Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 3 października 2014 r. w sprawie podstawowych kryteriów i zakresu oceny programowej oraz oceny instytucjonalnej

Rozporządzenie określa podstawowe kryteria i zakres oceny programowej oraz oceny instytucjonalnej

dokonywanych przez Polską Komisję Akredytacyjną, zwaną dalej „Komisją”.

1.

Ocena programowa obejmuje ocenę jakości kształcenia na określonym kierunku studiów,

poziomie i profilu kształcenia.

2.

Ocena instytucjonalna obejmuje ocenę działalności podstawowej jednostki organizacyjnej

uczelni albo całej uczelni, w przypadku gdy uczelnia ta nie posiada podstawowej jednostki

organizacyjnej prowadzącej co najmniej jeden kierunek studiów, zwanych dalej „jednostką”.

Podstawowymi kryteriami oceny programowej są

1)

spełnianie warunków prowadzenia studiów na określonym kierunku, poziomie i profilu

kształcenia określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1-2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym, zwanej dalej „ustawą”, w tym

a)

spójność opisu zakładanych efektów kształcenia dla kierunku studiów, poziomu i profilu

kształcenia z efektami kształcenia określonymi w przepisach wydanych na podstawie

art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy oraz ocena realizacji tych efektów,

b)

przyporządkowanie kierunku studiów do obszaru lub obszarów kształcenia określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy,

c)

realizacja programu studiów, w tym

-

przypisanie punktów ECTS do poszczególnych modułów zajęć - zajęć lub grup zajęć,

-

dobór treści kształcenia przekazywanych studentom w ramach zajęć w celu osiągnięcia

zakładanych efektów kształcenia, w tym treści uwzględniających najnowsze osiągnięcia

naukowe lub artystyczne,

-

dobór metod kształcenia w celu osiągnięcia zakładanych efektów kształcenia z uwzględnieniem

metod pracy ze studentami, wkładu pracy własnej studenta i sposobu jej weryfikacji,

-

dobór sposobów kształcenia i organizacja procesu kształcenia w celu osiągnięcia zakładanych

efektów kształcenia, w tym dobór zajęć obowiązkowych i fakultatywnych w programie

studiów, z uwzględnieniem proporcji między rodzajami zajęć, w szczególności wykładami,

konwersatoriami, ćwiczeniami i zajęciami warsztatowymi, oraz liczebność grup studenckich

na poszczególnych zajęciach,

-

sposoby weryfikacji efektów kształcenia osiągniętych przez studenta w całym procesie

kształcenia z uwzględnieniem przygotowania pracy dyplomowej oraz przeprowadzenia egzaminu

dyplomowego,

d)

spełnianie wymagań dotyczących minimum kadrowego i kwalifikacji wszystkich nauczycieli

akademickich prowadzących zajęcia na kierunku studiów, w tym

-

adekwatność doboru kadry do programu kształcenia na kierunku studiów, poziomie i profilu

kształcenia pod względem kwalifikacji, dorobku naukowego lub artystycznego lub posiadanego

doświadczenia zawodowego zdobytego poza uczelnią,

-

dostępność kadry dla studentów,

-

prawidłowość proporcji między liczbą nauczycieli akademickich zaliczonych do minimum

kadrowego a liczbą studentów danego kierunku studiów,

e)

dostosowanie infrastruktury do potrzeb i celów kształcenia, w szczególności w zakresie

bazy dydaktycznej i laboratoryjnej, oraz zapewnienie możliwości korzystania z zasobów

bibliotecznych obejmujących literaturę zalecaną na danym kierunku studiów oraz z zasobów

Wirtualnej Biblioteki Nauki;

2)

sposób wdrożenia koncepcji kształcenia na określonym kierunku studiów, poziomie i

profilu kształcenia, w tym

a)

związek kierunku studiów z misją i strategią rozwoju uczelni oraz strategią rozwoju

jednostki,

b)

polityka rekrutacyjna na kierunku studiów, w tym zasadność doboru kryteriów stosowanych

przy określaniu warunków przyjęcia na studia pierwszego stopnia, studia drugiego stopnia

lub jednolite studia magisterskie,

c)

plany rozwoju kierunku studiów;

3)

funkcjonowanie potwierdzania efektów uczenia się;

4)

działanie i skuteczność wewnętrznego systemu zapewnienia jakości kształcenia w zakresie

oceny realizacji zakładanych efektów kształcenia na kierunku studiów i dokonywania

zmian w programie kształcenia mających na celu jego doskonalenie;

5)

spełnianie warunków prowadzenia kształcenia na odległość;

6)

sposób organizacji i realizacji procesu kształcenia oraz udział studentów w jego kształtowaniu

i ocenie z uwzględnieniem wsparcia studentów w zakresie opieki naukowej i dydaktycznej;

7)

współpraca z otoczeniem społeczno-gospodarczym w procesie kształcenia;

8)

dostosowanie efektów kształcenia do potrzeb rynku pracy, w tym

a)

wykorzystanie wniosków z analizy wyników monitoringu karier zawodowych absolwentów,

b)

wykorzystanie opinii pracodawców przy tworzeniu programów kształcenia,

c)

wykorzystanie wyników weryfikacji zakładanych efektów kształcenia i efektów kształcenia

osiągniętych przez studenta w ramach praktyk;

9)

w przypadku kierunku studiów o profilu praktycznym

a)

program i wymiar praktyk zawodowych oraz dobór miejsc ich odbywania,

b)

warunki realizacji zajęć związanych z praktycznym przygotowaniem zawodowym

- z uwzględnieniem efektów kształcenia zakładanych w programie kształcenia oraz osiągniętych

przez studenta efektów kształcenia w zakresie umiejętności praktycznych i kompetencji

społecznych;

10)

w przypadku kierunku studiów o profilu ogólnoakademickim - uwzględnienie w procesie

kształcenia badań naukowych prowadzonych w dziedzinie nauki lub sztuki związanej z

kierunkiem studiów oraz zapewnienie studentom tego kierunku

a)

co najmniej przygotowania do prowadzenia badań - w przypadku studiów pierwszego stopnia,

b)

udziału w badaniach - w przypadku studiów drugiego stopnia lub jednolitych studiów

magisterskich

- w celu osiągnięcia efektów kształcenia zakładanych w programie kształcenia, w szczególności

w zakresie pogłębionej wiedzy i umiejętności prowadzenia badań naukowych;

11)

w przypadku kierunków studiów: lekarskiego, lekarsko-dentystycznego, farmacji, pielęgniarstwa,

położnictwa, analityki medycznej, weterynarii i architektury - dostosowanie programów

studiów do warunków określonych w standardach kształcenia dla tych kierunków, określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 9b ustawy;

12)

w przypadku kierunku studiów, w ramach którego są prowadzone zajęcia przygotowujące

do uzyskania kwalifikacji uprawniających do wykonywania zawodu nauczyciela - dostosowanie

programu studiów do warunków określonych w standardach kształcenia przygotowującego

do wykonywania zawodu nauczyciela, określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 9c ustawy.

1.

Jeżeli jednostka prowadzi na danym kierunku studia o profilu ogólnoakademickim i studia

o profilu praktycznym, Komisja dokonuje odrębnej oceny programowej każdego z profili

kształcenia.

2.

Dokonując oceny programowej na kierunku, poziomie i profilu kształcenia realizowanym

w ramach indywidualnych studiów międzyobszarowych, Komisja uwzględnia specyfikę organizacji

tego kształcenia.

1.

Podstawowymi kryteriami oceny instytucjonalnej są

1)

funkcjonowanie i doskonalenie systemów zapewnienia jakości kształcenia w jednostce

z uwzględnieniem ich konstrukcji i oddziaływania na jakość kształcenia w jednostce;

2)

zgodność działania jednostki z misją i strategią rozwoju uczelni, w szczególności

w zakresie zapewnienia wysokiej jakości kształcenia i prowadzonych badań naukowych,

z uwzględnieniem wyników kompleksowej oceny jakości działalności naukowej lub badawczo-rozwojowej

jednostki, o której mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki

(Dz. U. Nr 96, poz. 615, z późn. zm.;

3)

spójność rozwoju bazy dydaktycznej i naukowej ze strategią rozwoju jednostki;

4)

współdziałanie z otoczeniem społeczno-gospodarczym, w tym współpraca z instytucjami

akademickimi i naukowymi w realizacji strategii rozwoju jednostki;

5)

efektywność polityki kadrowej realizowanej przez jednostkę, w tym rozwój kadry dydaktycznej

i naukowej;

6)

system wsparcia studentów i doktorantów, w tym w zakresie pomocy materialnej oraz

w zakresie rozwoju aktywności naukowej, artystycznej i sportowej, a także przystosowanie

infrastruktury do potrzeb osób niepełnosprawnych;

7)

jakość kształcenia na studiach podyplomowych, w tym realizacja zakładanych efektów

kształcenia oraz sposoby weryfikacji osiągniętych efektów kształcenia;

8)

jakość kształcenia na studiach doktoranckich, w tym prowadzenie przez doktorantów

badań naukowych, realizacja zakładanych efektów kształcenia oraz sposoby weryfikacji

osiągniętych efektów kształcenia.

2.

Dokonując oceny instytucjonalnej, Komisja uwzględnia wyniki oceny programowej kierunków

studiów prowadzonych w jednostce.

Dokonując oceny programowej i oceny instytucjonalnej, Komisja uwzględnia

1)

stopień umiędzynarodowienia procesu kształcenia, w tym współpracę międzynarodową,

realizację programów kształcenia w językach obcych, prowadzenie zajęć w językach obcych,

mobilność studentów, doktorantów i nauczycieli akademickich, a także proporcje liczby

studentów i doktorantów z zagranicy do ogólnej liczby studentów i doktorantów;

2)

efektywność nauczania języków obcych;

3)

akredytacje i certyfikaty uzyskane w wyniku oceny przeprowadzonej przez międzynarodowe

i krajowe komisje branżowe dokonujące ocen w wybranych obszarach kształcenia oraz

przez agencje akredytacyjne zarejestrowane w Europejskim Rejestrze Agencji Akredytacyjnych

(EQAR) lub agencje, z którymi Komisja zawarła umowy o uznawalności ocen akredytacyjnych.

1.

Dokonując oceny programowej i oceny instytucjonalnej, Komisja uwzględnia wyniki wizytacji

w uczelni, jeżeli została przeprowadzona, oraz przedstawiony przez uczelnię raport

samooceny zawierający analizę SWOT, rozumianą jako analiza strategiczna mocnych i

słabych stron, szans i zagrożeń, obejmującą

1)

w przypadku oceny programowej - kryteria, o których mowa w § 3 i § 6;

2)

w przypadku oceny instytucjonalnej - kryteria, o których mowa w § 5 i § 6.

2.

Oceną programową i oceną instytucjonalną są objęte również dokumenty i informacje

potwierdzające spełnianie kryteriów, o których mowa odpowiednio w § 3 lub w § 5 oraz

w § 6, przedstawiane Komisji przez uczelnię w czasie wizytacji lub w raporcie samooceny,

w zakresie niezbędnym do oceny spełniania tych kryteriów.

Do dokonywania ocen programowych i ocen instytucjonalnych, w ramach których uczelnie

do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia przekazały Komisji raporty samooceny,

stosuje się przepisy dotychczasowe.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.