Ustawa z dnia 29 sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze, ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym oraz ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

W ustawie z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1112, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Ustawa reguluje

1)

zasady wspólnego dochodzenia roszczeń wierzycieli od niewypłacalnych dłużników będących

przedsiębiorcami;

2)

zasady dochodzenia roszczeń od niewypłacalnych dłużników będących osobami fizycznymi

nieprowadzącymi działalności gospodarczej;

3)

skutki ogłoszenia upadłości;

4)

zasady umarzania zobowiązań upadłego będącego osobą fizyczną;

5)

zasady postępowania naprawczego wobec przedsiębiorców zagrożonych niewypłacalnością

.

”

;

2)

w art. 2 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Postępowanie uregulowane ustawą wobec osób fizycznych nieprowadzących działalności

gospodarczej należy prowadzić tak, aby umożliwić umorzenie zobowiązań upadłego niewykonanych

w postępowaniu upadłościowym, a jeśli jest to możliwe - zaspokoić roszczenia wierzycieli

w jak najwyższym stopniu.

”

;

3)

w art. 6 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

osób fizycznych prowadzących gospodarstwo rolne, które nie prowadzą innej działalności

gospodarczej lub zawodowej;

”

;

4)

w części trzeciej tytuł V otrzymuje brzmienie

„

Tytuł V

Postępowanie upadłościowe wobec osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej

Art. 491

Przepisy niniejszego tytułu stosuje się wobec osób fizycznych, których upadłości nie

można ogłosić zgodnie z przepisami działu II tytułu I części pierwszej.

Art. 491

1.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym tytule stosuje się odpowiednio przepisy o

postępowaniu upadłościowym obejmującym likwidację majątku upadłego, z tym że nie stosuje

się przepisów art. 13, art. 21, art. 25, art. 36, art. 38, art. 40, art. 44-50, art.

55, art. 56, art. 73 ust. 5, art. 74, art. 165 ust. 1, art. 166, art. 167, art. 307

ust. 1 i art. 361.

2.

Postępowanie upadłościowe w sprawach objętych przepisami niniejszego tytułu prowadzi

się także wtedy, gdy dłużnik ma tylko jednego wierzyciela.

3.

Wniosek o ogłoszenie upadłości może zgłosić tylko dłużnik.

4.

Wniosek o ogłoszenie upadłości powinien zawierać

1)

imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz numer PESEL dłużnika, a jeśli dłużnik nie

posiada numeru PESEL - dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację;

2)

wskazanie miejsc, w których znajduje się majątek dłużnika;

3)

wskazanie okoliczności, które uzasadniają wniosek i ich uprawdopodobnienie;

4)

aktualny i zupełny wykaz majątku z szacunkową wyceną jego składników;

5)

spis wierzycieli z podaniem ich adresów i wysokości wierzytelności każdego z nich

oraz terminów zapłaty;

6)

spis wierzytelności spornych z zaznaczeniem zakresu w jakim dłużnik kwestionuje istnienie

wierzytelności; wskazanie wierzytelności w spisie wierzytelności spornych nie stanowi

jej uznania;

7)

listę zabezpieczeń ustanowionych na majątku dłużnika wraz z datami ich ustanowienia,

w szczególności hipotek, zastawów i zastawów rejestrowych;

8)

oświadczenie dłużnika, że nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 491

Art. 491

Sprawy o ogłoszenie upadłości objęte przepisami niniejszego tytułu rozpoznaje sąd

upadłościowy w składzie jednego sędziego zawodowego.

Art. 491

1.

Sąd oddala wniosek o ogłoszenie upadłości, jeżeli dłużnik doprowadził do swojej niewypłacalności

lub istotnie zwiększył jej stopień umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa.

2.

Sąd oddala wniosek o ogłoszenie upadłości, jeżeli w okresie dziesięciu lat przed dniem

zgłoszenia wniosku

1)

w stosunku do dłużnika prowadzono postępowanie upadłościowe według przepisów tytułu

niniejszego, jeżeli postępowanie to zostało umorzone z innych przyczyn niż na wniosek

dłużnika,

2)

ustalony dla dłużnika plan spłaty wierzycieli uchylono na podstawie przepisu art.

491

3)

dłużnik, mając taki obowiązek, wbrew przepisom ustawy nie zgłosił w terminie wniosku

o ogłoszenie upadłości,

4)

czynność prawna dłużnika została prawomocnie uznana za dokonaną z pokrzywdzeniem wierzycieli

- chyba że przeprowadzenie postępowania jest uzasadnione względami słuszności lub

względami humanitarnymi.

3.

Sąd oddala wniosek o ogłoszenie upadłości, jeżeli w okresie dziesięciu lat przed dniem

zgłoszenia wniosku w stosunku do dłużnika prowadzono postępowanie upadłościowe, w

którym umorzono całość lub część jego zobowiązań, chyba że do niewypłacalności dłużnika

lub zwiększenia jej stopnia doszło pomimo dochowania przez dłużnika należytej staranności

lub przeprowadzenie postępowania jest uzasadnione względami słuszności lub względami

humanitarnymi.

4.

Sąd oddala wniosek o ogłoszenie upadłości, jeżeli dane podane przez dłużnika we wniosku

są niezgodne z prawdą lub niezupełne, chyba że niezgodność lub niezupełność nie są

istotne lub przeprowadzenie postępowania jest uzasadnione względami słuszności lub

względami humanitarnymi.

Art. 491

Uwzględniając wniosek o ogłoszenie upadłości, sąd wydaje postanowienie o ogłoszeniu

upadłości, w którym

1)

wymienia imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz numer PESEL upadłego dłużnika

(upadłego), a jeżeli upadły nie posiada numeru PESEL - dane umożliwiające jego jednoznaczną

identyfikację;

2)

określa, że upadły jest osobą nieprowadzącą działalności gospodarczej;

3)

wskazuje, że postępowanie obejmuje likwidację majątku upadłego;

4)

wzywa wierzycieli upadłego do zgłaszania wierzytelności w terminie miesiąca od dnia

obwieszczenia postanowienia o ogłoszeniu upadłości w Monitorze Sądowym i Gospodarczym;

5)

wzywa osoby, którym przysługują prawa oraz prawa i roszczenia osobiste ciążące na

nieruchomości należącej do upadłego, jeżeli nie zostały ujawnione w księdze wieczystej,

do ich zgłaszania w terminie miesiąca od dnia obwieszczenia postanowienia o ogłoszeniu

upadłości w Monitorze Sądowym i Gospodarczym, pod rygorem utraty prawa powoływania

się na nie w postępowaniu;

6)

wyznacza sędziego-komisarza oraz syndyka.

Art. 491

1.

Postanowienie o ogłoszeniu upadłości podaje się niezwłocznie do publicznej wiadomości

przez ogłoszenie w budynku sądowym oraz obwieszczenie w Monitorze Sądowym i Gospodarczym.

2.

Postanowienie w przedmiocie ogłoszenia upadłości doręcza się syndykowi oraz upadłemu.

O ogłoszeniu upadłości powiadamia się właściwą izbę skarbową oraz właściwy oddział

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.

3.

Ogłoszenia wymagane w toku postępowania prowadzonego zgodnie z przepisami niniejszego

tytułu dokonywane są przez obwieszczenie w Monitorze Sądowym i Gospodarczym.

4.

Obwieszczenia, o których mowa w ust. 1 i 3, nie podlegają opłatom.

Art. 491

1.

W przypadku, gdy majątek niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza na pokrycie kosztów

postępowania albo w masie upadłości brak jest płynnych funduszów na ich pokrycie,

koszty te pokrywa tymczasowo Skarb Państwa.

2.

Sędzia-komisarz określa postanowieniem wysokość kosztów postępowania oraz zarządza

ich niezwłoczną wypłatę tymczasowo ze środków Skarbu Państwa. Na postanowienie sędziego-komisarza

przysługuje zażalenie.

3.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach sędzia-komisarz przyznaje syndykowi zaliczkę

na pokrycie kosztów postępowania oraz zarządza jej niezwłoczną wypłatę tymczasowo

ze środków Skarbu Państwa.

4.

Syndyk zwraca Skarbowi Państwa wypłacone kwoty niezwłocznie po wpływie do masy upadłości

funduszów wystarczających na pokrycie kosztów postępowania.

Art. 491

1.

Po ogłoszeniu upadłości syndyk zwraca się do naczelnika urzędu skarbowego właściwego

dla upadłego z wnioskiem o udzielenie informacji dotyczących upadłego, mających wpływ

na ocenę jego sytuacji majątkowej, w szczególności dotyczących okoliczności powodujących

powstanie po stronie upadłego obowiązku podatkowego w okresie pięciu lat przed dniem

zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości, oraz zasięga informacji w Krajowym Rejestrze

Sądowym, czy upadły jest wspólnikiem spółek handlowych, jak również czy w okresie

dziesięciu lat przed dniem zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości sprawował funkcję

członka organu spółek handlowych i czy w stosunku do tych spółek ogłoszono upadłość.

2.

Syndyk informuje sędziego-komisarza o niezgodności informacji uzyskanych w sposób,

o którym mowa w ust. 1, z danymi podanymi przez upadłego we wniosku o ogłoszenie upadłości.

Art. 491

1.

Sąd ustala wynagrodzenie syndyka w postępowaniu prowadzonym według przepisów niniejszego

tytułu biorąc pod uwagę wysokość funduszów masy upadłości, stopień zaspokojenia wierzycieli,

nakład pracy, zakres czynności podejmowanych w postępowaniu, stopień ich trudności

oraz czas trwania postępowania.

2.

Wynagrodzenie syndyka ustala się w wysokości od jednej czwartej przeciętnego miesięcznego

wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale

roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego do jego

dwukrotności.

3.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach sąd może ustalić wynagrodzenie syndyka w wysokości

do czterokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 2,

jeżeli jest to uzasadnione zwiększonym nakładem pracy syndyka wynikającym w szczególności

ze stopnia skomplikowania postępowania oraz liczby wierzycieli.

4.

W przedmiocie wynagrodzenia syndyka oraz zwrotu jego wydatków orzeka sąd upadłościowy

w składzie jednego sędziego zawodowego.

Art. 491

1.

Sąd umarza postępowanie na wniosek upadłego.

2.

Jeżeli upadły nie wskaże lub nie wyda syndykowi całego majątku, niezbędnych dokumentów

lub w inny sposób nie wykonuje ciążących na nim obowiązków, sąd, z urzędu albo na

wniosek syndyka lub wierzyciela, po wysłuchaniu upadłego, syndyka, a w razie potrzeby

także wierzycieli, umarza postępowanie, chyba że uchybienie przez upadłego ciążącym

na nim obowiązkom nie jest istotne lub przeprowadzenie postępowania jest uzasadnione

względami słuszności lub względami humanitarnymi.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podstawa do oddalenia wniosku

o ogłoszenie upadłości ujawni się po ogłoszeniu upadłości.

4.

Na postanowienie w przedmiocie umorzenia postępowania przysługuje zażalenie.

Art. 491

1.

Wątpliwości co do tego, które z przedmiotów należących do upadłego wchodzą w skład

masy upadłości, rozstrzyga sędzia-komisarz na wniosek syndyka lub upadłego.

2.

Postanowienie sędziego-komisarza, co do tego, które przedmioty należące do upadłego

wchodzą w skład masy upadłości oraz postanowienie w przedmiocie wyłączenia z masy

upadłości, wydane w trybie określonym w art. 73, doręcza się wierzycielom.

3.

Na postanowienia, o których mowa w ust. 2, przysługuje zażalenie.

Art. 491

Syndyk może pisemnie upoważnić upadłego do sprzedaży ruchomości należących do masy

upadłości. Do upoważnienia stosuje się odpowiednio przepisy o pełnomocnictwie.

Art. 491

1.

Jeżeli w skład masy upadłości wchodzi lokal mieszkalny albo dom jednorodzinny, w którym

zamieszkuje upadły, a konieczne jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych upadłego

i osób pozostających na jego utrzymaniu, z sumy uzyskanej z jego sprzedaży wydziela

się upadłemu kwotę odpowiadającą przeciętnemu czynszowi najmu lokalu mieszkalnego

w tej samej lub sąsiedniej miejscowości za okres od dwunastu do dwudziestu czterech

miesięcy.

2.

Kwotę, o której mowa w ust. 1, na wniosek upadłego, określa sędzia-komisarz, biorąc

pod uwagę potrzeby mieszkaniowe upadłego, w tym liczbę osób pozostających na jego

utrzymaniu, zdolności zarobkowe upadłego, sumę uzyskaną ze sprzedaży lokalu mieszkalnego

albo domu jednorodzinnego oraz opinię syndyka. Na postanowienie sędziego-komisarza

przysługuje zażalenie.

3.

Jeżeli fundusze masy upadłości na to pozwalają, a opuszczony przez upadłego lokal

mieszkalny albo dom jednorodzinny nie został jeszcze zbyty, sędzia-komisarz może przyznać

upadłemu zaliczkę na poczet kwoty, o której mowa w ust. 1.

Art. 491

1.

Po wykonaniu ostatecznego planu podziału, a gdy z uwagi na brak majątku upadłego plan

podziału nie został sporządzony - po zatwierdzeniu listy wierzytelności, i po wysłuchaniu

upadłego, syndyka i wierzycieli, sąd ustala plan spłaty wierzycieli albo w przypadkach,

o których mowa w art. 491

2.

Postanowienie o ustaleniu planu spłaty wierzycieli albo umorzeniu zobowiązań upadłego

bez ustalenia planu spłaty wierzycieli doręcza się wierzycielom. Na postanowienie

przysługuje zażalenie.

3.

Uprawomocnienie się postanowienia o ustaleniu planu spłaty wierzycieli albo umorzeniu

zobowiązań upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli oznacza zakończenie postępowania.

Art. 491

1.

W postanowieniu o ustaleniu planu spłaty wierzycieli sąd określa, w jakim zakresie

i w jakim czasie, nie dłuższym niż trzydzieści sześć miesięcy, upadły jest obowiązany

spłacać zobowiązania uznane na liście wierzytelności, niewykonane w toku postępowania

na podstawie planów podziału, oraz jaka część zobowiązań upadłego powstałych przed

dniem ogłoszenia upadłości zostanie umorzona po wykonaniu planu spłaty wierzycieli.

2.

Zobowiązania powstałe po ogłoszeniu upadłości i niewykonane w toku postępowania uwzględnia

się w planie spłaty wierzycieli w pełnej wysokości, przy czym ich spłata może być

rozłożona na raty na czas nie dłuższy niż przewidziany na wykonanie planu spłaty wierzycieli.

3.

Tymczasowo pokrytymi przez Skarb Państwa kosztami postępowania sąd obciąża upadłego.

Koszty te uwzględnia się w planie spłaty wierzycieli w pełnej wysokości, przy czym

ich spłata może być rozłożona na raty na czas nie dłuższy niż przewidziany na wykonanie

planu spłaty wierzycieli.

4.

Sąd nie jest związany stanowiskiem upadłego co do treści planu spłaty wierzycieli.

Ustalając plan spłaty wierzycieli, sąd bierze pod uwagę możliwości zarobkowe upadłego,

konieczność utrzymania upadłego i osób pozostających na jego utrzymaniu, w tym ich

potrzeby mieszkaniowe, wysokość niezaspokojonych wierzytelności i realność ich zaspokojenia

w przyszłości.

5.

Ustalenie planu spłaty wierzycieli nie narusza praw wierzyciela wobec poręczyciela

upadłego oraz współdłużnika upadłego ani praw wynikających z hipoteki, zastawu, zastawu

rejestrowego, zastawu skarbowego oraz hipoteki morskiej, jeśli były one ustanowione

na mieniu osoby trzeciej. Ustalenie planu spłaty wierzycieli i umorzenie zobowiązań

upadłego jest skuteczne również w stosunkach pomiędzy upadłym, a poręczycielem, gwarantem

i współdłużnikiem upadłego.

6.

W okresie wykonywania planu spłaty wierzycieli niedopuszczalne jest wszczęcie postępowania

egzekucyjnego dotyczącego wierzytelności powstałych przed ustaleniem planu spłaty

wierzycieli, z wyjątkiem wierzytelności wynikających z zobowiązań, o których mowa

w art. 491

Art. 491

1.

Sąd umarza zobowiązania upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli, jeśli osobista

sytuacja upadłego w oczywisty sposób wskazuje, że nie byłby on zdolny do dokonania

jakichkolwiek spłat w ramach planu spłaty wierzycieli.

2.

Umarzając zobowiązania upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli sąd obciąża

Skarb Państwa tymczasowo pokrytymi kosztami postępowania.

3.

Przepisy art. 491

Art. 491

1.

Od postanowienia sądu drugiej instancji o ustaleniu planu spłaty wierzycieli albo

umorzeniu zobowiązań upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli przysługuje skarga

kasacyjna.

2.

W przypadku wniesienia skargi kasacyjnej, na wniosek skarżącego sąd może wstrzymać

wydanie postanowienia, o którym mowa w art. 491

3.

Jeżeli w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej postanowienie o ustaleniu planu spłaty

wierzycieli zostanie uchylone, sąd uchyla postanowienie, o którym mowa w art. 491

Art. 491

1.

W okresie wykonywania planu spłaty wierzycieli upadły nie może dokonywać czynności

prawnych, dotyczących jego majątku, które mogłyby pogorszyć jego zdolność do wykonania

planu spłaty wierzycieli.

2.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach sąd, na wniosek upadłego, może wyrazić zgodę

na dokonanie albo zatwierdzić dokonanie czynności prawnej, o której mowa w ust. 1.

3.

Upadły jest obowiązany składać sądowi corocznie, do końca kwietnia, sprawozdanie z

wykonania planu spłaty wierzycieli za poprzedni rok kalendarzowy, w którym wykazuje

osiągnięte przychody, spłacone kwoty oraz nabyte składniki majątkowe o wartości przekraczającej

przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z

zysku za ostatni kwartał okresu sprawozdawczego, ogłoszone przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego. Do sprawozdania upadły dołącza kopię złożonego rocznego zeznania

podatkowego.

Art. 491

1.

Jeżeli upadły nie może wywiązać się z obowiązków określonych w planie spłaty wierzycieli,

sąd na jego wniosek, po wysłuchaniu wierzycieli, może zmienić plan spłaty wierzycieli.

Sąd może przedłużyć termin spłaty wierzytelności na dalszy okres nieprzekraczający

osiemnastu miesięcy. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie, a od postanowienia

sądu drugiej instancji skarga kasacyjna.

2.

Jeżeli brak możliwości wywiązania się z obowiązków określonych w planie spłaty wierzycieli

ma charakter trwały i wynika z okoliczności niezależnych od upadłego, sąd na wniosek

upadłego, po wysłuchaniu wierzycieli, może uchylić plan spłaty wierzycieli i umorzyć

niewykonane zobowiązania upadłego, o których mowa w art. 491

3.

W razie istotnej poprawy sytuacji majątkowej upadłego w okresie wykonywania planu

spłaty wierzycieli, wynikającej z innych przyczyn niż zwiększenie się wynagrodzenia

za pracę lub dochodów uzyskiwanych z osobiście wykonywanej przez upadłego działalności

zarobkowej, każdy z wierzycieli oraz upadły może wystąpić z wnioskiem o zmianę planu

spłaty wierzycieli. O zmianie planu spłaty wierzycieli sąd orzeka po wysłuchaniu upadłego

i wierzycieli objętych planem spłaty wierzycieli. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do wierzycieli, których wierzytelności powstałe

przed ustaleniem planu spłaty wierzycieli zostały po jego ustaleniu stwierdzone prawomocnym

orzeczeniem, ugodą zawartą przed sądem lub ostateczną decyzją.

Art. 491

1.

W razie niewykonywania przez upadłego obowiązków określonych w planie spłaty wierzycieli

sąd z urzędu albo na wniosek wierzyciela, po wysłuchaniu upadłego i wierzycieli objętych

planem spłaty wierzycieli, uchyla plan spłaty wierzycieli, chyba że uchybienie obowiązkom

jest nieznaczne lub dalsze wykonywanie planu spłaty wierzycieli jest uzasadnione względami

słuszności lub względami humanitarnymi. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, gdy upadły

1)

nie złożył w terminie sprawozdania z wykonania planu spłaty wierzycieli zgodnie z

art. 491

2)

w sprawozdaniu z wykonania planu spłaty wierzycieli zataił osiągnięte przychody lub

nabyte składniki majątkowe, o których mowa w art. 491

3)

dokonał czynności prawnej, o której mowa w art. 491

4)

ukrywał majątek lub czynność prawna upadłego została prawomocnie uznana za dokonaną

z pokrzywdzeniem wierzycieli.

3.

W razie uchylenia planu spłaty wierzycieli zobowiązania upadłego nie podlegają umorzeniu.

Art. 491

1.

Po wykonaniu przez upadłego obowiązków określonych w planie spłaty wierzycieli sąd

wydaje postanowienie o stwierdzeniu wykonania planu spłaty wierzycieli i umorzeniu

zobowiązań upadłego powstałych przed dniem ogłoszenia upadłości i niewykonanych w

wyniku wykonania planu spłaty wierzycieli. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

2.

Nie podlegają umorzeniu zobowiązania o charakterze alimentacyjnym, zobowiązania wynikające

z rent z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa

lub śmierci, zobowiązania do zapłaty orzeczonych przez sąd kar grzywny, a także do

wykonania obowiązku naprawienia szkody oraz zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, zobowiązania

do zapłaty nawiązki lub świadczenia pieniężnego orzeczonych przez sąd jako środek

karny lub środek związany z poddaniem sprawcy próbie, jak również zobowiązania do

naprawienia szkody

wynikającej z przestępstwa lub wykroczenia stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem oraz

zobowiązania, których upadły umyślnie nie ujawnił, jeżeli wierzyciel nie brał udziału

w postępowaniu.

3.

Po wydaniu postanowienia, o którym mowa w ust. 1, niedopuszczalne jest wszczęcie postępowania

egzekucyjnego dotyczącego wierzytelności powstałej przed dniem ustalenia planu spłaty

wierzycieli z wyjątkiem wierzytelności wynikających z zobowiązań, o których mowa wust.

2.

Art. 491

1.

Jeżeli zostanie uprawdopodobnione, że w drodze układu zostaną osiągnięte cele postępowania,

sędzia-komisarz, na wniosek upadłego, postanowieniem zwołuje zgromadzenie wierzycieli

w celu zawarcia układu. Na postanowienie o odmowie zwołania zgromadzenia wierzycieli

przysługuje zażalenie.

2.

Zwołując zgromadzenie wierzycieli sędzia-komisarz może wstrzymać likwidację majątku

upadłego, w szczególności lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego, w którym

zamieszkuje upadły. Na postanowienie w przedmiocie wstrzymania likwidacji przysługuje

zażalenie.

3.

Wniosek o zwołanie zgromadzenia wierzycieli złożony po zakończeniu likwidacji masy

upadłości pozostawia się bez rozpoznania.

4.

Układ może zostać przyjęty wyłącznie za zgodą upadłego.

Art. 491

Do zawarcia układu w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów niniejszego tytułu,

do jego skutków, zmiany oraz uchylenia stosuje się odpowiednio przepisy o układzie

w postępowaniu upadłościowym prowadzonym wobec przedsiębiorców, z tym że nie stosuje

się przepisów art. 192 ust. 1 i 2 oraz art. 280.

”

.

W ustawie z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1203 oraz z 2014 r. poz. 1161) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 55 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, jeżeli ogłoszono ich upadłość;

”

;

2)

w art. 59 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Sąd rejestrowy z urzędu dokonuje wykreślenia wpisu dotyczącego osoby fizycznej nieprowadzącej

działalności gospodarczej, której upadłość ogłoszono, jeżeli zobowiązania tej osoby

zostały umorzone prawomocnym orzeczeniem sądu.

”

.

W ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1025 i 1296) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 75 uchyla się pkt 5;

2)

w tytule II w dziale 7 po art. 76 dodaje się art. 76a w brzmieniu

„

Art. 76a.

Od wniosku o ogłoszenie upadłości osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej

pobiera się opłatę podstawową.

”

.

Do postępowań upadłościowych wobec osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej,

wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje

się przepisy dotychczasowe.

Wniosek o ogłoszenie upadłości osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej

nie podlega oddaleniu na podstawie art. 491

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Od wniosku o ogłoszenie upadłości osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej

pobiera się opłatę podstawową.

Przepisy niniejszego tytułu stosuje się wobec osób fizycznych, których upadłości nie

można ogłosić zgodnie z przepisami działu II tytułu I części pierwszej.

1.

Sąd umarza postępowanie na wniosek upadłego.

2.

Jeżeli upadły nie wskaże lub nie wyda syndykowi całego majątku, niezbędnych dokumentów

lub w inny sposób nie wykonuje ciążących na nim obowiązków, sąd, z urzędu albo na

wniosek syndyka lub wierzyciela, po wysłuchaniu upadłego, syndyka, a w razie potrzeby

także wierzycieli, umarza postępowanie, chyba że uchybienie przez upadłego ciążącym

na nim obowiązkom nie jest istotne lub przeprowadzenie postępowania jest uzasadnione

względami słuszności lub względami humanitarnymi.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podstawa do oddalenia wniosku

o ogłoszenie upadłości ujawni się po ogłoszeniu upadłości.

4.

Na postanowienie w przedmiocie umorzenia postępowania przysługuje zażalenie.

1.

Wątpliwości co do tego, które z przedmiotów należących do upadłego wchodzą w skład

masy upadłości, rozstrzyga sędzia-komisarz na wniosek syndyka lub upadłego.

2.

Postanowienie sędziego-komisarza, co do tego, które przedmioty należące do upadłego

wchodzą w skład masy upadłości oraz postanowienie w przedmiocie wyłączenia z masy

upadłości, wydane w trybie określonym w art. 73, doręcza się wierzycielom.

3.

Na postanowienia, o których mowa w ust. 2, przysługuje zażalenie.

Syndyk może pisemnie upoważnić upadłego do sprzedaży ruchomości należących do masy

upadłości. Do upoważnienia stosuje się odpowiednio przepisy o pełnomocnictwie.

1.

Jeżeli w skład masy upadłości wchodzi lokal mieszkalny albo dom jednorodzinny, w którym

zamieszkuje upadły, a konieczne jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych upadłego

i osób pozostających na jego utrzymaniu, z sumy uzyskanej z jego sprzedaży wydziela

się upadłemu kwotę odpowiadającą przeciętnemu czynszowi najmu lokalu mieszkalnego

w tej samej lub sąsiedniej miejscowości za okres od dwunastu do dwudziestu czterech

miesięcy.

2.

Kwotę, o której mowa w ust. 1, na wniosek upadłego, określa sędzia-komisarz, biorąc

pod uwagę potrzeby mieszkaniowe upadłego, w tym liczbę osób pozostających na jego

utrzymaniu, zdolności zarobkowe upadłego, sumę uzyskaną ze sprzedaży lokalu mieszkalnego

albo domu jednorodzinnego oraz opinię syndyka. Na postanowienie sędziego-komisarza

przysługuje zażalenie.

3.

Jeżeli fundusze masy upadłości na to pozwalają, a opuszczony przez upadłego lokal

mieszkalny albo dom jednorodzinny nie został jeszcze zbyty, sędzia-komisarz może przyznać

upadłemu zaliczkę na poczet kwoty, o której mowa w ust. 1.

1.

Po wykonaniu ostatecznego planu podziału, a gdy z uwagi na brak majątku upadłego plan

podziału nie został sporządzony - po zatwierdzeniu listy wierzytelności, i po wysłuchaniu

upadłego, syndyka i wierzycieli, sąd ustala plan spłaty wierzycieli albo w przypadkach,

o których mowa w art. 491

2.

Postanowienie o ustaleniu planu spłaty wierzycieli albo umorzeniu zobowiązań upadłego

bez ustalenia planu spłaty wierzycieli doręcza się wierzycielom. Na postanowienie

przysługuje zażalenie.

3.

Uprawomocnienie się postanowienia o ustaleniu planu spłaty wierzycieli albo umorzeniu

zobowiązań upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli oznacza zakończenie postępowania.

1.

W postanowieniu o ustaleniu planu spłaty wierzycieli sąd określa, w jakim zakresie

i w jakim czasie, nie dłuższym niż trzydzieści sześć miesięcy, upadły jest obowiązany

spłacać zobowiązania uznane na liście wierzytelności, niewykonane w toku postępowania

na podstawie planów podziału, oraz jaka część zobowiązań upadłego powstałych przed

dniem ogłoszenia upadłości zostanie umorzona po wykonaniu planu spłaty wierzycieli.

2.

Zobowiązania powstałe po ogłoszeniu upadłości i niewykonane w toku postępowania uwzględnia

się w planie spłaty wierzycieli w pełnej wysokości, przy czym ich spłata może być

rozłożona na raty na czas nie dłuższy niż przewidziany na wykonanie planu spłaty wierzycieli.

3.

Tymczasowo pokrytymi przez Skarb Państwa kosztami postępowania sąd obciąża upadłego.

Koszty te uwzględnia się w planie spłaty wierzycieli w pełnej wysokości, przy czym

ich spłata może być rozłożona na raty na czas nie dłuższy niż przewidziany na wykonanie

planu spłaty wierzycieli.

4.

Sąd nie jest związany stanowiskiem upadłego co do treści planu spłaty wierzycieli.

Ustalając plan spłaty wierzycieli, sąd bierze pod uwagę możliwości zarobkowe upadłego,

konieczność utrzymania upadłego i osób pozostających na jego utrzymaniu, w tym ich

potrzeby mieszkaniowe, wysokość niezaspokojonych wierzytelności i realność ich zaspokojenia

w przyszłości.

5.

Ustalenie planu spłaty wierzycieli nie narusza praw wierzyciela wobec poręczyciela

upadłego oraz współdłużnika upadłego ani praw wynikających z hipoteki, zastawu, zastawu

rejestrowego, zastawu skarbowego oraz hipoteki morskiej, jeśli były one ustanowione

na mieniu osoby trzeciej. Ustalenie planu spłaty wierzycieli i umorzenie zobowiązań

upadłego jest skuteczne również w stosunkach pomiędzy upadłym, a poręczycielem, gwarantem

i współdłużnikiem upadłego.

6.

W okresie wykonywania planu spłaty wierzycieli niedopuszczalne jest wszczęcie postępowania

egzekucyjnego dotyczącego wierzytelności powstałych przed ustaleniem planu spłaty

wierzycieli, z wyjątkiem wierzytelności wynikających z zobowiązań, o których mowa

w art. 491

1.

Sąd umarza zobowiązania upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli, jeśli osobista

sytuacja upadłego w oczywisty sposób wskazuje, że nie byłby on zdolny do dokonania

jakichkolwiek spłat w ramach planu spłaty wierzycieli.

2.

Umarzając zobowiązania upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli sąd obciąża

Skarb Państwa tymczasowo pokrytymi kosztami postępowania.

3.

Przepisy art. 491

1.

Od postanowienia sądu drugiej instancji o ustaleniu planu spłaty wierzycieli albo

umorzeniu zobowiązań upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli przysługuje skarga

kasacyjna.

2.

W przypadku wniesienia skargi kasacyjnej, na wniosek skarżącego sąd może wstrzymać

wydanie postanowienia, o którym mowa w art. 491

3.

Jeżeli w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej postanowienie o ustaleniu planu spłaty

wierzycieli zostanie uchylone, sąd uchyla postanowienie, o którym mowa w art. 491

1.

W okresie wykonywania planu spłaty wierzycieli upadły nie może dokonywać czynności

prawnych, dotyczących jego majątku, które mogłyby pogorszyć jego zdolność do wykonania

planu spłaty wierzycieli.

2.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach sąd, na wniosek upadłego, może wyrazić zgodę

na dokonanie albo zatwierdzić dokonanie czynności prawnej, o której mowa w ust. 1.

3.

Upadły jest obowiązany składać sądowi corocznie, do końca kwietnia, sprawozdanie z

wykonania planu spłaty wierzycieli za poprzedni rok kalendarzowy, w którym wykazuje

osiągnięte przychody, spłacone kwoty oraz nabyte składniki majątkowe o wartości przekraczającej

przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z

zysku za ostatni kwartał okresu sprawozdawczego, ogłoszone przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego. Do sprawozdania upadły dołącza kopię złożonego rocznego zeznania

podatkowego.

1.

Jeżeli upadły nie może wywiązać się z obowiązków określonych w planie spłaty wierzycieli,

sąd na jego wniosek, po wysłuchaniu wierzycieli, może zmienić plan spłaty wierzycieli.

Sąd może przedłużyć termin spłaty wierzytelności na dalszy okres nieprzekraczający

osiemnastu miesięcy. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie, a od postanowienia

sądu drugiej instancji skarga kasacyjna.

2.

Jeżeli brak możliwości wywiązania się z obowiązków określonych w planie spłaty wierzycieli

ma charakter trwały i wynika z okoliczności niezależnych od upadłego, sąd na wniosek

upadłego, po wysłuchaniu wierzycieli, może uchylić plan spłaty wierzycieli i umorzyć

niewykonane zobowiązania upadłego, o których mowa w art. 491

3.

W razie istotnej poprawy sytuacji majątkowej upadłego w okresie wykonywania planu

spłaty wierzycieli, wynikającej z innych przyczyn niż zwiększenie się wynagrodzenia

za pracę lub dochodów uzyskiwanych z osobiście wykonywanej przez upadłego działalności

zarobkowej, każdy z wierzycieli oraz upadły może wystąpić z wnioskiem o zmianę planu

spłaty wierzycieli. O zmianie planu spłaty wierzycieli sąd orzeka po wysłuchaniu upadłego

i wierzycieli objętych planem spłaty wierzycieli. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do wierzycieli, których wierzytelności powstałe

przed ustaleniem planu spłaty wierzycieli zostały po jego ustaleniu stwierdzone prawomocnym

orzeczeniem, ugodą zawartą przed sądem lub ostateczną decyzją.

1.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym tytule stosuje się odpowiednio przepisy o

postępowaniu upadłościowym obejmującym likwidację majątku upadłego, z tym że nie stosuje

się przepisów art. 13, art. 21, art. 25, art. 36, art. 38, art. 40, art. 44-50, art.

55, art. 56, art. 73 ust. 5, art. 74, art. 165 ust. 1, art. 166, art. 167, art. 307

ust. 1 i art. 361.

2.

Postępowanie upadłościowe w sprawach objętych przepisami niniejszego tytułu prowadzi

się także wtedy, gdy dłużnik ma tylko jednego wierzyciela.

3.

Wniosek o ogłoszenie upadłości może zgłosić tylko dłużnik.

4.

Wniosek o ogłoszenie upadłości powinien zawierać

1)

imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz numer PESEL dłużnika, a jeśli dłużnik nie

posiada numeru PESEL - dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację;

2)

wskazanie miejsc, w których znajduje się majątek dłużnika;

3)

wskazanie okoliczności, które uzasadniają wniosek i ich uprawdopodobnienie;

4)

aktualny i zupełny wykaz majątku z szacunkową wyceną jego składników;

5)

spis wierzycieli z podaniem ich adresów i wysokości wierzytelności każdego z nich

oraz terminów zapłaty;

6)

spis wierzytelności spornych z zaznaczeniem zakresu w jakim dłużnik kwestionuje istnienie

wierzytelności; wskazanie wierzytelności w spisie wierzytelności spornych nie stanowi

jej uznania;

7)

listę zabezpieczeń ustanowionych na majątku dłużnika wraz z datami ich ustanowienia,

w szczególności hipotek, zastawów i zastawów rejestrowych;

8)

oświadczenie dłużnika, że nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 491

1.

W razie niewykonywania przez upadłego obowiązków określonych w planie spłaty wierzycieli

sąd z urzędu albo na wniosek wierzyciela, po wysłuchaniu upadłego i wierzycieli objętych

planem spłaty wierzycieli, uchyla plan spłaty wierzycieli, chyba że uchybienie obowiązkom

jest nieznaczne lub dalsze wykonywanie planu spłaty wierzycieli jest uzasadnione względami

słuszności lub względami humanitarnymi. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, gdy upadły

1)

nie złożył w terminie sprawozdania z wykonania planu spłaty wierzycieli zgodnie z

art. 491

2)

w sprawozdaniu z wykonania planu spłaty wierzycieli zataił osiągnięte przychody lub

nabyte składniki majątkowe, o których mowa w art. 491

3)

dokonał czynności prawnej, o której mowa w art. 491

4)

ukrywał majątek lub czynność prawna upadłego została prawomocnie uznana za dokonaną

z pokrzywdzeniem wierzycieli.

3.

W razie uchylenia planu spłaty wierzycieli zobowiązania upadłego nie podlegają umorzeniu.

1.

Po wykonaniu przez upadłego obowiązków określonych w planie spłaty wierzycieli sąd

wydaje postanowienie o stwierdzeniu wykonania planu spłaty wierzycieli i umorzeniu

zobowiązań upadłego powstałych przed dniem ogłoszenia upadłości i niewykonanych w

wyniku wykonania planu spłaty wierzycieli. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

2.

Nie podlegają umorzeniu zobowiązania o charakterze alimentacyjnym, zobowiązania wynikające

z rent z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa

lub śmierci, zobowiązania do zapłaty orzeczonych przez sąd kar grzywny, a także do

wykonania obowiązku naprawienia szkody oraz zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, zobowiązania

do zapłaty nawiązki lub świadczenia pieniężnego orzeczonych przez sąd jako środek

karny lub środek związany z poddaniem sprawcy próbie, jak również zobowiązania do

naprawienia szkody

wynikającej z przestępstwa lub wykroczenia stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem oraz

zobowiązania, których upadły umyślnie nie ujawnił, jeżeli wierzyciel nie brał udziału

w postępowaniu.

3.

Po wydaniu postanowienia, o którym mowa w ust. 1, niedopuszczalne jest wszczęcie postępowania

egzekucyjnego dotyczącego wierzytelności powstałej przed dniem ustalenia planu spłaty

wierzycieli z wyjątkiem wierzytelności wynikających z zobowiązań, o których mowa wust.

2.

1.

Jeżeli zostanie uprawdopodobnione, że w drodze układu zostaną osiągnięte cele postępowania,

sędzia-komisarz, na wniosek upadłego, postanowieniem zwołuje zgromadzenie wierzycieli

w celu zawarcia układu. Na postanowienie o odmowie zwołania zgromadzenia wierzycieli

przysługuje zażalenie.

2.

Zwołując zgromadzenie wierzycieli sędzia-komisarz może wstrzymać likwidację majątku

upadłego, w szczególności lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego, w którym

zamieszkuje upadły. Na postanowienie w przedmiocie wstrzymania likwidacji przysługuje

zażalenie.

3.

Wniosek o zwołanie zgromadzenia wierzycieli złożony po zakończeniu likwidacji masy

upadłości pozostawia się bez rozpoznania.

4.

Układ może zostać przyjęty wyłącznie za zgodą upadłego.

Do zawarcia układu w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów niniejszego tytułu,

do jego skutków, zmiany oraz uchylenia stosuje się odpowiednio przepisy o układzie

w postępowaniu upadłościowym prowadzonym wobec przedsiębiorców, z tym że nie stosuje

się przepisów art. 192 ust. 1 i 2 oraz art. 280.

Sprawy o ogłoszenie upadłości objęte przepisami niniejszego tytułu rozpoznaje sąd

upadłościowy w składzie jednego sędziego zawodowego.

1.

Sąd oddala wniosek o ogłoszenie upadłości, jeżeli dłużnik doprowadził do swojej niewypłacalności

lub istotnie zwiększył jej stopień umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa.

2.

Sąd oddala wniosek o ogłoszenie upadłości, jeżeli w okresie dziesięciu lat przed dniem

zgłoszenia wniosku

1)

w stosunku do dłużnika prowadzono postępowanie upadłościowe według przepisów tytułu

niniejszego, jeżeli postępowanie to zostało umorzone z innych przyczyn niż na wniosek

dłużnika,

2)

ustalony dla dłużnika plan spłaty wierzycieli uchylono na podstawie przepisu art.

491

3)

dłużnik, mając taki obowiązek, wbrew przepisom ustawy nie zgłosił w terminie wniosku

o ogłoszenie upadłości,

4)

czynność prawna dłużnika została prawomocnie uznana za dokonaną z pokrzywdzeniem wierzycieli

- chyba że przeprowadzenie postępowania jest uzasadnione względami słuszności lub

względami humanitarnymi.

3.

Sąd oddala wniosek o ogłoszenie upadłości, jeżeli w okresie dziesięciu lat przed dniem

zgłoszenia wniosku w stosunku do dłużnika prowadzono postępowanie upadłościowe, w

którym umorzono całość lub część jego zobowiązań, chyba że do niewypłacalności dłużnika

lub zwiększenia jej stopnia doszło pomimo dochowania przez dłużnika należytej staranności

lub przeprowadzenie postępowania jest uzasadnione względami słuszności lub względami

humanitarnymi.

4.

Sąd oddala wniosek o ogłoszenie upadłości, jeżeli dane podane przez dłużnika we wniosku

są niezgodne z prawdą lub niezupełne, chyba że niezgodność lub niezupełność nie są

istotne lub przeprowadzenie postępowania jest uzasadnione względami słuszności lub

względami humanitarnymi.

Uwzględniając wniosek o ogłoszenie upadłości, sąd wydaje postanowienie o ogłoszeniu

upadłości, w którym

1)

wymienia imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz numer PESEL upadłego dłużnika

(upadłego), a jeżeli upadły nie posiada numeru PESEL - dane umożliwiające jego jednoznaczną

identyfikację;

2)

określa, że upadły jest osobą nieprowadzącą działalności gospodarczej;

3)

wskazuje, że postępowanie obejmuje likwidację majątku upadłego;

4)

wzywa wierzycieli upadłego do zgłaszania wierzytelności w terminie miesiąca od dnia

obwieszczenia postanowienia o ogłoszeniu upadłości w Monitorze Sądowym i Gospodarczym;

5)

wzywa osoby, którym przysługują prawa oraz prawa i roszczenia osobiste ciążące na

nieruchomości należącej do upadłego, jeżeli nie zostały ujawnione w księdze wieczystej,

do ich zgłaszania w terminie miesiąca od dnia obwieszczenia postanowienia o ogłoszeniu

upadłości w Monitorze Sądowym i Gospodarczym, pod rygorem utraty prawa powoływania

się na nie w postępowaniu;

6)

wyznacza sędziego-komisarza oraz syndyka.

1.

Postanowienie o ogłoszeniu upadłości podaje się niezwłocznie do publicznej wiadomości

przez ogłoszenie w budynku sądowym oraz obwieszczenie w Monitorze Sądowym i Gospodarczym.

2.

Postanowienie w przedmiocie ogłoszenia upadłości doręcza się syndykowi oraz upadłemu.

O ogłoszeniu upadłości powiadamia się właściwą izbę skarbową oraz właściwy oddział

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.

3.

Ogłoszenia wymagane w toku postępowania prowadzonego zgodnie z przepisami niniejszego

tytułu dokonywane są przez obwieszczenie w Monitorze Sądowym i Gospodarczym.

4.

Obwieszczenia, o których mowa w ust. 1 i 3, nie podlegają opłatom.

1.

W przypadku, gdy majątek niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza na pokrycie kosztów

postępowania albo w masie upadłości brak jest płynnych funduszów na ich pokrycie,

koszty te pokrywa tymczasowo Skarb Państwa.

2.

Sędzia-komisarz określa postanowieniem wysokość kosztów postępowania oraz zarządza

ich niezwłoczną wypłatę tymczasowo ze środków Skarbu Państwa. Na postanowienie sędziego-komisarza

przysługuje zażalenie.

3.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach sędzia-komisarz przyznaje syndykowi zaliczkę

na pokrycie kosztów postępowania oraz zarządza jej niezwłoczną wypłatę tymczasowo

ze środków Skarbu Państwa.

4.

Syndyk zwraca Skarbowi Państwa wypłacone kwoty niezwłocznie po wpływie do masy upadłości

funduszów wystarczających na pokrycie kosztów postępowania.

1.

Po ogłoszeniu upadłości syndyk zwraca się do naczelnika urzędu skarbowego właściwego

dla upadłego z wnioskiem o udzielenie informacji dotyczących upadłego, mających wpływ

na ocenę jego sytuacji majątkowej, w szczególności dotyczących okoliczności powodujących

powstanie po stronie upadłego obowiązku podatkowego w okresie pięciu lat przed dniem

zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości, oraz zasięga informacji w Krajowym Rejestrze

Sądowym, czy upadły jest wspólnikiem spółek handlowych, jak również czy w okresie

dziesięciu lat przed dniem zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości sprawował funkcję

członka organu spółek handlowych i czy w stosunku do tych spółek ogłoszono upadłość.

2.

Syndyk informuje sędziego-komisarza o niezgodności informacji uzyskanych w sposób,

o którym mowa w ust. 1, z danymi podanymi przez upadłego we wniosku o ogłoszenie upadłości.

1.

Sąd ustala wynagrodzenie syndyka w postępowaniu prowadzonym według przepisów niniejszego

tytułu biorąc pod uwagę wysokość funduszów masy upadłości, stopień zaspokojenia wierzycieli,

nakład pracy, zakres czynności podejmowanych w postępowaniu, stopień ich trudności

oraz czas trwania postępowania.

2.

Wynagrodzenie syndyka ustala się w wysokości od jednej czwartej przeciętnego miesięcznego

wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale

roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego do jego

dwukrotności.

3.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach sąd może ustalić wynagrodzenie syndyka w wysokości

do czterokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 2,

jeżeli jest to uzasadnione zwiększonym nakładem pracy syndyka wynikającym w szczególności

ze stopnia skomplikowania postępowania oraz liczby wierzycieli.

4.

W przedmiocie wynagrodzenia syndyka oraz zwrotu jego wydatków orzeka sąd upadłościowy

w składzie jednego sędziego zawodowego.