Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 lipca 2014 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie Informacyjnym Schengen oraz Wizowym Systemie Informacyjnym
Table of Provisions (64)
Statutory Text (64 Articles)
Ustawa określa zasady i sposób realizacji udziału Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie
Informacyjnym Schengen oraz Wizowym Systemie Informacyjnym, w tym obowiązki i uprawnienia
organów dotyczące dokonywania wpisów oraz wglądu do danych zawartych w Systemie Informacyjnym
Schengen oraz Wizowym Systemie Informacyjnym poprzez Krajowy System Informatyczny
(KSI).
Ilekroć w ustawie jest mowa o
1
bezpośrednim dostępie - rozumie się przez to dokonywanie wpisów oraz wgląd do danych
wykorzystywanych poprzez Krajowy System Informatyczny (KSI), realizowany w sposób
bezpośredni przez organ wskazany w ustawie;
2
Centralnym Wizowym Systemie Informacyjnym - rozumie się przez to system centralny,
o którym mowa w art. 1 ust. 2 decyzji Rady 2004/512/WE z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie ustanowienia
Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS)
(Dz. Urz. UE L 213 z 15.06.2004, str. 5-7);
3)
centralnym organie technicznym KSI - rozumie się przez to Komendanta Głównego Policji;
4)
danych - rozumie się przez to dane SIS lub dane VIS;
5
danych SIS - rozumie się przez to dane określone w art. 20 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu
Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)
(Dz. Urz. UE L 381 z 28.12.2006, str. 4) oraz dane określone w art. 20 ust. 1-3 decyzji Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia,
funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS
II)
(Dz. Urz. UE L 205 z 07.08.2007, str. 63);
6
danych VIS - rozumie się przez to dane określone w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 767/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
9 lipca 2008 r. w sprawie Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS) oraz wymiany danych
pomiędzy państwami członkowskimi na temat wiz krótkoterminowych (rozporządzenie w
sprawie VIS)
(Dz. Urz. UE L 218 z 13.08.2008, str. 60-81);
7)
informacjach uzupełniających - rozumie się przez to wszelkie informacje, wymieniane
za pośrednictwem biur SIRENE między krajowymi a zagranicznymi organami uprawnionymi
do wykorzystywania danych SIS, niezbędne przy dokonywaniu wpisów do Systemu Informacyjnego
Schengen lub w celu umożliwienia podjęcia odpowiednich działań, w przypadkach gdy
w wyniku przeglądania danych SIS odnaleziono osoby lub przedmioty, których dotyczą
wpisy;
8)
interfejsie krajowym - rozumie się przez to interfejs krajowy, o którym mowa w art. 1 ust. 2 decyzji Rady 2004/512/WE z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie ustanowienia
Wizowego Systemu Informacyjnego;
9)
(uchylony);
10
kopii krajowej - rozumie się przez to pełną kopię bazy danych SIS, o której mowa w
art. 4 ust. 1 lit. b rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu
Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) oraz w art. 4 ust. 1 lit. b decyzji Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie
utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji
(SIS II);
11
Krajowym Systemie Informatycznym (KSI) - rozumie się przez to zespół współpracujących
ze sobą urządzeń, procedur przetwarzania informacji i narzędzi programowych (oprogramowania)
zastosowanych w celu przetwarzania danych oraz infrastrukturę telekomunikacyjną, umożliwiające
organom administracji publicznej i organom wymiaru sprawiedliwości wykorzystywanie
danych gromadzonych w Systemie Informacyjnym Schengen oraz w Wizowym Systemie Informacyjnym;
12)
(uchylony);
13)
Państwie Członkowskim - rozumie się przez to państwo członkowskie Unii Europejskiej,
państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy
o Europejskim Obszarze Gospodarczym nienależące do Unii Europejskiej lub państwo niebędące
stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, którego obywatele mogą korzystać
ze swobody przepływu osób na podstawie umów zawartych przez to państwo ze Wspólnotą
Europejską i jej państwami członkowskimi, z wyjątkiem państwa, wobec którego Rada
podjęła decyzję o niestosowaniu przepisów dorobku Schengen;
14
pośrednim dostępie - rozumie się przez to dokonywanie wpisów oraz wgląd do danych
wykorzystywanych poprzez Krajowy System Informatyczny (KSI), realizowany w sytuacjach
wskazanych w ustawie za pośrednictwem centralnego organu technicznego KSI albo organu
wskazanego w art. 3a, art. 4a oraz art. 7 ust. 2;
14a
systemie centralnym SIS II - rozumie się przez to system centralny składający się
z funkcji wsparcia technicznego zawierającej bazę danych oraz z jednolitego interfejsu
krajowego, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lit. a rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu
Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) oraz w art. 4 ust. 1 lit. a decyzji Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie
utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji
(SIS II);
15
Systemie Informacyjnym Schengen - rozumie się przez to system informacyjny, o którym
mowa w art. 1 i 4 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego
Schengen drugiej generacji (SIS II) oraz w art. 1 i 4 decyzji Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia,
funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS
II);
15a
systemie krajowym N.SIS II - rozumie się przez to polski system krajowy zawierający
kopię krajową, który łączy się z systemem centralnym SIS II, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lit. b rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu
Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) oraz w art. 4 ust. 1 lit. b decyzji Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie
utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji
(SIS II);
16
Wizowym Systemie Informacyjnym - rozumie się przez to system, o którym mowa w art. 1 decyzji Rady 2004/512/WE z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie ustanowienia Wizowego
Systemu Informacyjnego (VIS);
17
wpisie - rozumie się przez to czynności faktyczne polegające na wprowadzeniu do Systemu
Informacyjnego Schengen lub Wizowego Systemu Informacyjnego, zmianie lub usunięciu
z Systemu Informacyjnego Schengen lub Wizowego Systemu Informacyjnego danych umożliwiających
właściwym organom identyfikację osoby lub przedmiotu oraz podjęcie wnioskowanego działania
w związku ze zidentyfikowaniem osoby lub przedmiotu;
18)
wykorzystywaniu danych - rozumie się przez to przetwarzanie danych będących danymi
osobowymi w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych
(Dz. U. z 2014 r. poz. 1182), jak również jakiekolwiek operacje wykonywane na danych niebędących danymi osobowymi,
takie jak zbieranie, wpisywanie, utrwalanie, przechowywanie, opracowywanie, zmienianie,
udostępnianie i usuwanie.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1
1)
pkt 3 lit. b w zakresie dotyczącym art. 2 pkt 5,
2)
pkt 3 lit. c,
3)
pkt 3 lit. d w zakresie dotyczącym art. 2 pkt 10,
4)
pkt 3 lit. e i g-i,
5)
(uchylony),
6)
pkt 10, 14, 15, 19, 20 i 21 lit. b
- które wchodzą w życie z dniem określonym w decyzji Rady, zgodnie z art. 55 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z
dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu
Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II).
1.
Uprawnienie do bezpośredniego dostępu do Krajowego Systemu Informatycznego (KSI) w
celu dokonywania wpisów danych SIS dotyczących
1)
osób poszukiwanych do tymczasowego aresztowania w celu wydania ich przez państwo obce
na podstawie wniosku o wydanie przysługuje sądowi lub prokuraturze;
2)
osób poszukiwanych do tymczasowego aresztowania w celu przekazania osoby ściganej
na podstawie europejskiego nakazu aresztowania przysługuje sądowi lub prokuraturze;
3)
świadków wezwanych do stawienia się przed sądem lub prokuratorem w związku z postępowaniem
karnym lub postępowaniem karnym skarbowym lub podejrzanych wezwanych do stawienia
się przed prokuratorem w związku z postępowaniem karnym lub postępowaniem karnym skarbowym,
którzy są poszukiwani, lub oskarżonych wezwanych do stawienia się przed sądem w związku
z postępowaniem karnym lub postępowaniem karnym skarbowym w celu poniesienia odpowiedzialności
za czyny, za które są poszukiwani, lub skazanych, wobec których powinien zostać wykonany
wyrok w sprawie karnej lub w sprawie o przestępstwo skarbowe, lub skazanych wezwanych
do stawienia się w celu odbycia kary pozbawienia wolności - dla ustalenia miejsca
ich pobytu przysługuje sądowi lub prokuraturze;
4
cudzoziemca, o którym mowa w art. 443 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach
(Dz. U. poz. 1650 oraz z 2014 r. poz. 463 i 1004), przysługuje Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców;
5)
osób zaginionych albo osób zaginionych, które dla ich ochrony lub w celu zapobiegania
stwarzanym przez nie zagrożeniom powinny zostać oddane do właściwej placówki opiekuńczej
lub leczniczej, przysługuje Policji;
6)
osób lub pojazdów silnikowych o pojemności silnika przekraczającej 50 cm
a)
przeprowadzania niejawnego nadzorowania, którego celem jest ściganie przestępstw oraz
zapobieganie zagrożeniom bezpieczeństwa publicznego, przysługuje Policji, organom
kontroli skarbowej, Straży Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Żandarmerii
Wojskowej lub Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu,
b)
przeprowadzania kontroli, której celem jest ściganie przestępstw oraz zapobieganie
zagrożeniom bezpieczeństwa publicznego, przysługuje Policji, organom kontroli skarbowej,
Straży Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Żandarmerii Wojskowej, Centralnemu
Biuru Antykorupcyjnemu lub Służbie Celnej,
c)
przeprowadzania niejawnego nadzorowania, którego celem jest zapobieganie poważnym
zagrożeniom wewnętrznego i zewnętrznego bezpieczeństwa państwa, przysługuje Straży
Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnemu Biuru
Antykorupcyjnemu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego lub Służbie Wywiadu Wojskowego,
d)
przeprowadzania kontroli, której celem jest zapobieganie poważnym zagrożeniom wewnętrznego
i zewnętrznego bezpieczeństwa państwa, przysługuje Straży Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Służbie Kontrwywiadu
Wojskowego lub Służbie Wywiadu Wojskowego;
7
przedmiotów podlegających zatrzymaniu albo zatrzymaniu w celu wykorzystania jako dowód
w postępowaniu karnym lub postępowaniu karnym skarbowym przysługuje ministrowi właściwemu
do spraw wewnętrznych, ministrowi spraw zagranicznych, Policji, Straży Granicznej,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Żandarmerii Wojskowej, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu,
Służbie Celnej, wojewodom, Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców, organom kontroli
skarbowej, dyrektorowi urzędu morskiego, sądowi, prokuraturze lub urzędom skarbowym
wyznaczonym w trybie przewidzianym w art. 3a.
2.
W przypadku braku bezpośredniego dostępu do Krajowego Systemu Informatycznego (KSI),
spowodowanego przyczynami niezależnymi od danego organu, organy wymienione w ust.
1 mogą dokonywać wpisów danych SIS za pośrednic twem centralnego organu technicznego
KSI.
3.
Organy wymienione w ust. 1, dokonując wpisów danych SIS, są obowiązane do zapewnienia
ich zgodności z prawem, dokładności i aktualności.
Urzędy skarbowe realizują dostęp do Krajowego Systemu Informatycznego (KSI) w celu
dokonywania wpisów danych SIS, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 7, za pośrednictwem
punktów dostępu, którymi są urzędy skarbowe, wyznaczone dla danego województwa, w
drodze zarządzenia, przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
1
Uprawnienie do bezpośredniego dostępu do Krajowego Systemu Informatycznego (KSI) w
celu wglądu do danych SIS dotyczących
1)
osób poszukiwanych do tymczasowego aresztowania w celu wydania ich na wniosek Państwa
Członkowskiego lub państwa obcego przysługuje Straży Granicznej, Policji, Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Żandarmerii Wojskowej, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu,
Służbie Celnej, organom kontroli skarbowej, sądowi, prokuraturze lub urzędom skarbowym
wyznaczonym w trybie przewidzianym w art. 4a;
2)
osób poszukiwanych do tymczasowego aresztowania w celu przekazania osoby ściganej
na podstawie europejskiego nakazu aresztowania przysługuje Straży Granicznej, Policji,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Żandarmerii Wojskowej, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu,
Służbie Celnej, organom kontroli skarbowej, sądowi, prokuraturze lub urzędom skarbowym
wyznaczonym w trybie przewidzianym w art. 4a;
3)
świadków wezwanych do stawienia się przed sądem lub prokuratorem w związku z postępowaniem
karnym lub postępowaniem karnym skarbowym lub podejrzanych wezwanych do stawienia
się przed prokuratorem w związku z postępowaniem karnym lub postępowaniem karnym skarbowym,
którzy są poszukiwani, lub oskarżonych wezwanych do stawienia się przed sądem w związku
z postępowaniem karnym lub postępowaniem karnym skarbowym w celu poniesienia odpowiedzialności
za czyny, za które są poszukiwani, lub skazanych, wobec których powinien zostać wykonany
wyrok w sprawie karnej lub w sprawie o przestępstwo skarbowe, lub skazanych wezwanych
do stawienia się w celu odbycia kary pozbawienia wolności - dla ustalenia miejsca
ich pobytu przysługuje Straży Granicznej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Żandarmerii Wojskowej, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Służbie Celnej, organom
kontroli skarbowej, sądowi, prokuraturze lub urzędom skarbowym wyznaczonym w trybie
przewidzianym w art. 4a;
4)
cudzoziemców, których dane zostały wpisane do Systemu Informacyjnego Schengen dla
celów odmowy wjazdu, przysługuje ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych, Straży
Granicznej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Żandarmerii
Wojskowej, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie
Wywiadu Wojskowego, Służbie Celnej, Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców, wojewodzie,
organom kontroli skarbowej, konsulowi, sądowi lub prokuraturze;
5)
osób zaginionych albo osób zaginionych, które dla ich ochrony lub w celu zapobiegania
stwarzanym przez nie zagrożeniom powinny być oddane do właściwej placówki opiekuńczej
lub leczniczej, przysługuje Straży Granicznej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Żandarmerii Wojskowej, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Służbie Celnej, organom
kontroli skarbowej, sądowi lub prokuraturze;
6)
osób lub pojazdów silnikowych o pojemności silnika przekraczającej 50 cm
7)
przedmiotów podlegających zatrzymaniu albo zatrzymaniu w celu wykorzystania jako dowód
w postępowaniu karnym lub postępowaniu karnym skarbowym, należących do jednej z poniższych
kategorii
a)
pojazdy silnikowe o pojemności silnika przekraczającej 50 cm
b)
przyczepy i naczepy o masie własnej przekraczającej 750 kg, przyczepy turystyczne,
urządzenia przemysłowe, silniki przyczepne i kontenery,
c)
broń palna,
d)
blankiety dokumentów urzędowych, które zostały skradzione, przywłaszczone lub utracone,
e)
wydane dokumenty tożsamości, takie jak: paszporty, dowody tożsamości, prawa jazdy,
dokumenty pobytowe i dokumenty podróży, które zostały skradzione, przywłaszczone,
utracone lub unieważnione,
f)
dowody rejestracyjne i tablice rejestracyjne pojazdów, które zostały skradzione, przywłaszczone,
utracone lub unieważnione,
g)
banknoty (o spisanych numerach),
h)
papiery wartościowe i środki płatnicze, takie jak: czeki, karty kredytowe, obligacje,
akcje i dokumenty potwierdzające udział, które zostały skradzione, przywłaszczone,
utracone lub unieważnione
- przysługuje Straży Granicznej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Żandarmerii
Wojskowej, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Służbie Celnej, organom kontroli skarbowej,
sądowi, prokuraturze lub urzędom skarbowym wyznaczonym w trybie przewidzianym w art.
4a;
8)
przedmiotów podlegających zatrzymaniu albo zatrzymaniu w celu wykorzystania jako dowód
w postępowaniu karnym lub postępowaniu karnym skarbowym, należących do jednej z kategorii,
o których mowa w pkt 7 lit. d oraz e, przysługuje ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych,
Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców, wojewodzie, konsulowi lub dyrektorowi urzędu
morskiego;
9)
przedmiotów podlegających zatrzymaniu albo zatrzymaniu w celu wykorzystania jako dowód
w postępowaniu karnym lub postępowaniu karnym skarbowym, należących do jednej z kategorii,
o których mowa w pkt 7 lit. a, b oraz f, przysługuje ministrowi właściwemu do spraw
wewnętrznych, Biuru Ochrony Rządu, Agencji Wywiadu, Służbie Wywiadu Wojskowego, Służbie
Kontrwywiadu Wojskowego, organom jednostek wojskowych Sił Zbrojnych Rzeczy pospolitej
Polskiej lub wojewodzie mazowieckiemu.
2
Uprawnienie do pośredniego dostępu do Krajowego Systemu Informatycznego (KSI) w celu
wglądu do danych SIS dotyczących przedmiotów, o których mowa w ust. 1 pkt 7 lit. a,
b oraz f, przysługuje organom samorządowym właściwym w sprawach rejestracji pojazdów.
3
Uprawnienie do wglądu do danych SIS przysługuje organom określonym w ust. 1 pkt 9
i ust. 2 wyłącznie w związku z wykonywaniem obowiązku rejestracji pojazdów określonego
w art. 73 i 74 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym
(Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, z późn. zm. w celu sprawdzenia, czy zgłoszone do rejestracji pojazdy nie zostały skradzione,
przywłaszczone lub utracone w inny sposób.
4.
Organy, o których mowa w ust. 1 i 2, w przypadku odnalezienia na skutek wglądu do
danych SIS osoby lub przedmiotu, których dotyczy wpis, są obowiązane do podjęcia wnioskowanych
we wpisie działań, o ile realizowane przez dany organ zadania umożliwiają im takie
działania, albo do bezzwłocznego przekazania osoby lub przedmiotu Policji.
5.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb przekazywania
Policji osób lub przedmiotów odnalezionych na skutek wglądu do danych SIS, a także
związane z tym obowiązki Policji, uwzględniając sprawną i skuteczną realizację wnioskowanych
we wpisie działań wobec odnalezionych osób lub przedmiotów.
Urzędy skarbowe realizują dostęp do Krajowego Systemu Informatycznego (KSI) w celu
wglądu do danych SIS, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1-3 i 7, za pośrednictwem
punktów dostępu, którymi są urzędy skarbowe, wyznaczone dla danego województwa, w
drodze zarządzenia, przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
1
Bezpośredni dostęp do Wizowego Systemu Informacyjnego jest realizowany poprzez Krajowy
System Informatyczny (KSI) w celu dokonywania wpisów danych VIS przez Straż Graniczną,
konsula, wojewodę, ministra właściwego do spraw zagranicznych lub Szefa Urzędu do
Spraw Cudzoziemców.
2.
Organy określone w ust. 1 są obowiązane do
1)
wymiany krajowych danych VIS przez dokonywanie wpisów do Centralnego Wizowego Systemu
Informacyjnego poprzez Krajowy System Informatyczny (KSI);
2)
zapewnienia, aby dokonywane przez dany organ wpisy danych VIS były zgodne z prawem,
a ponadto, aby te dane VIS były dokładne i aktualne;
3)
zapewnienia usuwania danych VIS po upływie okresu, na który dane te zostały przez
dany organ wprowadzone;
4)
niezwłocznego informowania centralnego organu technicznego KSI o ujawnionych nieprawidłowościach
w związku z wykorzystaniem danych VIS poprzez Krajowy System Informatyczny (KSI);
5)
rozpatrzenia wniosków Państw Członkowskich o dokonanie zmiany lub usunięcia danych
VIS wprowadzonych przez dany organ oraz powiadomienia Państw Członkowskich o konieczności
dokonania zmiany lub usunięcia danych VIS wprowadzonych przez te Państwa Członkowskie.
3.
Konsul lub wojewoda niezwłocznie powiadamiają Państwo Członkowskie lub Państwa Członkowskie
o nabyciu obywatelstwa polskiego przez osobę ubiegającą się o wizę w tym Państwie
Członkowskim lub Państwach Członkowskich.
Bezpośredni dostęp do Wizowego Systemu Informacyjnego realizowany poprzez Krajowy
System Informatyczny (KSI) umożliwiający wgląd do danych VIS w celu
1
rozpatrzenia złożonych wniosków wizowych oraz podjęcia decyzji dotyczących tych wniosków,
jak również decyzji o unieważnieniu, przedłużeniu, cofnięciu wizy, przysługuje Straży
Granicznej, konsulowi, wojewodzie, ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych lub
Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców;
2
przeprowadzania konsultacji między centralnymi organami wizowymi w sprawie wniosków
wizowych zgodnie z art. 22 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 810/2009 z dnia 13
lipca 2009 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Wizowy (kodeks wizowy) (Dz. Urz. UE L 243 z 15.09.2009, str. 1) przysługuje Szefowi Urzędu
do Spraw Cudzoziemców;
3
sporządzania sprawozdań i statystyk, przysługuje Straży Granicznej, konsulowi, wojewodzie,
ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych lub Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców;
4
sprawdzania na przejściach granicznych tożsamości posiadacza wizy, autentyczności
wizy lub spełniania warunków wjazdu na terytorium Państw Członkowskich zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca
2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez
granice (kodeks graniczny Schengen)
(Dz. Urz. UE L 105 z 13.04.2006, str. 1), przysługuje Straży Granicznej i Służbie Celnej;
5
sprawdzania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tożsamości posiadacza wizy, autentyczności
wizy lub spełniania warunków wjazdu lub pobytu na terytorium Państw Członkowskich,
przysługuje komendantowi wojewódzkiemu Policji, komendantowi powiatowemu (miejskiemu)
Policji, komendantowi oddziału Straży Granicznej lub komendantowi placówki Straży
Granicznej, Służbie Celnej, wojewodzie lub Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców;
6
zidentyfikowania osoby, która nie spełnia lub przestała spełniać warunki wjazdu lub
pobytu na terytorium Państw Członkowskich, przysługuje Straży Granicznej, Policji,
Służbie Celnej, wojewodzie lub Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców;
7
określania Państwa Członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o nadanie
statusu uchodźcy zgodnie z art. 9 i 21 rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003 z dnia 18 lutego 2003 r. ustanawiającego
kryteria i mechanizmy określania Państwa Członkowskiego, które jest odpowiedzialne
za rozpatrzenie wniosku o azyl złożonego w jednym z Państw Członkowskich przez obywatela
kraju trzeciego
(Dz. Urz. UE L 050 z 25.02.2003, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 19, t. 6, str. 109), przysługuje Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców;
8
rozpatrzenia wniosku o nadanie statusu uchodźcy przysługuje Szefowi Urzędu do Spraw
Cudzoziemców lub Radzie do Spraw Uchodźców;
9
realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 767/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
9 lipca 2008 r. w sprawie Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS) oraz wymiany danych
pomiędzy państwami członkowskimi na temat wiz krótkoterminowych (rozporządzenie w
sprawie VIS), przysługuje konsulowi lub wojewodzie.
1.
Uprawnienie do pośredniego dostępu do Krajowego Systemu Informatycznego (KSI)
1)
dostęp jest konieczny w celu zapobiegania, wykrywania lub ścigania przestępstw wymienionych
w art. 607w ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego
(Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm.;
2)
jest to niezbędne w związku z określoną sprawą;
3)
istnieją uzasadnione powody do uznania, że wgląd do danych VIS ma istotne znaczenie
dla zapobiegania, wykrywania lub ścigania przestępstw, o których mowa w pkt 1.
2.
Pośredni dostęp, o którym mowa w ust. 1, jest realizowany poprzez centralne punkty
dostępu, którymi są odpowiednio dla
1)
sądu, prokuratury, Policji - Komendant Główny Policji;
2)
Straży Granicznej - Komendant Główny Straży Granicznej;
3)
Służby Celnej - Szef Służby Celnej;
4)
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;
5)
Agencji Wywiadu - Szef Agencji Wywiadu;
6)
Centralnego Biura Antykorupcyjnego - Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego;
7)
organów kontroli skarbowej - Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej;
8)
Biura Ochrony Rządu - Szef Biura Ochrony Rządu;
9)
Służby Kontrwywiadu Wojskowego - Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego;
10)
Służby Wywiadu Wojskowego - Szef Służby Wywiadu Wojskowego;
11)
Żandarmerii Wojskowej - Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej.
„2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 25 ust. 4 ustawy zmienianej
w art. 5 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych
na podstawie art. 25 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
1.
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych sprawuje kontrolę nad tym, czy wykorzystywanie
danych nie narusza praw osób, których dane te dotyczą.
2.
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych jest uprawniony do bezpośredniego dostępu
do Krajowego Systemu Informatycznego (KSI)
3.
Kontrola, o której mowa w ust. 1, jest sprawowana zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych w przypadku, o którym mowa w art. 34 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z
dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu
Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) oraz w art. 49 ust. 4 decyzji Rady 2007/533/ WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia,
funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS
II), jest organem uprawnionym do przekazania sprawy Europejskiemu Inspektorowi Ochrony
Danych, w celu podjęcia działań mediacyjnych.
Centralny organ techniczny KSI, w zakresie wykorzystywania danych poprzez Krajowy
System Informatyczny (KSI)art. 7 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.
Wykorzystywanie danych może następować bez wiedzy i zgody osób, których dane dotyczą,
oraz bez obowiązku ujawniania faktycznego celu zbierania danych.
W sprawie o naprawienie szkody wyrządzonej przez niezgodne z prawem działanie lub
zaniechanie związane z wykorzystywaniem danych SIS organem reprezentującym Skarb Państwa
jest Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa.
Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje
się przepisy dotychczasowe.
W sprawie o naprawienie szkody wyrządzonej przez niezgodne z prawem działanie lub
zaniechanie związane z wykorzystywaniem danych VIS organem reprezentującym Skarb Państwa
jest organ, w związku z działaniem lub zaniechaniem którego szkoda ta powstała, z
zastrzeżeniem art. 8 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa
(Dz. U. z 2013 r. poz. 1150 i 1247).
Organy, o których mowa w rozdziale 2, obowiązane są, w zakresie swojego działania,
do współpracy z centralnym organem technicznym KSI w celu realizacji ich zadań związanych
z udziałem w Systemie Informacyjnym Schengen lub Wizowym Systemie Informacyjnym
Centralny organ techniczny KSI składa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych
raz w roku, w terminie do dnia 31 marca, sprawozdanie z funkcjonowania Krajowego Systemu
Informatycznego (KSI)
Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.
1.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych sprawuje nadzór nad prawidłowością działania
Krajowego Systemu Informatycznego (KSI)
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w celu wykonania nadzoru wynikającego z ust.
1, ma w szczególności prawo
1)
dostępu do wykazu zarejestrowanych przypadków, o których mowa w art. 27 ust. 1 pkt
10;
2)
sprawdzania, czy Krajowy System Informatyczny (KSI)
3)
sprawdzania, czy osoby mające dostęp do Krajowego Systemu Informatycznego (KSI)
4)
sprawdzania prawidłowości opisu zadań i funkcji osób mających dostęp do Krajowego
Systemu Informatycznego (KSI)
5)
sprawdzania, czy jest zapewniona odpowiednia fizyczna ochrona Krajowego Systemu Informatycznego
(KSI)
1.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, przed uruchomieniem Krajowego Systemu Informatycznego
(KSI)
2.
W przypadku stwierdzenia braku gotowości do prawidłowej eksploatacji Krajowego Systemu
Informatycznego (KSI)
W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości działania Krajowego Systemu Informatycznego
(KSI)
W celu wykonania zadań, o których mowa w art. 16-18, minister właściwy do spraw wewnętrznych
może
1)
żądać przedłożenia informacji w zakresie niezbędnym do ustalenia stanu faktycznego;
2)
przeprowadzać, w godzinach urzędowania danego organu, oględziny urządzeń, nośników
oraz systemów informatycznych włączonych do Krajowego Systemu Informatycznego (KSI)
3)
zlecać sporządzanie ekspertyz i opinii;
4)
żądać zablokowania bezpośredniego dostępu do Krajowego Systemu Informatycznego (KSI)
W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości działania Krajowego Systemu Informatycznego
(KSI)
1.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, techniczne
warunki, sposób i tryb dokonywania wpisów danych SIS, a także związane z tym obowiązki
uprawnionych organów oraz sposób i tryb aktualizowania, usuwania i wyszukiwania danych
SIS poprzez Krajowy System Informatyczny (KSI)
2
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób wykorzystywania
Krajowego Systemu Informatycznego (KSI) jako krajowego interfejsu Wizowego Systemu
Informacyjnego, w tym sposób dokonywania wpisów danych VIS, a także wglądu do danych
VIS, mając na względzie prawidłowe wykonanie przez Rzeczpospolitą Polską zobowiązań
wynikających z udziału w Wizowym Systemie Informacyjnym.
1.
Organy uprawnione zgodnie z art. 3 ust. 2 do dokonania wpisu danych SIS za pośrednictwem
centralnego organu technicznego KSI kierują wniosek o dokonanie wnioskowanego wpisu
danych SIS na wypełnionej karcie wpisu. Centralny organ techniczny KSI niezwłocznie
dokonuje wpisu danych SIS, informując o tym organ, który wystąpił z takim wnioskiem,
albo informuje organ o braku możliwości dokonania danego wpisu danych SIS oraz jego
przyczynach.
2.
Organy wskazane w art. 4 ust. 2 kierują zapytanie o dane SIS, do których mają dostęp
pośredni, do centralnego organu technicznego KSI na wypełnionej karcie zapytania.
Centralny organ techniczny KSI przekazuje niezwłocznie odpowiednie dane SIS organowi
składającemu zapytanie.
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór karty
wpisu, o której mowa w ust. 1, oraz wzór karty zapytania, o której mowa w ust. 2,
a także sposób ich wypełnienia, uwzględniając zakres uprawnień organów do wykorzystywania
danych SIS.
1.
W przypadku stwierdzenia przez organ, który dokonał wpisu danych SIS, że zawarte we
wpisie dane SIS są nieprawidłowe, organ ten niezwłocznie dokonuje niezbędnej modyfikacji
tych danych, zawiadamiając jednocześnie o tym fakcie centralny organ techniczny KSI.
2
W przypadku stwierdzenia przez organ, który dokonał wpisu danych SIS, że upłynął okres
konieczny do osiągnięcia celów, dla których wpis został dokonany, lub jest brak podstaw
prawnych do dalszego przechowywania tych danych SIS albo że nie upłynął okres konieczny
do osiągnięcia celów, dla których dany wpis został dokonany, organ ten odpowiednio
usuwa dane SIS albo przedłuża termin przechowywania danych SIS, zawiadamiając jednocześnie
o tym fakcie centralny organ techniczny KSI.
3.
Centralny organ techniczny KSI informuje organy, które zgłosiły zapytanie o dane SIS,
o dokonanej modyfikacji danych SIS.
4.
Organy, o których mowa w art. 3 i 4, w przypadku stwierdzenia, że wykorzystywane przez
te organy dane SIS są nieprawidłowe, niezwłocznie informują o tym biuro SIRENE
Organ uprawniony do wykorzystywania danych poprzez Krajowy System Informatyczny (KSI)
1.
Organ uprawniony do wykorzystywania danych poprzez Krajowy System Informatyczny (KSI)
2.
Odbycie szkolenia, o którym mowa w ust. 1, jest warunkiem otrzymania upoważnienia
do dostępu do Krajowego Systemu Informatycznego (KSI)
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Generalnego Inspektora
Ochrony Danych Osobowych określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania
szkoleń z zakresu bezpieczeństwa i ochrony danych wykorzystywanych poprzez Krajowy
System Informatyczny (KSI)
4
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb dostępu
do Krajowego Systemu Informatycznego (KSI), sposób przydzielania osobom upoważnionym
do dostępu osobistych i niepowtarzalnych identyfikatorów użytkownika, a także wzór
upoważnienia do dostępu do Krajowego Systemu Informatycznego (KSI) oraz wykorzystywania
danych, uwzględniając prawidłową realizację przez Rzeczpospolitą Polską obowiązków
wynikających z udziału w Systemie Informacyjnym Schengen i Wizowym Systemie Informacyjnym.
1.
Organem odpowiedzialnym za system krajowy N.SIS II
2.
Do zadań centralnego organu technicznego KSI należy
1)
utworzenie, uruchomienie, eksploatacja techniczna oraz utrzymanie Krajowego Systemu
Informatycznego (KSI)
2)
zapewnienie sprawnego działania i bezpieczeństwa Systemu Informacyjnego Schengen w
ramach systemu krajowego N.SIS II
1.
W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 26 ust. 2 pkt 1, centralny organ techniczny
KSI jest w szczególności obowiązany do
1)
przestrzegania obowiązujących protokołów i procedur technicznych w celu zapewnienia
kompatybilności Krajowego Systemu Informatycznego (KSI)
2)
zapewnienia, aby dane SIS przechowywane w kopii krajowej były, dzięki automatycznym
aktualizacjom, identyczne i spójne z danymi przechowywanymi w systemie centralnym
SIS II
3)
zapewnienia bezpieczeństwa Krajowego Systemu Informatycznego (KSI)
4)
sprawdzania, czy organy, które wykorzystują dane poprzez Krajowy System Informatyczny
(KSI)
5)
umożliwienia organom, o których mowa w art. 5-7, wykorzystywania danych VIS poprzez
Krajowy System Informatyczny (KSI)
6)
przekazywania Komisji Europejskiej listy organów, o których mowa w art. 5-7;
7
współpracy z jednostką krajową Europolu w zakresie udzielania zgody na dostęp Europejskiego
Urzędu Policji (Europol) do danych VIS;
8)
zapobiegania dostępowi osób nieuprawnionych do Krajowego Systemu Informatycznego (KSI)
9)
zapobiegania nieuprawnionemu odczytywaniu, kopiowaniu, zmienianiu lub usuwaniu nośników
informatycznych wykorzystywanych w Krajowym Systemie Informatycznym (KSI)
10)
zapewnienia rejestrowania wszystkich przypadków, w których uzyskano dostęp do danych
lub wykorzystano dane w inny sposób poprzez Krajowy System Informatyczny (KSI)
11)
zapewnienia fizycznej ochrony danych wykorzystywanych poprzez Krajowy System Informatyczny
(KSI)
12
zapobiegania wykorzystywaniu Krajowego Systemu Informatycznego (KSI) przez osoby nieuprawnione
korzystające ze sprzętu do przekazywania danych;
13
zapewnienia możliwości późniejszej weryfikacji i stwierdzenia, które dane zostały
wprowadzone poprzez Krajowy System Informatyczny (KSI) oraz kiedy i przez kogo zostały
wykorzystane, a także w jakim zakresie zostały udostępnione;
14)
zapobiegania nieuprawnionemu odczytywaniu, kopiowaniu, zmienianiu lub usuwaniu danych
podczas transferu tych danych lub podczas przemieszczania nośników informatycznych
w ramach Krajowego Systemu Informatycznego (KSI)
15
zapewnienia, aby osoby uprawnione do korzystania z Krajowego Systemu Informatycznego
(KSI) miały dostęp wyłącznie do danych w zakresie zgodnym z upoważnieniami wynikającymi
z przepisów ustawy.
2.
W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 26 ust. 2 pkt 2, centralny organ techniczny
KSI jest w szczególności obowiązany do
1)
umożliwienia organom, o których mowa w art. 3 i 4, wykorzystywania danych SIS poprzez
Krajowy System Informatyczny;
2)
udzielania informacji niezbędnych do prawidłowego wykonywania zadań przez organy,
o których mowa w art. 3 i 4;
3)
współdziałania z organami, które są uprawnione do dokonywania wpisów danych SIS poprzez
Krajowy System Informatyczny, w celu zapewnienia, aby wpisy danych SIS były zgodne
z prawem oraz aby były one dokładne i aktualne;
4)
sprawdzania, czy organy, które wykorzystują dane SIS poprzez Krajowy System Informatyczny,
mają prawo dostępu do danych SIS;
5)
sprawdzenia skuteczności środków mających na celu zapewnienie bezpieczeństwa danych
SIS wykorzystywanych poprzez Krajowy System Informatyczny;
6)
zapewnienia usuwania danych SIS wprowadzonych poprzez Krajowy System Informatyczny
po upływie okresu, na który wpisy te zostały wprowadzone;
7)
sprawdzenia zasadności przedłużenia okresu przechowywania danych SIS wprowadzonych
poprzez Krajowy System Informatyczny;
8)
przekazywania organowi zarządzającemu systemem centralnym SIS II
9)
zapobiegania nieuprawnionemu wykorzystywaniu danych SIS.
1.
Wiza tranzytowa uprawnia do przejazdu przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub
innych państw obszaru Schengen i może być wydana cudzoziemcowi, który posiada prawo
wjazdu do państwa docelowego lub państwa graniczącego z terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
2.
Wizę, o której mowa w ust. 1, wydaje się na okres pobytu nie dłuższy niż 5 dni, licząc
od dnia każdego wjazdu na terytorium państw obszaru Schengen.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy
sposób rejestrowania przypadków, o których mowa w art. 27 ust. 1 pkt 10, mając na
względzie bezpieczeństwo i ochronę danych wykorzystywanych poprzez Krajowy System
Informatyczny (KSI)
1.
Centralny organ techniczny KSI, przed uruchomieniem Krajowego Systemu Informatycznego
(KSI)
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po uzyskaniu informacji, o której mowa w
ust. 1, przeprowadza kontrolę w zakresie spełniania przez Krajowy System Informatyczny
(KSI)
3.
Po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw wewnętrznych
przedstawia centralnemu organowi technicznemu KSI pisemną opinię w zakresie spełnienia
przez Krajowy System Informatyczny (KSI)
1.
Centralny organ techniczny KSI, przed uruchomieniem Krajowego Systemu Informatycznego
(KSI)art. 36-39 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 39a tej ustawy.
2.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać opis środków technicznych i organizacyjnych
określonych w art. 36-39 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych oraz informację o sposobie wypełnienia warunków technicznych i organizacyjnych, określonych
w przepisach, wydanych na podstawie art. 39a tej ustawy.
3.
Centralny organ techniczny KSI obowiązany jest współpracować z Generalnym Inspektorem
Ochrony Danych Osobowych w celu przeprowadzenia kontroli, o której mowa w ust. 1,
w szczególności udzielać informacji i wyjaśnień.
4.
W celu wykonania zadań, o których mowa w ust. 1, Generalny Inspektor Ochrony Danych
Osobowych, zastępca Generalnego Inspektora lub upoważnieni przez niego pracownicy
Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, mają prawo
1)
wstępu, w godzinach od 6
2)
żądać złożenia pisemnych lub ustnych wyjaśnień oraz wzywać i przesłuchiwać osoby w
zakresie niezbędnym do ustalenia stanu faktycznego;
3)
wglądu do wszelkich dokumentów i wszelkich danych mających bezpośredni związek z przedmiotem
kontroli oraz sporządzania ich kopii;
4)
przeprowadzania oględzin poszczególnych elementów Krajowego Systemu Informatycznego
(KSI)
5)
zlecać sporządzanie ekspertyz i opinii.
5.
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych po przeprowadzeniu kontroli, o której
mowa w ust. 1, przedstawia centralnemu organowi technicznemu KSI pisemną opinię w
zakresie spełnienia przez Krajowy System Informatyczny (KSI)art. 36-39 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych, a także w przepisach wydanych na podstawie art. 39a tej ustawy, a w przypadku stwierdzenia
nieprawidłowości w Krajowym Systemie Informatycznym (KSI)
1.
Wizę pobytową wydaje się jako wizę jednolitą lub krajową.
2.
Wiza pobytowa jednolita uprawnia do wjazdu i nieprzerwanego pobytu na terytorium państw
obszaru Schengen lub kilku pobytów następujących po sobie, trwających przez okres
nieprzekraczający łącznie 3 miesięcy w okresie 6 miesięcy liczonych od dnia pierwszego
wjazdu na to terytorium.
3.
Wiza pobytowa krajowa uprawnia do wjazdu i nieprzerwanego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej lub kilku pobytów następujących po sobie, trwających przez okres nieprzekraczający
łącznie roku w okresie ważności wizy.
4.
Wiza pobytowa krajowa może być wydana w celu wjazdu i pobytu, o którym mowa w art.
26 pkt 4 lit. b i d-j oraz r. jeżeli okoliczności tego pobytu wymagają, aby trwał
on dłużej niż 3 miesiące.
5.
Okres pobytu na podstawie wizy pobytowej krajowej ustala się w granicach określonych
w ust. 3 i 4 odpowiednio do celu wskazanego przez cudzoziemca.
6.
Okres ważności wizy pobytowej może wynosić do 5 lat.
1.
W przypadku przedstawienia przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub Generalnego
Inspektora Ochrony Danych Osobowych zaleceń pokontrolnych, centralny organ techniczny
KSI ma prawo zgłoszenia na piśmie umotywowanych zastrzeżeń co do przekazanych zaleceń
pokontrolnych, w terminie 7 dni od dnia otrzymania zaleceń pokontrolnych.
2.
W razie zgłoszenia zastrzeżeń, o których mowa w ust. 1, odpowiednio minister właściwy
do spraw wewnętrznych lub Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych może
1)
uznać zgłoszone zastrzeżenia za niezasadne i podtrzymać zalecenia pokontrolne;
2)
uwzględnić zgłoszone zastrzeżenia w części, a w pozostałym zakresie podtrzymać zalecenia
pokontrolne;
3)
uwzględnić zgłoszone zastrzeżenia w całości i wydać pozytywną opinię.
W przypadku niezgłoszenia przez centralny organ techniczny KSI zastrzeżeń, jak również
w przypadku nieuwzględnienia zastrzeżeń przez odpowiednio ministra właściwego do spraw
wewnętrznych lub Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, centralny organ
techniczny KSI obowiązany jest wykonać zalecenia pokontrolne, a następnie wystąpić
z wnioskiem do organu, który przedstawił zalecenia pokontrolne, o przeprowadzenie
kontroli, o której mowa w art. 29 ust. 2 lub art. 30 ust. 1.
Uruchomienie Krajowego Systemu Informatycznego (KSI)
1.
W przypadku dokonywania jakichkolwiek zmian w Krajowym Systemie Informatycznym (KSI)
po jego uruchomieniu centralny organ techniczny KSI jest obowiązany przed wdrożeniem
tych zmian do uzyskania pisemnej opinii ministra właściwego do spraw wewnętrznych
w zakresie spełniania przez Krajowy System Informatyczny (KSI) wymogów określonych
w art. 4 i 9 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego
Schengen drugiej generacji (SIS II) oraz w art. 4 i 9 decyzji Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia,
funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS
II), oraz opinii Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych.
2.
W celu wydania opinii minister właściwy do spraw wewnętrznych przeprowadza kontrolę
w zakresie spełniania przez Krajowy System Informatyczny (KSI) wymogów, o których
mowa w ust. 1.
3.
Po przeprowadzeniu kontroli minister właściwy do spraw wewnętrznych przedstawia centralnemu
organowi technicznemu KSI pisemną opinię, o której mowa w ust. 1, a w przypadku stwierdzenia
nieprawidłowości w Krajowym Systemie Informatycznym (KSI) przekazuje centralnemu organowi
technicznemu KSI zalecenia pokontrolne w formie pisemnej. W przypadku przekazania
zaleceń pokontrolnych przepis art. 31 stosuje się odpowiednio do centralnego organu
technicznego KSI.
4.
W przypadku niezgłoszenia przez centralny organ techniczny KSI zastrzeżeń, jak również
w przypadku nieuwzględnienia zastrzeżeń przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych,
centralny organ techniczny KSI jest obowiązany wykonać zalecenia pokontrolne, a następnie
wystąpić z wnioskiem do ministra właściwego do spraw wewnętrznych o przeprowadzenie
kontroli, o której mowa w ust. 2.
5.
Uzyskanie opinii Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, o której mowa w
ust. 1, następuje w zakresie i w trybie określonych w art. 30-32.
1
W ramach struktury Komendy Głównej Policji wyznacza się komórkę organizacyjną będącą
biurem SIRENE, zapewniającą w szczególności wymianę informacji uzupełniających w trybie
i zgodnie z zasadami określonymi w podręczniku SIRENE, o którym mowa w art. 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego
Schengen drugiej generacji (SIS II) oraz w art. 8 ust. 4 decyzji Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia,
funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS
II).
2.
Biuro SIRENE, w celu realizacji zadań, posiada bezpośredni dostęp do Krajowego Systemu
Informatycznego (KSI)
Szefa biura SIRENE
1.
Organy, o których mowa w rozdziale 2, są obowiązane, w zakresie swojego działania,
do współpracy z biurem SIRENE
2.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, dotyczy w szczególności bezzwłocznego przekazywania
do biura SIRENEart. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich
Unii Europejskiej i członków ich rodzin
(Dz. U. Nr 144, poz. 1043, z późn. zm..
W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
(Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277, Nr 57, poz. 390, Nr 120, poz. 818 i Nr 140, poz. 981) w art. 1 w ust. 2 uchyla się pkt 11.
(pominięte).
W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych
(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm. w art. 43 w ust. 1 po pkt 2a dodaje się pkt 2b w brzmieniu
„
2b)
przetwarzanych przez właściwe organy na potrzeby udziału Rzeczypospolitej Polskiej
w Systemie Informacyjnym Schengen oraz Systemie Informacji Wizowej,
”
.
W ustawie z dnia 6 lipca 2001 r. o gromadzeniu, przetwarzaniu i przekazywaniu informacji
kryminalnych oraz o Krajowym Systemie Informatycznym
(Dz. U. z 2006 r. Nr 216, poz. 1585 i Nr 220, poz. 1600 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818) wprowadza się następujące zmiany
1)
tytuł ustawy otrzymuje brzmienie: „Ustawa z dnia 6 lipca 2001 r. o gromadzeniu, przetwarzaniu
i przekazywaniu informacji kryminalnych”;
2)
w art. 4 uchyla się pkt 8;
3)
uchyla się rozdział 4a;
4)
uchyla się art. 40a i 40b.
W ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach
(Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 3 w pkt 2 lit. a otrzymuje brzmienie
„
a)
art. 93, art. 94, art. 96, art. 100, rozdziałów 9 i 10, art. 124 pkt 1 lit. g oraz
pkt 2 i 4, art. 125 ust. 1 pkt 2 w zakresie dotyczącym art. 124 pkt 1 lit. g, art.
126 ust. 1 pkt 4 i 7 oraz ust. 2, art. 127, art. 128 ust. 2, art. 131-134a, które
mają zastosowanie do obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej oraz członków ich rodzin,
”
;
2)
w art. 4
a)
pkt 5 otrzymuje brzmienie
„
5)
wiza - zezwolenie wydane cudzoziemcowi przez organ polski lub organ, którego właściwość
w tej sprawie wynika z postanowień umów międzynarodowych obowiązujących Rzeczpospolitą
Polską lub organ państw obszaru Schengen, uprawniające go do wjazdu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej lub innych państw obszaru Schengen, przejazdu przez to terytorium
i pobytu na nim w czasie, w celu i na warunkach w nim określonych;
”
,
b)
po pkt 5 dodaje się pkt 5a-5d w brzmieniu
„
5a)
wiza jednolita - wiza, o której mowa w art. 10 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen z dnia
14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej
Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych
granicach
(Dz. Urz. UE L 239 z 22.09.2000, str. 19, z późn. zm.);
5b)
wiza krajowa - wiza uprawniająca do wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
przejazdu przez to terytorium i pobytu na nim;
5c)
centralny organ wizowy - organ odpowiedzialny za przeprowadzenie konsultacji, w tym
konsultacji elektronicznych, o których mowa w art. 17 ust. 2 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen
z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki
Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli
na wspólnych granicach;
5d)
państwa obszaru Schengen - państwa, które w pełni stosują dorobek Schengen;
”
;
3)
art. 28 otrzymuje brzmienie
„
Art. 28.
1.
Wiza tranzytowa uprawnia do przejazdu przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub
innych państw obszaru Schengen i może być wydana cudzoziemcowi, który posiada prawo
wjazdu do państwa docelowego lub państwa graniczącego z terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
2.
Wizę, o której mowa w ust. 1, wydaje się na okres pobytu nie dłuższy niż 5 dni, licząc
od dnia każdego wjazdu na terytorium państw obszaru Schengen.
”
;
4)
art. 31 otrzymuje brzmienie
„
Art. 31.
1.
Wizę pobytową wydaje się jako wizę jednolitą lub krajową.
2.
Wiza pobytowa jednolita uprawnia do wjazdu i nieprzerwanego pobytu na terytorium państw
obszaru Schengen lub kilku pobytów następujących po sobie, trwających przez okres
nieprzekraczający łącznie 3 miesięcy w okresie 6 miesięcy liczonych od dnia pierwszego
wjazdu na to terytorium.
3.
Wiza pobytowa krajowa uprawnia do wjazdu i nieprzerwanego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej lub kilku pobytów następujących po sobie, trwających przez okres nieprzekraczający
łącznie roku w okresie ważności wizy.
4.
Wiza pobytowa krajowa może być wydana w celu wjazdu i pobytu, o którym mowa w art.
26 pkt 4 lit. b i d-j oraz r. jeżeli okoliczności tego pobytu wymagają, aby trwał
on dłużej niż 3 miesiące.
5.
Okres pobytu na podstawie wizy pobytowej krajowej ustala się w granicach określonych
w ust. 3 i 4 odpowiednio do celu wskazanego przez cudzoziemca.
6.
Okres ważności wizy pobytowej może wynosić do 5 lat.
”
;
5)
w art. 32 ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Wiza pobytowa krajowa w celu wykonywania pracy może być wydana cudzoziemcowi, który
przedstawi przyrzeczenie wydania zezwolenia na pracę na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej albo pisemne oświadczenie pracodawcy o zamiarze powierzenia cudzoziemcowi
wykonywania pracy, jeżeli zezwolenie na pracę nie jest wymagane.
”
;
6)
w art. 33 w ust. 1 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie
„
Cudzoziemcowi może być wydana wiza pobytowa krajowa, choćby zachodziły okoliczności,
o których mowa w art. 42, jeżeli
”
;
7)
w art. 34 ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Wizę pobytową krajową wydaje się małoletniemu cudzoziemcowi urodzonemu na terytorium
Rzeczy pospolitej Polskiej, na wniosek jego przedstawiciela ustawowego, który przebywa
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy.
”
;
8)
w art. 35 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu
„
2.
Wizę dyplomatyczną, służbową i kurierską wydaje się jako wizę krajową.
”
;
9)
w art. 42 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie
„
Cudzoziemcowi odmawia się wydania wizy krajowej, jeżeli
”
;
10)
po art. 42 dodaje się art. 42a w brzmieniu
„
Art. 42a.
Cudzoziemcowi odmawia się wydania wizy pobytowej jednolitej, jeżeli jego dane znajdują
się w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
jest niepożądany, lub w przypadku gdy cudzoziemiec nie spełnia warunków wjazdu, o
których mowa w art. 5 ust. 1 lit. a, c, d i e rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego
i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących
przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen)
(Dz. Urz. UE L 105 z 13.04.2006, str. 1).
”
;
11)
w art. 44 ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Cudzoziemiec jest obowiązany złożyć wniosek o przedłużenie wizy co najmniej 7 dni
przed upływem okresu pobytu oznaczonego w posiadanej wizie jednolitej lub co najmniej
14 dni przed upływem okresu pobytu oznaczonego w posiadanej wizie krajowej.
”
;
12)
po art. 45 dodaje się art. 45a i 45b w brzmieniu
„
Art. 45a.
1.
Wydanie wizy jednolitej w przypadkach określonych przez Radę Unii Europejskiej na
podstawie art. 17 ust. 2 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen
z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki
Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli
na wspólnych granicach wymaga uzyskania zgody Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców działającego jako centralny
organ wizowy.
2.
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców konsultuje możliwość wyrażenia zgody na wydanie
wizy jednolitej
1)
w przypadkach określonych w załączniku 5A do Wspólnych Instrukcji Konsularnych dla
misji dyplomatycznych i urzędów konsularnych dotyczących wiz (Dz. Urz. UE C 326 z
22.12.2005, str. 1), zwanych dalej „Wspólnymi Instrukcjami Konsularnymi”, z
a)
Komendantem Głównym Straży Granicznej,
b)
Komendantem Głównym Policji,
c)
Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
d)
Szefem Agencji Wywiadu,
e)
ministrem właściwym do spraw zagranicznych;
2)
w przypadkach określonych w załączniku 5B do Wspólnych Instrukcji Konsularnych z centralnymi
organami wizowymi innych państw obszaru Schengen.
3.
Jeżeli wydanie wizy jednolitej przez organ wizowy innego państwa obszaru Schengen
wymaga zgody centralnego organu wizowego Rzeczypospolitej Polskiej, Szef Urzędu do
Spraw Cudzoziemców działający jako centralny organ wizowy konsultuje możliwość wyrażenia
zgody z organami, o których mowa w ust. 2 pkt 1.
4.
Organy, o których mowa w ust. 2 pkt 1, są obowiązane, w terminie 5 dni od dnia otrzymania
wniosku o konsultację, przekazać opinię w sprawie zgody na wydanie wizy jednolitej.
Nieprzekazanie opinii w tym terminie uznaje się za równoważne z wydaniem opinii pozytywnej.
5.
Na wniosek organów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, termin przekazania opinii w sprawie
zgody na wydanie wizy jednolitej może być przedłużony o 5 dni, a w szczególnie uzasadnionych
przypadkach do 80 dni, o czym Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców zawiadamia konsula.
6.
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców informuje konsula o wyrażeniu zgody na wydanie wizy
jednolitej lub braku zgody na jej wydanie, w terminie 10 dni od dnia otrzymania wniosku
w tej sprawie. Termin ten ulega przedłużeniu odpowiednio do przedłużenia terminu przekazania
opinii w sprawie zgody na wydanie wizy jednolitej, o którym mowa w ust. 5.
7.
Nieudzielenie konsulowi przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców informacji w sprawie
zgody na wydanie wizy jednolitej w terminach, o których mowa w ust. 6, uznaje się
za wyrażenie zgody.
8.
W przypadku gdy brak zgody na wydanie wizy jednolitej wynika ze stanowiska centralnego
organu wizowego innego państwa obszaru Schengen, konsul może wydać cudzoziemcowi wizę
jednolitą upoważniającą tylko do wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 45b.
1.
Przed wydaniem wizy organ właściwy do jej wydania może zwrócić się do Szefa Urzędu
do Spraw Cudzoziemców z wnioskiem o przekazanie informacji, czy wobec cudzoziemca
zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 42 pkt 1-4 i 7.
2.
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców jest obowiązany przekazać informacje, czy wobec
cudzoziemca zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 42 pkt 1-4 i 7, w terminie
10 dni od dnia otrzymania wniosku w tej sprawie.
”
;
13)
w art. 46
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Wizę pobytową krajową w celu wykonywania pracy wydaje lub odmawia jej wydania konsul
właściwy ze względu na miejsce stałego zamieszkania cudzoziemca.
”
,
b)
uchyla się ust. 7a i 7b;
14)
w art. 48 w ust. 1 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie
„
Wizę krajową unieważnia się, jeżeli
”
;
15)
w art. 52 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie
„
1)
oznaczenie wiz, z wyłączeniem wiz wydawanych szefom i członkom personelu misji dyplomatycznych,
kierownikom urzędów konsularnych i członkom personelu konsularnego państw obcych oraz
innym osobom zrównanym z nimi na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych
zwyczajów międzynarodowych, i wzór wizy krajowej, uwzględniając jej typy, o których
mowa w art. 26, a także zakres danych, które powinny być w niej zawarte, określony
w art. 25 ust. 1-4;
”
;
16)
w art. 57
a)
w ust. 1 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu
„
2a)
jego dane znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu;
”
,
b)
po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu
„
5a.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2a, można udzielić zezwolenia na zamieszkanie
na czas oznaczony tylko w razie istnienia poważnych przyczyn, zwłaszcza ze względów
humanitarnych lub z powodu zobowiązań międzynarodowych, z uwzględnieniem interesu
państwa, które dokonało wpisu do Systemu Informacyjnego Schengen.
”
;
17)
w art. 62
a)
po ust. 7a dodaje się ust. 7b w brzmieniu
„
7b.
W przypadku, o którym mowa w art. 57 ust. 1 pkt 2a, gdy zachodzą okoliczności, o których
mowa w art. 57 ust. 5a, wojewoda zasięga opinii, o której mowa w art. 25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen
z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki
Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli
na wspólnych granicach, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji.
”
,
b)
po ust. 8 dodaje się ust. 8a w brzmieniu
„
8a.
Wojewoda jest obowiązany ustalić, czy zachodzą przesłanki do cofnięcia zezwolenia
na zamieszkanie na czas oznaczony, w przypadku gdy państwo obszaru Schengen zasięga
opinii na podstawie art. 25 ust. 2 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen
z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki
Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli
na wspólnych granicach.
”
,
c)
w ust. 9 dodaje się pkt 3 w brzmieniu
„
3)
właściwy organ państwa obszaru Schengen, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji,
o
a)
udzieleniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w przypadku, o którym mowa
w art. 25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen
z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki
Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli
na wspólnych granicach,
b)
braku przesłanek do cofnięcia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w przypadku,
o którym mowa w art. 25 ust. 2 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen
z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki
Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli
na wspólnych granicach.
”
;
18)
art. 66 otrzymuje brzmienie
„
Art. 66.
1.
Cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na osiedlenie się, jeżeli
1)
nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 64 ust. 1;
2)
jego dane znajdują się w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej jest niepożądany;
3)
jego dane znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu;
4)
wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa
i porządku publicznego lub interes Rzeczypospolitej Polskiej;
5)
podstawą ubiegania się o zezwolenie jest zawarcie związku małżeńskiego z obywatelem
polskim, a związek małżeński został zawarty wyłącznie w celu obejścia przepisów o
udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony lub zezwolenia na osiedlenie
się;
6)
w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się
a)
złożył wniosek lub dołączył do niego dokumenty zawierające nieprawdziwe dane osobowe
lub fałszywe informacje,
b)
zeznał nieprawdę lub zataił prawdę albo, w celu użycia za autentyczny, podrobił lub
przerobił dokument bądź takiego dokumentu jako autentycznego używał;
7)
nie wywiązuje się z zobowiązań podatkowych wobec Skarbu Państwa.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, można udzielić zezwolenia na osiedlenie
się tylko w razie istnienia poważnych przyczyn, zwłaszcza ze względów humanitarnych
lub z powodu zobowiązań międzynarodowych, z uwzględnieniem interesu państwa, które
dokonało wpisu do Systemu Informacyjnego Schengen.
”
;
19)
w art. 71b
a)
po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu
„
6a.
W przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 1 pkt 3, gdy zachodzą okoliczności, o których
mowa w art. 66 ust. 2, oraz przed wydaniem zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego
WE wojewoda zasięga opinii, o której mowa w art. 25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen
z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki
Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli
na wspólnych granicach, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji.
”
,
b)
dodaje się ust. 9 i 10 w brzmieniu
„
9.
W przypadku, o którym mowa w art. 25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen
z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki
Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli
na wspólnych granicach, oraz przed wydaniem zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, wojewoda
informuje właściwy organ państwa obszaru Schengen, za pośrednictwem Komendanta Głównego
Policji, o wydaniu zezwolenia na osiedlenie się.
10.
W przypadku, o którym mowa w art. 25 ust. 2 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen
z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki
Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli
na wspólnych granicach, oraz przed wydaniem zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, wojewoda
informuje właściwy organ państwa obszaru Schengen, za pośrednictwem Komendanta Głównego
Policji, o braku przesłanek do cofnięcia zezwolenia na osiedlenie się.
”
;
20)
w art. 88 w ust. 1 po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu
„
4a)
jego dane znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu, jeżeli
cudzoziemiec przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy pobytowej
krótkoterminowej lub w ruchu bezwizowym;
”
;
21)
w art. 128 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie
„
3)
cudzoziemiec został skazany prawomocnym wyrokiem
a)
w Rzeczypospolitej Polskiej za przestępstwo umyślne lub przestępstwo skarbowe na karę
grzywny lub karę pozbawienia wolności poniżej jednego roku,
b)
w innym państwie niż państwo obszaru Schengen za przestępstwo stanowiące zbrodnię
pospolitą również w rozumieniu prawa polskiego,
c)
w państwie obszaru Schengen za przestępstwo na karę pozbawienia wolności powyżej jednego
roku;
”
;
22)
w art. 131
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Cudzoziemiec może złożyć wniosek o
1)
udzielenie informacji o wpisaniu jego danych osobowych do wykazu lub do Systemu Informacyjnego
Schengen;
2)
sprostowanie jego danych osobowych zawartych w wykazie lub w Systemie Informacyjnym
Schengen, jeżeli stwierdzi, że nie są prawdziwe;
3)
wykreślenie jego danych osobowych zawartych w wykazie lub w Systemie Informacyjnym
Schengen, jeżeli zostały tam umieszczone w wyniku błędu.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu
„
1a.
Wniosek w sprawie danych zawartych w Systemie Informacyjnym Schengen może dotyczyć
tylko danych wpisanych przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców do celów odmowy wjazdu.
”
,
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie
„
3.
W postępowaniu wszczętym wskutek złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, Szef Urzędu
do Spraw Cudzoziemców udziela cudzoziemcowi tylko informacji o wpisaniu jego danych
osobowych do wykazu lub do Systemu Informacyjnego Schengen.
”
;
23)
w art. 131a dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu
„
2.
Przepis ust. 1 stosuje się także do przeglądania dokumentów dotyczących wpisu danych
cudzoziemca do Systemu Informacyjnego Schengen dokonanego przez Szefa Urzędu do Spraw
Cudzoziemców do celów odmowy wjazdu.
”
;
24)
po art. 134 dodaje się art. 134a w brzmieniu
„
Art. 134a.
Dane cudzoziemca, z wyłączeniem danych obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej,
państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy
o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, przechowywane
w wykazie na podstawie
1)
art. 128 ust. 1 pkt 1 i 2, z wyłączeniem danych cudzoziemca, który otrzymał decyzję
o zobowiązaniu do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2)
art. 128 ust. 1 pkt 3 i 6,
3)
art. 77 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej
i członków ich rodzin
(Dz. U. Nr 144, poz. 1043 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818)
- są przekazywane do Systemu Informacyjnego Schengen na okres przechowywania ich w
wykazie.
”
;
25)
w art. 143 w ust. 1
a)
po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu
„
4a)
przekazywanie właściwym organom innych państw obszaru Schengen, za pośrednictwem Komendanta
Głównego Policji, informacji dotyczących podstawy prawnej i faktycznej wpisu do celów
określonych w art. 25 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen z dnia
14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej
Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych
granicach;
”
,
b)
po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu
„
5a)
wykonywanie funkcji polskiego centralnego organu wizowego;
”
.
W ustawie z dnia 21 lipca 2006 r. o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych
ustaw
(Dz. U. Nr 158, poz. 1122) w art. 7 uchyla się ust. 1.
Cudzoziemcowi odmawia się wydania wizy pobytowej jednolitej, jeżeli jego dane znajdują
się w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
jest niepożądany, lub w przypadku gdy cudzoziemiec nie spełnia warunków wjazdu, o
których mowa w art. 5 ust. 1 lit. a, c, d i e rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego
i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących
przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen)
(Dz. Urz. UE L 105 z 13.04.2006, str. 1).
Centralny organ techniczny KSI jest obowiązany do utworzenia oraz uruchomienia Krajowego
Systemu Informatycznego (KSI)
Osoby mające dostęp do Krajowego Systemu Informatycznego (KSI)
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 52 ust. 1 pkt 1 ustawy,
o której mowa w art. 41, zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych
na podstawie art. 52 ust. 1 pkt 1 ustawy, o której mowa w art. 41, jednakże nie dłużej
niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
(pominięty).
1.
Wydanie wizy jednolitej w przypadkach określonych przez Radę Unii Europejskiej na
podstawie art. 17 ust. 2 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen
z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki
Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli
na wspólnych granicach wymaga uzyskania zgody Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców działającego jako centralny
organ wizowy.
2.
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców konsultuje możliwość wyrażenia zgody na wydanie
wizy jednolitej
1)
w przypadkach określonych w załączniku 5A do Wspólnych Instrukcji Konsularnych dla
misji dyplomatycznych i urzędów konsularnych dotyczących wiz (Dz. Urz. UE C 326 z
22.12.2005, str. 1), zwanych dalej „Wspólnymi Instrukcjami Konsularnymi”, z
a)
Komendantem Głównym Straży Granicznej,
b)
Komendantem Głównym Policji,
c)
Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
d)
Szefem Agencji Wywiadu,
e)
ministrem właściwym do spraw zagranicznych;
2)
w przypadkach określonych w załączniku 5B do Wspólnych Instrukcji Konsularnych z centralnymi
organami wizowymi innych państw obszaru Schengen.
3.
Jeżeli wydanie wizy jednolitej przez organ wizowy innego państwa obszaru Schengen
wymaga zgody centralnego organu wizowego Rzeczypospolitej Polskiej, Szef Urzędu do
Spraw Cudzoziemców działający jako centralny organ wizowy konsultuje możliwość wyrażenia
zgody z organami, o których mowa w ust. 2 pkt 1.
4.
Organy, o których mowa w ust. 2 pkt 1, są obowiązane, w terminie 5 dni od dnia otrzymania
wniosku o konsultację, przekazać opinię w sprawie zgody na wydanie wizy jednolitej.
Nieprzekazanie opinii w tym terminie uznaje się za równoważne z wydaniem opinii pozytywnej.
5.
Na wniosek organów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, termin przekazania opinii w sprawie
zgody na wydanie wizy jednolitej może być przedłużony o 5 dni, a w szczególnie uzasadnionych
przypadkach do 80 dni, o czym Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców zawiadamia konsula.
6.
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców informuje konsula o wyrażeniu zgody na wydanie wizy
jednolitej lub braku zgody na jej wydanie, w terminie 10 dni od dnia otrzymania wniosku
w tej sprawie. Termin ten ulega przedłużeniu odpowiednio do przedłużenia terminu przekazania
opinii w sprawie zgody na wydanie wizy jednolitej, o którym mowa w ust. 5.
7.
Nieudzielenie konsulowi przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców informacji w sprawie
zgody na wydanie wizy jednolitej w terminach, o których mowa w ust. 6, uznaje się
za wyrażenie zgody.
8.
W przypadku gdy brak zgody na wydanie wizy jednolitej wynika ze stanowiska centralnego
organu wizowego innego państwa obszaru Schengen, konsul może wydać cudzoziemcowi wizę
jednolitą upoważniającą tylko do wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
1.
Przed wydaniem wizy organ właściwy do jej wydania może zwrócić się do Szefa Urzędu
do Spraw Cudzoziemców z wnioskiem o przekazanie informacji, czy wobec cudzoziemca
zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 42 pkt 1-4 i 7.
2.
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców jest obowiązany przekazać informacje, czy wobec
cudzoziemca zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 42 pkt 1-4 i 7, w terminie
10 dni od dnia otrzymania wniosku w tej sprawie.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia
1)
art. 5-7, art. 13 oraz art. 27 ust. 1 pkt 5-7 stosuje się zgodnie z określoną przez
Komisję Europejską datą rozpoczęcia funkcjonowania Wizowego Systemu Informacyjnego
2)
(uchylony);
3)
art. 41 wchodzi w życie z dniem określonym w decyzji Rady, zgodnie z art. 3 ust. 2 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki
Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki
Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki
Słowackiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej z
dnia 16 kwietnia 2003 r.
(Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864).
1.
Cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na osiedlenie się, jeżeli
1)
nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 64 ust. 1;
2)
jego dane znajdują się w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej jest niepożądany;
3)
jego dane znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu;
4)
wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa
i porządku publicznego lub interes Rzeczypospolitej Polskiej;
5)
podstawą ubiegania się o zezwolenie jest zawarcie związku małżeńskiego z obywatelem
polskim, a związek małżeński został zawarty wyłącznie w celu obejścia przepisów o
udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony lub zezwolenia na osiedlenie
się;
6)
w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się
a)
złożył wniosek lub dołączył do niego dokumenty zawierające nieprawdziwe dane osobowe
lub fałszywe informacje,
b)
zeznał nieprawdę lub zataił prawdę albo, w celu użycia za autentyczny, podrobił lub
przerobił dokument bądź takiego dokumentu jako autentycznego używał;
7)
nie wywiązuje się z zobowiązań podatkowych wobec Skarbu Państwa.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, można udzielić zezwolenia na osiedlenie
się tylko w razie istnienia poważnych przyczyn, zwłaszcza ze względów humanitarnych
lub z powodu zobowiązań międzynarodowych, z uwzględnieniem interesu państwa, które
dokonało wpisu do Systemu Informacyjnego Schengen.
Dane cudzoziemca, z wyłączeniem danych obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej,
państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy
o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, przechowywane
w wykazie na podstawie
1)
art. 128 ust. 1 pkt 1 i 2, z wyłączeniem danych cudzoziemca, który otrzymał decyzję
o zobowiązaniu do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2)
art. 128 ust. 1 pkt 3 i 6,
3)
art. 77 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej
i członków ich rodzin
(Dz. U. Nr 144, poz. 1043 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818)
- są przekazywane do Systemu Informacyjnego Schengen na okres przechowywania ich w
wykazie.
„1. Do postępowań administracyjnych, których nie zakończono do dnia wejścia w życie
niniejszej ustawy decyzją ostateczną, a które zostały wszczęte przed tym dniem na
podstawie
1)
ustaw zmienianych w niniejszej ustawie,
2)
ustawy, o której mowa w art. 521,
3)
ustawy z dnia 28 lipca 2011 r. o zalegalizowaniu pobytu niektórych cudzoziemców na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom
ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy o cudzoziemcach
(Dz. U. Nr 191, poz. 1133 i Nr 291, poz. 1707)
- stosuje się przepisy dotychczasowe.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2014 r., z wyjątkiem art. 470 pkt 3 lit. a w
zakresie art. 3a pkt 3, art. 470 pkt 3 lit. b oraz art. 470 pkt 4, 5 i 11-16, które
wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.