Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 czerwca 2014 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o służbie cywilnej

Ustawa określa zasady i tryb kształtowania wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej.

W celu zapewnienia zawodowego, rzetelnego, bezstronnego i politycznie neutralnego

wykonywania zadań państwa ustanawia się służbę cywilną oraz określa zasady dostępu

do tej służby, zasady jej organizacji, funkcjonowania i rozwoju.

1.

Korpus służby cywilnej tworzą pracownicy zatrudnieni na stanowiskach urzędniczych

w

1)

Kancelarii Prezesa Rady Ministrów,

2)

urzędach ministrów i przewodniczących komitetów wchodzących w skład Rady Ministrów

oraz urzędach centralnych organów administracji rządowej,

3)

urzędach wojewódzkich oraz innych urzędach stanowiących aparat pomocniczy terenowych

organów administracji rządowej podległych ministrom lub centralnym organom administracji

rządowej,

4)

komendach, inspektoratach i innych jednostkach organizacyjnych stanowiących aparat

pomocniczy kierowników zespolonych służb, inspekcji i straży wojewódzkich oraz kierowników

powiatowych służb, inspekcji i straży, chyba że odrębne ustawy stanowią inaczej,

5)

(uchylony),

6)

Biurze Nasiennictwa Leśnego,

7

jednostkach budżetowych obsługujących państwowe fundusze celowe, których dysponentami

są organy administracji rządowej

- zwanych dalej „urzędami”.

2.

Korpus służby cywilnej tworzą także powiatowi i graniczni lekarze weterynarii oraz

ich zastępcy.

3.

Stanowiska urzędnicze w urzędach mogą zajmować także osoby oddelegowane na podstawie

odrębnych przepisów do wykonywania zadań poza jednostką organizacyjną, w której są

zatrudnione.

4.

Prawa i obowiązki członków korpusu służby zagranicznej oraz zasady organizacji i funkcjonowania

tej służby określają przepisy o służbie zagranicznej.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do osób wchodzących w skład służby zagranicznej,

zwanych dalej „członkami służby zagranicznej”, z wyłączeniem żołnierzy pełniących

służbę w placówkach zagranicznych, stosuje się przepisy ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. Nr 227, poz. 1505).

W rozumieniu ustawy

1)

pracownik służby cywilnej oznacza osobę zatrudnioną na podstawie umowy o pracę zgodnie

z zasadami określonymi w ustawie;

2)

urzędnik służby cywilnej oznacza osobę zatrudnioną na podstawie mianowania zgodnie

z zasadami określonymi w ustawie;

3)

członek korpusu służby cywilnej oznacza osobę, o której mowa w pkt 1 i 2.

Na stanowisko urzędnika państwowego zatrudnionego w urzędach wymienionych w art. 1

ust. 1 może zostać przeniesiony w drodze porozumienia pracodawców członek korpusu

służby cywilnej w rozumieniu ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej.

W służbie cywilnej może być zatrudniona osoba, która

1)

jest obywatelem polskim, z zastrzeżeniem art. 5;

2)

korzysta z pełni praw publicznych;

3)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

4)

posiada kwalifikacje wymagane na dane stanowisko pracy;

5)

cieszy się nieposzlakowaną opinią.

1.

Dyrektor Instytutu kieruje Instytutem i reprezentuje go na zewnątrz.

2.

Dyrektora Instytutu powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii

ministra właściwego do spraw zagranicznych.

3.

Kadencja Dyrektora Instytutu trwa 5 lat.

4.

Powołanie, o którym mowa w ust. 2, stanowi nawiązanie stosunku pracy na podstawie

powołania w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy.

5.

Kandydatów na stanowisko Dyrektora Instytutu wyłania się w drodze konkursu przeprowadzanego

przez ministra właściwego do spraw zagranicznych.

6.

Minister właściwy do spraw zagranicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

kwalifikacje osób ubiegających się o stanowisko Dyrektora Instytutu, mając na względzie

zapewnienie prawidłowej pracy tej jednostki,

2)

warunki i tryb przeprowadzania konkursu na stanowisko Dyrektora Instytutu, w szczególności

sposób ogłaszania konkursu, skład i zadania komisji konkursowej oraz sposób wyłaniania

kandydata na stanowisko Dyrektora Instytutu, mając na względzie prawidłowe przeprowadzenie

konkursu.

1.

Wiceprezesów Urzędu, w liczbie nieprzekraczającej 3, powołuje minister właściwy do

spraw zdrowia, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru,

na wniosek Prezesa Urzędu. Minister właściwy do spraw zdrowia odwołuje wiceprezesów

Urzędu, na wniosek Prezesa Urzędu.

2.

Wiceprezesem Urzędu może zostać osoba, która ukończyła wyższe studia i uzyskała tytuł

magistra lub równorzędny oraz spełnia wymagania określone w art. 3 pkt 1, 2, 4 i 5.

3.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 1, powołuje Prezes

Urzędu.

4.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w ust. 1, stosuje

się odpowiednio przepisy art. 2 ust. 3-11.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 60 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Dyrektor generalny urzędu, upowszechniając informacje o wolnych stanowiskach pracy,

wskazuje, za zgodą Szefa Służby Cywilnej, stanowiska, o które, poza obywatelami polskimi,

mogą ubiegać się obywatele Unii Europejskiej oraz obywatele innych państw, którym

na podstawie umów międzynarodowych lub przepisów prawa wspólnotowego przysługuje prawo

podjęcia zatrudnienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Osoba nieposiadająca obywatelstwa polskiego może zostać zatrudniona na stanowisku

pracy, na którym wykonywana praca nie polega na bezpośrednim lub pośrednim udziale

w wykonywaniu władzy publicznej i funkcji mających na celu ochronę generalnych interesów

państwa, jeżeli posiada znajomość języka polskiego potwierdzoną dokumentem określonym

w przepisach wydanych na podstawie ust. 3.

3.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje dokumentów potwierdzających

znajomość języka polskiego, kierując się charakterem pracy wykonywanej przez członków

korpusu służby cywilnej i potrzebą zapewnienia odpowiedniego poziomu wykonywania przez

nich zadań.

Każdy obywatel ma prawo do informacji o wolnych stanowiskach pracy w służbie cywilnej,

a nabór do służby cywilnej jest otwarty oraz konkurencyjny.

1.

Stanowisko dyrektora Centrum Doradztwa może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Centrum Doradztwa.

2.

Informację o naborze na stanowisko dyrektora Centrum Doradztwa ogłasza się przez umieszczenie

ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie Centrum Doradztwa oraz w Biuletynie

Informacji Publicznej Centrum Doradztwa i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii

Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie powinno zawierać

1)

nazwę i adres Centrum Doradztwa;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

3.

Termin, o którym mowa w ust. 2 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

4.

Nabór na stanowisko dyrektora Centrum Doradztwa przeprowadza zespół, powołany przez

ministra właściwego do spraw rozwoju wsi, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza

i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia

się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku,

na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

5.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 4, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

6.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 5, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

7.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw rozwoju wsi.

8.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres Centrum Doradztwa;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

9.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej Centrum Doradztwa i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa

Rady Ministrów. Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres Centrum Doradztwa;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

10.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

1.

Głównego Geodetę Kraju powołuje, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego

naboru, Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw administracji

publicznej. Prezes Rady Ministrów odwołuje Głównego Geodetę Kraju.

2.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej, na wniosek Głównego Geodety Kraju,

powołuje jego zastępców, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego

naboru. Minister właściwy do spraw administracji publicznej odwołuje, na wniosek Głównego

Geodety Kraju, jego zastępców.

3.

Stanowisko Głównego Geodety Kraju może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Głównego

Geodety Kraju.

4.

Informację o naborze na stanowisko ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu

powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu

i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie powinno

zawierać

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

5.

Termin, o którym mowa w ust. 4 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

6.

Nabór na stanowisko Głównego Geodety Kraju przeprowadza zespół, powołany przez ministra

właściwego do spraw administracji publicznej, liczący co najmniej 3 osoby, których

wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru

ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań

na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

7.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 6, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

8.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 7, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

9.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw administracji publicznej.

10.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

11.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

12.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

13.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 2, powołuje Główny

Geodeta Kraju.

14.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w ust. 2, stosuje

się odpowiednio ust. 3-12.

1

Limit mianowań urzędników w służbie cywilnej na dany rok budżetowy i środki finansowe

na wynagrodzenia oraz szkolenia członków korpusu służby cywilnej określa ustawa budżetowa.

2.

Rada Ministrów ustala corocznie trzyletni plan limitu mianowań urzędników w służbie

cywilnej i przedkłada go do wiadomości Sejmowi równocześnie z projektem ustawy budżetowej.

1.

Organem Agencji jest Prezes powoływany przez Prezesa Rady Ministrów, spośród osób

wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek ministra właściwego

do spraw rozwoju wsi oraz ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Prezes

Rady Ministrów odwołuje Prezesa Agencji.

2.

Prezes Agencji kieruje działalnością Agencji i reprezentuje ją na zewnątrz. Prezes

Agencji wykonuje zadania przy pomocy zastępców Prezesa Agencji, dyrektorów oddziałów

regionalnych oraz kierowników biur powiatowych.

3.

Prezes Agencji powołuje zastępców Prezesa Agencji spośród osób wyłonionych w drodze

otwartego i konkurencyjnego naboru. Prezes Agencji odwołuje zastępców Prezesa Agencji.

4.

Stanowisko Prezesa może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Agencji.

5.

Informację o naborze na stanowisko Prezesa ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia

w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie Centrali Agencji oraz w Biuletynie Informacji

Publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm., i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie

powinno zawierać

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

6.

Termin, o którym mowa w ust. 5 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

7.

Nabór na stanowisko Prezesa przeprowadza zespół, powołany przez ministra właściwego

do spraw rozwoju wsi oraz ministra właściwego do spraw finansów publicznych, liczący

co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych

kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną

do wykonywania zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje

kierownicze.

8.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 7, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

9.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 8, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

10.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw rozwoju wsi oraz ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.

11.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

12.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w biuletynach

informacji publicznej, o których mowa w ust. 5. Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

13.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

14.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 3, powołuje Prezes

Agencji.

15.

Do sposobu przeprowadzenia naboru na stanowiska, o których mowa w ust. 3, stosuje

się odpowiednio ust. 4-13.

16.

Prezes Agencji składa Prezesowi Rady Ministrów, ministrowi właściwemu do spraw rozwoju

wsi, ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych roczne sprawozdanie z działalności

Agencji do dnia 15 maja każdego roku.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych współdziała z Szefem Służby Cywilnej

w zakresie przygotowywania oraz wykonywania budżetu państwa w części dotyczącej wynagrodzeń

i szkoleń członków korpusu służby cywilnej.

2.

Szef Służby Cywilnej przedstawia Radzie Ministrów stanowisko odnośnie do projektu

ustawy budżetowej, w części dotyczącej środków finansowych na wynagrodzenia i szkolenia

członków korpusu służby cywilnej.

3

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego przedstawia Radzie Ministrów

stanowisko odnośnie do projektu ustawy budżetowej, w części dotyczącej środków finansowych

na wynagrodzenia członków korpusu służby cywilnej - biorąc pod uwagę wskaźniki zatrudnienia

osób niepełnosprawnych w poszczególnych urzędach.

1.

Prezesa Agencji powołuje Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do

spraw rozwoju wsi, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru.

Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Agencji.

2.

Agencją kieruje Prezes i reprezentuje ją na zewnątrz.

3.

Wiceprezesa Agencji powołuje minister właściwy do spraw rozwoju wsi, na wniosek Prezesa

Agencji, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru. Minister

właściwy do spraw rozwoju wsi na wniosek Prezesa Agencji odwołuje Wiceprezesa Agencji.

4.

Stanowisko Prezesa Agencji może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Prezesa Agencji.

5.

Informację o naborze na stanowisko Prezesa Agencji ogłasza się przez umieszczenie

ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie Agencji oraz w Biuletynie Informacji

Publicznej Agencji, o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm., i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie

powinno zawierać

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

6.

Termin, o którym mowa w ust. 5 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

7.

Nabór na stanowisko Prezesa Agencji przeprowadza zespół, powołany przez ministra właściwego

do spraw rozwoju wsi, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie

dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie

zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na które

jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

8.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 7, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

9.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 8, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

10.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw rozwoju wsi.

11.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

12.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej Agencji i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

13.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

14.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowisko, o którym mowa w ust. 3, powołuje Prezes

Agencji.

15.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowisko, o którym mowa w ust. 3, stosuje się

odpowiednio ust. 4-13.

16.

Minister właściwy do spraw rozwoju wsi składa Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej roczny

raport z działalności Agencji.

1.

W sprawach dotyczących stosunku pracy w służbie cywilnej, nieuregulowanych w ustawie,

stosuje się przepisy Kodeksu pracy i inne przepisy prawa pracy.

2.

Spory o roszczenia dotyczące stosunku pracy w służbie cywilnej rozpatrywane są przez

sądy pracy.

Stanowisko Inspektora może zajmować osoba fizyczna, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny,

2)

jest obywatelem polskim,

3)

korzysta z pełni praw publicznych,

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe,

5)

posiada kompetencje kierownicze,

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym,

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Inspektora.

1.

Informację o naborze na stanowisko Inspektora ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia

w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej

urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie

powinno zawierać

1)

nazwę i adres urzędu,

2)

określenie stanowiska,

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa,

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku,

5)

wskazanie wymaganych dokumentów,

6)

termin i miejsce składania dokumentów,

7)

informację o metodach i technikach naboru.

2.

Termin, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

1.

Nabór na stanowisko Inspektora przeprowadza zespół, powołany przez ministra właściwego

do spraw zdrowia, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają

rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów.

2.

W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania

zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

3.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 2, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę fizyczną niebędącą członkiem zespołu, która posiada

odpowiednie kwalifikacje do dokonania tej oceny.

4.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 3, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

5.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw zdrowia.

1.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres urzędu,

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów,

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze,

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru,

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata,

6)

skład zespołu.

2.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres urzędu,

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór,

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

3.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

W budżecie państwa mogą być tworzone rezerwy celowe przeznaczone dla państwowych jednostek

budżetowych na

1)

zwiększenie wynagrodzeń, wynikające ze zmian organizacyjnych i nowych zadań,

2)

zwiększenie wynagrodzeń przeznaczonych na wypłaty wynagrodzeń dla osób odwołanych

z kierowniczych stanowisk państwowych, a także nagród jubileuszowych, odpraw emerytalnych

i odpraw w związku z przejściem na rentę z tytułu niezdolności do pracy oraz ekwiwalentów

za niewykorzystany urlop wypoczynkowy dla osób zajmujących kierownicze stanowiska

państwowe, dla pracowników jednostek organizacyjnych stanowiących wyodrębnioną część

budżetową, w których średnio roczne zatrudnienie w roku poprzednim nie przekracza

50 osób.

1.

Prezesa powołuje minister właściwy do spraw gospodarki, spośród osób wyłonionych w

drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego

do spraw rozwoju regionalnego. Minister właściwy do spraw gospodarki odwołuje Prezesa.

2.

Stanowisko Prezesa może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Agencji.

3.

Informację o naborze na stanowisko Prezesa ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia

w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie Agencji oraz w Biuletynie Informacji Publicznej,

o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm., i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie

powinno zawierać

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

4.

Termin, o którym mowa w ust. 3 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

5.

Nabór na stanowisko Prezesa przeprowadza zespół, powołany przez ministra właściwego

do spraw gospodarki, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego,

liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia

najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata,

wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany

nabór, oraz kompetencje kierownicze.

6.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 5, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

7.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 6, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

8.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw gospodarki.

9.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

10.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w biuletynach

informacji publicznej, o których mowa w ust. 3. Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

11.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

1.

Szef Służby Cywilnej jest centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach

służby cywilnej.

2.

Szef Służby Cywilnej podlega bezpośrednio Prezesowi Rady Ministrów.

3.

Szefa Służby Cywilnej powołuje Prezes Rady Ministrów spośród urzędników służby cywilnej,

po zasięgnięciu opinii Rady Służby Cywilnej.

4.

Przed przystąpieniem do wykonywania obowiązków Szef Służby Cywilnej składa przed Prezesem

Rady Ministrów następujące ślubowanie

„

Obejmując stanowisko Szefa Służby Cywilnej, uroczyście ślubuję dochować wierności

postanowieniom Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności strzec zawodowego, rzetelnego, bezstronnego i politycznie neutralnego

wykonywania zadań państwa w urzędach administracji rządowej przez korpus służby cywilnej,

a powierzone mi obowiązki wypełniać sumiennie i bezstronnie.

”

.

Ślubowanie może być złożone z dodaniem słów „Tak mi dopomóż Bóg”.

5.

Szef Służby Cywilnej niezwłocznie wyznacza, w uzgodnieniu z Prezesem Rady Ministrów,

zastępującą go osobę spośród urzędników służby cywilnej. O ustanowieniu zastępstwa

Szef Służby Cywilnej informuje Radę Służby Cywilnej, przedstawiając uzasadnienie wyznaczenia

określonej osoby.

6.

Osoba zastępująca Szefa Służby Cywilnej wykonuje zadania Szefa Służby Cywilnej podczas

jego nieobecności oraz w razie nieobsadzenia stanowiska Szefa Służby Cywilnej - do

czasu jego obsadzenia.

1.

Prezesa Agencji powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych w drodze

otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek Ministra Obrony Narodowej, złożony

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw Skarbu Państwa. Prezes Rady Ministrów

odwołuje Prezesa Agencji.

2.

Stanowisko Prezesa Agencji może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Agencji.

3.

Informację o naborze na stanowisko Prezesa Agencji ogłasza się przez umieszczenie

ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie Biura Agencji oraz w Biuletynie

Informacji Publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm., i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie

powinno zawierać

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o sposobach oceny kandydatów.

4.

Termin, o którym mowa w ust. 3 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

5.

Nabór na stanowisko Prezesa Agencji przeprowadza zespół, powołany przez Ministra Obrony

Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw Skarbu Państwa, liczący co

najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych

kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną

do wykonywania zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje

kierownicze.

6.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 5, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

7.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 6, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

8.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia Ministrowi

Obrony Narodowej.

9.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

10.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

11.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

12.

Zastępców Prezesa Agencji w liczbie do trzech, powołuje Minister Obrony Narodowej,

spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek Prezesa

Agencji, z tym że jeden z zastępców jest powoływany w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych. Minister Obrony Narodowej odwołuje zastępców Prezesa Agencji.

13.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 12, powołuje Prezes

Agencji.

14.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w ust. 12, stosuje

się odpowiednio ust. 2-11.

1.

Szefem Służby Cywilnej może być osoba, która

1)

jest obywatelem polskim;

2)

korzysta z pełni praw publicznych;

3)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

4)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

5)

zna co najmniej jeden język obcy spośród języków roboczych Unii Europejskiej;

6)

cieszy się nieposzlakowaną opinią;

7)

nie była karana zakazem zajmowania stanowisk kierowniczych w urzędach organów władzy

publicznej lub pełnienia funkcji związanych z dysponowaniem środkami publicznymi;

8)

posiada co najmniej pięcioletnie doświadczenie na stanowisku kierowniczym w administracji

rządowej lub co najmniej siedmioletnie doświadczenie na stanowisku kierowniczym w

jednostkach sektora finansów publicznych;

9)

nie jest i w okresie ostatnich 5 lat nie była członkiem partii politycznej.

2.

Osoba zastępująca Szefa Służby Cywilnej, o której mowa w art. 10 ust. 5, powinna spełniać

warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7 i 9, oraz posiadać co najmniej pięcioletnie

doświadczenie na stanowisku kierowniczym w administracji rządowej.

Prezes Rady Ministrów odwołuje Szefa Służby Cywilnej z zajmowanego stanowiska w przypadku

1)

złożenia rezygnacji;

2)

jeżeli przestanie spełniać którykolwiek z warunków określonych w art. 11 ust. 1 pkt

1-4, 7 lub 9;

3)

niewypełniania obowiązków na skutek długotrwałej choroby, stwierdzonej orzeczeniem

lekarskim.

1.

Prezes Rady Ministrów może odwołać Szefa Służby Cywilnej, po zasięgnięciu opinii Rady

Służby Cywilnej, w przypadku

1)

odrzucenia sprawozdania, o którym mowa w art. 15 ust. 7, w terminie 3 miesięcy od

dnia jego złożenia;

2)

sprzeniewierzenia się złożonemu ślubowaniu;

3)

gdy przestał spełniać warunek określony w art. 11 ust. 1 pkt 6.

2.

Zwracając się do Rady Służby Cywilnej z pisemnym wnioskiem o zaopiniowanie, Prezes

Rady Ministrów wskazuje przyczyny uzasadniające odwołanie Szefa Służby Cywilnej. Przyczyny

odwołania oraz opinia Rady Służby Cywilnej stanowią informację publiczną.

3.

Rada Służby Cywilnej przedstawia opinię, o której mowa w ust. 1, w terminie 14 dni.

Niewyrażenie opinii w tym terminie nie wstrzymuje możliwości odwołania Szefa Służby

Cywilnej.

Obsługę Szefa Służby Cywilnej zapewnia Kancelaria Prezesa Rady Ministrów.

1.

Szef Służby Cywilnej realizuje zadania określone w ustawie, w szczególności

1)

czuwa nad przestrzeganiem zasad służby cywilnej;

2)

kieruje procesem zarządzania zasobami ludzkimi w służbie cywilnej;

3)

gromadzi informacje o korpusie służby cywilnej;

4)

przygotowuje projekty aktów normatywnych dotyczących służby cywilnej;

5)

monitoruje i nadzoruje wykorzystanie środków, o których mowa w art. 7 ust. 1;

6)

planuje, organizuje i nadzoruje szkolenia centralne w służbie cywilnej;

7)

upowszechnia informacje o służbie cywilnej;

8)

zapewnia warunki upowszechniania informacji o wolnych stanowiskach pracy;

9)

prowadzi współpracę międzynarodową w sprawach dotyczących służby cywilnej.

2.

Szef Służby Cywilnej przygotowuje i przedstawia Radzie Ministrów projekt strategii

zarządzania zasobami ludzkimi w służbie cywilnej, która zawiera diagnozę służby cywilnej,

określenie celów strategicznych, systemu realizacji oraz ram finansowych.

3.

Rada Ministrów przyjmuje, w drodze uchwały, strategię zarządzania zasobami ludzkimi

w służbie cywilnej.

4

Szef Służby Cywilnej może zwrócić się do Prezesa Rady Ministrów z wnioskiem o przeprowadzenie

kontroli w zakresie realizacji zadań wynikających z ustawy.

5.

Szef Służby Cywilnej może zbierać i wykorzystywać w celu realizacji ustawowych zadań

informacje, w tym dane osobowe członków korpusu służby cywilnej, z wyłączeniem danych,

o których mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm., oraz przetwarzać je w rozumieniu przepisów tej ustawy.

6.

Szef Służby Cywilnej zbiera i przetwarza szczegółowe dane o stanie zatrudnienia i

wynagrodzeniach członków korpusu służby cywilnej.

7.

Szef Służby Cywilnej przedstawia Prezesowi Rady Ministrów, do końca marca każdego

roku, sprawozdanie o stanie służby cywilnej i o realizacji zadań tej służby za rok

poprzedni. Prezes Rady Ministrów w terminie 3 miesięcy przyjmuje albo odrzuca sprawozdanie.

8.

Szef Służby Cywilnej może tworzyć zespoły jako organy opiniodawcze lub doradcze w

sprawach należących do zakresu działania Szefa Służby Cywilnej.

9.

Szef Służby Cywilnej określi, w drodze zarządzenia, standardy zarządzania zasobami

ludzkimi w służbie cywilnej.

10.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze zarządzenia, wytyczne w zakresie przestrzegania

zasad służby cywilnej oraz zasady etyki korpusu służby cywilnej.

1.

Prezes Rady Ministrów powołuje Prezesa spośród osób wyłonionych w drodze otwartego

i konkurencyjnego naboru. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa.

2.

Prezes Rady Ministrów powołuje 2 zastępców Prezesa, spośród osób wyłonionych w drodze

otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek Prezesa. Prezes Rady Ministrów odwołuje

zastępców Prezesa.

3.

Stanowisko Prezesa może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości PKN.

4.

Informację o naborze na stanowisko Prezesa ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia

w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie PKN oraz w Biuletynie Informacji Publicznej,

o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm., i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie

powinno zawierać

1)

nazwę i adres PKN;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

5.

Termin, o którym mowa w ust. 4 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

6.

Nabór na stanowisko Prezesa przeprowadza zespół, powołany przez Szefa Kancelarii Prezesa

Rady Ministrów z upoważnienia Prezesa Rady Ministrów, liczący co najmniej 3 osoby,

których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W

toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania

zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

7.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 6, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

8.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 7, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

9.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia Szefowi

Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

10.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres PKN;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

11.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w biuletynach

informacji publicznej, o których mowa w ust. 4. Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres PKN;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

12.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

13.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 2, powołuje Prezes.

14.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w ust. 2, stosuje

się odpowiednio ust. 3-12.

1

W ramach realizacji strategii zarządzania zasobami ludzkimi w służbie cywilnej oraz

w celu wdrożenia standardów, wytycznych i zasad, o których mowa w art. 15 ust. 9 i

10, Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, na wniosek Szefa Służby Cywilnej, dysponuje,

w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm., środkami z rezerwy budżetowej na modernizację służby cywilnej, utworzonej w ustawie

budżetowej.

2.

Szef Służby Cywilnej, w porozumieniu z Szefem Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, określi,

w drodze zarządzenia, warunki przyznawania urzędom administracji rządowej dofinansowania

na realizację strategii zarządzania zasobami ludzkimi w służbie cywilnej oraz w celu

wdrożenia standardów, wytycznych i zasad, o których mowa w art. 15 ust. 9 i 10.

1.

Szef Służby Cywilnej realizuje zadania określone w ustawie przy pomocy dyrektorów

generalnych urzędów.

2.

Szef Służby Cywilnej określi, w drodze zarządzenia, warunki i tryb współdziałania

z dyrektorami generalnymi urzędów w sprawach dotyczących zapewnienia przez korpus

służby cywilnej zawodowego, rzetelnego, bezstronnego i politycznie neutralnego wykonywania

zadań państwa oraz kierowania procesem zarządzania zasobami ludzkimi w służbie cywilnej.

3.

Szef Służby Cywilnej może żądać od dyrektora generalnego urzędu informacji, dokumentów

i sprawozdań okresowych w zakresie zadań wynikających z ustawy.

1.

Centralnym organem administracji rządowej w sprawach państwowego zasobu archiwalnego

jest Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych.

2.

Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych powołuje Prezes Rady Ministrów, na wniosek

ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, spośród osób

wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru.

3.

Prezes Rady Ministrów odwołuje Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych.

4.

Zastępców Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych powołuje, spośród osób wyłonionych

w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, minister właściwy do spraw kultury i

ochrony dziedzictwa narodowego, na wniosek Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego odwołuje, na wniosek

Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych, jego zastępców.

5.

Nadzór nad Naczelnym Dyrektorem Archiwów Państwowych sprawuje minister właściwy do

spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek Szefa Służby Cywilnej,

zleca wykonanie audytu wewnętrznego w zakresie zadań wynikających z ustawy.

1.

Stanowisko Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych może zajmować osoba, która

1)

jest obywatelem polskim;

2)

korzysta z pełni praw publicznych;

3)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

4)

posiada kompetencje kierownicze.

2.

Osoba, o której mowa w ust. 1, powinna ponadto posiadać

1)

tytuł zawodowy magistra lub równorzędny i co najmniej 5-letni okres zatrudnienia na

stanowiskach kierowniczych w Naczelnej Dyrekcji Archiwów Państwowych lub archiwach

państwowych lub

2)

stopień naukowy doktora habilitowanego w zakresie nauk związanych z działalnością

archiwów, lub

3)

tytuł naukowy w zakresie nauk związanych z działalnością archiwów.

1.

Informację o naborze na stanowisko Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych, ogłasza

się przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu

obsługującego Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych oraz Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Ogłoszenie powinno zawierać

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

2.

Termin, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

1.

Nabór na stanowisko Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych przeprowadza zespół,

powołany przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego,

liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia

najlepszych kandydatów.

2.

W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania

zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

3.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 2, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

4.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 3, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

5.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

1.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

2.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

3.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

4.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

1.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w art. 18 ust. 4, powołuje

Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych.

2.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w art. 18 ust. 4,

stosuje się odpowiednio przepisy art. 18a-18d.

1.

Przy Prezesie Rady Ministrów działa Rada Służby Cywilnej, zwana dalej „Radą”.

2.

Do zakresu działania Rady, jako organu opiniodawczo-doradczego, należy w szczególności

wyrażanie opinii w sprawach

1)

dotyczących służby cywilnej przedstawianych jej przez Prezesa Rady Ministrów lub Szefa

Służby Cywilnej oraz z własnej inicjatywy;

2)

projektu strategii zarządzania zasobami ludzkimi w służbie cywilnej;

3)

projektu ustawy budżetowej w części dotyczącej służby cywilnej oraz corocznego wykonania

budżetu państwa w tym zakresie;

4)

proponowanego wskaźnika wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej w zakresie

służby cywilnej;

5)

projektów aktów normatywnych dotyczących służby cywilnej;

6)

planu szkoleń centralnych w służbie cywilnej;

7)

etyki korpusu służby cywilnej;

8)

dotyczących powołania i odwołania Szefa Służby Cywilnej, w zakresie określonym w ustawie;

9)

projektu regulaminu określającego tryb pracy Wyższej Komisji Dyscyplinarnej Służby

Cywilnej;

10)

sprawozdania Szefa Służby Cywilnej, o którym mowa w art. 15 ust. 7.

3.

Rada ponadto

1)

ocenia przebieg postępowań kwalifikacyjnych w służbie cywilnej;

2)

może wystąpić do Szefa Służby Cywilnej z wnioskiem o zajęcie stanowiska w sprawach

określonych przez Radę w zakresie stosowania zasad służby cywilnej;

3)

może skierować swojego przedstawiciela w celu obserwacji przebiegu procesu naboru

przeprowadzanego na wyższe stanowisko w służbie cywilnej oraz postępowania kwalifikacyjnego;

4)

może skierować swojego przedstawiciela w celu obserwacji przebiegu procesu naboru

przeprowadzanego na stanowisko kierownika jednostki organizacyjnej podległej lub nadzorowanej

przez Prezesa Rady Ministrów lub właściwego ministra, na które na podstawie odrębnych

przepisów przeprowadza się otwarty i konkurencyjny nabór.

4.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w przebiegu procesu naboru przeprowadzanego

na wyższe stanowisko w służbie cywilnej, Rada może zwrócić się do Szefa Służby Cywilnej

o zarządzenie przeprowadzenia ponownego naboru.

5.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w przebiegu postępowania kwalifikacyjnego,

Rada może zwrócić się do Szefa Służby Cywilnej o zarządzenie przeprowadzenia ponownego

postępowania kwalifikacyjnego.

6.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w przebiegu procesu naboru na stanowisko

określone w ust. 3 pkt 4, Rada może zwrócić się do Prezesa Rady Ministrów o zarządzenie

przeprowadzenia ponownego naboru.

1.

Centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach lotnictwa cywilnego

jest Prezes Urzędu.

2.

Prezes Urzędu jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych

w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek ministra właściwego do spraw

transportu. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Urzędu.

3.

Minister właściwy do spraw transportu, na wniosek Prezesa Urzędu, powołuje nie więcej

niż 3 wiceprezesów Urzędu, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego

naboru. Minister właściwy do spraw transportu, na wniosek Prezesa Urzędu, odwołuje

wiceprezesów Urzędu.

4.

Stanowisko Prezesa Urzędu może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Prezesa Urzędu.

5.

Informację o naborze na stanowisko Prezesa Urzędu ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia

w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej

Urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie

powinno zawierać

1)

nazwę i adres Urzędu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

6.

Termin, o którym mowa w ust. 5 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu.

7.

Nabór na stanowisko Prezesa Urzędu przeprowadza zespół, powołany przez ministra właściwego

do spraw transportu, liczący co najmniej 3 osoby których wiedza i doświadczenie dają

rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie

zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na które

jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

8.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 7, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

9.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 8, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

10.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw transportu.

11.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres Urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

12.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej Urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres Urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

13.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

14.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 3, powołuje Prezes

Urzędu.

15.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w ust. 3, stosuje

się odpowiednio ust. 4-13.

1.

Rada liczy 15 członków.

2.

Prezes Rady Ministrów powołuje 8 członków Rady spośród osób odpowiadających warunkom

określonym w art. 4 pkt 1-3 i 5, których wiedza, doświadczenie i autorytet dają rękojmię

prawidłowej realizacji zadań Rady.

3.

Prezes Rady Ministrów powołuje, na wniosek klubów parlamentarnych, 7 członków Rady

reprezentujących wszystkie kluby parlamentarne spośród posłów, senatorów lub osób

niebędących parlamentarzystami, odpowiadających warunkom określonym w art. 4 pkt 1-3

i 5, których wiedza, doświadczenie i autorytet dają rękojmię prawidłowej realizacji

zadań Rady.

4.

Prezes Rady Ministrów powołuje przewodniczącego Rady spośród członków Rady.

5.

Rada wybiera wiceprzewodniczącego Rady ze swojego grona, na wniosek przewodniczącego

Rady.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

1.

Kadencja członków Rady powołanych na podstawie art. 20 ust. 2 trwa 6 lat, przy czym

co 3 lata kończy się kadencja połowy liczby członków.

2.

Kadencja członków Rady powołanych na podstawie art. 20 ust. 3 trwa odpowiednio do

kadencji Sejmu.

3.

Członkowie Rady pełnią swoje funkcje do czasu powołania ich następców.

1.

Członkostwo w Radzie wygasa

1)

w razie śmierci członka Rady;

2)

jeżeli członek Rady przestał spełniać którykolwiek z warunków określonych w art. 4

pkt 1-3.

2.

Prezes Rady Ministrów odwołuje członka Rady, na wniosek Rady, w razie

1)

niewykonywania obowiązków członka Rady;

2)

niewypełniania obowiązków na skutek długotrwałej choroby, stwierdzonej orzeczeniem

lekarskim.

3.

Prezes Rady Ministrów odwołuje członka Rady również w razie złożenia przez niego rezygnacji.

4.

Prezes Rady Ministrów odwołuje członka Rady, jeżeli przestał spełniać warunek określony

w art. 4 pkt 5, za zgodą co najmniej 2/3 składu Rady.

5.

W przypadku wygaśnięcia członkostwa w Radzie lub odwołania członka Rady przed upływem

kadencji, Prezes Rady Ministrów powołuje nowego członka Rady na okres do końca tej

kadencji.

1.

Tryb pracy Rady określa regulamin uchwalany przez Radę.

2.

Obsługę prac Rady zapewnia Kancelaria Prezesa Rady Ministrów.

1.

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego powołuje Prezes Rady Ministrów spośród osób

wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru. Prezes Rady Ministrów odwołuje

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

2.

Stanowisko Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny,

2)

jest obywatelem polskim,

3)

korzysta z pełni praw publicznych,

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe,

5)

posiada kompetencje kierownicze,

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym,

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego.

3.

Informację o naborze na stanowisko Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłasza

się przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu

oraz w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej

Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie powinno zawierać

1)

nazwę i adres urzędu,

2)

określenie stanowiska,

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa,

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku,

5)

wskazanie wymaganych dokumentów,

6)

termin i miejsce składania dokumentów,

7)

informację o metodach i technikach naboru.

4.

Termin, o którym mowa w ust. 3 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

5.

Nabór na stanowisko Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego przeprowadza zespół, powołany

przez Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów z upoważnienia Prezesa Rady Ministrów,

liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia

najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata,

wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany

nabór, oraz kompetencje kierownicze.

6.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 5, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

7.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 6, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

8.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia Szefowi

Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

9.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres urzędu,

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów,

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze,

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru,

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata,

6)

skład zespołu.

10.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres urzędu,

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór,

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

11.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

12.

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego pełni swoje obowiązki przy pomocy wiceprezesów,

powoływanych przez Prezesa Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego

i konkurencyjnego naboru, na wniosek Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Prezes

Rady Ministrów odwołuje wiceprezesów.

13.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 12, powołuje Prezes

Głównego Urzędu Statystycznego.

14.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w ust. 12, stosuje

się odpowiednio ust. 2-11.

1.

Członkowi Rady przysługuje ryczałtowe wynagrodzenie miesięczne.

2.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia przewodniczącego,

wiceprzewodniczącego i pozostałych członków Rady, ustalanego jako wielokrotność minimalnego

wynagrodzenia za pracę pracowników, o którym mowa w przepisach o minimalnym wynagrodzeniu

za pracę, kierując się w szczególności zadaniami wykonywanymi przez członków Rady.

Przeniesienia, o których mowa w art. 62 i 63 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej, urzędnika służby cywilnej do służby zagranicznej dokonuje dyrektor generalny urzędu

w porozumieniu z dyrektorem generalnym służby zagranicznej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2011 r., z wyjątkiem art. 3, który wchodzi w

życie z dniem ogłoszenia.

1.

Stanowisko dyrektora generalnego urzędu tworzy się w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów,

w urzędzie ministra, urzędzie przewodniczącego komitetu wchodzącego w skład Rady Ministrów,

urzędzie centralnego organu administracji rządowej oraz w urzędzie wojewódzkim.

2.

Stanowiska dyrektora generalnego urzędu nie tworzy się w Komendzie Głównej Policji,

Komendzie Głównej Państwowej Straży Pożarnej oraz Komendzie Głównej Straży Granicznej.

3.

Dyrektor generalny urzędu podlega bezpośrednio kierownikowi urzędu.

4.

Dyrektor generalny urzędu

1)

zapewnia funkcjonowanie i ciągłość pracy urzędu, warunki jego działania, a także organizację

pracy, w szczególności przez

a)

sprawowanie bezpośredniego nadzoru nad komórkami organizacyjnymi urzędu w zakresie

prawidłowego wykonywania przez nie zadań określonych przez kierownika urzędu, z wyjątkiem

komórek bezpośrednio nadzorowanych przez niego na podstawie ustaw,

b)

nadzorowanie organizacyjne przebiegu prac nad terminowym przygotowaniem projektu budżetu

i układu wykonawczego do budżetu w części dotyczącej urzędu,

c)

występowanie z wnioskiem do właściwego organu administracji rządowej o nadanie regulaminu

organizacyjnego urzędu,

d)

ustalanie regulaminu organizacyjnego komórek organizacyjnych oraz ustalanie regulaminu

pracy,

e)

gospodarowanie mieniem urzędu, w tym zlecanie usług i dokonywanie zakupów dla urzędu

oraz zapewnienie prowadzenia ewidencji majątku urzędu,

f)

wykonywanie kompetencji kierownika zamawiającego w rozumieniu ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 907, z późn. zm.,

g)

reprezentowanie Skarbu Państwa w odniesieniu do mienia urzędu, z zastrzeżeniem art. 26 pkt 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie

(Dz. U. z 2001 r. Nr 80, poz. 872, z późn. zm.

h)

sprawowanie nadzoru nad prowadzeniem kontroli i audytu wewnętrznego w urzędzie,

i)

(uchylona),

j)

zapewnianie przestrzegania przepisów o tajemnicy ustawowo chronionej,

k)

zapewnianie przestrzegania zasad techniki prawodawczej;

2)

dokonuje czynności z zakresu prawa pracy wobec osób zatrudnionych w urzędzie oraz

realizuje politykę personalną, w szczególności przez

a)

przygotowywanie programu zarządzania zasobami ludzkimi w urzędzie,

b)

dokonywanie czynności wynikających z nawiązania i trwania stosunku pracy z członkami

korpusu służby cywilnej oraz czynności związanych z ustaniem stosunku pracy,

c)

organizowanie naboru na wolne stanowiska urzędnicze, w tym na wyższe stanowiska w

służbie cywilnej,

d)

dysponowanie funduszem nagród, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej,

e)

administrowanie środkami zakładowego funduszu świadczeń socjalnych w urzędzie;

3)

wykonuje określone zadania kierownika urzędu, jeżeli odrębne przepisy tak stanowią;

4)

wykonuje inne zadania z upoważnienia kierownika urzędu.

5.

Dyrektor generalny urzędu do końca stycznia każdego roku składa Szefowi Służby Cywilnej

sprawozdanie z realizacji zadań wynikających z ustawy za rok ubiegły.

6.

Dyrektor generalny urzędu niezwłocznie wyznacza, w uzgodnieniu z kierownikiem urzędu,

zastępującą go osobę kierującą departamentem (komórką równorzędną), a w urzędach wojewódzkich

- wydziałem (komórką równorzędną). O ustanowieniu zastępstwa dyrektor generalny urzędu

niezwłocznie zawiadamia Szefa Służby Cywilnej.

7.

Osoba zastępująca dyrektora generalnego urzędu wykonuje zadania dyrektora generalnego

urzędu podczas jego nieobecności oraz w razie nieobsadzenia stanowiska dyrektora generalnego

urzędu, do czasu jego obsadzenia.

8.

W przypadku nieobsadzenia stanowiska dyrektora generalnego urzędu i niewyznaczenia

osoby jego zastępującej, Szef Służby Cywilnej w porozumieniu z kierownikiem urzędu

wyznacza członka korpusu służby cywilnej zatrudnionego w tym urzędzie do zastępowania

dyrektora generalnego urzędu, do czasu obsadzenia tego stanowiska.

9.

Zadania przewidziane w ustawie dla dyrektora generalnego urzędu w urzędach, w których

nie tworzy się stanowiska dyrektora generalnego urzędu, wykonują kierownicy tych urzędów.

10.

Dyrektor generalny urzędu albo osoba zastępująca dyrektora generalnego urzędu, w przypadku

nieobsadzenia tego stanowiska, może wydawać zarządzenia w celu realizacji zadań, o

których mowa w ust. 4.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem art. 19, który wchodzi

w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Dyrektor generalny urzędu organizuje nabór kandydatów do korpusu służby cywilnej.

2.

Nabór, o którym mowa w ust. 1, dotyczy także absolwentów Krajowej Szkoły Administracji

Publicznej.

3.

Nabór kandydatów do korpusu służby cywilnej na stanowiska związane z obronnością kraju

odbywa się z uwzględnieniem pierwszeństwa w zatrudnieniu przysługującego osobom zwolnionym

z zawodowej służby wojskowej, o których mowa w art. 119 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892, Nr 206, poz. 1288 i Nr 208, poz. 1308).

1.

Główny Lekarz Weterynarii organizuje nabór na stanowiska granicznego lekarza weterynarii

i jego zastępcy.

2.

Wojewódzki lekarz weterynarii organizuje nabór na stanowiska powiatowego lekarza weterynarii

i jego zastępcy.

3.

Do naboru, o którym mowa w ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepisy niniejszego

rozdziału.

1.

Dyrektor generalny urzędu, z zastrzeżeniem art. 39, ma obowiązek upowszechniać informacje

o wolnych stanowiskach pracy przez umieszczenie ogłoszenia o naborze w miejscu powszechnie

dostępnym w siedzibie urzędu, w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu, zwanym dalej

„Biuletynem urzędu”, oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady

Ministrów, zwanym dalej „Biuletynem Kancelarii”.

2.

Ogłoszenie o naborze powinno zawierać

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska pracy;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem pracy zgodnie z opisem danego stanowiska, ze wskazaniem,

które z nich są niezbędne, a które dodatkowe;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku pracy;

4a

informację o warunkach pracy na danym stanowisku pracy;

4b

informację, czy w miesiącu poprzedzającym datę upublicznienia ogłoszenia wskaźnik

zatrudnienia osób niepełnosprawnych w urzędzie, w rozumieniu przepisów o rehabilitacji

zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, wynosi co najmniej

6%;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów.

2a

Wymagania, o których mowa w ust. 2 pkt 3, określa się w sposób następujący

1)

wymagania niezbędne to wymagania konieczne do podjęcia pracy na danym stanowisku pracy;

2)

wymagania dodatkowe to pozostałe wymagania, pozwalające na optymalne wykonywanie zadań

na danym stanowisku pracy.

2b

Kandydat, który zamierza skorzystać z uprawnienia, o którym mowa w art. 29a ust. 2,

jest obowiązany do złożenia wraz z dokumentami kopii dokumentu potwierdzającego niepełnosprawność.

3.

Termin do składania dokumentów, określony w ogłoszeniu o naborze, nie może być krótszy

niż 10 dni, a dla ogłoszenia o naborze w celu zastępstwa nieobecnego członka korpusu

służby cywilnej - 5 dni od dnia opublikowania tego ogłoszenia w Biuletynie Kancelarii.

4.

Ogłoszenia o wolnych stanowiskach pracy zamieszcza się w Biuletynie Kancelarii drogą

elektroniczną za pomocą formularzy umieszczonych na jego stronach internetowych.

5.

Umieszczenie ogłoszenia o naborze w Biuletynie Kancelarii jest bezpłatne.

1.

O kierownicze stanowisko w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw zagranicznych,

będące wyższym stanowiskiem w służbie cywilnej, może ubiegać się członek personelu

dyplomatyczno-konsularnego lub inna osoba spełniająca wymagania określone w art. 12

ust. 1 pkt 2-5, którzy spełniają dodatkowo wymagania określone w art. 53 ustawy z

dnia 21 listopada o służbie cywilnej.

2.

O stanowisko zastępcy dyrektora biura w urzędzie obsługującym ministra właściwego

do spraw zagranicznych może ubiegać się także członek personelu pomocniczego lub inna

osoba spełniająca wymagania określone w art. 12 ust. 1 pkt 4 i 5, którzy spełniają

dodatkowo wymagania określone w art. 53 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej.

Obsadzanie kierowniczych stanowisk w placówkach zagranicznych następuje w trybie określonym

w art. 18 ust. 1 albo w art. 24.

W przypadku osób podejmujących po raz pierwszy pracę w służbie cywilnej w placówce

zagranicznej, umowę o pracę zawiera się na czas określony, nie dłuższy niż 5 lat,

z możliwością wcześniejszego rozwiązania stosunku pracy za dwutygodniowym wypowiedzeniem.

Imiona i nazwiska kandydatów, którzy spełniają wymagania formalne, oraz wynik naboru

stanowią informację publiczną w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu

o naborze.

1.

W toku naboru komisja, o której mowa w art. 30 ust. 2 pkt 5, wyłania nie więcej niż

pięciu najlepszych kandydatów, spełniających wymagania niezbędne oraz w największym

stopniu spełniających wymagania dodatkowe, których przedstawia dyrektorowi generalnemu

urzędu celem zatrudnienia wybranego kandydata.

2.

Jeżeli w urzędzie wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych, w rozumieniu przepisów

o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, w

miesiącu poprzedzającym datę upublicznienia ogłoszenia o naborze, jest niższy niż

6%, pierwszeństwo w zatrudnieniu przysługuje osobie niepełnosprawnej, o ile znajduje

się w gronie osób, o których mowa w ust. 1.

1.

Prezes Rady Ministrów powołuje wiceprezesów Urzędu spośród osób wyłonionych w drodze

otwartego i konkurencyjnego naboru. Prezes Rady Ministrów odwołuje wiceprezesów Urzędu

na wniosek Prezesa Urzędu.

2.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 1, powołuje Prezes

Urzędu.

3.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w ust. 1, stosuje

się odpowiednio przepisy art. 29 ust. 3a-3j.

1.

Sporządza się protokół z przeprowadzonego naboru.

2.

Protokół zawiera

1

określenie stanowiska pracy, na które był przeprowadzany nabór, liczbę kandydatów

oraz imiona, nazwiska i miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów wraz ze wskazaniem kandydatów niepełnosprawnych

o ile do przeprowadzanego naboru stosuje się przepis art. 29a ust. 2, przedstawianych

dyrektorowi generalnemu;

2)

liczbę nadesłanych ofert, w tym liczbę ofert niespełniających wymogów formalnych;

3)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

4)

uzasadnienie dokonanego wyboru;

5)

skład komisji przeprowadzającej nabór.

1.

Dyrektor generalny urzędu niezwłocznie po przeprowadzonym naborze upowszechnia informację

o wyniku naboru przez umieszczenie jej w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie

urzędu, w Biuletynie urzędu oraz w Biuletynie Kancelarii.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska pracy;

3)

imię i nazwisko wybranego kandydata oraz jego miejsce zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego.

Członek komisji, o której mowa w art. 30 ust. 2 pkt 5, ma obowiązek zachowania w tajemnicy,

uzyskanych w trakcie naboru, informacji o kandydatach.

Jeżeli w ciągu 3 miesięcy od dnia nawiązania stosunku pracy z osobą wyłonioną w drodze

naboru istnieje konieczność ponownego obsadzenia tego samego stanowiska pracy, dyrektor

generalny urzędu może zatrudnić na tym samym stanowisku inną osobę spośród kandydatów,

o których mowa w art. 29a ust. 1. Przepis art. 29a ust. 2 stosuje się odpowiednio.

W razie stwierdzenia nieprawidłowości w przebiegu naboru na stanowisko kierownika

jednostki organizacyjnej podległej lub nadzorowanej przez Prezesa Rady Ministrów lub

właściwego ministra, na które na podstawie odrębnych przepisów przeprowadza się otwarty

i konkurencyjny nabór, Prezes Rady Ministrów na wniosek Rady Służby Cywilnej, o której

mowa w ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. Nr 227, poz. 1505), może zarządzić ponowne przeprowadzenie naboru.

1.

Osoba zwolniona z zawodowej służby wojskowej, pełnionej na stanowisku służbowym w

Ministerstwie Obrony Narodowej lub terenowym organie administracji rządowej podległym

Ministrowi Obrony Narodowej, wskutek wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby

wojskowej, może zostać zatrudniona w tej jednostce organizacyjnej na stanowisku pracy

utworzonym w miejsce zlikwidowanego stanowiska służbowego lub stanowisku równorzędnym.

2.

Zatrudnienie, o którym mowa w ust. 1, następuje na podstawie umowy o pracę na czas

nieokreślony lub czas określony nie dłuższy niż trzy lata, zawieranej w dniu następnym

po dniu upływu okresu wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej.

1.

Stosunek pracy pracownika służby cywilnej nawiązuje się na podstawie umowy o pracę

na czas nieokreślony lub na czas określony.

2.

Umowa o pracę na czas nieokreślony może być zawarta z osobą, która otrzymała pozytywną

ocenę, o której mowa w art. 37, albo była zatrudniona w służbie cywilnej na podstawie

umowy na czas nieokreślony lub na podstawie mianowania zgodnie z zasadami określonymi

w ustawie z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 269), a także osobą zatrudnianą w służbie cywilnej na podstawie art. 34 ust. 1.

3.

W przypadku osób podejmujących po raz pierwszy pracę w służbie cywilnej umowę o pracę

zawiera się na czas określony 12 miesięcy z możliwością wcześniejszego rozwiązania

stosunku pracy za dwutygodniowym wypowiedzeniem.

4.

W razie usprawiedliwionej nieobecności w pracy, trwającej dłużej niż 3 miesiące, dyrektor

generalny urzędu, na wniosek pracownika, może przedłużyć okres trwania umowy, o której

mowa w ust. 3, o czas tej nieobecności.

5.

Przez osobę podejmującą po raz pierwszy pracę w służbie cywilnej rozumie się osobę,

która nie była wcześniej zatrudniona w służbie cywilnej na czas nieokreślony albo

nie była zatrudniona na czas określony 12 miesięcy i nie otrzymała pozytywnej oceny,

o której mowa w art. 37, albo nie jest osobą zatrudnianą w służbie cywilnej na podstawie

art. 34 ust. 1.

6.

Dyrektor generalny urzędu decyduje o zawarciu z pracownikiem umowy o pracę na czas

nieokreślony na podstawie pozytywnej oceny pracownika, o której mowa w art. 37.

7.

Ponowne zatrudnienie osoby, która otrzymała wcześniej mianowanie w służbie cywilnej,

dokonuje się na podstawie mianowania, z zachowaniem dotychczasowego stopnia służbowego

urzędnika służby cywilnej, z zastrzeżeniem art. 70 pkt 1, art. 71 ust. 1 pkt 1 i 3

oraz ust. 7 i art. 114 ust. 1 pkt 6.

1.

Osoby podejmujące po raz pierwszy pracę w służbie cywilnej odbywają służbę przygotowawczą,

z zastrzeżeniem ust. 6 i 7.

2.

Służba przygotowawcza ma na celu teoretyczne i praktyczne przygotowanie pracownika

podejmującego po raz pierwszy pracę w służbie cywilnej do należytego wykonywania obowiązków

służbowych.

3.

Kierując pracownika do odbycia służby przygotowawczej, dyrektor generalny urzędu określa

jej zakres i czas trwania na podstawie opinii osoby kierującej komórką organizacyjną,

w której pracownik jest zatrudniony. Opinia dotyczy poziomu przygotowania pracownika

do wykonywania obowiązków wynikających z opisu zajmowanego stanowiska pracy.

4.

Służba przygotowawcza trwa nie dłużej niż 4 miesiące i kończy się nie później niż

z upływem 8 miesięcy od podjęcia pracy przez pracownika.

5.

Służba przygotowawcza kończy się egzaminem. Zakres, sposób przeprowadzenia oraz warunki

zaliczenia egzaminu określa dyrektor generalny urzędu.

6.

Absolwenci Krajowej Szkoły Administracji Publicznej są zwolnieni z odbywania służby

przygotowawczej.

7.

Na umotywowany wniosek osoby kierującej komórką organizacyjną, w której pracownik

jest zatrudniony, dyrektor generalny urzędu może zwolnić z obowiązku odbywania służby

przygotowawczej pracownika, którego wiedza lub umiejętności umożliwiają należyte wykonywanie

obowiązków służbowych.

8.

Zwolnienie z obowiązku odbywania służby przygotowawczej, o którym mowa w ust. 7, nie

wyłącza stosowania ust. 5.

1.

Osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, o której mowa w art. 35 ust. 3, podlega

pierwszej ocenie w służbie cywilnej.

2.

Pierwszej ocenie w służbie cywilnej, na zasadach określonych w art. 38, może podlegać

osoba zatrudniona w celu zastępstwa nieobecnego członka korpusu służby cywilnej.

3.

Pierwszej ocenie w służbie cywilnej nie podlega absolwent Krajowej Szkoły Administracji

Publicznej, który złożył wniosek o mianowanie w służbie cywilnej.

1.

Pierwsza ocena w służbie cywilnej jest dokonywana nie wcześniej niż po upływie 8 miesięcy

od nawiązania stosunku pracy i nie później niż miesiąc przed upływem okresu, na który

została zawarta umowa o pracę ocenianego.

2.

Bezpośredni przełożony ocenianego w porozumieniu z kierującym komórką organizacyjną,

w której pracownik jest zatrudniony, dokonuje pierwszej oceny w służbie cywilnej,

biorąc pod uwagę

1)

postawę pracownika, jego zaangażowanie i postępy w pracy, relacje ze współpracownikami

oraz terminowość wykonywania zadań;

2)

wynik egzaminu ze służby przygotowawczej;

3)

sporządzone przez ocenianego pracownika sprawozdanie dotyczące zadań realizowanych

przez niego w trakcie przepracowanego okresu.

3.

Po dokonaniu oceny kierujący komórką organizacyjną wnioskuje do dyrektora generalnego

urzędu w przypadku

1)

przyznania oceny pozytywnej - o zawarcie z ocenionym umowy o pracę na czas nieokreślony

albo

2)

przyznania oceny negatywnej - o niezawieranie z ocenionym umowy o pracę na czas nieokreślony

albo o rozwiązanie umowy o pracę na czas określony.

4.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i sposób

dokonywania pierwszej oceny w służbie cywilnej, w tym

1)

sposób i tryb dokonywania pierwszej oceny w służbie cywilnej,

2)

wzór arkusza pierwszej oceny w służbie cywilnej,

3)

zakres i wzór formularza sprawozdania dotyczącego zadań realizowanych przez ocenianego

pracownika w trakcie przepracowanego okresu,

4)

warunki przyznawania oceny pozytywnej lub negatywnej

- kierując się potrzebą tworzenia profesjonalnego korpusu służby cywilnej oraz zapewnienia

obiektywizmu dokonywanych ocen.

Prezes Rady Ministrów, zgodnie z odrębnymi przepisami, wskazuje absolwentom kolejnych

roczników Krajowej Szkoły Administracji Publicznej pierwsze stanowiska pracy przedstawione

przez Szefa Służby Cywilnej.

O uzyskanie mianowania w służbie cywilnej może ubiegać się osoba, która

1)

jest pracownikiem służby cywilnej;

2)

posiada co najmniej trzyletni staż pracy w służbie cywilnej lub uzyskała zgodę dyrektora

generalnego urzędu na przystąpienie do postępowania kwalifikacyjnego przed upływem

tego terminu, jednak nie wcześniej niż po upływie dwóch lat od nawiązania stosunku

pracy w służbie cywilnej;

3)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

4)

zna co najmniej jeden język obcy spośród języków roboczych Unii Europejskiej lub jeden

z następujących języków obcych: arabski, białoruski, chiński, islandzki, japoński,

norweski, rosyjski, ukraiński;

5)

jest żołnierzem rezerwy lub nie podlega powszechnemu obowiązkowi obrony.

1.

Szef Służby Cywilnej określa i publikuje w Biuletynie Kancelarii wzór zgłoszenia do

postępowania kwalifikacyjnego dla pracowników służby cywilnej ubiegających się o mianowanie

oraz wzór wniosku o mianowanie dla absolwentów Krajowej Szkoły Administracji Publicznej.

2.

Szef Służby Cywilnej, w terminie 14 dni od opublikowania ustawy budżetowej, podaje

do publicznej wiadomości przez ogłoszenie w Biuletynie Kancelarii maksymalną liczbę

nowych mianowań w danym roku.

1.

Pracownik służby cywilnej kieruje do Szefa Służby Cywilnej zgłoszenie do postępowania

kwalifikacyjnego. Zgłoszenie do postępowania kwalifikacyjnego w danym roku kalendarzowym

składa się w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 maja.

2.

Absolwenci Krajowej Szkoły Administracji Publicznej, którzy spełniają warunki określone

w art. 40 pkt 1 i 4, składają do Szefa Służby Cywilnej wniosek o mianowanie w służbie

cywilnej. Wnioski o mianowanie składa się w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31

maja.

3.

Dyrektor generalny właściwego urzędu potwierdza spełnianie przez pracownika służby

cywilnej składającego zgłoszenie lub wniosek, o którym mowa w art. 41 ust. 1, warunków

określonych w art. 4 pkt 1-3 i art. 40.

1.

Krajowa Szkoła Administracji Publicznej, z zastrzeżeniem art. 42 ust. 2, prowadzi

postępowanie kwalifikacyjne dla pracowników służby cywilnej ubiegających się o mianowanie.

2.

W celu przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego jest powoływany zespół sprawdzający.

3.

W toku postępowania kwalifikacyjnego przeprowadza się sprawdzian, w trakcie którego

w odrębnych częściach sprawdza się wiedzę i umiejętności niezbędne do wypełniania

zadań służby cywilnej.

4.

Wyniki postępowania kwalifikacyjnego wyraża się w punktach.

5.

Punkty przyznaje się osobno za każdą część sprawdzianu.

6.

Warunkiem zakończenia sprawdzianu z wynikiem pozytywnym jest uzyskanie w każdej części

sprawdzianu co najmniej 1/3 maksymalnej możliwej do uzyskania w tej części liczby

punktów oraz uzyskanie w całym sprawdzianie co najmniej 3/5 maksymalnej możliwej do

uzyskania w całym sprawdzianie liczby punktów.

7.

Zsumowane wyniki, o których mowa w ust. 6, podlegają uszeregowaniu w porządku malejącym

i są publikowane w Biuletynie Kancelarii.

1.

Szef Służby Cywilnej sprawuje nadzór nad zgodnym z przepisami prawa przebiegiem postępowania

kwalifikacyjnego.

2.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w przebiegu postępowania kwalifikacyjnego

Szef Służby Cywilnej nakazuje usunięcie naruszenia prawa.

1.

Osoba przystępująca do postępowania kwalifikacyjnego wnosi za nie opłatę w wysokości

nie wyższej niż 50% minimalnego wynagrodzenia za pracę przewidzianego w przepisach

o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.

2.

Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi przychód Krajowej Szkoły Administracji Publicznej.

Posiadanie przez absolwenta Krajowej Szkoły Administracji Publicznej wiedzy, umiejętności

i predyspozycji kierowniczych niezbędnych do wypełniania zadań służby cywilnej sprawdzane

jest w toku kształcenia w tej szkole i potwierdzane dyplomem jej ukończenia.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania postępowania

kwalifikacyjnego w służbie cywilnej, ustalając

1)

zakres tematyczny postępowania kwalifikacyjnego,

2)

organizację i sposób prowadzenia postępowania kwalifikacyjnego oraz szczegółowe zasady

przyznawania punktów, o których mowa w art. 43 ust. 5,

3)

minimalne liczby punktów, o których mowa w art. 43 ust. 6,

4)

rodzaje dokumentów potwierdzających spełnianie warunku określonego w art. 40 pkt 4,

5)

wysokość i sposób wnoszenia opłaty, o której mowa w art. 45

- biorąc pod uwagę konieczność sprawdzenia w postępowaniu kwalifikacyjnym wiedzy i

umiejętności wymaganych od urzędnika służby cywilnej.

1.

Mianowań dokonuje się w ramach limitu, o którym mowa w art. 7 ust. 1.

2.

Szef Służby Cywilnej dokonuje w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej mianowania pracownika

służby cywilnej, który ukończył w danym roku postępowanie kwalifikacyjne z wynikiem

pozytywnym i z miejscem uprawniającym do mianowania lub ukończył Krajową Szkołę Administracji

Publicznej.

3.

Osiągnięcie miejsca uprawniającego do mianowania oznacza uzyskanie w postępowaniu

kwalifikacyjnym wyniku pozytywnego z sumą punktów pozwalającą na mianowanie wszystkich

osób, które uzyskały tę sumę punktów bez konieczności przekroczenia limitu, o którym

mowa w art. 7 ust. 1. Ustalenie miejsca uprawniającego do mianowania następuje po

uwzględnieniu liczby mianowań absolwentów Krajowej Szkoły Administracji Publicznej.

4.

Z dniem mianowania dotychczasowy stosunek pracy przekształca się w stosunek pracy

na podstawie mianowania.

1.

Akt mianowania urzędnika służby cywilnej zawiera imię i nazwisko urzędnika oraz datę

mianowania.

2.

Akt mianowania sporządza się na piśmie.

1.

Urzędnik służby cywilnej składa uroczyste ślubowanie o następującej treści

„

Ślubuję służyć Państwu Polskiemu, przestrzegać Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, sumiennie i bezstronnie wykonywać obowiązki urzędnika służby cywilnej zgodnie z

najlepszą wiedzą i wolą

”

.

2.

Do treści ślubowania, o którym mowa w ust. 1, urzędnik służby cywilnej może dodać

słowa „Tak mi dopomóż Bóg”.

3.

Złożenie ślubowania urzędnik służby cywilnej potwierdza podpisem.

1.

Dyrektor generalny urzędu przyznaje urzędnikowi służby cywilnej, w terminie siedmiu

dni od dnia mianowania, najniższy stopień służbowy przysługujący od dnia mianowania.

2.

Przyznanie stopnia służbowego następuje w formie pisemnej.

3.

Czynności, o których mowa w ust. 1, w odniesieniu do dyrektora generalnego urzędu

dokonuje Szef Służby Cywilnej.

1.

Stanowisko Prezesa może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Funduszu.

2.

Informację o naborze na stanowisko Prezesa ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia

w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie Funduszu oraz w Biuletynie Informacji

Publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm., i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie

powinno zawierać

1)

nazwę i adres Funduszu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

3.

Termin, o którym mowa w ust. 2 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

4.

Nabór na stanowisko Prezesa przeprowadza zespół, powołany przez ministra właściwego

do spraw zabezpieczenia społecznego, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i

doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia

się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku,

na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

5.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 4, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

6.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 5, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

7.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw zabezpieczenia społecznego.

8.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres Funduszu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

9.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w biuletynach

informacji publicznej, o których mowa w ust. 2. Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres Funduszu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

10.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

11.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska zastępców Prezesa powołuje Prezes.

12.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowisko zastępcy Prezesa stosuje się odpowiednio

ust. 1-10.

Wyższymi stanowiskami w służbie cywilnej są stanowiska

1)

dyrektora generalnego urzędu;

2)

kierującego departamentem lub komórką równorzędną w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów,

urzędzie ministra, urzędzie obsługującym przewodniczącego komitetu wchodzącego w skład

Rady Ministrów, urzędzie centralnego organu administracji rządowej oraz kierującego

wydziałem lub komórką równorzędną w urzędzie wojewódzkim, a także zastępcy tych osób;

3)

wojewódzkiego lekarza weterynarii i jego zastępcy;

4

kierującego komórką organizacyjną w Biurze Nasiennictwa Leśnego, a także zastępcy

tej osoby.

Wyższe stanowisko w służbie cywilnej może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

nie była karana zakazem zajmowania stanowisk kierowniczych w urzędach organów władzy

publicznej lub pełnienia funkcji związanych z dysponowaniem środkami publicznymi;

3)

posiada kompetencje kierownicze;

4)

posiada co najmniej sześcioletni staż pracy, w tym co najmniej trzyletni staż pracy

na stanowisku kierowniczym w jednostkach sektora finansów publicznych - w przypadku

ubiegania się o stanowisko dyrektora generalnego urzędu;

5)

posiada co najmniej trzyletni staż pracy, w tym co najmniej roczny na stanowisku kierowniczym

lub dwuletni na stanowisku samodzielnym, w jednostkach sektora finansów publicznych

- w przypadku ubiegania się o stanowisko, o którym mowa w art. 52 pkt 2-4;

6)

spełnia wymagania określone w opisie stanowiska pracy oraz w przepisach odrębnych.

1.

Obsadzenie wyższego stanowiska w służbie cywilnej następuje w drodze otwartego i konkurencyjnego

naboru. Nabór przeprowadza się niezwłocznie po zaistnieniu okoliczności uzasadniających

obsadzenie stanowiska.

2.

Obsadzenie stanowiska zastępcy kierującego departamentem lub komórką równorzędną,

o którym mowa w art. 52 pkt 2, stanowiska zastępcy wojewódzkiego lekarza weterynarii,

o którym mowa w art. 52 pkt 3 oraz stanowiska zastępcy kierującego komórką organizacyjną,

o którym mowa w art. 52 pkt 4, może nastąpić bez przeprowadzania naboru w drodze przeniesienia

członka korpusu służby cywilnej spełniającego wymagania na to stanowisko oraz posiadającego

ostatnią pozytywną ocenę okresową na jednym z dwóch najwyższych poziomów przewidzianych

w skali ocen, sporządzoną w okresie 24 miesięcy poprzedzających przeniesienie.

3.

W przypadku przeniesienia członka korpusu służby cywilnej, o którym mowa w ust. 2,

zatrudnionego w innym urzędzie, przepis art. 59 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

4.

Obsadzenie wyższego stanowiska w służbie cywilnej, o którym mowa w art. 52 pkt 2-4,

może nastąpić bez przeprowadzania naboru, w drodze oddelegowania osoby, o której mowa

w art. 2 ust. 3, pod warunkiem spełniania przez nią wymagań na to stanowisko.

5.

Informację o przeniesieniu lub oddelegowaniu, o których mowa w ust. 2 i 4, zamieszcza

się w Biuletynie Kancelarii.

6.

Obsadzenie wyższego stanowiska w służbie cywilnej nie może nastąpić w drodze powierzenia

pełnienia obowiązków.

1.

Informację o naborze na wyższe stanowisko w służbie cywilnej, o którym mowa w art.

54, ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie

urzędu, w Biuletynie urzędu oraz w Biuletynie Kancelarii; przepisy art. 28 ust. 3-5

stosuje się odpowiednio.

2.

Ogłoszenie powinno zawierać

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie wyższego stanowiska w służbie cywilnej, na które jest przeprowadzany nabór;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem, wynikające z przepisów ustaw;

4)

wymagania związane ze stanowiskiem, zgodnie z opisem danego stanowiska, ze wskazaniem,

które z nich są niezbędne, a które są pożądane;

4a

informację o warunkach pracy na danym stanowisku;

4b

informację, czy w miesiącu poprzedzającym datę upublicznienia ogłoszenia wskaźnik

zatrudnienia osób niepełnosprawnych w urzędzie, w rozumieniu przepisów o rehabilitacji

zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, wynosi co najmniej

6%;

5)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

6)

wskazanie wymaganych dokumentów;

7)

termin i miejsce składania dokumentów;

8)

informację o metodach i technikach naboru.

2a

Wymagania, o których mowa w ust. 2 pkt 3 i 4, określa się w sposób następujący

1)

wymagania niezbędne to wymagania konieczne do podjęcia pracy na danym stanowisku;

2)

wymagania pożądane to pozostałe wymagania, pozwalające na optymalne wykonywanie zadań

na danym stanowisku.

2b

Kandydat, który zamierza skorzystać z uprawnienia, o którym mowa w art. 57 ust. 2,

jest obowiązany do złożenia wraz z dokumentami kopii dokumentu potwierdzającego niepełnosprawność.

3.

Ogłoszenie może zawierać informację o możliwości złożenia referencji dotyczących dotychczasowej

działalności zawodowej kandydata.

1.

Nabór na wyższe stanowisko w służbie cywilnej, o którym mowa w art. 54 ust. 1, przeprowadza

zespół liczący

1)

co najmniej 5 członków korpusu służby cywilnej, których wiedza i doświadczenie dają

rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów - w przypadku naboru na stanowisko dyrektora

generalnego urzędu i wojewódzkiego lekarza weterynarii;

2)

co najmniej 3 członków korpusu służby cywilnej, których wiedza i doświadczenie dają

rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów - w przypadku naboru na pozostałe wyższe

stanowiska w służbie cywilnej.

2.

Nabór na wyższe stanowisko w służbie cywilnej ma charakter konkursu, w którym biorą

udział kandydaci ubiegający się o dane stanowisko.

3.

Zespół powołuje

1)

Szef Służby Cywilnej - w przypadku naboru na stanowisko dyrektora generalnego urzędu;

2)

dyrektor generalny urzędu - w przypadku naboru na stanowiska, o których mowa w art.

52 pkt 2;

3)

Główny Lekarz Weterynarii - w przypadku naboru na stanowiska, o których mowa w art.

52 pkt 3;

4

dyrektor Biura Nasiennictwa Leśnego - w przypadku naboru na stanowisko, o którym mowa

w art. 52 pkt 4.

4.

W toku naboru na wyższe stanowisko w służbie cywilnej ocenie podlega w szczególności

doświadczenie zawodowe kandydata, wiedza niezbędna do wykonywania zadań na stanowisku,

na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

5.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych może być dokonana na zlecenie zespołu przez

osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie kwalifikacje do dokonania

tej oceny.

6.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 5, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o wyższe stanowisko w służbie cywilnej,

uzyskanych w trakcie naboru.

7.

Szef Służby Cywilnej może skierować swojego przedstawiciela w celu obserwacji przebiegu

procesu naboru przeprowadzanego na stanowiska, o których mowa w art. 52 pkt 2-4.

8.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w przebiegu procesu naboru na wyższe stanowiska

w służbie cywilnej, Szef Służby Cywilnej niezwłocznie nakazuje usunięcie stwierdzonych

nieprawidłowości lub ponowne przeprowadzenie naboru.

9.

Wykonywanie przez członka korpusu służby cywilnej zadań, o których mowa w ust. 1 i

7, jest traktowane na równi z wykonywaniem przez niego obowiązków służbowych.

1

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 2 najlepszych kandydatów, spełniających

wymagania niezbędne oraz w największym stopniu spełniających wymagania pożądane, których

przedstawia odpowiednio

1)

Szefowi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, właściwemu ministrowi, przewodniczącemu

komitetu wchodzącego w skład Rady Ministrów, kierownikowi urzędu centralnego organu

administracji rządowej albo wojewodzie - w przypadku naboru na stanowisko dyrektora

generalnego urzędu;

2)

dyrektorowi generalnemu urzędu - w przypadku naboru na stanowiska, o których mowa

w art. 52 pkt 2;

3)

Głównemu Lekarzowi Weterynarii - w przypadku naboru na stanowiska, o których mowa

w art. 52 pkt 3;

4

dyrektorowi Biura Nasiennictwa Leśnego - w przypadku naboru na stanowisko, o którym

mowa w art. 52 pkt 4.

2

Jeżeli w urzędzie wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych, w rozumieniu przepisów

o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, w

miesiącu poprzedzającym datę upublicznienia ogłoszenia o naborze, jest niższy niż

6%, pierwszeństwo w zatrudnieniu przysługuje osobie niepełnosprawnej, o ile znajduje

się w gronie osób, o których mowa w ust. 1.

1.

Z przeprowadzonego naboru na wyższe stanowisko w służbie cywilnej zespół sporządza

protokół zawierający

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie wyższego stanowiska w służbie cywilnej, na które był przeprowadzany nabór,

oraz liczbę kandydatów;

3

imiona, nazwiska i miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego nie więcej niż 2 najlepszych kandydatów, spełniających wymagania określone w ogłoszeniu

o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu przeprowadzającego nabór.

2.

Przepis art. 31 stosuje się odpowiednio.

1.

Prezesa Kasy powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego

i konkurencyjnego naboru, na wniosek ministra właściwego do spraw rozwoju wsi. Prezes

Rady Ministrów odwołuje Prezesa Kasy.

2.

Prezes Kasy może mieć jednego zastępcę albo dwóch zastępców. Zastępcę Prezesa Kasy

powołuje minister właściwy do spraw rozwoju wsi, spośród osób wyłonionych w drodze

otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek Prezesa, złożony po zasięgnięciu opinii

Rady Rolników. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi odwołuje zastępcę Prezesa Kasy.

3.

Prezes kieruje Kasą oraz wykonuje zadania przewidziane w ustawie i zadania wynikające

z odrębnych przepisów.

4.

Stanowisko Prezesa Kasy może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Prezesa Kasy.

5.

Informację o naborze na stanowisko Prezesa Kasy ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia

w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej,

o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm., i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie

powinno zawierać

1)

nazwę i adres Kasy;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

6.

Termin, o którym mowa w ust. 5 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

7.

Nabór na stanowisko Prezesa Kasy przeprowadza zespół, powołany przez ministra właściwego

do spraw rozwoju wsi, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie

dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie

zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na które

jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

8.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 7, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

9.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 8, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

10.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw rozwoju wsi.

11.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres Kasy;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

12.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynach

Informacji Publicznej, o których mowa w ust. 5. Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres Kasy;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

13.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

14.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 2, powołuje Prezes

Kasy.

15.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowisko, o którym mowa w ust. 2, stosuje się

odpowiednio ust. 4-13.

1.

Szef Służby Cywilnej, z upoważnienia Prezesa Rady Ministrów, na pisemny wniosek odpowiednio

1)

Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów,

2)

właściwego ministra,

3)

przewodniczącego komitetu wchodzącego w skład Rady Ministrów,

4)

kierownika urzędu centralnego organu administracji rządowej,

5)

wojewody

- niezwłocznie przenosi na stanowisko dyrektora generalnego urzędu członka korpusu

służby cywilnej albo, z zastrzeżeniem art. 35 ust. 7, zawiera umowę o pracę na czas

nieokreślony z osobą niebędącą członkiem korpusu służby cywilnej, wybraną spośród

osób wyłonionych w drodze naboru na to stanowisko.

2.

Dyrektor generalny urzędu niezwłocznie przenosi na stanowisko wymienione w art. 52

pkt 2 członka korpusu służby cywilnej zatrudnionego w tym urzędzie albo, z zastrzeżeniem

art. 35 ust. 7, zawiera umowę o pracę na czas nieokreślony z osobą niebędącą członkiem

korpusu służby cywilnej, wybraną spośród osób wyłonionych w drodze naboru na to stanowisko.

3.

Członka korpusu służby cywilnej wybranego spośród osób wyłonionych w drodze naboru

na stanowisko wymienione w art. 52 pkt 2, zatrudnionego w innym urzędzie, niezwłocznie

przenosi na to stanowisko dyrektor generalny urzędu, w którym członek korpusu służby

cywilnej ma być zatrudniony, w porozumieniu z dyrektorem generalnym urzędu, w którym

jest on zatrudniony.

4.

Główny Lekarz Weterynarii w porozumieniu z właściwym wojewodą niezwłocznie przenosi

na stanowisko wymienione w art. 52 pkt 3 członka korpusu służby cywilnej albo, z zastrzeżeniem

art. 35 ust. 7, zawiera umowę o pracę na czas nieokreślony z osobą niebędącą członkiem

korpusu służby cywilnej, wybraną spośród osób wyłonionych w drodze naboru na to stanowisko.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

5.

Osoba, o której mowa w art. 56 ust. 3 pkt 4, niezwłocznie przenosi na stanowisko wymienione

w art. 52 pkt 4 członka korpusu służby cywilnej albo, z zastrzeżeniem art. 35 ust.

7, zawiera umowę o pracę na czas nieokreślony z osobą niebędącą członkiem korpusu

służby cywilnej, wybraną spośród osób wyłonionych w drodze naboru na to stanowisko.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

6.

Jeżeli w ciągu 3 miesięcy od dnia obsadzenia wyższego stanowiska w służbie cywilnej

w drodze naboru zaistnieje konieczność ponownego obsadzenia tego samego stanowiska,

może objąć je osoba wyłoniona w trakcie ostatniego naboru, o której mowa w art. 58

ust. 1 pkt 3. Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio.

Pracownika służby cywilnej zatrudnionego na wyższym stanowisku w służbie cywilnej

nie kieruje się na służbę przygotowawczą.

1.

Jeżeli przemawiają za tym uzasadnione potrzeby urzędu lub interes służby cywilnej,

członka korpusu służby cywilnej zajmującego wyższe stanowisko w służbie cywilnej można

przenieść w każdym czasie na stanowisko urzędnicze w tej samej miejscowości co najmniej

równorzędne pod względem płacowym ze stanowiskiem zajmowanym przed zatrudnieniem na

wyższym stanowisku w służbie cywilnej, zgodne z jego kwalifikacjami i przygotowaniem

zawodowym, a członka korpusu służby cywilnej, który przed zatrudnieniem na tym stanowisku

nie był zatrudniony w służbie cywilnej - na inne stanowisko urzędnicze w tej samej

miejscowości, zgodne z jego kwalifikacjami i przygotowaniem zawodowym.

2.

Przeniesienia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje

1)

Szef Służby Cywilnej z upoważnienia Prezesa Rady Ministrów na pisemny wniosek osoby

wymienionej w art. 59 ust. 1 pkt 1-5 - w stosunku do członka korpusu służby cywilnej

zatrudnionego na stanowisku dyrektora generalnego urzędu;

2)

dyrektor generalny urzędu - w stosunku do członka korpusu służby cywilnej zatrudnionego

na stanowisku wymienionym w art. 52 pkt 2;

3)

Główny Lekarz Weterynarii - w stosunku do członka korpusu służby cywilnej zatrudnionego

na stanowisku wymienionym w art. 52 pkt 3;

4)

osoby wymienione w art. 56 ust. 3 pkt 4 - w stosunku do członka korpusu służby cywilnej

zatrudnionego na stanowisku wymienionym w art. 52 pkt 4.

3.

Przeniesienia, o którym mowa w ust. 2 pkt 2-4, do innego urzędu dokonuje się w porozumieniu

z dyrektorem generalnym urzędu, do którego ma nastąpić przeniesienie.

4.

Członek korpusu służby cywilnej przeniesiony na zasadach określonych w ust. 1 zachowuje

prawo do dotychczasowego wynagrodzenia, jeżeli jest ono wyższe od przysługującego

na nowym stanowisku pracy, przez okres

1)

jednego miesiąca - jeżeli zajmował wyższe stanowisko w służbie cywilnej, z którego

został przeniesiony, przez okres nie dłuższy niż 3 miesiące;

2)

dwóch miesięcy - jeżeli zajmował wyższe stanowisko w służbie cywilnej, z którego został

przeniesiony, przez okres dłuższy niż 3 miesiące i nie dłuższy niż 12 miesięcy;

3)

trzech miesięcy - jeżeli zajmował wyższe stanowisko w służbie cywilnej, z którego

został przeniesiony, przez okres dłuższy niż 12 miesięcy.

1.

Jeżeli jest to uzasadnione potrzebami urzędu, dyrektor generalny urzędu może w każdym

czasie przenieść urzędnika służby cywilnej na inne stanowisko w tym samym urzędzie

w tej samej miejscowości, uwzględniając jego przygotowanie zawodowe.

2.

Urzędnik, o którym mowa w ust. 1, zachowuje prawo do dotychczasowego wynagrodzenia,

jeżeli jest ono wyższe od przysługującego na nowym stanowisku, przez okres trzech

miesięcy następujących po miesiącu, w którym został przeniesiony na nowe stanowisko.

Wysokość dodatku służby cywilnej pozostaje bez zmiany.

1.

Jeżeli przemawia za tym interes służby cywilnej, Szef Służby Cywilnej może przenieść

urzędnika służby cywilnej do innego urzędu w tej samej miejscowości.

2.

Szef Służby Cywilnej, jeżeli przemawia za tym szczególny interes służby cywilnej,

może przenieść urzędnika służby cywilnej do innego urzędu w innej miejscowości na

okres nie dłuższy niż 2 lata. Przeniesienie takie może nastąpić najwyżej dwa razy

w czasie trwania stosunku pracy urzędnika służby cywilnej.

3.

Niedopuszczalne jest przeniesienie, o którym mowa w ust. 2, bez zgody urzędnika służby

cywilnej - kobiety w ciąży lub osoby będącej jedynym opiekunem dziecka w wieku do

lat piętnastu. Nie można także dokonać takiego przeniesienia w przypadku, gdy stoją

temu na przeszkodzie szczególnie ważne względy osobiste lub rodzinne urzędnika.

1.

Przeniesienie członka korpusu służby cywilnej do innego urzędu, także w innej miejscowości,

na jego wniosek lub za jego zgodą, może nastąpić w każdym czasie.

2.

Przeniesienia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje dyrektor generalny urzędu, w którym

członek korpusu służby cywilnej ma być zatrudniony, w porozumieniu z dyrektorem generalnym

urzędu, w którym dotychczas jest zatrudniony.

Przeniesienie członka korpusu służby cywilnej poza korpus służby cywilnej następuje

na podstawie odrębnych przepisów.

W razie likwidacji urzędu, w którym urzędnik służby cywilnej wykonuje pracę, lub reorganizacji

tego urzędu w sposób uniemożliwiający dalsze zatrudnienie urzędnika służby cywilnej

Szef Służby Cywilnej przenosi go do innego urzędu w tej samej lub innej miejscowości

oraz zobowiązuje dyrektora generalnego tego urzędu do wyznaczenia urzędnikowi służby

cywilnej stanowiska, uwzględniając jego przygotowanie zawodowe.

1.

Od decyzji określonej w art. 63 i 66 urzędnikowi służby cywilnej przysługuje odwołanie

do Prezesa Rady Ministrów w ciągu 14 dni od dnia doręczenia decyzji.

2.

Wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji.

1.

Stosunek pracy członka korpusu służby cywilnej tymczasowo aresztowanego ulega z mocy

prawa zawieszeniu. W okresie zawieszenia członek korpusu służby cywilnej otrzymuje

połowę wynagrodzenia przysługującego mu do dnia tymczasowego aresztowania.

2.

W przypadku umorzenia postępowania karnego albo wydania wyroku uniewinniającego członkowi

korpusu służby cywilnej należy wypłacić pozostałą część wynagrodzenia miesięcznego;

nie dotyczy to warunkowego umorzenia postępowania karnego.

3.

Okres zawieszenia stosunku pracy wskutek tymczasowego aresztowania wlicza się do okresu

zatrudnienia, od którego zależą uprawnienia pracownicze członka korpusu służby cywilnej.

1.

Dyrektor generalny urzędu może zawiesić członka korpusu służby cywilnej w pełnieniu

obowiązków, jeżeli zostało wszczęte przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne lub

karne.

2.

Okres zawieszenia, o którym mowa w ust. 1, trwa do czasu zakończenia postępowania

dyscyplinarnego lub karnego, nie dłużej jednak niż trzy miesiące.

3.

W okresie zawieszenia, o którym mowa w ust. 1, członek korpusu służby cywilnej zachowuje

prawo do wynagrodzenia oraz innych uprawnień i świadczeń przysługujących w służbie

cywilnej.

4.

Okres zawieszenia wlicza się do okresu zatrudnienia, od którego zależą uprawnienia

pracownicze członka korpusu służby cywilnej.

Stosunek pracy urzędnika służby cywilnej wygasa w razie

1)

odmowy złożenia ślubowania;

2)

utraty obywatelstwa państwa należącego do Unii Europejskiej lub innego państwa, którego

obywatelom na podstawie umów międzynarodowych lub przepisów prawa wspólnotowego przysługuje

prawo do podjęcia zatrudnienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

3)

prawomocnego orzeczenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby cywilnej;

4)

prawomocnego skazania za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

5)

prawomocnego orzeczenia utraty praw publicznych lub zakazu wykonywania zawodu urzędnika

w służbie cywilnej;

6)

upływu trzech miesięcy nieobecności w pracy z powodu tymczasowego aresztowania;

7)

odmowy wykonania decyzji w sprawie przeniesienia, o którym mowa w art. 62 i 63, lub

niepodjęcia pracy w urzędzie, do którego urzędnik został przeniesiony w trybie art.

66.

1.

Rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem służby cywilnej następuje, z zachowaniem

trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, w razie

1)

dwukrotnej, następującej po sobie, negatywnej oceny, o której mowa w art. 81 ust.

1;

2)

stwierdzenia przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych trwałej niezdolności

do pracy uniemożliwiającej wykonywanie obowiązków urzędnika służby cywilnej; w celu

zbadania stanu zdrowia urzędnika tego można skierować do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

z urzędu lub na jego prośbę;

3)

utraty nieposzlakowanej opinii;

4)

likwidacji urzędu, jeżeli nie jest możliwe przeniesienie, o którym mowa w art. 66.

2.

Rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem służby cywilnej może nastąpić, z zachowaniem

trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, w razie

1)

(uchylony);

2)

odmowy poddania się badaniu przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

3.

Rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem służby cywilnej bez wypowiedzenia może nastąpić

w razie jego nieobecności w pracy z powodu choroby trwającej dłużej niż rok.

4.

W razie niezdolności do pracy z powodu choroby, o której mowa w ust. 3, urzędnik służby

cywilnej zachowuje prawo do świadczeń pieniężnych przez okres przewidziany w przepisach

o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

5.

Rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem służby cywilnej z przyczyn określonych w

ust. 1-3 nie może naruszać przepisów dotyczących szczególnej ochrony pracowników w

zakresie wypowiedzenia i rozwiązania stosunku pracy.

6.

Rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem służby cywilnej może nastąpić także w drodze

porozumienia stron lub za trzymiesięcznym wypowiedzeniem na skutek rezygnacji urzędnika

służby cywilnej.

7.

Rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem służby cywilnej bez wypowiedzenia z winy

urzędnika może nastąpić w razie

1)

ciężkiego naruszenia przez urzędnika podstawowych obowiązków członka korpusu służby

cywilnej, jeżeli wina urzędnika jest oczywista;

2)

popełnienia przez urzędnika w czasie trwania stosunku pracy przestępstwa, które uniemożliwia

dalsze zatrudnienie, jeżeli przestępstwo jest oczywiste lub zostało stwierdzone prawomocnym

wyrokiem;

3)

zawinionej przez urzędnika utraty uprawnień koniecznych do wykonywania pracy na zajmowanym

stanowisku, jeżeli nie jest możliwe wyznaczenie urzędnikowi stanowiska uwzględniającego

jego przygotowanie zawodowe.

8.

Rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem służby cywilnej bez wypowiedzenia z winy

urzędnika nie może nastąpić po upływie miesiąca od dnia uzyskania wiadomości o okoliczności

uzasadniającej rozwiązanie stosunku pracy.

W okresie wypowiedzenia członek korpusu służby cywilnej może być zwolniony z pełnienia

obowiązków, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia.

1.

W razie rozwiązania stosunku pracy z urzędnikiem służby cywilnej z przyczyn określonych

w art. 71 ust. 1 pkt 4, w okresie między ustaniem zatrudnienia w likwidowanym urzędzie

a podjęciem pracy lub działalności gospodarczej urzędnikowi temu przysługuje świadczenie

pieniężne ze środków budżetu państwa, przez okres nie dłuższy niż 6 miesięcy, obliczane

jak ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy. Świadczenie to nie przysługuje urzędnikowi,

który nabył prawo do emerytury.

2.

W razie gdy w okresie, o którym mowa w ust. 1, były urzędnik służby cywilnej pobiera

zasiłek chorobowy albo macierzyński, wysokość świadczenia pieniężnego ulega odpowiedniemu

obniżeniu.

3.

Okres pobierania świadczenia pieniężnego, o którym mowa w ust. 1, wlicza się do okresów

pracy wymaganych do nabycia lub zachowania uprawnień pracowniczych oraz do okresów

zatrudnienia w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń

Społecznych - na takich warunkach, na jakich wlicza się okres pobierania zasiłku dla

bezrobotnych, określonych w przepisach o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku

pracy. Od świadczenia pieniężnego urząd odprowadza składkę na ubezpieczenia społeczne

na zasadach przewidzianych dla wynagrodzenia wypłacanego w czasie trwania stosunku

pracy.

1.

Stanowisko Prezesa Zakładu może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Zakładu.

2.

Informację o naborze na stanowisko Prezesa Zakładu ogłasza się przez umieszczenie

ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie Zakładu oraz w Biuletynie Informacji

Publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm., i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie

powinno zawierać

1)

nazwę i adres Zakładu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

3.

Termin, o którym mowa w ust. 2 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

4.

Nabór na stanowisko Prezesa Zakładu przeprowadza zespół, powołany przez Szefa Kancelarii

Prezesa Rady Ministrów z upoważnienia Prezesa Rady Ministrów, liczący co najmniej

3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów.

W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania

zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

5.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 4, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

6.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 5, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

7.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia Szefowi

Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

8.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres Zakładu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

9.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w biuletynach

informacji publicznej, o których mowa w ust. 2. Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres Zakładu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

10.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

Dyrektor generalny urzędu rozwiązuje stosunek pracy lub stwierdza wygaśnięcie stosunku

pracy członka korpusu służby cywilnej.

W razie przeniesienia członka korpusu służby cywilnej do innego urzędu jego akta osobowe

wraz z pozostałą dokumentacją w sprawach związanych ze stosunkiem pracy przekazuje

się do urzędu, w którym członek korpusu służby cywilnej ma być zatrudniony.

1.

Członek korpusu służby cywilnej jest obowiązany w szczególności

1)

przestrzegać Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i innych przepisów prawa;

2)

chronić interesy państwa oraz prawa człowieka i obywatela;

3)

racjonalnie gospodarować środkami publicznymi;

4)

rzetelnie i bezstronnie, sprawnie i terminowo wykonywać powierzone zadania;

5)

dochowywać tajemnicy ustawowo chronionej;

6)

rozwijać wiedzę zawodową;

7)

godnie zachowywać się w służbie oraz poza nią.

2.

Dyrektor generalny urzędu jest obowiązany zapewnić członkowi korpusu służby cywilnej

właściwe warunki do wykonywania obowiązków określonych w ustawie.

Do kontroli wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje

się przepisy dotychczasowe.

1.

Członek korpusu służby cywilnej jest obowiązany wykonywać polecenia służbowe przełożonych.

2.

Jeżeli członek korpusu służby cywilnej jest przekonany, że polecenie jest niezgodne

z prawem albo zawiera znamiona pomyłki, jest on obowiązany na piśmie poinformować

o tym przełożonego. W razie pisemnego potwierdzenia polecenia jest obowiązany je wykonać.

3.

Członek korpusu służby cywilnej nie wykonuje polecenia, jeżeli prowadziłoby to do

popełnienia przestępstwa lub wykroczenia, o czym niezwłocznie informuje dyrektora

generalnego urzędu.

Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie trzech miesięcy

od dnia ogłoszenia.

1.

Członek korpusu służby cywilnej przy wykonywaniu obowiązków służbowych nie może kierować

się interesem jednostkowym lub grupowym.

2.

Członkowi korpusu służby cywilnej nie wolno publicznie manifestować poglądów politycznych.

3.

Członkowi korpusu służby cywilnej nie wolno uczestniczyć w strajku lub akcji protestacyjnej

zakłócającej normalne funkcjonowanie urzędu.

4.

Członek korpusu służby cywilnej nie może łączyć zatrudnienia w służbie cywilnej z

mandatem radnego.

5.

Urzędnik służby cywilnej nie ma prawa tworzenia partii politycznych ani uczestniczenia

w nich.

6.

Członek korpusu służby cywilnej zajmujący wyższe stanowisko w służbie cywilnej nie

może pełnić funkcji w związkach zawodowych.

7.

Przepis ust. 5 ma zastosowanie do pracownika służby cywilnej zajmującego wyższe stanowisko

w służbie cywilnej.

W urzędzie nie może powstać stosunek podległości służbowej między małżonkami oraz

osobami pozostającymi ze sobą w stosunku pokrewieństwa do drugiego stopnia włącznie

lub powinowactwa pierwszego stopnia oraz w stosunku przysposobienia, opieki lub kurateli.

1.

Członek korpusu służby cywilnej nie może podejmować dodatkowego zatrudnienia bez pisemnej

zgody dyrektora generalnego urzędu ani wykonywać czynności lub zajęć sprzecznych z

obowiązkami wynikającymi z ustawy lub podważających zaufanie do służby cywilnej.

2.

Urzędnik służby cywilnej nie może podejmować zajęć zarobkowych bez pisemnej zgody

dyrektora generalnego urzędu.

3.

Przepis ust. 2 ma zastosowanie do pracowników służby cywilnej zajmujących wyższe stanowiska

w służbie cywilnej.

4.

Dyrektorowi generalnemu urzędu pisemnej zgody na podjęcie zajęcia zarobkowego udziela

Szef Służby Cywilnej. Dyrektor generalny urzędu, wnioskując do Szefa Służby Cywilnej

o udzielenie zgody, załącza pisemną opinię kierownika urzędu.

1.

Urzędnik służby cywilnej oraz pracownik służby cywilnej zatrudniony na podstawie umowy

o pracę na czas nieokreślony podlega ocenie okresowej dokonywanej przez bezpośredniego

przełożonego, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Oceny okresowej, o której mowa w ust. 1, dokonuje

1)

Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, właściwy minister, przewodniczący komitetu

wchodzącego w skład Rady Ministrów, kierownik urzędu centralnego organu administracji

rządowej albo wojewoda, po zasięgnięciu opinii Szefa Służby Cywilnej - w przypadku

dyrektora generalnego urzędu;

2)

dyrektor generalny urzędu - w przypadku kierującego departamentem lub komórką równorzędną

w urzędach, o których mowa w art. 52 pkt 2;

3)

bezpośredni przełożony - w przypadku zastępcy osób, o których mowa w pkt 2;

4)

wojewoda po zasięgnięciu opinii Głównego Lekarza Weterynarii - w przypadku osób, o

których mowa w art. 52 pkt 3;

5)

bezpośredni przełożony - w przypadku osób, o których mowa w art. 52 pkt 4.

3.

Ocena okresowa dotyczy wykonywania przez członka korpusu służby cywilnej obowiązków

wynikających z opisu zajmowanego przez niego stanowiska pracy. Ocenę okresową sporządza

się na piśmie i niezwłocznie zapoznaje z nią ocenionego członka korpusu służby cywilnej.

4.

Ocenę okresową członka korpusu służby cywilnej sporządza się co 24 miesiące.

5.

Ocena okresowa członka korpusu służby cywilnej zawiera wnioski dotyczące indywidualnego

programu rozwoju zawodowego.

6.

Ocena okresowa jest sporządzana w razie zmiany stanowiska pracy, wiążącej się z istotną

zmianą zakresu obowiązków, jeżeli od dnia sporządzenia ostatniej oceny okresowej upłynęło

więcej niż 6 miesięcy. W przypadku osób ocenianych po raz pierwszy, ocenę sporządza

się, jeżeli okres podlegający ocenie jest dłuższy niż 6 miesięcy.

7.

W razie usprawiedliwionej nieobecności ocenianego w pracy, trwającej dłużej niż miesiąc,

termin, o którym mowa w ust. 4, ulega przedłużeniu o czas tej nieobecności.

8.

Oceniający może zmienić termin oceny, o którym mowa w ust. 4, w przypadku

1)

zmiany na stanowisku oceniającego w trakcie okresu, w którym oceniany podlega ocenie,

2)

przewidywanej, dłuższej, usprawiedliwionej nieobecności w pracy ocenianego, która

może uniemożliwić przeprowadzenie oceny,

3)

przewidywanej, dłuższej, usprawiedliwionej nieobecności w pracy oceniającego, która

może utrudnić przeprowadzenie oceny,

4)

złożenia przez ocenianego wniosku o zmianę terminu przeprowadzenia oceny

- jeżeli od dnia sporządzenia ostatniej oceny okresowej upłynęło więcej niż 6 miesięcy,

a w przypadku osób ocenianych po raz pierwszy, jeżeli okres podlegający ocenie jest

dłuższy niż 6 miesięcy.

9.

W razie uzyskania negatywnej oceny okresowej członek korpusu służby cywilnej podlega

ponownej ocenie po upływie 6 miesięcy od dnia zapoznania się z oceną.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i sposób przeprowadzania

ocen okresowych członków korpusu służby cywilnej, w tym

1)

kryteria, wzór arkusza, skalę ocen i tryb sporządzanej przez bezpośredniego przełożonego

oceny okresowej,

2)

kryteria, wzór arkusza, skalę ocen i tryb sporządzania oceny okresowej dyrektora generalnego

urzędu i wojewódzkiego lekarza weterynarii

- kierując się potrzebą stałego doskonalenia jakości wykonywania obowiązków przez

członków korpusu służby cywilnej oraz zapewnienia obiektywizmu dokonywanych ocen okresowych.

1.

Od oceny okresowej służy, w terminie 7 dni od dnia zapoznania się z oceną, sprzeciw

do dyrektora generalnego urzędu.

2.

Osoby, o których mowa w art. 81 ust. 2 pkt 1, 2 i 4, wnoszą sprzeciw do osoby, która

dokonała oceny okresowej, a osoby, o których mowa w art. 81 ust. 2 pkt 5, wnoszą sprzeciw

do osób wykonujących zadania dyrektora generalnego urzędu w jednostkach wymienionych

w art. 52 pkt 4.

3.

Sprzeciw rozpatruje się w terminie 14 dni od dnia wniesienia.

4.

W razie uwzględnienia sprzeciwu ocenę okresową zmienia się albo sporządza po raz drugi.

Od oceny okresowej sporządzonej po raz drugi przysługuje sprzeciw na zasadach określonych

w ust. 1-3.

5.

W razie nierozpatrzenia sprzeciwu w terminie albo nieuwzględnienia sprzeciwu od oceny

okresowej, członek korpusu służby cywilnej może, w terminie 14 dni od dnia doręczenia

decyzji albo od dnia upływu terminu, o którym mowa w ust. 3, odwołać się do sądu pracy.

1.

Stanowiska pracy w korpusie służby cywilnej podlegają opisowi i wartościowaniu.

2.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze zarządzenia, zasady dokonywania opisów i wartościowania

stanowisk pracy.

1.

Wynagrodzenie pracownika służby cywilnej składa się z wynagrodzenia zasadniczego przewidzianego

dla zajmowanego stanowiska pracy oraz dodatku za wieloletnią pracę w służbie cywilnej.

2.

Wynagrodzenie urzędnika służby cywilnej składa się z wynagrodzenia zasadniczego przewidzianego

dla zajmowanego stanowiska pracy, dodatku za wieloletnią pracę w służbie cywilnej

oraz dodatku służby cywilnej z tytułu posiadanego stopnia służbowego.

1.

Ustanawia się dziewięć stopni służbowych urzędników służby cywilnej.

2.

Stopniom służbowym są przyporządkowane stawki dodatku służby cywilnej z tytułu posiadanego

stopnia służbowego.

1.

Wynagrodzenie zasadnicze przewidziane dla zajmowanego stanowiska pracy oraz dodatek

służby cywilnej z tytułu posiadanego stopnia służbowego ustala się z zastosowaniem

mnożników kwoty bazowej, której wysokość ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa

budżetowa.

2.

(uchylony).

3.

(uchylony).

Członek korpusu służby cywilnej może otrzymać dodatek zadaniowy za wykonywanie dodatkowych,

powierzonych mu przez pracodawcę zadań na okres wykonywania tych zadań, ze środków

przeznaczonych na wynagrodzenia.

1.

Urzędnik służby cywilnej może otrzymać kolejny stopień służbowy po uzyskaniu pozytywnej

oceny, o której mowa w art. 81, jeżeli zawiera ona umotywowany wniosek bezpośredniego

przełożonego o przyznanie urzędnikowi służby cywilnej kolejnego stopnia służbowego.

2.

Urzędnik służby cywilnej, który od otrzymania ostatniego stopnia służbowego uzyskał

dwie kolejne następujące po sobie pozytywne oceny okresowe na jednym z dwóch najwyższych

poziomów przewidzianych w skali ocen, otrzymuje kolejny stopień służbowy w terminie

30 dni od dnia zapoznania urzędnika służby cywilnej z oceną okresową.

1.

Członkowi korpusu służby cywilnej przysługuje dodatek za wieloletnią pracę w służbie

cywilnej w wysokości wynoszącej po pięciu latach pracy 5% miesięcznego wynagrodzenia

zasadniczego. Dodatek ten wzrasta o 1% za każdy dalszy rok pracy aż do osiągnięcia

20% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego.

2.

Do okresów pracy uprawniających do dodatku za wieloletnią pracę w służbie cywilnej

wlicza się wszystkie poprzednie zakończone okresy zatrudnienia oraz inne udowodnione

okresy, jeżeli z mocy odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu do okresu pracy,

od którego zależą uprawnienia pracownicze.

3.

Do okresów pracy, o których mowa w ust. 2, nie wlicza się okresów zatrudnienia w partii

komunistycznej (Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej),

jak również w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1388).

1.

Za wieloletnią pracę członek korpusu służby cywilnej otrzymuje nagrodę jubileuszową

w wysokości

1)

po 20 latach pracy - 75% wynagrodzenia miesięcznego;

2)

po 25 latach pracy - 100% wynagrodzenia miesięcznego;

3)

po 30 latach pracy - 150% wynagrodzenia miesięcznego;

4)

po 35 latach pracy - 200% wynagrodzenia miesięcznego;

5)

po 40 latach pracy - 300% wynagrodzenia miesięcznego;

6)

po 45 latach pracy - 400% wynagrodzenia miesięcznego.

2.

Do okresów pracy, o których mowa w ust. 1, wlicza się wszystkie poprzednie zakończone

okresy zatrudnienia oraz inne udowodnione okresy, jeżeli z mocy odrębnych przepisów

podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze.

3.

Do okresów pracy, o których mowa w ust. 2, nie wlicza się okresów zatrudnienia w partii

komunistycznej (Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej),

jak również w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów.

Członkom korpusu służby cywilnej przysługuje dodatkowe wynagrodzenie roczne na zasadach

określonych w odrębnych przepisach.

1.

Członkom korpusu służby cywilnej za szczególne osiągnięcia w pracy zawodowej można

przyznać nagrodę ze specjalnie utworzonego w tym celu funduszu nagród w służbie cywilnej.

2.

Fundusz nagród, o którym mowa w ust. 1, w wysokości 3% planowanych wynagrodzeń osobowych

pozostaje w dyspozycji dyrektorów generalnych urzędów i może być przez nich podwyższany

w ramach posiadanych środków na wynagrodzenia.

1.

Członkowi korpusu służby cywilnej, którego stosunek pracy ustał w związku z przejściem

na rentę z tytułu niezdolności do pracy lub emeryturę, przysługuje jednorazowa odprawa

w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia, a jeżeli członek korpusu służby cywilnej

przepracował co najmniej 20 lat w służbie cywilnej, jednorazowa odprawa przysługuje

w wysokości sześciomiesięcznego wynagrodzenia.

2.

Do okresu pracy, o którym mowa w ust. 1, wlicza się wszystkie poprzednie zakończone

okresy zatrudnienia oraz inne udowodnione okresy, jeżeli z mocy odrębnych przepisów

podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze.

3.

Do okresów pracy, o których mowa w ust. 2, nie wlicza się okresów zatrudnienia w partii

komunistycznej (Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej),

jak również w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów.

4.

Odprawę, o której mowa w ust. 1, oblicza się jak ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy.

1.

Członkowi korpusu służby cywilnej delegowanemu służbowo do zajęć poza siedzibą urzędu,

w którym wykonuje pracę, przysługują należności na zasadach określonych w przepisach

w sprawie zasad ustalania oraz wysokości należności przysługujących pracownikom z

tytułu podróży służbowej, wydanych na podstawie Kodeksu pracy.

2.

Urzędnikowi służby cywilnej przeniesionemu do innego urzędu w innej miejscowości na

podstawie art. 63 ust. 2 przysługuje mieszkanie udostępnione przez urząd, do którego

urzędnik służby cywilnej został przeniesiony, albo miesięczne świadczenie na pokrycie

kosztów najmu lokalu mieszkalnego, wypłacane w okresie przeniesienia, jeżeli

1)

urzędnik służby cywilnej albo jego współmałżonek nie posiadają mieszkania lub budynku

mieszkalnego w miejscowości, do której następuje przeniesienie;

2)

przeniesienie następuje do miejscowości znacznie oddalonej od dotychczasowego miejsca

zamieszkania urzędnika.

3.

Urzędnikowi służby cywilnej przeniesionemu do innego urzędu w innej miejscowości przysługuje

także

1)

jednorazowe świadczenie z tytułu przeniesienia w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia;

2)

zwrot kosztów przejazdu urzędnika i członków jego rodziny, związanego z przeniesieniem,

a także zwrot kosztów przewozu mienia;

3)

urlop z tytułu przeniesienia w łącznym wymiarze 4 dni.

4.

Świadczenia, o których mowa w ust. 2 i 3, są pokrywane ze środków rezerwy budżetowej

na funkcjonowanie służby cywilnej.

5.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

odległość między dotychczasowym miejscem zamieszkania urzędnika służby cywilnej a

miejscowością, do której jest przenoszony, warunkującą udostępnienie mieszkania albo

zwrot kosztów najmu lokalu mieszkalnego, ustaloną z uwzględnieniem możliwości komunikacyjnych

w zakresie dojazdu do pracy;

2)

powierzchnię mieszkania udostępnianego urzędnikowi służby cywilnej albo sposób ustalania

maksymalnej wysokości zwrotu kosztów najmu lokalu mieszkalnego, z uwzględnieniem sytuacji

rodzinnej urzędnika służby cywilnej oraz mając na względzie przeciętne ceny wynajmu

mieszkań w miejscowości, do której następuje przeniesienie, oraz wymóg racjonalnego

gospodarowania środkami budżetowymi;

3)

maksymalną wysokość zwrotu kosztów przejazdu i przewozu mienia, związanych z przeniesieniem,

oraz sposób ustalania wysokości świadczeń, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 2, biorąc

pod uwagę konieczność zrekompensowania kosztów związanych z przeniesieniem do innej

miejscowości;

4)

tryb przyznawania oraz wypłaty świadczeń, o których mowa w ust. 2 i 3.

1.

W razie wygaśnięcia stosunku pracy urzędnika służby cywilnej z powodu tymczasowego

aresztowania, dyrektor generalny urzędu, w którym urzędnik ten wykonywał pracę, jest

obowiązany ponownie zatrudnić go, uwzględniając jego przygotowanie zawodowe, jeżeli

postępowanie karne zostało umorzone lub gdy zapadł wyrok uniewinniający, a urzędnik

zgłosił swój powrót do pracy w ciągu siedmiu dni od uprawomocnienia się orzeczenia.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli postępowanie karne umorzono z powodu przedawnienia

albo amnestii, a także w razie warunkowego umorzenia postępowania.

3.

W razie odmowy ponownego zatrudnienia w służbie cywilnej, przysługuje odwołanie do

sądu pracy.

1.

Czas pracy członków korpusu służby cywilnej nie może przekraczać ośmiu godzin na dobę

i średnio 40 godzin tygodniowo w przyjętym okresie rozliczeniowym nie dłuższym niż

osiem tygodni.

2.

W przypadkach uzasadnionych rodzajem pracy i jej organizacją mogą być stosowane rozkłady

czasu pracy, w których jest dopuszczalne przedłużenie czasu pracy do 12 godzin na

dobę. W rozkładach tych czas pracy nie może jednak przekraczać średnio 40 godzin na

tydzień w przyjętym okresie rozliczeniowym nie dłuższym niż 12 tygodni.

3.

Rozkład czasu pracy w tygodniu oraz jego wymiar w poszczególnych dniach tygodnia ustala

dyrektor generalny urzędu według zasad określonych, w drodze rozporządzenia, przez

Prezesa Rady Ministrów. Dni tygodnia niebędących dniami pracy w urzędzie nie wlicza

się do urlopu wypoczynkowego.

4.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3, Prezes Rady Ministrów powinien brać

pod uwagę potrzebę zapewnienia sprawnej pracy urzędu, w tym obsługi interesantów oraz

zróżnicowany charakter zadań wykonywanych przez członków korpusu służby cywilnej.

5.

Jeżeli wymagają tego potrzeby urzędu, członek korpusu służby cywilnej na polecenie

przełożonego wykonuje pracę w godzinach nadliczbowych, w tym w wyjątkowych przypadkach

także w nocy oraz w niedziele i święta.

6.

Pracownikowi służby cywilnej za pracę wykonywaną na polecenie przełożonego w godzinach

nadliczbowych przysługuje czas wolny w tym samym wymiarze.

7.

Urzędnikowi służby cywilnej za pracę w godzinach nadliczbowych wykonywaną w porze

nocnej przysługuje czas wolny w tym samym wymiarze.

8.

Urzędnikowi służby cywilnej za pracę w niedzielę przysługuje dzień wolny od pracy

w najbliższym tygodniu, a za pracę w święto przysługuje inny dzień wolny.

9.

Na wniosek członka korpusu służby cywilnej czas wolny, o którym mowa w ust. 6 i 7,

oraz dzień wolny, o którym mowa w ust. 8, może być udzielony w okresie bezpośrednio

poprzedzającym urlop wypoczynkowy lub po jego zakończeniu.

10.

Przepisów ust. 2 i 5 nie stosuje się do kobiet w ciąży oraz - bez ich zgody - do członków

korpusu służby cywilnej sprawujących pieczę nad osobami wymagającymi stałej opieki

lub opiekujących się dziećmi w wieku do lat ośmiu.

1.

Członkowi korpusu służby cywilnej przysługują świadczenia emerytalne i rentowe na

zasadach określonych w przepisach o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

2.

W razie rozwiązania z pracownikiem służby cywilnej stosunku pracy z powodu likwidacji

urzędu, pracownikowi temu przysługuje emerytura, jeżeli mężczyzna ukończył 60 lat,

a kobieta - 55 lat oraz jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się do osób urodzonych przed 1 stycznia 1949 r.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

wykaz stanowisk urzędniczych, z podziałem na grupy stanowisk,

2)

kwalifikacje zawodowe pracowników wymagane do wykonywania pracy na stanowiskach urzędniczych,

w zakresie nieuregulowanym w przepisach szczególnych,

3)

mnożniki do ustalenia wynagrodzenia zasadniczego członków korpusu służby cywilnej,

4)

stopnie służbowe urzędników służby cywilnej i mnożnik dodatku służby cywilnej dla

każdego stopnia służbowego,

5)

warunki przyznawania i wypłacania dodatku, o którym mowa w art. 90 ust. 1,

6)

warunki ustalania prawa do nagrody jubileuszowej i jej wypłacania

- kierując się charakterem pracy wykonywanej przez członków korpusu służby cywilnej

i potrzebą zapewnienia odpowiedniego poziomu wykonywania przez nich zadań.

Prezes Rady Ministrów może określić, w drodze zarządzenia, sposób uwzględniania wyników

wartościowania stanowisk pracy przy ustalaniu wynagrodzenia zasadniczego członków

korpusu służby cywilnej w urzędach.

Prezes Rady Ministrów, mając na względzie szczególny charakter wykonywanych zadań

i warunki ich wykonywania, może określać, w drodze rozporządzenia

1)

uprawnienia szczególne w zakresie płac i innych świadczeń przysługujących niektórym

kategoriom członków korpusu służby cywilnej oraz zasady przyznawania tych świadczeń

i ich wysokość,

2)

inne dodatki do wynagrodzenia niż przewidziane w ustawie

- jeżeli te świadczenia i dodatki były przewidziane w przepisach obowiązujących w

dniu wejścia w życie ustawy.

W rozporządzeniu, o którym mowa w art. 101, Prezes Rady Ministrów może określić także

inne świadczenia i dodatki oraz warunki i tryb ich przyznawania, kierując się potrzebą

zwiększenia efektywności wykonywanych zadań przez członków korpusu służby cywilnej.

1.

Stanowisko Prezesa Funduszu może zajmować osoba, która

1)

posiada wykształcenie wyższe magisterskie lub równorzędne w zakresie prawa, ekonomii,

medycyny, organizacji ochrony zdrowia lub zarządzania;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Funduszu.

2.

Informację o naborze na stanowisko Prezesa Funduszu ogłasza się przez umieszczenie

ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie Funduszu oraz w Biuletynie

Informacji Publicznej Funduszu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa

Rady Ministrów. Ogłoszenie powinno zawierać

1)

nazwę i adres Funduszu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

3.

Termin, o którym mowa w ust. 2 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

4.

Nabór na stanowisko Prezesa Funduszu przeprowadza zespół, powołany przez ministra

właściwego do spraw zdrowia, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie

dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie

zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na które

jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

5.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 4, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

6.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 5, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

7.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw zdrowia.

8.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres Funduszu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

9.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres Funduszu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

10.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

Członkom korpusu służby cywilnej zatrudnionym na stanowisku kuratora oświaty lub na

stanowiskach wymagających kwalifikacji pedagogicznych przysługują uprawnienia określone

w art. 9a-9i, 51, 58-60, 86, 88 i 90 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela

(Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674, z późn. zm., a okres zatrudnienia na tych stanowiskach wlicza się do okresu zatrudnienia, od

którego zależą uprawnienia nauczyciela określone w tej ustawie.

1.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w art. 103 ust. 2 i 3,

powołuje Prezes Funduszu.

2.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w art. 103 ust. 2

i 3, stosuje się odpowiednio przepisy art. 102a.

Na zasadach określonych w odrębnych przepisach członkowie korpusu służby cywilnej

korzystają z ochrony przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych.

1.

Urzędnikowi służby cywilnej przysługuje corocznie dodatkowy urlop wypoczynkowy w wymiarze

wynoszącym po 5 latach zatrudnienia w służbie cywilnej 1 dzień. Urlop ten wzrasta

z każdym rokiem pracy o 1 dzień aż do osiągnięcia 12 dni.

2.

Do okresu zatrudnienia uprawniającego do dodatkowego urlopu wypoczynkowego wlicza

się okres zatrudnienia w administracji publicznej.

1.

Członek korpusu służby cywilnej uczestniczy w szkoleniach w służbie cywilnej.

2.

Szkolenia w służbie cywilnej obejmują

1)

szkolenia centralne - planowane, organizowane i nadzorowane przez Szefa Służby Cywilnej;

2)

szkolenia powszechne - planowane, organizowane i nadzorowane przez dyrektora generalnego

urzędu;

3)

szkolenia w ramach indywidualnego programu rozwoju zawodowego członka korpusu służby

cywilnej - planowane, organizowane i nadzorowane przez dyrektora generalnego urzędu

w porozumieniu z zatrudnionym w danym urzędzie członkiem korpusu służby cywilnej;

4)

szkolenia specjalistyczne - planowane, organizowane i nadzorowane przez dyrektora

generalnego urzędu, obejmujące tematykę związaną z zadaniami urzędu.

1.

Szef Służby Cywilnej ustala corocznie plan szkoleń centralnych w służbie cywilnej.

2.

Plan szkoleń centralnych zawiera w szczególności

1)

priorytety szkoleniowe wobec członków korpusu służby cywilnej;

2)

rodzaje szkoleń mających szczególne znaczenie w danym roku;

3)

inne zalecenia i informacje dla osób organizujących i nadzorujących szkolenia w służbie

cywilnej.

3.

Przy ustalaniu programów szkoleń Szef Służby Cywilnej współdziała w szczególności

z Krajową Szkołą Administracji Publicznej.

1.

Bezpośredni przełożony ustala, odrębnie dla każdego członka korpusu służby cywilnej,

z wyjątkiem dyrektora generalnego urzędu, indywidualny program rozwoju zawodowego,

stanowiący podstawę do kierowania członka korpusu służby cywilnej na szkolenia, biorąc

pod uwagę w szczególności

1)

wnioski zawarte w ocenie okresowej członka korpusu służby cywilnej;

2)

planowaną ścieżkę awansu stanowiskowego i finansowego członka korpusu służby cywilnej;

3)

plany i możliwości rozwoju zawodowego członka korpusu służby cywilnej;

4)

potrzeby i możliwości urzędu w zakresie zatrudnienia.

2.

Program, o którym mowa w ust. 1, jest akceptowany przez osobę kierującą komórką organizacyjną

i zatwierdzany przez dyrektora generalnego urzędu.

3.

Prezes Rady Ministrów może określić, w drodze zarządzenia, szczegółowy sposób ustalania

indywidualnego programu rozwoju zawodowego członka korpusu służby cywilnej.

1.

Uczestnictwo członka korpusu służby cywilnej w szkoleniach przewidzianych dla służby

cywilnej jest traktowane na równi z wykonywaniem przez niego obowiązków służbowych.

2.

Członek korpusu służby cywilnej nie ponosi opłat z tytułu uczestnictwa w szkoleniach

przewidzianych dla służby cywilnej.

3.

W wyjątkowych przypadkach dyrektor generalny urzędu może wyrazić zgodę na pokrycie

przez urząd, w całości lub w części, kosztów uczestnictwa członka korpusu służby cywilnej

w szkoleniach i zajęciach innych niż przewidziane dla służby cywilnej.

1.

Dyrektor generalny urzędu może skierować członka korpusu służby cywilnej mającego

wykształcenie prawnicze na aplikację legislacyjną. Wzajemne prawa i obowiązki urzędu

i członka korpusu służby cywilnej związane ze skierowaniem na aplikację legislacyjną

określa umowa zawarta między dyrektorem generalnym urzędu a członkiem korpusu służby

cywilnej.

2.

Aplikacja legislacyjna kończy się egzaminem.

3.

Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb

organizowania i odbywania aplikacji, uwzględniając w szczególności: dziedziny prawa

będące podstawą opracowania programu aplikacji legislacyjnej, warunki i tryb przyjmowania

na aplikację, także osób niebędących członkami korpusu służby cywilnej, wysokość opłat

za udział w aplikacji i tryb ich uiszczania, obowiązki aplikantów i ich patronów,

szczegółowe zasady, warunki oraz etapy dopuszczania do egzaminu kończącego aplikację

oraz przeprowadzania go, skład komisji egzaminacyjnej oraz wzór zaświadczenia stwierdzającego

zdanie egzaminu.

1.

Główny Inspektor Farmaceutyczny jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów, spośród

osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek ministra

właściwego do spraw zdrowia. Prezes Rady Ministrów odwołuje Głównego Inspektora Farmaceutycznego.

2.

Zastępcę Głównego Inspektora Farmaceutycznego powołuje minister właściwy do spraw

zdrowia, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na

wniosek Głównego Inspektora Farmaceutycznego. Minister właściwy do spraw zdrowia odwołuje,

na wniosek Głównego Inspektora Farmaceutycznego, jego zastępcę.

3.

Stanowisko Głównego Inspektora Farmaceutycznego może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra farmacji;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Głównego Inspektora Farmaceutycznego.

4.

Informację o naborze na stanowisko Głównego Inspektora Farmaceutycznego ogłasza się

przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu oraz

w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii

Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie powinno zawierać

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

5.

Termin, o którym mowa w ust. 4 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

6.

Nabór na stanowisko Głównego Inspektora Farmaceutycznego przeprowadza zespół, powołany

przez ministra właściwego do spraw zdrowia, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza

i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia

się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku,

na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

7.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 6, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

8.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 7, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

9.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw zdrowia.

10.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

11.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

12.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

13.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowisko, o którym mowa w ust. 2, powołuje Główny

Inspektor Farmaceutyczny.

14.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowisko, o którym mowa w ust. 2, stosuje się

odpowiednio ust. 3-12.

Koszty szkoleń w służbie cywilnej są pokrywane ze środków

1)

wyodrębnionych w budżetach poszczególnych urzędów dla finansowania szkoleń powszechnych,

szkoleń w ramach indywidualnego programu rozwoju zawodowego urzędnika służby cywilnej

oraz szkoleń specjalistycznych;

2)

rezerwy budżetowej przeznaczonej na szkolenia członków korpusu służby cywilnej dla

finansowania szkoleń centralnych.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki organizowania

i prowadzenia szkoleń w służbie cywilnej obejmujące w szczególności

1)

kryteria, jakie muszą spełniać podmioty, którym powierza się prowadzenie szkoleń,

2)

sposób i warunki oceny prowadzonych szkoleń

- kierując się potrzebą zapewnienia skutecznego procesu szkolenia i rozwoju w służbie

cywilnej.

1.

Członek korpusu służby cywilnej odpowiada dyscyplinarnie za naruszenie obowiązków

członka korpusu służby cywilnej.

2.

Postępowanie dyscyplinarne nie może być wszczęte po upływie trzech miesięcy od dnia

powzięcia przez dyrektora generalnego urzędu wiadomości o naruszeniu obowiązków członka

korpusu służby cywilnej ani po upływie dwóch lat od popełnienia tego czynu.

3.

Jeżeli członek korpusu służby cywilnej z powodu nieobecności w pracy nie ma możliwości

złożenia wyjaśnień, bieg trzymiesięcznego terminu nie rozpoczyna się, a rozpoczęty

ulega zawieszeniu do dnia jego stawienia się do pracy.

4.

Jeżeli czyn członka korpusu służby cywilnej zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie

następuje nie wcześniej niż przedawnienie przewidziane w przepisach Kodeksu karnego.

5.

Karalność przewinienia dyscyplinarnego ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęły

4 lata.

1.

Karami dyscyplinarnymi stosowanymi wobec urzędników służby cywilnej są

1)

upomnienie;

2)

nagana;

3)

pozbawienie możliwości awansowania przez okres dwóch lat na wyższy stopień służbowy;

4)

obniżenie wynagrodzenia zasadniczego, nie więcej niż o 25% - przez okres nie dłuższy

niż sześć miesięcy;

5)

obniżenie stopnia służbowego służby cywilnej;

6)

wydalenie ze służby cywilnej.

2.

Karami dyscyplinarnymi stosowanymi wobec pracowników służby cywilnej są

1)

upomnienie;

2)

nagana;

3)

obniżenie wynagrodzenia zasadniczego, nie więcej niż o 25% - przez okres nie dłuższy

niż sześć miesięcy;

4)

wydalenie z pracy w urzędzie.

3.

Prawomocne orzeczenie kary wymienionej w ust. 2 pkt 4 powoduje wygaśnięcie stosunku

pracy.

4.

Prawomocne orzeczenie kar wymienionych w ust. 1 pkt 6 oraz ust. 2 pkt 4 powoduje zakaz

ubiegania się o zatrudnienie w korpusie służby cywilnej przez okres pięciu lat.

1.

Za mniejszej wagi naruszenie obowiązków członka korpusu służby cywilnej dyrektor generalny

urzędu może ukarać członka korpusu służby cywilnej upomnieniem na piśmie. Ukaranie

może być poprzedzone postępowaniem mającym na celu wyjaśnienie okoliczności sprawy.

2.

Członek korpusu służby cywilnej może w ciągu siedmiu dni od wymierzenia mu kary upomnienia

wnieść sprzeciw do dyrektora generalnego urzędu.

3.

W razie wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w ust. 2, dyrektor generalny urzędu niezwłocznie

przekazuje sprawę rzecznikowi dyscyplinarnemu. Przekazanie sprawy rzecznikowi wszczyna

postępowanie wyjaśniające.

1.

Sprawy dyscyplinarne członków korpusu służby cywilnej rozpoznają komisje dyscyplinarne

1)

w I instancji - komisja dyscyplinarna;

2)

w II instancji - Wyższa Komisja Dyscyplinarna Służby Cywilnej, zwana dalej „Wyższą

Komisją Dyscyplinarną”.

2.

Sprawy dyscyplinarne osób zajmujących stanowiska dyrektorów generalnych urzędu rozpoznaje

w I i II instancji Wyższa Komisja Dyscyplinarna.

3.

Sprawy dyscyplinarne osób zajmujących stanowiska wojewódzkich lekarzy weterynarii

i ich zastępców rozpatruje w I instancji komisja dyscyplinarna działająca w urzędzie

obsługującym Głównego Lekarza Weterynarii.

1.

Komisję dyscyplinarną urzędu powołuje dyrektor generalny urzędu spośród członków korpusu

służby cywilnej zatrudnionych w urzędzie.

2.

Dyrektorzy generalni urzędów mogą w drodze porozumienia powołać wspólną komisję dyscyplinarną

dla kierowanych przez nich urzędów.

3.

O powołaniu komisji dyscyplinarnej zawiadamia się niezwłocznie Szefa Służby Cywilnej.

4.

Komisję dyscyplinarną, w liczbie co najmniej 10 członków, powołuje się na okres 4

lat.

5.

Komisja dyscyplinarna powołuje ze swojego grona przewodniczącego komisji i jego 2

zastępców.

6.

Tryb pracy komisji dyscyplinarnej określa regulamin uchwalony przez komisję dyscyplinarną

i zatwierdzony przez dyrektora generalnego urzędu.

1.

Wyższą Komisję Dyscyplinarną powołuje Prezes Rady Ministrów.

2.

W skład Wyższej Komisji Dyscyplinarnej wchodzi 15 członków powoływanych przez Prezesa

Rady Ministrów na okres 6 lat, w tym 12 członków powoływanych na wniosek Szefa Służby

Cywilnej spośród urzędników służby cywilnej oraz 3 członków powoływanych na wniosek

dyrektora generalnego służby zagranicznej spośród członków personelu dyplomatyczno-konsularnego.

Członkowie Wyższej Komisji Dyscyplinarnej pełnią swoje funkcje do czasu powołania

ich następców.

3.

Wyższa Komisja Dyscyplinarna powołuje ze swojego grona przewodniczącego Wyższej Komisji

Dyscyplinarnej i jego zastępców.

4.

Tryb pracy Wyższej Komisji Dyscyplinarnej określa regulamin uchwalany przez Komisję.

5.

Obsługę prac Wyższej Komisji Dyscyplinarnej zapewnia Kancelaria Prezesa Rady Ministrów.

Wykonywanie zadań w komisji dyscyplinarnej przez jej członków jest traktowane na równi

z wykonywaniem obowiązków pracowniczych.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wynagrodzenie członków Wyższej

Komisji Dyscyplinarnej, komisji dyscyplinarnych oraz rzeczników dyscyplinarnych i

ich zastępców, przyjmując minimalne wynagrodzenie przewidziane w przepisach o minimalnym

wynagrodzeniu za pracę za podstawę ustalania wysokości wynagrodzenia przewodniczącego,

zastępców przewodniczącego i pozostałych członków tych komisji oraz rzeczników dyscyplinarnych

i ich zastępców.

Wyższa Komisja Dyscyplinarna rozpatruje odwołania od orzeczeń komisji dyscyplinarnych.

Członkowie komisji dyscyplinarnych są niezawiśli w zakresie orzecznictwa dyscyplinarnego

oraz nie są związani rozstrzygnięciami innych organów stosujących prawo, z wyjątkiem

prawomocnego wyroku sądu.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem

1)

art. 13 pkt 3-5, art. 95, art. 101 ust. 3 i art. 120, które wchodzą w życie z dniem

ogłoszenia;

2)

art. 10, art. 11, art. 18 pkt 1, art. 25, art. 43, art. 49 i art. 50, które wchodzą

w życie z dniem 1 lipca 2010 r.;

3)

art. 2 pkt 3, art. 3, art. 5, art. 6, art. 8, art. 13 pkt 1, 2 i 6, art. 14, art.

18 pkt 2 lit. b i pkt 3 lit. b i c, art. 20, art. 21, art. 23, art. 28, art. 34, art.

36, art. 39 pkt 2-6, art. 40, art. 41, art. 45 pkt 1 i 6, art. 46 pkt 1 lit. a i lit.

c-e oraz pkt 2-5, art. 57 pkt 2, art. 58, art. 59 pkt 1-3, art. 60, art. 63, art.

65 pkt 3-5, art. 66 pkt 1 lit. a i pkt 2, art. 67 pkt 1, art. 78, art. 79, art. 80

pkt 3 oraz art. 81, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.;

4)

art. 16, art. 17 pkt 6, art. 39 pkt 1 i art. 70, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2012 r.;

5)

(uchylony);

6)

art. 33, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.

1.

Komisje dyscyplinarne orzekają w składzie

1)

w I instancji

a)

trzech członków, gdy rzecznik dyscyplinarny wniósł o zastosowanie kary określonej

w art. 114 ust. 1 pkt 1-5 oraz ust. 2 pkt 1-3,

b)

pięciu członków, w tym przewodniczący składu posiadający wykształcenie prawnicze,

gdy rzecznik dyscyplinarny wniósł o zastosowanie kary określonej w art. 114 ust. 1

pkt 6 oraz ust. 2 pkt 4;

2)

w II instancji pięciu członków, z których co najmniej dwóch powinno posiadać wykształcenie

prawnicze, gdy rozpatrywana jest sprawa, co do której orzeczono karę określoną w art.

114 ust. 1 pkt 6 oraz ust. 2 pkt 4.

2.

Przewodniczący komisji dyscyplinarnej wyznacza skład orzekający i termin rozprawy.

3.

W przypadku rozpatrywania spraw dyscyplinarnych, o których mowa w art. 116 ust. 2,

do składu orzekającego w II instancji wyznacza się członków komisji, którzy nie brali

udziału w rozpoznawaniu sprawy w I instancji.

1.

Rzecznika dyscyplinarnego urzędu powołuje dyrektor generalny urzędu spośród podległych

mu członków korpusu służby cywilnej.

2.

Rzecznika dyscyplinarnego do spraw dyscyplinarnych osób zajmujących stanowiska dyrektorów

generalnych urzędów powołuje Szef Służby Cywilnej, spośród członków korpusu służby

cywilnej.

3.

Rzecznika dyscyplinarnego do spraw dyscyplinarnych osób zajmujących stanowiska wojewódzkich

lekarzy weterynarii i ich zastępców powołuje Główny Lekarz Weterynarii, spośród podległych

mu członków korpusu służby cywilnej.

4.

W uzasadnionych przypadkach można powołać zastępcę rzecznika dyscyplinarnego. Przepisy

ust. 1-3 i 5 oraz art. 125 stosuje się odpowiednio.

5.

W przypadku powołania komisji dyscyplinarnej w trybie określonym w art. 117 ust. 2,

porozumienie może przewidywać powołanie wspólnego rzecznika dyscyplinarnego.

1.

Rzecznik dyscyplinarny wszczyna postępowanie wyjaśniające na polecenie osób, o których

mowa w art. 124 ust. 1-3, i informuje je o dokonanych ustaleniach. O wszczęciu postępowania

rzecznik zawiadamia osobę, której ono dotyczy.

2.

Rzecznik dyscyplinarny postanawia o przekazaniu komisji dyscyplinarnej wniosku o wszczęcie

postępowania dyscyplinarnego albo, za zgodą osób, o których mowa w art. 124 ust. 1-3,

o umorzeniu postępowania wyjaśniającego.

3.

Do wykonywania zadań przez rzecznika dyscyplinarnego i jego zastępcę stosuje się przepisy

art. 119.

1.

Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób

wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek ministra właściwego

do spraw środowiska. Prezes Rady Ministrów odwołuje Generalnego Dyrektora Ochrony

Środowiska.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska, na wniosek Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska,

powołuje zastępców Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, spośród osób wyłonionych

w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru. Minister właściwy do spraw środowiska

odwołuje zastępców Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska.

3.

Stanowisko Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym, w zakresie ochrony środowiska;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Generalnego

Dyrektora Ochrony Środowiska.

4.

Informację o naborze na stanowisko Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska ogłasza

się przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu

oraz w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej

Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie powinno zawierać

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

5.

Termin, o którym mowa w ust. 4 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

6.

Nabór na stanowisko Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska przeprowadza zespół,

powołany przez ministra właściwego do spraw środowiska, liczący co najmniej 3 osoby,

których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W

toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania

zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

7.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 6, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

8.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 7, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

9.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw środowiska.

10.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

11.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

12.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

13.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 2, powołuje Generalny

Dyrektor Ochrony Środowiska.

14.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w ust. 2, stosuje

się odpowiednio ust. 3-12.”.

1.

Komisja dyscyplinarna wszczyna postępowanie dyscyplinarne z dniem zgłoszenia wniosku

rzecznika dyscyplinarnego o wszczęcie postępowania.

2.

Obwiniony ma prawo korzystania z pomocy wybranego przez siebie obrońcy, z zastrzeżeniem

przepisów o ochronie tajemnicy ustawowo chronionej. W przypadku gdy rzecznik dyscyplinarny

wniósł o orzeczenie kary wydalenia ze służby cywilnej albo kary wydalenia z pracy

w urzędzie, a obwiniony nie ma obrońcy z wyboru, przewodniczący składu orzekającego

wyznacza obrońcę spośród członków korpusu służby cywilnej.

3.

Komisja dyscyplinarna wydaje orzeczenie po przeprowadzeniu rozprawy, w toku której

wysłuchuje rzecznika dyscyplinarnego i obwinionego oraz jego obrońcy, jeżeli został

ustanowiony, a także po rozpatrzeniu innych dowodów mających znaczenie w sprawie.

4.

Nieusprawiedliwione niestawiennictwo obwinionego lub jego obrońcy nie wstrzymuje rozpoznania

sprawy.

5.

Rozprawa jest jawna. W uzasadnionych przypadkach skład orzekający może wyłączyć jawność

rozprawy, jednakże ogłoszenie orzeczenia jest jawne.

6.

Orzeczenie wraz z uzasadnieniem doręcza się stronom w terminie siedmiu dni od dnia

ogłoszenia orzeczenia.

7.

Od orzeczenia komisji dyscyplinarnej strony mogą odwołać się, za pośrednictwem komisji

dyscyplinarnej I instancji, do Wyższej Komisji Dyscyplinarnej w ciągu 14 dni od dnia

doręczenia orzeczenia. Komisja dyscyplinarna I instancji przekazuje odwołanie wraz

z aktami sprawy Wyższej Komisji Dyscyplinarnej w terminie 14 dni od dnia otrzymania

odwołania.

1.

W postępowaniu przed Wyższą Komisją Dyscyplinarną stosuje się odpowiednio przepisy

art. 126 ust. 1-6.

2.

Od orzeczeń Wyższej Komisji Dyscyplinarnej stronom oraz Szefowi Służby Cywilnej przysługuje

odwołanie do sądu apelacyjnego - sądu pracy i ubezpieczeń społecznych właściwego ze

względu na miejsce zamieszkania obwinionego. Odwołanie wnosi się za pośrednictwem

Wyższej Komisji Dyscyplinarnej.

3.

Do rozpoznania odwołania stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o apelacji. Od orzeczenia sądu apelacyjnego kasacja nie przysługuje.

1.

Odpis prawomocnego orzeczenia komisji dyscyplinarnej o ukaraniu dołącza się do akt

osobowych członka korpusu służby cywilnej.

2.

Dyrektor generalny urzędu wykonuje kary, o których mowa w art. 114 ust. 1 pkt 3-5

oraz ust. 2 pkt 3, z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia.

1.

Kary dyscyplinarne określone w art. 114 ust. 1 pkt 1-5 oraz ust. 2 pkt 1-3 ulegają

zatarciu, a odpis orzeczenia dołączony do akt osobowych podlega zniszczeniu po upływie

trzech lat od dnia doręczenia prawomocnego orzeczenia o ukaraniu. Na wniosek ukaranego

zatarcie może nastąpić po upływie dwóch lat.

2.

Jeżeli w okresie przed zatarciem kary dyscyplinarnej członek korpusu służby cywilnej

będzie ponownie ukarany dyscyplinarnie, termin trzech lat, o którym mowa w ust. 1,

liczy się od dnia doręczenia prawomocnego orzeczenia o ponownym ukaraniu.

3.

W przypadku kary dyscyplinarnej określonej w art. 114 ust. 1 pkt 6 oraz ust. 2 pkt

4 zatarcie kary oraz zniszczenie odpisu orzeczenia następuje po upływie 3 lat od dnia

upływu okresu, o którym mowa w art. 114 ust. 4.

4.

Kara upomnienia na piśmie, o której mowa w art. 115 ust. 1, ulega zatarciu po upływie

roku od dnia uprawomocnienia.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia postępowania

wyjaśniającego i dyscyplinarnego, w tym

1)

warunki powoływania i odwoływania członka komisji dyscyplinarnej, rzecznika dyscyplinarnego

i jego zastępcy,

2)

sposób dokonywania zmian w składzie komisji dyscyplinarnej,

3)

zakres czynności rzecznika dyscyplinarnego i jego zastępcy, służących wyjaśnieniu

sprawy,

4)

organizację i funkcjonowanie komisji dyscyplinarnych oraz tryb prowadzenia postępowania

dyscyplinarnego,

5)

warunki i sposób ustalania należności przysługujących członkom komisji dyscyplinarnych,

rzecznikom dyscyplinarnym i ich zastępcom, świadkom, obrońcom i biegłym

- kierując się potrzebą rzetelnego i sprawnego prowadzenia tych postępowań.

1.

Koszty obrońcy z wyboru ponosi obwiniony.

2.

Koszty biegłych powołanych przez komisję dyscyplinarną i koszty zleconych przez nią

ekspertyz ponosi urząd, przy którym działa komisja dyscyplinarna.

3.

W przypadku komisji dyscyplinarnych powołanych w trybie określonym w art. 117 ust.

2, koszty, o których mowa w ust. 2, ponosi urząd, w którym w dniu wszczęcia postępowania

dyscyplinarnego był zatrudniony obwiniony, o ile porozumienie, o którym mowa w art.

117 ust. 2, nie stanowi inaczej.

W ustawie z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska

państwowe

(Dz. U. Nr 20, poz. 101, z późn. zm. w art. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

Marszałka Sejmu, Marszałka Senatu, Prezesa Rady Ministrów, wicemarszałka Sejmu, wicemarszałka

Senatu, wiceprezesa Rady Ministrów, Prezesa Najwyższej Izby Kontroli, Prezesa Trybunału

Konstytucyjnego, ministra, Prezesa Narodowego Banku Polskiego, Rzecznika Praw Obywatelskich,

Rzecznika Praw Dziecka, Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, Prezesa Instytutu

Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, Przewodniczącego

Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, Prezesa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa,

wiceprezesa Trybunału Konstytucyjnego, wiceprezesa Najwyższej Izby Kontroli, Szefa

Kancelarii Sejmu, Szefa Kancelarii Senatu, zastępcy Szefa Kancelarii Sejmu, zastępcy

Szefa Kancelarii Senatu, Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, Szefa Służby Cywilnej,

Głównego Inspektora Pracy, zastępcy Głównego Inspektora Pracy, Kierownika Krajowego

Biura Wyborczego,

”

.

(pominięte).

W ustawie z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela

(Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674, z późn. zm. w art. 32 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Nauczycielom mianowanym i dyplomowanym zatrudnionym na stanowiskach, na których wymagane

są kwalifikacje pedagogiczne, w urzędach organów administracji rządowej i kuratoriach

oświaty przysługuje wynagrodzenie i inne świadczenia, określone dla członków korpusu

służby cywilnej w ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. Nr 227, poz. 1505).

”

.

W ustawie z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 86, poz. 953, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 w ust. 2 zdanie końcowe otrzymuje brzmienie

„

wobec których nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. Nr 227, poz. 1505).

”

;

2)

art. 3a otrzymuje brzmienie

„

Art. 3a.

Na stanowisko urzędnika państwowego zatrudnionego w urzędach wymienionych w art. 1

ust. 1 może zostać przeniesiony w drodze porozumienia pracodawców członek korpusu

służby cywilnej w rozumieniu ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej.

”

.

W ustawie z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu

alkoholizmowi

(Dz. U. z 2007 r. Nr 70, poz. 473, Nr 115, poz. 793 i Nr 176, poz. 1238) w art. 3

1)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Agencją kieruje dyrektor powoływany przez ministra właściwego do spraw zdrowia, spośród

osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru. Minister właściwy do

spraw zdrowia odwołuje dyrektora Agencji.

”

;

2)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a-5j w brzmieniu

„

5a.

Stanowisko dyrektora Agencji może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Agencji.

5b.

Informację o naborze na stanowisko dyrektora Agencji, ogłasza się przez umieszczenie

ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie Agencji oraz w Biuletynie Informacji

Publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm., i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie

powinno zawierać

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

5c.

Termin, o którym mowa w ust. 5b pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

5d.

Nabór na stanowisko dyrektora Agencji przeprowadza zespół, powołany przez ministra

właściwego do spraw zdrowia, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie

dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie

zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na które

jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

5e.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 5d, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

5f.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 5e, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

5g.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw zdrowia.

5h.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

5i.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynach

Informacji Publicznej, o których mowa w ust. 5b. Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

5j.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

”

.

W ustawie z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach

(Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 673, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 18 otrzymuje brzmienie

„

Art. 18.

1.

Centralnym organem administracji rządowej w sprawach państwowego zasobu archiwalnego

jest Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych.

2.

Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych powołuje Prezes Rady Ministrów, na wniosek

ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, spośród osób

wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru.

3.

Prezes Rady Ministrów odwołuje Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych.

4.

Zastępców Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych powołuje, spośród osób wyłonionych

w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, minister właściwy do spraw kultury i

ochrony dziedzictwa narodowego, na wniosek Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego odwołuje, na wniosek

Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych, jego zastępców.

5.

Nadzór nad Naczelnym Dyrektorem Archiwów Państwowych sprawuje minister właściwy do

spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

”

;

2)

po art. 18 dodaje się art. 18a-18e w brzmieniu

„

Art. 18a.

1.

Stanowisko Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych może zajmować osoba, która

1)

jest obywatelem polskim;

2)

korzysta z pełni praw publicznych;

3)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

4)

posiada kompetencje kierownicze.

2.

Osoba, o której mowa w ust. 1, powinna ponadto posiadać

1)

tytuł zawodowy magistra lub równorzędny i co najmniej 5-letni okres zatrudnienia na

stanowiskach kierowniczych w Naczelnej Dyrekcji Archiwów Państwowych lub archiwach

państwowych lub

2)

stopień naukowy doktora habilitowanego w zakresie nauk związanych z działalnością

archiwów, lub

3)

tytuł naukowy w zakresie nauk związanych z działalnością archiwów.

Art. 18b.

1.

Informację o naborze na stanowisko Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych, ogłasza

się przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu

obsługującego Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych oraz Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Ogłoszenie powinno zawierać

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

2.

Termin, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Art. 18c.

1.

Nabór na stanowisko Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych przeprowadza zespół,

powołany przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego,

liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia

najlepszych kandydatów.

2.

W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania

zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

3.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 2, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

4.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 3, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

5.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

Art. 18d.

1.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

2.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

3.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

4.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

Art. 18e.

1.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w art. 18 ust. 4, powołuje

Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych.

2.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w art. 18 ust. 4,

stosuje się odpowiednio przepisy art. 18a-18d.

”

.

W ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej

(Dz. U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851, z późn. zm. w art. 8

1)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Głównego Inspektora Sanitarnego powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych

w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek ministra właściwego do spraw

zdrowia.

”

;

2)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Zastępców Głównego Inspektora Sanitarnego w liczbie 2 powołuje, spośród osób wyłonionych

w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, minister właściwy do spraw zdrowia, na

wniosek Głównego Inspektora Sanitarnego. Minister właściwy do spraw zdrowia, na wniosek

Głównego Inspektora Sanitarnego, odwołuje jego zastępców.

”

;

3)

dodaje się ust. 6-18

„

6.

Stanowisko Głównego Inspektora Sanitarnego może zajmować osoba, która

1)

jest lekarzem i uzyskała, w trybie przewidzianym w odrębnych przepisach, specjalizację

w dziedzinie medycyny mającej zastosowanie w realizacji zadań Państwowej Inspekcji

Sanitarnej;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

7.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wykaz specjalizacji

w dziedzinach medycyny mających zastosowanie w realizacji zadań Państwowej Inspekcji

Sanitarnej, mając na względzie jej zadania.

8.

Informację o naborze na stanowisko Głównego Inspektora Sanitarnego ogłasza się przez

umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu oraz w

Biuletynie Informacji Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii

Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie powinno zawierać

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

9.

Termin, o którym mowa w ust. 8 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

10.

Nabór na stanowisko Głównego Inspektora Sanitarnego przeprowadza zespół, powołany

przez ministra właściwego do spraw zdrowia, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza

i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia

się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku,

na które jest przeprowadzany nabór, w szczególności wiedzę z dziedziny medycyny lub

ochrony zdrowia mających zastosowanie w realizacji zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej,

oraz kompetencje kierownicze.

11.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 10, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

12.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 11, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

13.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw zdrowia.

14.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

15.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

16.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

17.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 4, powołuje Główny

Inspektor Sanitarny.

18.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w ust. 4, stosuje

się odpowiednio ust. 6-16, z tym że co najmniej jeden z zastępców Głównego Inspektora

Sanitarnego powinien być lekarzem, który uzyskał, w trybie przewidzianym w odrębnych

przepisach, specjalizację w dziedzinie medycyny mającej zastosowanie w realizacji

zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej lub posiada wyższe wykształcenie i uzyskał specjalizację

w dziedzinie medycyny lub ochrony zdrowia mających zastosowanie w realizacji zadań

Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

”

.

W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

(Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115, z późn. zm. w art. 18

1)

ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród

osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek ministra

właściwego do spraw transportu. Prezes Rady Ministrów odwołuje Generalnego Dyrektora

Dróg Krajowych i Autostrad.

4.

Minister właściwy do spraw transportu na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych

i Autostrad powołuje zastępców Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad spośród

osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru. Minister właściwy do

spraw transportu odwołuje zastępców Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad.

”

;

2)

dodaje się ust. 5-16 w brzmieniu

„

5.

Stanowisko Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Generalnego

Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad.

6.

Informację o naborze na stanowisko Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad

ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie

urzędu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej

Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie powinno zawierać

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

7.

Termin, o którym mowa w ust. 6 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

8.

Nabór na stanowisko Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad przeprowadza

zespół, powołany przez ministra właściwego do spraw transportu, liczący co najmniej

3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów.

W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania

zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

9.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 8, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

10.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 9, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

11.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw transportu.

12.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

13.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

14.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

15.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 4, powołuje Generalny

Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad.

16.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w ust. 4, stosuje

się odpowiednio ust. 5-14.

”

.

W ustawie z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027, z 2006 r. Nr 170, poz. 1217, z 2007 r. Nr 21, poz. 125 oraz z 2008 r. Nr 204, poz. 1237) art. 6b otrzymuje brzmienie

„

Art. 6b.

1.

Głównego Geodetę Kraju powołuje, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego

naboru, Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw administracji

publicznej. Prezes Rady Ministrów odwołuje Głównego Geodetę Kraju.

2.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej, na wniosek Głównego Geodety Kraju,

powołuje jego zastępców, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego

naboru. Minister właściwy do spraw administracji publicznej odwołuje, na wniosek Głównego

Geodety Kraju, jego zastępców.

3.

Stanowisko Głównego Geodety Kraju może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Głównego

Geodety Kraju.

4.

Informację o naborze na stanowisko ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu

powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu

i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie powinno

zawierać

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

5.

Termin, o którym mowa w ust. 4 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

6.

Nabór na stanowisko Głównego Geodety Kraju przeprowadza zespół, powołany przez ministra

właściwego do spraw administracji publicznej, liczący co najmniej 3 osoby, których

wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru

ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań

na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

7.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 6, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

8.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 7, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

9.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw administracji publicznej.

10.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

11.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

12.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

13.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 2, powołuje Główny

Geodeta Kraju.

14.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w ust. 2, stosuje

się odpowiednio ust. 3-12.

”

.

W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej

(Dz. U. z 2005 r. Nr 234, poz. 1997, z późn. zm. w art. 5a ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Zadania dyrektora generalnego urzędu przewidziane w ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. Nr 227, poz. 1505) w stosunku do pracowników zatrudnionych w

1)

Komendzie Głównej wykonuje Komendant Główny Straży Granicznej;

2)

komendach oddziałów, placówkach i dywizjonach Straży Granicznej wykonuje właściwy

miejscowo komendant oddziału Straży Granicznej.

”

.

W ustawie z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników

(Dz. U. z 2008 r. Nr 50, poz. 291, Nr 67, poz. 411, Nr 70, poz. 416 i Nr 180, poz. 1112) art. 59 otrzymuje brzmienie

„

Art. 59.

1.

Prezesa Kasy powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego

i konkurencyjnego naboru, na wniosek ministra właściwego do spraw rozwoju wsi. Prezes

Rady Ministrów odwołuje Prezesa Kasy.

2.

Prezes Kasy może mieć jednego zastępcę albo dwóch zastępców. Zastępcę Prezesa Kasy

powołuje minister właściwy do spraw rozwoju wsi, spośród osób wyłonionych w drodze

otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek Prezesa, złożony po zasięgnięciu opinii

Rady Rolników. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi odwołuje zastępcę Prezesa Kasy.

3.

Prezes kieruje Kasą oraz wykonuje zadania przewidziane w ustawie i zadania wynikające

z odrębnych przepisów.

4.

Stanowisko Prezesa Kasy może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Prezesa Kasy.

5.

Informację o naborze na stanowisko Prezesa Kasy ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia

w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej,

o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm., i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie

powinno zawierać

1)

nazwę i adres Kasy;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

6.

Termin, o którym mowa w ust. 5 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

7.

Nabór na stanowisko Prezesa Kasy przeprowadza zespół, powołany przez ministra właściwego

do spraw rozwoju wsi, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie

dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie

zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na które

jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

8.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 7, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

9.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 8, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

10.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw rozwoju wsi.

11.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres Kasy;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

12.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynach

Informacji Publicznej, o których mowa w ust. 5. Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres Kasy;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

13.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

14.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 2, powołuje Prezes

Kasy.

15.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowisko, o którym mowa w ust. 2, stosuje się

odpowiednio ust. 4-13.

”

.

W ustawie z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących

ofiarami represji wojennych i okresu powojennego

(Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371, z późn. zm. w art. 7

1)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Urzędem do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych kieruje kierownik tego urzędu

powoływany przez Prezesa Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego

i konkurencyjnego naboru, na wniosek ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.

Prezes Rady Ministrów odwołuje kierownika urzędu.

”

;

2)

dodaje się ust. 5-14 w brzmieniu

„

5.

Stanowisko kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych może zajmować

osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Urzędu do

Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.

6.

Informację o naborze na stanowisko kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych

ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie

urzędu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Ogłoszenie powinno zawierać

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

7.

Termin, o którym mowa w ust. 6 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

8.

Nabór na stanowisko kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych

przeprowadza zespół, powołany przez ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego,

liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia

najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata,

wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany

nabór, oraz kompetencje kierownicze.

9.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 8, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

10.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 9, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

11.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw zabezpieczenia społecznego.

12.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

13.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

14.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

”

.

W ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

(Dz. U. z 2007 r. Nr 44, poz. 287, z późn. zm. w art. 4

1)

ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Głównego Inspektora Ochrony Środowiska powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób

wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek ministra właściwego

do spraw środowiska. Prezes Rady Ministrów odwołuje Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

4.

Zastępcę Głównego Inspektora Ochrony Środowiska powołuje minister właściwy do spraw

środowiska, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru,

na wniosek Głównego Inspektora Ochrony Środowiska. Minister właściwy do spraw środowiska

odwołuje Zastępcę Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

”

;

2)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a-4l

„

4a.

Stanowisko Głównego Inspektora Ochrony Środowiska może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Głównego

Inspektora Ochrony Środowiska.

4b.

Informację o naborze na stanowisko Głównego Inspektora Ochrony Środowiska ogłasza

się przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu

oraz w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej

Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie powinno zawierać

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

4c.

Termin, o którym mowa w ust. 4b pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

4d.

Nabór na stanowisko Głównego Inspektora Ochrony Środowiska przeprowadza zespół, powołany

przez ministra właściwego do spraw środowiska, liczący co najmniej 3 osoby, których

wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru

ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań

na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

4e.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 4d, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

4f.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 4e, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

4g.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw środowiska.

4h.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

4i.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

4j.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

4k.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowisko, o którym mowa w ust. 4, powołuje Główny

Inspektor Ochrony Środowiska.

4l.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowisko, o którym mowa w ust. 4, stosuje się

odpowiednio ust. 4a-4j.

”

.

W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej

(Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 65, z późn. zm. w art. 36k dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Do obsady stanowisk kierujących komórkami organizacyjnymi właściwymi w sprawach wywiadu

skarbowego przepisów rozdziału 4 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. Nr 227, poz. 1505) nie stosuje się.

”

.

W ustawie z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu

Państwa

(Dz. U. z 2007 r. Nr 231, poz. 1700) art. 9 otrzymuje brzmienie

„

Art. 9.

1.

Prezesa Agencji powołuje Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do

spraw rozwoju wsi, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru.

Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Agencji.

2.

Agencją kieruje Prezes i reprezentuje ją na zewnątrz.

3.

Wiceprezesa Agencji powołuje minister właściwy do spraw rozwoju wsi, na wniosek Prezesa

Agencji, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru. Minister

właściwy do spraw rozwoju wsi na wniosek Prezesa Agencji odwołuje Wiceprezesa Agencji.

4.

Stanowisko Prezesa Agencji może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Prezesa Agencji.

5.

Informację o naborze na stanowisko Prezesa Agencji ogłasza się przez umieszczenie

ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie Agencji oraz w Biuletynie Informacji

Publicznej Agencji, o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm., i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie

powinno zawierać

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

6.

Termin, o którym mowa w ust. 5 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

7.

Nabór na stanowisko Prezesa Agencji przeprowadza zespół, powołany przez ministra właściwego

do spraw rozwoju wsi, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie

dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie

zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na które

jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

8.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 7, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

9.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 8, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

10.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw rozwoju wsi.

11.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

12.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej Agencji i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

13.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

14.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowisko, o którym mowa w ust. 3, powołuje Prezes

Agencji.

15.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowisko, o którym mowa w ust. 3, stosuje się

odpowiednio ust. 4-13.

16.

Minister właściwy do spraw rozwoju wsi składa Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej roczny

raport z działalności Agencji.

”

.

W ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze

(Dz. U. z 2005 r. Nr 228, poz. 1947, z późn. zm. w art. 107

1)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych

w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek ministra właściwego do spraw

środowiska. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego.

”

;

2)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2j w brzmieniu

„

2a.

Stanowisko Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Prezesa Wyższego

Urzędu Górniczego.

2b.

Informację o naborze na stanowisko Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego ogłasza się

przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu oraz

w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii

Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie powinno zawierać

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

2c.

Termin, o którym mowa w ust. 2b pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

2d.

Nabór na stanowisko Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego przeprowadza zespół, powołany

przez ministra właściwego do spraw środowiska, liczący co najmniej 3 osoby, których

wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru

ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań

na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

2e.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 2d, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

2f.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 2e, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

2g.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw środowiska.

2h.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

2i.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

2j.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

”

;

3)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Wiceprezesów Wyższego Urzędu Górniczego powołuje minister właściwy do spraw środowiska,

spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek Prezesa

Wyższego Urzędu Górniczego. Minister właściwy do spraw środowiska odwołuje wiceprezesów

Wyższego Urzędu Górniczego.

”

;

4)

po ust. 7 dodaje się ust. 7a i 7b w brzmieniu

„

7a.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 7, powołuje Prezes

Wyższego Urzędu Górniczego.

7b.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w ust. 7, stosuje

się odpowiednio ust. 2a-2j.

”

.

W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, z późn. zm. w art. 88

1)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów,

spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek ministra

właściwego do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej. Prezes

Rady Ministrów odwołuje Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

”

;

2)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a-3j w brzmieniu

„

3a.

Stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

ma co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Głównego

Inspektora Nadzoru Budowlanego.

3b.

Informację o naborze na stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego ogłasza

się przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu

oraz w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej

Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie powinno zawierać

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

3c.

Termin, o którym mowa w ust. 3b pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

3d.

Nabór na stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego przeprowadza zespół, powołany

przez ministra właściwego do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej,

liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia

najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata,

wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany

nabór, oraz kompetencje kierownicze.

3e.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 3d, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

3f.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 3e, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

3g.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej.

3h.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

3i.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

3j.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

”

;

3)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

Zastępcy Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego są powoływani przez ministra właściwego

do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej, spośród osób wyłonionych

w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek Głównego Inspektora Nadzoru

Budowlanego. Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej

odwołuje zastępców Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

”

;

4)

dodaje się ust. 10 i 11 w brzmieniu

„

10.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 9, powołuje Główny

Inspektor Nadzoru Budowlanego.

11.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w ust. 9, stosuje

się odpowiednio ust. 3a-3j.

”

.

W ustawie z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli

(Dz. U. z 2007 r. Nr 231, poz. 1701 oraz z 2008 r. Nr 209, poz. 1315 i Nr 225, poz. 1502) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 68a

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Na stanowisko pracownika nadzorującego lub wykonującego czynności kontrolne może zostać

przeniesiony członek korpusu służby cywilnej w rozumieniu ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. Nr 227, poz. 1505) w drodze porozumienia pracodawców.

”

,

b)

uchyla się ust. 3;

2)

uchyla się art. 77a.

W ustawie z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 12

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Agencją kieruje Prezes powoływany przez Prezesa Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych

w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek Ministra Obrony Narodowej

złożony w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw Skarbu Państwa. Prezes Rady

Ministrów odwołuje Prezesa Agencji.

”

,

b)

dodaje się ust. 3-12 w brzmieniu

„

3.

Stanowisko Prezesa Agencji może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Agencji.

4.

Informację o naborze na stanowisko Prezesa Agencji ogłasza się przez umieszczenie

ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie Agencji oraz w Biuletynie Informacji

Publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm., i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie

powinno zawierać

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

5.

Termin, o którym mowa w ust. 4 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

6.

Nabór na stanowisko Prezesa Agencji przeprowadza zespół, powołany przez Ministra Obrony

Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw Skarbu Państwa, liczący co

najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych

kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną

do wykonywania zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje

kierownicze.

7.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 6, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

8.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 7, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

9.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia Ministrowi

Obrony Narodowej.

10.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

11.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynach

Informacji Publicznej, o których mowa w ust. 4. Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

12.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

”

;

2)

w art. 13

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zastępców Prezesa Agencji powołuje Minister Obrony Narodowej, spośród osób wyłonionych

w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek Prezesa Agencji. Minister

Obrony Narodowej odwołuje zastępców Prezesa Agencji.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu

„

2a.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 2, powołuje Prezes

Agencji.

2b.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w ust. 2, stosuje

się odpowiednio przepisy art. 12 ust. 3-12.

”

.

W ustawie z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej

(Dz. U. Nr 88, poz. 439, z późn. zm. art. 24 otrzymuje brzmienie

„

Art. 24.

1.

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego powołuje Prezes Rady Ministrów spośród osób

wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru. Prezes Rady Ministrów odwołuje

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

2.

Stanowisko Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny,

2)

jest obywatelem polskim,

3)

korzysta z pełni praw publicznych,

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe,

5)

posiada kompetencje kierownicze,

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym,

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego.

3.

Informację o naborze na stanowisko Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłasza

się przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu

oraz w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej

Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie powinno zawierać

1)

nazwę i adres urzędu,

2)

określenie stanowiska,

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa,

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku,

5)

wskazanie wymaganych dokumentów,

6)

termin i miejsce składania dokumentów,

7)

informację o metodach i technikach naboru.

4.

Termin, o którym mowa w ust. 3 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

5.

Nabór na stanowisko Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego przeprowadza zespół, powołany

przez Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów z upoważnienia Prezesa Rady Ministrów,

liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia

najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata,

wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany

nabór, oraz kompetencje kierownicze.

6.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 5, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

7.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 6, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

8.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia Szefowi

Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

9.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres urzędu,

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów,

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze,

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru,

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata,

6)

skład zespołu.

10.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres urzędu,

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór,

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

11.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

12.

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego pełni swoje obowiązki przy pomocy wiceprezesów,

powoływanych przez Prezesa Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego

i konkurencyjnego naboru, na wniosek Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Prezes

Rady Ministrów odwołuje wiceprezesów.

13.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 12, powołuje Prezes

Głównego Urzędu Statystycznego.

14.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w ust. 12, stosuje

się odpowiednio ust. 2-11.

”

.

W ustawie z dnia 30 maja 1996 r. o rezerwach państwowych

(Dz. U. z 2007 r. Nr 89, poz. 594) w art. 10

1)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Agencją kieruje Prezes powoływany przez Prezesa Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych

w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek ministra właściwego do spraw

gospodarki. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Agencji.

”

;

2)

dodaje się ust. 6-15 w brzmieniu

„

6.

Stanowisko Prezesa Agencji może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Agencji.

7.

Informację o naborze na stanowisko Prezesa Agencji ogłasza się przez umieszczenie

ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie Agencji oraz w Biuletynie Informacji

Publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm., i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie

powinno zawierać

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

8.

Termin, o którym mowa w ust. 7 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

9.

Nabór na stanowisko Prezesa Agencji przeprowadza zespół, powołany przez ministra właściwego

do spraw gospodarki, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają

rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie

zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na które

jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

10.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 9, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

11.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 10, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

12.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw gospodarki.

13.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

14.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

15.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

”

.

W ustawie z dnia 30 maja 1996 r. o gospodarowaniu niektórymi składnikami mienia Skarbu

Państwa oraz o Agencji Mienia Wojskowego

(Dz. U. z 2004 r. Nr 163, poz. 1711, z późn. zm. art. 11 otrzymuje brzmienie

„

Art. 11.

1.

Prezesa Agencji powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych w drodze

otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek Ministra Obrony Narodowej, złożony

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw Skarbu Państwa. Prezes Rady Ministrów

odwołuje Prezesa Agencji.

2.

Stanowisko Prezesa Agencji może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Agencji.

3.

Informację o naborze na stanowisko Prezesa Agencji ogłasza się przez umieszczenie

ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie Biura Agencji oraz w Biuletynie

Informacji Publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm., i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie

powinno zawierać

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o sposobach oceny kandydatów.

4.

Termin, o którym mowa w ust. 3 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

5.

Nabór na stanowisko Prezesa Agencji przeprowadza zespół, powołany przez Ministra Obrony

Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw Skarbu Państwa, liczący co

najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych

kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną

do wykonywania zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje

kierownicze.

6.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 5, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

7.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 6, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

8.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia Ministrowi

Obrony Narodowej.

9.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

10.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

11.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

12.

Zastępców Prezesa Agencji w liczbie do trzech, powołuje Minister Obrony Narodowej,

spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek Prezesa

Agencji, z tym że jeden z zastępców jest powoływany w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych. Minister Obrony Narodowej odwołuje zastępców Prezesa Agencji.

13.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 12, powołuje Prezes

Agencji.

14.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w ust. 12, stosuje

się odpowiednio ust. 2-11.

”

.

W ustawie z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów

(Dz. U. z 2003 r. Nr 24, poz. 199, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 14e

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Prezesa Centrum powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych w drodze

otwartego i konkurencyjnego naboru. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Centrum.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2j w brzmieniu

„

2a.

Stanowisko Prezesa Centrum może zajmować osoba, która

1)

ukończyła wyższe studia prawnicze w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskała tytuł magistra;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Centrum.

2b.

Informację o naborze na stanowisko Prezesa Centrum ogłasza się przez umieszczenie

ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie Centrum oraz w Biuletynie Informacji

Publicznej Centrum i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Ogłoszenie powinno zawierać

1)

nazwę i adres Centrum;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o sposobach oceny kandydatów.

2c.

Termin, o którym mowa w ust. 2b pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

2d.

Nabór na stanowisko Prezesa Centrum przeprowadza zespół, powołany przez Szefa Kancelarii

Prezesa Rady Ministrów z upoważnienia Prezesa Rady Ministrów, liczący co najmniej

3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów.

W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania

zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

2e.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 2d, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

2f.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 2e, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

2g.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia Szefowi

Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

2h.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres Centrum;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

2i.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej Centrum i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres Centrum;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

2j.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

”

,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Wiceprezesów Centrum powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych w drodze

otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek Prezesa Centrum. Prezes Rady Ministrów

odwołuje wiceprezesów Centrum.

”

,

d)

po ust. 4 dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu

„

5.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 4, powołuje Prezes

Centrum.

6.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w ust. 4, stosuje

się odpowiednio ust. 2a-2j.

”

;

2)

w art. 26 w ust. 1 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 6 w brzmieniu

„

6)

Szefa Służby Cywilnej.

”

;

3)

w art. 37 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Minister wykonuje swoje zadania przy pomocy sekretarza i podsekretarzy stanu, gabinetu

politycznego ministra oraz dyrektora generalnego urzędu.

”

;

4)

w art. 39 po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Dyrektor generalny odpowiada za sprawne funkcjonowanie urzędu oraz gotowość urzędu

do wykonywania zadań w przypadku określonym w art. 38.

”

.

1.

Prezes Urzędu jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów spośród osób wyłonionych

w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa

Urzędu.

2.

Stanowisko Prezesa Urzędu może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Prezesa Urzędu.

3.

Informację o naborze na stanowisko Prezesa Urzędu ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia

w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie Urzędu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej

Urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie

powinno zawierać

1)

nazwę i adres Urzędu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

4.

Termin, o którym mowa w ust. 3 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

5.

Nabór na stanowisko Prezesa Urzędu przeprowadza zespół, powołany przez Szefa Kancelarii

Prezesa Rady Ministrów z upoważnienia Prezesa Rady Ministrów, liczący co najmniej

3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów.

W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania

zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

6.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 5, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

7.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 6, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

8.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia Szefowi

Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

9.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres Urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

10.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej Urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres Urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

11.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

W ustawie z dnia 20 grudnia 1996 r. o Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych

(Dz. U. Nr 156, poz. 777, z 2001 r. Nr 128, poz. 1403 oraz z 2006 r. Nr 170, poz. 1217) art. 5 otrzymuje brzmienie

„

Art. 5.

1.

Dyrektor Instytutu kieruje Instytutem i reprezentuje go na zewnątrz.

2.

Dyrektora Instytutu powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii

ministra właściwego do spraw zagranicznych.

3.

Kadencja Dyrektora Instytutu trwa 5 lat.

4.

Powołanie, o którym mowa w ust. 2, stanowi nawiązanie stosunku pracy na podstawie

powołania w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy.

5.

Kandydatów na stanowisko Dyrektora Instytutu wyłania się w drodze konkursu przeprowadzanego

przez ministra właściwego do spraw zagranicznych.

6.

Minister właściwy do spraw zagranicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

kwalifikacje osób ubiegających się o stanowisko Dyrektora Instytutu, mając na względzie

zapewnienie prawidłowej pracy tej jednostki,

2)

warunki i tryb przeprowadzania konkursu na stanowisko Dyrektora Instytutu, w szczególności

sposób ogłaszania konkursu, skład i zadania komisji konkursowej oraz sposób wyłaniania

kandydata na stanowisko Dyrektora Instytutu, mając na względzie prawidłowe przeprowadzenie

konkursu.

”

.

W ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne

(Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625, z późn. zm. w art. 21

1)

ust. 2a otrzymuje brzmienie

„

2a.

Prezesa URE powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego

i konkurencyjnego naboru, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki. Prezes

Rady Ministrów odwołuje Prezesa URE.

”

;

2)

po ust. 2a dodaje się ust. 2b-2k w brzmieniu

„

2b.

Stanowisko Prezesa URE może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Prezesa URE.

2c.

Informację o naborze na stanowisko Prezesa URE ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia

w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej

urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie

powinno zawierać

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

2d.

Termin, o którym mowa w ust. 2c pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

2e.

Nabór na stanowisko Prezesa URE przeprowadza zespół, powołany przez ministra właściwego

do spraw gospodarki, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają

rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie

zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na które

jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

2f.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 2e, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

2g.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 2f, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

2h.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw gospodarki.

2i.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

2j.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

2k.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

”

;

3)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Wiceprezesa URE powołuje minister właściwy do spraw gospodarki, spośród osób wyłonionych

w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek Prezesa URE. Minister właściwy

do spraw gospodarki odwołuje wiceprezesa URE.

”

;

4)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a i 5b w brzmieniu

„

5a.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowisko, o którym mowa w ust. 5, powołuje Prezes

URE.

5b.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowisko, o którym mowa w ust. 5, stosuje się

odpowiednio ust. 2b-2k.

”

.

1.

Prezes Urzędu wykonuje zadania wynikające z ustawy przy pomocy nie więcej niż 2 wiceprezesów

Urzędu.

2.

Wiceprezesów Urzędu powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych w drodze

otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek Prezesa Urzędu. Prezes Rady Ministrów

odwołuje wiceprezesów Urzędu na wniosek Prezesa Urzędu.

3.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 2, powołuje Prezes

Urzędu.

4.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w ust. 2, stosuje

się odpowiednio przepisy art. 153 ust. 2-11.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu

osób niepełnosprawnych

(Dz. U. z 2008 r. Nr 14, poz. 92 i Nr 223, poz. 1463) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 51

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W skład Zarządu Funduszu wchodzą Prezes Zarządu Funduszu, zwany dalej „Prezesem”,

i dwaj jego zastępcy. Prezesa powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych

w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek ministra właściwego do spraw

zabezpieczenia społecznego. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zastępców Prezesa, na wniosek Prezesa zaopiniowany przez Radę Nadzorczą, powołuje

minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, spośród osób wyłonionych w

drodze otwartego i konkurencyjnego naboru. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia

społecznego odwołuje zastępców Prezesa, na wniosek Prezesa zaopiniowany przez Radę

Nadzorczą.

”

;

2)

po art. 51 dodaje się art. 51a w brzmieniu

„

Art. 51a.

1.

Stanowisko Prezesa może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Funduszu.

2.

Informację o naborze na stanowisko Prezesa ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia

w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie Funduszu oraz w Biuletynie Informacji

Publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm., i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie

powinno zawierać

1)

nazwę i adres Funduszu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

3.

Termin, o którym mowa w ust. 2 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

4.

Nabór na stanowisko Prezesa przeprowadza zespół, powołany przez ministra właściwego

do spraw zabezpieczenia społecznego, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i

doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia

się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku,

na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

5.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 4, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

6.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 5, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

7.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw zabezpieczenia społecznego.

8.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres Funduszu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

9.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w biuletynach

informacji publicznej, o których mowa w ust. 2. Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres Funduszu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

10.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

11.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska zastępców Prezesa powołuje Prezes.

12.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowisko zastępcy Prezesa stosuje się odpowiednio

ust. 1-10.

”

.

W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 65, poz. 437, z późn. zm. po art. 33b dodaje się art. 33c w brzmieniu

„

Art. 33c.

W razie stwierdzenia nieprawidłowości w przebiegu naboru na stanowisko kierownika

jednostki organizacyjnej podległej lub nadzorowanej przez Prezesa Rady Ministrów lub

właściwego ministra, na które na podstawie odrębnych przepisów przeprowadza się otwarty

i konkurencyjny nabór, Prezes Rady Ministrów na wniosek Rady Służby Cywilnej, o której

mowa w ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. Nr 227, poz. 1505), może zarządzić ponowne przeprowadzenie naboru.

”

.

W ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

(Dz. U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 73 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Prezesa Zakładu powołuje Prezes Rady Ministrów spośród osób wyłonionych w drodze otwartego

i konkurencyjnego naboru. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Zakładu.

”

;

2)

po art. 73 dodaje się art. 73a w brzmieniu

„

Art. 73a.

1.

Stanowisko Prezesa Zakładu może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Zakładu.

2.

Informację o naborze na stanowisko Prezesa Zakładu ogłasza się przez umieszczenie

ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie Zakładu oraz w Biuletynie Informacji

Publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm., i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie

powinno zawierać

1)

nazwę i adres Zakładu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

3.

Termin, o którym mowa w ust. 2 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

4.

Nabór na stanowisko Prezesa Zakładu przeprowadza zespół, powołany przez Szefa Kancelarii

Prezesa Rady Ministrów z upoważnienia Prezesa Rady Ministrów, liczący co najmniej

3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów.

W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania

zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

5.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 4, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

6.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 5, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

7.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia Szefowi

Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

8.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres Zakładu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

9.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w biuletynach

informacji publicznej, o których mowa w ust. 2. Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres Zakładu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

10.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

”

.

W ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o Polskiej Organizacji Turystycznej

(Dz. U. Nr 62, poz. 689, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 9

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Prezesa Polskiej Organizacji Turystycznej powołuje minister właściwy do spraw turystyki,

spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, po zasięgnięciu

opinii Rady Polskiej Organizacji Turystycznej. Minister właściwy do spraw turystyki

odwołuje Prezesa Polskiej Organizacji Turystycznej.

”

,

b)

dodaje się ust. 3-12 w brzmieniu

„

3.

Stanowisko Prezesa Polskiej Organizacji Turystycznej może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny,

2)

jest obywatelem polskim,

3)

korzysta z pełni praw publicznych,

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe,

5)

posiada kompetencje kierownicze,

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym,

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Polskiej

Organizacji Turystycznej.

4.

Informację o naborze na stanowisko Prezesa Polskiej Organizacji Turystycznej ogłasza

się przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie Polskiej

Organizacji Turystycznej oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Polskiej Organizacji

Turystycznej i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Ogłoszenie powinno zawierać

1)

nazwę i adres Polskiej Organizacji Turystycznej,

2)

określenie stanowiska,

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa,

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku,

5)

wskazanie wymaganych dokumentów,

6)

termin i miejsce składania dokumentów,

7)

informację o metodach i technikach naboru.

5.

Termin, o którym mowa w ust. 4 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

6.

Nabór na stanowisko Prezesa Polskiej Organizacji Turystycznej przeprowadza zespół,

powołany przez ministra właściwego do spraw turystyki, liczący co najmniej 3 osoby,

których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W

toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania

zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

7.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 6, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

8.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 7, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

9.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw turystyki.

10.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres Polskiej Organizacji Turystycznej,

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów,

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze,

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru,

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata,

6)

skład zespołu.

11.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej Polskiej Organizacji Turystycznej i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii

Prezesa Rady Ministrów. Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres Polskiej Organizacji Turystycznej,

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór,

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

12.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

”

;

2)

w art. 10

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wiceprezesów Polskiej Organizacji Turystycznej w liczbie od 1 do 3 powołuje Prezes

Polskiej Organizacji Turystycznej, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego

naboru, po zasięgnięciu opinii Rady Polskiej Organizacji Turystycznej. Prezes Polskiej

Organizacji Turystycznej odwołuje wiceprezesów Polskiej Organizacji Turystycznej,

po zasięgnięciu opinii Rady Polskiej Organizacji Turystycznej.

”

,

b)

dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu

„

3.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 1, powołuje Prezes

Polskiej Organizacji Turystycznej.

4.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w ust. 1, stosuje

się odpowiednio przepisy art. 9 ust. 3-12.

”

.

W ustawie z dnia 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze

budżetowej oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. Nr 110, poz. 1255, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 1 otrzymuje brzmienie

„

Art. 1.

Ustawa określa zasady i tryb kształtowania wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej.

”

;

2)

w art. 2 uchyla się pkt 5;

3)

w art. 5 w pkt 1 uchyla się lit. aa;

4)

(uchylony);

5)

w art. 9

a)

w ust. 1 uchyla się pkt 1,

b)

uchyla się ust. 2;

6)

art. 10 otrzymuje brzmienie

„

Art. 10.

W budżecie państwa mogą być tworzone rezerwy celowe przeznaczone dla państwowych jednostek

budżetowych na

1)

zwiększenie wynagrodzeń, wynikające ze zmian organizacyjnych i nowych zadań,

2)

zwiększenie wynagrodzeń przeznaczonych na wypłaty wynagrodzeń dla osób odwołanych

z kierowniczych stanowisk państwowych, a także nagród jubileuszowych, odpraw emerytalnych

i odpraw w związku z przejściem na rentę z tytułu niezdolności do pracy oraz ekwiwalentów

za niewykorzystany urlop wypoczynkowy dla osób zajmujących kierownicze stanowiska

państwowe, dla pracowników jednostek organizacyjnych stanowiących wyodrębnioną część

budżetową, w których średnio roczne zatrudnienie w roku poprzednim nie przekracza

50 osób.

”

.

W ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej

(Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 263

a)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Prezes Urzędu Patentowego jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów, spośród osób

wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek ministra właściwego

do spraw gospodarki. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Urzędu Patentowego.

3.

Zastępców Prezesa Urzędu Patentowego powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób

wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek Prezesa Urzędu

Patentowego. Prezes Rady Ministrów, na wniosek Prezesa Urzędu Patentowego, odwołuje

jego zastępców.

”

,

b)

dodaje się ust. 4-15 w brzmieniu