Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 10 września 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej

W rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 lutego 2008 r.

w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży

Granicznej

(Dz. U. Nr 24, poz. 148, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

§ 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

1.

Funkcjonariusze otrzymują następujące dodatki do uposażenia

1)

za wysługę lat;

2)

za stopień;

3)

funkcyjny;

4)

służbowy;

5)

morski;

6)

lotniczy.

2.

Wysokość dodatków do uposażenia, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 5 i 6, stanowi iloczyn

mnożników określonych w rozporządzeniu i kwoty bazowej, o której mowa w § 2 ust. 2.

3.

Kwoty dodatków, o których mowa w ust. 1, po ich wyliczeniu zaokrągla się do dziesięciu

groszy w górę.

”

;

2)

w § 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Funkcjonariusze otrzymują po dwóch latach służby dodatek za wysługę lat w wysokości

wynoszącej miesięcznie 2% należnego uposażenia zasadniczego.

”

;

3)

w § 7

a)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Wykaz stanowisk służbowych, których zajmowanie uprawnia funkcjonariuszy do otrzymywania

dodatku funkcyjnego, określa tabela stanowiąca załącznik nr 4 do rozporządzenia.

3.

Dodatek funkcyjny przyznaje się funkcjonariuszowi w wysokości wynoszącej miesięcznie

powyżej 10% i nie więcej niż

1)

60% podstawy naliczenia tego dodatku - na stanowisku służbowym Komendanta Głównego

Straży Granicznej i zastępcy Komendanta Głównego Straży Granicznej,

2)

65% podstawy naliczenia tego dodatku - na stanowisku służbowym komendanta oddziału

Straży Granicznej, komendanta ośrodka szkolenia Straży Granicznej, komendanta ośrodka

Straży Granicznej, zastępcy komendanta oddziału Straży Granicznej, zastępcy komendanta

ośrodka szkolenia Straży Granicznej, zastępcy komendanta ośrodka Straży Granicznej,

dyrektora i zastępcy dyrektora,

3)

70% podstawy naliczenia tego dodatku - na pozostałych stanowiskach służbowych, o których

mowa w ust. 2

- określając jego wartość z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku.

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a-3d w brzmieniu

„

3a.

Podstawę naliczenia dodatku funkcyjnego stanowi suma wysokości przysługującego funkcjonariuszowi

uposażenia zasadniczego według grupy tego uposażenia i dodatku za stopień, do których

zostało zaszeregowane stanowisko służbowe, na którym funkcjonariusz pełni służbę,

określonych w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

3b.

W przypadku funkcjonariusza, któremu powierzono pełnienie obowiązków służbowych na

innym stanowisku, do ustalenia wysokości dodatku funkcyjnego stosuje się podstawę

naliczenia odpowiednią dla tego stanowiska, lecz nie niższą od dotychczasowej.

3c.

W przypadku zachowania przez funkcjonariusza przeniesionego na stanowisko służbowe

zaszeregowane do niższej grupy uposażenia zasadniczego prawa do uposażenia zasadniczego

albo prawa do zaszeregowania, o których mowa w art. 107 ustawy, do ustalenia podstawy

naliczenia dodatku funkcyjnego przyjmuje się sumę wysokości uposażenia zasadniczego

i dodatku za stopień wynikających z zachowanego przez funkcjonariusza prawa.

3d.

W przypadku zaszeregowania stanowiska służbowego do dwóch stopni etatowych, do ustalenia

podstawy naliczenia dodatku funkcyjnego przyjmuje się wysokość dodatku za stopień

wyższy.

”

,

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Dodatek funkcyjny, w granicach określonych w ust. 3

1)

może być przyznany w nowej, wyższej niż uprzednio wysokości albo podwyższony na czas

określony, w przypadku gdy funkcjonariusz przejawia inicjatywę w służbie, wzorowo

wykonuje obowiązki służbowe albo gdy zostały mu powierzone nowe lub dodatkowe obowiązki

służbowe lub nastąpiła inna istotna zmiana warunków służby wymagająca większego zaangażowania

funkcjonariusza w wykonywanie zadań służbowych;

2)

może być przyznany w nowej, niższej niż uprzednio wysokości, albo obniżony na czas

określony, w przypadku ustania przesłanek uzasadniających przyznanie go w dotychczasowej

wysokości, w szczególności w związku z wystąpieniem istotnej zmiany warunków służby

powodującej zmniejszenie zakresu obowiązków;

3)

zostaje obniżony na czas określony w przypadku niewywiązywania się przez funkcjonariusza

z obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku służbowym, stwierdzonego w ostatecznej

opinii służbowej, albo naruszenia przez funkcjonariusza dyscypliny służbowej lub nieprzestrzegania

zasad etyki zawodowej, jeżeli prawomocnym orzeczeniem dyscyplinarnym został on ukarany

karą dyscyplinarną.

”

,

d)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

Przepisu ust. 5 pkt 1 nie stosuje się do funkcjonariuszy przyjętych do służby przed

dniem 1 stycznia 2013 r., którzy zgłosili pisemne zgłoszenie wystąpienia ze służby

w związku z przejściem na emeryturę.

”

;

4)

w § 8

a)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Wykaz stanowisk służbowych, których zajmowanie uprawnia funkcjonariuszy do otrzymywania

dodatku służbowego, określa tabela stanowiąca załącznik nr 6 do rozporządzenia.

3.

Dodatek służbowy przyznaje się funkcjonariuszowi w wysokości wynoszącej miesięcznie

powyżej 10% i nie więcej niż 50% podstawy naliczenia, określając jego wartość z dokładnością

do dwóch miejsc po przecinku.

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Funkcjonariuszowi zajmującemu stanowisko kursanta przyznaje się dodatek służbowy w

wysokości wynoszącej miesięcznie powyżej 10% i nie więcej niż 20% podstawy naliczenia,

określając jego wartość z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku.

”

,

c)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Do funkcjonariuszy, o których mowa w ust. 1, w granicach określonych w ust. 3 lub

3a, przepisy § 7 ust. 3a-3d, 5-6 stosuje się odpowiednio.

”

;

5)

uchyla się § 9;

6)

§ 10 i 11 otrzymują brzmienie

„

§ 10.

1.

Funkcjonariusze wykonujący zadania na etatowych stanowiskach załóg jednostek pływających

Straży Granicznej otrzymują dodatek morski w wysokości wynoszącej miesięcznie do 0,30

kwoty bazowej.

2.

Dodatek morski w wysokości określonej w ust. 1 można, na wniosek właściwego przełożonego,

przyznać funkcjonariuszom wykonującym zadania nurków, płetwonurków, instruktorów‑nurków,

instruktorów‑płetwonurków, na czas wykonywania tych zadań.

§ 11.

1.

Funkcjonariusze wykonujący zadania na statkach powietrznych Straży Granicznej

1)

w składzie personelu latającego,

2)

w składzie personelu technicznego, związane z bezpośrednią obsługą statków powietrznych

Straży Granicznej

- otrzymują dodatek lotniczy.

2.

Funkcjonariusze wchodzący w skład personelu latającego zawieszeni w lotach ze względów

zdrowotnych mogą otrzymywać dodatek lotniczy przez okres do 12 miesięcy za zgodą Komendanta

Głównego Straży Granicznej.

3.

Dodatek lotniczy, na wniosek właściwego przełożonego, przyznaje się funkcjonariuszom,

o których mowa w ust. 1

1)

pkt 1 − w wysokości wynoszącej miesięcznie do 0,60 kwoty bazowej;

2)

pkt 2 − w wysokości wynoszącej miesięcznie do 0,30 kwoty bazowej.

”

;

7)

załącznik nr 2 do rozporządzenia otrzymuje brzmienie określone w załączniku nr 1 do

niniejszego rozporządzenia;

8)

w załączniku nr 3 do rozporządzenia tytuł tabeli otrzymuje brzmienie

„

TABELA DODATKU ZA STOPIEŃ STRAŻY GRANICZNEJ

”

;

9)

załącznik nr 4 do rozporządzenia otrzymuje brzmienie określone w załączniku nr 2 do

niniejszego rozporządzenia;

10)

uchyla się załącznik nr 5 do rozporządzenia;

11)

załącznik nr 6 do rozporządzenia otrzymuje brzmienie określone w załączniku nr 3 do

niniejszego rozporządzenia;

12)

uchyla się załączniki nr 7 i 8 do rozporządzenia.

1.

Funkcjonariusz mianowany przed dniem wejścia w życie rozporządzenia na stanowisko

służbowe, które przepisami rozporządzenia zostało zaszeregowane do niższej grupy uposażenia

zasadniczego, zachowuje prawo do uposażenia zasadniczego w dotychczasowej wysokości,

do czasu uzyskania na podstawie przepisów tego rozporządzenia prawa do uposażenia

zasadniczego co najmniej w takiej samej wysokości.

2.

Funkcjonariusza, który przed dniem wejścia w życie rozporządzenia zachował prawo do

zaszeregowania należnego na poprzednio zajmowanym stanowisku na podstawie art. 107

ust. 2 ustawy, zaszeregowuje się do grupy uposażenia zasadniczego odpowiadającej grupie

uposażenia, do której funkcjonariusz zachował prawo przed tym dniem.

3.

Funkcjonariusz pełniący służbę w dniu wejścia w życie rozporządzenia na stanowisku

zaszeregowanym do określonego stopnia etatowego zachowuje prawo do stopnia etatowego

określonego dla tego stanowiska na podstawie dotychczasowych przepisów, nie dłużej

jednak niż do dnia mianowania na pierwszy stopień służbowy w korpusie lub do końca

okresu wymaganego do przesłużenia w stopniu, na który funkcjonariusz został mianowany

przed dniem wejścia w życie rozporządzenia.

4.

Funkcjonariuszowi, który w dniu wejścia w życie rozporządzenia otrzymywał na podstawie

dotychczas obowiązujących przepisów

1)

dodatek funkcyjny przyznany na czas pełnienia służby na stanowisku kierowniczym lub

samodzielnym albo dodatek służbowy przyznany na czas nieokreślony - przyznaje się

odpowiednio dodatek funkcyjny na czas pełnienia służby na stanowisku kierowniczym

lub samodzielnym albo dodatek służbowy na czas nieokreślony, w miesięcznej wysokości

nie mniejszej niż wynikająca z przyznanej funkcjonariuszowi przed tym dniem kategorii

dodatku funkcyjnego albo dodatku służbowego;

2)

dodatek funkcyjny albo dodatek służbowy podwyższony albo obniżony na czas określony

- przyznaje się odpowiednio dodatek funkcyjny albo dodatek służbowy w wysokości odpowiadającej

przyznanej funkcjonariuszowi przed tym dniem kategorii dodatku funkcyjnego albo dodatku

służbowego na czas podwyższenia albo obniżenia tego dodatku, nie dłużej jednak niż

na okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia;

3)

zwiększenie dodatku funkcyjnego albo dodatku służbowego - zachowuje się prawo do tego

zwiększenia w dotychczasowej wysokości do czasu przyznania mu dodatku funkcyjnego

albo dodatku służbowego w nowej wysokości, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy

od dnia wejścia w życie rozporządzenia.

Funkcjonariusz, który w dniu wejścia w życie rozporządzenia otrzymywał na podstawie

dotychczas obowiązujących przepisów

1)

dodatek za służbę na morzu,

2)

dodatek dla personelu latającego lub dodatek dla bezpośredniej obsługi statków powietrznych

albo dodatek instruktorski

- zachowuje prawo do tych dodatków do czasu przyznania mu odpowiednio dodatku morskiego

albo lotniczego, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie

rozporządzenia.

1.

Funkcjonariusze otrzymują następujące dodatki do uposażenia

1)

za wysługę lat;

2)

za stopień;

3)

funkcyjny;

4)

służbowy;

5)

morski;

6)

lotniczy.

2.

Wysokość dodatków do uposażenia, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 5 i 6, stanowi iloczyn

mnożników określonych w rozporządzeniu i kwoty bazowej, o której mowa w § 2 ust. 2.

3.

Kwoty dodatków, o których mowa w ust. 1, po ich wyliczeniu zaokrągla się do dziesięciu

groszy w górę.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2014 r.

1.

Funkcjonariusze wykonujący zadania na etatowych stanowiskach załóg jednostek pływających

Straży Granicznej otrzymują dodatek morski w wysokości wynoszącej miesięcznie do 0,30

kwoty bazowej.

2.

Dodatek morski w wysokości określonej w ust. 1 można, na wniosek właściwego przełożonego,

przyznać funkcjonariuszom wykonującym zadania nurków, płetwonurków, instruktorów‑nurków,

instruktorów‑płetwonurków, na czas wykonywania tych zadań.

1.

Funkcjonariusze wykonujący zadania na statkach powietrznych Straży Granicznej

1)

w składzie personelu latającego,

2)

w składzie personelu technicznego, związane z bezpośrednią obsługą statków powietrznych

Straży Granicznej

- otrzymują dodatek lotniczy.

2.

Funkcjonariusze wchodzący w skład personelu latającego zawieszeni w lotach ze względów

zdrowotnych mogą otrzymywać dodatek lotniczy przez okres do 12 miesięcy za zgodą Komendanta

Głównego Straży Granicznej.

3.

Dodatek lotniczy, na wniosek właściwego przełożonego, przyznaje się funkcjonariuszom,

o których mowa w ust. 1

1)

pkt 1 − w wysokości wynoszącej miesięcznie do 0,60 kwoty bazowej;

2)

pkt 2 − w wysokości wynoszącej miesięcznie do 0,30 kwoty bazowej.