Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 stycznia 2014 r. w sprawie dodatkowych ograniczeń w zakresie prowadzenia działalności lokacyjnej przez fundusze emerytalne

Obligacje i inne dłużne papiery wartościowe, o których mowa w art. 141 ust. 1 pkt 21-24 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu

funduszy emerytalnych, zwanej dalej „ustawą”, powinny być zabezpieczone co najmniej w jeden z następujących

sposobów

1)

ustanowienie zastawu rejestrowego albo hipoteki na nieruchomości, pod warunkiem że

fundusz na zasadzie pierwszeństwa będzie miał prawo zaspokajania swoich roszczeń z

zastawu rejestrowego lub hipoteki przed innymi wierzycielami, zgodnie z art. 1025 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. z 2014 r. poz. 101);

2)

udzielenie nieodwołalnej gwarancji lub poręczenia przez bank, zakład ubezpieczeń,

instytucję kredytową lub międzynarodową instytucję finansową, mające siedzibę w Rzeczypospolitej

Polskiej, państwie będącym członkiem Unii Europejskiej lub stroną umowy o Europejskim

Obszarze Gospodarczym, lub członkiem Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju,

posiadające kapitał własny w wysokości nie niższej niż równowartość 50 000 000 euro;

3)

udzielenie gwarancji lub poręczenia przez Skarb Państwa lub rząd państwa będącego

członkiem Unii Europejskiej lub stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,

lub członkiem Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju - w przypadku lokat aktywów

dobrowolnego funduszu emerytalnego oraz pracowniczego funduszu emerytalnego;

4)

udzielenie gwarancji lub poręczenia przez jednostki samorządu terytorialnego, ich

związki, albo właściwe regionalne lub lokalne władze publiczne;

5)

udzielenie nieodwołalnej gwarancji lub poręczenia przez podmiot inny niż podmiot związany

z emitentem zabezpieczanego papieru wartościowego i posiadający na dzień ustalenia

gwarancji lub poręczenia i w okresie ich trwania ocenę na poziomie inwestycyjnym,

nadaną przez wyspecjalizowaną agencję ratingową, uznaną na międzynarodowym rynku kapitałowym

oraz posiadający kapitał własny w wysokości nie niższej niż równowartość 50 000 000

euro; poręczenie lub gwarancja powinna zostać udzielona na kwotę odpowiadającą co

najmniej pełnej wartości nominalnej i ewentualnemu oprocentowaniu.

1.

W przypadku lokat aktywów funduszu w akcjach, prawach do akcji, prawach poboru i kwitach

depozytowych, o których mowa w art. 141 ust. 1 pkt 7-10 oraz pkt 31 i 32 ustawy, lokaty

funduszu nie mogą stanowić więcej niż 20% jednej emisji, a gdy udział papierów wartościowych

spółki w aktywach funduszu przekracza 2%, lokaty funduszu nie mogą stanowić więcej

niż 10% jednej emisji.

2.

Łączna wartość aktywów funduszu ulokowanych w kategoriach lokat, o których mowa w

ust. 1, i w których lokaty funduszu stanowią więcej niż 10% jednej emisji, nie może

stanowić więcej niż 10% wartości aktywów tego funduszu.

3.

W przypadku lokat aktywów funduszu w certyfikatach inwestycyjnych emitowanych przez

fundusze inwestycyjne zamknięte oraz tytułach uczestnictwa emitowanych przez instytucje

wspólnego inwestowania typu zamkniętego, o których mowa w art. 141 ust. 1 pkt 11 i

12 ustawy, lokaty funduszu nie mogą stanowić więcej niż 35% jednej emisji.

4.

Jeżeli pomiędzy papierami wartościowymi różnych emisji, ale tego samego emitenta,

nie występują żadne różnice w zakresie uprawnień przysługujących ich posiadaczom,

ograniczenie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się łącznie do tych wszystkich emisji.

5.

Koszty zakupu akcji nowej emisji, do których uprawniają prawa poboru, są uwzględniane

przy stosowaniu ograniczeń lokat aktywów funduszu w kategoriach lokat, o których mowa

w art. 141 ust. 1 pkt 7-10 ustawy.

Lokaty aktywów otwartego funduszu w będących przedmiotem oferty publicznej akcjach,

prawach poboru i prawach do akcji, o których mowa w art. 141 ust. 1 pkt 8 i 10 ustawy,

oraz w kategoriach lokat, o których mowa w art. 141 ust. 1 pkt 11-14 oraz pkt 31 i

32 ustawy, mogą stanowić łącznie nie więcej niż 20% wartości aktywów funduszu.

1.

Łączna wartość lokat aktywów funduszu ulokowanych w niepublicznych certyfikatach inwestycyjnych

emitowanych przez fundusze inwestycyjne zamknięte, o których mowa w art. 141 ust.

1 pkt 11 ustawy, oraz w niepublicznych tytułach uczestnictwa emitowanych przez instytucje

wspólnego inwestowania typu zamkniętego, o których mowa w art. 141 ust. 1 pkt 12 ustawy,

może stanowić łącznie nie więcej niż 5% wartości aktywów funduszu, przy czym nie więcej

niż 1% wartości aktywów funduszu może być ulokowane w niepublicznych certyfikatach

inwestycyjnych wyemitowanych przez jeden fundusz inwestycyjny zamknięty oraz w niepublicznych

tytułach uczestnictwa emitowanych przez jedną instytucję wspólnego inwestowania typu

zamkniętego.

2.

Fundusz nie może nabywać niepublicznych certyfikatów inwestycyjnych emitowanych przez

fundusz inwestycyjny zamknięty, o których mowa w art. 141 ust. 1 pkt 11 ustawy, oraz

niepublicznych tytułów uczestnictwa emitowanych przez instytucje wspólnego inwestowania

typu zamkniętego, o których mowa w art. 141 ust. 1 pkt 12 ustawy, których dokumenty

założycielskie stanowią, że certyfikat inwestycyjny lub tytuł uczestnictwa może być

wydany uczestnikowi funduszu, który nie opłacił w całości jego ceny emisyjnej.

1.

Aktywa funduszu nie mogą być lokowane w banku oraz instytucji kredytowej, które są

1)

akcjonariuszem towarzystwa zarządzającego funduszem;

2)

podmiotem związanym w stosunku do towarzystwa zarządzającego funduszem;

3)

podmiotem związanym w stosunku do akcjonariuszy towarzystwa zarządzającego funduszem.

2.

Z podmiotami, o których mowa w ust. 1, fundusz nie może zawierać umów lub dokonywać

innych czynności prawnych związanych z lokowaniem aktywów funduszu.

3.

Ograniczenia, o których mowa w ust. 1 i 2, nie dotyczą lokat w depozytach w bankach

lub w instytucjach kredytowych o terminie zapadalności nie dłuższym niż 14 dni, o

łącznej wartości nie większej niż 2% wartości aktywów funduszu.

4.

Ograniczenie, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy świadczenia usług w ramach działalności

maklerskiej w rozumieniu przepisów państwa, w którym znajduje się siedziba banku lub

instytucji kredytowej.

5.

Fundusz nie może nabywać instrumentów, o których mowa w art. 141 ust. 1 pkt 11 i 12

ustawy, zarządzanych przez towarzystwo funduszy inwestycyjnych lub instytucję wspólnego

inwestowania, którego akcjonariuszami są akcjonariusze towarzystwa zarządzającego

funduszem lub podmioty z nimi związane.

Aktywa funduszu nie mogą być lokowane w instrumenty finansowe, których wartość w istotnym

stopniu zależy od wartości instrumentów finansowych objętych zakazem nabywania przez

fundusz.

W celu obliczenia maksymalnej części aktywów funduszu w poszczególnych kategoriach

lokat, dla celów ustalenia zgodności z obowiązującymi ograniczeniami, do wartości

dłużnych papierów wartościowych zalicza się wartość naliczonych odsetek na dzień wyceny.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lutego 2014 r.