Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 września 2014 r. w sprawie nagród i zapomóg dla policjantów oraz tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów

Rozporządzenie określa

1)

szczegółowe warunki i tryb przyznawania policjantom nagród motywacyjnych i zapomóg,

tryb postępowania oraz przełożonych właściwych w zakresie przyznawania tych nagród

i zapomóg;

2)

sposób tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów, zwanego dalej „funduszem”,

oraz sposób ustalania i warunki zwiększania jego wysokości dla poszczególnych dysponentów;

3)

jednostki organizacyjne Policji, w których tworzy się fundusz.

1.

Nagrody motywacyjne przyznaje przełożony, o którym mowa w § 6, z własnej inicjatywy

lub na wniosek innego przełożonego policjanta, w oparciu o udokumentowane w formie

pisemnej okoliczności, o których mowa w art. 110a ust. 1 lub art. 121g ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, zwanej dalej „ustawą”.

2.

Wniosek o przyznanie nagrody motywacyjnej powinien również określać formę nagrody.

3.

Dopuszcza się opracowanie zbiorczych wniosków o przyznanie nagród motywacyjnych obejmujących

wszystkich policjantów przewidzianych do przyznania tych nagród.

4.

Wniosek o przyznanie nagrody motywacyjnej w okolicznościach, o których mowa w art.

121g ust. 1 ustawy, składa się w terminie 5 dni roboczych od dnia uzyskania informacji

o wielkości środków finansowych, uzyskanych z tytułu zmniejszenia uposażeń policjantów

w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim.

5.

Wniosek, o którym mowa w ust. 4, rozpatruje się w terminie umożliwiającym wypłatę

tej nagrody w ciągu 60 dni po upływie przyjętego okresu rozliczeniowego, określonego

w art. 121g ust. 3 ustawy.

6.

Do czasu wejścia w życie ustawy budżetowej wypłatę nagrody, o której mowa w art. 121g

ust. 1 ustawy, realizuje się ze środków ujętych w projekcie planu finansowego funduszu.

1.

Zapomogi przyznaje przełożony, o którym mowa w § 6, z własnej inicjatywy, na uzasadniony

wniosek innego przełożonego policjanta, organizacji związku zawodowego policjantów

lub policjanta.

2.

Wniosek powinien w szczególności określać formę zapomogi.

3.

Do wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające wystąpienie zdarzenia określonego

w art. 110a ust. 2 ustawy.

Przełożony, przyznając zapomogę, bierze pod uwagę sytuację materialną policjanta i

jego rodziny oraz fakt uzyskania z innego źródła pomocy finansowej z przeznaczeniem

na pokrycie wydatków związanych z wystąpieniem zdarzenia określonego w art. 110a ust.

2 ustawy.

Nagrodę motywacyjną i zapomogę wypłaca się w terminie 14 dni od dnia ich przyznania,

z zastrzeżeniem § 2 ust. 5.

1.

Przełożonymi właściwymi w zakresie przyznawania nagrody motywacyjnej i zapomogi są

1)

minister właściwy do spraw wewnętrznych w stosunku do policjanta na stanowisku służbowym

Komendanta Głównego Policji i jego zastępcy, a w szczególnie uzasadnionych przypadkach

także w stosunku do innych policjantów;

2)

Komendant Główny Policji w stosunku do policjanta na stanowisku służbowym

a)

Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji i jego zastępców,

b)

komendanta wojewódzkiego Policji, Komendanta Stołecznego Policji i ich zastępców,

c)

Komendanta-rektora, Zastępcy Komendanta-prorektora i kanclerza Wyższej Szkoły Policji

w Szczytnie,

d)

komendanta szkoły policyjnej i jego zastępców,

e)

dyrektora instytutu badawczego i jego zastępców,

f)

w Komendzie Głównej Policji lub pozostającego w jego dyspozycji, z wyłączeniem swoich

zastępców;

3)

Komendant Centralnego Biura Śledczego Policji w stosunku do policjanta na stanowisku

służbowym w Centralnym Biurze Śledczym Policji lub pozostającego w jego dyspozycji,

z wyłączeniem swoich zastępców;

4)

komendant wojewódzki Policji, Komendant Stołeczny Policji w stosunku do policjanta

na stanowisku służbowym

a)

komendanta powiatowego, miejskiego i rejonowego Policji oraz ich zastępców,

b)

w komendzie wojewódzkiej Policji, Komendzie Stołecznej Policji, oddziale prewencji

Policji, samodzielnym pododdziale prewencji Policji, samodzielnym pododdziale antyterrorystycznym

Policji, komisariacie specjalistycznym Policji oraz ośrodku szkolenia Policji lub

pozostającego w jego dyspozycji, z wyłączeniem swoich zastępców;

5)

komendant powiatowy, miejski, rejonowy Policji w stosunku do policjanta na stanowisku

służbowym

a)

komendanta komisariatu Policji oraz jego zastępców,

b)

w komendzie powiatowej, miejskiej, rejonowej Policji oraz komisariacie Policji lub

pozostającego w jego dyspozycji, z wyłączeniem swoich zastępców;

6)

Komendant-rektor Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie w stosunku do policjanta na stanowisku

służbowym w Wyższej Szkole Policji w Szczytnie lub pozostającego w jego dyspozycji,

z wyłączeniem Zastępcy Komendanta-prorektora i kanclerza Wyższej Szkoły Policji w

Szczytnie;

7)

komendant szkoły policyjnej w stosunku do policjanta na stanowisku służbowym w szkole

policyjnej lub pozostającego w jego dyspozycji, z wyłączeniem swoich zastępców;

8)

dyrektor instytutu badawczego w stosunku do policjanta na stanowisku służbowym w instytucie

badawczym lub pozostającego w jego dyspozycji, z wyłączeniem swoich zastępców.

2.

Dyrektorzy komórek organizacyjnych Komendy Głównej Policji przyznają nagrody motywacyjne

i zapomogi podległym im policjantom, z wyłączeniem swoich zastępców.

3.

Przełożeni, o których mowa w ust. 1 pkt 4, mogą upoważnić kierownika oddziału prewencji

Policji oraz kierownika samodzielnego pododdziału prewencji Policji do przyznawania

nagród motywacyjnych i zapomóg podległym im policjantom, z wyłączeniem swoich zastępców.

Komendant Główny Policji, komendanci wojewódzcy Policji oraz Komendant Stołeczny Policji

mogą przyznawać nagrody motywacyjne i zapomogi wszystkim policjantom, z wyłączeniem

swoich zastępców, każdy na terenie swojego działania.

1.

Fundusz tworzy się w

1)

Komendzie Głównej Policji, dla

a)

policjantów tej jednostki organizacyjnej Policji,

b)

Centralnego Biura Śledczego Policji;

2)

komendzie wojewódzkiej Policji i Komendzie Stołecznej Policji;

3)

Wyższej Szkole Policji w Szczytnie i szkołach policyjnych;

4)

instytucie badawczym.

2.

Wysokość funduszu wynosi 2,25% planowanych na dany rok kalendarzowy środków na uposażenie

zasadnicze wraz z dodatkami do uposażenia o charakterze stałym. W ramach funduszu

pozostawia się do dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych środki w wysokości

nieprzekraczającej kwoty wynikającej z iloczynu kwoty stanowiącej 0,1% przeciętnego

uposażenia policjantów i ogólnej liczby etatów Policji, z przeznaczeniem na nagrody

motywacyjne i zapomogi dla policjantów.

3.

W ramach funduszu utworzonego w Komendzie Głównej Policji wyodrębnia się środki do

dyspozycji Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji, z przeznaczeniem na nagrody

motywacyjne i zapomogi dla policjantów pełniących służbę w podległej jednostce organizacyjnej.

Przepis ust. 2 zdanie pierwsze stosuje się odpowiednio.

4.

W ramach funduszu utworzonego w jednostkach organizacyjnych, o których mowa w ust.

1 pkt 2, wyodrębnia się środki do dyspozycji właściwych miejscowo komendantów powiatowych,

miejskich i rejonowych Policji, z przeznaczeniem na nagrody motywacyjne i zapomogi

dla policjantów pełniących służbę w podległych im jednostkach organizacyjnych. Przepis

ust. 2 zdanie pierwsze stosuje się odpowiednio.

Wysokość funduszu pozostającego w dyspozycji Komendanta Głównego Policji, komendanta

wojewódzkiego Policji i Komendanta Stołecznego Policji zwiększa się

1)

w Komendzie Głównej Policji - o kwotę wynikającą z iloczynu stawki stanowiącej 1,2%

przeciętnego uposażenia policjantów i ogólnej liczby etatów Policji w jednostkach

organizacyjnych Policji;

2)

w komendzie wojewódzkiej Policji i Komendzie Stołecznej Policji - o kwotę wynikającą

z iloczynu stawki stanowiącej 5% przeciętnego uposażenia policjantów i ogólnej liczby

etatów Policji przeznaczonych na utworzenie stanowisk policyjnych w jednostkach organizacyjnych

Policji, o których mowa w § 6 ust. 1 pkt 4 lit. b i pkt 5 lit. b.

Przez przeciętne uposażenie policjantów, o którym mowa w § 8 ust. 2 i § 9, rozumie

się przeciętne miesięczne uposażenie, o którym mowa w art. 99 ust. 3 ustawy, bez 1/12

równowartości nagrody rocznej.

1.

Wysokość funduszu, niezależnie od zwiększenia, o którym mowa w art. 121g ust. 1 ustawy,

może być podwyższana przez jego dysponenta o niewykorzystane środki na uposażenie

zasadnicze wraz z dodatkami do uposażenia o charakterze stałym oraz na nagrody roczne.

2.

Środki wyodrębnione w trybie określonym w § 8 ust. 3 i 4 mogą być podwyższane, na

warunkach określonych w ust. 1, odpowiednio przez Komendanta Głównego Policji i właściwego

terytorialnie komendanta wojewódzkiego Policji lub Komendanta Stołecznego Policji.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 października 2014 r.