Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 września 2014 r. w sprawie trybu wyznaczania żołnierzy zawodowych na stanowiska służbowe i zwalniania z tych stanowisk

Rozporządzenie określa

1)

szczegółowe wymagania kwalifikacyjne do wyznaczania na poszczególne stanowiska służbowe;

2)

szczegółowy tryb wyznaczania żołnierzy zawodowych na stanowiska służbowe i zwalniania

z tych stanowisk oraz zmiany zaszeregowania do stopnia wojskowego;

3)

szczegółowe warunki i tryb zaliczania i przenoszenia żołnierzy zawodowych do innego

korpusu osobowego lub grupy osobowej;

4)

tryb przenoszenia żołnierzy zawodowych do rezerwy kadrowej, warunki i sposób pełnienia

przez nich zawodowej służby wojskowej w tym okresie, a także sposób nakładania na

nich zadań służbowych oraz rozliczania z ich wykonania oraz limit żołnierzy zawodowych

pozostających w rezerwie kadrowej dla poszczególnych organów wymienionych w art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, zwanej dalej „ustawą”;

5)

szczegółowe warunki i tryb czasowego powierzania obowiązków służbowych;

6)

terminy i sposób przeprowadzania corocznej oceny sytuacji kadrowej.

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1)

formy doskonalenia zawodowego - studia podyplomowe oraz kursy kwalifikacyjne i doskonalące,

realizowane w systemie doskonalenia zawodowego żołnierzy zawodowych;

2)

kursy kwalifikacyjne - kursy wymagane do objęcia stanowiska o wyższym stopniu etatowym

lub w innym niż dotychczas pionie funkcjonalnym;

3)

kursy doskonalące - kursy mające na celu podwyższenie kwalifikacji lub uzupełnienie

wiedzy na zajmowanym stanowisku służbowym lub proponowanym do wyznaczenia stanowisku

służbowym w tym samym pionie funkcjonalnym;

4)

pion funkcjonalny - grupę stanowisk służbowych dla żołnierzy zawodowych o tożsamym

lub zbliżonym zakresie wykonywanych zadań i wymaganych kwalifikacjach, posiadającą

wspólny obszar w wyspecjalizowanej dziedzinie, uwzględniającą funkcje, jakie pełnią

oni na stanowiskach służbowych w danym stopniu etatowym;

5)

pion funkcjonalny dowódczy - grupę stanowisk służbowych dla żołnierzy zawodowych pełniących

funkcje związane z dowodzeniem, zarządzaniem lub kierowaniem;

6)

pion funkcjonalny sztabowy - grupę stanowisk służbowych dla żołnierzy zawodowych uczestniczących

w procesie decyzyjnym dowódcy i w procesie planowania, opracowujących dokumenty planistyczne

i rozkazodawcze;

7)

pion funkcjonalny zabezpieczenia - grupę stanowisk służbowych dla żołnierzy zawodowych

organizujących wszechstronne zabezpieczenie procesu dowodzenia, szkolenia i działań

bojowych;

8)

pion funkcjonalny szczególny - grupę stanowisk służbowych dla żołnierzy zawodowych,

na których wymagane są szczególne kwalifikacje zawodowe.

Wymagania kwalifikacyjne do wyznaczenia na poszczególne stanowiska służbowe są następujące

1)

dla szeregowych zawodowych

a)

szeregowego (marynarza) - ukończenie gimnazjum oraz szkolenia w ramach służby kandydackiej

albo ukończenie gimnazjum oraz pełnienie przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej

czynnej służby wojskowej,

b)

starszego szeregowego (starszego marynarza) - ukończenie w zależności od potrzeb kursu

doskonalącego;

2)

dla podoficerów zawodowych, zaszeregowane do stopni etatowych

a)

podoficerów młodszych

-

kaprala (mata) - posiadanie wykształcenia średniego oraz ukończenie szkolenia w szkole

podoficerskiej albo posiadanie wykształcenia średniego oraz pełnienie przed powołaniem

do zawodowej służby wojskowej czynnej służby wojskowej,

-

starszego kaprala (starszego mata), plutonowego (bosmanmata) - ukończenie w zależności

od potrzeb kursu doskonalącego,

b)

podoficerów

-

sierżanta (bosmana) - ukończenie kursu kwalifikacyjnego,

-

starszego sierżanta (starszego bosmana), młodszego chorążego (młodszego chorążego

marynarki) - ukończenie w zależności od potrzeb kursu doskonalącego,

c)

podoficerów starszych

-

chorążego (chorążego marynarki) - ukończenie kursu kwalifikacyjnego,

-

starszego chorążego (starszego chorążego marynarki), starszego chorążego sztabowego

(starszego chorążego sztabowego marynarki) - ukończenie w zależności od potrzeb kursu

doskonalącego;

3)

dla oficerów zawodowych, zaszeregowane do stopni etatowych

a)

oficerów młodszych

-

podporucznika (podporucznika marynarki) / porucznika (porucznika marynarki) z zaszeregowaniem

do stopnia podporucznika (podporucznika marynarki) - posiadanie tytułu zawodowego

magistra lub równorzędnego oraz ukończenie kształcenia lub szkolenia w uczelni wojskowej,

-

podporucznika (podporucznika marynarki) / porucznika (porucznika marynarki) z zaszeregowaniem

do stopnia porucznika (porucznika marynarki) oraz porucznika (porucznika marynarki)

/ kapitana (kapitana marynarki) z zaszeregowaniem do stopnia kapitana (kapitana marynarki)

- ukończenie w zależności od potrzeb kursu doskonalącego lub kwalifikacyjnego,

b)

oficerów starszych

-

majora (komandora podporucznika) - ukończenie studiów podyplomowych w uczelni wojskowej

krajowej lub zagranicznej lub innych równorzędnych studiów albo posiadanie stopnia

naukowego doktora,

-

podpułkownika (komandora porucznika) i pułkownika (komandora) - ukończenie w zależności

od potrzeb kursu kwalifikacyjnego lub doskonalącego,

c)

generalskie

-

generała brygady (kontradmirała) - ukończenie podyplomowych studiów polityki obronnej

w wojskowej uczelni krajowej lub zagranicznej,

-

generała dywizji (wiceadmirała) i generała broni (admirała floty), generała (admirała)

- ukończenie w zależności od potrzeb kursu doskonalącego lub kwalifikacyjnego.

1.

Przy określaniu kwalifikacji, które powinien mieć żołnierz zawodowy do wyznaczenia

na stanowisko służbowe, organy, o których mowa w art. 44 ust. 1 ustawy, biorą pod

uwagę

1)

zakres obowiązków na stanowisku służbowym;

2)

model przebiegu służby w danym korpusie osobowym (grupie osobowej);

3)

formy doskonalenia zawodowego;

4)

wymagania kwalifikacyjne dla danego stanowiska służbowego;

5)

kwalifikacje posiadane przez żołnierza zawodowego;

6)

dotychczasowe doświadczenie, odbyte formy doskonalenia zawodowego i przebieg służby

żołnierza zawodowego;

7)

określone w opinii służbowej żołnierza zawodowego kierunki jego rozwoju zawodowego.

2.

Określania wymagań kwalifikacyjnych organ uprawniony do wyznaczania na stanowiska

służbowe w stosunku do stanowisk zaszeregowanych od stopnia porucznika (porucznika

marynarki) do stopnia podpułkownika (komandora porucznika) dokonuje w porozumieniu

z dyrektorem departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwym do spraw kadr.

1.

Na studia podyplomowe, kurs kwalifikacyjny, jeżeli jest wymagany na stanowisku służbowym,

żołnierza zawodowego kieruje się przed objęciem przez niego obowiązków na tym stanowisku.

2.

W przypadku stanowisk służbowych w korpusie oficerów zawodowych

1)

pionów funkcjonalnych dowódczego i sztabowego wymaganym zakresem studiów podyplomowych

są odpowiednie dla tych pionów kierunki prowadzone w krajowej lub zagranicznej uczelni

wojskowej;

2)

pionu funkcjonalnego zabezpieczenia wymaganym zakresem studiów podyplomowych jest

odpowiedni dla tego pionu kierunek prowadzony w krajowej lub zagranicznej uczelni

wojskowej, a także w przypadku braku możliwości ukończenia tych studiów w ramach uczelni

wojskowej - również krajowej lub zagranicznej uczelni innej niż wojskowa;

3)

pionu funkcjonalnego szczególnego wymaganym zakresem studiów podyplomowych jest odpowiedni

dla tego pionu kierunek prowadzony w krajowej lub zagranicznej uczelni wojskowej albo

uczelni innej niż wojskowa.

Na kurs doskonalący, jeżeli jest wymagany na stanowisku służbowym, żołnierz zawodowy

może być skierowany również po wyznaczeniu na to stanowisko.

1.

Żołnierz zawodowy przed wyznaczeniem na stanowisko służbowe lub po wyznaczeniu na

to stanowisko może być skierowany na staż na stanowisku obsadzonym lub nieobsadzonym

trwający do sześciu miesięcy.

2.

Na staż, o którym mowa w ust. 1, kieruje dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony

Narodowej właściwego do spraw kadr, na wniosek organu upoważnionego do wyznaczenia

na stanowisko służbowe, po zasięgnięciu opinii dowódcy jednostki wojskowej, w której

żołnierz zawodowy pełni służbę.

Żołnierze zawodowi korpusu medycznego

1)

studia podyplomowe, kursy kwalifikacyjne i kursy doskonalące mogą odbywać również

w instytutach medycznych;

2)

staż i specjalizację odbywają na podstawie odrębnych przepisów.

Kursy doskonalące i kwalifikacyjne dla podoficerów zawodowych są realizowane w szczególności

w szkołach podoficerskich, ośrodkach szkolenia i centrach szkolenia, w kraju lub za

granicą.

1.

Oficerów, z wyjątkiem oficerów młodszych, którzy przez okres co najmniej pięciu kolejnych

lat nie odbyli żadnej formy doskonalenia zawodowego, organy, o których mowa w art.

44 ust. 1 ustawy, kierują na kursy doskonalące.

2.

Oficerów młodszych z pionu funkcjonalnego dowódczego, sztabowego i zabezpieczającego

w trzecim roku pełnienia zawodowej służby wojskowej, licząc od dnia mianowania na

stopień wojskowy podporucznika (podporucznika marynarki), organy, o których mowa w

art. 44 ust. 1 ustawy, kierują na kursy doskonalące.

1.

Żołnierza służby kandydackiej, który ukończył studia w uczelni wojskowej lub szkolenie

wojskowe, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz w art. 124a ust. 2 ustawy, wyznacza

się na stanowisko służbowe oficera młodszego o stopniu etatowym podporucznika (podporucznika

marynarki) / porucznika (porucznika marynarki) zaszeregowane do stopnia wojskowego

podporucznika (podporucznika marynarki), po uzyskaniu przez niego tytułu zawodowego

magistra lub równorzędnego, mianowaniu na stopień wojskowy podporucznika (podporucznika

marynarki) oraz powołaniu do zawodowej służby wojskowej.

2.

Oficera rezerwy, o którym mowa w art. 11 ust. 2 pkt 1 lit. b i art. 12 ust. 2 pkt

1 ustawy, powołanego do zawodowej służby wojskowej wyznacza się na stanowisko służbowe

1)

zaszeregowane do stopnia wojskowego odpowiadającego stopniowi wojskowemu posiadanemu

przez tego żołnierza przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej;

2)

zaszeregowane do stopnia wojskowego bezpośrednio wyższego od stopnia wojskowego posiadanego

przez tego żołnierza przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej, po mianowaniu

na stopień wojskowy odpowiadający stopniowi wojskowemu stanowiska służbowego, na jakie

ma być wyznaczony;

3)

w przypadku gdy stanowisko służbowe jest określone dwoma stopniami wojskowymi

a)

do stopnia wojskowego stanowiska etatowego odpowiadającego stopniowi wojskowemu posiadanemu

przez tego żołnierza przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej,

b)

do stopnia wojskowego, do którego ma być zaszeregowany po powołaniu do zawodowej służby

wojskowej po mianowaniu na stopień wojskowy odpowiadający stopniowi wojskowemu stanowiska

służbowego, na jakie ma być wyznaczony.

3.

Żołnierza służby kandydackiej, który ukończył szkołę podoficerską, wyznacza się na

stanowisko służbowe podoficera młodszego z zaszeregowaniem do stopnia wojskowego kaprala

(mata).

4.

Podoficera rezerwy, o którym mowa w art. 11 ust. 2 pkt 2 lit. b i art. 12 ust. 2 pkt

2 ustawy, powołanego do zawodowej służby wojskowej wyznacza się na stanowisko służbowe

1)

zaszeregowane do stopnia wojskowego stanowiska etatowego odpowiadającego stopniowi

wojskowemu posiadanemu przez tego żołnierza przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej

albo

2)

zaszeregowane do stopnia wojskowego stanowiska etatowego bezpośrednio wyższego od

stopnia wojskowego posiadanego przez tego żołnierza przed powołaniem do zawodowej

służby wojskowej, po mianowaniu na stopień wojskowy odpowiadający stopniowi wojskowemu

stanowiska etatowego, do którego ma być zaszeregowany po powołaniu do zawodowej służby

wojskowej.

5.

Żołnierza służby kandydackiej, który ukończył szkolenie w ośrodku szkolenia, wyznacza

się na stanowisko służbowe szeregowego zawodowego z zaszeregowaniem do stopnia wojskowego

szeregowego (marynarza).

6.

Żołnierza rezerwy, o którym mowa w art. 12 ust. 2 pkt 3 ustawy, powołanego do zawodowej

służby wojskowej wyznacza się na stanowisko służbowe zaszeregowane do stopnia wojskowego

stanowiska etatowego odpowiadającego stopniowi wojskowemu posiadanemu przez tego żołnierza

zawodowego przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej albo po mianowaniu na stopień

wojskowy odpowiadający stopniowi wojskowemu stanowiska etatowego, do którego ma być

zaszeregowany po powołaniu do zawodowej służby wojskowej.

7.

Osobę, o której mowa w art. 17a ust. 1 ustawy, wyznacza się na stanowisko służbowe

zaszeregowane do stopnia wojskowego równorzędnego stopniowi posiadanemu przez tę osobę

przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej lub, gdy stanowisko służbowe jest określone

kilkoma stopniami wojskowymi, do stopnia wojskowego stanowiska etatowego odpowiadającego

stopniowi posiadanemu przez tę osobę przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej.

1.

Żołnierza zawodowego będącego nauczycielem akademickim, któremu powierzono funkcję

organu jednoosobowego uczelni wojskowej lub jego zastępcy albo kierownika jednostki

organizacyjnej tej uczelni lub jego zastępcy, pozostawia się na dotychczasowym stanowisku

służbowym w czasie pełnienia przez niego funkcji.

2.

Żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 1, w czasie pełnienia przez niego funkcji

można wyznaczyć na inne stanowisko służbowe.

3.

Powierzenie funkcji organu, o którym mowa w ust. 1, stwierdza rektor-komendant uczelni

wojskowej z uwzględnieniem przepisów o szkolnictwie wyższym.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do żołnierzy zawodowych pełniących służbę

w instytutach badawczych.

1.

W przypadku wyznaczania oficera na wyższe stanowisko służbowe zaszeregowane do stopnia

wojskowego pułkownika (komandora) włącznie, organ właściwy do wyznaczenia na to stanowisko

przesyła, drogą służbową, dyrektorowi departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego

do spraw kadr, wniosek o mianowanie oficera na wyższy stopień wojskowy.

2.

W przypadku gdy organem właściwym do wyznaczenia na stanowisko służbowe jest Minister

Obrony Narodowej lub dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego

do spraw kadr, wniosku o mianowanie nie sporządza się.

3.

Przed sporządzeniem wniosku, o którym mowa w ust. 1, organ właściwy do wyznaczenia

na stanowisko służbowe dokonuje wyboru żołnierza zawodowego spośród wszystkich podległych

mu żołnierzy spełniających wymogi do wyznaczenia na stanowisko służbowe lub pozostających

w jego kompetencji kadrowej.

4.

Przełożeni organu właściwego do wyznaczenia oficera na wyższe stanowisko służbowe

mogą dodatkowo przedstawiać wnioski o mianowanie innych oficerów spełniających warunki

do mianowania na wyższy stopień wojskowy w związku z planowanym wyznaczeniem na stanowisko,

o którym mowa w ust. 1. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

5.

Przełożeni organu właściwego do wyznaczenia oficera na wyższe stanowisko służbowe

mogą, z uwzględnieniem art. 44 ust. 1 ustawy, wyznaczyć innego oficera, który spełnia

wymagania kwalifikacyjne i nie wymaga mianowania na wyższy stopień wojskowy, albo

skierować go do podległego organu w celu wyznaczenia na stanowisko służbowe.

1.

Dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr kwalifikuje

oficera do mianowania na wyższy stopień wojskowy spośród oficerów

1)

zgłoszonych w trybie § 13 ust. 1 i 4;

2)

których stanowiska służbowe są likwidowane;

3)

pozostających w rezerwie kadrowej;

4)

kończących służbę na stanowiskach służbowych poza granicami państwa;

5)

innych spełniających wymagania.

2.

W ramach kwalifikowania bierze się pod uwagę

1)

wyniki opiniowania służbowego;

2)

opinie innych organów, jeżeli obowiązek sporządzania takich opinii wynika z odrębnych

przepisów;

3)

zgodność posiadanych przez żołnierza zawodowego kwalifikacji z wymaganiami kwalifikacyjnymi

na stanowisku służbowym, na które oficer ma być wyznaczony po mianowaniu;

4)

doświadczenie zawodowe oraz przebieg służby wojskowej;

5)

staż służby w posiadanym stopniu wojskowym;

6)

kompetencje do zajmowania określonych stanowisk w pionach funkcjonalnych;

7)

informację o karalności oraz czy przeciwko żołnierzowi zawodowemu jest prowadzone

postępowanie przygotowawcze.

3.

Przed dokonaniem kwalifikowania dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej

właściwego do spraw kadr może skonsultować się z osobami, o których mowa w art. 35

ust. 3 ustawy, oraz osobami zajmującymi kierownicze stanowiska Ministerstwa Obrony

Narodowej. Z przeprowadzonych konsultacji sporządza się notatkę.

4.

Po przeprowadzeniu kwalifikowania dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej

właściwego do spraw kadr przedstawia Ministrowi Obrony Narodowej wniosek zakwalifikowanego

oficera do mianowania na kolejny wyższy stopień wojskowy.

W przypadku mianowania przez Ministra Obrony Narodowej żołnierza zawodowego na wyższy

stopień wojskowy dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do

spraw kadr przesyła decyzję o mianowaniu do organu właściwego w celu wyznaczenia na

stanowisko służbowe.

Wnioski, o których mowa w § 13 ust. 1 i 4, w sprawie żołnierzy zawodowych niezakwalifikowanych

do mianowania na wyższy stopień wojskowy odsyła się do wnioskodawcy, informując jednocześnie

o sposobie rozstrzygnięcia sprawy.

1.

Przepisów § 13-16 nie stosuje się do oficerów planowanych do wyznaczenia i wyznaczonych

na stanowiska sędziów w sądach wojskowych oraz asesorów i prokuratorów w wojskowych

jednostkach organizacyjnych prokuratury, dla których tryb postępowania przy wyznaczaniu

i odwoływaniu z tych stanowisk określają przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 952, z późn. zm. i ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

(Dz. U. z 2011 r. Nr 270, poz. 1599, ze zm., oraz żołnierzy zawodowych planowanych do wyznaczenia i wyznaczonych na stanowiska

służbowe w instytucjach cywilnych, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy.

2.

W przypadku mianowania podoficera lub szeregowego na wyższy stopień wojskowy w związku

z wyznaczeniem na stanowisko służbowe przepisy § 13 ust. 2, 3 i 5, § 14 ust. 1, 2

i 4 oraz § 15 i 16 stosuje się odpowiednio. Czynności określone w tych przepisach

przewidziane do realizacji przez dyrektora departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej

właściwego do spraw kadr realizują organy właściwe do wyznaczenia podoficera lub szeregowego

na stanowisko służbowe.

1.

Przed wyznaczeniem na stanowisko służbowe lub mianowaniem na wyższy stopień wojskowy

organ właściwy do wyznaczenia na stanowisko służbowe lub mianowania może przeprowadzić

indywidualne rozmowy kadrowe z kandydatami w zakresie wymagań na stanowisku służbowym,

na które żołnierz zawodowy ma być wyznaczony.

2.

Indywidualna rozmowa kadrowa może być przeprowadzona w obecności osób, o których mowa

w § 14 ust. 3, lub innych osób zaproszonych na tę rozmowę przez organ uprawniony do

wyznaczenia na stanowisko służbowe lub mianowania na wyższy stopień wojskowy. Z przeprowadzonej

rozmowy sporządza się notatkę podpisaną przez osoby uczestniczące w tej rozmowie.

3.

Przed wyznaczeniem żołnierza zawodowego na stanowisko służbowe od stopnia etatowego

pułkownika (komandora) organ właściwy do wyznaczania na stanowisko służbowe może zasięgnąć

opinii odpowiednich organów wojskowych, w szczególności Żandarmerii Wojskowej, prokuratora

wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Służby Kontrwywiadu Wojskowego lub Wojskowej

Izby Lekarskiej.

Żołnierza zawodowego mianowanego w trybie, o którym mowa w art. 42c ust. 1 ustawy,

nieposiadającego kwalifikacji do zajmowania stanowiska służbowego niezwłocznie kieruje

się na odpowiednią formę szkolenia w celu uzupełnienia kwalifikacji wymaganych na

zajmowanym stanowisku służbowym. Przepis § 4 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

1.

Żołnierza zawodowego, który nie posiada poświadczenia bezpieczeństwa wymaganego na

planowanym do wyznaczenia stanowisku służbowym, organ właściwy do wyznaczenia na stanowisko

służbowe może wyznaczyć na to stanowisko po wszczęciu postępowania sprawdzającego

w celu wydania odpowiedniego poświadczenia bezpieczeństwa.

2.

Z wnioskiem o wszczęcie postępowania sprawdzającego w celu wydania poświadczenia bezpieczeństwa

o klauzuli wymaganej na stanowisku służbowym, na które żołnierz zawodowy ma być wyznaczony,

występuje, przed wyznaczeniem, organ uprawniony do wyznaczenia żołnierza na to stanowisko

służbowe.

1.

Wyznaczenie żołnierza zawodowego na stanowisko służbowe uważa się za dokonane po spełnieniu

łącznie następujących warunków

1)

wydaniu decyzji o wyznaczeniu żołnierza na stanowisko służbowe;

2)

stwierdzeniu przez dowódcę jednostki wojskowej, w rozkazie dziennym, daty objęcia

przez żołnierza obowiązków na stanowisku służbowym.

2.

Przed wyznaczeniem żołnierza zawodowego na wyższe stanowisko służbowe organ uprawniony

wydaje decyzję o mianowaniu żołnierza na stopień wojskowy odpowiadający stopniowi

etatowemu stanowiska służbowego, na jakie żołnierz ten ma być wyznaczony, albo gdy

stanowisko służbowe jest określone kilkoma stopniami wojskowymi - do stopnia wojskowego

stanowiska etatowego, do którego ma być zaszeregowany po wyznaczeniu na to stanowisko.

3.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się w przypadku żołnierza zawodowego, o którym mowa w

art. 31 ust. 3 ustawy.

4.

Datę objęcia obowiązków na stanowisku służbowym przez żołnierza zawodowego, którego

bezpośrednim przełożonym jest Minister Obrony Narodowej, stwierdza w rozkazie dziennym

dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr, na podstawie

pisemnego meldunku o objęciu obowiązków.

1.

W przypadku planowanej zmiany zaszeregowania oficera młodszego, w ramach limitu awansowego,

o którym mowa w art. 42a ustawy, organ właściwy do wyznaczenia na to stanowisko przesyła

drogą służbową dyrektorowi departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do

spraw kadr wniosek o mianowanie oficera młodszego na wyższy stopień wojskowy.

2.

Dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr, rozpatrując

wniosek, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę

1)

wyniki opiniowania służbowego;

2)

staż służby w posiadanym stopniu wojskowym;

3)

informację o karalności oraz czy przeciwko żołnierzowi zawodowemu jest prowadzone

postępowanie przygotowawcze.

3.

Przepisy § 14 ust. 3 oraz § 15 i 16 stosuje się odpowiednio.

4.

Przed mianowaniem żołnierza zawodowego na wyższy stopień wojskowy w ramach zmiany

zaszeregowania nie przeprowadza się indywidualnej rozmowy, o której mowa w § 18 ust.

1.

5.

W decyzji o mianowaniu żołnierza zawodowego na wyższy stopień wojskowy, do którego

ma być zaszeregowany w ramach zajmowanego stanowiska służbowego, określa się dzień

mianowania.

6.

W decyzji o zmianie zaszeregowania oficera młodszego w służbie stałej określa się

datę rozpoczęcia i zakończenia kadencji na tym stanowisku. Okresy kadencji powinny

się kończyć z ostatnim dniem kwartału kalendarzowego.

7.

W przypadku mianowania podoficera lub szeregowego na wyższy stopień wojskowy w związku

z planowaną zmianą zaszeregowania podoficera lub szeregowego, w ramach limitu awansowego,

o którym mowa w art. 42a ustawy, przepisy ust. 2, § 14 ust. 3 oraz § 15 i 16 stosuje

się odpowiednio. Czynności określone w tych przepisach przewidziane do realizacji

przez dyrektora departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr

realizują organy właściwe do wyznaczenia podoficera lub szeregowego na stanowisko

służbowe.

8.

Przepisów ust. 1-7 nie stosuje się do oficerów młodszych na stanowiskach sędziów w

sądach wojskowych oraz asesorów i prokuratorów w wojskowych jednostkach organizacyjnych

prokuratury, dla których tryb postępowania przy wyznaczaniu i odwoływaniu z tych stanowisk

określają przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych i ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze, oraz żołnierzy zawodowych na stanowiskach służbowych w instytucjach cywilnych, o

których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy.

Propozycje limitu awansowego, o którym mowa w art. 42a ustawy, określa dyrektor departamentu

Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr w porozumieniu z dyrektorem

departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw budżetu w ramach środków

budżetowych przeznaczonych na uposażenia żołnierzy zawodowych.

Zmianę zaszeregowania żołnierza zawodowego do wyższego stopnia wojskowego uważa się

za dokonaną po spełnieniu łącznie następujących warunków

1)

wydaniu decyzji o mianowaniu żołnierza zawodowego na wyższy stopień wojskowy;

2)

wydaniu decyzji o zmianie zaszeregowania;

3)

stwierdzeniu przez dowódcę jednostki wojskowej, w rozkazie dziennym, daty mianowania

oraz zmiany zaszeregowania żołnierza zawodowego.

1.

Dowódca jednostki wojskowej może powierzyć żołnierzowi zawodowemu czasowe pełnienie

obowiązków służbowych na jednym równorzędnym lub wyższym stanowisku.

2.

Jeżeli wystąpią szczególnie uzasadnione potrzeby służbowe, dowódca jednostki wojskowej,

za zgodą swojego bezpośredniego przełożonego, może powierzyć żołnierzowi zawodowemu

czasowe pełnienie obowiązków służbowych na niższym stanowisku służbowym.

3.

Powierzenie czasowego pełnienia obowiązków służbowych stwierdza się w rozkazie dziennym,

wydanym przed dniem ich objęcia przez żołnierza zawodowego.

4.

W przypadku powierzenia czasowego pełnienia obowiązków służbowych żołnierzowi zawodowemu

na stanowisku służbowym bezpośrednio podległym Ministrowi Obrony Narodowej oraz w

przypadku, o którym mowa w art. 25 ust. 1a ustawy, Minister Obrony Narodowej czasowe

pełnienie obowiązków służbowych powierza decyzją wydaną do celów ewidencyjnych.

5.

Dowódca jednostki wojskowej, który powierzył żołnierzowi zawodowemu czasowe pełnienie

obowiązków służbowych, oraz dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego

do spraw kadr w przypadku, o którym mowa w ust. 4, stwierdzają w swoich rozkazach

dziennych datę objęcia przez żołnierza czasowego pełnienia obowiązków służbowych na

powierzonym stanowisku służbowym i datę zakończenia ich pełnienia.

6.

W przypadku nieobecności dowódcy jednostki wojskowej trwającej do 30 dni kalendarzowych

nie powierza się czasowego pełnienia obowiązków na tym stanowisku jego zastępcy.

7.

Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku powierzenia żołnierzowi zawodowemu

czasowego pełnienia obowiązków służbowych na stanowisku przeznaczonym dla pracownika

wojska.

1.

Z żołnierzem zawodowym, którego przewiduje się wyznaczyć na niższe stanowisko służbowe,

organ uprawniony do wyznaczenia na to stanowisko przeprowadza rozmowę.

2.

Pisemną zgodę lub odmowę na wyznaczenie na niższe stanowisko służbowe żołnierz zawodowy

może wyrazić w trakcie rozmowy lub w ciągu 7 dni od dnia jej przeprowadzenia.

Żołnierzy zawodowych pozostających w związku małżeńskim z innym żołnierzem zawodowym

wyznacza się na stanowiska służbowe, w miarę możliwości, w tym samym garnizonie lub

w miejscowościach pobliskich, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2010 r. Nr 206, poz. 1367, z późn. zm..

1.

W decyzji o wyznaczeniu żołnierza na stanowisko służbowe określa się datę wyznaczenia

na to stanowisko.

2.

W decyzji o wyznaczeniu oficera w służbie stałej na stanowisko służbowe określa się

datę rozpoczęcia i zakończenia kadencji na tym stanowisku. Okresy kadencji powinny

się kończyć z ostatnim dniem kwartału kalendarzowego.

3.

Przedłużenia oficerowi w służbie stałej okresu kadencji na zajmowanym stanowisku służbowym

dokonuje organ właściwy do wyznaczenia na stanowisko służbowe, w decyzji, w której

określa nowy termin zakończenia kadencji.

4.

W przypadku zawarcia kolejnego kontraktu organ właściwy do wyznaczenia żołnierza zawodowego

na stanowisko służbowe wydaje dla celów ewidencyjnych rozkaz personalny o wyznaczeniu

na stanowisko służbowe.

1.

Żołnierza zawodowego, który orzeczeniem wojskowej komisji lekarskiej został uznany

za niezdolnego do pełnienia służby w określonych jednostkach wojskowych albo na zajmowanym

stanowisku służbowym, zwalnia się z zajmowanego stanowiska służbowego.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dowódca jednostki wojskowej, jeżeli sam nie jest

organem uprawnionym do wyznaczenia na stanowisko służbowe lub nie ma możliwości wyznaczenia

żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 1, występuje, drogą służbową, do właściwego

organu z wnioskiem o wyznaczenie żołnierza na stanowisko odpowiadające jego stanowi

zdrowia i kwalifikacjom.

3.

Żołnierza zawodowego, który orzeczeniem wojskowej komisji lekarskiej został uznany

za zdolnego do zawodowej służby wojskowej z ograniczeniami, organ uprawniony wyznacza

na stanowisko służbowe uzgodnione z żołnierzem.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 i 3, dowódca jednostki wojskowej do czasu zwolnienia

żołnierza zawodowego z dotychczasowego stanowiska służbowego zwalnia go z wykonywania

zadań służbowych.

1.

W razie wyznaczenia żołnierza zawodowego na stanowisko służbowe w innej jednostce

wojskowej, przeniesienia do rezerwy kadrowej lub dyspozycji z jednoczesnym skierowaniem

do wykonywania zadań poza dotychczasową jednostkę wojskową, dowódca jednostki wojskowej

rozlicza żołnierza i ogłasza w rozkazie dziennym datę jego ubycia z jednostki wojskowej.

2.

Dowódca jednostki wojskowej kieruje żołnierza zawodowego do nowej jednostki wojskowej,

określając termin jego ubycia tak, aby mógł się stawić w nowym miejscu pełnienia służby

w dniu określonym w decyzji. Jeżeli dowódca jednostki wojskowej ustalił termin stawienia się żołnierza

w nowym miejscu pełnienia służby w pierwszym dniu roboczym po dniu ustawowo lub dodatkowo wolnym od służby, dniem ubycia z jednostki wojskowej powinien być ostatni

z tych dni.

3.

O fakcie skierowania, o którym mowa w ust. 2, dowódca jednostki wojskowej powiadamia

niezwłocznie, w formie pisemnej, dowódcę jednostki wojskowej, w której żołnierz zawodowy

pełnił będzie zawodową służbę wojskową.

4.

Dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz zawodowy został wyznaczony na stanowisko

służbowe albo skierowany do wykonywania zadań w rezerwie kadrowej lub dyspozycji,

informuje niezwłocznie, w formie pisemnej, dowódcę jednostki wojskowej, w której żołnierz

zawodowy pełnił ostatnio służbę, o fakcie jego stawienia się do służby.

5.

W przypadku gdy z ważnych powodów dowódca jednostki, o którym mowa w ust. 1, nie może

wykonać decyzji o wyznaczeniu na stanowisko służbowe w terminie określonym w decyzji,

informuje niezwłocznie o tym organ, który wydał tę decyzję, podając faktyczne przyczyny

zwłoki, oraz informuje o tym fakcie dowódcę jednostki wojskowej, w której żołnierz

zawodowy pełnił będzie zawodową służbę wojskową.

6.

Żołnierz zawodowy pozostaje w ewidencji i na zaopatrzeniu dotychczasowej jednostki

wojskowej do dnia stawienia się w nowej jednostce wojskowej.

Dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz zawodowy zajmuje stanowisko służbowe,

wydaje decyzję o skierowaniu tego żołnierza do wykonywania zadań poza jednostkę wojskową.

1.

Zwolnienie żołnierza zawodowego ze stanowiska służbowego może nastąpić w związku z

wyznaczeniem na inne stanowisko służbowe albo przeniesieniem do rezerwy kadrowej lub

dyspozycji.

2.

Zwolnienie żołnierza zawodowego ze stanowiska służbowego w związku z przeniesieniem

do rezerwy kadrowej wymaga uzyskania zgody organu, o którym mowa w art. 20 ust. 3

ustawy, z wyjątkiem przypadku, gdy organem zwalniającym żołnierza ze stanowiska służbowego

jest ten organ.

1.

Zwolnienie żołnierza zawodowego z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego i wyznaczenie

na równorzędne stanowisko na podstawie porozumienia, o którym mowa w art. 44 ust.

3 ustawy, następuje na wniosek zainteresowanego żołnierza lub za jego pisemną zgodą.

2.

Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

oznaczenia stron;

2)

dane ewidencyjne żołnierza zawodowego;

3)

dane, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy, dotyczące dotychczas zajmowanego

stanowiska służbowego i stanowiska przewidzianego do wyznaczenia;

4)

datę zwolnienia z zajmowanego stanowiska służbowego i wyznaczenia na nowe stanowisko;

5)

podpisy stron porozumienia.

3.

Zwolnienie żołnierza zawodowego z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego i wyznaczenie

na nowe stanowisko następuje w terminie uzgodnionym przez organ zwalniający ze stanowiska

służbowego oraz organ wyznaczający na stanowisko służbowe.

4.

Decyzje o zwolnieniu żołnierza zawodowego ze stanowiska służbowego i wyznaczeniu na

stanowisko wydają, po podpisaniu porozumienia, organy, o których mowa w art. 44 ust.

3 ustawy.

1.

W związku z wprowadzeniem nowego etatu jednostki wojskowej lub zmian do etatu jednostki

wojskowej, powodujących zmianę nazwy stanowiska służbowego, nazwy komórki wewnętrznej,

podległości komórki wewnętrznej, oznaczenia korpusu osobowego, grupy osobowej, specjalności

wojskowej albo grupy uposażenia, organ właściwy do wyznaczenia na stanowisko może

wyznaczyć żołnierza zawodowego na zmienione stanowisko służbowe lub na stanowisko

w zmienionej komórce wewnętrznej.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, oficera w służbie stałej można wyznaczyć na zmienione

stanowisko służbowe lub na stanowisko w zmienionej komórce wewnętrznej z uwzględnieniem

upływu części kadencji na stanowisku zajmowanym przed tym wyznaczeniem.

1.

Żołnierza powoływanego do zawodowej służby wojskowej zalicza się do określonego korpusu

osobowego, grupy osobowej i specjalności wojskowej, zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami.

2.

Żołnierza zawodowego można przenieść w trakcie pełnienia służby do innego korpusu

osobowego, grupy osobowej lub specjalności wojskowej w razie

1)

zniesienia korpusu osobowego, grupy osobowej lub specjalności wojskowej w tym korpusie,

do których żołnierz był zaliczony;

2)

zmniejszenia stanu etatowego w obrębie korpusu osobowego, grupy osobowej lub specjalności

wojskowej, w których żołnierz pełni służbę;

3)

utworzenia nowego korpusu osobowego, grupy osobowej lub specjalności wojskowej w istniejącym

korpusie osobowym;

4)

konieczności dokonania uzupełnienia stanu etatowego w istniejących korpusach osobowych,

grupach osobowych lub specjalnościach wojskowych.

1.

Żołnierza zawodowego przenoszonego w czasie pełnienia zawodowej służby wojskowej na

stanowisko służbowe do innego korpusu osobowego, grupy osobowej lub specjalności wojskowej

wyznacza się na stanowisko służbowe z uwzględnieniem wymogów w zakresie wykształcenia,

kwalifikacji i stanu zdrowia.

2.

Żołnierza zawodowego przenoszonego w czasie pełnienia zawodowej służby wojskowej do

innego korpusu osobowego, grupy osobowej lub specjalności wojskowej można skierować

uprzednio do odbycia odpowiedniej formy doskonalenia zawodowego, jeżeli jest ono wymagane

na stanowisku, na które ten żołnierz ma być wyznaczony.

1.

Liczba stanowisk przeznaczonych na potrzeby tworzenia rezerwy kadrowej wynosi 2% ogólnej

liczby stanowisk służbowych przeznaczonych dla żołnierzy zawodowych.

2.

Limit żołnierzy zawodowych, którzy mogą pozostawać w rezerwie kadrowej, wynosi dla

1)

Ministra Obrony Narodowej - 20% ogólnej liczby stanowisk służbowych przewidzianych

dla rezerwy kadrowej;

2)

dyrektora departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr - 80%

ogólnej liczby stanowisk służbowych przewidzianych dla rezerwy kadrowej.

1.

Żołnierza zawodowego, którego skierowano na stacjonarne studia lub naukę do szkoły

wojskowej albo uczelni innej niż wojskowa w kraju lub za granicą, organ, o którym

mowa w art. 20 ust. 3 ustawy, przenosi do rezerwy kadrowej, w przypadku gdy bezpośrednio

po ukończeniu studiów lub nauki przewiduje się wyznaczenie żołnierza na inne od zajmowanego

dotychczas stanowisko służbowe.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się do żołnierza zawodowego skierowanego na odpowiednią formę

doskonalenia zawodowego wymaganą przed objęciem wyższego lub innego równorzędnego

stanowiska służbowego, trwającego dłużej niż sześć miesięcy.

3.

Organ, o którym mowa w art. 20 ust. 3 ustawy, przenosi żołnierza zawodowego, o którym

mowa w ust. 1 i 2, do rezerwy kadrowej w celu odbycia studiów lub nauki, na wniosek

organu wojskowego właściwego do wyznaczania na stanowisko służbowe po odbyciu studiów

lub nauki, jeżeli sam nie jest tym organem.

4.

We wniosku, o którym mowa w ust. 3, podaje się datę zwolnienia żołnierza zawodowego

ze stanowiska służbowego w celu określenia terminu rozpoczęcia okresu przebywania

w rezerwie kadrowej.

5.

Organ właściwy do przeniesienia żołnierza zawodowego do rezerwy kadrowej, w przypadkach,

o których mowa w ust. 3, z dniem upływu okresu przebywania w rezerwie kadrowej i ukończenia

z wynikiem pozytywnym studiów lub nauki wyznacza tego żołnierza na kolejne stanowisko

służbowe lub kieruje do organu właściwego do jego wyznaczenia na stanowisko.

6.

W przypadku odbywania studiów lub nauki na potrzeby aktualnie zajmowanego przez żołnierza

zawodowego stanowiska służbowego żołnierza nie przenosi się do rezerwy kadrowej, bez

względu na czas trwania studiów lub nauki.

1.

Przepisy § 38 ust. 3 i 4 stosuje się także do żołnierza zawodowego, którego przewiduje

się wyznaczyć na inne stanowisko służbowe, oraz do żołnierza, o którym mowa w art.

20 ust. 1a ustawy.

2.

W przypadku skierowania żołnierza zawodowego pozostającego w rezerwie kadrowej do

wykonywania zadań służbowych w określonej jednostce wojskowej zakres wykonywania przez

żołnierza tych zadań oraz sposób rozliczania z ich wykonania określa dowódca tej jednostki.

3.

Przepis ust. 2 nie ma zastosowania do żołnierza zawodowego, o którym mowa w art. 20

ust. 1a ustawy.

4.

Organ właściwy do przeniesienia żołnierza zawodowego do rezerwy kadrowej, w przypadku,

o którym mowa w ust. 1, z dniem upływu okresu przebywania w rezerwie kadrowej wyznacza

go na stanowisko służbowe lub kieruje do organu właściwego do wyznaczenia na stanowisko

albo zwalnia go z zawodowej służby wojskowej.

1.

W decyzji o przeniesieniu żołnierza zawodowego do rezerwy kadrowej określa się

1)

datę rozpoczęcia i zakończenia okresu przebywania w rezerwie kadrowej;

2)

miejsce wykonywania przez tego żołnierza zadań służbowych;

3)

odpowiedzialnego za określenie zadań służbowych;

4)

miejsce zaopatrzenia logistycznego i finansowego.

2.

W przypadku przeniesienia żołnierza zawodowego do rezerwy kadrowej w związku z

1)

udzieleniem urlopu wychowawczego,

2)

podjęciem przez żołnierza pracy poza granicami państwa w strukturach organizacji międzynarodowych

lub międzynarodowych strukturach wojskowych, na podstawie umowy zawartej między tym

żołnierzem a taką organizacją

- w decyzji nie określa się miejsca wykonywania przez tego żołnierza zadań służbowych

oraz odpowiedzialnego za określenie zadań służbowych.

3.

Ewidencję żołnierzy zawodowych przeniesionych do rezerwy kadrowej prowadzi dyrektor

departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr.

4.

Dowódca jednostki wojskowej, do której żołnierz zawodowy został skierowany do pełnienia

służby w rezerwie kadrowej, powiadamia niezwłocznie, w formie pisemnej, dyrektora

departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr o fakcie przybycia

i ubycia tego żołnierza.

Ocenę sytuacji kadrowej prowadzi się w dwóch etapach

1)

sprawozdawczo-wykonawczym, realizowanym od dnia 15 października każdego roku w organach,

o których mowa w art. 44 ust. 1 ustawy;

2)

analityczno-decyzyjnym, realizowanym do ostatniego dnia lutego roku następnego w urzędzie

Ministra Obrony Narodowej.

1.

Ocenę sytuacji kadrowej sporządzają w danym roku kalendarzowym, za okres od dnia 1

stycznia do końca ocenianego roku kalendarzowego, organy określone w ust. 2 i 3.

2.

Organy właściwe do wyznaczania na stanowiska służbowe i zwalniania z tych stanowisk

dokonują oceny sytuacji kadrowej w terminach

1)

do dnia 15 listopada - wymienione w art. 44 ust. 1 pkt 4 ustawy;

2)

do dnia 30 listopada - wymienione w art. 44 ust. 1 pkt 3 ustawy;

3)

do dnia 15 grudnia - wymienione w art. 44 ust. 1 pkt 2 ustawy.

3.

Osoby zajmujące kierownicze stanowiska Ministerstwa Obrony Narodowej oraz dyrektorzy

(szefowie) komórek organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej dokonują oceny sytuacji

kadrowej w terminie do dnia 15 grudnia.

1.

Wyniki oceny sytuacji kadrowej, zawierające w szczególności dane

1)

do wyliczenia limitu awansowego, o którym mowa w art. 42a ustawy,

2)

wynikające z opiniowania służbowego kierunki rozwoju zawodowego do określenia potrzeb

szkoleniowych,

3)

dotyczące określenia potrzeb szkolenia językowego

- dowódca jednostki wojskowej przesyła bezpośredniemu przełożonemu.

2.

Osoby, o których mowa w § 42 ust. 3, ocenę sytuacji kadrowej przedstawiają Ministrowi

Obrony Narodowej za pośrednictwem dyrektora departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej

właściwego do spraw kadr.

Dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr, w terminie

do ostatniego dnia lutego roku następnego, opracowuje i przedstawia Ministrowi Obrony

Narodowej ocenę sytuacji kadrowej w resorcie obrony narodowej za rok poprzedni.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.