Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 września 2014 r. w sprawie wysokości funduszu na nagrody uznaniowe i zapomogi dla żołnierzy zawodowych

Rozporządzenie określa wysokość funduszu na nagrody uznaniowe i zapomogi, zwanego

dalej „funduszem”, oraz źródła jego finansowania, a także sposób ustalania wysokości

środków tego funduszu pozostających w dyspozycji dowódców jednostek wojskowych, o

których mowa w art. 104 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, zwanej dalej „ustawą”, oraz sposób zwiększania tego funduszu w trakcie roku kalendarzowego.

1.

Wysokość funduszu wynosi 2,5% środków planowanych na dany rok kalendarzowy na uposażenia

żołnierzy zawodowych.

2.

Fundusz pozostawia się do dyspozycji

1)

Ministra Obrony Narodowej - w wysokości 1,0% środków określonych w ustawie budżetowej

na uposażenia żołnierzy zawodowych w danym roku kalendarzowym;

2)

dowódcy jednostki wojskowej, o którym mowa w art. 104 ustawy - w wysokości 1,5% środków

wydatkowanych w danym roku kalendarzowym na uposażenia żołnierzy zawodowych w tej

jednostce wojskowej oraz w

a)

podległej jednostce wojskowej, której dowódca zajmuje stanowisko służbowe niższe niż

określone w art. 104 ust. 1 ustawy,

b)

podległej jednostce wojskowej, w której etacie występują dla żołnierzy zawodowych

-

wyłącznie stanowiska służbowe dowódcy lub zastępcy dowódcy bez względu na ich stopnie

etatowe albo

-

nie więcej niż dwa stanowiska służbowe;

3)

dowódcy jednostki wojskowej niebędącej państwową jednostką budżetową - w wysokości

2,5% środków planowanych na dany rok kalendarzowy na uposażenia żołnierzy zawodowych,

dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową w tych jednostkach.

3.

W przypadkach wymienionych w ust. 2 pkt 2 lit. b nie tworzy się funduszu nagród uznaniowych

i zapomóg w tych jednostkach wojskowych.

1.

Źródłem finansowania funduszu, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 1 i 2, są środki budżetowe

części budżetu państwa, której dysponentem jest Minister Obrony Narodowej.

2.

Źródłem finansowania funduszu, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 3, są środki finansowe

jednostek wojskowych niebędących państwowymi jednostkami budżetowymi.

3.

Naliczenia środków funduszu, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 2, dokonuje się w okresach

kwartalnych. Środki na poszczególne kwartały danego roku kalendarzowego ustala się

zaliczkowo, przyjmując za podstawę wydatki na uposażenia żołnierzy zawodowych poniesione

w pierwszym miesiącu danego kwartału.

4.

Rozliczenia środków, o których mowa w ust. 3, dokonuje się po zakończeniu kwartału

kalendarzowego, z tym że środki za czwarty kwartał rozlicza się w grudniu.

1.

Wysokość funduszu, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 2 i 3, zwiększa się o środki uzyskane

z tytułu

1)

zmniejszenia wysokości uposażenia żołnierzy zawodowych w okresie ich przebywania na

urlopie macierzyńskim, dodatkowym urlopie macierzyńskim, urlopie na warunkach urlopu

macierzyńskiego, dodatkowym urlopie na warunkach urlopu macierzyńskiego oraz urlopie

rodzicielskim;

2)

niewypłacania uposażeń żołnierzom zawodowym zajmującym stanowiska służbowe w okresie

ich przebywania na urlopie wychowawczym;

3)

utraty prawa do uposażenia w przypadkach, o których mowa w art. 60e ust. 3-6 ustawy;

4)

zmniejszenia wysokości uposażeń żołnierzy zawodowych w okresie ich przebywania na

urlopie okolicznościowym, o którym mowa w art. 62 ust. 12 ustawy, w związku ze sprawowaniem

opieki nad najbliższym członkiem rodziny;

5)

zmniejszenia wysokości uposażeń żołnierzy zawodowych w okresie ich zwolnienia od zajęć

służbowych, o którym mowa w art. 62 ust. 11 ustawy, w przypadku konieczności sprawowania

osobistej opieki nad najbliższym członkiem rodziny;

6)

zmniejszenia wysokości uposażenia, o którym mowa w art. 89a ust. 1 ustawy, wynikającego

ze zwolnień lekarskich żołnierzy zawodowych.

2.

Zwiększenia środków funduszu o środki, o których mowa w ust. 1, dokonuje się w miesiącu,

w którym wypłacono żołnierzom zawodowym zmniejszone wysokości uposażenia lub w którym

nie wypłacono uposażenia.

3.

Zwiększenia funduszu, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 2 i 3, o środki określone w ust.

1 pkt 3 i 6 wyodrębnia się z przeznaczeniem na cele wskazane w art. 89c ust. 1 ustawy.

1.

Wysokość funduszu, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 1, może być podwyższona przez Ministra

Obrony Narodowej w ciągu roku kalendarzowego o niewykorzystane środki na uposażenie

i dodatkowe uposażenie roczne żołnierzy zawodowych oraz o niewykorzystane środki z

funduszu na nagrody uznaniowe i zapomogi pozostającego w dyspozycji dowódcy jednostki

wojskowej, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 2.

2.

Minister Obrony Narodowej może z własnej inicjatywy przekazać do dyspozycji dowódcy

jednostki wojskowej środki funduszu pozostające w jego dyspozycji z przeznaczeniem

na nagrody uznaniowe lub zapomogi dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę

wojskową w bezpośrednio podległej mu jednostce wojskowej, w tym również pozostającym

w rezerwie kadrowej lub dyspozycji, a także pełniącym służbę w podległych mu jednostkach

wojskowych niższego szczebla.

3.

Przepisy ust. 2 stosuje się odpowiednio do dowódcy jednostki wojskowej, który otrzymał

od Ministra Obrony Narodowej środki do dyspozycji z przeznaczeniem na nagrody uznaniowe

lub zapomogi.

1.

Wysokość funduszu, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 3, może zostać zwiększona o odpis

z zysku, nie więcej niż o 2,5% środków pieniężnych wydatkowanych na uposażenia żołnierzy

zawodowych w poprzednim roku kalendarzowym.

2.

Zwiększenia funduszu, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 3, dokonuje się po zatwierdzeniu

sprawozdania finansowego jednostki wojskowej.

Traci moc rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 marca 2010 r. w sprawie wysokości

funduszu na nagrody uznaniowe i zapomogi dla żołnierzy zawodowych

(Dz. U. Nr 45, poz. 264).

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.