Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 17 września 2014 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie rozkładu czasu służby funkcjonariuszy celnych
Table of Provisions (16)
Statutory Text (16 Articles)
Rozporządzenie określa
1)
rozkład czasu służby;
2)
sposób ustalania wysokości uposażenia za przedłużony czas służby;
3)
tryb udzielania czasu wolnego za przedłużony czas służby albo wypłacania uposażenia
za przedłużony czas służby;
4)
sposób prowadzenia ewidencji czasu służby.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1.
W jednostkach organizacyjnych Służby Celnej, zwanych dalej „jednostkami organizacyjnymi”,
wprowadza się 8-godzinny czas służby od poniedziałku do piątku.
2.
Kierownik urzędu ustala godziny rozpoczęcia i zakończenia służby oraz godziny rozpoczęcia
i zakończenia pory nocnej, obejmującej 8 godzin między godzinami 21
3.
W przypadkach uzasadnionych specyfiką służby i jej organizacją dopuszczalne jest
1
ustalenie czasu służby w wymiarze krótszym niż 8 godzin na dobę i nie dłuższym niż
13 godzin na dobę;
2)
pełnienie służby w soboty, niedziele i święta.
3a
Kierownik urzędu może, w uzasadnionych przypadkach, ustalić różne godziny rozpoczęcia
i zakończenia służby w poszczególnych komórkach organizacyjnych jednostek organizacyjnych
w dniach, które zgodnie z rozkładem czasu służby są dla funkcjonariuszy celnych, zwanych
dalej „funkcjonariuszami”, dniami służby. Przepis ust. 3 pkt 1 stosuje się.
4
Funkcjonariuszowi, na jego pisemny wniosek, można ustalić indywidualny rozkład czasu
służby lub godziny rozpoczęcia i zakończenia służby - o ile nie wpłynie to negatywnie
na funkcjonowanie jednostki organizacyjnej, w której funkcjonariusz pełni służbę.
Przepis ust. 3 stosuje się.
1
Kierownik urzędu lub upoważniona przez niego osoba, w przypadkach, o których mowa
w § 2 ust. 3-4, ustala harmonogram służby.
2.
Harmonogram służby ustala się na okres nie krótszy niż jeden miesiąc.
3.
Z harmonogramem służby należy zapoznać funkcjonariusza z co najmniej 7-dniowym wyprzedzeniem,
w sposób przyjęty w jednostce organizacyjnej.
4.
W uzasadnionych przypadkach harmonogram służby może ulec zmianie w trakcie okresu,
którego dotyczy.
1
Funkcjonariusz pełniący służbę według rozkładu ustalonego w sposób określony w § 2
ust. 3-4 ma prawo do dni wolnych od służby w liczbie wynikającej z sumy dni obejmującej
co najmniej soboty, niedziele i święta przypadające w okresie rozliczeniowym.
2.
Funkcjonariusz, który pełni służbę w niedzielę, powinien korzystać co najmniej raz
na trzy tygodnie z niedzieli wolnej od służby.
1.
Normę godzin czasu służby w przyjętym okresie rozliczeniowym oblicza się
1)
mnożąc 40 godzin przez liczbę tygodni przypadającą w przyjętym okresie rozliczeniowym,
a następnie
2)
dodając do otrzymanej liczby godzin iloczyn 8 godzin i liczby dni pozostałych do końca
okresu rozliczeniowego, przypadających od poniedziałku do piątku.
2.
Norma, o której mowa w ust. 1, ulega obniżeniu
1)
o 8 godzin za każde święto występujące w okresie rozliczeniowym i przypadające w innym
dniu niż niedziela;
2)
o liczbę godzin usprawiedliwionej nieobecności funkcjonariusza w służbie, zgodnie
z przepisami prawa pracy, w przyjętym okresie rozliczeniowym.
1.
W przypadku skierowania funkcjonariusza na szkolenie, gdy czas trwania szkolenia jest
dłuższy niż ustalony dla funkcjonariusza w tym dniu czas pełnienia służby, czas uczestnictwa
w szkoleniu wykraczający poza ustalony w tym dniu czas pełnienia służby stanowi przedłużony
czas pełnienia służby tego funkcjonariusza. Przepisy § 12 i 13 stosuje się odpowiednio.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku skierowania funkcjonariusza na
szkolenie w dniu wolnym od służby.
Czas służby funkcjonariusza
1)
pełniącego służbę na stanowisku, na którym występują przekroczenia najwyższych dopuszczalnych
stężeń i natężeń czynników szkodliwych, określonych w przepisach odrębnych,
2)
kobiety w ciąży,
3)
opiekującego się dzieckiem do 4 lat, bez zgody funkcjonariusza,
4)
będącego jedynym opiekunem dziecka do 18 lat lub osoby wymagającej stałej opieki,
bez zgody funkcjonariusza
- nie może przekraczać 8 godzin na dobę.
Funkcjonariusz, do którego obowiązków należy kierowanie pojazdem samochodowym, może
pełnić służbę do 12 godzin na dobę, w tym kierować pojazdem nie więcej niż 10 godzin.
Po 6 godzinach nieprzerwanego prowadzenia pojazdu funkcjonariusz jest obowiązany wykorzystać
przerwę trwającą co najmniej 30 minut, która może być zastąpiona przerwami trwającymi
co najmniej po 15 minut każda, wykorzystanymi w okresie prowadzenia pojazdu.
1.
Do czasu służby trwającej
1)
8 godzin wlicza się 20 minut przerwy;
2)
od 8 do 12 godzin wlicza się 30 minut przerwy;
3)
powyżej 12 godzin wlicza się 45 minut przerwy.
2.
Funkcjonariuszowi, który pełni służbę w niekorzystnych warunkach atmosferycznych,
bezpośredni przełożony funkcjonariusza może przedłużyć czas przerw
1)
do 30 minut w służbie trwającej 8 godzin;
2)
do 45 minut w służbie trwającej od 8 do 12 godzin;
3)
do 60 minut w służbie trwającej powyżej 12 godzin.
3.
Do funkcjonariusza pełniącego służbę na stanowisku, o którym mowa w § 7 pkt 1, przepis
ust. 2 pkt 1 stosuje się odpowiednio.
Do czasu służby w systemie zmianowym kierownik urzędu wlicza czas niezbędny do bezpośredniego
przygotowania do służby i jej zdania, w szczególności przyjęcia lub zdania dokumentacji
z przebiegu służby i wyposażenia, nie dłuższy niż 30 minut.
1.
Kierownik urzędu może ustalić dniem wolnym od służby dzień służby przypadający między
dniami wolnymi od służby, pod warunkiem zapewnienia płynności funkcjonowania podległych
jednostek organizacyjnych, wyznaczając w zamian inny dzień służby.
2.
O ustaleniu dnia wolnego od służby oraz o wyznaczonych dniach służby należy poinformować
funkcjonariusza co najmniej z 7-dniowym wyprzedzeniem, w sposób przyjęty w jednostce
organizacyjnej.
3.
Kierownik urzędu informuje, co najmniej z 7-dniowym wyprzedzeniem, ministra właściwego
do spraw finansów publicznych o ustaleniu dnia wolnego od służby oraz o wyznaczonych
dniach służby w podległych jednostkach organizacyjnych.
1.
Czas wolny za przedłużony czas służby może być wykorzystany
1)
najpóźniej do zakończenia okresu rozliczeniowego następującego po okresie rozliczeniowym,
w którym funkcjonariusz pełnił służbę w przedłużonym czasie;
2)
w okresie bezpośrednio poprzedzającym urlop wypoczynkowy lub po jego ukończeniu.
2.
Czas wolny za przedłużony czas służby, w przypadku braku możliwości zapewnienia 11
godzin nieprzerwanego odpoczynku w danej dobie, na wniosek funkcjonariusza jest udzielany
1)
bezpośrednio po służbie pełnionej w przedłużonym czasie służby;
2)
w terminie 14 dni od dnia zakończenia służby pełnionej w przedłużonym czasie służby.
3.
Wniosek o udzielenie czasu wolnego składa się do bezpośredniego przełożonego.
1.
Uposażenie za przedłużony czas służby ustala się na podstawie godzinowej stawki uposażenia
należnego w miesiącu, w którym nastąpił przedłużony czas służby.
2.
Godzinową stawkę uposażenia, o której mowa w ust. 1, ustala się, dzieląc miesięczne
uposażenie przez normę godzin czasu służby w danym miesiącu.
3.
Normę godzin czasu służby w danym miesiącu, o której mowa w ust. 2, oblicza się
1)
mnożąc 40 godzin przez liczbę tygodni przypadającą w danym miesiącu, a następnie
2)
dodając do otrzymanej liczby godzin iloczyn 8 godzin i liczby dni pozostałych do końca
danego miesiąca przypadających od poniedziałku do piątku.
4.
Norma, o której mowa w ust. 3, ulega obniżeniu o 8 godzin za każde święto występujące
w danym miesiącu i przypadające w innym dniu niż niedziela.
5.
Wniosek o wypłatę uposażenia składa się do kierownika urzędu, za pośrednictwem bezpośredniego
przełożonego, w terminie 14 dni po dniu zakończenia okresu rozliczeniowego. Wniosek
powinien zawierać w szczególności liczbę godzin przedłużonego czasu służby, za które
funkcjonariusz chce uzyskać uposażenie, oraz datę ich powstania.
1.
Ewidencję czasu służby prowadzi się odrębnie dla każdego funkcjonariusza. Ewidencję
czasu służby udostępnia się funkcjonariuszowi na jego żądanie. Ewidencje czasu służby
mogą być prowadzone w formie elektronicznej, o ile zapewniona jest możliwość dokonywania
wydruków zawierających informacje, o których mowa w ust. 2.
2.
W ewidencji czasu służby ujmuje się w szczególności godziny służby oraz informacje
o urlopach, zwolnieniach lekarskich, podróżach służbowych, szkoleniach, zwolnieniach
od służby, innych usprawiedliwionych nieobecnościach, zgodnie z przepisami prawa pracy,
oraz o nieusprawiedliwionych nieobecnościach w służbie, a także informacje o przedłużonym
czasie służby i otrzymanym z tego tytułu czasie wolnym lub uposażeniu.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 31 października 2009 r.