Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 września 2014 r. w sprawie nauki żołnierzy zawodowych

Rozporządzenie określa

1)

tryb udzielania żołnierzom zawodowym pomocy w związku z pobieraniem przez nich nauki,

rodzaj, formę, zakres i wysokość pomocy oraz sposób jej ustalania i tryb jej zwrotu,

a także sposób dokumentowania poniesionych przez żołnierza zawodowego wydatków objętych

pomocą;

2)

tryb kierowania żołnierzy zawodowych na studia lub naukę do szkoły wojskowej albo

niewojskowej oraz na staż, kurs lub specjalizację w kraju lub za granicą i organy

właściwe w tych sprawach;

3)

tryb odwołania ze studiów lub z nauki w szkole wojskowej albo niewojskowej oraz ze

stażu, z kursu lub ze specjalizacji w kraju lub za granicą i organy właściwe w tych

sprawach;

4)

wzory umów, o których mowa w art. 52 ust. 5 i art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej

żołnierzy zawodowych, zwanej dalej „ustawą”.

Żołnierzowi zawodowemu pobierającemu naukę może zostać udzielona pomoc

1)

w formie finansowej

a)

pokrycie czesnego za naukę,

b)

zwrot należności z tytułu kosztów noclegu oraz przejazdu do i z miejsca pobierania

nauki na obszarze kraju w wysokości i w zakresie określonych w przepisach o należnościach

przysługujących żołnierzom z tytułu podróży służbowych na obszarze kraju;

2)

w formie niefinansowej

a)

zmniejszenie liczby służb dyżurnych,

b)

zmniejszenie liczby wyjazdów służbowych,

c)

ograniczenie zlecania dodatkowych zadań służbowych.

1.

Żołnierzowi zawodowemu pomocy w związku z pobieraniem nauki udziela dowódca jednostki

wojskowej na pisemny wniosek żołnierza.

2.

We wniosku o udzielenie pomocy w związku z pobieraniem nauki określa się w szczególności

1)

formę i rodzaj wnioskowanej pomocy;

2)

nazwę i rodzaj podmiotu prowadzącego naukę;

3)

poziom, kierunek i tryb pobierania nauki;

4)

terminy i miejsce odbywania zajęć;

5)

planowany termin ukończenia nauki;

6)

kwalifikacje, wykształcenie lub tytuły, które uzyska po ukończeniu nauki;

7)

wysokość czesnego;

8)

przewidywaną wysokość kosztów noclegów i przejazdów, o których mowa w § 2 pkt 1 lit.

b.

3.

Do wniosku dołącza się zaświadczenie o pobieraniu nauki wystawione przez podmiot prowadzący

naukę.

4.

Informacji, o których mowa w ust. 2 pkt 7 i 8, żołnierz zawodowy nie zamieszcza we

wniosku, jeżeli ubiega się o pomoc, o której mowa w § 2 pkt 2.

5.

Dowódca jednostki wojskowej może zażądać od żołnierza zawodowego przedstawienia odpowiednio

programu studiów lub nauki w podmiocie prowadzącym naukę.

Dowódca jednostki wojskowej, ustalając spełnienie warunków do udzielenia pomocy w

związku z pobieraniem nauki, określonych w art. 52 ust. 4 ustawy, uwzględnia kierunki

rozwoju zawodowego i potrzeby szkoleniowe żołnierza zawodowego zawarte w jego opinii

służbowej.

1.

Dowódca jednostki wojskowej po ustaleniu spełnienia warunków do udzielenia pomocy

w związku z pobieraniem nauki występuje do organu uprawnionego do wyznaczania żołnierza

zawodowego na stanowisko służbowe wyższe od zajmowanego z wnioskiem o wyrażenie zgody

na zawarcie umowy, o której mowa w art. 52 ust. 5 ustawy. Do wniosku dołącza się

1)

wniosek żołnierza zawodowego o udzielenie pomocy w związku z pobieraniem nauki;

2)

kopię ostatniej opinii służbowej żołnierza zawodowego;

3)

opinię dowódcy jednostki wojskowej, w tym informację o środkach finansowych przeznaczonych

na udzielenie pomocy żołnierzowi zawodowemu w związku z pobieraniem nauki;

4)

inne dokumenty w sprawie.

2.

Wniosku, o którym mowa w ust. 1, nie sporządza się, jeżeli dowódca jednostki wojskowej

jest organem uprawnionym do wyznaczania żołnierza zawodowego na stanowisko służbowe

wyższe od zajmowanego.

1.

Po uzyskaniu zgody, o której mowa w § 5 ust. 1, dowódca jednostki wojskowej zawiera

z żołnierzem zawodowym umowę, o której mowa w art. 52 ust. 5 ustawy.

2.

W przypadku, o którym mowa w § 5 ust. 2, umowę wskazaną w art. 52 ust. 5 ustawy zawiera

się po podjęciu przez dowódcę jednostki wojskowej decyzji o udzieleniu pomocy w związku

z pobieraniem nauki.

3.

Wzór umowy jest określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

Dowódca jednostki wojskowej, w drodze decyzji, odmawia żołnierzowi zawodowemu udzielenia

pomocy finansowej w związku z pobieraniem nauki w przypadku

1)

niezaplanowania środków w planie finansowym;

2)

niespełnienia warunków, o których mowa w art. 52 ust. 4 ustawy;

3)

niewyrażenia zgody, o której mowa w art. 52 ust. 5 ustawy.

Na studia lub naukę do szkoły wojskowej albo niewojskowej oraz na staż, kurs lub specjalizację,

zwane dalej „nauką”, w kraju

1)

żołnierza zawodowego przewidzianego do wyznaczenia na stanowisko służbowe wyższe od

zajmowanego - kieruje organ uprawniony do wyznaczania na to stanowisko;

2)

żołnierza zawodowego podejmującego naukę na potrzeby zajmowanego przez niego stanowiska

służbowego - kieruje organ uprawniony do wyznaczania na stanowisko służbowe;

3)

żołnierza zawodowego wyznaczonego na stanowisko służbowe i skierowanego do wykonywania

zadań służbowych w Służbie Wywiadu Wojskowego i Służbie Kontrwywiadu Wojskowego -

kierują odpowiednio szefowie tych służb.

1.

Zgłoszenie kandydata na naukę organ kierujący na naukę przesyła drogą służbową nie

później niż na 3 miesiące przed planowanym rozpoczęciem nauki w kraju do

1)

dyrektora departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr - w

przypadku nauki w uczelniach wojskowych;

2)

dyrektora departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw szkolnictwa

wojskowego - w przypadku kursów językowych prowadzonych w uczelniach wojskowych i

Wojskowym Studium Nauczania Języków Obcych;

3)

Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych, szefa jednostki organizacyjnej podległej

Ministrowi Obrony Narodowej właściwej do spraw zdrowia, dyrektora komórki organizacyjnej

Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw wychowania i promocji obronności

lub Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej - w przypadku nauki organizowanej w

podległych im centrach i ośrodkach szkolenia lub szkołach podoficerskich.

2.

W zgłoszeniu określa się

1)

rodzaj i termin nauki;

2)

nazwę podmiotu prowadzącego naukę;

3)

stopień wojskowy, nazwisko, imiona, imię ojca, numer PESEL, serię i numer dowodu osobistego

i paszportu, klauzulę i termin ważności poświadczenia bezpieczeństwa, zaświadczenie

NATO/UE, telefon kontaktowy, adres poczty elektronicznej kierowanego żołnierza zawodowego;

4)

wykształcenie kierowanego żołnierza zawodowego, a w przypadku żołnierzy zawodowych

korpusu osobowego medycznego - specjalizację medyczną, rok ukończenia nauki lub nabycia

specjalizacji;

5)

poziom znajomości języka obcego według STANAG 6001 i rok otrzymania świadectwa przez

kierowanego żołnierza zawodowego;

6)

nazwę stanowiska służbowego, specjalność wojskową oraz nazwę jednostki wojskowej kierowanego

żołnierza zawodowego;

7)

nazwę stanowiska służbowego, nazwę jednostki wojskowej oraz specjalność wojskową wynikającą

z kierunku rozwoju zawodowego kierowanego żołnierza zawodowego lub podstawę skierowania

na naukę wynikającą z zajmowanego stanowiska służbowego, ujęte w opinii służbowej

żołnierza zawodowego lub wynikające z potrzeb Sił Zbrojnych.

1.

Organ, o którym mowa w § 9 ust. 1

1)

dokonuje weryfikacji przesłanego zgłoszenia i kwalifikuje na naukę;

2)

sporządza wykaz imienny żołnierzy zawodowych zakwalifikowanych na naukę i przesyła

do podmiotu prowadzącego naukę;

3)

informuje organ kierujący na naukę o zakwalifikowaniu żołnierza zawodowego na zgłaszany

rodzaj i kierunek nauki.

2.

Organ kierujący na naukę, na podstawie informacji, o której mowa w ust. 1 pkt 3, kieruje

żołnierza zawodowego do podmiotu prowadzącego naukę.

1.

Rozkaz o skierowaniu żołnierza na szkolenie wojskowe zakończone egzaminem na oficera,

o którym mowa w art. 28 ustawy, dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej

właściwego do spraw kadr wydaje na podstawie wyników postępowania rekrutacyjnego przeprowadzonego

w uczelni wojskowej.

2.

Na przystąpienie do postępowania rekrutacyjnego na szkolenie, o którym mowa w ust.

1, dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr wyraża

zgodę na podstawie pisemnego wniosku żołnierza przesłanego drogą służbową.

1.

Rozkaz o skierowaniu żołnierza na szkolenie wojskowe zakończone egzaminem na podoficera,

o którym mowa w art. 29 ustawy, wydaje organ uprawniony do wyznaczenia na stanowisko

służbowe, na podstawie wyników postępowania rekrutacyjnego przeprowadzonego w szkole

podoficerskiej.

2.

Na przystąpienie do egzaminu na podoficera dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony

Narodowej właściwego do spraw kadr wyraża zgodę na podstawie pisemnego wniosku żołnierza

przesłanego drogą służbową.

Na naukę za granicą

1)

żołnierza zawodowego zajmującego lub przewidzianego do wyznaczenia na stanowisko służbowe

zaszeregowane od stopnia etatowego pułkownika (komandora) i wyższych stopni wojskowych

- kieruje Minister Obrony Narodowej;

2)

żołnierza zawodowego zajmującego stanowisko służbowe zaszeregowane do pozostałych

stopni etatowych, na wniosek organu uprawnionego do wyznaczenia na stanowisko służbowe

- kieruje dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw

kadr;

3)

żołnierza zawodowego wyznaczonego na stanowisko służbowe i skierowanego do wykonywania

zadań w Służbie Wywiadu Wojskowego i Służbie Kontrwywiadu Wojskowego - kierują odpowiednio

szefowie tych służb.

1.

Zgłoszenie kandydata na naukę za granicą przedstawiają organy, o których mowa w art.

44 ust. 1 ustawy.

2.

Do zgłoszenia stosuje się przepis § 9 ust. 2.

3.

Dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr

1)

w przypadku żołnierza zawodowego, o którym mowa w § 13 pkt 1, przedstawia Ministrowi

Obrony Narodowej kandydaturę żołnierza do skierowania na naukę za granicą;

2)

żołnierza zawodowego, o którym mowa w § 13 pkt 2, kieruje na naukę za granicą.

Czynności przewidziane w § 9 i 14 w przypadku żołnierzy pełniących służbę w Służbie

Wywiadu Wojskowego lub Służbie Kontrwywiadu Wojskowego realizują szefowie tych służb.

Wzór umowy, o której mowa w art. 54 ust. 1 ustawy, jest określony w załączniku nr

2 do rozporządzenia.

Organem uprawnionym do odwołania żołnierza zawodowego z nauki w kraju lub za granicą

jest organ, który skierował żołnierza zawodowego na tę naukę.

1.

W przypadkach, o których mowa w art. 54 ust. 1a pkt 1 i 2 ustawy, organizator kształcenia

w kraju lub za granicą informuje o tym organ kierujący żołnierza zawodowego na naukę

w kraju lub za granicą.

2.

W przypadku, o którym mowa w art. 54 ust. 1a pkt 3 ustawy, żołnierz zawodowy składa

wniosek o odwołanie z nauki w kraju lub za granicą do organu kierującego go na naukę

za pośrednictwem organizatora kształcenia.

Skierowanie żołnierza zawodowego na naukę w kraju lub za granicą i odwołanie go z

tej nauki następuje w drodze decyzji.

1.

Do kosztów poniesionych w związku z pobieraniem przez żołnierza zawodowego nauki,

o których mowa w art. 54 ust. 1 ustawy, zalicza się koszty przypadające na jednego

żołnierza w zakresie zakwaterowania, umundurowania, wyżywienia oraz nauki.

2.

Przy wyliczaniu kosztów, o których mowa w ust. 1, bierze się pod uwagę średnią wartość

świadczeń należnych żołnierzowi zawodowemu, które zostaną mu wydane w naturze lub

wypłacone w postaci ekwiwalentu i obejmują

1)

zakwaterowanie

a)

wartość zużytych mediów i usług komunalnych,

b)

wartość sprzętu kwaterunkowego i przeciwpożarowego oraz wyposażenia nieuznawanego

za środki trwałe,

c)

wartość pościeli,

d)

wartość usług w zakresie remontów i konserwacji pomieszczeń i budynków;

2)

umundurowanie

a)

wartość wydanego umundurowania i wyekwipowania,

b)

wartość wydanych środków czystości i środków higieny osobistej,

c)

wartość usług pralniczych i krawieckich,

d)

wartość otrzymanych równoważników;

3)

wyżywienie, w przypadku korzystania z bezpłatnego wyżywienia w czasie pobierania nauki

a)

wartość odpowiedniej normy wyżywienia,

b)

koszty przygotowania i wydania posiłków;

4)

świadczenia związane z nauką

a)

stypendia,

b)

czesne,

c)

wartość wydanych książek i pomocy dydaktycznych,

d)

wartość wydanych do zużycia pomocy naukowych i dydaktycznych,

e)

wartość dojazdu i przejazdu do miejsca pobierania nauki - zwrot należności z tytułu

kosztów podróży służbowej na obszarze kraju w wysokości określonej w przepisach o

należnościach przysługujących z tytułu podróży służbowych na obszarze kraju.

1.

Wysokość kosztów, o których mowa w art. 54 ust. 1 ustawy, w odniesieniu do żołnierza

zawodowego ustala rektor-komendant uczelni wojskowej, komendant szkoły podoficerskiej,

komendant ośrodka szkolenia albo instytucji prowadzącej naukę, w porozumieniu z dyrektorem

departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw szkolnictwa wojskowego.

2.

Za okres pobierania nauki uznaje się okres od dnia rozpoczęcia nauki do dnia jej ukończenia

albo przerwania, w tym urlopy i inne okresy nieobecności.

Koszty poniesione w związku z pobieraniem przez żołnierza zawodowego nauki, o których

mowa w art. 52 ust. 5 ustawy, obejmują zwrot poniesionych przez organ wojskowy kosztów

pomocy finansowej.

Umowę, o której mowa w art. 52 ust. 5 i art. 54 ust. 1 ustawy, włącza się do teczki

akt personalnych żołnierza zawodowego.

1.

Zwrot kosztów, o których mowa w art. 52 ust. 5 i art. 54 ust. 1 ustawy, następuje

w terminie 14 dni od dnia otrzymania przez żołnierza zawodowego wezwania do zapłaty.

2.

W wezwaniu, o którym mowa w ust. 1, określa się kwotę podlegającą zwrotowi i wskazuje

numer rachunku bankowego, na który ma nastąpić zwrot.

Czynności związanych ze zwróceniem przez żołnierzy zawodowych kosztów wynikających

z podpisanych przez nich umów dokonuje

1)

w przypadku przerwania nauki przez

a)

podoficera zawodowego i szeregowego zawodowego posiadającego tytuł zawodowy magistra

lub tytuł równorzędny skierowanego na naukę w uczelni wojskowej - rektor-komendant

uczelni wojskowej,

b)

żołnierza zawodowego, o którym mowa

-

w art. 52 ust. 5 ustawy - dowódca jednostki wojskowej,

-

w art. 54 ust. 1 ustawy - organ, który skierował żołnierza zawodowego na naukę;

2)

po zakończeniu nauki w przypadku zwolnienia żołnierza zawodowego z zawodowej służby

wojskowej z przyczyn określonych w art. 111 pkt 1, 4, 6-7, pkt 9 lit. a i pkt 11-16

oraz art. 112 ust. 1 pkt 1 ustawy, przed terminem określonym w umowie - dowódca jednostki

wojskowej.

1.

Umowy, o których mowa w art. 52 ust. 5 i art. 54 ust. 1 ustawy, zawarte przed dniem

wejścia w życie rozporządzenia zachowują ważność.

2.

Wnioski żołnierzy zawodowych o udzielenie pomocy w związku z pobieraniem przez nich

nauki złożone przed dniem wejścia w życie rozporządzenia są rozpatrywane na podstawie

dotychczasowych przepisów.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.