Umowa międzynarodowa Protokół między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Indii o zmianie Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Indii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzonej w Warszawie dnia 21 czerwca 1989 r., podpisany w Warszawie dnia 29 stycznia 2013 r.

Artykuł 2, ustęp 1 Umowy (Podatki, których dotyczy Umowa) otrzymuje następujące brzmienie

„

1.

Do podatków, których dotyczy Umowa należą

a)

w Indiach

podatek dochodowy, włączając wszelkie dopłaty oraz podatek edukacyjny nakładany na

podstawie ustawy o podatku dochodowym z 1961;

(zwany dalej podatkiem indyjskim)

b)

w Polsce

(i)

podatek dochodowy od osób fizycznych, oraz

(ii)

podatek dochodowy od osób prawnych

(zwane dalej „podatkami polskimi”).

”

.

W artykule 3 Umowy (Ogólne definicje)

1)

ustęp 1 litera a) oraz b), otrzymują następujące brzmienie

„

a)

określenie „Indie” oznacza terytorium Indii i zawiera wody terytorialne oraz przestrzeń

powietrzną ponad nimi, jak również każdy inny obszar morski na którym Indie posiadają

suwerenne prawa, inne prawa oraz jurysdykcję, zgodnie z prawem Indii oraz zgodnie

z prawem międzynarodowym, łącznie z Konwencją Narodów Zjednoczonych o Prawie Morza;

b)

określenie „Polska” oznacza Rzeczpospolitą Polską, a użyte w znaczeniu geograficznym

oznacza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz każdy rejon przyległy do wód terytorialnych

Rzeczypospolitej Polskiej, w którym na podstawie ustawodawstwa Polski i zgodnie z

prawem międzynarodowym, Polska może wykonywać prawa odnoszące się do badań i wykorzystywania

zasobów naturalnych dna morskiego i jego podglebia;

”

.

2)

W ustępie 1 bezpośrednio po literze (j) zostaje dodana następująca litera (k)

„

(k)

określenie „rok podatkowy” w przypadku Indii, oznacza rok finansowy rozpoczynający

się pierwszego dnia kwietnia.

”

.

Artykuł 4 ustęp 1 Umowy (Miejsce zamieszkania dla celów podatkowych) otrzymuje następujące

brzmienie

„

1.

W rozumieniu niniejszej Umowy, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę

w Umawiającym się Państwie” oznacza osobę, która według ustawodawstwa tego Państwa

podlega tam opodatkowaniu ze względu na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego

pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również

to Państwo oraz jego jednostkę terytorialną lub władze lokalne. Jednakże, niniejsze

określenie nie obejmuje żadnej osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko

ze względu na dochód, jaki osiąga ze źródeł położonych w tym Państwie.

”

.

W Artykule 5 Umowy (Zakład) bezpośrednio po ustępie 2 dodaje się następujący ustęp

2A

„

2A.

Określenie „zakład” obejmuje także świadczenie usług, w tym usług konsultacyjnych,

przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa za pośrednictwem jego pracowników

lub innego personelu zatrudnionego w tym celu przez to przedsiębiorstwo, jednakże

tylko gdy tego typu działania (w ramach takich samych lub powiązanych prac) na obszarze

drugiego Umawiającego się Państwa trwają przez okres lub okresy wynoszące łącznie

powyżej 6 miesięcy w jakimkolwiek dwunastomiesięcznym okresie.

”

.

Artykuł 10 Umowy (Przedsiębiorstwa powiązane) otrzymuje następujące brzmienie

„

Artykuł 10

Przedsiębiorstwa powiązane”

1.

Jeżeli

a)

przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa uczestniczy bezpośrednio lub pośrednio w

zarządzaniu, kontroli lub w kapitale przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwa,

lub

b)

te same osoby uczestniczą bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu, kontroli lub w

kapitale przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa oraz przedsiębiorstwa drugiego

Umawiającego się Państwa,

i jeżeli w jednym i w drugim przypadku między dwoma przedsiębiorstwami w zakresie

ich stosunków handlowych lub finansowych, zostaną umówione lub narzucone warunki,

które różnią się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne przedsiębiorstwa,

wówczas zyski, które osiągnęłoby jedno z przedsiębiorstw bez tych warunków, ale z

powodu tych warunków ich nie osiągnęło, mogą być uznane przez Umawiające się Państwo

za zyski tego przedsiębiorstwa i odpowiednio opodatkowane.

2.

Jeżeli Umawiające się Państwo włącza do zysków przedsiębiorstwa tego Państwa, i odpowiednio

opodatkowuje, zyski przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwa, z tytułu których

przedsiębiorstwo to zostało opodatkowane w tym drugim Państwie, i drugie Umawiające

się Państwo zgadza się, że zyski w ten sposób połączone są zyskami, które osiągnęłoby

przedsiębiorstwo pierwszego wymienionego Państwa, gdyby warunki ustalone między obydwoma

przedsiębiorstwami były takie, jak między przedsiębiorstwami niezależnymi, wtedy to

drugie Państwo dokona odpowiedniej korekty kwoty podatku wymierzonego od tych zysków.

Przy ustalaniu takiej korekty będą odpowiednio uwzględnione inne postanowienia niniejszej

Umowy, a właściwe władze Umawiających się Państw będą w razie konieczności porozumiewać

się ze sobą.”.

W Artykule 11 Umowy (Dywidendy) ustęp 2 otrzymuje następujące brzmienie

„

2.

Jednakże, dywidendy takie mogą być opodatkowane także w Umawiającym się Państwie,

w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę, i zgodnie z prawem tego Państwa,

ale jeżeli osoba uprawniona do dywidend ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim

Umawiającym się Państwie, to podatek tak ustalony nie może przekroczyć 10 % kwoty

dywidend brutto.

Postanowienia niniejszego ustępu nie dotyczą opodatkowania spółki w odniesieniu do

zysków, z których dywidendy są wypłacane.

”

.

W Artykule 12 Umowy (Odsetki)

1)

ustęp 2 otrzymuje następujące brzmienie

„

2.

Jednakże, takie odsetki mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie,

w którym powstają, i zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli odbiorcą jest osoba

uprawniona do odsetek, to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 10 %

kwoty brutto tych odsetek.

”

;

2)

ustęp 3, litera b) punkt i) otrzymuje następujące brzmienie

„

i)

w przypadku Polski, Bank Gospodarstwa Krajowego (BGK), w takim zakresie, w jakim te

odsetki są związane wyłącznie z finansowaniem eksportu i importu.

”

.

Artykuł 13 Umowy (Należności licencyjne i opłaty za usługi techniczne) ustęp 2,3 i

4 otrzymują następujące brzmienie

„

2.

Jednakże, takie należności lub opłaty za usługi techniczne mogą być także opodatkowane

w tym Umawiającym się Państwie, w którym powstają i zgodnie z prawem tego Państwa,

lecz gdy osoba uprawniona do należności lub opłat za usługi techniczne ma miejsce

zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób

ustalony nie może przekroczyć 15 % kwoty należności licencyjnych lub opłat za usługi

techniczne brutto.

3.

Określenie „należności licencyjne” użyte w tym artykule oznacza wszelkiego rodzaju

należności otrzymywane w związku z użytkowaniem lub prawem do użytkowania wszelkich

prawa autorskich, w tym praw autorskich do dzieła literackiego, artystycznego lub

naukowego, łącznie z filmami dla kin, oraz filmami i taśmami dla telewizji oraz radia,

patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii lub procesu

produkcyjnego a także za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego,

handlowego lub naukowego lub za informacje związane z doświadczeniem zawodowym w dziedzinie

przemysłowej, handlowej lub naukowej.

4.

Określenie „opłaty za usługi techniczne” użyte w tym artykule oznacza wszelkiego rodzaju

opłaty inne niż te wymienione w artykułach 15 i 16 będące wynagrodzeniem za usługi

menadżerskie, techniczne lub doradcze, włącznie z dostarczaniem usług personelu technicznego

lub innego personelu.

”

.

Artykuł 14 Umowy (Zyski ze sprzedaży majątku) ustęp 4 otrzymuje następujące brzmienie

„

4.

Zyski z tytułu przeniesienia własności udziałów w spółce, której majątek składa się

bezpośrednio lub pośrednio głównie z nieruchomości położonych w Umawiającym się Państwie

mogą być opodatkowane w tym Państwie.

”

.

Artykuł 16 Umowy (Praca najemna) ustęp 2, litera a), otrzymuje następujące brzmienie

„

a)

odbiorca wynagrodzenia przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające

łącznie 183 dni w jakimkolwiek dwunastomiesięcznym okresie rozpoczynającym się lub

kończącym w danym roku podatkowym, i;

”

.

Artykuł 21 (Należności otrzymywane przez studentów i praktykantów) Umowy otrzymuje

następujące brzmienie

„

Artykuł 21

Świadczenia otrzymywane przez studentów i praktykantów

1.

Świadczenia otrzymywane na utrzymanie, kształcenie lub odbywanie praktyki przez studenta

lub praktykanta, który ma lub miał bezpośrednio przed przybyciem do Umawiającego się

Państwa miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie i który przebywa w

pierwszym wymienionym Państwie wyłącznie w celu kształcenia się lub odbywania praktyki,

nie podlegają opodatkowaniu w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli świadczenia te

pochodzą ze źródeł spoza tego Państwa.

2.

Bez względu na postanowienia artykułu 16, wynagrodzenie otrzymywane przez studenta

lub praktykanta który ma lub miał bezpośrednio przed przybyciem do Umawiającego się

Państwa miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie i który przebywa w

pierwszym wymienionym Państwie wyłącznie w celu kształcenia lub odbywania praktyki,

za świadczenie usług o charakterze pracy najemnej w pierwszym Umawiającym się Państwie,

nie podlega opodatkowaniu w tym Państwie, jeżeli jest ono bezpośrednio związane z

jego kształceniem lub praktyką i ma charakter okazjonalny lub wynagrodzenie za te

usługi jest konieczne do uzupełnienia środków jego utrzymania. Jednakże, w każdym

przypadku korzyści przewidziane w tym ustępie nie zostaną przyznane na okres dłuższy

niż pięć kolejnych lat począwszy od pierwszego dnia przybycia do pierwszego wymienionego

Państwa.

”

.

Artykuł 24 Umowy (Unikanie podwójnego opodatkowania) otrzymuje następujące brzmienie

„

Artykuł 24

Unikanie podwójnego opodatkowania

1.

W przypadku Indii, podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób

a)

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Indiach osiąga dochód, który

zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy, może być opodatkowany w Polsce, Indie

zezwolą na odliczenie od podatku dochodowego danej osoby kwoty równej podatkowi dochodowemu

zapłaconemu w Polsce.

Jednakże, takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, obliczonego przed

dokonaniem odliczenia, która przypada na dochód lub zyski uzyskane w Polsce.

b)

Jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem niniejszej Umowy, dochód uzyskany przez

osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Indiach jest zwolniony z opodatkowania

w Indiach, wówczas Indie mogą przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu

takiej osoby, uwzględnić zwolniony dochód.

2.

W przypadku Polski, podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób

a)

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który

zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy może być opodatkowany w Indiach, Polska

zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu tej osoby, kwoty równej podatkowi zapłaconemu

w Indiach. Jednakże, takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, obliczonego

przed dokonaniem odliczenia, która przypada na dochód lub zyski uzyskane w Indiach.

b)

Jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem niniejszej Umowy, dochód uzyskany przez

osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce jest zwolniony z opodatkowania

w Polsce, wówczas Polska może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu

takiej osoby, uwzględnić zwolniony dochód.

”

.

Artykuł 25 Umowy (Równe traktowanie) ustęp 2 otrzymuje następujące brzmienie

„

2.

Opodatkowanie zakładu, który przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa posiada w drugim

Umawiającym się Państwie, nie może być w tym drugim Państwie mniej korzystne, niż

opodatkowanie przedsiębiorstw tego drugiego Państwa prowadzących taką samą działalność

w takich samych okolicznościach i na takich samych warunkach. Niniejszy przepis nie

może być rozumiany jako ograniczający Umawiające się Państwo w opodatkowaniu zysków

zakładu, który przedsiębiorstwo drugiego Umawiającego się Państwa posiada w pierwszym

wymienionym Państwie, wyższą stawką podatkową niż ta którą stosuje się wobec zysków

podobnego przedsiębiorstwa pierwszego Umawiającego się Państwa, jak również jako sprzeczny

z przepisami artykułu 7 ustęp 3. Jednakże, różnica w wysokości stawki podatkowej nie

może przekroczyć 10 punktów procentowych.

”

.

Artykuł 27 Umowy (Wymiana informacji) otrzymuje następujące brzmienie

„

Artykuł 27

Wymiana informacji

1.

Właściwe władze Umawiających się Państw będą wymieniały takie informacje (łącznie

z dokumentami lub potwierdzonymi kopiami dokumentów), które mogą mieć istotne znaczenie

dla stosowania postanowień niniejszej Umowy albo dla wykonywania lub wdrażania wewnętrznego

ustawodawstwa dotyczącego podatków bez względu na ich rodzaj i nazwę, nałożonych przez

Umawiające się Państwa lub ich jednostki terytorialne albo władze lokalne w zakresie,

w jakim opodatkowanie to nie jest sprzeczne z Umową. Wymiana informacji nie jest ograniczona

postanowieniami artykułów 1 i 2.

2.

Wszelkie informacje uzyskane przez Umawiające się Państwo zgodnie z ustępem 1 będą

stanowiły tajemnicę na takiej samej zasadzie, jak informacje uzyskane zgodnie z ustawodawstwem

wewnętrznym tego Państwa i będą mogły być ujawnione jedynie osobom lub organom (w

tym sądom i organom administracyjnym) zajmującym się wymiarem lub poborem, egzekucją

lub ściganiem albo rozpatrywaniem odwołań w zakresie podatków, których dotyczy ustęp

1, lub sprawowaniem nad nimi nadzoru. Takie osoby lub organy będą wykorzystywać informacje

wyłącznie w takich celach. Mogą one ujawniać te informacje w jawnym postępowaniu sądowym

lub w orzeczeniach sądowych. Niezależnie od powyższego, informacje uzyskane przez

Umawiające się Państwo, mogą zostać wykorzystane w innych celach w przypadku gdy takie

informacje mogą być wykorzystywane dla takich innych celów na podstawie ustawodawstwa

obu Państw i gdy właściwa władza Państwa dostarczającego informacje zezwoli na takie

wykorzystanie.

3.

Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mogą być w żadnym przypadku interpretowane jako zobowiązujące

Umawiające się Państwo do

a)

stosowania środków administracyjnych, które są sprzeczne z ustawodawstwem lub praktyką

administracyjną tego lub drugiego Umawiającego się Państwa;

b)

udzielania informacji, których uzyskanie nie byłoby możliwe na podstawie własnego

ustawodawstwa albo w ramach normalnej praktyki administracyjnej tego lub drugiego

Umawiającego się Państwa;

c)

udzielania informacji, które ujawniłyby tajemnicę handlową, gospodarczą, przemysłową,

kupiecką lub zawodową albo działalność handlową lub informacji, których udzielanie

byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym (ordre public).

4.

Jeżeli Umawiające się Państwo występuje o informację zgodnie z niniejszym artykułem,

drugie Umawiające się Państwo użyje środków służących zbieraniu informacji, aby ją

uzyskać, nawet jeżeli to drugie Państwo nie potrzebuje tej informacji dla własnych

celów podatkowych. Wymóg, o którym mowa w zdaniu poprzednim podlega ograniczeniom,

o których mowa w ustępie 3, lecz w żadnym przypadku takie ograniczenia nie mogą być

rozumiane jako zezwalające Umawiającemu się Państwu na odmowę dostarczenia informacji

jedynie dlatego, że nie ma ono wewnętrznego interesu w odniesieniu do takiej informacji.

5.

Postanowienia ustępu 3 w żadnym przypadku nie będą interpretowane jako zezwalające

Umawiającemu się Państwu na odmowę dostarczenia informacji wyłącznie z takiego powodu,

że informacja jest w posiadaniu banku, innej instytucji finansowej, przedstawiciela,

agenta lub powiernika albo dotyczy relacji właścicielskich w danym podmiocie.

6.

Umawiające się Państwo może zezwolić przedstawicielom właściwej władzy drugiego Umawiającego

się Państwa na pobyt na terytorium pierwszego wymienionego Państwa w celu przesłuchania

osób fizycznych oraz badania dokumentów, przy pisemnym wyrażeniu zgody osób których

sprawa dotyczy. Właściwa władza drugiego wymienionego Umawiającego się Państwa poinformuje

właściwą władzę pierwszego wymienionego państwa o terminie i miejscu spotkania z osobami

fizycznymi, których sprawa dotyczy.

7.

Na wniosek właściwej władzy jednego Umawiającego się Państwa, właściwa władza drugiego

Umawiającego się Państwa, może zezwolić przedstawicielom właściwej władzy pierwszego

wymienionego Umawiającego się Państwa na obecność w trakcie odpowiedniej części kontroli

w drugim wymienionym Umawiającym się Państwie.

8.

Jeśli wniosek, o którym mowa w ustępie 7, zostanie uwzględniony, właściwa władza Umawiającego

się Państwa prowadząca kontrolę zawiadomi, bez zbędnej zwłoki, właściwą władzę drugiego

Umawiającego się Państwa o czasie i miejscu kontroli, organie lub osobie upoważnionej

do przeprowadzenia kontroli oraz o procedurach i warunkach wymaganych przez pierwsze

wymienione Umawiające się Państwo do przeprowadzenia kontroli. Wszelkie decyzje dotyczące

prowadzenia kontroli podejmuje Umawiające się Państwo prowadzące kontrolę.

”

.

Artykuł 28 Umowy (Pomoc w poborze podatków) otrzymuje następujące brzmienie

„

Artykuł 28

Pomoc w poborze podatków

1.

Umawiające się Państwa będą udzielały sobie wzajemnie pomocy w egzekucji ich wierzytelności

podatkowych. Pomoc ta nie podlega ograniczeniom wynikającym z przepisów artykułów

1 i 2. Właściwe władze Umawiających się Państw mogą ustalić, w drodze wzajemnego porozumienia,

sposób stosowania tego artykułu.

2.

Użyte w tym artykule określenie „wierzytelność podatkowa” oznacza kwotę należną z

tytułu podatków bez względu na ich rodzaj i nazwę, nakładanych w imieniu Umawiających

się Państw, ich jednostek terytorialnych lub władz lokalnych, o ile takie opodatkowanie

nie jest sprzeczne z niniejszą Umową lub jakimkolwiek innym porozumieniem, którego

stronami są Umawiające się Państwa, łącznie z odsetkami, karami administracyjnymi

i kosztami egzekucji lub środków zabezpieczających związanych z taką kwotą.

3.

Jeżeli wierzytelność podatkowa Umawiającego się Państwa, która podlega egzekucji na

mocy prawa tego Państwa i jest należna od osoby, która w danym czasie nie może na

mocy tych praw przeszkodzić jej egzekucji, to taka wierzytelność podatkowa na wniosek

właściwej władzy tego Państwa będzie w celu jej egzekucji przyjęta przez właściwą

władzę drugiego Umawiającego się Państwa. Taka wierzytelność podatkowa będzie pobrana

przez to drugie Państwo zgodnie z jego ustawodawstwem stosowanym w zakresie egzekucji

i poboru jego własnych podatków, tak jakby dana wierzytelność podatkowa była wierzytelnością

podatkową tego drugiego Państwa.

4.

Jeżeli wierzytelność podatkowa Umawiającego się Państwa jest wierzytelnością w odniesieniu

do której to Państwo może na mocy jego prawa podjąć środki zabezpieczające dla potrzeb

jej egzekucji, to na wniosek właściwej władzy tego Państwa taka wierzytelność podatkowa

będzie pobrana w celu podjęcia środków zabezpieczających przez właściwą władzę drugiego

Umawiającego się Państwa. To drugie Państwo podejmie środki zabezpieczające w odniesieniu

do wierzytelności podatkowej zgodnie z przepisami jego ustawodawstwa, nawet jeżeli

w czasie podjęcia takich środków zabezpieczających, wierzytelność podatkowa nie podlega

egzekucji w pierwszym wymienionym Państwie lub jeżeli jest należna od osoby, która

ma prawo zapobiec egzekucji tej wierzytelności.

5.

Jeżeli Umawiające się Państwo zgodnie z jego ustawodawstwem, podejmuje tymczasowe

środki zabezpieczające dla potrzeb egzekucji polegające na zabezpieczeniu aktywów,

zanim wierzytelność podatkowa wobec danej osoby zostanie egzekwowana, właściwa władza

drugiego Umawiającego się Państwa, na wniosek właściwej władzy pierwszego wymienionego

Państwa, podejmie tymczasowe środki zabezpieczające w ramach przewidzianych przez

jego prawo w celu zabezpieczenia aktywów tej osoby w tym drugim Umawiającym się Państwie.

6.

Bez względu na postanowienia ustępów 3 i 4 niniejszego artykułu, wierzytelność podatkowa

przyjęta przez jedno Umawiające się Państwo w rozumieniu ustępów 3 i 4, nie będzie

w tym Państwie podlegać przedawnieniu ani nie przyzna się jej pierwszeństwa stosowanego

do wierzytelności podatkowej na mocy ustawodawstwa tego Państwa z uwagi na jej istotę.

Ponadto, wierzytelność podatkowa pobrana przez Umawiające się Państwo w rozumieniu

ustępów 3 i 4 nie będzie miała żadnego pierwszeństwa w tym Państwie w stosunku do

tych wierzytelności na mocy ustawodawstwa drugiego Umawiającego się Państwa.

7.

Postępowanie dotyczące istnienia, zasadności lub kwoty wierzytelności podatkowej Umawiającego

się Państwa może być prowadzone jedynie przed sądami lub organami administracyjnymi

tego Państwa. Postanowienia niniejszego artykułu w żadnym przypadku nie będą interpretowane

jako nakładające lub przewidujące prawo do takiego postępowania przed sądami lub organami

administracyjnymi drugiego Umawiającego się Państwa.

8.

Jeżeli w każdym momencie po przedłożeniu wniosku przez Umawiające się Państwo na podstawie

ustępów 3 lub 4 niniejszego artykułu i zanim drugie Umawiające się Państwo pobrało

i przekazało daną wierzytelność podatkową pierwszemu Umawiającemu się Państwu, dana

wierzytelność podatkowa przestaje być

a)

w przypadku wniosku przedłożonego na podstawie ustępu 3 niniejszego artykułu - wierzytelnością

podatkową pierwszego Umawiającego się Państwa, która podlega egzekucji na podstawie

ustawodawstwa tego Państwa i jest należna od osoby, która w tym czasie nie może z

mocy ustawodawstwa tego Państwa zapobiec jej egzekucji, lub

b)

w przypadku wniosku przedłożonego na podstawie ustępu 4 niniejszego artykułu - wierzytelnością

podatkową pierwszego wymienionego Państwa, w odniesieniu do której to Państwo może

na podstawie jego ustawodawstwa podjąć środki zabezpieczające w celu zapewnienia jej

egzekucji, właściwa władza pierwszego wymienionego Państwa niezwłocznie poinformuje

o tym fakcie właściwą władzę drugiego Państwa i w zależności od decyzji podjętej przez

to drugie państwo, pierwsze wymienione państwo wycofa lub zawiesi realizację swojego

wniosku.

9.

W żadnym przypadku postanowienia tego artykułu nie mogą być rozumiane jako nakładające

na Umawiające się Państwo zobowiązania do

a)

stosowania środków administracyjnych sprzecznych z ustawodawstwem lub praktyką administracyjną

tego lub drugiego Umawiającego się Państwa;

b)

podejmowania działań sprzecznych z porządkiem publicznym (ordre public);

c)

udzielania pomocy, jeżeli drugie Umawiające się Państwo nie podjęło wszelkich stosownych

czynności egzekucyjnych lub zabezpieczających, w zależności od przypadku, na podstawie

jego ustawodawstwa lub praktyki administracyjnej;

d)

udzielania pomocy w przypadkach, w których obciążenie administracyjne dla tego Państwa

pozostaje w wyraźnej dysproporcji w stosunku do korzyści, jakie może z tego odnieść

drugie Umawiające się Państwo.

”

Do Umowy, bezpośrednio po Artykule 28 dodaje się nowy Artykuł 28 A

„

Artykuł 28

Ograniczenie korzyści umownych

Korzyści wynikające z niniejszej Umowy nie zostaną przyznane

(a)

osobie (nie będącej osobą fizyczną) mającej siedzibę w Umawiającym się Państwie; lub

(b)

w związku z każdym porozumieniem lub transakcją zawartą przez osobę mającą miejsce

zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie,

jeżeli głównym celem lub jednym z głównych celów utworzenia lub istnienia takiej osoby,

porozumienia lub transakcji było uzyskanie korzyści przewidzianych przez niniejszą

Umowę.

”

.

1.

Umawiające się Państwa poinformują się wzajemnie drogą dyplomatyczną o zakończeniu

wewnętrznych procedur prawnych niezbędnych do wejścia w życie niniejszego Protokołu.

Protokół wejdzie w życie trzydziestego dnia po otrzymaniu późniejszej z not, o których

mowa powyżej, i będzie miał zastosowanie

a)

w Indiach

(i)

w odniesieniu do podatków potrącanych u źródła - do kwot dochodu osiągniętego w pierwszym

dniu lub po tym dniu w roku podatkowym następującym po roku, w którym niniejszy Protokół

wejdzie w życie; oraz

(ii)

w odniesieniu do pozostałych podatków dochodowych, do kwot dochodu osiągniętego w

jakimkolwiek roku podatkowym rozpoczynającym się w pierwszym dniu lub po tym dniu

w roku podatkowym następującym po roku, w którym Protokół wejdzie w życie.

b)

w Polsce

(i)

w odniesieniu do podatków potrącanych u źródła - do kwot dochodu osiągniętego w dniu

1 stycznia lub po tym dniu w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym niniejszy

Protokół wejdzie w życie; oraz

(ii)

w odniesieniu do pozostałych podatków dochodowych, do kwot dochodu osiągniętego w

jakimkolwiek roku podatkowym rozpoczynającym się w dniu 1 stycznia lub po tym dniu

w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym Protokół wejdzie w życie.

2.

Bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu, postanowienia Artykułów

14 i 15 Protokołu mają zastosowanie w stosunku do każdej sprawy do której odnoszą

się te artykuły, nawet w przypadku gdy te sprawy zaistniały przed wejściem w życie

Protokołu, lub wejściem w życie jakiegokolwiek z jego przepisów.

Świadczenia otrzymywane przez studentów i praktykantów

1.

Świadczenia otrzymywane na utrzymanie, kształcenie lub odbywanie praktyki przez studenta

lub praktykanta, który ma lub miał bezpośrednio przed przybyciem do Umawiającego się

Państwa miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie i który przebywa w

pierwszym wymienionym Państwie wyłącznie w celu kształcenia się lub odbywania praktyki,

nie podlegają opodatkowaniu w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli świadczenia te

pochodzą ze źródeł spoza tego Państwa.

2.

Bez względu na postanowienia artykułu 16, wynagrodzenie otrzymywane przez studenta

lub praktykanta który ma lub miał bezpośrednio przed przybyciem do Umawiającego się

Państwa miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie i który przebywa w

pierwszym wymienionym Państwie wyłącznie w celu kształcenia lub odbywania praktyki,

za świadczenie usług o charakterze pracy najemnej w pierwszym Umawiającym się Państwie,

nie podlega opodatkowaniu w tym Państwie, jeżeli jest ono bezpośrednio związane z

jego kształceniem lub praktyką i ma charakter okazjonalny lub wynagrodzenie za te

usługi jest konieczne do uzupełnienia środków jego utrzymania. Jednakże, w każdym

przypadku korzyści przewidziane w tym ustępie nie zostaną przyznane na okres dłuższy

niż pięć kolejnych lat począwszy od pierwszego dnia przybycia do pierwszego wymienionego

Państwa.

1.

W przypadku Indii, podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób

a)

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Indiach osiąga dochód, który

zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy, może być opodatkowany w Polsce, Indie

zezwolą na odliczenie od podatku dochodowego danej osoby kwoty równej podatkowi dochodowemu

zapłaconemu w Polsce.

Jednakże, takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, obliczonego przed

dokonaniem odliczenia, która przypada na dochód lub zyski uzyskane w Polsce.

b)

Jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem niniejszej Umowy, dochód uzyskany przez

osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Indiach jest zwolniony z opodatkowania

w Indiach, wówczas Indie mogą przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu

takiej osoby, uwzględnić zwolniony dochód.

2.

W przypadku Polski, podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób

a)

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który

zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy może być opodatkowany w Indiach, Polska

zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu tej osoby, kwoty równej podatkowi zapłaconemu

w Indiach. Jednakże, takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, obliczonego

przed dokonaniem odliczenia, która przypada na dochód lub zyski uzyskane w Indiach.

b)

Jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem niniejszej Umowy, dochód uzyskany przez

osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce jest zwolniony z opodatkowania

w Polsce, wówczas Polska może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu

takiej osoby, uwzględnić zwolniony dochód.

1.

Właściwe władze Umawiających się Państw będą wymieniały takie informacje (łącznie

z dokumentami lub potwierdzonymi kopiami dokumentów), które mogą mieć istotne znaczenie

dla stosowania postanowień niniejszej Umowy albo dla wykonywania lub wdrażania wewnętrznego

ustawodawstwa dotyczącego podatków bez względu na ich rodzaj i nazwę, nałożonych przez

Umawiające się Państwa lub ich jednostki terytorialne albo władze lokalne w zakresie,

w jakim opodatkowanie to nie jest sprzeczne z Umową. Wymiana informacji nie jest ograniczona

postanowieniami artykułów 1 i 2.

2.

Wszelkie informacje uzyskane przez Umawiające się Państwo zgodnie z ustępem 1 będą

stanowiły tajemnicę na takiej samej zasadzie, jak informacje uzyskane zgodnie z ustawodawstwem

wewnętrznym tego Państwa i będą mogły być ujawnione jedynie osobom lub organom (w

tym sądom i organom administracyjnym) zajmującym się wymiarem lub poborem, egzekucją

lub ściganiem albo rozpatrywaniem odwołań w zakresie podatków, których dotyczy ustęp

1, lub sprawowaniem nad nimi nadzoru. Takie osoby lub organy będą wykorzystywać informacje

wyłącznie w takich celach. Mogą one ujawniać te informacje w jawnym postępowaniu sądowym

lub w orzeczeniach sądowych. Niezależnie od powyższego, informacje uzyskane przez

Umawiające się Państwo, mogą zostać wykorzystane w innych celach w przypadku gdy takie

informacje mogą być wykorzystywane dla takich innych celów na podstawie ustawodawstwa

obu Państw i gdy właściwa władza Państwa dostarczającego informacje zezwoli na takie

wykorzystanie.

3.

Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mogą być w żadnym przypadku interpretowane jako zobowiązujące

Umawiające się Państwo do

a)

stosowania środków administracyjnych, które są sprzeczne z ustawodawstwem lub praktyką

administracyjną tego lub drugiego Umawiającego się Państwa;

b)

udzielania informacji, których uzyskanie nie byłoby możliwe na podstawie własnego

ustawodawstwa albo w ramach normalnej praktyki administracyjnej tego lub drugiego

Umawiającego się Państwa;

c)

udzielania informacji, które ujawniłyby tajemnicę handlową, gospodarczą, przemysłową,

kupiecką lub zawodową albo działalność handlową lub informacji, których udzielanie

byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym (ordre public).

4.

Jeżeli Umawiające się Państwo występuje o informację zgodnie z niniejszym artykułem,

drugie Umawiające się Państwo użyje środków służących zbieraniu informacji, aby ją

uzyskać, nawet jeżeli to drugie Państwo nie potrzebuje tej informacji dla własnych

celów podatkowych. Wymóg, o którym mowa w zdaniu poprzednim podlega ograniczeniom,

o których mowa w ustępie 3, lecz w żadnym przypadku takie ograniczenia nie mogą być

rozumiane jako zezwalające Umawiającemu się Państwu na odmowę dostarczenia informacji

jedynie dlatego, że nie ma ono wewnętrznego interesu w odniesieniu do takiej informacji.

5.

Postanowienia ustępu 3 w żadnym przypadku nie będą interpretowane jako zezwalające

Umawiającemu się Państwu na odmowę dostarczenia informacji wyłącznie z takiego powodu,

że informacja jest w posiadaniu banku, innej instytucji finansowej, przedstawiciela,

agenta lub powiernika albo dotyczy relacji właścicielskich w danym podmiocie.

6.

Umawiające się Państwo może zezwolić przedstawicielom właściwej władzy drugiego Umawiającego

się Państwa na pobyt na terytorium pierwszego wymienionego Państwa w celu przesłuchania

osób fizycznych oraz badania dokumentów, przy pisemnym wyrażeniu zgody osób których

sprawa dotyczy. Właściwa władza drugiego wymienionego Umawiającego się Państwa poinformuje

właściwą władzę pierwszego wymienionego państwa o terminie i miejscu spotkania z osobami

fizycznymi, których sprawa dotyczy.

7.

Na wniosek właściwej władzy jednego Umawiającego się Państwa, właściwa władza drugiego

Umawiającego się Państwa, może zezwolić przedstawicielom właściwej władzy pierwszego

wymienionego Umawiającego się Państwa na obecność w trakcie odpowiedniej części kontroli

w drugim wymienionym Umawiającym się Państwie.

8.

Jeśli wniosek, o którym mowa w ustępie 7, zostanie uwzględniony, właściwa władza Umawiającego

się Państwa prowadząca kontrolę zawiadomi, bez zbędnej zwłoki, właściwą władzę drugiego

Umawiającego się Państwa o czasie i miejscu kontroli, organie lub osobie upoważnionej

do przeprowadzenia kontroli oraz o procedurach i warunkach wymaganych przez pierwsze

wymienione Umawiające się Państwo do przeprowadzenia kontroli. Wszelkie decyzje dotyczące

prowadzenia kontroli podejmuje Umawiające się Państwo prowadzące kontrolę.

1.

Umawiające się Państwa będą udzielały sobie wzajemnie pomocy w egzekucji ich wierzytelności

podatkowych. Pomoc ta nie podlega ograniczeniom wynikającym z przepisów artykułów

1 i 2. Właściwe władze Umawiających się Państw mogą ustalić, w drodze wzajemnego porozumienia,

sposób stosowania tego artykułu.

2.

Użyte w tym artykule określenie „wierzytelność podatkowa” oznacza kwotę należną z

tytułu podatków bez względu na ich rodzaj i nazwę, nakładanych w imieniu Umawiających

się Państw, ich jednostek terytorialnych lub władz lokalnych, o ile takie opodatkowanie

nie jest sprzeczne z niniejszą Umową lub jakimkolwiek innym porozumieniem, którego

stronami są Umawiające się Państwa, łącznie z odsetkami, karami administracyjnymi

i kosztami egzekucji lub środków zabezpieczających związanych z taką kwotą.

3.

Jeżeli wierzytelność podatkowa Umawiającego się Państwa, która podlega egzekucji na

mocy prawa tego Państwa i jest należna od osoby, która w danym czasie nie może na

mocy tych praw przeszkodzić jej egzekucji, to taka wierzytelność podatkowa na wniosek

właściwej władzy tego Państwa będzie w celu jej egzekucji przyjęta przez właściwą

władzę drugiego Umawiającego się Państwa. Taka wierzytelność podatkowa będzie pobrana

przez to drugie Państwo zgodnie z jego ustawodawstwem stosowanym w zakresie egzekucji

i poboru jego własnych podatków, tak jakby dana wierzytelność podatkowa była wierzytelnością

podatkową tego drugiego Państwa.

4.

Jeżeli wierzytelność podatkowa Umawiającego się Państwa jest wierzytelnością w odniesieniu

do której to Państwo może na mocy jego prawa podjąć środki zabezpieczające dla potrzeb

jej egzekucji, to na wniosek właściwej władzy tego Państwa taka wierzytelność podatkowa

będzie pobrana w celu podjęcia środków zabezpieczających przez właściwą władzę drugiego

Umawiającego się Państwa. To drugie Państwo podejmie środki zabezpieczające w odniesieniu

do wierzytelności podatkowej zgodnie z przepisami jego ustawodawstwa, nawet jeżeli

w czasie podjęcia takich środków zabezpieczających, wierzytelność podatkowa nie podlega

egzekucji w pierwszym wymienionym Państwie lub jeżeli jest należna od osoby, która

ma prawo zapobiec egzekucji tej wierzytelności.

5.

Jeżeli Umawiające się Państwo zgodnie z jego ustawodawstwem, podejmuje tymczasowe

środki zabezpieczające dla potrzeb egzekucji polegające na zabezpieczeniu aktywów,

zanim wierzytelność podatkowa wobec danej osoby zostanie egzekwowana, właściwa władza

drugiego Umawiającego się Państwa, na wniosek właściwej władzy pierwszego wymienionego

Państwa, podejmie tymczasowe środki zabezpieczające w ramach przewidzianych przez

jego prawo w celu zabezpieczenia aktywów tej osoby w tym drugim Umawiającym się Państwie.

6.

Bez względu na postanowienia ustępów 3 i 4 niniejszego artykułu, wierzytelność podatkowa

przyjęta przez jedno Umawiające się Państwo w rozumieniu ustępów 3 i 4, nie będzie

w tym Państwie podlegać przedawnieniu ani nie przyzna się jej pierwszeństwa stosowanego

do wierzytelności podatkowej na mocy ustawodawstwa tego Państwa z uwagi na jej istotę.

Ponadto, wierzytelność podatkowa pobrana przez Umawiające się Państwo w rozumieniu

ustępów 3 i 4 nie będzie miała żadnego pierwszeństwa w tym Państwie w stosunku do

tych wierzytelności na mocy ustawodawstwa drugiego Umawiającego się Państwa.

7.

Postępowanie dotyczące istnienia, zasadności lub kwoty wierzytelności podatkowej Umawiającego

się Państwa może być prowadzone jedynie przed sądami lub organami administracyjnymi

tego Państwa. Postanowienia niniejszego artykułu w żadnym przypadku nie będą interpretowane

jako nakładające lub przewidujące prawo do takiego postępowania przed sądami lub organami

administracyjnymi drugiego Umawiającego się Państwa.

8.

Jeżeli w każdym momencie po przedłożeniu wniosku przez Umawiające się Państwo na podstawie

ustępów 3 lub 4 niniejszego artykułu i zanim drugie Umawiające się Państwo pobrało

i przekazało daną wierzytelność podatkową pierwszemu Umawiającemu się Państwu, dana

wierzytelność podatkowa przestaje być

a)

w przypadku wniosku przedłożonego na podstawie ustępu 3 niniejszego artykułu - wierzytelnością

podatkową pierwszego Umawiającego się Państwa, która podlega egzekucji na podstawie

ustawodawstwa tego Państwa i jest należna od osoby, która w tym czasie nie może z

mocy ustawodawstwa tego Państwa zapobiec jej egzekucji, lub

b)

w przypadku wniosku przedłożonego na podstawie ustępu 4 niniejszego artykułu - wierzytelnością

podatkową pierwszego wymienionego Państwa, w odniesieniu do której to Państwo może

na podstawie jego ustawodawstwa podjąć środki zabezpieczające w celu zapewnienia jej

egzekucji, właściwa władza pierwszego wymienionego Państwa niezwłocznie poinformuje

o tym fakcie właściwą władzę drugiego Państwa i w zależności od decyzji podjętej przez

to drugie państwo, pierwsze wymienione państwo wycofa lub zawiesi realizację swojego

wniosku.

9.

W żadnym przypadku postanowienia tego artykułu nie mogą być rozumiane jako nakładające

na Umawiające się Państwo zobowiązania do

a)

stosowania środków administracyjnych sprzecznych z ustawodawstwem lub praktyką administracyjną

tego lub drugiego Umawiającego się Państwa;

b)

podejmowania działań sprzecznych z porządkiem publicznym (ordre public);

c)

udzielania pomocy, jeżeli drugie Umawiające się Państwo nie podjęło wszelkich stosownych

czynności egzekucyjnych lub zabezpieczających, w zależności od przypadku, na podstawie

jego ustawodawstwa lub praktyki administracyjnej;

d)

udzielania pomocy w przypadkach, w których obciążenie administracyjne dla tego Państwa

pozostaje w wyraźnej dysproporcji w stosunku do korzyści, jakie może z tego odnieść

drugie Umawiające się Państwo.

Korzyści wynikające z niniejszej Umowy nie zostaną przyznane

(a)

osobie (nie będącej osobą fizyczną) mającej siedzibę w Umawiającym się Państwie; lub

(b)

w związku z każdym porozumieniem lub transakcją zawartą przez osobę mającą miejsce

zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie,

jeżeli głównym celem lub jednym z głównych celów utworzenia lub istnienia takiej osoby,

porozumienia lub transakcji było uzyskanie korzyści przewidzianych przez niniejszą

Umowę.