Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 września 2014 r. w sprawie izb zatrzymań

Rozporządzenie określa

1)

warunki tworzenia i likwidacji izb zatrzymań;

2)

warunki, jakim powinny odpowiadać izby zatrzymań;

3)

skład, uprawnienia i obowiązki obsługi izby zatrzymań;

4)

organy uprawnione do kontrolowania izb zatrzymań;

5)

warunki i sposób prowadzenia oraz zasady obiegu, okres przechowywania, sposób archiwizowania

lub brakowania ewidencji i dokumentacji dotyczącej osób umieszczonych w izbie zatrzymań,

a także formy i wzory tej ewidencji i dokumentacji;

6)

warunki oraz organizację umieszczania osób w izbie zatrzymań.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

ustawie o Żandarmerii Wojskowej - należy przez to rozumieć ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych;

2)

ustawie o dyscyplinie wojskowej - należy przez to rozumieć ustawę z dnia 9 października 2009 r. o dyscyplinie wojskowej

(Dz. U. Nr 190, poz. 1474 oraz z 2012 r. poz. 1529);

3)

osadzonym - należy przez to rozumieć osobę, o której mowa w art. 3 ust. 2 ustawy o

Żandarmerii Wojskowej, jeżeli

a)

jest zatrzymana na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o Żandarmerii Wojskowej,

b)

jest w stanie nietrzeźwości lub odurzenia, w przypadkach wskazanych w art. 38 ust. 1 ustawy o dyscyplinie wojskowej,

c)

odbywa karę aresztu izolacyjnego, na podstawie art. 88 ust. 1-3 ustawy o dyscyplinie wojskowej,

d)

jest tymczasowo aresztowana lub skazana na podstawie przepisów karnych.

Izby zatrzymań można tworzyć jako

1)

samodzielne izby zatrzymań

a)

w jednostkach organizacyjnych Żandarmerii Wojskowej,

b)

w jednostkach wojskowych poza granicami państwa;

2)

wyodrębnione pomieszczenia

a)

w jednostkach wojskowych poza granicami państwa,

b)

na okrętach wojennych

- z uwzględnieniem struktury i rozmieszczenia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej występuje do Ministra Obrony Narodowej o utworzenie

i likwidację izb zatrzymań

1)

w jednostkach organizacyjnych podporządkowanych Komendantowi Głównemu Żandarmerii

Wojskowej;

2)

w jednostkach wojskowych poza granicami państwa oraz na okrętach wojennych podporządkowanych

Dowódcy Operacyjnemu Rodzajów Sił Zbrojnych, w uzgodnieniu z Dowódcą Operacyjnym Rodzajów

Sił Zbrojnych;

3)

na okrętach wojennych, w uzgodnieniu z Dowódcą Generalnym Rodzajów Sił Zbrojnych.

2.

O utworzeniu i likwidacji izby zatrzymań Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej zawiadamia

niezwłocznie właściwych miejscowo: prezesa wojskowego sądu garnizonowego i wojskowego

prokuratora garnizonowego.

Samodzielna izba zatrzymań w jednostkach organizacyjnych Żandarmerii Wojskowej jest

usytuowana, w miarę możliwości, na kondygnacji parterowej budynku.

1.

W skład samodzielnej izby zatrzymań stanowiącej odrębną strefę pożarową wchodzą następujące

pomieszczenia

1)

dla osadzonych, w tym pomieszczenia dla żołnierzy odbywających karę aresztu izolacyjnego;

2)

dla komendanta i profosów (pokój dyżurnego);

3)

sanitarne służące do utrzymania higieny osobistej, w tym umywalnie i ubikacje;

4)

do przygotowywania lub podgrzewania posiłków oraz do zmywania naczyń;

5)

do przechowywania przedmiotów przyjętych do depozytu, a także ubrań roboczych, pościeli,

bielizny czystej i brudnej oraz środków higieny i czystości (magazyn);

6)

pokój lekarski.

2.

Jeżeli ze względów technicznych jest niemożliwe wydzielenie wszystkich pomieszczeń

wymienionych w ust. 1 pkt 4-6, dopuszcza się ich lokalizację poza izbą zatrzymań,

jednak na terenie tej samej jednostki wojskowej, z tym że przedmioty przyjęte do depozytu

przechowuje się w izbie zatrzymań w pokoju dyżurnego.

3.

W samodzielnej izbie zatrzymań nie jest konieczne wydzielanie pomieszczenia

1)

lekarskiego - w przypadku funkcjonowania ambulatorium na terenie jednostki wojskowej

lub kompleksu obiektów wojskowych, na których terenie znajduje się izba zatrzymań;

2)

do przygotowywania lub podgrzewania posiłków oraz do zmywania naczyń - w przypadku

dowozu gotowych posiłków w naczyniach jednorazowych.

4.

Jeżeli dla prawidłowego funkcjonowania samodzielnej izby zatrzymań jest konieczne

utworzenie również innych pomieszczeń niż określone w ust. 1, decyzję w tym zakresie

podejmuje organ wojskowy, o którym mowa w § 4 ust. 1.

5.

Szczegółowe wyposażenie pomieszczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 4-6, określa

załącznik nr 1 do rozporządzenia.

6.

Pomieszczenia oraz korytarze izb zatrzymań wyposaża się w hydranty wewnętrzne, gaśnice

i znaki bezpieczeństwa zgodnie z wymaganiami przepisów przeciwpożarowych.

1.

Na potrzeby związane z wykonywaniem kary dyscyplinarnej aresztu izolacyjnego w samodzielnych

izbach zatrzymań oprócz pomieszczenia dla żołnierzy odbywających taką karę wydziela

się również, w miarę możliwości, pokój odwiedzin.

2.

W przypadku braku możliwości wydzielenia odrębnego pokoju odwiedzin, odwiedziny organizuje

się w jednym z pomieszczeń dla osadzonych - bez obecności innych osadzonych.

3.

Pokój odwiedzin jest wyposażony w stolik i taborety przymocowane trwale do podłogi.

1.

Pomieszczenia dla osadzonych są wykonane z elementów budowlanych z materiałów niepalnych

i mają

1)

powierzchnię przypadającą na jednego osadzonego nie mniejszą niż 3 m

2)

podłogę trwałą i zmywalną, trudno zapalną, odporną na działanie wilgoci oraz preparatów

czyszcząco-dezynfekujących;

3)

okna uchylne, których stosunek powierzchni liczonej w świetle ościeżnic do powierzchni

podłogi wynosi co najmniej 1:8, z zainstalowaną na zewnątrz kratą z prętów lub płaskowników

stalowych, a od wewnątrz z siatką stalową; w przypadku zastosowania klimatyzacji pomieszczeń

oraz okien nieotwieralnych o konstrukcji antywłamaniowej dopuszcza się odstąpienie

od instalowania wewnątrz siatki stalowej;

4)

wentylację i odpowiednią do pory roku temperaturę według norm określonych dla pomieszczeń

mieszkalnych, a także oświetlenie, którego wyłączniki są zlokalizowane poza pomieszczeniem,

odpowiednie do czytania i pisania;

5)

prycze jednoosobowe lub materace wolno leżące pokryte tkaniną zmywalną i trudno zapalną,

szafki na rzeczy osobiste oraz stoły, taborety lub ławy bez ostrych krawędzi, przymocowane

do podłogi lub ściany;

6)

przyciski do wzywania obsługi pomieszczenia zainstalowane pod bezpiecznym napięciem

elektrycznym;

7)

drzwi o wzmocnionej konstrukcji z dwiema zasuwami i zamkiem mechanicznym oraz łańcuchem

zabezpieczającym, otwierane na zewnątrz, wyposażone w wizjer zapewniający odpowiednią

widoczność, zabezpieczony od strony pomieszczenia szkłem hartowanym, a z drugiej strony

ruchomą przesłoną.

2.

Drzwi wejściowe do pomieszczeń dla osadzonych są wyposażone w drzwiczki służące do

podawania posiłków oraz do zakładania kajdanek osobom w nich umieszczonym.

3.

Drzwiczki, o których mowa w ust. 2, są wyposażone w zabezpieczenia uniemożliwiające

ich otwarcie od wewnątrz pomieszczenia.

4.

Drzwi wejściowe oraz okna w pomieszczeniach dla osadzonych są wyposażone w urządzenia

sygnalizujące ich otwarcie.

Samodzielną izbę zatrzymań wyposaża się w urządzenie do badania i rejestracji zawartości

alkoholu w wydychanym powietrzu, w testy do wykrywania środków odurzających w organizmie

osadzonego oraz w podstawowy sprzęt medyczny do udzielania pierwszej pomocy oraz w

szafkę na leki, której zawartość określa komendant izby zatrzymań po uzgodnieniu z

lekarzem obsługującym izbę.

Samodzielna izba zatrzymań w jednostkach wojskowych poza granicami państwa jest usytuowana,

w miarę możliwości, na kondygnacji parterowej budynku.

1.

Wyodrębnione pomieszczenie izby zatrzymań w jednostce wojskowej poza granicami państwa

można usytuować w składanych kontenerach mieszkalnych, jeżeli ma ono

1)

oświetlenie naturalne oraz zabezpieczone oświetlenie sztuczne;

2)

ogrzewanie za pomocą zewnętrznego urządzenia grzewczego;

3)

klimatyzator odpowiednio zabezpieczony przed dostępem osadzonych;

4)

materace leżące pokryte tkaniną zmywalną oraz szafki na rzeczy osobiste i stół, taborety

lub ławę bez ostrych krawędzi, jeżeli są przymocowane do podłogi lub ściany;

5)

drzwi wejściowe wyposażone w sposób, o którym mowa w § 8 ust. 1 pkt 7 oraz ust. 2

i 3;

6)

przycisk do wzywania obsługi izby zatrzymań zainstalowany pod bezpiecznym napięciem

elektrycznym.

2.

Jeżeli warunki, o których mowa w ust. 1, nie zostaną spełnione, dopuszcza się sprawowanie

w pomieszczeniu dla osadzonych bezpośredniego nadzoru nad osadzonym przez profosa

izby zatrzymań.

1.

Wyodrębnione pomieszczenia izby zatrzymań usytuowane na okrętach wojennych składają

się wyłącznie z pomieszczenia dla osadzonych.

2.

Osadzony na okręcie wojennym korzysta z urządzeń okrętowych w zakresie opieki medycznej,

przygotowywania posiłków oraz zapewnienia warunków sanitarnych. Zdeponowane przedmioty

osobiste osadzonego przechowuje się w pokoju dyżurnego.

3.

Wyodrębnione pomieszczenia izby zatrzymań usytuowane na okrętach wojennych odpowiadają

kryteriom określonym dla innych pomieszczeń mieszkalnych załogi, a ponadto mają

1)

powierzchnię przypadającą na jednego osadzonego nie mniejszą niż powierzchnia przypadająca

na jednego członka załogi w pomieszczeniach mieszkalnych danego typu okrętu;

2)

pokrycie podłogi trwałe, zmywalne;

3)

oświetlenie elektryczne odpowiednie do czytania i pisania;

4)

klosze opraw świetlnych oświetlenia awaryjnego i nocnego wykonane z tworzyw nietłukących

się;

5)

przyciski sygnalizacji alarmowej i przyciski do wzywania obsługi izby zatrzymań;

6)

drzwi pomieszczenia dla zatrzymanych zgodne z przepisami okrętowymi dla pomieszczeń

mieszkalnych, o wzmocnionej konstrukcji, z wizjerem stożkowym na wysokości 1,5 m,

zabezpieczonym od strony pomieszczenia szkłem hartowanym, a z drugiej strony ruchomą

przesłoną, z atestowanym zamkiem i łańcuchem zabezpieczającym, wyposażone w sygnalizację

alarmującą o próbie manipulowania przy zamku i włazie awaryjnym, jeżeli jest w nich

taki właz;

7)

standardowe koje okrętowe, szafki na rzeczy osobiste i blaty biurowe przymocowane

trwale do podłogi lub ściany.

1.

Pokój dyżurnego wyposaża się w środki łączności umożliwiające połączenie z oficerem

dyżurnym jednostki organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej lub jednostki wojskowej albo

z oficerem dyżurnym okrętu wojennego.

2.

Izba zatrzymań może być wyposażona w urządzenia monitorujące, działające w systemie

całodobowym, oraz w inne urządzenia techniczne zwiększające poziom bezpieczeństwa

osadzonych i obsługi. Centrala tego systemu może się znajdować w pokoju dyżurnego

lub u oficera dyżurnego jednostki organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej lub jednostki

wojskowej albo u oficera dyżurnego okrętu wojennego.

3.

Obraz z kamer zainstalowanych w części izby zatrzymań przeznaczonej do celów sanitarno-higienicznych

jest przekazywany do monitorów lub urządzeń monitorujących w sposób uniemożliwiający

ukazywanie intymnych części ciała osadzonego oraz wykonywanych przez niego intymnych

czynności fizjologicznych.

Pomieszczenie do przygotowywania lub podgrzewania posiłków oraz zmywania naczyń spełnia

warunki sanitarne i jest wyposażone zgodnie z przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa

żywności i żywienia oraz higieny środków spożywczych.

Magazyn ma wyodrębnione części przeznaczone na

1)

rzeczy osobiste osadzonych;

2)

rzeczy osobiste osadzonych chorych zakaźnie;

3)

czystą bieliznę pościelową;

4)

brudną bieliznę pościelową;

5)

przedmioty przyjęte do depozytu.

1.

Pomieszczenia sanitarne służące do utrzymania higieny osobistej są ogrzewane, oświetlone,

wentylowane oraz wyposażone w odpowiednie urządzenia zgodnie z przepisami dotyczącymi

pomieszczeń sanitarno-higienicznych w budynkach zamieszkania zbiorowego.

2.

Instalację dostarczającą wodę do pomieszczeń sanitarnych, o których mowa w ust. 1,

wyposaża się w urządzenie umożliwiające regulację temperatury i strumienia wody, które

jest zabezpieczone przed dostępem osadzonych.

3.

Drzwi w pomieszczeniach, o których mowa w ust. 1, wyposaża się w szybę z nietłukącego

się szkła lub w zwykłą szybę zabezpieczoną obustronnie siatką stalową lub powłoką

uniemożliwiającą jej rozbicie oraz w zasuwę otwieraną również z zewnątrz.

1.

Izby zatrzymań wyposaża się w instalację alarmową sygnalizującą oficerowi dyżurnemu

jednostki organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej lub jednostki wojskowej albo oficerowi

dyżurnemu okrętu wojennego o zagrożeniu życia i zdrowia osób przebywających w pomieszczeniu.

2.

W skład instalacji alarmowej wchodzą punkty alarmowe umieszczone

1)

na ścianach korytarzy przy drzwiach do pomieszczenia dla osadzonych;

2)

w pokoju dyżurnego;

3)

w magazynie.

3.

W skład instalacji alarmowej mogą wchodzić również przenośne urządzenia alarmowe uruchamiane

przez obsługę izby zatrzymań.

1.

Pomieszczenia, w których przebywają osadzeni, podlegają stałej kontroli przez obsługę

izby zatrzymań.

2.

W celu poprawy bezpieczeństwa osadzonych oraz obsługi izby zatrzymań w pomieszczeniach

izby można zainstalować system telewizji wewnętrznej służący do kontroli, o której

mowa w ust. 1, oraz do kontroli przebiegu przyjmowania osób do izby zatrzymań i zwalniania

z niej.

3.

Obraz z kamer zainstalowanych w części pomieszczenia izby zatrzymań przeznaczonej

do celów sanitarno-higienicznych jest przekazywany do monitorów lub urządzeń monitorujących

w sposób uniemożliwiający ukazywanie intymnych części ciała osadzonego oraz wykonywanych

przez niego intymnych czynności fizjologicznych.

1.

W pomieszczeniu osadzonego oraz w pokoju dyżurnego znajduje się regulamin określający

porządek dnia.

2.

W pokoju dyżurnego znajdują się również następujące dokumenty: ustawa o Żandarmerii

Wojskowej, przepisy wykonawcze do niej oraz zbiór wojskowych przepisów dyscyplinarnych.

W warunkach pełnienia czynnej służby wojskowej po ogłoszeniu mobilizacji, w stanach

nadzwyczajnych, w czasie wojny, a także podczas wykonywania zadań służbowych w strefie

działań wojennych oraz w przypadku użycia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

poza granicami państwa, jak również udziału w akcjach humanitarnych, poszukiwawczych

lub ratowniczych można odstąpić od stosowania przepisów określonych w niniejszym rozdziale.

Podstawę do umieszczenia w izbie zatrzymań

1)

osoby zatrzymanej na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o Żandarmerii Wojskowej

stanowi protokół zatrzymania i zaświadczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań

zdrowotnych do osadzenia;

2)

żołnierza osadzonego na podstawie art. 38 ust. 1 ustawy o dyscyplinie wojskowej stanowią

a)

postanowienie wydane w tej sprawie,

b)

protokół badania potwierdzający, że żołnierz znajduje się w stanie wymagającym osadzenia,

c)

zaświadczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do osadzenia;

3)

żołnierza osadzonego na podstawie art. 88 ust. 1-3 ustawy o dyscyplinie wojskowej stanowią

a)

odpis prawomocnego orzeczenia właściwego sądu wojskowego o ukaraniu i zarządzenie

wykonania kary dyscyplinarnej aresztu izolacyjnego,

b)

zaświadczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do odbycia przez

żołnierza kary dyscyplinarnej aresztu izolacyjnego, wydane nie wcześniej niż dwadzieścia

cztery godziny przed terminem stawienia się żołnierza do aresztu;

4)

osoby tymczasowo aresztowanej lub skazanej na podstawie przepisów karnych stanowią

dokumenty konwojowania przedstawione przez żołnierzy lub funkcjonariuszy konwojujących

te osoby.

Przyjęcie osadzonego do izby zatrzymań następuje po

1)

sprawdzeniu dokumentów stanowiących podstawę do umieszczenia go w izbie zatrzymań;

2)

ustaleniu jego tożsamości;

3)

przeprowadzeniu jego kontroli osobistej;

4)

złożeniu przez niego przedmiotów podlegających przekazaniu do depozytu.

1.

Do izby zatrzymań osadzonego przyjmuje komendant izby zatrzymań lub upoważniony przez

niego profos oraz żołnierz, o którym mowa w § 29 ust. 2.

2.

Można odmówić przyjęcia do izby zatrzymań, jeżeli brak

1)

dokumentów stanowiących podstawę do umieszczenia w izbie zatrzymań albo są one uszkodzone

w stopniu uniemożliwiającym zapoznanie się z ich treścią;

2)

dokumentu, na podstawie którego ustala się tożsamość osadzonego, albo jeżeli istnieją

uzasadnione wątpliwości co do jego tożsamości wynikające z

a)

uszkodzenia tego dokumentu,

b)

niezgodności między dokumentami a informacjami uzyskanymi od osadzonego lub od konwoju,

c)

braku możliwości potwierdzenia tożsamości osadzonego.

3.

Odmawia się przyjęcia osadzonego do izby zatrzymań, jeżeli

1)

badanie lekarskie wykazało przeciwwskazania zdrowotne do osadzenia go w izbie zatrzymań

lub stan jego zdrowia wymaga udzielenia pomocy medycznej, której w danym obiekcie

nie można udzielić;

2)

brakuje wolnych miejsc.

4.

Przepisu ust. 2 pkt 2 nie stosuje się, jeżeli do izby zatrzymań zostanie przekazane

pismo dowódcy jednostki wojskowej lub organu ochrony porządku prawnego albo wymiaru

sprawiedliwości stwierdzające tożsamość osadzonego, a w przypadku gdy osadzony nie

ma dokumentów stanowiących podstawę do umieszczenia go w izbie zatrzymań - także aktualna

fotografia osadzonego.

1.

Przy przyjęciu do izby zatrzymań od osadzonego odbiera się i przekazuje do depozytu

1)

dokumenty osobiste;

2)

urządzenia elektroniczne i elektrotechniczne, w szczególności telekomunikacyjne oraz

służące do rejestrowania lub odtwarzania informacji;

3)

przedmioty, których posiadanie jest niedozwolone ze względu na bezpieczeństwo, w szczególności

broń, amunicję, brzytwy, żyletki, sztućce metalowe, narzędzia do cięcia metalu, środki

służące do obezwładniania, pasy, paski, środki odurzające, substancje psychotropowe

lub środki zastępcze oraz alkohol;

4)

przedmioty wartościowe;

5)

inne posiadane przedmioty, chyba że ich posiadanie nie będzie stanowić zagrożenia

dla osadzonego lub innych osób.

2.

Osadzonego należy pouczyć, że może przekazać do depozytu pieniądze.

3.

Wykaz dokumentów, pieniędzy, przedmiotów wartościowych oraz innych przedmiotów, o

których mowa w ust. 1, wpisuje się do książki ewidencji osób i depozytu osadzonych

w izbie zatrzymań, której wzór określa załącznik nr 2 do rozporządzenia, określając

cechy charakterystyczne tych dokumentów i przedmiotów lub kwotę pieniędzy.

4.

Wykaz rzeczy przyjętych do depozytu podpisują osoba je przyjmująca oraz osadzony.

Jeżeli kontakt z osadzonym jest niemożliwy lub znacznie utrudniony, przyjmuje się

przedmioty, o których mowa w ust. 1, w obecności osoby przybranej, która również podpisuje

wykaz.

5.

Przy deponowaniu przedmiotów posiadanych przez osadzonego w pierwszej kolejności bierze

się pod uwagę względy bezpieczeństwa.

1.

Dane osobowe osadzonego, datę i godzinę oraz podstawę do jego przyjęcia do izby zatrzymań,

datę i godzinę oraz podstawę do jego zwolnienia z tej izby, przyjęcie do depozytu

i zwrot z depozytu jego rzeczy odnotowuje się w książce ewidencji osób i depozytu

osadzonych w izbie zatrzymań.

2.

Komendant lub profos izby zatrzymań zawiadamia niezwłocznie dowódcę jednostki wojskowej

albo kierownika instytucji cywilnej, w której osadzony pełnił czynną służbę wojskową

przed osadzeniem, oraz właściwy wojskowy sąd garnizonowy o przyjęciu osadzonego do

izby zatrzymań, o odmowie przyjęcia i o zwolnieniu z niej, a w przypadku osoby cywilnej

- wskazaną przez niego osobę, podając datę i godzinę przyjęcia do izby zatrzymań lub

zwolnienia z niej.

1.

Osadzonemu w izbie zatrzymań wydaje się środki higieny w ilości niezbędnej do utrzymania

higieny osobistej i czystości pomieszczeń, w których przebywa.

2.

Ze względów higieny i bezpieczeństwa osadzonemu wydaje się ubranie robocze.

1.

Osoby zatrzymane na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o Żandarmerii Wojskowej

oraz żołnierzy osadzonych na podstawie art. 38 ust. 1 ustawy o dyscyplinie wojskowej umieszcza się w pomieszczeniu jednoosobowym.

2.

Żołnierzy osadzonych na podstawie art. 88 ust. 1-3 ustawy o dyscyplinie wojskowej oraz osoby tymczasowo aresztowane lub skazane na podstawie przepisów karnych umieszcza

się w pomieszczeniu jednoosobowym albo wieloosobowym.

3.

W jednym pomieszczeniu umieszcza się osadzonych pełniących służbę wojskową tego samego

rodzaju, z tych samych korpusów kadry zawodowej oraz tej samej płci.

4.

W jednym pomieszczeniu nie umieszcza się żołnierzy i osób cywilnych.

5.

Osadzonego umieszcza się w pomieszczeniu jednoosobowym albo wieloosobowym, gdy to

wynika z zaleceń lekarza lub psychologa.

1.

Przy przyjęciu do izby zatrzymań oraz w przypadku potrzeby uzasadnionej wyłącznie

względami bezpieczeństwa w izbie zatrzymań osadzony podlega w każdym czasie kontroli

osobistej. Kontroli podlegają w szczególności odzież, bielizna i obuwie osadzonego

oraz pomieszczenie, w którym stale lub czasowo przebywa, a także przedmioty dostarczone

mu przez inną osobę lub przekazywane przez niego innym osobom, z wyjątkiem korespondencji.

2.

Paczki otrzymane przez osadzonego podlegają kontroli w jego obecności. W paczkach

nie mogą być dostarczane artykuły, których sprawdzenie jest niemożliwe bez naruszenia

w istotny sposób ich substancji, oraz artykuły w opakowaniach utrudniających kontrolę

ich zawartości.

3.

Treść korespondencji osadzonego nie podlega kontroli.

4.

Kontrolę osobistą przeprowadza się z poszanowaniem godności i praw człowieka, w sposób

możliwie najmniej naruszający dobra osobiste osadzonego. Kontroli osobistej dokonuje

żołnierz tej samej płci, w pomieszczeniu niedostępnym w czasie kontroli dla osób postronnych.

5.

Przedmioty podlegające zdeponowaniu znalezione w czasie kontroli osadzonego są przekazywane

do depozytu i ewidencjonowane.

1.

Obsługę samodzielnej izby zatrzymań stanowią komendant i profosi izby zatrzymań.

2.

Obsługa izby zatrzymań może być uzupełniana przez żołnierzy Żandarmerii Wojskowej

zajmujących inne stanowiska służbowe, posiadających uprawnienia do obsługi izby zatrzymań.

3.

Obsługę izby zatrzymań tworzonej na terenie jednostki wojskowej poza granicami państwa

wyznacza Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej na okres zmiany danego kontyngentu.

4.

Obsługę izby zatrzymań tworzonej na okręcie wojennym wyznacza dowódca tego okrętu.

1.

Obsługa izby zatrzymań sprawuje nadzór nad osadzonymi w izbie zatrzymań.

2.

Obsługa izby zatrzymań ma obowiązek podejmowania działań niezbędnych w celu zapewnienia

bezpieczeństwa osobistego osadzonych.

3.

Izba zatrzymań jest ochraniana przez wojskowe organy porządkowe lub inne organy ochrony

określone w ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych oraz w ustawie z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1099).

Komendant izby zatrzymań ustala porządek dnia obowiązujący w izbie zatrzymań.

Obsługa izby zatrzymań sporządza stosowne adnotacje dotyczące czynności określonych

w rozporządzeniu, dokonanych wobec osadzonych, w książce meldunków żołnierzy pełniących

służbę, której wzór określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

1.

Obsługa izby zatrzymań niezwłocznie zawiadamia

1)

komendanta właściwej terytorialnie jednostki organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej

lub prokuratora wojskowego o każdym przypadku popełnienia przez osadzonego przestępstwa

lub wykroczenia;

2)

dowódcę jednostki wojskowej, w której żołnierz pełnił służbę wojskową przed osadzeniem,

o każdym przypadku popełnienia przez tego żołnierza przestępstwa, wykroczenia lub

przewinienia dyscyplinarnego.

2.

Obsługa izby zatrzymań niezwłocznie zawiadamia komendanta właściwej terytorialnie

jednostki organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej, wojskowy organ porządkowy albo oficera

dyżurnego okrętu wojennego, jeżeli stwierdzono, że

1)

osadzony ma

a)

obrażenia ciała powstałe z przyczyn innych niż naturalne,

b)

narzędzia lub inne przedmioty, co do których może zachodzić uzasadnione przypuszczenie,

że służyły lub mogły być przeznaczone do popełnienia czynu zabronionego albo pochodzą

z popełnienia takiego czynu;

2)

powstały inne okoliczności uzasadniające przypuszczenie, że popełniono czyn zabroniony.

3.

Jeżeli stwierdzono zgon osadzonego, obsługa izby zatrzymań niezwłocznie zawiadamia

1)

lekarza;

2)

komendanta właściwej terytorialnie jednostki organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej

i prokuratora wojskowego;

3)

odpowiednio dowódcę jednostki wojskowej, w której żołnierz pełnił służbę wojskową

przed osadzeniem, lub dowódcę okrętu wojennego, na którym pełnił służbę.

1.

Osadzonemu należy zapewnić pomoc lekarską, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że znajduje

się on w stanie zagrażającym życiu lub zdrowiu, a w szczególności wtedy gdy

1)

ma widoczne obrażenia ciała lub stracił przytomność;

2)

oświadczył, że cierpi na schorzenia wymagające stałego lub okresowego leczenia;

3)

z posiadanych informacji wynika, że może być chory zakaźnie.

2.

Jeżeli stwierdza się lub podejrzewa się u osadzonego istotne zakłócenia funkcji zdrowotnych

organizmu, natychmiast powiadamia się właściwe służby ratowniczo-medyczne.

1.

W przypadku złożenia przez osadzonego skargi lub wniosku związanego z osadzeniem lub

działalnością izby zatrzymań komendant tej izby przedstawia je niezwłocznie swojemu

przełożonemu, informując go o terminie zwolnienia osadzonego z izby zatrzymań. Inne

skargi i wnioski przesyła organom wskazanym przez ukaranego.

2.

Organ właściwy do załatwienia skargi lub wniosku, o których mowa w ust. 1, powiadamia

osadzonego, za pośrednictwem komendanta izby zatrzymań, o sposobie ich załatwienia,

w terminie nie dłuższym niż trzy dni od dnia ich otrzymania, a jeżeli osadzony został

już zwolniony z tej izby - niezwłocznie, za pośrednictwem przełożonego żołnierza.

3.

Skargi i wnioski, o których mowa w ust. 1, oraz sposób ich załatwienia są ewidencjonowane

w książce skarg i wniosków znajdującej się w izbie zatrzymań i prowadzonej przez komendanta

lub profosa tej izby.

1.

Prawo do kontrolowania izby zatrzymań mają

1)

komendant jednostki organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej, któremu podlega izba zatrzymań,

bezpośredni przełożony komendanta izby zatrzymań oraz oficer dyżurny tej jednostki

i jego pomocnik;

2)

żołnierze Żandarmerii Wojskowej upoważnieni przez Komendanta Głównego Żandarmerii

Wojskowej;

3)

dowódca jednostki wojskowej poza granicami państwa oraz osoby upoważnione przez niego

na piśmie, zastępcy tego dowódcy, a także oficer dyżurny tej jednostki i jego pomocnik;

4)

dowódca okrętu wojennego i jego zastępca, a także oficer dyżurny okrętu;

5)

sędziowie penitencjarni i prokuratorzy wojskowi na podstawie legitymacji służbowej.

2.

Prawo do kontrolowania izby zatrzymań mają również przełożeni osób, o których mowa

w ust. 1, oraz osoby upoważnione przez nich na piśmie.

3.

Komendant jednostki organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej, któremu podlega izba zatrzymań,

jest obowiązany kontrolować tę izbę co najmniej raz na kwartał.

1.

Kontroli podlegają

1)

pomieszczenia izby zatrzymań;

2)

dokumentacja znajdująca się w izbie zatrzymań;

3)

zasady postępowania z osadzonymi.

2.

Kontrola może być przeprowadzona z inicjatywy uprawnionego organu lub na wniosek innych

uprawnionych organów, w szczególności właściwej wojskowej jednostki organizacyjnej

prokuratury i sądów wojskowych.

3.

Osoby przeprowadzające kontrolę izby zatrzymań odnotowują ten fakt w książce meldunków

żołnierzy pełniących służbę oraz mogą sporządzić protokół z tych czynności.

Osobom uprawnionym do kontroli izby zatrzymań obsługa izby zatrzymań niezwłocznie

umożliwia jej przeprowadzenie, w tym rozmowę z osadzonymi bez udziału innych osób,

wgląd w dokumentację i lustrację wszystkich pomieszczeń izby.

1.

Dokumentację izby zatrzymań stanowią dokumenty, które

1)

są podstawą do umieszczenia osadzonego w izbie zatrzymań oraz do zwolnienia z niej;

2)

określają funkcjonowanie i organizację izby zatrzymań.

2.

Ewidencję izby zatrzymań stanowią

1)

książka ewidencji osób i depozytu osadzonych w izbie zatrzymań;

2)

książka meldunków żołnierzy pełniących służbę.

Dokumentację i ewidencję izby zatrzymań przechowuje się i brakuje w jednostce organizacyjnej

Żandarmerii Wojskowej, której podlega izba zatrzymań, zgodnie z przepisami w sprawie

zasad i trybu postępowania z materiałami archiwalnymi i inną dokumentacją w resorcie

obrony narodowej.

Dokumentację i ewidencję izby zatrzymań prowadzi się w sposób umożliwiający dokonywanie

okresowych ocen oraz zestawień, z uwzględnieniem obowiązujących w resorcie obrony

narodowej zasad i sposobu meldowania i sprawozdawczości.

1.

W warunkach pełnienia czynnej służby wojskowej po ogłoszeniu mobilizacji, w stanach

nadzwyczajnych, w czasie wojny, a także podczas wykonywania zadań służbowych w strefie

działań wojennych oraz w przypadku użycia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

poza granicami państwa, jak również udziału w akcjach humanitarnych, poszukiwawczych

lub ratowniczych można odstąpić od wykonywania czynności ewidencyjnych i sporządzania

dokumentów, jeżeli jest to niemożliwe lub szczególnie utrudnione.

2.

Po ustaniu warunków i okoliczności, o których mowa w ust. 1, powinno się wykonać,

w miarę możliwości, czynności ewidencyjne oraz sporządzić lub uzupełnić dokumentację

izby zatrzymań zgodnie z przepisami rozporządzenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od ogłoszenia.