowego mogą być włączone środki państwowych

funduszy celowych oraz środki budżetów jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli

jest to zgodne odpowiednio z ich regulaminami bądź właściwością.

7.

W pokrywaniu kosztów przeprowadzania postępowania scaleniowego lub wymiennego oraz

zagospodarowania poscaleniowego mogą uczestniczyć właściciele gruntów objętych postępowaniem

na zasadach ustalonych przez starostę w projekcie, o którym mowa w art. 10 ust. 1.

”

.

(pominięte).

W ustawie z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. Nr 65, poz. 385, z późn. zm. w art. 24 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

dotacje na inwestycje budowlane uczelni, w tym realizowane z udziałem środków pochodzących

z publicznych środków wspólnotowych w ramach kontraktów wojewódzkich, o których mowa

w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju

(Dz. U. Nr 116, poz. 1206),

”

.

W ustawie z dnia 26 czerwca 1997 r. o wyższych szkołach zawodowych

(Dz. U. Nr 96, poz. 590, z późn. zm. w art. 23 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

finansowanie lub dofinansowanie inwestycji, w tym realizowanych z udziałem środków

pochodzących z publicznych środków wspólnotowych w ramach kontraktów wojewódzkich,

o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju

(Dz. U. Nr 116, poz. 1206).

”

.

W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej

(Dz. U. z 2003 r. Nr 159, poz. 1548, z późn. zm. w art. 23a wprowadza się następujące zmiany

1)

uchyla się pkt 4;

2)

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

kontraktów wojewódzkich zawieranych w trybie ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju

(Dz. U. Nr 116, poz. 1206);

”

;

3)

pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

monitorowania i oceny przebiegów realizacji kontraktów wojewódzkich, o których mowa

w pkt 5, oraz przedstawiania Radzie Ministrów analiz, sprawozdań i wniosków dotyczących

ich wykonania;

”

.

W ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa

(Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590, z późn. zm. w art. 11 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Strategia rozwoju województwa opracowana przez samorząd województwa po przyjęciu jej

w drodze uchwały przez sejmik województwa jest przedkładana do wiadomości ministra

właściwego do spraw rozwoju regionalnego.

”

.

W ustawie z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne

(Dz. U. Nr 115, poz. 1229, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 72 otrzymuje brzmienie

„

Art. 72.

1.

Urządzenia melioracji wodnych podstawowych stanowią własność Skarbu Państwa i są wykonywane

na jego koszt, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Wykonywanie urządzeń, o których mowa w ust. 1, może być współfinansowane z publicznych

środków wspólnotowych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju

(Dz. U. Nr 116, poz. 1206).

3.

Rozstrzygnięcie w sprawie, o której mowa w ust. 2, podejmuje, w drodze decyzji, marszałek

województwa, w uzgodnieniu z wojewodą.

”

;

2)

w art. 74 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Urządzenia melioracji wodnych szczegółowych mogą być wykonywane na koszt

1)

Skarbu Państwa za zwrotem, w formie opłaty melioracyjnej, części kosztów przez właścicieli

gruntów, na które urządzenia te wywierają korzystny wpływ, zwanych dalej „zainteresowanymi

właścicielami gruntów”, jeżeli

a)

teren cechuje duże rozdrobnienie gospodarstw rolnych lub

b)

urządzeniom melioracji wodnych szczegółowych grozi dekapitalizacja, lub

c)

warunkiem restrukturyzacji rolnictwa jest regulacja stosunków wodnych w glebie,

2)

Skarbu Państwa przy współudziale publicznych środków wspólnotowych, za zwrotem przez

zainteresowanych właścicieli gruntów części kosztów w formie opłaty inwestycyjnej.

3.

Opłaty, o których mowa w ust. 2, stanowią dochód budżetu państwa.

”

;

3)

w art. 74 uchyla się ust. 4-6;

4)

po art. 74 dodaje się art. 74a-74c w brzmieniu

„

Art. 74a.

1.

Opłatę inwestycyjną, o której mowa w art. 74 ust. 2 pkt 2, ustala się w wysokości

20% kosztów wykonania urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, które są określone

w końcowym raporcie z realizacji inwestycji finansowych z udziałem publicznych środków

wspólnotowych.

2.

Opłatę inwestycyjną pobiera się w 15 równych rocznych ratach w terminie do dnia 30

października każdego roku, przy czym opłata inwestycyjna mniejsza od 1000 zł pobierana

jest w 3 równych rocznych ratach.

3.

Pierwszą ratę opłaty inwestycyjnej pobiera się po upływie dwóch lat od dnia przekazania

urządzeń do eksploatacji, a w przypadku zagospodarowania pomelioracyjnego łąk i pastwisk

- po upływie roku.

Art. 74b.

1.

Rozstrzygnięcie w sprawach, o których mowa w art. 74 ust. 2, podejmuje, w drodze decyzji,

marszałek województwa w uzgodnieniu z wojewodą na wniosek spółki wodnej lub zainteresowanych

właścicieli gruntów.

2.

W przypadku wykonywania urządzeń melioracji wodnych na zasadach, o których mowa w

art. 74 ust. 2 pkt 2, wymagany jest wniosek spółki wodnej lub wnioski zainteresowanych

właścicieli gruntów stanowiących co najmniej 75% powierzchni planowanych do zmeliorowania.

3.

Decyzję, o której mowa w ust. 1, ogłasza się w sposób zwyczajowo przyjęty na danym

terenie oraz poprzez umieszczenie jej, na co najmniej 14 dni, na tablicach ogłoszeń

w urzędach gmin.

4.

Marszałek województwa ustala dla każdego zainteresowanego właściciela gruntów, w drodze

decyzji, wysokość opłaty melioracyjnej albo opłaty inwestycyjnej, proporcjonalną do

powierzchni gruntów, na które korzystny wpływ wywierają urządzenia melioracji wodnych

szczegółowych.

5.

Właściciel gruntów, którego dotyczy decyzja, o której mowa w ust. 4, jest obowiązany

umożliwić wejście na grunt oraz do obiektów budowlanych w celu zaprojektowania i wykonania

urządzeń melioracji wodnych.

Art. 74c.

Po zakończeniu procesu inwestycyjnego i rozliczeniu wartości wykonanych robót marszałek

województwa, w drodze decyzji, koryguje w czasie 9 miesięcy ustaloną wysokość opłaty

melioracyjnej albo opłaty inwestycyjnej, odpowiednio do wysokości poniesionych kosztów

inwestycyjnych oraz zmian w projekcie technicznym, dokonanych w trakcie realizacji

inwestycji.

”

;

5)

art. 75 otrzymuje brzmienie

„

Art. 75.

1.

Programowanie, planowanie, nadzorowanie wykonywania urządzeń melioracji wodnych szczegółowych,

w trybie, o którym mowa w art. 74 ust. 2, urządzeń melioracji wodnych podstawowych

oraz utrzymywanie urządzeń melioracji wodnych podstawowych należy do marszałka województwa.

2.

Zadania, o których mowa w ust. 1, w art. 74b ust. 1 i 4 oraz art. 74c, marszałek województwa

realizuje jako zadania z zakresu administracji rządowej.

”

;

6)

w art. 164 ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Udzielenie spółce wodnej, wykonującej urządzenia melioracji wodnych, pomocy, o której

mowa w ust. 5, może nastąpić wówczas, gdy obszar przewidziany do melioracji stanowi

zwarty kompleks, zasięg oraz projekt techniczny melioracji zostały uzgodnione z wojewodą,

a udział własny członków spółki odpowiada co najmniej kwocie wyliczonej zgodnie z

art. 74b oraz przepisami wydanymi na podstawie art. 78 ust. 1.”.

”

1.

(uchylony).

2.

Dla programu, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju

Przedsiębiorczości

(Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 275, z późn. zm..

3.

Przekazanie kompetencji, o których mowa w ust. 2, następuje w drodze umowy określającej

zakres powierzonych zadań i ich finansowanie.

4.

Zarząd województwa zapewnia środki na realizację zadań powierzonych regionalnym instytucjom

finansującym, o których mowa w ust. 2.

5.

Regionalna instytucja finansująca, o której mowa w ust. 2, pełniąc rolę instytucji

wdrażającej, jest obowiązana raz na dwa lata poddać się kontroli zleconej przez zarząd

województwa.

6.

Trybu i terminu konsultacji, o których mowa w art. 13 ust. 4, nie stosuje się do Planu

oraz programów operacyjnych i strategii wykorzystania Funduszu Spójności sporządzonych

na lata 2004-2006.

7.

Do programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1-3, realizowanych w ramach Planu

na lata 2004-2006 nie stosuje się przepisu art. 40 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1232, z późn. zm..

8.

Do Strategii Wykorzystania Funduszu Spójności realizowanych w ramach Planu na lata

2004-2006 nie stosuje się przepisów art. 10 ust. 1 pkt 5 i ust. 3.

9.

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wniosek, o którym mowa w art. 17 ust. 1,

ustawy wymienionej w art. 70, staje się wnioskiem w rozumieniu art. 35 ust. 1 niniejszej

ustawy.

10.

Przepisów art. 31 nie stosuje się do podmiotów, o których mowa w art. 31 ust. 2, jeżeli

są one, w dniu wejścia w życie ustawy, uprawnione do udzielania pomocy, o której mowa

w art. 31 ust. 1, na podstawie odrębnych przepisów.

11.

(uchylony).

Narodowa Strategia Rozwoju Regionalnego 2001-2006, uchwalona przez Radę Ministrów

w dniu 28 grudnia 2000 r. na podstawie art. 11 ust. 7 ustawy wymienionej w art. 70,

zachowuje moc do dnia 31 grudnia 2006 r.

(pominięty).

Traci moc ustawa z dnia 12 maja 2000 r. o zasadach wspierania rozwoju regionalnego

(Dz. U. Nr 48, poz. 550, z późn. zm., z wyjątkiem art. 5 ust. 2, art. 13 ust. 3 pkt 1-9 oraz art. 16-23, które pozostają

w mocy do dnia przyjęcia przez Radę Ministrów sprawozdania końcowego z wykonania programu

wsparcia na rok 2004.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia

1.

Urządzenia melioracji wodnych podstawowych stanowią własność Skarbu Państwa i są wykonywane

na jego koszt, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Wykonywanie urządzeń, o których mowa w ust. 1, może być współfinansowane z publicznych

środków wspólnotowych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju

(Dz. U. Nr 116, poz. 1206).

3.

Rozstrzygnięcie w sprawie, o której mowa w ust. 2, podejmuje, w drodze decyzji, marszałek

województwa, w uzgodnieniu z wojewodą.

1.

Opłatę inwestycyjną, o której mowa w art. 74 ust. 2 pkt 2, ustala się w wysokości

20% kosztów wykonania urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, które są określone

w końcowym raporcie z realizacji inwestycji finansowych z udziałem publicznych środków

wspólnotowych.

2.

Opłatę inwestycyjną pobiera się w 15 równych rocznych ratach w terminie do dnia 30

października każdego roku, przy czym opłata inwestycyjna mniejsza od 1000 zł pobierana

jest w 3 równych rocznych ratach.

3.

Pierwszą ratę opłaty inwestycyjnej pobiera się po upływie dwóch lat od dnia przekazania

urządzeń do eksploatacji, a w przypadku zagospodarowania pomelioracyjnego łąk i pastwisk

- po upływie roku.

1.

Rozstrzygnięcie w sprawach, o których mowa w art. 74 ust. 2, podejmuje, w drodze decyzji,

marszałek województwa w uzgodnieniu z wojewodą na wniosek spółki wodnej lub zainteresowanych

właścicieli gruntów.

2.

W przypadku wykonywania urządzeń melioracji wodnych na zasadach, o których mowa w

art. 74 ust. 2 pkt 2, wymagany jest wniosek spółki wodnej lub wnioski zainteresowanych

właścicieli gruntów stanowiących co najmniej 75% powierzchni planowanych do zmeliorowania.

3.

Decyzję, o której mowa w ust. 1, ogłasza się w sposób zwyczajowo przyjęty na danym

terenie oraz poprzez umieszczenie jej, na co najmniej 14 dni, na tablicach ogłoszeń

w urzędach gmin.

4.

Marszałek województwa ustala dla każdego zainteresowanego właściciela gruntów, w drodze

decyzji, wysokość opłaty melioracyjnej albo opłaty inwestycyjnej, proporcjonalną do

powierzchni gruntów, na które korzystny wpływ wywierają urządzenia melioracji wodnych

szczegółowych.

5.

Właściciel gruntów, którego dotyczy decyzja, o której mowa w ust. 4, jest obowiązany

umożliwić wejście na grunt oraz do obiektów budowlanych w celu zaprojektowania i wykonania

urządzeń melioracji wodnych.

Po zakończeniu procesu inwestycyjnego i rozliczeniu wartości wykonanych robót marszałek

województwa, w drodze decyzji, koryguje w czasie 9 miesięcy ustaloną wysokość opłaty

melioracyjnej albo opłaty inwestycyjnej, odpowiednio do wysokości poniesionych kosztów

inwestycyjnych oraz zmian w projekcie technicznym, dokonanych w trakcie realizacji

inwestycji.

1.

Programowanie, planowanie, nadzorowanie wykonywania urządzeń melioracji wodnych szczegółowych,

w trybie, o którym mowa w art. 74 ust. 2, urządzeń melioracji wodnych podstawowych

oraz utrzymywanie urządzeń melioracji wodnych podstawowych należy do marszałka województwa.

2.

Zadania, o których mowa w ust. 1, w art. 74b ust. 1 i 4 oraz art. 74c, marszałek województwa

realizuje jako zadania z zakresu administracji rządowej.