Ustawa z dnia 25 lipca 2014 r. o zmianie ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 135, ze zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 4 dodaje się art. 4a w brzmieniu

„

Art. 4a.

Podmioty realizujące zadania wynikające z niniejszej ustawy, w szczególności dokonując

oceny sytuacji dziecka umieszczonego w pieczy zastępczej oraz kwalifikując dziecko

do przysposobienia, są obowiązane do wysłuchania dziecka, jeżeli jego wiek i stopień

dojrzałości na to pozwalają, oraz stosownie do okoliczności uwzględniają jego zdanie.

”

;

2)

art. 7 otrzymuje brzmienie

„

Art. 7.

1.

Podmioty i osoby realizujące zadania w zakresie wspierania rodziny i systemu pieczy

zastępczej mogą przetwarzać dane osobowe osób, do których stosuje się niniejszą ustawę,

oraz członków ich rodzin w zakresie niezbędnym do realizacji zadań wynikających z

niniejszej ustawy.

2.

Zbieranie danych, o których mowa w ust. 1, w celu realizacji zadań z zakresu wspierania

rodziny i systemu pieczy zastępczej przez podmioty i osoby realizujące te zadania,

nie powoduje po ich stronie obowiązku, o którym mowa w art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1182).

3.

Podmioty i osoby realizujące zadania w zakresie wspierania rodziny i systemu pieczy

zastępczej są obowiązane do zachowania w tajemnicy informacji o osobach, do których

stosuje się niniejszą ustawę, oraz członkach ich rodzin, w tym informacji o udzielonej

tym osobom pomocy i świadczeniach.

”

;

3)

w art. 11 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W przypadku gdy rodzicem wychowującym dziecko jest małoletni opuszczający młodzieżowy

ośrodek wychowawczy, młodzieżowy ośrodek socjoterapii, schronisko dla nieletnich lub

zakład poprawczy, pracownik socjalny przeprowadza u tego rodzica wywiad, o którym

mowa w ust. 1, a następnie kierownik ośrodka pomocy społecznej przydziela temu rodzicowi

asystenta rodziny.

”

;

4)

w art. 15 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Liczba rodzin, z którymi jeden asystent rodziny może w tym samym czasie prowadzić

pracę, jest uzależniona od stopnia trudności wykonywanych zadań, jednak nie może przekroczyć

15.

”

;

5)

w art. 18 w ust. 3 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu

„

Placówka wsparcia dziennego o zasięgu ponadgminnym może być prowadzona także przez

podmiot, który uzyskał zezwolenie starosty.

”

;

6)

po art. 18 dodaje się art. 18a i art. 18b w brzmieniu

„

Art. 18a.

1.

Gmina lub powiat mogą zapewnić wspólną obsługę ekonomiczno-administracyjną i organizacyjną

prowadzonych placówek wsparcia dziennego, w szczególności tworząc centra administracyjne

do obsługi tych placówek lub zlecić realizację tego zadania na podstawie ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1118, 1138 i 1146).

2.

Do wspólnej obsługi placówek wsparcia dziennego, w zakresie wykonywanych zadań, o

których mowa w art. 24 ust. 2-4, można zatrudniać osoby, o których mowa w art. 26

ust. 1 pkt 2-5.

3.

Kierownikiem podmiotu, który zapewnia wspólną obsługę, może być osoba, która spełnia

wymagania określone w art. 25 ust. 2.

Art. 18b.

1.

Placówka wsparcia dziennego może być prowadzona w lokalu, który spełnia wymagania

lokalowe i sanitarne zawarte w przepisach wydanych na podstawie ust. 3.

2.

Spełnienie wymagań, o których mowa w ust. 1, potwierdza się pozytywną opinią komendanta

powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej oraz pozytywną opinią właściwego

państwowego inspektora sanitarnego, wydanymi w drodze decyzji administracyjnej.

3.

Minister właściwy do spraw rodziny w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia

określi, w drodze rozporządzenia, wymagania lokalowe i sanitarne, jakie musi spełniać

lokal, w którym ma być prowadzona placówka wsparcia dziennego, uwzględniając konieczność

zapewnienia odpowiedniej jakości opieki sprawowanej nad dziećmi i warunków ochrony

przeciwpożarowej oraz liczbę dzieci, nad którymi jest sprawowana opieka.

4.

Przepisów ust. 1 nie stosuje się do placówki wsparcia dziennego prowadzonej w formie

pracy podwórkowej realizowanej przez wychowawcę.

”

;

7)

w art. 19

a)

w ust. 1

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Wójt albo starosta wydaje zezwolenie na prowadzenie placówki wsparcia dziennego na

wniosek, jeżeli podmiot występujący o zezwolenie przedstawi

”

,

-

uchyla się pkt 4,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Przepisów ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do placówki wsparcia dziennego prowadzonej

w formie pracy podwórkowej realizowanej przez wychowawcę.

”

;

8)

w art. 21 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Wójt albo starosta odmawia wydania zezwolenia, w przypadku gdy

”

;

9)

art. 22 otrzymuje brzmienie

„

Art. 22.

1.

Jeżeli podmiot, któremu wydano zezwolenie na prowadzenie placówki wsparcia dziennego

1)

przestał spełniać warunki określone w ustawie,

2)

nie przedstawi na żądanie wójta albo starosty, w wyznaczonym terminie, aktualnych

dokumentów, o których mowa w art. 19

- wójt albo starosta wyznacza dodatkowy termin na spełnienie tych warunków albo na

dostarczenie wymaganych dokumentów lub informacji.

2.

Po bezskutecznym upływie dodatkowego terminu, o którym mowa w ust. 1, wójt albo starosta

cofa zezwolenie na prowadzenie placówki wsparcia dziennego.

”

;

10)

w art. 25 po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

W przypadku zapewnienia na podstawie art. 18a wspólnej obsługi ekonomiczno-administracyjnej

i organizacyjnej placówek wsparcia dziennego placówką wsparcia dziennego kieruje kierownik

podmiotu, który zapewnia tę obsługę, przy pomocy wyznaczonego w poszczególnych placówkach

wsparcia dziennego wychowawcy.

1b.

W przypadku prowadzenia więcej niż jednej placówki wsparcia dziennego przez podmiot,

któremu gmina lub powiat zlecił realizację tego zadania na podstawie art. 190, albo

przez podmiot, który uzyskał zezwolenie wójta albo starosty, placówkami tymi może

kierować jeden kierownik przy pomocy wyznaczonego w poszczególnych placówkach wsparcia

dziennego wychowawcy.

”

;

11)

po art. 28 dodaje się art. 28a w brzmieniu

„

Art. 28a.

1.

Wójt sprawuje kontrolę nad podmiotami organizującymi pracę z rodziną oraz placówkami

wsparcia dziennego. W przypadku placówek, o których mowa w art. 18 ust. 3, kontrolę

sprawuje zarząd powiatu.

2.

Wójt może upoważnić, w formie pisemnej, do sprawowania kontroli, o której mowa w ust.

1, swojego zastępcę, pracownika urzędu albo kierownika jednostki organizacyjnej gminy.

Osobami upoważnionymi nie mogą być pracownicy kontrolowanych jednostek.

3.

Zarząd powiatu może upoważnić, w formie pisemnej, do sprawowania kontroli, o której

mowa w ust. 1, członka zarządu powiatu, pracownika urzędu albo kierownika jednostki

organizacyjnej powiatu. Osobami upoważnionymi nie mogą być pracownicy kontrolowanych

jednostek.

4.

Wójt oraz odpowiednio zarząd powiatu w związku z przeprowadzanym postępowaniem kontrolnym

ma prawo do

1)

żądania informacji, dokumentów i danych, niezbędnych do sprawowania kontroli;

2)

wstępu w ciągu doby do obiektów i pomieszczeń kontrolowanej jednostki;

3)

przeprowadzania oględzin obiektów, składników majątku kontrolowanej jednostki oraz

przebiegu określonych czynności objętych obowiązującym standardem;

4)

żądania od pracowników kontrolowanej jednostki udzielenia informacji w formie ustnej

lub pisemnej w zakresie przeprowadzanej kontroli;

5)

obserwacji dzieci przebywających w placówkach wsparcia dziennego;

6)

przeprowadzania indywidualnych rozmów z dziećmi przebywającymi w placówkach wsparcia

dziennego, w tym zasięgania opinii dzieci, z uwzględnieniem ich wieku, możliwości

intelektualnych oraz stopnia dojrzałości poznawczej.

5.

Przy przeprowadzaniu postępowania kontrolnego wójt oraz zarząd powiatu może korzystać

z pomocy osób posiadających specjalistyczną wiedzę z zakresu przedmiotu kontroli.

Przepisy ust. 3 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

”

;

12)

w art. 30 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Pełnienie funkcji rodziny wspierającej może być powierzone osobom z bezpośredniego

otoczenia dziecka, które nie były skazane prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo.

”

;

13)

w art. 33 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

pracę z rodziną umożliwiającą powrót dziecka do rodziny lub gdy jest to niemożliwe

- dążenie do przysposobienia dziecka, a w przypadku braku możliwości przysposobienia

dziecka - opiekę i wychowanie w środowisku zastępczym;

”

;

14)

w art. 38 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Kierownik powiatowego centrum pomocy rodzinie powiatu obowiązanego do finansowania

pobytu dziecka w pieczy zastępczej, po zasięgnięciu opinii asystenta rodziny, a w

przypadku gdy rodzinie dziecka nie został przydzielony asystent rodziny - po zasięgnięciu

opinii podmiotu organizującego pracę z rodziną, może dochodzić na rzecz dziecka przebywającego

w pieczy zastępczej świadczeń alimentacyjnych.

2.

Kierownik powiatowego centrum pomocy rodzinie powiatu obowiązanego do finansowania

pobytu dziecka w pieczy zastępczej jest obowiązany dochodzić świadczeń alimentacyjnych,

w przypadku gdy od umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej upłynął rok.

”

;

15)

po art. 38 dodaje się art. 38a i art. 38b w brzmieniu

„

Art. 38a.

1.

Powiatowe centrum pomocy rodzinie oraz organizator rodzinnej pieczy zastępczej gromadzą

i przekazują odpowiednio rodzinie zastępczej, prowadzącemu rodzinny dom dziecka, dyrektorowi

placówki opiekuńczo-wychowawczej, dyrektorowi regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej,

dyrektorowi interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego oraz zespołowi do spraw okresowej

oceny sytuacji dziecka umieszczonego w instytucjonalnej pieczy zastępczej w szczególności

następujące informacje oraz dokumentację dotyczące dziecka

1)

informacje o sytuacji prawnej dziecka, w tym informacje o sytuacji prawnej umożliwiającej

przysposobienie;

2)

szczegółowe informacje o dziecku i jego sytuacji rodzinnej, w tym informacje o rodzeństwie;

3)

odpis aktu urodzenia dziecka, a w przypadku sierot lub półsierot również odpis aktu

zgonu zmarłego rodzica;

4)

orzeczenie sądu o umieszczeniu dziecka w pieczy zastępczej albo wniosek rodziców,

dziecka lub osoby trzeciej o umieszczenie dziecka w pieczy zastępczej;

5)

dokumentację o stanie zdrowia dziecka, w tym kartę szczepień;

6)

dokumenty szkolne, w szczególności świadectwa szkolne;

7)

diagnozę psychofizyczną dziecka, w tym dziecka ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi,

udziału w zajęciach rewalidacyjno-wychowawczych oraz konieczności objęcia dziecka

pomocą profilaktyczno-wychowawczą lub resocjalizacyjną albo leczeniem i rehabilitacją;

8)

plan pracy z rodziną, o którym mowa w art. 15 ust. 1 pkt 1, przekazany przez asystenta

rodziny, a w przypadku gdy rodzinie dziecka nie został przydzielony asystent rodziny

- przekazaną przez gminę informację o sytuacji rodziny.

2.

W przypadku małoletniego cudzoziemca poza informacjami i dokumentacją, o których mowa

w ust. 1, powiatowe centrum pomocy rodzinie oraz organizator rodzinnej pieczy zastępczej

ponadto gromadzą i przekazują odpowiednio rodzinie zastępczej, prowadzącemu rodzinny

dom dziecka, dyrektorowi placówki opiekuńczo-wychowawczej, dyrektorowi regionalnej

placówki opiekuńczo-terapeutycznej, dyrektorowi interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego

oraz zespołowi do spraw okresowej oceny sytuacji dziecka umieszczonego w instytucjonalnej

pieczy zastępczej dostępne informacje oraz dokumentację, a w szczególności

1)

dokumenty potwierdzające tożsamość dziecka;

2)

dokumenty uprawniające dziecko do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

jeżeli zostały wydane;

3)

dokumenty podróży dziecka;

4)

informacje o okolicznościach pobytu dziecka na terenie Rzeczypospolitej Polskiej;

5)

informacje o okolicznościach zgłoszenia dziecka do powiatowego centrum pomocy rodzinie;

6)

informacje o rodzicach dziecka;

7)

dokumenty o stanie zdrowia dziecka.

3.

W celu realizacji zadania, o którym mowa w ust. 1 i 2, powiatowe centrum pomocy rodzinie

oraz organizator rodzinnej pieczy zastępczej mają prawo do uzyskania informacji oraz

otrzymania lub wglądu do wszelkiej dostępnej dokumentacji, w tym prawnej i medycznej,

dotyczących przyjętego dziecka.

Art. 38b.

1.

Zarząd powiatu sprawuje kontrolę nad organizatorami rodzinnej pieczy zastępczej, rodzinami

zastępczymi, prowadzącymi rodzinne domy dziecka oraz placówkami opiekuńczo-wychowawczymi.

2.

Zarząd powiatu może upoważnić, w formie pisemnej, do sprawowania kontroli, o której

mowa w ust. 1, członka zarządu powiatu, pracownika urzędu albo kierownika jednostki

organizacyjnej powiatu. Osobami upoważnionymi nie mogą być pracownicy kontrolowanych

jednostek.

3.

W przypadku gdy umowa o pełnienie funkcji rodziny zastępczej zawodowej jest zawarta

przez starostę innego powiatu niż starosta powiatu właściwego ze względu na miejsce

zamieszkania rodziny zastępczej, zarząd powiatu sprawującego kontrolę jest określany

w porozumieniu, o którym mowa w art. 54 ust. 3b.

4.

W przypadku rodzinnego domu dziecka organizowanego na terenie innego powiatu na zasadzie

porozumienia, o którym mowa w art. 60 ust. 2, zarząd powiatu sprawującego kontrolę

jest określany w tym porozumieniu.

5.

W przypadku placówki opiekuńczo-wychowawczej prowadzonej na terenie innego powiatu

na zasadzie porozumienia, o którym mowa w art. 93 ust. 2a, zarząd powiatu sprawującego

kontrolę jest określany w tym porozumieniu.

6.

Zarząd województwa sprawuje kontrolę nad regionalnymi placówkami opiekuńczo-terapeutycznymi

oraz interwencyjnymi ośrodkami preadopcyjnymi.

7.

Zarząd województwa może upoważnić, w formie pisemnej, do sprawowania kontroli, o której

mowa w ust. 6, członka zarządu województwa, pracownika urzędu albo kierownika jednostki

organizacyjnej województwa. Osobami upoważnionymi nie mogą być pracownicy kontrolowanych

jednostek.

8.

Zarząd powiatu oraz odpowiednio zarząd województwa w związku z przeprowadzanym postępowaniem

kontrolnym ma prawo do

1)

żądania informacji, dokumentów i danych, niezbędnych do sprawowania kontroli;

2)

wstępu w ciągu doby, w tym w porze nocnej - w przypadku zagrożenia zdrowia lub życia

dziecka, do obiektów i pomieszczeń kontrolowanej jednostki, rodziny zastępczej lub

osób prowadzących rodzinny dom dziecka, w których wykonywane są ich zadania;

3)

przeprowadzania oględzin obiektów, składników majątku kontrolowanej jednostki oraz

przebiegu określonych czynności objętych obowiązującym standardem;

4)

przeprowadzania oględzin obiektów, w których kontrolowana rodzina zastępcza lub osoby

prowadzące rodzinny dom dziecka sprawują pieczę zastępczą;

5)

żądania od pracowników kontrolowanej jednostki, rodziny zastępczej lub osób prowadzących

rodzinny dom dziecka udzielenia informacji w formie ustnej lub pisemnej w zakresie

przeprowadzanej kontroli;

6)

obserwacji dzieci umieszczonych w pieczy zastępczej;

7)

przeprowadzania indywidualnych rozmów z dziećmi umieszczonymi w pieczy zastępczej,

w tym zasięgania opinii dzieci, z uwzględnieniem ich wieku, możliwości intelektualnych

oraz stopnia dojrzałości poznawczej.

9.

Czynności kontrolnych nie może dokonywać koordynator rodzinnej pieczy zastępczej.

10.

Przy przeprowadzaniu postępowania kontrolnego zarząd powiatu oraz zarząd województwa

może korzystać z pomocy osób posiadających specjalistyczną wiedzę z zakresu przedmiotu

kontroli. Przepisy ust. 7 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

”

;

16)

w art. 42

a)

w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

są zdolne do sprawowania właściwej opieki nad dzieckiem, co zostało potwierdzone

a)

zaświadczeniem lekarskim o stanie zdrowia wystawionym przez lekarza podstawowej opieki

zdrowotnej oraz

b)

opinią o posiadaniu predyspozycji i motywacji do pełnienia funkcji rodziny zastępczej

lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka wystawioną przez psychologa, który posiada

co najmniej wykształcenie wyższe magisterskie na kierunku psychologia oraz 2-letnie

doświadczenie w poradnictwie rodzinnym;

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Pełnienie funkcji rodziny zastępczej niezawodowej lub zawodowej oraz prowadzenie rodzinnego

domu dziecka może być powierzone osobom, które nie były skazane prawomocnym wyrokiem

za umyślne przestępstwo.

”

,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Rodzina zastępcza oraz prowadzący rodzinny dom dziecka sprawujący pieczę zastępczą

nad dzieckiem mogą czasowo, za zgodą sądu, sprawować pieczę zastępczą nad tym dzieckiem

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

”

,

d)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Sprawowanie pieczy zastępczej nad dzieckiem może być czasowo powierzone przez sąd

rodzinie zastępczej lub prowadzącemu rodzinny dom dziecka, którzy nie zamieszkują

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku gdy rodzina zastępcza lub prowadzący

rodzinny dom dziecka sprawują pieczę zastępczą nad rodzeństwem tego dziecka.

”

,

e)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

Przed wydaniem rozstrzygnięcia w sprawach, o których mowa w ust. 4 i 5, sąd zasięga

opinii właściwego starosty.

”

,

f)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Wydając opinie, o których mowa w ust. 5a, starosta bierze pod uwagę opinię organizatora

rodzinnej pieczy zastępczej, a także możliwość realizacji planu pomocy dziecku.

”

,

g)

po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu

„

6a.

Starosta może upoważnić kierownika powiatowego centrum pomocy rodzinie do wydawania

opinii, o których mowa w ust. 5a.

”

;

17)

art. 43 otrzymuje brzmienie

„

Art. 43.

Kandydat do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej

lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka może odbyć szkolenie, o którym mowa w art.

44 ust. 1, po otrzymaniu od organizatora rodzinnej pieczy zastępczej wstępnej akceptacji

dokonanej na podstawie oceny spełniania warunków, o których mowa w art. 42 ust. 1

i 2.

”

;

18)

w art. 44 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kandydaci do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej

lub do prowadzenia rodzinnego domu dziecka są obowiązani posiadać świadectwo ukończenia

szkolenia organizowanego przez organizatora rodzinnej pieczy zastępczej lub prowadzonego

przez ośrodek adopcyjny.

”

;

19)

art. 45 otrzymuje brzmienie

„

Art. 45.

Na wniosek kandydata do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej

niezawodowej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka, posiadającego świadectwo ukończenia

szkolenia, o którym mowa w art. 44 ust. 1, organizator rodzinnej pieczy zastępczej

właściwy ze względu na miejsce zamieszkania kandydata wydaje zaświadczenie kwalifikacyjne

zawierające potwierdzenie ukończenia tego szkolenia oraz spełniania warunków, o których

mowa w art. 42.

”

;

20)

w art. 46

a)

w ust. 2

-

pkt 11 otrzymuje brzmienie

„

11)

dane niezbędne do stwierdzenia, że osoba może sprawować właściwą opiekę nad dzieckiem,

wynikające z zaświadczenia lekarskiego oraz opinii, o których mowa w art. 42 ust.

1 pkt 5;

”

,

-

pkt 13 i 14 otrzymują brzmienie

„

13)

liczbę umieszczonych dzieci i osób, o których mowa w art. 37 ust. 2 - w przypadku

osób, o których mowa w ust. 1 pkt 2;

14)

informację o pełnieniu przez rodzinę zastępczą zawodową funkcji pogotowia rodzinnego

lub funkcji rodziny zastępczej zawodowej specjalistycznej.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Osoby, o których mowa w ust. 1, są obowiązane do poinformowania starosty o każdej

zmianie danych, o których mowa w ust. 2, oraz do przedstawiania co 2 lata zaświadczenia

lekarskiego o stanie zdrowia wystawionego przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej

oraz opinii o posiadaniu predyspozycji i motywacji do pełnienia funkcji rodziny zastępczej

lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka, wystawionej przez psychologa.

”

,

c)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Starosta może upoważnić kierownika powiatowego centrum pomocy rodzinie do prowadzenia

rejestru danych, o którym mowa w ust. 1.

”

;

21)

w art. 47

a)

w ust. 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

udzielenie szczegółowych informacji, o których mowa w art. 38a ust. 1 pkt 1 i 2, oraz

zapewnienie, w miarę potrzeby, kontaktu z dzieckiem przed umieszczeniem go w tej rodzinie

lub rodzinnym domu dziecka w terminie nie późniejszym niż 7 dni przed przyjęciem dziecka;

2)

przekazanie, nie później niż w dniu poprzedzającym dzień przyjęcia dziecka, dokumentacji,

o której mowa w art. 38a ust. 1 pkt 3-8.

”

,

b)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

W przypadku umieszczenia w rodzinnej pieczy zastępczej dziecka wymagającego natychmiastowej

pomocy lub umieszczenia dziecka w trybie art. 12a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie

(Dz. U. Nr 180, poz. 1493, z późn. zm. organizator rodzinnej pieczy zastępczej przekazuje rodzinie zastępczej lub prowadzącemu

rodzinny dom dziecka informacje, o których mowa w art. 38a ust. 1 pkt 1 i 2, oraz

dokumentację, o której mowa w art. 38a ust. 1 pkt 3-8, niezwłocznie po przyjęciu dziecka.

3.

Niezależnie od dokumentacji i informacji, o których mowa w art. 38a ust. 1, rodzina

zastępcza oraz prowadzący rodzinny dom dziecka mają prawo do uzyskania informacji

oraz otrzymania lub wglądu do wszelkiej dostępnej dokumentacji, w tym prawnej i medycznej,

dotyczących przyjętego dziecka.

”

,

c)

dodaje się ust. 7 w brzmieniu

„

7.

W przypadku nieprzekazania do sądu w terminie 18 miesięcy od dnia umieszczenia dziecka

w pieczy zastępczej informacji, o której mowa w ust. 6, organizator rodzinnej pieczy

zastępczej składa do właściwego sądu wniosek wraz z uzasadnieniem o wszczęcie z urzędu

postępowania o wydanie zarządzeń wobec dziecka celem uregulowania jego sytuacji prawnej.

Do wniosku organizator rodzinnej pieczy zastępczej dołącza w szczególności opinię

gminy lub podmiotu prowadzącego pracę z rodziną i opinię koordynatora rodzinnej pieczy

zastępczej.

”

;

22)

w art. 54 w ust. 3 po pkt 12 dodaje się pkt 12a w brzmieniu

„

12a)

wysokość kosztów utrzymania i eksploatacji lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym

lub domu jednorodzinnego, w którym ma być pełniona funkcja rodziny zastępczej;

”

;

23)

w art. 55 w ust. 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie

„

Do umowy przepisy art. 54 ust. 3-8 i art. 62 ust. 2-5 stosuje się odpowiednio.

”

;

24)

w art. 57 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu

„

3.

Osobą zatrudnioną do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy pracach gospodarskich

może być także małżonek niepobierający wynagrodzenia z tytułu umowy o pełnienie funkcji

rodziny zastępczej zawodowej.

4.

Starosta może upoważnić kierownika powiatowego centrum pomocy rodzinie do zawierania

i rozwiązywania umów z osobami do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy

pracach gospodarskich.

”

;

25)

w art. 61a ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Z rodziną zastępczą niezawodową lub zawodową spełniającą warunki do prowadzenia rodzinnego

domu dziecka starosta może zawrzeć, na wniosek tej rodziny, umowę o prowadzenie rodzinnego

domu dziecka.

”

;

26)

w art. 62 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Starosta może upoważnić kierownika powiatowego centrum pomocy rodzinie do zawierania

i rozwiązywania umów, o których mowa w ust. 2.

”

;

27)

w art. 64 po ust. 5 dodaje się ust. 5a i 5b w brzmieniu

„

5a.

Osobą zatrudnioną do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy pracach gospodarskich

może być także małżonek niepobierający wynagrodzenia z tytułu umowy o prowadzenie

rodzinnego domu dziecka.

5b.

Starosta może upoważnić kierownika powiatowego centrum pomocy rodzinie do zawierania

i rozwiązywania umów z osobami do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy

pracach gospodarskich.

”

;

28)

w art. 70 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Starosta może upoważnić kierownika powiatowego centrum pomocy rodzinie do udzielania

zgody, o której mowa w ust. 1.

”

;

29)

art. 72 otrzymuje brzmienie

„

Art. 72.

W przypadku przeniesienia dziecka do innej rodziny zastępczej lub rodzinnego domu

dziecka dotychczasowa rodzina zastępcza lub osoba prowadząca rodzinny dom dziecka,

za pośrednictwem organizatora rodzinnej pieczy zastępczej, przekazuje, nie później

niż w dniu przeniesienia dziecka, osobie sprawującej pieczę zastępczą dokumentację,

o której mowa w art. 38a ust. 1 pkt 3-8. Przepisy art. 47 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

”

;

30)

w art. 75 po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Starosta może upoważnić kierownika powiatowego centrum pomocy rodzinie do zawierania

i rozwiązywania umów, o których mowa w ust. 2, oraz do powiadamiania sądu o zawartej

umowie.

”

;

31)

w art. 76

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Organizatorem rodzinnej pieczy zastępczej jest jednostka organizacyjna powiatu lub

podmiot, któremu powiat zlecił realizację tego zadania na podstawie art. 190.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Organizatorem rodzinnej pieczy zastępczej nie może być placówka opiekuńczo-wychowawcza.

”

,

c)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W przypadku gdy organizatorem rodzinnej pieczy zastępczej jest powiatowe centrum pomocy

rodzinie, w centrum tym tworzy się zespół do spraw rodzinnej pieczy zastępczej.

”

,

d)

w ust. 4

-

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

zapewnienie badań psychologicznych kandydatom do pełnienia funkcji rodziny zastępczej

lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka oraz rodzinom zastępczym i osobom prowadzącym

rodzinne domy dziecka;

”

,

-

po pkt 14 dodaje się pkt 14a w brzmieniu

„

14a)

zapewnianie koordynatorom rodzinnej pieczy zastępczej szkoleń mających na celu podnoszenie

ich kwalifikacji;

”

;

32)

w art. 77

a)

w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

przygotowanie, we współpracy z odpowiednio rodziną zastępczą lub prowadzącym rodzinny

dom dziecka oraz asystentem rodziny, a w przypadku gdy rodzinie dziecka nie został

przydzielony asystent rodziny - we współpracy z podmiotem organizującym pracę z rodziną,

planu pomocy dziecku;

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Koordynator rodzinnej pieczy zastępczej nie może mieć pod opieką łącznie więcej niż

15 rodzin zastępczych lub rodzinnych domów dziecka.

”

;

33)

w art. 80 uchyla się ust. 2-5;

34)

w art. 82

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, świadczenia oraz dodatki przysługują w czasie

trwania odpowiednio roku szkolnego, roku akademickiego, kursu albo przygotowania zawodowego.

1b.

W przypadku gdy po ukończeniu

1)

nauki w szkole ponadgimnazjalnej osoba, która osiągnęła pełnoletność przebywając w

pieczy zastępczej, o której mowa w art. 37 ust. 2, została przyjęta w tym samym roku

kalendarzowym na studia wyższe lub do zakładu kształcenia nauczycieli,

2)

studiów pierwszego stopnia osoba, która osiągnęła pełnoletność przebywając w pieczy

zastępczej, o której mowa w art. 37 ust. 2, została przyjęta w tym samym roku kalendarzowym

na studia drugiego stopnia

- świadczenia oraz dodatki przysługujące rodzinie zastępczej oraz prowadzącemu rodzinny

dom dziecka przysługują także za wrzesień.

”

,

b)

uchyla się ust. 2;

35)

w art. 83

a)

w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

dofinansowanie do wypoczynku poza miejscem zamieszkania dziecka;

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Rodzina zastępcza niezawodowa i zawodowa może otrzymywać środki finansowe na utrzymanie

lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym lub domu jednorodzinnego w wysokości

odpowiadającej kosztom ponoszonym przez rodzinę zastępczą niezawodową albo zawodową

na czynsz, opłaty z tytułu najmu, opłaty za energię elektryczną i cieplną, opał, wodę,

gaz, odbiór nieczystości stałych i płynnych, dźwig osobowy, antenę zbiorczą, abonament

telewizyjny i radiowy, usługi telekomunikacyjne oraz związanym z kosztami eksploatacji,

obliczonym przez podzielenie łącznej kwoty tych kosztów przez liczbę osób zamieszkujących

w tym lokalu lub domu jednorodzinnym i pomnożenie przez liczbę dzieci i osób, które

osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, o których mowa w art. 37 ust.

2, umieszczonych w rodzinie zastępczej wraz z osobami tworzącymi tę rodzinę zastępczą.

”

;

36)

w art. 84 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

utrzymanie lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym lub domu jednorodzinnego,

w którym jest prowadzony rodzinny dom dziecka, w wysokości odpowiadającej kosztom

ponoszonym przez rodzinny dom dziecka na czynsz, opłaty z tytułu najmu, opłaty za

energię elektryczną i cieplną, opał, wodę, gaz, odbiór nieczystości stałych i płynnych,

dźwig osobowy, antenę zbiorczą, abonament telewizyjny i radiowy, usługi telekomunikacyjne

oraz związanym z kosztami eksploatacji, obliczonym przez podzielenie łącznej kwoty

tych kosztów przez liczbę osób zamieszkujących w tym lokalu lub domu jednorodzinnym

i pomnożenie przez liczbę dzieci i osób, które osiągnęły pełnoletność przebywając

w pieczy zastępczej, o których mowa w art. 37 ust. 2, umieszczonych w rodzinnym domu

dziecka wraz z prowadzącym rodzinny dom dziecka;

”

;

37)

w art. 87 w ust. 2

a)

uchyla się pkt 6-8,

b)

dodaje się pkt 9-14 w brzmieniu

„

9)

hospicjum stacjonarnym,

10)

oddziale medycyny paliatywnej,

11)

areszcie śledczym,

12)

schronisku dla nieletnich,

13)

zakładzie karnym,

14)

zakładzie poprawczym

”

;

38)

art. 89 otrzymuje brzmienie

„

Art. 89.

Osoby otrzymujące świadczenia, dodatki, wynagrodzenia oraz dofinansowania do wypoczynku,

o których mowa w niniejszym rozdziale, zwane dalej „świadczeniami pieniężnymi”, są

obowiązane niezwłocznie poinformować organ, który przyznał świadczenie pieniężne,

o każdej zmianie sytuacji osobistej, dochodowej i majątkowej ich oraz dziecka, która

ma wpływ na prawo do tych świadczeń.

”

;

39)

w art. 92

a)

po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu

„

6a.

Od kwot nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych, o których mowa w ust. 2 pkt 1

i 2, naliczane są odsetki ustawowe.

”

,

b)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

Odsetki od kwot nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych, o których mowa w ust.

2 pkt 1 i 2, naliczane są od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu wypłaty

nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych do dnia spłaty.

”

;

40)

art. 94 otrzymuje brzmienie

„

Art. 94.

1.

Powiat może zapewnić wspólną obsługę ekonomiczno-administracyjną i organizacyjną prowadzonych

placówek opiekuńczo-wychowawczych, w szczególności tworząc centra administracyjne

do obsługi tych placówek, lub zlecić realizację tego zadania na podstawie ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

2.

Do wspólnej obsługi placówek opiekuńczo-wychowawczych, w zakresie wykonywanych zadań,

o których mowa w art. 93 ust. 4, można zatrudniać osoby, o których mowa w art. 98

ust. 1 pkt 2-5.

3.

Dyrektorem podmiotu, który zapewnia wspólną obsługę, może być osoba, która spełnia

wymagania określone w art. 97 ust. 3.

”

;

41)

w art. 95

a)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Umieszczenie dziecka poniżej 10. roku życia w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu

socjalizacyjnego, interwencyjnego lub specjalistyczno-terapeutycznego jest możliwe

w przypadku, gdy w danej placówce opiekuńczo-wychowawczej umieszczona jest matka lub

ojciec tego dziecka oraz w innych wyjątkowych przypadkach, szczególnie gdy przemawia

za tym stan zdrowia dziecka lub dotyczy to rodzeństwa.

3.

W placówce opiekuńczo-wychowawczej typu socjalizacyjnego, interwencyjnego lub specjalistyczno-terapeutycznego

można umieścić, w tym samym czasie, łącznie nie więcej niż 14 dzieci oraz osób, które

osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, o których mowa w art. 37 ust.

2, z zastrzeżeniem ust. 3a.

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

W przypadku gdy umieszczone w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu socjalizacyjnego,

interwencyjnego lub specjalistyczno-terapeutycznego dziecko lub osoba, która osiągnęła

pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, o której mowa w art. 37 ust. 2, zostały

umieszczone w

1)

domu pomocy społecznej,

2)

specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym,

3)

młodzieżowym ośrodku wychowawczym,

4)

młodzieżowym ośrodku socjoterapii zapewniającym całodobową opiekę,

5)

specjalnym ośrodku wychowawczym,

6)

hospicjum stacjonarnym,

7)

oddziale medycyny paliatywnej,

8)

areszcie śledczym,

9)

schronisku dla nieletnich,

10)

zakładzie karnym,

11)

zakładzie poprawczym

- dyrektor tej placówki może, pomimo przekroczenia dopuszczalnej liczby dzieci w placówce,

za zezwoleniem wojewody, przyjąć kolejne dziecko.

”

;

42)

w art. 97

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W przypadku zapewnienia na podstawie art. 94 wspólnej obsługi ekonomiczno-administracyjnej

i organizacyjnej placówek opiekuńczo-wychowawczych placówką opiekuńczo-wychowawczą

kieruje dyrektor podmiotu, który zapewnia tę obsługę, przy pomocy wyznaczonego w poszczególnych

placówkach opiekuńczo-wychowawczych wychowawcy.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

W przypadku prowadzenia więcej niż jednej placówki opiekuńczo-wychowawczej przez podmiot,

któremu powiat zlecił realizację tego zadania na podstawie art. 190, placówkami tymi

może kierować jeden dyrektor przy pomocy wyznaczonego w poszczególnych placówkach

opiekuńczo-wychowawczych wychowawcy.

”

;

43)

w art. 99 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W placówce opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego można zatrudnić tylko osobę wskazaną

przez dyrektora. Może to być osoba z nim spokrewniona, spowinowacona lub jego małżonek.

”

;

44)

po art. 99 dodaje się art. 99a w brzmieniu

„

Art. 99a.

Niezależnie od dokumentacji i informacji, o których mowa w art. 38a ust. 1, dyrektor

placówki opiekuńczo-wychowawczej ma prawo do uzyskania informacji oraz otrzymania

lub wglądu do wszelkiej dostępnej dokumentacji, w tym prawnej i medycznej, dotyczących

dziecka.

”

;

45)

w art. 100

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Praca z dzieckiem w placówce opiekuńczo-wychowawczej jest prowadzona zgodnie z planem

pomocy dziecku, sporządzonym i realizowanym przez wychowawcę we współpracy z asystentem

rodziny, a w przypadku gdy rodzinie dziecka nie został przydzielony asystent rodziny

- we współpracy z podmiotem organizującym pracę z rodziną.

”

,

b)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Dyrektor placówki opiekuńczo-wychowawczej w terminie 18 miesięcy od dnia umieszczenia

dziecka w pieczy zastępczej składa do właściwego sądu wniosek wraz z uzasadnieniem

o wszczęcie z urzędu postępowania o wydanie zarządzeń wobec dziecka celem zbadania

zaistnienia warunków umożliwiających jego powrót do rodziny albo umieszczenia go w

rodzinie przysposabiającej. Do wniosku dyrektor placówki opiekuńczo-wychowawczej dołącza

opinię gminy lub podmiotu prowadzącego pracę z rodziną.

”

;

46)

w art. 103

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3, przepisów art. 95 ust. 1 i 3 nie

stosuje się.

”

,

b)

w ust. 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

zakładem poprawczym, schroniskiem dla nieletnich, młodzieżowym ośrodkiem wychowawczym,

aresztem śledczym, zakładem karnym;

”

;

47)

w art. 108 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Na wniosek dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej lub na wniosek wychowawcy, za

zgodą dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej, po zasięgnięciu opinii powiatowego

centrum pomocy rodzinie powiatu właściwego do ponoszenia średnich miesięcznych wydatków

przeznaczonych na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, starosta

powiatu, który skierował dziecko do placówki opiekuńczo-wychowawczej, może przenieść

dziecko do innej placówki opiekuńczo-wychowawczej tego samego typu.

”

;

48)

art. 122 otrzymuje brzmienie

„

Art. 122.

Wojewoda sprawuje kontrolę nad działalnością placówek opiekuńczo-wychowawczych, regionalnych

placówek opiekuńczo-terapeutycznych oraz interwencyjnych ośrodków preadopcyjnych.

”

;

49)

po art. 122 dodaje się art. 122a w brzmieniu

„

Art. 122a.

Kontrola nad placówkami opiekuńczo-wychowawczymi, regionalnymi placówkami opiekuńczo-terapeutycznymi

i interwencyjnymi ośrodkami preadopcyjnymi obejmuje w szczególności

1)

przestrzeganie standardów opieki i wychowania, o których mowa w przepisach dotyczących

placówek opiekuńczo-wychowawczych, regionalnych placówek opiekuńczo-terapeutycznych

i interwencyjnych ośrodków preadopcyjnych;

2)

działania placówki na rzecz utrzymania przez dziecko kontaktów z rodziną;

3)

zaspokajanie potrzeb dziecka i respektowanie jego praw;

4)

przestrzeganie przepisów określających zasady działania placówki opiekuńczo-wychowawczej,

regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej i interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego.

”

;

50)

uchyla się art. 123 126;

51)

art. 130 otrzymuje brzmienie

„

Art. 130.

1.

Oceny sytuacji dziecka organizator rodzinnej pieczy zastępczej dokonuje na posiedzeniu

z udziałem

1)

odpowiednio rodziną zastępczą albo prowadzącym rodzinny dom dziecka;

2)

pedagogiem;

3)

psychologiem;

4)

właściwym asystentem rodziny;

5)

przedstawicielem ośrodka adopcyjnego;

6)

koordynatorem rodzinnej pieczy zastępczej;

7)

rodzicami dziecka, z wyjątkiem rodziców pozbawionych władzy rodzicielskiej.

2.

Do udziału w posiedzeniu w sprawie sytuacji dziecka umieszczonego w rodzinnej pieczy

zastępczej mogą być zapraszani w szczególności przedstawiciele: sądu właściwego ze

względu na miejsce zamieszkania rodziny zastępczej lub prowadzącego rodzinny dom dziecka,

właściwego powiatowego centrum pomocy rodzinie, ośrodka pomocy społecznej, Policji,

ochrony zdrowia, instytucji oświatowych oraz organizacji społecznych statutowo zajmujących

się problematyką rodziny i dziecka, a także osoby bliskie dziecku.

”

;

52)

w art. 134

a)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2d w brzmieniu

„

2a.

Do ocen, o których mowa w ust. 1 i 2, rodzina zastępcza i prowadzący rodzinny dom

dziecka mogą złożyć, w terminie 14 dni od dnia otrzymania oceny, zastrzeżenia do starosty.

2b.

Starosta rozpatruje zastrzeżenia w terminie 14 dni od dnia ich otrzymania.

2c.

W przypadku, gdy starosta nie rozpatrzy zastrzeżeń, o których mowa w ust. 2a, w terminie,

o którym mowa w ust. 2b, uznaje się, że zastrzeżenia te zostały uwzględnione przez

starostę.

2d.

W razie uwzględnienia zastrzeżeń przez starostę ocenę rodziny zastępczej albo prowadzącego

rodzinny dom dziecka sporządza się po raz drugi. Do oceny sporządzonej po raz drugi

przysługują zastrzeżenia na zasadach określonych w ust. 2a-2c.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W przypadku negatywnej ostatecznej oceny rodziny zastępczej albo prowadzącego rodzinny

dom dziecka, kolejna ocena jest dokonywana nie później niż w terminie 6 miesięcy od

dnia dokonania tej oceny. W przypadku kolejnej negatywnej ostatecznej oceny organizator

rodzinnej pieczy zastępczej kieruje do sądu wniosek o uchylenie postanowienia o umieszczeniu

dziecka w rodzinie zastępczej albo rodzinnym domu dziecka.

”

;

53)

w art. 137

a)

w ust. 1

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

W skład zespołu wchodzą

”

,

-

po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

rodzice dziecka, z wyjątkiem rodziców pozbawionych praw rodzicielskich;

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Do udziału w posiedzeniu zespołu mogą być zapraszani w szczególności przedstawiciele

sądu właściwego ze względu na miejsce położenia placówki, właściwego powiatowego centrum

pomocy rodzinie, ośrodka pomocy społecznej, Policji, ochrony zdrowia, instytucji oświatowych

oraz organizacji społecznych statutowo zajmujących się problematyką rodziny i dziecka,

a także osoby bliskie dziecku.

”

;

54)

po art. 139 dodaje się art. 139a i art. 139b w brzmieniu

„

Art. 139a.

1.

Do zadań organizatora rodzinnej pieczy zastępczej, zespołu do spraw okresowej oceny

sytuacji dziecka umieszczonego w instytucjonalnej pieczy zastępczej oraz dyrektora

placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego należy także

1)

sporządzanie opinii o zasadności przysposobienia dziecka;

2)

sporządzanie opinii o kontaktach dziecka z rodziną biologiczną i wpływie tych kontaktów

na dziecko;

3)

sporządzanie opinii o zasadności przysposobienia związanego ze zmianą miejsca zamieszkania

dziecka na miejsce zamieszkania poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej mającej na

celu stwierdzenie, że przysposobienie to leży w jego najlepszym interesie;

4)

sporządzanie opinii o zasadności wspólnego umieszczenia rodzeństwa w rodzinie przysposabiającej;

5)

sporządzanie opinii o możliwości nieumieszczenia wspólnie rodzeństwa w rodzinie przysposabiającej

z powodu nieznalezienia kandydata do przysposobienia rodzeństwa;

6)

przekazywanie właściwemu ośrodkowi adopcyjnemu informacji i dokumentacji, o których

mowa w art. 38a ust. 1, oraz informacji o przebiegu pobytu dziecka w pieczy zastępczej.

2.

Sporządzając opinię, o której mowa w ust. 1 pkt 1, organizator rodzinnej pieczy zastępczej,

zespół do spraw okresowej oceny sytuacji dziecka umieszczonego w instytucjonalnej

pieczy zastępczej oraz dyrektor placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego biorą

pod uwagę konieczność zagwarantowania, że przysposobienie leży w najlepszym interesie

dziecka.

3.

Sporządzając opinię, o której mowa w ust. 1 pkt 3, organizator rodzinnej pieczy zastępczej,

zespół do spraw okresowej oceny sytuacji dziecka umieszczonego w instytucjonalnej

pieczy zastępczej oraz dyrektor placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego biorą

pod uwagę w szczególności możliwość zapewnienia dziecku stabilnego, rodzinnego środowiska

wychowawczego, w tym zastępczego, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

Sporządzając opinie, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 5, organizator rodzinnej pieczy

zastępczej, zespół do spraw okresowej oceny sytuacji dziecka umieszczonego w instytucjonalnej

pieczy zastępczej oraz dyrektor placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego biorą

pod uwagę w szczególności więzi między rodzeństwem.

5.

Opinie, o których mowa w ust. 1 pkt 1-5, organizator rodzinnej pieczy zastępczej,

zespół do spraw okresowej oceny sytuacji dziecka umieszczonego w instytucjonalnej

pieczy zastępczej oraz dyrektor placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego przekazuje

właściwemu ośrodkowi adopcyjnemu.

Art. 139b.

Do ocen oraz zastrzeżeń, o których mowa w niniejszym rozdziale, przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2013 r. poz. 267 oraz z 2014 r. poz. 183) nie stosuje się.

”

;

55)

w art. 140

a)

w ust. 1 w pkt 2 w lit. b kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

zapewnia się pomoc prawną i psychologiczną.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W przypadku gdy osoba usamodzielniana

1)

przebywa w domu pomocy społecznej albo placówce zapewniającej całodobową opiekę osobom

niepełnosprawnym lub przewlekle chorym,

2)

otrzymuje pomoc dla osób usamodzielnianych w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej

- pomoc, o której mowa w ust. 1, nie przysługuje.

”

;

56)

w art. 143 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Wniosek o przyznanie pomocy na kontynuowanie nauki i pomocy na usamodzielnienie osoba

usamodzielniana składa w powiecie właściwym do ponoszenia wydatków na finansowanie

pomocy na kontynuowanie nauki i usamodzielnienie za pośrednictwem kierownika powiatowego

centrum pomocy rodzinie powiatu właściwego ze względu na miejsce pobytu osoby usamodzielnianej.

”

;

57)

w art. 145

a)

ust. 2-4 otrzymują brzmienie

„

2.

Osoba usamodzielniana co najmniej rok przed osiągnięciem przez nią pełnoletności wskazuje

osobę, która podejmuje się pełnienia funkcji opiekuna usamodzielnienia oraz przedstawia

pisemną zgodę tej osoby.

3.

Opiekunem usamodzielnienia może być osoba tworząca rodzinę zastępczą, prowadząca rodzinny

dom dziecka, koordynator rodzinnej pieczy zastępczej, pracownik socjalny powiatowego

centrum pomocy rodzinie, osoba będąca w placówce opiekuńczo-wychowawczej albo regionalnej

placówce opiekuńczo-terapeutycznej wychowawcą lub psychologiem, lub inna osoba wskazana

przez osobę usamodzielnianą i zaakceptowana przez kierownika powiatowego centrum pomocy

rodzinie powiatu właściwego do ponoszenia wydatków na finansowanie pomocy na kontynuowanie

nauki i usamodzielnienie.

4.

Indywidualny program usamodzielnienia jest opracowywany przez osobę usamodzielnianą

wspólnie z opiekunem usamodzielnienia co najmniej na miesiąc przed osiągnięciem przez

osobę usamodzielnianą pełnoletności, a następnie jest zatwierdzany przez kierownika

powiatowego centrum pomocy rodzinie powiatu właściwego do ponoszenia wydatków na finansowanie

pomocy na kontynuowanie nauki i usamodzielnienie.

”

,

b)

dodaje się ust. 5-9 w brzmieniu

„

5.

Kierownik powiatowego centrum pomocy rodzinie powiatu właściwego do ponoszenia wydatków

na finansowanie pomocy na kontynuowanie nauki i usamodzielnienie informuje powiat

właściwy ze względu na planowane miejsce osiedlenia się osoby usamodzielnianej o zamiarze

osiedlenia się tej osoby w miejscowości wskazanej w indywidualnym programie usamodzielnienia

oraz przesyła mu kopię tego programu i informacje o opiekunie usamodzielnienia.

6.

Zmiany w indywidualnym programie usamodzielnienia może dokonać osoba usamodzielniana

wspólnie z opiekunem usamodzielnienia w przypadku zmiany sytuacji życiowej tej osoby.

Zmiany programu wymagają zatwierdzenia przez kierownika powiatowego centrum pomocy

rodzinie powiatu właściwego do ponoszenia wydatków na finansowanie pomocy na kontynuowanie

nauki i usamodzielnienie.

7.

Po zakończeniu realizacji indywidualnego programu usamodzielnienia osoba usamodzielniana

wraz z opiekunem usamodzielnienia i kierownikiem powiatowego centrum pomocy rodzinie

powiatu właściwego do ponoszenia wydatków na finansowanie pomocy na kontynuowanie

nauki i usamodzielnienie dokonują oceny końcowej procesu usamodzielnienia.

8.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach pomoc na kontynuowanie nauki i na usamodzielnienie

może być przyznana osobie usamodzielnianej, której indywidualny program usamodzielnienia

został zatwierdzony po terminie określonym w art. 145 ust. 4.

9.

Pomoc na kontynuowanie nauki i na usamodzielnienie przyznaje się i wypłaca za okres

miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek o

przyznanie pomocy.

”

;

58)

w art. 146 uchyla się ust. 6;

59)

w art. 156 w ust. 1

a)

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

promowanie idei adopcji, w tym poszukiwanie kandydatów do przysposobienia dziecka;

”

,

b)

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

gromadzenie i aktualizowanie informacji o dzieciach, które mogą być przysposobione;

”

,

c)

pkt 11 otrzymuje brzmienie

„

11)

wydawanie świadectw ukończenia szkolenia dla kandydatów do przysposobienia dziecka,

dokonywanie wstępnej oceny kandydatów do przysposobienia dziecka oraz sporządzanie

opinii kwalifikacyjnej w sprawach dotyczących umieszczania dzieci w rodzinie przysposabiającej;

”

,

d)

po pkt 11 dodaje się pkt 11a i 11b w brzmieniu

„

11a)

prowadzenie szkoleń dla kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia

rodzinnego domu dziecka oraz wydawanie świadectw ukończenia tych szkoleń;

11b)

prowadzenie szkoleń dla kandydatów do pełnienia funkcji dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej

typu rodzinnego oraz wydawanie świadectw ukończenia tych szkoleń;

”

;

60)

w art. 161

a)

w ust. 2

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Ośrodek adopcyjny przetwarza następujące informacje dotyczące kandydatów do przysposobienia

dziecka

”

,

-

pkt 10 otrzymuje brzmienie

„

10)

dane o stanie zdrowia niezbędne do stwierdzenia, że osoba może sprawować właściwą

opiekę nad dzieckiem, wynikające z zaświadczenia lekarskiego o stanie zdrowia wystawionego

przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej;

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Ośrodek adopcyjny, w tym wojewódzki bank danych i centralny bank danych, oraz organ

centralny, o którym mowa w art. 187 ust. 1 pkt 9, przetwarzają następujące informacje

dotyczące dzieci zgłoszonych do przysposobienia

1)

imię i nazwisko dziecka;

2)

adres miejsca zamieszkania dziecka;

3)

datę i miejsce urodzenia dziecka;

4)

dane dotyczące sytuacji prawnej oraz aktualnego miejsca pobytu dziecka;

5)

szczegółowy opis przebiegu pobytu dziecka w pieczy zastępczej, zawierający również

daty umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej;

6)

dane o stanie zdrowia i rozwoju psychofizycznym dziecka;

7)

stosunek dziecka do przysposobienia;

8)

imiona i nazwiska rodziców dziecka;

9)

numery PESEL rodziców dziecka;

10)

daty urodzenia rodziców dziecka;

11)

dane dotyczące stanu zdrowia rodziców dziecka oraz inne dotyczące ich informacje mające

wpływ na zdrowie dziecka;

12)

informacje na temat utrzymywania przez rodzinę biologiczną kontaktów z dzieckiem;

13)

dane dotyczące sytuacji prawnej oraz aktualnego miejsca pobytu rodzeństwa dziecka.

”

,

c)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 156 ust. 1, ośrodki adopcyjne mają

prawo do uzyskania informacji oraz otrzymania lub wglądu do wszelkiej dostępnej dokumentacji

dotyczących dziecka, w tym prawnej i medycznej.

”

;

61)

art. 164 otrzymuje brzmienie

„

Art. 164.

1.

Rodzice, podmiot leczniczy, organizator rodzinnej pieczy zastępczej, dyrektor placówki

opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej lub interwencyjnego

ośrodka preadopcyjnego oraz inna instytucja lub osoba, które powzięły informację o

dziecku uzasadniającą zakwalifikowanie dziecka do przysposobienia, zgłaszają tę informację

do ośrodka adopcyjnego działającego na terenie województwa, w którym przebywa dziecko.

2.

W przypadku powzięcia informacji, o której mowa w ust. 1, ośrodek adopcyjny niezwłocznie

1)

występuje do organizatora rodzinnej pieczy zastępczej, zespołu do spraw okresowej

oceny sytuacji dziecka umieszczonego w instytucjonalnej pieczy zastępczej oraz dyrektora

placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego o przekazanie, w terminie 7 dni,

opinii oraz dokumentacji, o których mowa w art. 139a, chyba że posiada te opinie oraz

dokumentację, oraz

2)

sporządza informację o sytuacji prawnej, rodzinnej i zdrowotnej dziecka, zwaną dalej

„kartą dziecka”, której integralną część stanowi metryka prowadzenia sprawy.

3.

W przypadku gdy ośrodek adopcyjny nie może sporządzić karty dziecka, gdyż nie posiada

informacji o sytuacji prawnej dziecka, w terminie 3 dni roboczych od powzięcia informacji,

o której mowa w ust. 1, występuje do właściwego dla siebie miejscowo ośrodka adopcyjnego

prowadzącego wojewódzki bank danych o ustalenie sytuacji prawnej dziecka.

4.

W terminie 7 dni roboczych od otrzymania wystąpienia, o którym mowa w ust. 3, ośrodek

adopcyjny prowadzący wojewódzki bank danych przekazuje ośrodkowi adopcyjnemu, o którym

mowa w ust. 3, informację o sytuacji prawnej dziecka.

5.

W terminie 30 dni od dnia sporządzenia karty dziecka ośrodek adopcyjny na podstawie

opinii, o których mowa w art. 139a ust. 1 pkt 1 i 2, dokonuje kwalifikacji dziecka

do przysposobienia krajowego, sporządza dokument potwierdzający zakwalifikowanie dziecka

do przysposobienia krajowego oraz rozpoczyna poszukiwanie kandydata do przysposobienia

dziecka.

6.

W przypadku niepozyskania kandydata do przysposobienia dziecka ośrodek adopcyjny odpowiedzialny

za kwalifikację dziecka do przysposobienia krajowego przesyła do właściwego dla siebie

miejscowo ośrodka adopcyjnego prowadzącego wojewódzki bank danych

1)

dokument potwierdzający zakwalifikowanie dziecka do przysposobienia krajowego,

2)

kartę dziecka,

3)

opinie i dokumentację, o których mowa w art. 139a

- zwane dalej „dokumentacją kwalifikacyjną”.

7.

Ośrodek adopcyjny prowadzący wojewódzki bank danych, o którym mowa w ust. 6, w terminie

3 dni roboczych od dnia otrzymania dokumentacji kwalifikacyjnej, przekazuje tę dokumentację

ośrodkom adopcyjnym na terenie województwa oraz ośrodkom adopcyjnym prowadzącym wojewódzkie

banki danych w pozostałych województwach.

8.

Przed przekazaniem dokumentacji kwalifikacyjnej ośrodkom adopcyjnym na terenie województwa

oraz ośrodkom adopcyjnym prowadzącym wojewódzkie banki danych w pozostałych województwach

ośrodek adopcyjny prowadzący wojewódzki bank danych, o którym mowa w ust. 6, może

żądać uzupełnienia lub aktualizacji dokumentacji kwalifikacyjnej w przypadku stwierdzenia

uchybień lub konieczności pozyskania dodatkowych informacji.

9.

Ośrodki adopcyjne prowadzące wojewódzkie banki danych, w terminie 3 dni roboczych

od dnia otrzymania dokumentacji kwalifikacyjnej, przekazują tę dokumentację ośrodkom

adopcyjnym działającym na terenie ich województwa celem poszukiwania dla dziecka rodziny

przysposabiającej.

10.

W przypadku nieznalezienia kandydata do przysposobienia dziecka w terminie 55 dni

od dnia wysłania przez ośrodek adopcyjny prowadzący wojewódzki bank danych, o którym

mowa w ust. 6, dokumentacji kwalifikacyjnej do ośrodków adopcyjnych na terenie województwa

oraz do ośrodków adopcyjnych prowadzących wojewódzkie banki danych w pozostałych województwach,

ośrodek adopcyjny prowadzący wojewódzki bank danych, o którym mowa w ust. 6, w terminie

3 dni roboczych, przekazuje dokumentację kwalifikacyjną dziecka ośrodkowi adopcyjnemu

prowadzącemu centralny bank danych.

11.

Ośrodek adopcyjny prowadzący centralny bank danych, na podstawie opinii, o której

mowa w art. 139a ust. 1 pkt 3, w terminie 7 dni roboczych od dnia otrzymania dokumentacji

kwalifikacyjnej, dokonuje kwalifikacji dziecka do przysposobienia międzynarodowego

oraz sporządza dokument potwierdzający zakwalifikowanie dziecka do przysposobienia

międzynarodowego. Dokonując kwalifikacji dziecka do przysposobienia międzynarodowego,

ośrodek adopcyjny prowadzący centralny bank danych może zasięgać opinii ministra właściwego

do spraw rodziny.

12.

Ośrodek adopcyjny prowadzący centralny bank danych przed dokonaniem kwalifikacji dziecka

do przysposobienia międzynarodowego może żądać uzupełnienia lub aktualizacji dokumentacji

kwalifikacyjnej w przypadku stwierdzenia uchybień lub konieczności pozyskania dodatkowych

informacji mogących mieć wpływ na tę kwalifikację.

13.

Żądanie uzupełnienia lub aktualizacji dokumentacji kwalifikacyjnej lub zasięgnięcie

opinii ministra właściwego do spraw rodziny wstrzymuje bieg terminów, o których mowa

odpowiednio w ust. 7 i 11.

14.

W przypadku gdy po przeprowadzeniu kwalifikacji dziecka do przysposobienia międzynarodowego

ośrodek adopcyjny prowadzący centralny bank danych nie zakwalifikuje dziecka do tego

przysposobienia, informuje o tym, wraz ze szczegółowym wyjaśnieniem, w terminie 3

dni roboczych, ośrodek adopcyjny odpowiedzialny za kwalifikację dziecka do przysposobienia

krajowego.

15.

W przypadku powzięcia przez ośrodek adopcyjny odpowiedzialny za kwalifikację dziecka

do przysposobienia krajowego informacji o zmianie sytuacji dziecka ośrodek ten informuje

ośrodek adopcyjny prowadzący centralny bank danych o zmianie sytuacji dziecka. W przypadku

gdy zmiana sytuacji dziecka ma wpływ na kwalifikację dziecka do przysposobienia międzynarodowego,

ośrodek adopcyjny prowadzący centralny bank danych dokonuje ponownej kwalifikacji

dziecka do przysposobienia międzynarodowego.

16.

Ośrodek adopcyjny prowadzący centralny bank danych, w terminie 3 dni roboczych od

dnia sporządzenia kwalifikacji międzynarodowej dziecka, przekazuje dokumentację kwalifikacyjną

oraz dokument potwierdzający zakwalifikowanie dziecka do przysposobienia międzynarodowego

ośrodkowi adopcyjnemu upoważnionemu do współpracy z organami centralnymi innych państw

lub z licencjonowanymi przez rządy innych państw organizacjami lub ośrodkami adopcyjnymi

celem poszukiwania dla dziecka rodziny przysposabiającej poza granicami Rzeczypospolitej

Polskiej.

17.

Ośrodek adopcyjny upoważniony do współpracy z organami centralnymi innych państw lub

z licencjonowanymi przez rządy innych państw organizacjami lub ośrodkami adopcyjnymi,

po znalezieniu kandydata mającego miejsce zamieszkania poza granicami Rzeczypospolitej

Polskiej, sporządza dokument potwierdzający dobór kandydata do przysposobienia dziecka.

18.

W przypadku gdy miejscem zamieszkania kandydata do przysposobienia dziecka jest państwo

strona Konwencji z dnia 29 maja 1993 r. o ochronie dzieci i współpracy w dziedzinie

przysposobienia międzynarodowego (Dz. U. z 2000 r. Nr 39, poz. 448 oraz z 2002 r.

Nr 1, poz. 17), ośrodek adopcyjny upoważniony do współpracy z organami centralnymi

innych państw lub z licencjonowanymi przez rządy innych państw organizacjami lub ośrodkami

adopcyjnymi przekazuje dokumentację kwalifikacyjną, dokument potwierdzający zakwalifikowanie

dziecka do przysposobienia międzynarodowego oraz dokumentację dotyczącą kandydatów

do przysposobienia dziecka organowi centralnemu, o którym mowa w art. 187 ust. 1 pkt

9, w celu wydania przez ten organ rozstrzygnięcia w przedmiocie zgody, o której mowa

w art. 17 Konwencji z dnia 29 maja 1993 r. o ochronie dzieci i współpracy w dziedzinie

przysposobienia międzynarodowego.

19.

Rozstrzygając w przedmiocie zgody, o której mowa w art. 17 Konwencji z dnia 29 maja

1993 r. o ochronie dzieci i współpracy w dziedzinie przysposobienia międzynarodowego

organ centralny, o którym mowa w art. 187 ust. 1 pkt 9, przed wydaniem tej zgody,

może żądać uzupełnienia lub aktualizacji dokumentacji kwalifikacyjnej oraz dokumentacji

dotyczącej kandydatów do przysposobienia dziecka.

20.

Organ centralny, o którym mowa w art. 187 ust. 1 pkt 9, nie wydaje zgody, o której

mowa w art. 17 Konwencji z dnia 29 maja 1993 r. o ochronie dzieci i współpracy w dziedzinie

przysposobienia międzynarodowego w przypadku gdy

1)

uzna, że przysposobienie międzynarodowe nie leży w nadrzędnym interesie dziecka lub

2)

postępowanie w sprawie przysposobienia dziecka zostało przeprowadzone z naruszeniem

przepisów dotyczących przysposobienia dziecka, a naruszenie to ma istotny wpływ na

rozstrzygnięcie w przedmiocie zgody.

21.

Procedury, o których mowa w ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3-20, są prowadzone z zastosowaniem

systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 187 ust. 3.

”

;

62)

po art. 164 dodaje się art. 164a w brzmieniu

„

Art. 164a.

1.

Karta dziecka zawiera następujące informacje

1)

imię i nazwisko dziecka;

2)

adres miejsca zamieszkania dziecka;

3)

datę i miejsce urodzenia dziecka;

4)

dane dotyczące sytuacji prawnej oraz aktualnego miejsca pobytu dziecka;

5)

szczegółowy opis przebiegu pobytu dziecka w pieczy zastępczej, zawierający również

daty umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej;

6)

dane o stanie zdrowia i rozwoju psychofizycznym dziecka;

7)

stosunek dziecka do przysposobienia;

8)

imiona i nazwiska rodziców dziecka;

9)

daty urodzenia rodziców dziecka;

10)

numery PESEL rodziców dziecka;

11)

dane dotyczące stanu zdrowia rodziców dziecka oraz inne dotyczące ich informacje mające

wpływ na zdrowie dziecka;

12)

informacje na temat utrzymywania przez rodzinę biologiczną kontaktów z dzieckiem;

13)

dane dotyczące sytuacji prawnej oraz aktualnego miejsca pobytu rodzeństwa dziecka,

a także informację, czy rodzeństwo zostało zgłoszone do przysposobienia.

2.

Metryka prowadzenia sprawy zawiera daty wykonania czynności, o których mowa w art.

164.

”

;

63)

w art. 166

a)

w ust. 1

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Kwalifikacja dziecka do przysposobienia krajowego obejmuje

”

,

-

w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 i 6 w brzmieniu

„

5)

dokonywaną przez psychologa analizę aktualnych więzi dziecka z bliskimi mu osobami;

6)

analizę całościowej sytuacji dziecka w celu zbadania, czy przysposobienie leży w jego

najlepszym interesie, dokonywaną na podstawie opinii, o których mowa w art. 139a ust.

1 pkt 1, 2, 4 i 5.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Kwalifikacja dziecka do przysposobienia międzynarodowego obejmuje

1)

dokonywaną przez psychologa ocenę stopnia możliwości nawiązania przez dziecko więzi

emocjonalnej w rodzinie mającej miejsce zamieszkania poza granicami Rzeczypospolitej

Polskiej;

2)

analizę całościowej sytuacji dziecka w celu zbadania, czy przysposobienie międzynarodowe

leży w jego najlepszym interesie, dokonywaną na podstawie opinii, o której mowa w

art. 139a ust. 1 pkt 3;

3)

analizę prawidłowości prowadzenia poszukiwania kandydata do przysposobienia na terenie

kraju.

”

,

c)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Przy kwalifikowaniu dziecka do przysposobienia ośrodek adopcyjny współpracuje w szczególności

z asystentem rodziny, a w przypadku gdy rodzinie dziecka nie został przydzielony asystent

rodziny - z podmiotem organizującym pracę z rodziną, koordynatorem rodzinnej pieczy

zastępczej, organizatorem rodzinnej pieczy zastępczej, placówkami opiekuńczo-wychowawczymi,

regionalnymi placówkami opiekuńczo-terapeutycznymi, interwencyjnymi ośrodkami preadopcyjnymi,

podmiotami leczniczymi, placówkami oświatowymi, jednostkami organizacyjnymi pomocy

społecznej, sądami oraz Policją.

”

;

64)

po art. 166 dodaje się art. 166a w brzmieniu

„

Art. 166a.

1.

Rodzeństwo powinno być umieszczane w jednej rodzinie przysposabiającej, chyba że

1)

ośrodek adopcyjny odpowiedzialny za kwalifikację dziecka do przysposobienia krajowego,

na podstawie opinii, o której mowa w art. 139a ust. 1 pkt 4, uzna, że wspólne umieszczenie

dziecka wraz z rodzeństwem w rodzinie przysposabiającej nie leży w najlepszym interesie

dziecka lub

2)

ośrodek adopcyjny odpowiedzialny za kwalifikację dziecka do przysposobienia krajowego,

na podstawie opinii, o której mowa w art. 139a ust. 1 pkt 5, uzna, ze względu na najlepiej

pojęty interes dziecka, że z powodu nieznalezienia kandydata do przysposobienia rodzeństwa

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz nieznalezienia kandydata do przysposobienia

rodzeństwa poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej jest możliwe umieszczanie rodzeństwa

w różnych rodzinach przysposabiających.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, ośrodek adopcyjny odpowiedzialny za kwalifikację

dziecka do przysposobienia krajowego rozpoczyna poszukiwanie kandydatów do przysposobienia

dziecka oraz przesyła dokumentację kwalifikacyjną do właściwego dla siebie miejscowo

ośrodka adopcyjnego prowadzącego wojewódzki bank danych. Przepisy art. 164 ust. 7-20

stosuje się odpowiednio.

”

;

65)

w art. 169 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W przypadku gdy kandydat do przysposobienia dziecka zamieszkuje poza granicami Rzeczypospolitej

Polskiej, podmioty, o których mowa w art. 168 ust. 2

1)

przekazują, po zakwalifikowaniu dziecka do przysposobienia przez ośrodek adopcyjny

prowadzący centralny bank danych, informację o dziecku pełnomocnikom organizacji lub

ośrodków adopcyjnych licencjonowanych przez rządy innych państw;

2)

umożliwiają kandydatowi zakwalifikowanemu przez te podmioty, po wydaniu przez organ

centralny, o którym mowa w art. 187 ust. 1 pkt 9, zgody, o której mowa w art. 17 Konwencji

z dnia 29 maja 1993 r. o ochronie dzieci i współpracy w dziedzinie przysposobienia

międzynarodowego, kontakt z dzieckiem, chyba że przysposobienie następuje między członkami

rodziny.

”

;

66)

w art. 170

a)

w ust. 1

-

w pkt 2 dodaje się przecinek i pkt 3 w brzmieniu

„

3)

osoby, które już przysposobiły brata lub siostrę małoletniego

”

,

-

część wspólna otrzymuje brzmienie

„

-

ośrodek adopcyjny nie wszczyna postępowania w zakresie poszukiwania kandydatów do

przysposobienia dziecka, o którym mowa w art. 164 ust. 5-9 i 15, a wszczęte zawiesza.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W przypadku gdy osoby wymienione w ust. 1 pkt 1 nie mają stałego pobytu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, a dziecko w wyniku przysposobienia miałoby zmienić miejsce

zamieszkania w Rzeczypospolitej Polskiej na miejsce zamieszkania w innym państwie,

ośrodek adopcyjny, nie wszczynając postępowania w zakresie poszukiwania kandydatów

do przysposobienia dziecka, o którym mowa w art. 164 ust. 5-9 i 15, albo zawieszając

to postępowanie, przesyła posiadane dokumenty do ośrodka adopcyjnego prowadzącego

centralny bank danych.

”

;

67)

w art. 172 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy kandydatów do przysposobienia

1)

spokrewnionych albo spowinowaconych z dzieckiem lub

2)

którzy wcześniej przysposobili rodzeństwo dziecka, lub

3)

sprawujących nad dzieckiem rodzinną pieczę zastępczą, z wyjątkiem osób lub małżonków,

niespełniających warunków dotyczących rodzin zastępczych w zakresie niezbędnych szkoleń,

którym sąd powierzył tymczasowo pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie

art. 109 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy.

”

;

68)

po art. 173 dodaje się art. 173a w brzmieniu

„

Art. 173a.

Szkolenia dla kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej, prowadzenia rodzinnego

domu dziecka lub pełnienia funkcji dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej typu

rodzinnego nie mogą być łączone ze szkoleniami dla kandydatów do przysposobienia dziecka.

”

;

69)

po art. 174 dodaje się art. 174a w brzmieniu

„

Art. 174a.

Administratorem danych osobowych przetwarzanych przez dany ośrodek adopcyjny podczas

wykonywanych przez niego zadań wynikających z niniejszej ustawy jest ten ośrodek adopcyjny.

”

;

70)

art. 175 otrzymuje brzmienie

„

Art. 175.

Minister właściwy do spraw rodziny określi, w drodze rozporządzenia, wzór kwestionariusza

wywiadu adopcyjnego oraz karty dziecka, w tym metryki prowadzenia sprawy, mając na

uwadze sprawne i rzetelne przeprowadzenie procedury przysposobienia.

”

;

71)

po art. 175 dodaje się art. 175a w brzmieniu

„

Art. 175a.

1.

Zarząd województwa sprawuje kontrolę nad ośrodkami adopcyjnymi.

2.

Zarząd województwa może upoważnić, w formie pisemnej, do sprawowania kontroli, o której

mowa w ust. 1, członka zarządu województwa, pracownika urzędu albo kierownika jednostki

organizacyjnej województwa. Osobami upoważnionymi nie mogą być pracownicy kontrolowanych

jednostek.

3.

Zarząd województwa w związku z przeprowadzanym postępowaniem kontrolnym ma prawo do

1)

żądania informacji, dokumentów i danych, niezbędnych do sprawowania kontroli;

2)

wstępu w ciągu doby do obiektów i pomieszczeń kontrolowanej jednostki;

3)

przeprowadzania oględzin obiektów, składników majątku kontrolowanej jednostki oraz

przebiegu określonych czynności objętych obowiązującym standardem;

4)

żądania od pracowników kontrolowanej jednostki udzielenia informacji w formie ustnej

lub pisemnej w zakresie przeprowadzanej kontroli.

4.

Przy przeprowadzaniu postępowania kontrolnego zarząd powiatu oraz zarząd województwa

może korzystać z pomocy osób posiadających specjalistyczną wiedzę z zakresu przedmiotu

kontroli. Przepisy ust. 2 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

”

;

72)

w art. 176 w pkt 7 średnik zastępuje się kropką i uchyla się pkt 8;

73)

w art. 177 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej realizowanych przez gminę należy

wykonywanie zadań wynikających z rządowych programów z zakresu wspierania rodziny

oraz rządowego programu, o którym mowa w art. 187a ust. 1.

”

;

74)

w art. 181 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

realizacja zadań wynikających z rządowych programów wspierania rodziny i systemu pieczy

zastępczej oraz rządowego programu, o którym mowa w art. 187a ust. 1;

”

;

75)

w art. 182

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W sprawach indywidualnych dotyczących świadczeń, dodatków, środków finansowych, opłat

oraz innych kwot, o których mowa w art. 80 ust. 1, art. 81, art. 83 ust. 1, 2 i 4,

art. 84, art. 92 ust. 1, art. 140 ust. 1 pkt 1 i art. 193 ust. 1, decyzje wydaje starosta,

upoważniony przez niego kierownik powiatowego centrum pomocy rodzinie lub inni pracownicy

powiatowego centrum pomocy rodzinie upoważnieni przez starostę na wniosek kierownika.

”

,

b)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Powiatowe programy systemu pieczy zastępczej uchwalane są na podstawie zestawienia

potrzeb, o którym mowa w ust. 5.

”

;

76)

w art. 183 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

szkolenie i doskonalenie zawodowe kadr jednostek organizacyjnych samorządu gminnego

i powiatowego;

”

;

77)

art. 184 otrzymuje brzmienie

„

Art. 184.

Do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej realizowanych przez samorząd województwa

należy organizowanie i prowadzenie ośrodków adopcyjnych oraz realizacja zadań wynikających

z rządowego programu, o którym mowa w art. 187a ust. 1.

”

;

78)

w art. 186

a)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

kontrola nad

a)

realizacją zadań z zakresu wspierania rodziny, pieczy zastępczej, usamodzielnień pełnoletnich

wychowanków i adopcji wykonywanych przez

-

jednostki samorządu terytorialnego,

-

jednostki organizacyjne wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej

-

zwane dalej „kontrolowanymi jednostkami”,

b)

zgodnością zatrudnienia pracowników jednostek organizacyjnych wspierania rodziny i

systemu pieczy zastępczej z wymaganymi kwalifikacjami;

”

,

b)

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

zasięganie informacji o sposobie realizacji zadań wynikających z niniejszej ustawy

przez samorząd gminny, powiatowy i województwa;

”

,

c)

uchyla się pkt 4 i 5;

79)

w art. 187

a)

w ust. 1 w pkt 9 skreśla się wyrazy „(Dz. U. z 2000 r. Nr 39, poz. 448 oraz z 2002 r. Nr 1, poz. 17)”,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

W przypadku gdy systemy teleinformatyczne, o których mowa w ust. 3, zapewnia minister

właściwy do praw rodziny, administratorem danych osobowych zawartych w dokumentach

przesyłanych w formie elektronicznej za pomocą tych systemów jest minister właściwy

do spraw rodziny.

”

;

80)

po art. 187 dodaje się art. 187a w brzmieniu

„

Art. 187a.

1.

Rada Ministrów może przyjąć rządowy program wsparcia rodzin z dziećmi.

2.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki realizacji programu,

o którym mowa w ust. 1, uwzględniając potrzebę zapewnienia efektywności tego programu.

”

;

81)

po art. 190 dodaje się art. 190a w brzmieniu

„

Art. 190a.

Sądy, organy i jednostki organizacyjne są obowiązane niezwłocznie, nie później jednak

niż w terminie 7 dni, udostępnić lub udzielić na wniosek podmiotu realizującego zadania

w zakresie wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej niezbędnych informacji,

które mają znaczenie w realizacji zadań wynikających z niniejszej ustawy.

”

;

82)

w art. 191

a)

ust. 9 i 10 otrzymują brzmienie

„

9.

W przypadku umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej albo rodzinnym domu dziecka

gmina właściwa ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem go po

raz pierwszy w pieczy zastępczej ponosi odpowiednio wydatki, o których mowa w ust.

1 pkt 1, w wysokości

1)

10% wydatków na opiekę i wychowanie dziecka - w pierwszym roku pobytu dziecka w pieczy

zastępczej;

2)

30% wydatków na opiekę i wychowanie dziecka - w drugim roku pobytu dziecka w pieczy

zastępczej;

3)

50% wydatków na opiekę i wychowanie dziecka - w trzecim roku i następnych latach pobytu

dziecka w pieczy zastępczej.

Przepisy ust. 2-4 i 7 stosuje się odpowiednio.

10.

W przypadku umieszczenia dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce

opiekuńczo-terapeutycznej albo interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym gmina właściwa

ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem go po raz pierwszy

w pieczy zastępczej ponosi odpowiednio wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 2, w wysokości

1)

10% w pierwszym roku pobytu dziecka w pieczy zastępczej,

2)

30% w drugim roku pobytu dziecka w pieczy zastępczej,

3)

50% w trzecim roku i następnych latach pobytu dziecka w pieczy zastępczej

- średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej,

regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej albo interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym.

Przepisy ust. 2-4 i 7 stosuje się odpowiednio.

”

,

b)

po ust. 10 dodaje się ust. 10a w brzmieniu

„

10a.

Przepisów ust. 9 i 10 nie stosuje się w przypadku dzieci, o których mowa w ust. 8

pkt 2.

”

,

c)

po ust. 13 dodaje się ust. 13a w brzmieniu

„

13a.

Powiat, na terenie którego umieszczono dziecko w pieczy zastępczej, jest obowiązany

do poinformowania o umieszczeniu dziecka w pieczy zastępczej gminy oraz powiatu obowiązanych

do ponoszenia na to dziecko wydatków, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w terminie

14 dni od dnia umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej.

”

,

d)

dodaje się ust. 16 w brzmieniu

„

16.

W sprawach rozstrzygania sporów o właściwość powiatów oraz gmin obowiązanych do ponoszenia

wydatków, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

”

;

83)

w art. 193

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Opłatę, o której mowa w ust. 1, rodzice ponoszą od dnia umieszczenia dziecka w pieczy

zastępczej.

”

,

b)

uchyla się ust. 3-5,

c)

po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu

„

6a.

Opłaty, o której mowa w ust. 1, nie ponosi się za okres, w którym dziecko umieszczone

w pieczy zastępczej przebywa u rodziców.

”

,

d)

po ust. 7 dodaje się ust. 7a i 7b w brzmieniu

„

7a.

Od opłaty, o której mowa w ust. 1, naliczane są odsetki ustawowe od pierwszego dnia

miesiąca następującego po miesiącu, w którym decyzja ustalająca opłatę stała się ostateczna.

7b.

Należności z tytułu nieponoszenia opłaty, o której mowa w ust. 1, podlegają egzekucji

w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

”

,

e)

ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

W przypadku powstania zaległości z tytułu nieponoszenia opłaty, o której mowa w ust.

1, za okres dłuższy niż 12 miesięcy starosta przekazuje do biura informacji gospodarczej

informację gospodarczą o powstaniu tej zaległości.

”

;

84)

w art. 194 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Jeżeli zmianie uległy okoliczności mające wpływ na wydanie decyzji administracyjnej

dotyczącej opłaty, o której mowa w art. 193 ust. 1, w szczególności zmianie uległa

wysokość przyznanych świadczeń oraz dodatków, o których mowa w art. 80 ust. 1 i art.

81, albo średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka w placówce

opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej oraz interwencyjnym

ośrodku preadopcyjnym, starosta może bez zgody strony zmienić lub uchylić ostateczną

decyzję administracyjną dotyczącą tej opłaty.

”

;

85)

w art. 196

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Ogłoszenie, o którym mowa w ust. 3, stanowi podstawę do ustalenia odpłatności za pobyt

dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej

oraz interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym od następnego miesiąca przypadającego po

miesiącu, w którym zostało opublikowane. Do tego czasu odpłatność za pobyt w placówce

opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej oraz interwencyjnym

ośrodku preadopcyjnym ustala się na podstawie ogłoszenia z roku poprzedniego.

”

,

b)

dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu

„

5.

W placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej

oraz interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym, które rozpoczęły działalność, średnie miesięczne

wydatki przeznaczone na utrzymanie dziecka ustala się w wysokości średniej wojewódzkiej

kwoty średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka odpowiednio

w placówkach opiekuńczo-wychowawczych danego typu, regionalnych placówkach opiekuńczo-terapeutycznych

lub interwencyjnych ośrodkach preadopcyjnych. W przypadku gdy w danym województwie

nie ma placówek opiekuńczo-wychowawczych danego typu, regionalnych placówek opiekuńczo-terapeutycznych

lub interwencyjnych ośrodków preadopcyjnych, średnie miesięczne wydatki przeznaczone

na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej

oraz interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym, które rozpoczęły działalność, ustala się

w wysokości średniej krajowej kwoty średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych

na utrzymanie dziecka odpowiednio w placówkach opiekuńczo-wychowawczych danego typu,

regionalnych placówkach opiekuńczo-terapeutycznych lub interwencyjnych ośrodkach preadopcyjnych.

6.

W celu ustalenia średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka

w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej

oraz interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym, które nie były prowadzone przez cały rok

kalendarzowy, kwotę wydatków przeznaczonych na działalność tej placówki lub ośrodka

wynikającą z utrzymania dzieci z poprzedniego roku kalendarzowego, bez wydatków inwestycyjnych,

powiększoną o prognozowany średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych

ogółem, przyjęty w ustawie budżetowej na dany rok kalendarzowy, dzieli się przez liczbę

miejsc w tej placówce lub ośrodku, ustaloną jako sumę rzeczywistej liczby dzieci w

poszczególnych dniach poprzedniego roku kalendarzowego, a powstały iloraz mnoży się

przez średnią liczbę dni w miesiącach, w których funkcjonowała ta placówka lub ośrodek.

”

;

86)

w art. 197

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Jednostki samorządu terytorialnego mogą otrzymywać dotacje celowe z budżetu państwa

na dofinansowanie zadań własnych z zakresu realizacji zadań wspierania rodziny oraz

systemu pieczy zastępczej.

”

,

b)

uchyla się ust. 2,

c)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Koszty obsługi, opracowania i realizacji przez ministra właściwego do spraw rodziny

i wojewodę programów, o których mowa w art. 187 ust. 1 pkt 5, wynoszą do 1% przyznanych

dotacji.

”

;

87)

w dziale VIII

a)

tytuł otrzymuje brzmienie

„

Kontrola wojewody

”

,

b)

dodaje się art. 197a 197g w brzmieniu

„

Art. 197a.

1.

Wojewoda w związku z przeprowadzanym postępowaniem kontrolnym ma prawo do

1)

żądania informacji, dokumentów i danych, niezbędnych do sprawowania kontroli;

2)

wstępu w ciągu doby do obiektów i pomieszczeń kontrolowanej jednostki;

3)

przeprowadzania oględzin obiektów, składników majątku kontrolowanej jednostki oraz

przebiegu określonych czynności objętych obowiązującym standardem;

4)

żądania od pracowników kontrolowanej jednostki udzielenia informacji w formie ustnej

i pisemnej w zakresie przeprowadzanej kontroli;

5)

wzywania i przesłuchiwania świadków;

6)

zwrócenia się o wydanie opinii biegłych;

7)

obserwacji dzieci umieszczonych w instytucjonalnej pieczy zastępczej lub przebywających

w placówkach wsparcia dziennego;

8)

przeprowadzania indywidualnych rozmów z dziećmi umieszczonymi w instytucjonalnej pieczy

zastępczej oraz z dziećmi przebywającymi w placówkach wsparcia dziennego, w tym zasięgania

opinii dzieci, z uwzględnieniem ich wieku, możliwości intelektualnych oraz stopnia

dojrzałości poznawczej;

9)

obserwacji zajęć prowadzonych przez wychowawcę w instytucjonalnej pieczy zastępczej

oraz w placówkach wsparcia dziennego.

2.

Przy przeprowadzaniu postępowania kontrolnego wojewoda może korzystać z pomocy osób

posiadających specjalistyczną wiedzę z zakresu przedmiotu kontroli.

Art. 197b.

1.

Czynności, o których mowa w art. 197a ust. 1, w imieniu i z upoważnienia wojewody

przeprowadzają upoważnieni pracownicy wydziału właściwego do spraw wspierania rodziny,

pieczy zastępczej, usamodzielnień pełnoletnich wychowanków i adopcji urzędu wojewódzkiego

w zespołach co najmniej dwuosobowych, zwanych dalej „zespołami inspektorów”.

2.

Zespół inspektorów, wykonując w kontrolowanej jednostce czynności, o których mowa

w art. 197a ust. 1, jest obowiązany do okazania legitymacji służbowych oraz imiennego

upoważnienia do prowadzenia czynności kontrolnych wskazującego kontrolowaną jednostkę.

3.

Członkiem zespołu inspektorów upoważnionym do prowadzenia czynności kontrolnych w

kontrolowanych jednostkach może być osoba, która posiada

1)

tytuł zawodowy magistra na kierunku pedagogika, pedagogika specjalna, psychologia,

nauki o rodzinie lub na innym kierunku, którego program obejmuje resocjalizację, pracę

socjalną, pedagogikę opiekuńczo-wychowawczą;

2)

co najmniej trzyletni staż pracy w zawodzie pedagoga lub psychologa albo w zakresie

resocjalizacji lub co najmniej trzyletni staż pracy z dziećmi lub rodziną w jednostkach

organizacyjnych wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej.

4.

Do kontroli spraw, w przypadku których zachodzi konieczność zapoznania się z informacjami

niejawnymi, kontrolujący inspektor powinien posiadać poświadczenie bezpieczeństwa

upoważniające do dostępu do informacji niejawnych, uzyskane na podstawie przepisów

ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych

(Dz. U. Nr 182, poz. 1228).

Art. 197c.

1.

Wojewoda w związku z prowadzoną kontrolą może wystąpić z wnioskiem do właściwego miejscowo

komendanta Policji o pomoc, jeżeli jest to niezbędne do przeprowadzenia czynności,

o których mowa w art. 197a ust. 1.

2.

Komendant Policji jest obowiązany do zapewnienia zespołowi inspektorów pomocy Policji

w toku wykonywanych przez ten zespół czynności.

Art. 197d.

1.

Wojewoda, po przeprowadzeniu postępowania kontrolnego, może wydać zalecenia pokontrolne.

2.

Kontrolowana jednostka może, w terminie 7 dni od dnia otrzymania zaleceń pokontrolnych,

zgłosić do nich zastrzeżenia.

3.

Wojewoda, w terminie 14 dni od dnia otrzymania zastrzeżeń, o których mowa w ust. 2,

przedstawia stanowisko w sprawie ich uwzględnienia.

4.

W przypadku nieuwzględnienia zastrzeżeń przez wojewodę kontrolowana jednostka jest

obowiązana, w terminie 30 dni od dnia otrzymania stanowiska wojewody, o którym mowa

w ust. 3, do powiadomienia wojewody o realizacji zaleceń pokontrolnych.

5.

W przypadku uwzględnienia zastrzeżeń przez wojewodę kontrolowana jednostka jest obowiązana,

w terminie 30 dni od dnia otrzymania stanowiska wojewody, o którym mowa w ust. 3,

do powiadomienia wojewody o realizacji zaleceń pokontrolnych, mając na uwadze zmiany

wynikające z uwzględnionych zastrzeżeń.

6.

W przypadku stwierdzenia istotnych uchybień w działalności wojewoda, niezależnie od

przysługujących mu innych środków, zawiadamia o stwierdzonych uchybieniach właściwy

organ założycielski kontrolowanej jednostki oraz organ zlecający realizację zadania

na podstawie art. 190 - w przypadku jednostki, która działa na podstawie tego zlecenia.

7.

Organ, o którym mowa w ust. 6, do którego skierowano zawiadomienie o stwierdzonych

uchybieniach, jest obowiązany, w terminie 30 dni od dnia otrzymania zawiadomienia

o stwierdzonych uchybieniach, powiadomić wojewodę o podjętych czynnościach.

Art. 197e.

1.

W przypadku niepodjęcia lub niewykonania czynności wynikających z zaleceń pokontrolnych,

mających na celu ograniczenie lub likwidację stwierdzonych istotnych uchybień lub

nieprawidłowości w funkcjonowaniu placówki opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówki

opiekuńczo-terapeutycznej lub interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego, wojewoda może

orzec o czasowym lub stałym cofnięciu zezwolenia na prowadzenie tej placówki lub ośrodka.

2.

Jeżeli w wyniku przeprowadzonych czynności, o których mowa w art. 197a ust. 1, zostały

ujawnione rażące zaniedbania lub zaniechania realizacji obowiązków ustawowych, wojewoda

może wezwać jednostkę samorządu terytorialnego do wyznaczenia wykonawcy zastępczego,

w terminie nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia otrzymania wezwania.

3.

W przypadku niewyznaczenia przez jednostkę samorządu terytorialnego wykonawcy zastępczego

w terminie, o którym mowa w ust. 2, wojewoda może wystąpić do sądu administracyjnego

ze skargą na bezczynność organu jednostki samorządu terytorialnego.

Art. 197f.

Minister właściwy do spraw rodziny określi, w drodze rozporządzenia

1)

organizację i tryb przeprowadzania kontroli przez wojewodę,

2)

wzór legitymacji uprawniającej do przeprowadzania kontroli

- uwzględniając konieczność zapewnienia odpowiedniego poziomu sprawowania kontroli

nad realizacją zadań z zakresu wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej.

Art. 197g.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym dziale stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

”

;

88)

art. 198 otrzymuje brzmienie

„

Art. 198.

1.

Kto nie realizuje zaleceń pokontrolnych, o których mowa w art. 197d ust. 1, podlega

karze pieniężnej w wysokości od 500 do 10 000 zł.

2.

Kto wykonuje zadania placówki wsparcia dziennego, placówki opiekuńczo-wychowawczej,

regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej, interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego

lub ośrodka adopcyjnego bez zezwolenia odpowiednio wójta, starosty albo wojewody lub

bez zlecenia odpowiednio wójta, starosty albo marszałka województwa, podlega karze

w wysokości 10 000 zł.

3.

Karę, o której mowa w ust. 2, nakłada wojewoda po przeprowadzeniu postępowania kontrolnego.

Przepisy art. 197a-197c, art. 197f i art. 197g stosuje się odpowiednio.

4.

W przypadku wykonywania przez jeden podmiot zadań placówki wsparcia dziennego, placówki

opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej, interwencyjnego

ośrodka preadopcyjnego lub ośrodka adopcyjnego w sposób określony w ust. 2, w więcej

niż jednym miejscu, karę wymierza się osobno za każde miejsce, w którym wykonywane

są te zadania.

”

;

89)

w art. 226 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Sprawy o wynagrodzenia, dodatki oraz świadczenia na pokrycie kosztów utrzymania dziecka

lub osoby przebywającej w rodzinie zastępczej lub placówce opiekuńczo-wychowawczej

typu rodzinnego, do których prawo powstało przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, podlegają, z zastrzeżeniem ust. 9, rozpatrzeniu na zasadach i w trybie określonych

w przepisach dotychczasowych, na wniosek osoby otrzymującej te świadczenia, dodatki

i wynagrodzenia. Przepisy art. 193 i art. 194 stosuje się odpowiednio.

”

;

90)

w art. 228

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Niepubliczne placówki opiekuńczo-wychowawcze wsparcia dziennego, działające na podstawie

przepisów dotychczasowych, funkcjonują nie dłużej niż przez okres 42 miesięcy od dnia

wejścia w życie niniejszej ustawy.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 3, placówki opiekuńczo-wychowawcze wsparcia

dziennego mogą prowadzić działalność, jeżeli zapewnią dzieciom bezpieczne i higieniczne

warunki pobytu, co zostanie stwierdzone przez wójta w terminie, o którym mowa w ust.

3.

”

;

91)

w art. 229 ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

Umowy o realizację zadania, którego przedmiotem jest prowadzenie niepublicznych placówek,

o których mowa w ust. 1-4 i 7, zachowują moc do czasu wygaśnięcia lub rozwiązania,

nie dłużej jednak niż przez okres 5 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

”

;

92)

art. 230 otrzymuje brzmienie

„

Art. 230.

1.

Liczba dzieci umieszczonych w placówkach opiekuńczo-wychowawczych, o których mowa

w art. 229 ust. 1-3, po upływie okresu, o którym mowa w art. 229 ust. 8, nie dłużej

jednak niż do dnia 1 stycznia 2021 r., nie może być wyższa niż 30. Przepisy art. 103

ust. 3 stosuje się odpowiednio.

2.

W przypadku gdy umieszczone w placówkach, o których mowa w art. 229 ust. 1-3, dziecko

lub osoba, która osiągnęła pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, o której

mowa w art. 37 ust. 2, zostały umieszczone w

1)

domu pomocy społecznej,

2)

specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym,

3)

młodzieżowym ośrodku wychowawczym,

4)

młodzieżowym ośrodku socjoterapii zapewniającym całodobową opiekę,

5)

specjalnym ośrodku wychowawczym,

6)

hospicjum stacjonarnym,

7)

oddziale medycyny paliatywnej,

8)

areszcie śledczym,

9)

schronisku dla nieletnich,

10)

zakładzie karnym,

11)

zakładzie poprawczym

- dyrektor tej placówki może, pomimo przekroczenia dopuszczalnej liczby dzieci w placówce,

za zezwoleniem wojewody, przyjąć kolejne dziecko.

”

;

93)

art. 231 otrzymuje brzmienie

„

Art. 231.

W placówkach opiekuńczo-wychowawczych, o których mowa w art. 229 ust. 1-3, w okresie

4 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy mogą być umieszczane dzieci powyżej

7. roku życia. Przepisy art. 95 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

”

;

94)

w art. 233 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Do dnia 31 grudnia 2014 r. rodziny zastępcze i rodzinne domy dziecka nieposiadające

co najmniej 2-letniego doświadczenia jako rodzina zastępcza lub rodzinny dom dziecka,

obejmuje się, na ich wniosek, opieką koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej. Przepis

art. 77 ust. 1a stosuje się odpowiednio.

”

;

95)

w art. 247

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Minister właściwy do spraw rodziny wprowadzi program na dofinansowanie w okresie 6

lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy zadań własnych gminy i powiatu z zakresu

realizacji zadań wspierania rodziny oraz systemu pieczy zastępczej, w szczególności

na pokrycie części wydatków związanych z powołaniem asystentów rodziny, koordynatorów

rodzinnej pieczy zastępczej oraz prowadzeniem szkoleń, dla rodzin zastępczych i prowadzących

rodzinne domy dziecka.

”

,

b)

po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu

„

1b.

Koszty obsługi, opracowania i realizacji przez ministra właściwego do spraw rodziny

i wojewodę programu, o którym mowa w ust. 1, wynoszą do 1% przyznanych dotacji.

”

.

W ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy

(Dz. U. z 2012 r. poz. 788 i 1529 oraz z 2013 r. poz. 1439) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 109 w § 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

zarządzić umieszczenie małoletniego w rodzinie zastępczej, rodzinnym domu dziecka

albo w instytucjonalnej pieczy zastępczej albo powierzyć tymczasowo pełnienie funkcji

rodziny zastępczej małżonkom lub osobie, niespełniającym warunków dotyczących rodzin

zastępczych, w zakresie niezbędnych szkoleń, określonych w przepisach o wspieraniu

rodziny i systemie pieczy zastępczej albo zarządzić umieszczenie małoletniego w zakładzie

opiekuńczo-leczniczym, w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji

leczniczej.

”

;

2)

w art. 112

„

Obowiązek i prawo wykonywania bieżącej pieczy nad dzieckiem

1)

umieszczonym w pieczy zastępczej, jego wychowania i reprezentowania w tych sprawach,

a w szczególności w dochodzeniu świadczeń przeznaczonych na zaspokojenie jego potrzeb,

należą do rodziny zastępczej, prowadzącego rodzinny dom dziecka albo kierującego placówką

opiekuńczo-wychowawczą, regionalną placówką opiekuńczo-terapeutyczną lub interwencyjnym

ośrodkiem preadopcyjnym;

2)

pozbawionym opieki i wychowania rodziców umieszczonym w zakładzie opiekuńczo-leczniczym,

w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej, jego

wychowania i reprezentowania w tych sprawach, a w szczególności w dochodzeniu świadczeń

przeznaczonych na zaspokojenie jego potrzeb, należą do kierującego odpowiednio zakładem

opiekuńczo-leczniczym, zakładem pielęgnacyjno-opiekuńczym lub zakładem rehabilitacji

leczniczej.

”

.

W ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1015, z późn. zm. w art. 10 dodaje się § 5 w brzmieniu

„

§ 5.

Nie podlegają egzekucji świadczenia, dodatki i inne kwoty, o których mowa w art. 31 ust. 1, art. 80 ust. 1, art. 81, art. 83 ust. 1 i 4, art. 84 pkt 2 i 3 i art.

140 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy

zastępczej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 135, ze zm. oraz środki finansowe na utrzymanie lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym

lub domu jednorodzinnego, o których mowa w art. 83 ust. 2 i art. 84 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny

i systemie pieczy zastępczej w części przysługującej na umieszczone w rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka

dzieci i osoby, które osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej.

”

.

W ustawie z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu

alkoholizmowi

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1356, z 2013 r. poz. 1563 oraz z 2014 r. poz. 822) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 9

„

3)

zadań realizowanych przez placówkę wsparcia dziennego, o której mowa w przepisach

o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, w ramach wojewódzkich programów

profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych oraz Wojewódzkiego Programu, o

którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.

”

;

2)

art. 18

„

Art. 18

Dochody z opłat za zezwolenia wydane na podstawie art. 18 lub art. 18

1)

gminnych programów profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych oraz Gminnych

Programów, o których mowa w art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii,

2)

zadań realizowanych przez placówkę wsparcia dziennego, o której mowa w przepisach

o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, w ramach gminnego programu profilaktyki

i rozwiązywania problemów alkoholowych oraz Gminnych Programów, o których mowa w art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

- i nie mogą być przeznaczane na inne cele.

”

.

Podmioty realizujące zadania wynikające z niniejszej ustawy, w szczególności dokonując

oceny sytuacji dziecka umieszczonego w pieczy zastępczej oraz kwalifikując dziecko

do przysposobienia, są obowiązane do wysłuchania dziecka, jeżeli jego wiek i stopień

dojrzałości na to pozwalają, oraz stosownie do okoliczności uwzględniają jego zdanie.

W ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 182, ze zm. w art. 88 dodaje się ust. 8 w brzmieniu

„

8.

W przypadku, gdy osoba usamodzielniana otrzymuje pomoc dla osób usamodzielnianych

w rozumieniu przepisów o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej pomoc, o

której mowa w ust. 1, nie przysługuje.

”

.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 18

a)

w ust. 2 zdanie drugie otrzymuje brzmienie

„

W przypadku dziecka pozbawionego opieki i wychowania rodziców umieszczonego w zakładzie

opiekuńczo-leczniczym, w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji

leczniczej przez sąd opłata ta wynosi nie mniej niż 200% najniższej emerytury.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Opłatę, o której mowa w ust. 2 zdanie drugie, w przypadku dziecka pozbawionego opieki

i wychowania rodziców umieszczonego w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, w zakładzie

pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej przez sąd, ponosi

powiat właściwy ze względu na miejsce urodzenia dziecka. Jeżeli nie można ustalić

powiatu właściwego ze względu na miejsce urodzenia dziecka, właściwy do ponoszenia

opłaty jest powiat miejsca siedziby sądu, który orzekł o umieszczeniu dziecka w zakładzie

opiekuńczo-leczniczym, w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji

leczniczej.

”

,

c)

dodaje się ust. 4-7 w brzmieniu

„

4.

Gmina właściwa ze względu na miejsce urodzenia dziecka jest obowiązana do współfinansowania

opłaty, o której mowa w ust. 2 zdanie drugie, w przypadku dziecka pozbawionego opieki

i wychowania rodziców umieszczonego w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, w zakładzie

pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej przez sąd, w wysokości

1)

10% w pierwszym roku pobytu dziecka w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, w zakładzie

pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej;

2)

30% w drugim roku pobytu dziecka w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym

lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej;

3)

50% w trzecim roku i następnych latach pobytu dziecka w zakładzie opiekuńczo-leczniczym,

w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej.

5.

Jeżeli nie można ustalić gminy właściwej ze względu na miejsce urodzenia dziecka,

właściwa do współfinansowania opłaty, o której mowa w ust. 2 zdanie drugie, w przypadku

dziecka umieszczonego w pieczy zastępczej, jest gmina miejsca siedziby sądu, który

orzekł o umieszczeniu dziecka w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym

lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej.

6.

Do okresów pobytu dziecka w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym

lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej, o których mowa w ust. 4, zalicza się okresy

pobytu dziecka po dniu 1 stycznia 2012 r. w pieczy zastępczej.

7.

W przypadku gdy opłatę, o której mowa w ust. 2 zdanie drugie, poniósł powiat, rodzice

dziecka umieszczonego w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym

lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej obowiązani są do zwrotu powiatowi kwoty poniesionej

opłaty. Przepisy art. 193 ust. 2 i 6-8, art. 194 i art. 195 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu

rodziny i systemie pieczy zastępczej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 135, ze zm., stosuje się odpowiednio.

”

;

2)

po art. 18 dodaje się art. 18a-18c w brzmieniu

„

Art. 18a.

1.

Starosta sprawuje kontrolę nad jakością opieki sprawowanej przez zakłady opiekuńczo-lecznicze,

zakłady pielęgnacyjno-opiekuńcze lub zakłady rehabilitacji leczniczej nad dziećmi

pozbawionymi opieki i wychowania rodziców umieszczonymi w tych zakładach przez sąd.

2.

Starosta w związku z kontrolą, o której mowa w ust. 1, ma prawo, w szczególności do

1)

żądania informacji, dokumentów i danych, niezbędnych do sprawowania kontroli;

2)

wstępu w ciągu doby do obiektów i pomieszczeń kontrolowanej jednostki;

3)

żądania od pracowników kontrolowanej jednostki udzielenia informacji w formie ustnej

i pisemnej;

4)

obserwacji dzieci umieszczonych w kontrolowanych zakładach.

3.

W przypadku gdy z przeprowadzonej przez starostę kontroli wynika, że zakład opiekuńczo-leczniczy,

zakład pielęgnacyjno-opiekuńczy lub zakład rehabilitacji leczniczej nie wypełnia swoich

funkcji lub wypełnia je niewłaściwie, starosta zawiadamia właściwy sąd.

Art. 18b.

Osoba kierująca zakładem opiekuńczo-leczniczym, zakładem pielęgnacyjno-opiekuńczym

lub zakładem rehabilitacji leczniczej, we współpracy z wyznaczonym przez starostę

pracownikiem powiatowego centrum pomocy rodzinie, ocenia sytuację dziecka pozbawionego

opieki i wychowania rodziców umieszczonego w tych zakładach przez sąd. Do terminów

i zasad przeprowadzania oceny sytuacji dziecka przepisy ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej dotyczące okresowej oceny sytuacji dziecka umieszczonego w instytucjonalnej pieczy

zastępczej, stosuje się odpowiednio.

Art. 18c.

Do osób opuszczających po osiągnięciu pełnoletności zakład opiekuńczo-leczniczy, zakład

pielęgnacyjno-opiekuńczy lub zakład rehabilitacji leczniczej przepisy ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej dotyczące osób usamodzielnianych opuszczających instytucjonalną pieczę zastępczą,

stosuje się odpowiednio.

”

.

1.

Podmioty i osoby realizujące zadania w zakresie wspierania rodziny i systemu pieczy

zastępczej mogą przetwarzać dane osobowe osób, do których stosuje się niniejszą ustawę,

oraz członków ich rodzin w zakresie niezbędnym do realizacji zadań wynikających z

niniejszej ustawy.

2.

Zbieranie danych, o których mowa w ust. 1, w celu realizacji zadań z zakresu wspierania

rodziny i systemu pieczy zastępczej przez podmioty i osoby realizujące te zadania,

nie powoduje po ich stronie obowiązku, o którym mowa w art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1182).

3.

Podmioty i osoby realizujące zadania w zakresie wspierania rodziny i systemu pieczy

zastępczej są obowiązane do zachowania w tajemnicy informacji o osobach, do których

stosuje się niniejszą ustawę, oraz członkach ich rodzin, w tym informacji o udzielonej

tym osobom pomocy i świadczeniach.

W ustawie z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie

danych gospodarczych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1015) w art. 16 ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Wierzyciel przekazuje do biura informacje gospodarcze, o których mowa w art. 193 ust. 8 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy

zastępczej na zasadach i w zakresie określonym w tej ustawie.

”

.

W zakresie warunków lokalowych i sanitarnych do placówek wsparcia dziennego działających

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, na podstawie przepisów, o których mowa

w dziale II w rozdziale 3 ustawy, o której mowa w art. 1, stosuje się przepisy ustawy,

o której mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Do postępowań z zakresu nadzoru, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Do oceny sytuacji dziecka umieszczonego w pieczy zastępczej, niezakończonej przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Obowiązek, o którym mowa w art. 47 ust. 7 i art. 100 ust. 4a ustawy, o której mowa

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą dotyczy dzieci, które zostały umieszczone

w pieczy zastępczej po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

W przypadku dzieci umieszczonych w pieczy zastępczej przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy odpowiednio organizator rodzinnej pieczy zastępczej, dyrektor placówki opiekuńczo-wychowawczej,

dyrektor regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej oraz dyrektor interwencyjnego

ośrodka preadopcyjnego mogą złożyć wnioski, o których mowa w art. 47 ust. 7 i art.

100 ust. 4a ustawy, o której mowa w art. 1, brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Do spraw dotyczących wniosku o przyznanie pomocy na kontynuowanie nauki i pomocy na

usamodzielnienie, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Do spraw dotyczących

1)

akceptacji opiekuna usamodzielnienia,

2)

zatwierdzania indywidualnego program usamodzielnienia

- przez kierownika powiatowego centrum pomocy rodzinie niezakończonych przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

W stosunku do osób usamodzielnianych, które ukończyły 17. rok życia przed upływem

2 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy art. 145 ust. 2 ustawy,

o której mowa w art. 1, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Prowadzone przez ośrodki adopcyjne procedury przysposobienia oraz przygotowania kandydatów

do przysposobienia dziecka, a także prowadzone przed sądem postępowania w sprawie

przysposobienia dziecka, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, są prowadzone na podstawie przepisów dotychczasowych.

W przypadku dzieci umieszczonych na mocy postanowienia sądu w pieczy zastępczej oraz

w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie

rehabilitacji leczniczej postanowienia o umieszczeniu dziecka w pieczy zastępczej

uchyla się.

1.

Decyzje ustalające opłatę za pobyt dziecka w pieczy zastępczej wydane osobom dysponującym

dochodem dziecka oraz osobom, o których mowa w art. 37 ust. 2 ustawy, o której mowa

w art. 1, zmienia się, w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,

w ten sposób, że opłatę za pobyt dziecka w pieczy zastępczej ustala się za okres nie

dłuższy niż do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Decyzje w sprawie świadczeń na pokrycie kosztów utrzymania dziecka w rodzinie zastępczej

lub w rodzinnym domu dziecka, które w związku z posiadaniem przez dziecko dochodu

określały wysokość świadczenia z uwzględnieniem art. 80 ust. 2 w brzmieniu obowiązującym

do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, zmienia się, w terminie miesiąca od dnia

wejścia w życie niniejszej ustawy.

Dochody z opłat za zezwolenia wydane na podstawie art. 18 lub art. 18

1)

gminnych programów profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych oraz Gminnych

Programów, o których mowa w art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii,

2)

zadań realizowanych przez placówkę wsparcia dziennego, o której mowa w przepisach

o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, w ramach gminnego programu profilaktyki

i rozwiązywania problemów alkoholowych oraz Gminnych Programów, o których mowa w art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

- i nie mogą być przeznaczane na inne cele.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 175 ustawy, o której mowa

w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 175 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Gmina lub powiat mogą zapewnić wspólną obsługę ekonomiczno-administracyjną i organizacyjną

prowadzonych placówek wsparcia dziennego, w szczególności tworząc centra administracyjne

do obsługi tych placówek lub zlecić realizację tego zadania na podstawie ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1118, 1138 i 1146).

2.

Do wspólnej obsługi placówek wsparcia dziennego, w zakresie wykonywanych zadań, o

których mowa w art. 24 ust. 2-4, można zatrudniać osoby, o których mowa w art. 26

ust. 1 pkt 2-5.

3.

Kierownikiem podmiotu, który zapewnia wspólną obsługę, może być osoba, która spełnia

wymagania określone w art. 25 ust. 2.

1.

Starosta sprawuje kontrolę nad jakością opieki sprawowanej przez zakłady opiekuńczo-lecznicze,

zakłady pielęgnacyjno-opiekuńcze lub zakłady rehabilitacji leczniczej nad dziećmi

pozbawionymi opieki i wychowania rodziców umieszczonymi w tych zakładach przez sąd.

2.

Starosta w związku z kontrolą, o której mowa w ust. 1, ma prawo, w szczególności do

1)

żądania informacji, dokumentów i danych, niezbędnych do sprawowania kontroli;

2)

wstępu w ciągu doby do obiektów i pomieszczeń kontrolowanej jednostki;

3)

żądania od pracowników kontrolowanej jednostki udzielenia informacji w formie ustnej

i pisemnej;

4)

obserwacji dzieci umieszczonych w kontrolowanych zakładach.

3.

W przypadku gdy z przeprowadzonej przez starostę kontroli wynika, że zakład opiekuńczo-leczniczy,

zakład pielęgnacyjno-opiekuńczy lub zakład rehabilitacji leczniczej nie wypełnia swoich

funkcji lub wypełnia je niewłaściwie, starosta zawiadamia właściwy sąd.

1.

Placówka wsparcia dziennego może być prowadzona w lokalu, który spełnia wymagania

lokalowe i sanitarne zawarte w przepisach wydanych na podstawie ust. 3.

2.

Spełnienie wymagań, o których mowa w ust. 1, potwierdza się pozytywną opinią komendanta

powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej oraz pozytywną opinią właściwego

państwowego inspektora sanitarnego, wydanymi w drodze decyzji administracyjnej.

3.

Minister właściwy do spraw rodziny w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia

określi, w drodze rozporządzenia, wymagania lokalowe i sanitarne, jakie musi spełniać

lokal, w którym ma być prowadzona placówka wsparcia dziennego, uwzględniając konieczność

zapewnienia odpowiedniej jakości opieki sprawowanej nad dziećmi i warunków ochrony

przeciwpożarowej oraz liczbę dzieci, nad którymi jest sprawowana opieka.

4.

Przepisów ust. 1 nie stosuje się do placówki wsparcia dziennego prowadzonej w formie

pracy podwórkowej realizowanej przez wychowawcę.

Osoba kierująca zakładem opiekuńczo-leczniczym, zakładem pielęgnacyjno-opiekuńczym

lub zakładem rehabilitacji leczniczej, we współpracy z wyznaczonym przez starostę

pracownikiem powiatowego centrum pomocy rodzinie, ocenia sytuację dziecka pozbawionego

opieki i wychowania rodziców umieszczonego w tych zakładach przez sąd. Do terminów

i zasad przeprowadzania oceny sytuacji dziecka przepisy ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej dotyczące okresowej oceny sytuacji dziecka umieszczonego w instytucjonalnej pieczy

zastępczej, stosuje się odpowiednio.

Do osób opuszczających po osiągnięciu pełnoletności zakład opiekuńczo-leczniczy, zakład

pielęgnacyjno-opiekuńczy lub zakład rehabilitacji leczniczej przepisy ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej dotyczące osób usamodzielnianych opuszczających instytucjonalną pieczę zastępczą,

stosuje się odpowiednio.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 16 lit. a, który wchodzi w życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 37, który wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego

po miesiącu ogłoszenia;

3)

art. 1 pkt 4, pkt 31 lit. b, pkt 32 lit. b, pkt 85 lit. b w zakresie art. 196 ust.

6, pkt 86 lit. c i pkt 95 lit. b, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.;

4)

art. 1 pkt 6 w zakresie art. 18b i pkt 7, które wchodzą w życie po upływie 12 miesięcy

od dnia ogłoszenia.

1.

Jeżeli podmiot, któremu wydano zezwolenie na prowadzenie placówki wsparcia dziennego

1)

przestał spełniać warunki określone w ustawie,

2)

nie przedstawi na żądanie wójta albo starosty, w wyznaczonym terminie, aktualnych

dokumentów, o których mowa w art. 19

- wójt albo starosta wyznacza dodatkowy termin na spełnienie tych warunków albo na

dostarczenie wymaganych dokumentów lub informacji.

2.

Po bezskutecznym upływie dodatkowego terminu, o którym mowa w ust. 1, wójt albo starosta

cofa zezwolenie na prowadzenie placówki wsparcia dziennego.

1.

Wójt sprawuje kontrolę nad podmiotami organizującymi pracę z rodziną oraz placówkami

wsparcia dziennego. W przypadku placówek, o których mowa w art. 18 ust. 3, kontrolę

sprawuje zarząd powiatu.

2.

Wójt może upoważnić, w formie pisemnej, do sprawowania kontroli, o której mowa w ust.

1, swojego zastępcę, pracownika urzędu albo kierownika jednostki organizacyjnej gminy.

Osobami upoważnionymi nie mogą być pracownicy kontrolowanych jednostek.

3.

Zarząd powiatu może upoważnić, w formie pisemnej, do sprawowania kontroli, o której

mowa w ust. 1, członka zarządu powiatu, pracownika urzędu albo kierownika jednostki

organizacyjnej powiatu. Osobami upoważnionymi nie mogą być pracownicy kontrolowanych

jednostek.

4.

Wójt oraz odpowiednio zarząd powiatu w związku z przeprowadzanym postępowaniem kontrolnym

ma prawo do

1)

żądania informacji, dokumentów i danych, niezbędnych do sprawowania kontroli;

2)

wstępu w ciągu doby do obiektów i pomieszczeń kontrolowanej jednostki;

3)

przeprowadzania oględzin obiektów, składników majątku kontrolowanej jednostki oraz

przebiegu określonych czynności objętych obowiązującym standardem;

4)

żądania od pracowników kontrolowanej jednostki udzielenia informacji w formie ustnej

lub pisemnej w zakresie przeprowadzanej kontroli;

5)

obserwacji dzieci przebywających w placówkach wsparcia dziennego;

6)

przeprowadzania indywidualnych rozmów z dziećmi przebywającymi w placówkach wsparcia

dziennego, w tym zasięgania opinii dzieci, z uwzględnieniem ich wieku, możliwości

intelektualnych oraz stopnia dojrzałości poznawczej.

5.

Przy przeprowadzaniu postępowania kontrolnego wójt oraz zarząd powiatu może korzystać

z pomocy osób posiadających specjalistyczną wiedzę z zakresu przedmiotu kontroli.

Przepisy ust. 3 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

1.

Powiatowe centrum pomocy rodzinie oraz organizator rodzinnej pieczy zastępczej gromadzą

i przekazują odpowiednio rodzinie zastępczej, prowadzącemu rodzinny dom dziecka, dyrektorowi

placówki opiekuńczo-wychowawczej, dyrektorowi regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej,

dyrektorowi interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego oraz zespołowi do spraw okresowej

oceny sytuacji dziecka umieszczonego w instytucjonalnej pieczy zastępczej w szczególności

następujące informacje oraz dokumentację dotyczące dziecka

1)

informacje o sytuacji prawnej dziecka, w tym informacje o sytuacji prawnej umożliwiającej

przysposobienie;

2)

szczegółowe informacje o dziecku i jego sytuacji rodzinnej, w tym informacje o rodzeństwie;

3)

odpis aktu urodzenia dziecka, a w przypadku sierot lub półsierot również odpis aktu

zgonu zmarłego rodzica;

4)

orzeczenie sądu o umieszczeniu dziecka w pieczy zastępczej albo wniosek rodziców,

dziecka lub osoby trzeciej o umieszczenie dziecka w pieczy zastępczej;

5)

dokumentację o stanie zdrowia dziecka, w tym kartę szczepień;

6)

dokumenty szkolne, w szczególności świadectwa szkolne;

7)

diagnozę psychofizyczną dziecka, w tym dziecka ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi,

udziału w zajęciach rewalidacyjno-wychowawczych oraz konieczności objęcia dziecka

pomocą profilaktyczno-wychowawczą lub resocjalizacyjną albo leczeniem i rehabilitacją;

8)

plan pracy z rodziną, o którym mowa w art. 15 ust. 1 pkt 1, przekazany przez asystenta

rodziny, a w przypadku gdy rodzinie dziecka nie został przydzielony asystent rodziny

- przekazaną przez gminę informację o sytuacji rodziny.

2.

W przypadku małoletniego cudzoziemca poza informacjami i dokumentacją, o których mowa

w ust. 1, powiatowe centrum pomocy rodzinie oraz organizator rodzinnej pieczy zastępczej

ponadto gromadzą i przekazują odpowiednio rodzinie zastępczej, prowadzącemu rodzinny

dom dziecka, dyrektorowi placówki opiekuńczo-wychowawczej, dyrektorowi regionalnej

placówki opiekuńczo-terapeutycznej, dyrektorowi interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego

oraz zespołowi do spraw okresowej oceny sytuacji dziecka umieszczonego w instytucjonalnej

pieczy zastępczej dostępne informacje oraz dokumentację, a w szczególności

1)

dokumenty potwierdzające tożsamość dziecka;

2)

dokumenty uprawniające dziecko do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

jeżeli zostały wydane;

3)

dokumenty podróży dziecka;

4)

informacje o okolicznościach pobytu dziecka na terenie Rzeczypospolitej Polskiej;

5)

informacje o okolicznościach zgłoszenia dziecka do powiatowego centrum pomocy rodzinie;

6)

informacje o rodzicach dziecka;

7)

dokumenty o stanie zdrowia dziecka.

3.

W celu realizacji zadania, o którym mowa w ust. 1 i 2, powiatowe centrum pomocy rodzinie

oraz organizator rodzinnej pieczy zastępczej mają prawo do uzyskania informacji oraz

otrzymania lub wglądu do wszelkiej dostępnej dokumentacji, w tym prawnej i medycznej,

dotyczących przyjętego dziecka.

1.

Zarząd powiatu sprawuje kontrolę nad organizatorami rodzinnej pieczy zastępczej, rodzinami

zastępczymi, prowadzącymi rodzinne domy dziecka oraz placówkami opiekuńczo-wychowawczymi.

2.

Zarząd powiatu może upoważnić, w formie pisemnej, do sprawowania kontroli, o której

mowa w ust. 1, członka zarządu powiatu, pracownika urzędu albo kierownika jednostki

organizacyjnej powiatu. Osobami upoważnionymi nie mogą być pracownicy kontrolowanych

jednostek.

3.

W przypadku gdy umowa o pełnienie funkcji rodziny zastępczej zawodowej jest zawarta

przez starostę innego powiatu niż starosta powiatu właściwego ze względu na miejsce

zamieszkania rodziny zastępczej, zarząd powiatu sprawującego kontrolę jest określany

w porozumieniu, o którym mowa w art. 54 ust. 3b.

4.

W przypadku rodzinnego domu dziecka organizowanego na terenie innego powiatu na zasadzie

porozumienia, o którym mowa w art. 60 ust. 2, zarząd powiatu sprawującego kontrolę

jest określany w tym porozumieniu.

5.

W przypadku placówki opiekuńczo-wychowawczej prowadzonej na terenie innego powiatu

na zasadzie porozumienia, o którym mowa w art. 93 ust. 2a, zarząd powiatu sprawującego

kontrolę jest określany w tym porozumieniu.

6.

Zarząd województwa sprawuje kontrolę nad regionalnymi placówkami opiekuńczo-terapeutycznymi

oraz interwencyjnymi ośrodkami preadopcyjnymi.

7.

Zarząd województwa może upoważnić, w formie pisemnej, do sprawowania kontroli, o której

mowa w ust. 6, członka zarządu województwa, pracownika urzędu albo kierownika jednostki

organizacyjnej województwa. Osobami upoważnionymi nie mogą być pracownicy kontrolowanych

jednostek.

8.

Zarząd powiatu oraz odpowiednio zarząd województwa w związku z przeprowadzanym postępowaniem

kontrolnym ma prawo do

1)

żądania informacji, dokumentów i danych, niezbędnych do sprawowania kontroli;

2)

wstępu w ciągu doby, w tym w porze nocnej - w przypadku zagrożenia zdrowia lub życia

dziecka, do obiektów i pomieszczeń kontrolowanej jednostki, rodziny zastępczej lub

osób prowadzących rodzinny dom dziecka, w których wykonywane są ich zadania;

3)

przeprowadzania oględzin obiektów, składników majątku kontrolowanej jednostki oraz

przebiegu określonych czynności objętych obowiązującym standardem;

4)

przeprowadzania oględzin obiektów, w których kontrolowana rodzina zastępcza lub osoby

prowadzące rodzinny dom dziecka sprawują pieczę zastępczą;

5)

żądania od pracowników kontrolowanej jednostki, rodziny zastępczej lub osób prowadzących

rodzinny dom dziecka udzielenia informacji w formie ustnej lub pisemnej w zakresie

przeprowadzanej kontroli;

6)

obserwacji dzieci umieszczonych w pieczy zastępczej;

7)

przeprowadzania indywidualnych rozmów z dziećmi umieszczonymi w pieczy zastępczej,

w tym zasięgania opinii dzieci, z uwzględnieniem ich wieku, możliwości intelektualnych

oraz stopnia dojrzałości poznawczej.

9.

Czynności kontrolnych nie może dokonywać koordynator rodzinnej pieczy zastępczej.

10.

Przy przeprowadzaniu postępowania kontrolnego zarząd powiatu oraz zarząd województwa

może korzystać z pomocy osób posiadających specjalistyczną wiedzę z zakresu przedmiotu

kontroli. Przepisy ust. 7 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Kandydat do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej

lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka może odbyć szkolenie, o którym mowa w art.

44 ust. 1, po otrzymaniu od organizatora rodzinnej pieczy zastępczej wstępnej akceptacji

dokonanej na podstawie oceny spełniania warunków, o których mowa w art. 42 ust. 1

i 2.

Na wniosek kandydata do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej

niezawodowej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka, posiadającego świadectwo ukończenia

szkolenia, o którym mowa w art. 44 ust. 1, organizator rodzinnej pieczy zastępczej

właściwy ze względu na miejsce zamieszkania kandydata wydaje zaświadczenie kwalifikacyjne

zawierające potwierdzenie ukończenia tego szkolenia oraz spełniania warunków, o których

mowa w art. 42.

W przypadku przeniesienia dziecka do innej rodziny zastępczej lub rodzinnego domu

dziecka dotychczasowa rodzina zastępcza lub osoba prowadząca rodzinny dom dziecka,

za pośrednictwem organizatora rodzinnej pieczy zastępczej, przekazuje, nie później

niż w dniu przeniesienia dziecka, osobie sprawującej pieczę zastępczą dokumentację,

o której mowa w art. 38a ust. 1 pkt 3-8. Przepisy art. 47 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Osoby otrzymujące świadczenia, dodatki, wynagrodzenia oraz dofinansowania do wypoczynku,

o których mowa w niniejszym rozdziale, zwane dalej „świadczeniami pieniężnymi”, są

obowiązane niezwłocznie poinformować organ, który przyznał świadczenie pieniężne,

o każdej zmianie sytuacji osobistej, dochodowej i majątkowej ich oraz dziecka, która

ma wpływ na prawo do tych świadczeń.

1.

Powiat może zapewnić wspólną obsługę ekonomiczno-administracyjną i organizacyjną prowadzonych

placówek opiekuńczo-wychowawczych, w szczególności tworząc centra administracyjne

do obsługi tych placówek, lub zlecić realizację tego zadania na podstawie ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

2.

Do wspólnej obsługi placówek opiekuńczo-wychowawczych, w zakresie wykonywanych zadań,

o których mowa w art. 93 ust. 4, można zatrudniać osoby, o których mowa w art. 98

ust. 1 pkt 2-5.

3.

Dyrektorem podmiotu, który zapewnia wspólną obsługę, może być osoba, która spełnia

wymagania określone w art. 97 ust. 3.

Niezależnie od dokumentacji i informacji, o których mowa w art. 38a ust. 1, dyrektor

placówki opiekuńczo-wychowawczej ma prawo do uzyskania informacji oraz otrzymania

lub wglądu do wszelkiej dostępnej dokumentacji, w tym prawnej i medycznej, dotyczących

dziecka.

Wojewoda sprawuje kontrolę nad działalnością placówek opiekuńczo-wychowawczych, regionalnych

placówek opiekuńczo-terapeutycznych oraz interwencyjnych ośrodków preadopcyjnych.

Kontrola nad placówkami opiekuńczo-wychowawczymi, regionalnymi placówkami opiekuńczo-terapeutycznymi

i interwencyjnymi ośrodkami preadopcyjnymi obejmuje w szczególności

1)

przestrzeganie standardów opieki i wychowania, o których mowa w przepisach dotyczących

placówek opiekuńczo-wychowawczych, regionalnych placówek opiekuńczo-terapeutycznych

i interwencyjnych ośrodków preadopcyjnych;

2)

działania placówki na rzecz utrzymania przez dziecko kontaktów z rodziną;

3)

zaspokajanie potrzeb dziecka i respektowanie jego praw;

4)

przestrzeganie przepisów określających zasady działania placówki opiekuńczo-wychowawczej,

regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej i interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego.

1.

Oceny sytuacji dziecka organizator rodzinnej pieczy zastępczej dokonuje na posiedzeniu

z udziałem

1)

odpowiednio rodziną zastępczą albo prowadzącym rodzinny dom dziecka;

2)

pedagogiem;

3)

psychologiem;

4)

właściwym asystentem rodziny;

5)

przedstawicielem ośrodka adopcyjnego;

6)

koordynatorem rodzinnej pieczy zastępczej;

7)

rodzicami dziecka, z wyjątkiem rodziców pozbawionych władzy rodzicielskiej.

2.

Do udziału w posiedzeniu w sprawie sytuacji dziecka umieszczonego w rodzinnej pieczy

zastępczej mogą być zapraszani w szczególności przedstawiciele: sądu właściwego ze

względu na miejsce zamieszkania rodziny zastępczej lub prowadzącego rodzinny dom dziecka,

właściwego powiatowego centrum pomocy rodzinie, ośrodka pomocy społecznej, Policji,

ochrony zdrowia, instytucji oświatowych oraz organizacji społecznych statutowo zajmujących

się problematyką rodziny i dziecka, a także osoby bliskie dziecku.

1.

Do zadań organizatora rodzinnej pieczy zastępczej, zespołu do spraw okresowej oceny

sytuacji dziecka umieszczonego w instytucjonalnej pieczy zastępczej oraz dyrektora

placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego należy także

1)

sporządzanie opinii o zasadności przysposobienia dziecka;

2)

sporządzanie opinii o kontaktach dziecka z rodziną biologiczną i wpływie tych kontaktów

na dziecko;

3)

sporządzanie opinii o zasadności przysposobienia związanego ze zmianą miejsca zamieszkania

dziecka na miejsce zamieszkania poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej mającej na

celu stwierdzenie, że przysposobienie to leży w jego najlepszym interesie;

4)

sporządzanie opinii o zasadności wspólnego umieszczenia rodzeństwa w rodzinie przysposabiającej;

5)

sporządzanie opinii o możliwości nieumieszczenia wspólnie rodzeństwa w rodzinie przysposabiającej

z powodu nieznalezienia kandydata do przysposobienia rodzeństwa;

6)

przekazywanie właściwemu ośrodkowi adopcyjnemu informacji i dokumentacji, o których

mowa w art. 38a ust. 1, oraz informacji o przebiegu pobytu dziecka w pieczy zastępczej.

2.

Sporządzając opinię, o której mowa w ust. 1 pkt 1, organizator rodzinnej pieczy zastępczej,

zespół do spraw okresowej oceny sytuacji dziecka umieszczonego w instytucjonalnej

pieczy zastępczej oraz dyrektor placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego biorą

pod uwagę konieczność zagwarantowania, że przysposobienie leży w najlepszym interesie

dziecka.

3.

Sporządzając opinię, o której mowa w ust. 1 pkt 3, organizator rodzinnej pieczy zastępczej,

zespół do spraw okresowej oceny sytuacji dziecka umieszczonego w instytucjonalnej

pieczy zastępczej oraz dyrektor placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego biorą

pod uwagę w szczególności możliwość zapewnienia dziecku stabilnego, rodzinnego środowiska

wychowawczego, w tym zastępczego, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

Sporządzając opinie, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 5, organizator rodzinnej pieczy

zastępczej, zespół do spraw okresowej oceny sytuacji dziecka umieszczonego w instytucjonalnej

pieczy zastępczej oraz dyrektor placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego biorą

pod uwagę w szczególności więzi między rodzeństwem.

5.

Opinie, o których mowa w ust. 1 pkt 1-5, organizator rodzinnej pieczy zastępczej,

zespół do spraw okresowej oceny sytuacji dziecka umieszczonego w instytucjonalnej

pieczy zastępczej oraz dyrektor placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego przekazuje

właściwemu ośrodkowi adopcyjnemu.

Do ocen oraz zastrzeżeń, o których mowa w niniejszym rozdziale, przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2013 r. poz. 267 oraz z 2014 r. poz. 183) nie stosuje się.

1.

Rodzice, podmiot leczniczy, organizator rodzinnej pieczy zastępczej, dyrektor placówki

opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej lub interwencyjnego

ośrodka preadopcyjnego oraz inna instytucja lub osoba, które powzięły informację o

dziecku uzasadniającą zakwalifikowanie dziecka do przysposobienia, zgłaszają tę informację

do ośrodka adopcyjnego działającego na terenie województwa, w którym przebywa dziecko.

2.

W przypadku powzięcia informacji, o której mowa w ust. 1, ośrodek adopcyjny niezwłocznie

1)

występuje do organizatora rodzinnej pieczy zastępczej, zespołu do spraw okresowej

oceny sytuacji dziecka umieszczonego w instytucjonalnej pieczy zastępczej oraz dyrektora

placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego o przekazanie, w terminie 7 dni,

opinii oraz dokumentacji, o których mowa w art. 139a, chyba że posiada te opinie oraz

dokumentację, oraz

2)

sporządza informację o sytuacji prawnej, rodzinnej i zdrowotnej dziecka, zwaną dalej

„kartą dziecka”, której integralną część stanowi metryka prowadzenia sprawy.

3.

W przypadku gdy ośrodek adopcyjny nie może sporządzić karty dziecka, gdyż nie posiada

informacji o sytuacji prawnej dziecka, w terminie 3 dni roboczych od powzięcia informacji,

o której mowa w ust. 1, występuje do właściwego dla siebie miejscowo ośrodka adopcyjnego

prowadzącego wojewódzki bank danych o ustalenie sytuacji prawnej dziecka.

4.

W terminie 7 dni roboczych od otrzymania wystąpienia, o którym mowa w ust. 3, ośrodek

adopcyjny prowadzący wojewódzki bank danych przekazuje ośrodkowi adopcyjnemu, o którym

mowa w ust. 3, informację o sytuacji prawnej dziecka.

5.

W terminie 30 dni od dnia sporządzenia karty dziecka ośrodek adopcyjny na podstawie

opinii, o których mowa w art. 139a ust. 1 pkt 1 i 2, dokonuje kwalifikacji dziecka

do przysposobienia krajowego, sporządza dokument potwierdzający zakwalifikowanie dziecka

do przysposobienia krajowego oraz rozpoczyna poszukiwanie kandydata do przysposobienia

dziecka.

6.

W przypadku niepozyskania kandydata do przysposobienia dziecka ośrodek adopcyjny odpowiedzialny

za kwalifikację dziecka do przysposobienia krajowego przesyła do właściwego dla siebie

miejscowo ośrodka adopcyjnego prowadzącego wojewódzki bank danych

1)

dokument potwierdzający zakwalifikowanie dziecka do przysposobienia krajowego,

2)

kartę dziecka,

3)

opinie i dokumentację, o których mowa w art. 139a

- zwane dalej „dokumentacją kwalifikacyjną”.

7.

Ośrodek adopcyjny prowadzący wojewódzki bank danych, o którym mowa w ust. 6, w terminie

3 dni roboczych od dnia otrzymania dokumentacji kwalifikacyjnej, przekazuje tę dokumentację

ośrodkom adopcyjnym na terenie województwa oraz ośrodkom adopcyjnym prowadzącym wojewódzkie

banki danych w pozostałych województwach.

8.

Przed przekazaniem dokumentacji kwalifikacyjnej ośrodkom adopcyjnym na terenie województwa

oraz ośrodkom adopcyjnym prowadzącym wojewódzkie banki danych w pozostałych województwach

ośrodek adopcyjny prowadzący wojewódzki bank danych, o którym mowa w ust. 6, może

żądać uzupełnienia lub aktualizacji dokumentacji kwalifikacyjnej w przypadku stwierdzenia

uchybień lub konieczności pozyskania dodatkowych informacji.

9.

Ośrodki adopcyjne prowadzące wojewódzkie banki danych, w terminie 3 dni roboczych

od dnia otrzymania dokumentacji kwalifikacyjnej, przekazują tę dokumentację ośrodkom

adopcyjnym działającym na terenie ich województwa celem poszukiwania dla dziecka rodziny

przysposabiającej.

10.

W przypadku nieznalezienia kandydata do przysposobienia dziecka w terminie 55 dni

od dnia wysłania przez ośrodek adopcyjny prowadzący wojewódzki bank danych, o którym

mowa w ust. 6, dokumentacji kwalifikacyjnej do ośrodków adopcyjnych na terenie województwa

oraz do ośrodków adopcyjnych prowadzących wojewódzkie banki danych w pozostałych województwach,

ośrodek adopcyjny prowadzący wojewódzki bank danych, o którym mowa w ust. 6, w terminie

3 dni roboczych, przekazuje dokumentację kwalifikacyjną dziecka ośrodkowi adopcyjnemu

prowadzącemu centralny bank danych.

11.

Ośrodek adopcyjny prowadzący centralny bank danych, na podstawie opinii, o której

mowa w art. 139a ust. 1 pkt 3, w terminie 7 dni roboczych od dnia otrzymania dokumentacji

kwalifikacyjnej, dokonuje kwalifikacji dziecka do przysposobienia międzynarodowego

oraz sporządza dokument potwierdzający zakwalifikowanie dziecka do przysposobienia

międzynarodowego. Dokonując kwalifikacji dziecka do przysposobienia międzynarodowego,

ośrodek adopcyjny prowadzący centralny bank danych może zasięgać opinii ministra właściwego

do spraw rodziny.

12.

Ośrodek adopcyjny prowadzący centralny bank danych przed dokonaniem kwalifikacji dziecka

do przysposobienia międzynarodowego może żądać uzupełnienia lub aktualizacji dokumentacji

kwalifikacyjnej w przypadku stwierdzenia uchybień lub konieczności pozyskania dodatkowych

informacji mogących mieć wpływ na tę kwalifikację.

13.

Żądanie uzupełnienia lub aktualizacji dokumentacji kwalifikacyjnej lub zasięgnięcie

opinii ministra właściwego do spraw rodziny wstrzymuje bieg terminów, o których mowa

odpowiednio w ust. 7 i 11.

14.

W przypadku gdy po przeprowadzeniu kwalifikacji dziecka do przysposobienia międzynarodowego

ośrodek adopcyjny prowadzący centralny bank danych nie zakwalifikuje dziecka do tego

przysposobienia, informuje o tym, wraz ze szczegółowym wyjaśnieniem, w terminie 3

dni roboczych, ośrodek adopcyjny odpowiedzialny za kwalifikację dziecka do przysposobienia

krajowego.

15.

W przypadku powzięcia przez ośrodek adopcyjny odpowiedzialny za kwalifikację dziecka

do przysposobienia krajowego informacji o zmianie sytuacji dziecka ośrodek ten informuje

ośrodek adopcyjny prowadzący centralny bank danych o zmianie sytuacji dziecka. W przypadku

gdy zmiana sytuacji dziecka ma wpływ na kwalifikację dziecka do przysposobienia międzynarodowego,

ośrodek adopcyjny prowadzący centralny bank danych dokonuje ponownej kwalifikacji

dziecka do przysposobienia międzynarodowego.

16.

Ośrodek adopcyjny prowadzący centralny bank danych, w terminie 3 dni roboczych od

dnia sporządzenia kwalifikacji międzynarodowej dziecka, przekazuje dokumentację kwalifikacyjną

oraz dokument potwierdzający zakwalifikowanie dziecka do przysposobienia międzynarodowego

ośrodkowi adopcyjnemu upoważnionemu do współpracy z organami centralnymi innych państw

lub z licencjonowanymi przez rządy innych państw organizacjami lub ośrodkami adopcyjnymi

celem poszukiwania dla dziecka rodziny przysposabiającej poza granicami Rzeczypospolitej

Polskiej.

17.

Ośrodek adopcyjny upoważniony do współpracy z organami centralnymi innych państw lub

z licencjonowanymi przez rządy innych państw organizacjami lub ośrodkami adopcyjnymi,

po znalezieniu kandydata mającego miejsce zamieszkania poza granicami Rzeczypospolitej

Polskiej, sporządza dokument potwierdzający dobór kandydata do przysposobienia dziecka.

18.

W przypadku gdy miejscem zamieszkania kandydata do przysposobienia dziecka jest państwo

strona Konwencji z dnia 29 maja 1993 r. o ochronie dzieci i współpracy w dziedzinie

przysposobienia międzynarodowego (Dz. U. z 2000 r. Nr 39, poz. 448 oraz z 2002 r.

Nr 1, poz. 17), ośrodek adopcyjny upoważniony do współpracy z organami centralnymi

innych państw lub z licencjonowanymi przez rządy innych państw organizacjami lub ośrodkami

adopcyjnymi przekazuje dokumentację kwalifikacyjną, dokument potwierdzający zakwalifikowanie

dziecka do przysposobienia międzynarodowego oraz dokumentację dotyczącą kandydatów

do przysposobienia dziecka organowi centralnemu, o którym mowa w art. 187 ust. 1 pkt

9, w celu wydania przez ten organ rozstrzygnięcia w przedmiocie zgody, o której mowa

w art. 17 Konwencji z dnia 29 maja 1993 r. o ochronie dzieci i współpracy w dziedzinie

przysposobienia międzynarodowego.

19.

Rozstrzygając w przedmiocie zgody, o której mowa w art. 17 Konwencji z dnia 29 maja

1993 r. o ochronie dzieci i współpracy w dziedzinie przysposobienia międzynarodowego

organ centralny, o którym mowa w art. 187 ust. 1 pkt 9, przed wydaniem tej zgody,

może żądać uzupełnienia lub aktualizacji dokumentacji kwalifikacyjnej oraz dokumentacji

dotyczącej kandydatów do przysposobienia dziecka.

20.

Organ centralny, o którym mowa w art. 187 ust. 1 pkt 9, nie wydaje zgody, o której

mowa w art. 17 Konwencji z dnia 29 maja 1993 r. o ochronie dzieci i współpracy w dziedzinie

przysposobienia międzynarodowego w przypadku gdy

1)

uzna, że przysposobienie międzynarodowe nie leży w nadrzędnym interesie dziecka lub

2)

postępowanie w sprawie przysposobienia dziecka zostało przeprowadzone z naruszeniem

przepisów dotyczących przysposobienia dziecka, a naruszenie to ma istotny wpływ na

rozstrzygnięcie w przedmiocie zgody.

21.

Procedury, o których mowa w ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3-20, są prowadzone z zastosowaniem

systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 187 ust. 3.

1.

Karta dziecka zawiera następujące informacje

1)

imię i nazwisko dziecka;

2)

adres miejsca zamieszkania dziecka;

3)

datę i miejsce urodzenia dziecka;

4)

dane dotyczące sytuacji prawnej oraz aktualnego miejsca pobytu dziecka;

5)

szczegółowy opis przebiegu pobytu dziecka w pieczy zastępczej, zawierający również

daty umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej;

6)

dane o stanie zdrowia i rozwoju psychofizycznym dziecka;

7)

stosunek dziecka do przysposobienia;

8)

imiona i nazwiska rodziców dziecka;

9)

daty urodzenia rodziców dziecka;

10)

numery PESEL rodziców dziecka;

11)

dane dotyczące stanu zdrowia rodziców dziecka oraz inne dotyczące ich informacje mające

wpływ na zdrowie dziecka;

12)

informacje na temat utrzymywania przez rodzinę biologiczną kontaktów z dzieckiem;

13)

dane dotyczące sytuacji prawnej oraz aktualnego miejsca pobytu rodzeństwa dziecka,

a także informację, czy rodzeństwo zostało zgłoszone do przysposobienia.

2.

Metryka prowadzenia sprawy zawiera daty wykonania czynności, o których mowa w art.

164.

1.

Rodzeństwo powinno być umieszczane w jednej rodzinie przysposabiającej, chyba że

1)

ośrodek adopcyjny odpowiedzialny za kwalifikację dziecka do przysposobienia krajowego,

na podstawie opinii, o której mowa w art. 139a ust. 1 pkt 4, uzna, że wspólne umieszczenie

dziecka wraz z rodzeństwem w rodzinie przysposabiającej nie leży w najlepszym interesie

dziecka lub

2)

ośrodek adopcyjny odpowiedzialny za kwalifikację dziecka do przysposobienia krajowego,

na podstawie opinii, o której mowa w art. 139a ust. 1 pkt 5, uzna, ze względu na najlepiej

pojęty interes dziecka, że z powodu nieznalezienia kandydata do przysposobienia rodzeństwa

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz nieznalezienia kandydata do przysposobienia

rodzeństwa poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej jest możliwe umieszczanie rodzeństwa

w różnych rodzinach przysposabiających.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, ośrodek adopcyjny odpowiedzialny za kwalifikację

dziecka do przysposobienia krajowego rozpoczyna poszukiwanie kandydatów do przysposobienia

dziecka oraz przesyła dokumentację kwalifikacyjną do właściwego dla siebie miejscowo

ośrodka adopcyjnego prowadzącego wojewódzki bank danych. Przepisy art. 164 ust. 7-20

stosuje się odpowiednio.

Szkolenia dla kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej, prowadzenia rodzinnego

domu dziecka lub pełnienia funkcji dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej typu

rodzinnego nie mogą być łączone ze szkoleniami dla kandydatów do przysposobienia dziecka.

Administratorem danych osobowych przetwarzanych przez dany ośrodek adopcyjny podczas

wykonywanych przez niego zadań wynikających z niniejszej ustawy jest ten ośrodek adopcyjny.

Minister właściwy do spraw rodziny określi, w drodze rozporządzenia, wzór kwestionariusza

wywiadu adopcyjnego oraz karty dziecka, w tym metryki prowadzenia sprawy, mając na

uwadze sprawne i rzetelne przeprowadzenie procedury przysposobienia.

1.

Zarząd województwa sprawuje kontrolę nad ośrodkami adopcyjnymi.

2.

Zarząd województwa może upoważnić, w formie pisemnej, do sprawowania kontroli, o której

mowa w ust. 1, członka zarządu województwa, pracownika urzędu albo kierownika jednostki

organizacyjnej województwa. Osobami upoważnionymi nie mogą być pracownicy kontrolowanych

jednostek.

3.

Zarząd województwa w związku z przeprowadzanym postępowaniem kontrolnym ma prawo do

1)

żądania informacji, dokumentów i danych, niezbędnych do sprawowania kontroli;

2)

wstępu w ciągu doby do obiektów i pomieszczeń kontrolowanej jednostki;

3)

przeprowadzania oględzin obiektów, składników majątku kontrolowanej jednostki oraz

przebiegu określonych czynności objętych obowiązującym standardem;

4)

żądania od pracowników kontrolowanej jednostki udzielenia informacji w formie ustnej

lub pisemnej w zakresie przeprowadzanej kontroli.

4.

Przy przeprowadzaniu postępowania kontrolnego zarząd powiatu oraz zarząd województwa

może korzystać z pomocy osób posiadających specjalistyczną wiedzę z zakresu przedmiotu

kontroli. Przepisy ust. 2 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej realizowanych przez samorząd województwa

należy organizowanie i prowadzenie ośrodków adopcyjnych oraz realizacja zadań wynikających

z rządowego programu, o którym mowa w art. 187a ust. 1.

1.

Rada Ministrów może przyjąć rządowy program wsparcia rodzin z dziećmi.

2.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki realizacji programu,

o którym mowa w ust. 1, uwzględniając potrzebę zapewnienia efektywności tego programu.

Sądy, organy i jednostki organizacyjne są obowiązane niezwłocznie, nie później jednak

niż w terminie 7 dni, udostępnić lub udzielić na wniosek podmiotu realizującego zadania

w zakresie wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej niezbędnych informacji,

które mają znaczenie w realizacji zadań wynikających z niniejszej ustawy.

1.

Wojewoda w związku z przeprowadzanym postępowaniem kontrolnym ma prawo do

1)

żądania informacji, dokumentów i danych, niezbędnych do sprawowania kontroli;

2)

wstępu w ciągu doby do obiektów i pomieszczeń kontrolowanej jednostki;

3)

przeprowadzania oględzin obiektów, składników majątku kontrolowanej jednostki oraz

przebiegu określonych czynności objętych obowiązującym standardem;

4)

żądania od pracowników kontrolowanej jednostki udzielenia informacji w formie ustnej

i pisemnej w zakresie przeprowadzanej kontroli;

5)

wzywania i przesłuchiwania świadków;

6)

zwrócenia się o wydanie opinii biegłych;

7)

obserwacji dzieci umieszczonych w instytucjonalnej pieczy zastępczej lub przebywających

w placówkach wsparcia dziennego;

8)

przeprowadzania indywidualnych rozmów z dziećmi umieszczonymi w instytucjonalnej pieczy

zastępczej oraz z dziećmi przebywającymi w placówkach wsparcia dziennego, w tym zasięgania

opinii dzieci, z uwzględnieniem ich wieku, możliwości intelektualnych oraz stopnia

dojrzałości poznawczej;

9)

obserwacji zajęć prowadzonych przez wychowawcę w instytucjonalnej pieczy zastępczej

oraz w placówkach wsparcia dziennego.

2.

Przy przeprowadzaniu postępowania kontrolnego wojewoda może korzystać z pomocy osób

posiadających specjalistyczną wiedzę z zakresu przedmiotu kontroli.

1.

Czynności, o których mowa w art. 197a ust. 1, w imieniu i z upoważnienia wojewody

przeprowadzają upoważnieni pracownicy wydziału właściwego do spraw wspierania rodziny,

pieczy zastępczej, usamodzielnień pełnoletnich wychowanków i adopcji urzędu wojewódzkiego

w zespołach co najmniej dwuosobowych, zwanych dalej „zespołami inspektorów”.

2.

Zespół inspektorów, wykonując w kontrolowanej jednostce czynności, o których mowa

w art. 197a ust. 1, jest obowiązany do okazania legitymacji służbowych oraz imiennego

upoważnienia do prowadzenia czynności kontrolnych wskazującego kontrolowaną jednostkę.

3.

Członkiem zespołu inspektorów upoważnionym do prowadzenia czynności kontrolnych w

kontrolowanych jednostkach może być osoba, która posiada

1)

tytuł zawodowy magistra na kierunku pedagogika, pedagogika specjalna, psychologia,

nauki o rodzinie lub na innym kierunku, którego program obejmuje resocjalizację, pracę

socjalną, pedagogikę opiekuńczo-wychowawczą;

2)

co najmniej trzyletni staż pracy w zawodzie pedagoga lub psychologa albo w zakresie

resocjalizacji lub co najmniej trzyletni staż pracy z dziećmi lub rodziną w jednostkach

organizacyjnych wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej.

4.

Do kontroli spraw, w przypadku których zachodzi konieczność zapoznania się z informacjami

niejawnymi, kontrolujący inspektor powinien posiadać poświadczenie bezpieczeństwa

upoważniające do dostępu do informacji niejawnych, uzyskane na podstawie przepisów

ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych

(Dz. U. Nr 182, poz. 1228).

1.

Wojewoda w związku z prowadzoną kontrolą może wystąpić z wnioskiem do właściwego miejscowo

komendanta Policji o pomoc, jeżeli jest to niezbędne do przeprowadzenia czynności,

o których mowa w art. 197a ust. 1.

2.

Komendant Policji jest obowiązany do zapewnienia zespołowi inspektorów pomocy Policji

w toku wykonywanych przez ten zespół czynności.

1.

Wojewoda, po przeprowadzeniu postępowania kontrolnego, może wydać zalecenia pokontrolne.

2.

Kontrolowana jednostka może, w terminie 7 dni od dnia otrzymania zaleceń pokontrolnych,

zgłosić do nich zastrzeżenia.

3.

Wojewoda, w terminie 14 dni od dnia otrzymania zastrzeżeń, o których mowa w ust. 2,

przedstawia stanowisko w sprawie ich uwzględnienia.

4.

W przypadku nieuwzględnienia zastrzeżeń przez wojewodę kontrolowana jednostka jest

obowiązana, w terminie 30 dni od dnia otrzymania stanowiska wojewody, o którym mowa

w ust. 3, do powiadomienia wojewody o realizacji zaleceń pokontrolnych.

5.

W przypadku uwzględnienia zastrzeżeń przez wojewodę kontrolowana jednostka jest obowiązana,

w terminie 30 dni od dnia otrzymania stanowiska wojewody, o którym mowa w ust. 3,

do powiadomienia wojewody o realizacji zaleceń pokontrolnych, mając na uwadze zmiany

wynikające z uwzględnionych zastrzeżeń.

6.

W przypadku stwierdzenia istotnych uchybień w działalności wojewoda, niezależnie od

przysługujących mu innych środków, zawiadamia o stwierdzonych uchybieniach właściwy

organ założycielski kontrolowanej jednostki oraz organ zlecający realizację zadania

na podstawie art. 190 - w przypadku jednostki, która działa na podstawie tego zlecenia.

7.

Organ, o którym mowa w ust. 6, do którego skierowano zawiadomienie o stwierdzonych

uchybieniach, jest obowiązany, w terminie 30 dni od dnia otrzymania zawiadomienia

o stwierdzonych uchybieniach, powiadomić wojewodę o podjętych czynnościach.

1.

W przypadku niepodjęcia lub niewykonania czynności wynikających z zaleceń pokontrolnych,

mających na celu ograniczenie lub likwidację stwierdzonych istotnych uchybień lub

nieprawidłowości w funkcjonowaniu placówki opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówki

opiekuńczo-terapeutycznej lub interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego, wojewoda może

orzec o czasowym lub stałym cofnięciu zezwolenia na prowadzenie tej placówki lub ośrodka.

2.

Jeżeli w wyniku przeprowadzonych czynności, o których mowa w art. 197a ust. 1, zostały

ujawnione rażące zaniedbania lub zaniechania realizacji obowiązków ustawowych, wojewoda

może wezwać jednostkę samorządu terytorialnego do wyznaczenia wykonawcy zastępczego,

w terminie nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia otrzymania wezwania.

3.

W przypadku niewyznaczenia przez jednostkę samorządu terytorialnego wykonawcy zastępczego

w terminie, o którym mowa w ust. 2, wojewoda może wystąpić do sądu administracyjnego

ze skargą na bezczynność organu jednostki samorządu terytorialnego.

Minister właściwy do spraw rodziny określi, w drodze rozporządzenia

1)

organizację i tryb przeprowadzania kontroli przez wojewodę,

2)

wzór legitymacji uprawniającej do przeprowadzania kontroli

- uwzględniając konieczność zapewnienia odpowiedniego poziomu sprawowania kontroli

nad realizacją zadań z zakresu wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym dziale stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

1.

Kto nie realizuje zaleceń pokontrolnych, o których mowa w art. 197d ust. 1, podlega

karze pieniężnej w wysokości od 500 do 10 000 zł.

2.

Kto wykonuje zadania placówki wsparcia dziennego, placówki opiekuńczo-wychowawczej,

regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej, interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego

lub ośrodka adopcyjnego bez zezwolenia odpowiednio wójta, starosty albo wojewody lub

bez zlecenia odpowiednio wójta, starosty albo marszałka województwa, podlega karze

w wysokości 10 000 zł.

3.

Karę, o której mowa w ust. 2, nakłada wojewoda po przeprowadzeniu postępowania kontrolnego.

Przepisy art. 197a-197c, art. 197f i art. 197g stosuje się odpowiednio.

4.

W przypadku wykonywania przez jeden podmiot zadań placówki wsparcia dziennego, placówki

opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej, interwencyjnego

ośrodka preadopcyjnego lub ośrodka adopcyjnego w sposób określony w ust. 2, w więcej

niż jednym miejscu, karę wymierza się osobno za każde miejsce, w którym wykonywane

są te zadania.

1.

Liczba dzieci umieszczonych w placówkach opiekuńczo-wychowawczych, o których mowa

w art. 229 ust. 1-3, po upływie okresu, o którym mowa w art. 229 ust. 8, nie dłużej

jednak niż do dnia 1 stycznia 2021 r., nie może być wyższa niż 30. Przepisy art. 103

ust. 3 stosuje się odpowiednio.

2.

W przypadku gdy umieszczone w placówkach, o których mowa w art. 229 ust. 1-3, dziecko

lub osoba, która osiągnęła pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, o której

mowa w art. 37 ust. 2, zostały umieszczone w

1)

domu pomocy społecznej,

2)

specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym,

3)

młodzieżowym ośrodku wychowawczym,

4)

młodzieżowym ośrodku socjoterapii zapewniającym całodobową opiekę,

5)

specjalnym ośrodku wychowawczym,

6)

hospicjum stacjonarnym,

7)

oddziale medycyny paliatywnej,

8)

areszcie śledczym,

9)

schronisku dla nieletnich,

10)

zakładzie karnym,

11)

zakładzie poprawczym

- dyrektor tej placówki może, pomimo przekroczenia dopuszczalnej liczby dzieci w placówce,

za zezwoleniem wojewody, przyjąć kolejne dziecko.

W placówkach opiekuńczo-wychowawczych, o których mowa w art. 229 ust. 1-3, w okresie

4 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy mogą być umieszczane dzieci powyżej

7. roku życia. Przepisy art. 95 ust. 2 stosuje się odpowiednio.