Legislator Case Law & Legislation
DU_2014_1322 PL

Ustawa z dnia 29 sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy o bateriach i akumulatorach oraz niektórych innych ustaw

39 Articles / Provisions · Poland
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Table of Provisions (39)

Statutory Text (39 Articles)

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

W ustawie z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach

(Dz. U. Nr 79, poz. 666, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 4 dodaje się art. 4a w brzmieniu

„

Art. 4a.

1.

Przepisów ustawy w zakresie osiągania wymaganych poziomów zbierania, w tym dotyczących

opłaty produktowej, organizowania i finansowania zbierania, przetwarzania, recyklingu

i unieszkodliwiania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, zawierania umowy ze

zbierającym zużyte baterie lub zużyte akumulatory oraz z prowadzącym zakład przetwarzania

zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, składania wykazu zakładów przetwarzania

zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, nie stosuje się do

1)

wprowadzającego baterie lub akumulatory, który w danym roku kalendarzowym wprowadził

do obrotu baterie przenośne lub akumulatory przenośne o łącznej masie nieprzekraczającej

1 kg;

2)

wprowadzającego baterie lub akumulatory, który w danym roku kalendarzowym wprowadził

do obrotu baterie przemysłowe lub akumulatory przemysłowe, baterie samochodowe lub

akumulatory samochodowe o łącznej masie nieprzekraczającej 100 kg.

2.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie, jeżeli

1)

przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, złoży marszałkowi województwa, w terminie

do dnia 15 marca każdego roku

a)

zaświadczenie lub oświadczenie o pomocy de minimis w zakresie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy

publicznej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404, z późn. zm.,

b)

informacje, których zakres został określony w przepisach wydanych na podstawie art.

37 ust. 2a ustawy, o której mowa w lit. a, a w przypadku przedsiębiorców, do których

nie stosuje się przepisów o rachunkowości, także inne dokumenty pozwalające ocenić

sytuację finansową przedsiębiorcy za okres 3 ostatnich lat obrotowych;

2)

stanowi pomoc de minimis

a)

w rozumieniu przepisów rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania

art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis

(Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 1) albo

b)

w rolnictwie w rozumieniu przepisów rozporządzenia Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania

art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w

sektorze rolnym

(Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 9).

3.

Wartość pomocy de minimis odpowiada wartości zwolnienia z opłaty produktowej, obliczanej

z zastosowaniem stawki opłaty produktowej dla zużytych baterii przenośnych lub zużytych

akumulatorów przenośnych, wskazanej w przepisach wydanych na podstawie art. 40 ust.

2.

4.

Zaświadczenia lub oświadczenia, o których mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a, oraz informacje

i dokumenty, o których mowa w ust. 2 pkt 1 lit. b, mogą być przekazywane za pośrednictwem

środków komunikacji elektronicznej.

”

;

2)

w art. 6

a)

po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

eksport - wywóz baterii lub akumulatorów z terytorium kraju na terytorium państwa

niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej lub państwem członkowskim Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym

w celu wyprowadzenia z terytorium kraju;

”

,

b)

w pkt 8 lit. b otrzymuje brzmienie

„

b)

w przypadku zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory, prowadzącego zakład

przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów lub prowadzącego recykling

zużytych baterii lub zużytych akumulatorów - marszałka województwa właściwego ze względu

na miejsce prowadzenia działalności w zakresie zbierania, przetwarzania lub recyklingu

zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;

”

,

c)

po pkt 10 dodaje się pkt 10a w brzmieniu

„

10a)

podmiot pośredniczący - podmiot, za pośrednictwem którego wprowadzający baterie lub

akumulatory wykonuje obowiązki w zakresie i na zasadach określonych w ustawie;

”

,

d)

pkt 22 otrzymuje brzmienie

„

22)

wprowadzający baterie lub akumulatory - przedsiębiorcę, który wykonuje działalność

gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu baterii lub akumulatorów, w tym zamontowanych

w sprzęcie lub pojazdach, po raz pierwszy na terytorium kraju; za wprowadzającego

baterie lub akumulatory uważa się także przedsiębiorcę

a)

dokonującego importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia baterii lub akumulatorów na

potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej,

b)

który zlecił wytworzenie baterii lub akumulatorów i którego oznaczenie zostało umieszczone

na bateriach lub akumulatorach;

”

;

3)

w art. 8

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wprowadzane do obrotu baterie i akumulatory, w tym baterie i akumulatory zamontowane

w sprzęcie, nie mogą zawierać więcej niż 0,0005% wagowo rtęci.

”

,

b)

w ust. 3 w pkt 2 średnik zastępuje się kropką i uchyla się pkt 3;

4)

w art. 11 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Jeżeli zużyte baterie i zużyte akumulatory nie mogą zostać łatwo usunięte przez użytkownika

końcowego, wprowadzający baterie lub akumulatory zapewnia urządzenia zaprojektowane

w taki sposób, aby zużyte baterie i zużyte akumulatory mogły być łatwo usunięte przez

niezależne od wprowadzającego baterie lub akumulatory podmioty profesjonalne zajmujące

się serwisowaniem lub naprawą urządzeń.

”

;

5)

w art. 15

a)

uchyla się ust. 2,

b)

dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu

„

3.

Prowadzący recykling zużytych baterii lub zużytych akumulatorów jest obowiązany do

sporządzenia i przedłożenia marszałkowi województwa sprawozdań, o których mowa w art. 3 ust. 4 rozporządzenia Komisji (UE) nr 493/2012 z dnia 11 czerwca 2012 r. ustanawiającego

na podstawie dyrektywy 2006/66/WE Parlamentu Europejskiego i Rady szczegółowe przepisy

dotyczące obliczania wydajności recyklingu dla procesów recyklingu zużytych baterii

i akumulatorów

(Dz. Urz. UE L 151 z 12.06.2012, str. 9), zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji (UE) nr 493/2012”, na zasadach i w trybie

określonych w tym rozporządzeniu.

4.

W przypadku gdy proces recyklingu zużytych baterii lub zużytych akumulatorów jest

prowadzony kolejno przez kilku prowadzących recykling, każdy kolejny prowadzący recykling

jest obowiązany przekazać prowadzącemu recykling, w którego instalacji rozpoczął się

proces recyklingu, informacje niezbędne do sporządzenia sprawozdań, o których mowa

w art. 3 ust. 4 rozporządzenia Komisji (UE) nr 493/2012, nie później niż w terminie

do dnia 15 stycznia za poprzedni rok kalendarzowy.

”

;

6)

dotychczasową treść art. 18 oznacza się jako ust. 1 i dodaje ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Podmiot pośredniczący przed rozpoczęciem działalności jest obowiązany do uzyskania

wpisu do rejestru, o którym mowa w ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

”

;

7)

w art. 28

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wprowadzający baterie lub akumulatory może wykonywać obowiązki, o których mowa w art.

27, art. 31, art. 32 ust. 1, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 2, art. 35, art. 36 ust.

1 i 4, art. 37 ust. 1 i 6 lub art. 41 ust. 3, za pośrednictwem podmiotu pośredniczącego.

”

,

b)

dodaje się ust. 3-5 w brzmieniu

„

3.

Podmiot pośredniczący jest obowiązany posiadać wdrożony system zarządzania środowiskowego

zgodny z wymaganiami systemu ekozarządzania i audytu (EMAS) lub z normą ISO 14001.

4.

Wykonywanie obowiązków wprowadzającego baterie lub akumulatory za pośrednictwem podmiotu

pośredniczącego odbywa się na podstawie umowy zawartej w formie pisemnej pod rygorem

nieważności.

5.

Wprowadzający baterie lub akumulatory oraz podmiot pośredniczący są obowiązani przechowywać

umowy, o których mowa w ust. 4, przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego,

w którym umowa przestała obowiązywać.

”

;

8)

w art. 32

a)

w ust. 2 w pkt 2 uchyla się lit. a,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Ustalając usytuowanie punktów zbierania oraz miejsc odbioru, strony umowy kierują

się gęstością zaludnienia, umożliwiając użytkownikom końcowym pozbycie się zużytych

baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów przenośnych w łatwo dostępnym miejscu

zlokalizowanym w najbliższej okolicy miejsca ich zamieszkania lub prowadzenia działalności.

”

;

9)

w art. 34

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do prowadzenia ewidencji obejmującej

informacje o rodzaju i masie wprowadzanych do obrotu baterii i akumulatorów.

”

,

b)

uchyla się ust. 3,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Przy ustalaniu masy wprowadzanych do obrotu baterii i akumulatorów nie uwzględnia

się masy tych baterii i akumulatorów, w tym także stanowiących przynależność albo

część składową urządzenia lub dodatek do innych produktów, które zostały wyeksportowane

lub były przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy dokonanej przez wprowadzającego

baterie lub akumulatory lub innego przedsiębiorcę.

”

;

10)

art. 35 otrzymuje brzmienie

„

Art. 35.

Wprowadzający baterie przenośne lub akumulatory przenośne sporządza sprawozdanie zawierające

informacje oraz wykazy, o których mowa w art. 73 ust. 2 pkt 1 i pkt 6 lit. d tiret pierwsze i trzecie ustawy z dnia 14 grudnia

2012 r. o odpadach, na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie.

”

;

11)

w art. 36 w ust. 2 w pkt 2 średnik zastępuje się kropką i uchyla się pkt 3;

12)

w art. 37

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Wprowadzający baterie lub akumulatory, wykonując obowiązek, o którym mowa w ust. 1

1)

przeznacza na publiczne kampanie edukacyjne, w terminie do dnia 1 marca roku następującego

po roku, którego dotyczy opłata na publiczne kampanie edukacyjne, kwotę co najmniej

równą tej opłacie albo

2)

wnosi na odrębny rachunek bankowy urzędu marszałkowskiego opłatę na publiczne kampanie

edukacyjne, w terminie do dnia 15 marca roku następującego po roku, którego dotyczy

opłata.

”

,

b)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

W przypadku gdy wprowadzający baterie lub akumulatory nie przeznaczył na publiczne

kampanie edukacyjne w terminie do dnia 1 marca roku następującego po roku, którego

dotyczy opłata na publiczne kampanie edukacyjne, kwoty co najmniej równej opłacie

na publiczne kampanie edukacyjne, wysokość opłaty, o której mowa w ust. 4 pkt 2, ulega

obniżeniu o kwotę faktycznie poniesioną przez wprowadzającego baterie lub akumulatory

na publiczne kampanie edukacyjne.

”

,

c)

uchyla się ust. 5,

d)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a i 5b w brzmieniu

„

5a.

Stawka opłaty na publiczne kampanie edukacyjne wynosi 0,03 zł za kilogram wprowadzonych

do obrotu baterii lub akumulatorów.

5b.

Opłata na publiczne kampanie edukacyjne stanowi iloczyn stawki, o której mowa w ust.

5a, oraz masy wprowadzonych do obrotu baterii i akumulatorów w roku kalendarzowym,

którego dotyczy opłata, przez wprowadzającego baterie lub akumulatory.

”

,

e)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Wprowadzający baterie lub akumulatory, obowiązany do finansowania publicznych kampanii

edukacyjnych, sporządza sprawozdanie zawierające informacje, o których mowa w art. 73 ust. 2 pkt 1 i pkt 6 lit. c ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie.

”

,

f)

dodaje się ust. 8-10 w brzmieniu

„

8.

Wprowadzający baterie lub akumulatory nie finansuje publicznych kampanii edukacyjnych,

jeżeli wysokość środków, które jest obowiązany przeznaczyć na publiczne kampanie edukacyjne,

nie przekracza 10 zł w danym roku kalendarzowym.

9.

Podmiot pośredniczący, realizując obowiązek, o którym mowa w ust. 1, na podstawie

umów zawartych z więcej niż jednym wprowadzającym baterie lub akumulatory, może prowadzić

wspólną publiczną kampanię edukacyjną dla wszystkich wprowadzających baterie lub akumulatory,

pod warunkiem że środki przeznaczone na tę kampanię są co najmniej równe sumie środków,

które wprowadzający baterie lub akumulatory są obowiązani przeznaczyć na publiczne

kampanie edukacyjne.

10.

Do opłaty, o której mowa w ust. 4 pkt 2, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm., z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują marszałkowi województwa.

”

;

13)

w art. 53

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Sprzedawca detaliczny baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych lub akumulatorów samochodowych

kwasowo-ołowiowych jest obowiązany do przyjęcia zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych

oraz zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych od użytkownika końcowego.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy sprzedawcy detalicznego baterii samochodowych

kwasowo-ołowiowych oraz akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych udostępnianych

jako przynależność albo część składowa innych urządzeń.

”

;

14)

w art. 54

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Sprzedawca detaliczny baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych lub akumulatorów samochodowych

kwasowo-ołowiowych jest obowiązany do pobrania od kupującego niebędącego przedsiębiorcą

opłaty depozytowej oraz do potwierdzenia jej pobrania, jeżeli przy sprzedaży tych

baterii lub akumulatorów kupujący nie przekazał mu zużytych baterii lub zużytych akumulatorów,

o których mowa w art. 53 ust. 1.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy sprzedawcy detalicznego baterii samochodowych

kwasowo-ołowiowych oraz akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych udostępnianych

jako przynależność albo część składowa innych urządzeń.

”

,

c)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Sprzedawca detaliczny, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany, w terminie 30 dni

od dnia pobrania opłaty depozytowej, do przyjęcia zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych

lub zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych oraz do zwrotu pobranej

opłaty depozytowej i potwierdzenia jej zwrotu.

3.

Jeżeli zwrot pobranej opłaty depozytowej przez sprzedawcę detalicznego, o którym mowa

w ust. 1, jest niemożliwy z powodu jego likwidacji, upadłości albo przerwy w wykonywanej

działalności gospodarczej, wprowadzający baterie samochodowe kwasowo-ołowiowe lub

akumulatory samochodowe kwasowo-ołowiowe jest obowiązany, w terminie 45 dni od dnia

ich sprzedaży, do przyjęcia od kupującego, o którym mowa w ust. 1, zużytych baterii

lub zużytych akumulatorów wprowadzonych przez niego do obrotu oraz do zwrotu pobranej

opłaty depozytowej i potwierdzenia jej zwrotu w zorganizowanych przez niego punktach

zbierania tych zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.

”

;

15)

w art. 55

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Stawka opłaty depozytowej wynosi 30 zł za sztukę baterii samochodowej kwasowo-ołowiowej

i akumulatora samochodowego kwasowo-ołowiowego.

”

,

b)

uchyla się ust. 2;

16)

w art. 56

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Sprzedawca detaliczny, o którym mowa w art. 54 ust. 1, przekazuje nieodebraną opłatę

depozytową na odrębny rachunek bankowy urzędu marszałkowskiego właściwego ze względu

na siedzibę tego sprzedawcy, w terminie do dnia 15 marca roku następującego po roku,

w którym nastąpiło pobranie opłaty.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Do opłat depozytowych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują marszałkowi województwa.

”

;

17)

w art. 58 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory jest obowiązany do przekazania zużytych

baterii lub zużytych akumulatorów prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii

lub zużytych akumulatorów, a w przypadku zużytych baterii przenośnych lub zużytych

akumulatorów przenośnych - w pierwszej kolejności prowadzącemu zakład przetwarzania

zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, który prowadzi co najmniej sortowanie

zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.

”

;

18)

w art. 59

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory jest obowiązany do prowadzenia ewidencji

obejmującej informacje o masie zebranych zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów

przenośnych, ogółem i w rozbiciu na poszczególnych wprowadzających baterie lub akumulatory,

z którymi ma zawartą umowę, o której mowa w art. 32 ust. 1, oraz ewidencji zaświadczeń,

o których mowa w art. 59a ust. 1.

”

,

b)

ust. 3-5 otrzymują brzmienie

„

3.

Zbierający zużyte baterie przenośne lub zużyte akumulatory przenośne, który przekazuje

zużyte baterie lub zużyte akumulatory bezpośrednio prowadzącemu zakład przetwarzania,

sporządza sprawozdanie zawierające

informacje, o których mowa w art. 75 ust. 2 pkt 1 i 9 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie.

4.

Przez masę zużytych baterii i zużytych akumulatorów należy rozumieć odpowiednio masę

zużytych baterii lub zużytych akumulatorów zebranych bezpośrednio od użytkowników

końcowych, z miejsc odbioru oraz zakładów przetwarzania w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym

i elektronicznym i przekazanych bezpośrednio prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii lub

zużytych akumulatorów.

5.

Zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory jest obowiązany do przechowywania

ewidencji, o których mowa w ust. 1, oraz zaświadczeń, o których mowa w art. 59a ust.

1, przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego dotyczą.

”

;

19)

w rozdziale 10 po art. 59 dodaje się art. 59a i art. 59b w brzmieniu

„

Art. 59a.

1.

Zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory jest obowiązany wydać wprowadzającemu

baterie lub akumulatory, z którym ma zawartą umowę, lub podmiotowi pośredniczącemu,

z którym ma zawartą umowę, w terminie do dnia 28 lutego każdego roku za poprzedni

rok kalendarzowy, zaświadczenie o zebranych zużytych bateriach przenośnych lub zużytych

akumulatorach przenośnych zawierające

1)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby zbierającego zużyte

baterie lub zużyte akumulatory;

2)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby prowadzącego zakład

przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, do którego przekazano zużyte

baterie lub zużyte akumulatory;

3)

numer rejestrowy prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów,

do którego przekazano zużyte baterie lub zużyte akumulatory;

4)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory,

o ile został nadany;

5)

numer REGON zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory, o ile został nadany;

6)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii

lub zużytych akumulatorów, do którego przekazano zużyte baterie lub zużyte akumulatory,

o ile został nadany;

7)

numer REGON prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów,

do którego przekazano zużyte baterie lub zużyte akumulatory, o ile został nadany;

8)

rodzaj zebranych zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;

9)

masę zebranych zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;

10)

masę zużytych baterii lub zużytych akumulatorów przekazanych do zakładu przetwarzania

zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;

11)

numer kolejny z ewidencji zaświadczeń o zebranych zużytych bateriach i zużytych akumulatorach.

2.

Zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory sporządza zaświadczenie, o którym

mowa w ust. 1, w trzech egzemplarzach, z których pierwszy otrzymuje wprowadzający

baterie lub akumulatory, lub podmiot pośredniczący, z którym ma podpisaną umowę, drugi

jest przekazywany marszałkowi województwa, a trzeci pozostaje u zbierającego zużyte

baterie lub zużyte akumulatory.

3.

W przypadku podmiotu pośredniczącego realizującego obowiązki w imieniu więcej niż

jednego wprowadzającego baterie lub akumulatory, w tym obowiązek podpisania umowy

ze zbierającym zużyte baterie lub zużyte akumulatory, dopuszcza się możliwość sporządzenia

zbiorczego zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1, obejmującego łącznie wszystkich

wprowadzających baterie lub akumulatory, w imieniu których działa ten sam podmiot

pośredniczący.

4.

Łączna masa zużytych baterii i zużytych akumulatorów wskazana w zaświadczeniach, o

których mowa w ust. 1, nie może być większa od masy zużytych baterii i zużytych akumulatorów

zebranych przez zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory.

Art. 59b.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór ewidencji zaświadczeń, o której mowa w art. 59 ust. 1, sposób jej prowadzenia

oraz jej zakres,

2)

wzór zaświadczenia, o którym mowa w art. 59a ust. 1

- kierując się potrzebą ujednolicenia ewidencji i treści zaświadczeń oraz ułatwienia

prowadzenia ewidencji.

”

;

20)

w art. 63

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Prowadzący zakład przetwarzania, w którym przetwarza się zużyte baterie samochodowe

kwasowo-ołowiowe, zużyte akumulatory samochodowe kwasowo-ołowiowe, zużyte baterie

przemysłowe kwasowo-ołowiowe lub zużyte akumulatory przemysłowe kwasowo-ołowiowe,

zapewnia co najmniej przekazanie powstałych w wyniku przetwarzania frakcji zawierających

ołów i jego związki oraz frakcji tworzyw sztucznych do instalacji prowadzących recykling

ołowiu i jego związków lub recykling tworzyw sztucznych, spełniających wymagania określone

w przepisach wydanych na podstawie ust. 7.

”

,

b)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

Przetwarzanie i recykling, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oraz przetwarzanie i recykling

zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o których mowa w ust. 2, obejmuje co najmniej

usunięcie wszystkich cieczy i kwasów.

”

,

c)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

wymagania dotyczące

1)

procesu przetwarzania zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych

akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych kwasowo-ołowiowych

lub zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych,

2)

instalacji prowadzących recykling ołowiu i jego związków lub recykling tworzyw sztucznych

- biorąc pod uwagę rozwój techniczny i naukowy oraz najlepsze dostępne techniki, a

także kierując się potrzebą zapewnienia bezpiecznego dla środowiska i zdrowia ludzi

przetwarzania i recyklingu zużytych baterii i zużytych akumulatorów.

”

;

21)

w art. 64

a)

w ust. 1

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, w zależności

od rodzaju prowadzonego przetwarzania i recyklingu, jest obowiązany do prowadzenia

ewidencji zaświadczeń, o których mowa w art. 64a ust. 1, oraz ewidencji obejmującej

informacje o

”

,

-

w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 4 w brzmieniu

„

4)

osiągniętych poziomach wydajności recyklingu.

”

,

b)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów jest obowiązany

do przechowywania ewidencji, o których mowa w ust. 1, oraz zaświadczeń, o których

mowa w art. 64a ust. 1, przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego

dotyczą.

”

;

22)

w rozdziale 11 po art. 64 dodaje się art. 64a i art. 64b w brzmieniu

„

Art. 64a.

1.

Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów jest obowiązany

wydać wprowadzającemu baterie lub akumulatory, z którym ma zawartą umowę, lub podmiotowi

pośredniczącemu, z którym ma zawartą umowę, w terminie do dnia 28 lutego każdego roku

za poprzedni rok kalendarzowy, zaświadczenie o przetworzonych zużytych bateriach lub

zużytych akumulatorach zawierające

1)

numer rejestrowy prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;

2)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby prowadzącego zakład

przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;

3)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby prowadzącego działalność

w zakresie recyklingu, do którego przekazano zużyte baterie lub zużyte akumulatory;

4)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby prowadzącego działalność

w zakresie unieszkodliwiania, do którego przekazano zużyte baterie lub zużyte akumulatory;

5)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii

lub zużytych akumulatorów, o ile został nadany;

6)

numer REGON prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów,

o ile został nadany;

7)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) prowadzącego działalność w zakresie recyklingu,

do którego przekazano zużyte baterie lub zużyte akumulatory, o ile został nadany;

8)

numer REGON prowadzącego działalność w zakresie recyklingu, do którego przekazano

zużyte baterie lub zużyte akumulatory, o ile został nadany;

9)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) prowadzącego działalność w zakresie unieszkodliwiania,

do którego przekazano zużyte baterie lub zużyte akumulatory, o ile został nadany;

10)

numer REGON prowadzącego działalność w zakresie unieszkodliwiania, do którego przekazano

zużyte baterie lub zużyte akumulatory, o ile został nadany;

11)

rodzaj przyjętych do przetworzenia zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;

12)

masę przyjętych do przetworzenia zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;

13)

rodzaj przetworzonych zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;

14)

masę przetworzonych zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;

15)

oznaczenie procesu recyklingu, z podaniem procesu określonego w załączniku nr 1 do

ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach;

16)

oznaczenie procesu unieszkodliwiania, z podaniem procesu określonego w załączniku

nr 2 do ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach;

17)

masę zużytych baterii lub zużytych akumulatorów wyeksportowanych w celu poddania procesom

recyklingu i unieszkodliwiania;

18)

masę zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, które stanowiły przedmiot wewnątrzwspólnotowej

dostawy w celu poddania procesom recyklingu i unieszkodliwiania;

19)

masę zużytych baterii lub zużytych akumulatorów przekazanych do recyklingu;

20)

masę zużytych baterii lub zużytych akumulatorów przekazanych do unieszkodliwiania;

21)

numer kolejny z ewidencji zaświadczeń o przetworzonych zużytych bateriach i zużytych

akumulatorach;

22)

roczne moce przerobowe zakładu przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.

2.

Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów sporządza

zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, w trzech egzemplarzach, z których pierwszy

otrzymuje wprowadzający baterie lub akumulatory, lub podmiot pośredniczący, z którym

ma podpisaną umowę, drugi jest przekazywany marszałkowi województwa, a trzeci pozostaje

u prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.

3.

W przypadku podmiotu pośredniczącego realizującego obowiązki w imieniu więcej niż

jednego wprowadzającego baterie lub akumulatory, w tym obowiązek podpisania umowy

z prowadzącym zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, dopuszcza

się możliwość sporządzenia zbiorczego zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1, obejmującego

łącznie wszystkich wprowadzających baterie lub akumulatory, w imieniu których działa

ten sam podmiot pośredniczący.

4.

Łączna masa przetworzonych zużytych baterii lub zużytych akumulatorów wskazana w zaświadczeniach,

o których mowa w ust. 1, nie może przekraczać rocznych mocy przerobowych zakładu przetwarzania

zużytych baterii lub zużytych akumulatorów określonych w decyzjach związanych z gospodarką

odpadami.

Art. 64b.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór ewidencji zaświadczeń, o której mowa w art. 64 ust. 1, sposób jej prowadzenia

oraz jej zakres,

2)

wzór zaświadczenia, o którym mowa w art. 64a ust. 1

- kierując się potrzebą ujednolicenia ewidencji i treści zaświadczeń oraz ułatwienia

prowadzenia ewidencji.

”

;

23)

art. 65 otrzymuje brzmienie

„

Art. 65.

1.

Marszałek województwa prowadzi odrębny rachunek bankowy w celu gromadzenia i przekazywania

wpływów z opłaty produktowej, dodatkowej opłaty produktowej, opłaty na publiczne kampanie

edukacyjne oraz nieodebranej opłaty depozytowej.

2.

Wpływy z tytułu opłat, o których mowa w ust. 1, powiększone o przychody z oprocentowania

rachunków bankowych i pomniejszone o dochody budżetu samorządu województwa, o których

mowa w ust. 3, marszałek województwa przekazuje w terminie 30 dni po upływie każdego

kwartału na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

3.

Wpływy z tytułu opłat, o których mowa w ust. 1, w wysokości 5% stanowią dochody budżetu

samorządu województwa z przeznaczeniem na koszty egzekucji należności z tytułu tych

opłat i obsługę administracyjną systemu tych opłat.

”

;

24)

uchyla się art. 66-68;

25)

po art. 71a dodaje się art. 71b w brzmieniu

„

Art. 71b.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska co najmniej raz w roku przeprowadza kontrolę

zakładu przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.

”

;

26)

uchyla się art. 82;

27)

art. 83 otrzymuje brzmienie

„

Art. 83.

Kto, wbrew przepisom art. 34, nie prowadzi lub nie przechowuje ewidencji obejmującej

informacje o rodzaju i masie wprowadzonych do obrotu baterii i akumulatorów, lub prowadzi

ewidencję nierzetelnie, podlega karze grzywny.

”

;

28)

uchyla się art. 85;

29)

w art. 89 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

nie przyjmuje zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych lub zużytych akumulatorów

samochodowych kwasowo-ołowiowych od użytkownika końcowego,

”

;

30)

w art. 90 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

w terminie 30 dni od dnia pobrania opłaty depozytowej, nie przyjmuje zużytych baterii

samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych

lub nie zwraca pobranej opłaty depozytowej wraz z potwierdzeniem jej zwrotu,

”

;

31)

po art. 92 dodaje się art. 92a w brzmieniu

„

Art. 92a.

Kto, wbrew przepisom art. 59a, nie wydaje zaświadczenia o zebranych zużytych bateriach

i zużytych akumulatorach lub wydaje je nieterminowo, podlega karze grzywny.

”

;

32)

uchyla się art. 93;

33)

art. 95 otrzymuje brzmienie

„

Art. 95.

Kto, wbrew przepisom art. 64, nie prowadzi lub nie przechowuje ewidencji zaświadczeń

oraz ewidencji obejmującej informacje o rodzaju i masie przyjętych do przetwarzania

zużytych baterii i zużytych akumulatorów, przetworzonych zużytych baterii i zużytych

akumulatorów, osiągniętych poziomów recyklingu oraz osiągniętych poziomów wydajności

recyklingu, lub prowadzi ewidencje nierzetelnie, podlega karze grzywny.

”

;

34)

po art. 95 dodaje się art. 95a w brzmieniu

„

Art. 95a.

Kto, wbrew przepisom art. 64a, nie wydaje zaświadczenia o przetworzonych zużytych

bateriach lub zużytych akumulatorach lub wydaje je nieterminowo, podlega karze grzywny.

”

;

35)

art. 96 otrzymuje brzmienie

„

Art. 96.

1.

Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w art. 74-95a, następuje w trybie przepisów

Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

2.

Za wykroczenia, o których mowa w art. 74-95a, odpowiada, jak sprawca, także ten, kto

na podstawie przepisu prawa, decyzji właściwego organu, umowy lub faktycznego wykonywania

zajmuje się sprawami przedsiębiorcy związanymi z wprowadzaniem baterii lub akumulatorów,

ich dystrybucją lub gospodarowaniem zużytymi bateriami lub zużytymi akumulatorami.

”

;

36)

po art. 99 dodaje się art. 99a-99c w brzmieniu

„

Art. 99a.

Kto, wbrew przepisowi art. 15 ust. 3, nie przedkłada marszałkowi województwa sprawozdań

o osiągniętym poziomie wydajności recyklingu, o których mowa w art. 3 ust. 4 rozporządzenia

Komisji (UE) nr 493/2012, lub nie przedkłada ich terminowo, podlega karze pieniężnej

w wysokości od 100 zł do 1000 zł.

Art. 99b.

Podmiot pośredniczący, który nie posiada wdrożonego systemu zarządzania środowiskowego,

o którym mowa w art. 28 ust. 3, podlega karze pieniężnej w wysokości 10 000 zł.

Art. 99c.

Kto, wbrew przepisowi art. 63 ust. 2, nie zapewnia co najmniej przekazania frakcji

zawierających ołów i jego związki oraz frakcji tworzyw sztucznych do instalacji prowadzących

recykling ołowiu i jego związków lub recykling tworzyw sztucznych spełniających wymagania

określone w przepisach wydanych na podstawie art. 63 ust. 7, podlega karze pieniężnej

w wysokości od 5000 zł do 1 000 000 zł.

”

;

37)

uchyla się art. 100;

38)

po art. 100 dodaje się art. 100a i art. 100b w brzmieniu

„

Art. 100a.

Kto, wbrew przepisowi art. 56 ust. 1, nie przekazuje nieodebranej opłaty depozytowej

lub przekazuje ją nieterminowo, podlega karze pieniężnej w wysokości od 500 zł do

10 000 zł.

Art. 100b.

Kto, wbrew przepisom art. 56 ust. 2, nie przedkłada marszałkowi województwa sprawozdania

o wysokości pobranej opłaty depozytowej i przekazanej nieodebranej opłaty depozytowej,

składa je nieterminowo lub składa sprawozdanie nierzetelne, podlega karze pieniężnej

w wysokości od 100 zł do 1000 zł.

”

;

39)

w art. 103

a)

ust. 1-3 otrzymują brzmienie

„

1.

Kary pieniężne, o których mowa w art. 97-99c i art. 100a-102, wymierza, w drodze decyzji,

wojewódzki inspektor ochrony środowiska.

2.

Ustalając wysokość kar pieniężnych, o których mowa w art. 97-99c i art. 100a-102,

uwzględnia się zakres naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu.

3.

Kary pieniężne wnosi się na odrębny rachunek bankowy wojewódzkiego inspektoratu ochrony

środowiska.

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu

„

3a.

Kary pieniężne wnosi się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu

kary pieniężnej stała się ostateczna.

3b.

Wpływy z tytułu kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.

”

,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

W sprawach dotyczących kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wojewódzkiemu inspektorowi

ochrony środowiska.

”

.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1232, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 400a w ust. 1

a)

pkt 8a otrzymuje brzmienie

„

8a)

wykonywanie badań i pomiarów związanych z odpadami przez organy Inspekcji Ochrony

Środowiska oraz badań laboratoryjnych w zakresie zawartości metali ciężkich w bateriach

lub akumulatorach przez Inspekcję Handlową;

”

,

b)

po pkt 8a dodaje się pkt 8b w brzmieniu

„

8b)

finansowanie w całości lub w części wpisów w sprawach prowadzonych przez Głównego

Inspektora Ochrony Środowiska przed sądami administracyjnymi;

”

;

2)

w art. 401 w ust. 7

a)

uchyla się pkt 13,

b)

po pkt 13 dodaje się pkt 13a w brzmieniu

„

13a)

wpływy z opłat, o których mowa w art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach;

”

;

3)

w art. 401c w ust. 9

a)

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Środki Narodowego Funduszu w wysokości nie mniejszej niż kwota przychodów, o których

mowa w art. 401 ust. 7 pkt 8-13a, po pomniejszeniu o koszty obsługi tych przychodów,

przeznacza się na

”

,

b)

w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

wykonywanie badań i pomiarów związanych z odpadami przez organy Inspekcji Ochrony

Środowiska oraz badań laboratoryjnych w zakresie zawartości metali ciężkich w bateriach

lub akumulatorach przez Inspekcję Handlową.

”

;

4)

w art. 402 uchyla się ust. 10.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

W ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1162 oraz z 2014 r. poz. 822) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 21 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu jest obowiązany do przekazania zużytych

baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych i zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych

zbierającemu zużyte baterie lub zużyte akumulatory lub prowadzącemu zakład przetwarzania

zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, który spełnia wymagania, o których mowa

w art. 15 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach

(Dz. U. Nr 79, poz. 666, z późn. zm. i w przepisach wydanych na podstawie art. 63 ust. 7 tej ustawy.

”

;

2)

art. 48a otrzymuje brzmienie

„

Art. 48a.

Kto, wbrew przepisowi art. 21 ust. 2, nie przekazuje zużytych baterii samochodowych

kwasowo-ołowiowych i zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych zbierającemu

zużyte baterie lub zużyte akumulatory lub prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych

baterii lub zużytych akumulatorów, podlega karze grzywny.

”

.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

W ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1155) w art. 58 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przedmiotem działania organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego

jest działalność związana z organizowaniem, zarządzaniem lub prowadzeniem przedsięwzięć

związanych ze zbieraniem, przetwarzaniem, recyklingiem i innymi niż recykling procesami

odzysku oraz unieszkodliwianiem zużytego sprzętu, w tym publiczne kampanie edukacyjne.

”

.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

1.

Przepisów ustawy w zakresie osiągania wymaganych poziomów zbierania, w tym dotyczących

opłaty produktowej, organizowania i finansowania zbierania, przetwarzania, recyklingu

i unieszkodliwiania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, zawierania umowy ze

zbierającym zużyte baterie lub zużyte akumulatory oraz z prowadzącym zakład przetwarzania

zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, składania wykazu zakładów przetwarzania

zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, nie stosuje się do

1)

wprowadzającego baterie lub akumulatory, który w danym roku kalendarzowym wprowadził

do obrotu baterie przenośne lub akumulatory przenośne o łącznej masie nieprzekraczającej

1 kg;

2)

wprowadzającego baterie lub akumulatory, który w danym roku kalendarzowym wprowadził

do obrotu baterie przemysłowe lub akumulatory przemysłowe, baterie samochodowe lub

akumulatory samochodowe o łącznej masie nieprzekraczającej 100 kg.

2.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie, jeżeli

1)

przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, złoży marszałkowi województwa, w terminie

do dnia 15 marca każdego roku

a)

zaświadczenie lub oświadczenie o pomocy de minimis w zakresie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy

publicznej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404, z późn. zm.,

b)

informacje, których zakres został określony w przepisach wydanych na podstawie art.

37 ust. 2a ustawy, o której mowa w lit. a, a w przypadku przedsiębiorców, do których

nie stosuje się przepisów o rachunkowości, także inne dokumenty pozwalające ocenić

sytuację finansową przedsiębiorcy za okres 3 ostatnich lat obrotowych;

2)

stanowi pomoc de minimis

a)

w rozumieniu przepisów rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania

art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis

(Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 1) albo

b)

w rolnictwie w rozumieniu przepisów rozporządzenia Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania

art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w

sektorze rolnym

(Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 9).

3.

Wartość pomocy de minimis odpowiada wartości zwolnienia z opłaty produktowej, obliczanej

z zastosowaniem stawki opłaty produktowej dla zużytych baterii przenośnych lub zużytych

akumulatorów przenośnych, wskazanej w przepisach wydanych na podstawie art. 40 ust.

2.

4.

Zaświadczenia lub oświadczenia, o których mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a, oraz informacje

i dokumenty, o których mowa w ust. 2 pkt 1 lit. b, mogą być przekazywane za pośrednictwem

środków komunikacji elektronicznej.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

W ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

(Dz. U. z 2013 r. poz. 21, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 50 w ust. 1 w pkt 4 w lit. b średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje lit.

c w brzmieniu

„

c)

podmiotów pośredniczących;

”

;

2)

w art. 52 w ust. 1 w pkt 7 w lit. b średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje lit.

c w brzmieniu

„

c)

podmiotu pośredniczącego

-

wykaz wprowadzających baterie lub akumulatory, z którymi podmiot pośredniczący zawarł

umowę, o której mowa w art. 28 ust. 4 tej ustawy, zawierający firmy przedsiębiorców

oraz oznaczenia ich siedzib i numery rejestrowe,

-

informację o wdrożonym systemie zarządzania środowiskowego albo o jego braku;

”

;

3)

w art. 53 po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Przedsiębiorca zagraniczny, będący wprowadzającym baterie lub akumulatory w rozumieniu

ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach, składa wniosek o wpis do rejestru

1)

za pośrednictwem osoby upoważnionej do jego reprezentowania, zgodnie z art. 87 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, do marszałka województwa właściwego ze względu na siedzibę oddziału - jeżeli ustanowił

oddział na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

za pośrednictwem podmiotu pośredniczącego, z którym zawarł umowę, o której mowa w

art. 28 ust. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach, do marszałka województwa właściwego ze względu na siedzibę podmiotu pośredniczącego

- jeżeli nie ustanowił oddziału na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

”

;

4)

w art. 60 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Przepisy art. 53 ust. 1 i 3-4 stosuje się odpowiednio.

”

;

5)

w art. 73 w ust. 2

a)

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności

”

,

b)

w pkt 6

-

lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

informacje o rodzaju i masie wprowadzonych do obrotu baterii i akumulatorów,

”

,

-

lit. c otrzymuje brzmienie

„

c)

informacje o wysokości środków przeznaczonych na publiczne kampanie edukacyjne oraz

o sposobie wykorzystania tych środków,

”

,

-

w lit. d w tiret drugim kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje tiret trzecie w

brzmieniu

„

-

wykaz punktów zbierania zużytych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów przenośnych

prowadzonych przez zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory, z którym wprowadzający

baterie lub akumulatory zawarł umowę, o której mowa w art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach, oraz wykaz miejsc odbioru, z których zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory

odbiera zużyte baterie przenośne lub zużyte akumulatory przenośne.

”

;

6)

w art. 75 w ust. 2

a)

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Roczne sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności

”

,

b)

pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

w przypadku prowadzącego działalność w zakresie zbierania zużytych baterii lub zużytych

akumulatorów - informacje o masie zebranych zużytych baterii przenośnych lub zużytych

akumulatorów przenośnych, ogółem i z podziałem na poszczególnych wprowadzających baterie

lub akumulatory, z którymi ten zbierający ma zawartą umowę, o której mowa w art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach lub zbiorcze informacje o masie zebranych zużytych baterii przenośnych i zużytych

akumulatorów przenośnych w przypadku zbierającego, który ma podpisaną umowę z podmiotem

pośredniczącym, o którym mowa w ustawie z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach;

”

,

c)

w pkt 10 w lit. c kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje lit. d w brzmieniu

„

d)

osiągniętych poziomach wydajności recyklingu.

”

;

7)

w art. 79 w ust. 2

a)

w pkt 4 lit. d otrzymuje brzmienie

„

d)

zbierania, recyklingu i wydajności recyklingu zużytych baterii i zużytych akumulatorów;

”

,

b)

pkt 11 otrzymuje brzmienie

„

11)

wpływach z opłat produktowych wraz z odsetkami, z podziałem na poszczególne rodzaje

opakowań i produktów, a także podmiotach, które te opłaty uiściły;

”

,

c)

uchyla się pkt 12.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

1.

Ogniwa guzikowe niespełniające wymogów, o których mowa w art. 8 ustawy zmienianej

w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wprowadzone do obrotu po raz pierwszy

zgodnie z obowiązującymi przepisami przed dniem 2 października 2015 r., mogą w dalszym

ciągu być zbywane do wyczerpania zapasów.

2.

Elektronarzędzia bezprzewodowe niespełniające wymogów, o których mowa w art. 8 ustawy

zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wprowadzone do obrotu po

raz pierwszy zgodnie z obowiązującymi przepisami przed dniem 1 stycznia 2017 r., mogą

w dalszym ciągu być zbywane do wyczerpania zapasów.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

Do powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy obowiązków sprawozdawczych

wprowadzającego baterie lub akumulatory, zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory

oraz prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów,

za okres do dnia 31 grudnia 2014 r., oraz do zobowiązań wprowadzającego baterie przenośne

lub akumulatory przenośne z tytułu opłaty produktowej, należnej za okres do dnia 31

grudnia 2014 r., stosuje się przepisy dotychczasowe.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

Podmiot pośredniczący jest obowiązany dostosować się do wymagań określonych w art.

28 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

Przepis art. 34 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się do dnia utworzenia Bazy danych

o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, o której mowa w ustawie zmienianej

w art. 5.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

1.

Do sposobu obliczania środków, o których mowa w art. 37 ust. 4 ustawy zmienianej w

art. 1, przekazywanych przez wprowadzających baterie lub akumulatory za rok 2014 stosuje

się przepisy dotychczasowe.

2.

W przypadku gdy wprowadzający baterie lub akumulatory nie przeznaczył na publiczne

kampanie edukacyjne w terminie do dnia 31 grudnia 2014 r. pełnej kwoty, o której mowa

w art. 37 ust. 4 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, należność, o której mowa w art.

37 ust. 4 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, ulega obniżeniu o kwotę faktycznie poniesioną

przez niego w danym roku na publiczne kampanie edukacyjne.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

1.

Sprzedawca detaliczny baterii przemysłowych kwasowo-ołowiowych lub akumulatorów przemysłowych

kwasowo-ołowiowych, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy pobrał od

kupującego opłatę depozytową, jest obowiązany do jej zwrotu, w tym do potwierdzenia

jej pobrania i zwrotu, przekazywania nieodebranej opłaty depozytowej oraz przechowywania

dokumentów potwierdzających pobranie opłaty depozytowej i dokumentów potwierdzających

zwrot opłaty depozytowej, stosując przepisy dotychczasowe.

2.

Sprzedawca, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do sporządzenia i przedłożenia

sprawozdania o wysokości pobranej opłaty depozytowej i przekazanej nieodebranej opłaty

depozytowej za rok 2014 zgodnie z art. 56 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

1.

Wprowadzający baterie lub akumulatory może sporządzać i składać sprawozdania za rok

2014, na zasadach i w trybie określonych w art. 237 ust. 1 ustawy zmienianej w art.

5, za pośrednictwem podmiotu pośredniczącego.

2.

Sprawozdania za rok 2014 sporządzane na podstawie art. 59 ust. 3 ustawy zmienianej

w art. 1, na zasadach i w trybie określonych w art. 237 ust. 1 ustawy zmienianej w

art. 5, składa wyłącznie zbierający zużyte baterie przenośne lub zużyte akumulatory

przenośne, który przekazuje zużyte baterie lub zużyte akumulatory bezpośrednio prowadzącemu

zakład przetwarzania.

3.

Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów jest obowiązany

zamieścić w sprawozdaniu za rok 2014 sporządzanym na podstawie art. 64 ust. 5 ustawy

zmienianej w art. 1, na zasadach i w trybie określonych w art. 237 ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 5, informację o osiągniętych poziomach wydajności recyklingu.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

1.

Marszałek województwa sporządza i przedkłada sprawozdanie, o którym mowa w art. 67

ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, za rok 2014, zgodnie z przepisami dotychczasowymi.

2.

W przypadku niewykorzystania przez marszałka województwa środków przeznaczonych na

publiczne kampanie edukacyjne na rok 2014 lub stwierdzenia przez wojewodę ich nieprawidłowego

wykorzystania stosuje się przepisy dotychczasowe.

3.

Do kontroli sposobu wykorzystania przez marszałka województwa dotacji celowej na prowadzenie

publicznych kampanii edukacyjnych przyznanej przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

Podmiot pośredniczący jest obowiązany do złożenia wniosku o wpis do rejestru, o którym

mowa w art. 49 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 5, w terminie 6 miesięcy od dnia utworzenia

rejestru.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

Do czasu utworzenia rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1 ustawy zmienianej w art.

5, przedsiębiorca zagraniczny, będący wprowadzającym baterie lub akumulatory w rozumieniu

ustawy zmienianej w art. 1, składa wniosek o wpis do rejestru wprowadzających baterie

lub akumulatory oraz prowadzących zakłady przetwarzania zużytych baterii lub zużytych

akumulatorów

1)

za pośrednictwem osoby upoważnionej do jego reprezentowania, zgodnie z art. 87 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 672, z późn. zm., do marszałka województwa właściwego ze względu na siedzibę oddziału - jeżeli ustanowił

oddział na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

za pośrednictwem podmiotu pośredniczącego, z którym zawarł umowę, o której mowa w

art. 28 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, do marszałka województwa właściwego ze

względu na siedzibę podmiotu pośredniczącego - jeżeli nie ustanowił oddziału na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

1.

Do czasu utworzenia Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami,

o której mowa w ustawie zmienianej w art. 5, marszałek województwa sporządza i przekazuje

ministrowi właściwemu do spraw środowiska sprawozdanie o wydajności recyklingu dla

procesu recyklingu zużytych baterii lub zużytych akumulatorów obejmujące informacje

zawarte w sprawozdaniach, o których mowa w art. 3 ust. 4 rozporządzenia Komisji (UE) nr 493/2012 z dnia 11 czerwca 2012 r. ustanawiającego

na podstawie dyrektywy 2006/66/WE Parlamentu Europejskiego i Rady szczegółowe przepisy

dotyczące obliczenia wydajności recyklingu dla procesów recyklingu zużytych baterii

i akumulatorów

(Dz. Urz. UE L 151 z 12.06.2012, str. 9), w terminie do dnia 20 maja za poprzedni rok kalendarzowy.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór i sposób

przedkładania sprawozdania o wydajności recyklingu dla procesu recyklingu zużytych

baterii lub zużytych akumulatorów w okresie od wejścia w życie niniejszej ustawy do

czasu utworzenia Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami,

jednak nie dłużej niż do daty ogłoszonej w komunikacie, o którym mowa w art. 238 ust.

2 ustawy zmienianej w art. 5, kierując się potrzebą ujednolicenia treści sprawozdań

oraz ułatwienia ich przekazywania przez marszałka województwa.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

1.

Do czasu utworzenia Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami,

o której mowa w ustawie zmienianej w art. 5, marszałek województwa jest obowiązany

do sporządzenia i przedłożenia Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska zbiorczego

sprawozdania ze sprawozdań i wykazów, o których mowa w

1)

art. 34 ust. 2, art. 35, art. 36 ust. 4, art. 37 ust. 6, art. 41 ust. 3, art. 59 ust.

3 i art. 64 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem

wejścia w życie ustawy zmienianej w art. 5,

2)

art. 56 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1

- w terminie do dnia 15 kwietnia roku, w którym te sprawozdania zostały przekazane.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, wzór

zbiorczego sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, oraz sposób jego przekazywania, kierując

się potrzebą ujednolicenia sprawozdań.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 63 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1

zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 63 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak

nie dłużej niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

stosuje się przepisy dotychczasowe.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 3 lit. a, który wchodzi w życie z dniem 2 października 2015 r.;

2)

art. 1 pkt 3 lit. b, pkt 20 lit. a oraz pkt 36 w zakresie art. 99c, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

Wprowadzający baterie przenośne lub akumulatory przenośne sporządza sprawozdanie zawierające

informacje oraz wykazy, o których mowa w art. 73 ust. 2 pkt 1 i pkt 6 lit. d tiret pierwsze i trzecie ustawy z dnia 14 grudnia

2012 r. o odpadach, na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

Kto, wbrew przepisowi art. 21 ust. 2, nie przekazuje zużytych baterii samochodowych

kwasowo-ołowiowych i zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych zbierającemu

zużyte baterie lub zużyte akumulatory lub prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych

baterii lub zużytych akumulatorów, podlega karze grzywny.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

1.

Zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory jest obowiązany wydać wprowadzającemu

baterie lub akumulatory, z którym ma zawartą umowę, lub podmiotowi pośredniczącemu,

z którym ma zawartą umowę, w terminie do dnia 28 lutego każdego roku za poprzedni

rok kalendarzowy, zaświadczenie o zebranych zużytych bateriach przenośnych lub zużytych

akumulatorach przenośnych zawierające

1)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby zbierającego zużyte

baterie lub zużyte akumulatory;

2)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby prowadzącego zakład

przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, do którego przekazano zużyte

baterie lub zużyte akumulatory;

3)

numer rejestrowy prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów,

do którego przekazano zużyte baterie lub zużyte akumulatory;

4)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory,

o ile został nadany;

5)

numer REGON zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory, o ile został nadany;

6)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii

lub zużytych akumulatorów, do którego przekazano zużyte baterie lub zużyte akumulatory,

o ile został nadany;

7)

numer REGON prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów,

do którego przekazano zużyte baterie lub zużyte akumulatory, o ile został nadany;

8)

rodzaj zebranych zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;

9)

masę zebranych zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;

10)

masę zużytych baterii lub zużytych akumulatorów przekazanych do zakładu przetwarzania

zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;

11)

numer kolejny z ewidencji zaświadczeń o zebranych zużytych bateriach i zużytych akumulatorach.

2.

Zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory sporządza zaświadczenie, o którym

mowa w ust. 1, w trzech egzemplarzach, z których pierwszy otrzymuje wprowadzający

baterie lub akumulatory, lub podmiot pośredniczący, z którym ma podpisaną umowę, drugi

jest przekazywany marszałkowi województwa, a trzeci pozostaje u zbierającego zużyte

baterie lub zużyte akumulatory.

3.

W przypadku podmiotu pośredniczącego realizującego obowiązki w imieniu więcej niż

jednego wprowadzającego baterie lub akumulatory, w tym obowiązek podpisania umowy

ze zbierającym zużyte baterie lub zużyte akumulatory, dopuszcza się możliwość sporządzenia

zbiorczego zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1, obejmującego łącznie wszystkich

wprowadzających baterie lub akumulatory, w imieniu których działa ten sam podmiot

pośredniczący.

4.

Łączna masa zużytych baterii i zużytych akumulatorów wskazana w zaświadczeniach, o

których mowa w ust. 1, nie może być większa od masy zużytych baterii i zużytych akumulatorów

zebranych przez zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór ewidencji zaświadczeń, o której mowa w art. 59 ust. 1, sposób jej prowadzenia

oraz jej zakres,

2)

wzór zaświadczenia, o którym mowa w art. 59a ust. 1

- kierując się potrzebą ujednolicenia ewidencji i treści zaświadczeń oraz ułatwienia

prowadzenia ewidencji.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

1.

Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów jest obowiązany

wydać wprowadzającemu baterie lub akumulatory, z którym ma zawartą umowę, lub podmiotowi

pośredniczącemu, z którym ma zawartą umowę, w terminie do dnia 28 lutego każdego roku

za poprzedni rok kalendarzowy, zaświadczenie o przetworzonych zużytych bateriach lub

zużytych akumulatorach zawierające

1)

numer rejestrowy prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;

2)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby prowadzącego zakład

przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;

3)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby prowadzącego działalność

w zakresie recyklingu, do którego przekazano zużyte baterie lub zużyte akumulatory;

4)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby prowadzącego działalność

w zakresie unieszkodliwiania, do którego przekazano zużyte baterie lub zużyte akumulatory;

5)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii

lub zużytych akumulatorów, o ile został nadany;

6)

numer REGON prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów,

o ile został nadany;

7)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) prowadzącego działalność w zakresie recyklingu,

do którego przekazano zużyte baterie lub zużyte akumulatory, o ile został nadany;

8)

numer REGON prowadzącego działalność w zakresie recyklingu, do którego przekazano

zużyte baterie lub zużyte akumulatory, o ile został nadany;

9)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) prowadzącego działalność w zakresie unieszkodliwiania,

do którego przekazano zużyte baterie lub zużyte akumulatory, o ile został nadany;

10)

numer REGON prowadzącego działalność w zakresie unieszkodliwiania, do którego przekazano

zużyte baterie lub zużyte akumulatory, o ile został nadany;

11)

rodzaj przyjętych do przetworzenia zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;

12)

masę przyjętych do przetworzenia zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;

13)

rodzaj przetworzonych zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;

14)

masę przetworzonych zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;

15)

oznaczenie procesu recyklingu, z podaniem procesu określonego w załączniku nr 1 do

ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach;

16)

oznaczenie procesu unieszkodliwiania, z podaniem procesu określonego w załączniku

nr 2 do ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach;

17)

masę zużytych baterii lub zużytych akumulatorów wyeksportowanych w celu poddania procesom

recyklingu i unieszkodliwiania;

18)

masę zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, które stanowiły przedmiot wewnątrzwspólnotowej

dostawy w celu poddania procesom recyklingu i unieszkodliwiania;

19)

masę zużytych baterii lub zużytych akumulatorów przekazanych do recyklingu;

20)

masę zużytych baterii lub zużytych akumulatorów przekazanych do unieszkodliwiania;

21)

numer kolejny z ewidencji zaświadczeń o przetworzonych zużytych bateriach i zużytych

akumulatorach;

22)

roczne moce przerobowe zakładu przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.

2.

Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów sporządza

zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, w trzech egzemplarzach, z których pierwszy

otrzymuje wprowadzający baterie lub akumulatory, lub podmiot pośredniczący, z którym

ma podpisaną umowę, drugi jest przekazywany marszałkowi województwa, a trzeci pozostaje

u prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.

3.

W przypadku podmiotu pośredniczącego realizującego obowiązki w imieniu więcej niż

jednego wprowadzającego baterie lub akumulatory, w tym obowiązek podpisania umowy

z prowadzącym zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, dopuszcza

się możliwość sporządzenia zbiorczego zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1, obejmującego

łącznie wszystkich wprowadzających baterie lub akumulatory, w imieniu których działa

ten sam podmiot pośredniczący.

4.

Łączna masa przetworzonych zużytych baterii lub zużytych akumulatorów wskazana w zaświadczeniach,

o których mowa w ust. 1, nie może przekraczać rocznych mocy przerobowych zakładu przetwarzania

zużytych baterii lub zużytych akumulatorów określonych w decyzjach związanych z gospodarką

odpadami.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór ewidencji zaświadczeń, o której mowa w art. 64 ust. 1, sposób jej prowadzenia

oraz jej zakres,

2)

wzór zaświadczenia, o którym mowa w art. 64a ust. 1

- kierując się potrzebą ujednolicenia ewidencji i treści zaświadczeń oraz ułatwienia

prowadzenia ewidencji.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

1.

Marszałek województwa prowadzi odrębny rachunek bankowy w celu gromadzenia i przekazywania

wpływów z opłaty produktowej, dodatkowej opłaty produktowej, opłaty na publiczne kampanie

edukacyjne oraz nieodebranej opłaty depozytowej.

2.

Wpływy z tytułu opłat, o których mowa w ust. 1, powiększone o przychody z oprocentowania

rachunków bankowych i pomniejszone o dochody budżetu samorządu województwa, o których

mowa w ust. 3, marszałek województwa przekazuje w terminie 30 dni po upływie każdego

kwartału na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

3.

Wpływy z tytułu opłat, o których mowa w ust. 1, w wysokości 5% stanowią dochody budżetu

samorządu województwa z przeznaczeniem na koszty egzekucji należności z tytułu tych

opłat i obsługę administracyjną systemu tych opłat.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska co najmniej raz w roku przeprowadza kontrolę

zakładu przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

Kto, wbrew przepisom art. 34, nie prowadzi lub nie przechowuje ewidencji obejmującej

informacje o rodzaju i masie wprowadzonych do obrotu baterii i akumulatorów, lub prowadzi

ewidencję nierzetelnie, podlega karze grzywny.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

Kto, wbrew przepisom art. 59a, nie wydaje zaświadczenia o zebranych zużytych bateriach

i zużytych akumulatorach lub wydaje je nieterminowo, podlega karze grzywny.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

Kto, wbrew przepisom art. 64, nie prowadzi lub nie przechowuje ewidencji zaświadczeń

oraz ewidencji obejmującej informacje o rodzaju i masie przyjętych do przetwarzania

zużytych baterii i zużytych akumulatorów, przetworzonych zużytych baterii i zużytych

akumulatorów, osiągniętych poziomów recyklingu oraz osiągniętych poziomów wydajności

recyklingu, lub prowadzi ewidencje nierzetelnie, podlega karze grzywny.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

Kto, wbrew przepisom art. 64a, nie wydaje zaświadczenia o przetworzonych zużytych

bateriach lub zużytych akumulatorach lub wydaje je nieterminowo, podlega karze grzywny.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

1.

Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w art. 74-95a, następuje w trybie przepisów

Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

2.

Za wykroczenia, o których mowa w art. 74-95a, odpowiada, jak sprawca, także ten, kto

na podstawie przepisu prawa, decyzji właściwego organu, umowy lub faktycznego wykonywania

zajmuje się sprawami przedsiębiorcy związanymi z wprowadzaniem baterii lub akumulatorów,

ich dystrybucją lub gospodarowaniem zużytymi bateriami lub zużytymi akumulatorami.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

Kto, wbrew przepisowi art. 15 ust. 3, nie przedkłada marszałkowi województwa sprawozdań

o osiągniętym poziomie wydajności recyklingu, o których mowa w art. 3 ust. 4 rozporządzenia

Komisji (UE) nr 493/2012, lub nie przedkłada ich terminowo, podlega karze pieniężnej

w wysokości od 100 zł do 1000 zł.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

Podmiot pośredniczący, który nie posiada wdrożonego systemu zarządzania środowiskowego,

o którym mowa w art. 28 ust. 3, podlega karze pieniężnej w wysokości 10 000 zł.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

Kto, wbrew przepisowi art. 63 ust. 2, nie zapewnia co najmniej przekazania frakcji

zawierających ołów i jego związki oraz frakcji tworzyw sztucznych do instalacji prowadzących

recykling ołowiu i jego związków lub recykling tworzyw sztucznych spełniających wymagania

określone w przepisach wydanych na podstawie art. 63 ust. 7, podlega karze pieniężnej

w wysokości od 5000 zł do 1 000 000 zł.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

Kto, wbrew przepisowi art. 56 ust. 1, nie przekazuje nieodebranej opłaty depozytowej

lub przekazuje ją nieterminowo, podlega karze pieniężnej w wysokości od 500 zł do

10 000 zł.

Dz.U. 2014 poz. 1322 inForce

Kto, wbrew przepisom art. 56 ust. 2, nie przedkłada marszałkowi województwa sprawozdania

o wysokości pobranej opłaty depozytowej i przekazanej nieodebranej opłaty depozytowej,

składa je nieterminowo lub składa sprawozdanie nierzetelne, podlega karze pieniężnej

w wysokości od 100 zł do 1000 zł.

Need to analyze how this provision applies to your matter?

Cross-reference this statute against case law, commentaries, and related legislative provisions inside Legislator AI.

Open in Legislator →